{CHART-ASSIGN-RANGE}

{CHART-ASSIGN-RANGE obszar;metoda} przyporządkowuje wszystkie obszary danych bieżącemu wykresowi..

Odpowiednik Wykres Obszar.

Argumenty

obszar jest obszarem z wartościami do wykreślania.

metoda jest tekstem określającym sposób powiązania obszarów.

metoda	Działanie 1-2-3

by-row	Przyporządkowuje obszary A - W wierszowo. Jeśli pierwszy wiersz jest tekstowy, to 1-2-3 wiąże go z obszarem X. Jeśli pierwsza kolumna jest tekstowa, to 1-2-3 wiąże ją z legendą.

by-column	Przyporządkowuje obszary A - W kolumnowo. Jeśli pierwsza kolumna jest tekstowa, to 1-2-3 wiąże ją z obszarem X. Jeśli pierwszy wiersz jest tekstowy, to 1-2-3 wiąże go z legendą.

Przykład

Komenda wiążąca obszary danych o nazwie NEW_RANGES  wykresem kolumnowo:

{CHART-ASSIGN-RANGE NEW_RANGES;"by-column"}

Patrz również:

{CHART-RANGE}

Makro


{CHART-AXIS-INTERVALS} i {CHART-AXIS-LIMITS}
{CHART-AXIS-INTERVALS}
{CHART-AXIS-LIMITS}

{CHART-AXIS-INTERVALS oś;[główna];[minimalna];[główna_podz];[minimalna_podz]} zmienia odstępy w podziałkach.

{CHART-AXIS-LIMITS oś;[górny];[dolny];[górny-limit];[dolny-limit]} tworzy zakres dla osi.

Odpowiednik Wykres Osie Oś-X, Wykres Osie Oś-Y i Wykres Osie Oś-2Y.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

główna jest argumentem typu yes/no określającym, czy dana podziałka ma występować.

minimalna jest argumentem typu yes/no określającym, czy dana podziałka ma występować.

główna_podz jest liczbą określającą przeskok w tej podziałce.

minimalna_podz  jest liczbą określającą przeskok w tej podziałce.

górny i dolny są argumentami typu yes/no określającymi, czy dana limit ma obowiązywać.

górny-limit i dolny-limit  są liczbami określającymi dany limit.

Przykład

Komendy wybierają wykres nazwany QUARTERLY i zmieniają podziałkę główną i minimalną osi Y odpowiednio na 100 i 25.

{SELECT "quarterly";;"chart"}

{CHART-AXIS-INTERVAL "y";"yes";"yes";100;25}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-AXIS-SCALE-TYPE}

{CHART-AXIS-SCALE-TYPE oś;typ} określa typ skali.

Odpowiednik Wykres Osie Oś-X Opcje, Wykres Osie Oś-Y Opcje i Wykres Osie Oś 2Y Opcje.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

typ określa typ skali. "standard" (zwykły liniowy), "log" (logarytmiczny) lub "100%" (procentowa nie występuje dla osi X).

Przykład

{CHART-AXIS-SCALE-TYPE "y";"log"}|

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-AXIS-TICKS}

{CHART-AXIS-TICKS oś;[główna];[minimalna];[odstęp]} zmienia podziałkę do osi.

Odpowiednik Wykres Osie Oś-X, Wykres Osie Oś-Y i Wykres Osie oś2Y.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

główna jest argumentem typu yes/no określającym, czy 1-2-3 ma wyświetlać ten element.

minimalna jest argumentem typu yes/no określającym, czy 1-2-3 ma wyświetlać ten element.

Przykład

{SELECT "quarterly";;"chart"}

{CHART-AXIS-INTERVAL "y";"yes";"no";"10"}

{CHART-AXIS-TICKS "y";"yes";"no"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-AXIS-TITLE}

{CHART-AXIS-TITLE oś;[tytuł];[komórka-tytuł]} zmienia tytuły osi.

Odpowiednik Wykres Osie Oś-X, Wykres Osie Oś-Y i Wykres Osie Oś2Y.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

tytuł jest tekstem tytułu osi.

komórka-tytuł jest adresem komórki zawierającej tytuł.

Przykłady

{SELECT "Wykres 1";;"chart"}

{CHART-AXIS-TITLE "x";;X_TITLE}

{CHART-AXIS-TITLE "y";;Y_TITLE}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-AXIS-UNITS}

{CHART-AXIS-UNITS oś;[przelicz-ręcznie];[tytuł-ręcznie];[exponens];[tytuł];[komórka-tytuł]} zmienia skalowanie osi i jej opisy.

Odpowiednik Wykres Osie Oś-X Opcje, Wykres Osie Oś-Y Opcje i Wykres Osie Oś 2Y Opcje.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

przelicz-ręcznie jest argumentem typu yes/no określającym, czy chcesz ręcznie ustalać skalowanie.

tytuł-ręcznie jest argumentem typu yes/no określającym, czy chcesz umieścić tytuł jednostek.

exponens jest liczbą całkowitą  od  -95 do 95 określającą potęgę skalowania.

tytuł jest tekstem określającym nazwę jednostek.

komórka-tytuł jest adresem komórki zawierającej tytuł.

Przykłady

{SELECT "drive";;"chart"}

{CHART-AXIS-UNITS "y";"yes";"yes";1;"kilometrów na godzinę"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-COLOR-RANGE} and {CHART-PATTERN-RANGE}
{CHART-COLOR-RANGE}
{CHART-PATTERN-RANGE}

{CHART-COLOR-RANGE seria;[obszar-koloru]} i {CHART-PATTERN-RANGE seria;[obszar-wzoru]} określa kolor i wzór wykresów.

Odpowiednik Wykres Kolor.

Argumenty

seria litera od A do W określająca serię danych wykresu.

obszar-koloru i obszar-wzoru są nazwami lub adresami obszarów zawierających wartości określające kolor lub wzór.

Patrz Określanie kolorów i wzorów

Przykłady

{CHART-PATTERN-RANGE "a";C1..C6}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-DATA-LABELS}

{CHART-DATA-LABELS seria;[obszar-etykiet];[pozycja]} tworzy opis wykresu.

Odpowiednik Wykres Opis.

Argumenty

seria określa serię danych na wykresie od "A" do "W" lub "Wszystkie".

obszar-etykiet jest obszarem zawierającym opisy.

pozycja określa pozycję opisów w stosunku do punktów wykresu "center", "right", "below", "left" lub "above".

Przykład

{SELECT "west coast";;"chart"}

{CHART-DATA-LABELS "all";LABELS;"above"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-FOOTNOTE} i {CHART-TITLE}
{CHART-FOOTNOTE}
{CHART-TITLE}

{CHART-FOOTNOTE [wiersz1];[wiersz2];[pozycja];[komórka1];[komórka2]} lub {CHART-TITLE [wiersz1];[wiersz2];[pozycja];[komórka1];[komórka2]} dodaje do wykresu stopkę lub tytuł.

Odpowiednik Wykres Tytuły.

Argumenty

wiersz1 jest pierwszym wierszem tytułu lub stopki

wiersz2 jest drugim wierszem tytułu lub stopki.

pozycja określa wyrównywanie danego elementu "left", "center" (domyślnie) lub "right".

komórka1 jest komórką zawierającą tekst pierwszego wiersza tytułu lub stopki.

komórka2 jest komórką zawierającą tekst drugiego wiersza tytułu lub stopki.

Przykłady

{SELECT "profits";;"chart"}

{CHART-TITLE "Zyski";;"center"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-GRID}

{CHART-GRID oś;[główna];[minimalna]} wyświetla lub ukrywa kratkę na wykresie.

Odpowiednik Wykres Kratka.

Argumenty

oś określa oś "X", "Y" lub "2Y".

główna jest argumentem typu yes/no określającym, czy według danej podziałki ma się pokazywać kratka.

minimalna jest argumentem typu yes/no określającym, czy według danej podziałki ma się pokazywać kratka.

Przykład

{SELECT "zyski";;"chart"}

{CHART-GRID "x";"yes";"no"}

{CHART-GRID "y";"yes";"no"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-LEGEND}

{CHART-LEGEND seria;[legenda]; [pozycja];[obszar-legendy]} tworzy legendę do wykresu.

Odpowiednik Wykres Legenda.

Argumenty

seria określa serię danych na wykresie od "A" do "W" lub "Wszystkie".

legenda jest tekstem legendy.

pozycja określa położenie legendy ( "right", "below" lub "manual" (ta opcja zostawia element bez zmian)).

obszar-legendy jest obszarem zawierającym legendę.

Przykłady

{CHART-LEGEND "all";;"below";ETYKIETY}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-NEW}

{CHART-NEW miejsce;[typ];[styl];[nazwa]} rysuje wykres.

Odpowiednik Narzędzia Wykres .

Argumenty

miejsce jest adresem lub nazwą obszaru, w którym ma się pojawić wykres.

typ określa typ wykresu ("Line", "Area", "Bar", "Pie", "XY", "HLCO", "Mixed", "Radar", "3D-Line", "3D-Area", "3D-Bar" lub "3D-Pie").

styl jest liczbą określającą styl wykresu w danym typie.

nazwa jest tekstem określającym nazwę wykresu.

Przykłady

{SELECT JULY}

{CHART-NEW B:A1..B:D15;"bar";2;"sprzedaz"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-PIE-LABELS} and {CHART-PIE-SLICE-EXPLOSION}
{CHART-PIE-LABELS}
{CHART-PIE-SLICE-EXPLOSION}

{CHART-PIE-LABELS [wartość];[procent];[obszar-x];[obszar-c]} tworzy etykiety dla wykresu kołowego.

{CHART-PIE-SLICE-EXPLOSION typ-rozsunięcia;[%-rozsunięcia]} rozsuwa wycinki-części wykresu.

Odpowiednik Wykres Opis.

Argumenty

wartość jest argumentem typu yes/no określającym, czy wyświetlać wartości obszaru A jako etykiety.

procent jest argumentem typu yes/no określającym, czy wartości wyświetlać jako część procentową.

obszar-x jest argumentem typu yes/no określającym, czy wyświetlać zwartość obszaru X.

obszar-c jest argumentem typu yes/no określającym, czy wyświetlać zwartość obszaru C jako części procentowe.

typ-rozsunięcia określa jak rozsuwać części.

typ	1-2-3 rysuje

"none"	bez rozsunięcia

"all"	rozsuwa wszystkie części o procent podany w %-rozsunięcia.

"using-b"	rozsuwa na podstawie obszaru B.

%-rozsunięcia jest liczbą 1-100 określającą procent rozsunięcia dla typu "all.

Przykłady

{SELECT "podział rynku";;"chart"}

{CHART-PIE-LABELS "no";"no";"yes";"no"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-RANGE} and {CHART-RANGE-DELETE}
{CHART-RANGE}
{CHART-RANGE-DELETE}

{CHART-RANGE seria;[obszar-serii];[typ-serii];[oś-2y]} ustala obszar danych dla wykresu i ustala związek z osią 2Y.

{CHART-RANGE-DELETE seria} usuwa serię z wykresu.

Odpowiednik Wykres Obszar.

Argumenty

seria jest literą od "A" do "Z", bez Y, określającą obszar serię danych w wykresie. Jeśli jest to seria Z, to 1-2-3 przyjmuje ją jako obszar legendy.

obszar-serii jest obszarem danych dla wykreślanej serii.

typ-serii określa typ serii dla wykresów mieszanych ("Area", "Line", lub "Bar").

oś-2y jest argumentem typu yes/no i określa, czy ta seria ma być związana z osią 2Y.

Przykłady

{CHART-RANGE "c";NOWY_C}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-RENAME}

{CHART-RENAME stara-nazwa;nowa-nazwa} zmienia nazwę wykresu.

Odpowiednik Wykres Nazwa.

Argumenty

stara-nazwa jest tekstem określającym obecną nazwę.

nowa-nazwa określa nową nazwę.

Przykłady

{CHART-RENAME "wykres1";"wydatki"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-SET-PREFERRED} and {CHART-USE-PREFERRED}
{CHART-SET-PREFERRED}
{CHART-USE-PREFERRED}

{CHART-SET-PREFERRED} definiuje obecne parametry wykresu jako domyślne.

{CHART-USE-PREFERRED} zmienia parametry bieżącego wykresu na domyślne.

Odpowiednik Wykres Zmień domyślny i Wykres Zastosuj domyślny.

Przykład

Komendy zmieniają parametry wszystkich wykresów na domyślny.

{SELECT-ALL "charts"}

{CHART-USE-PREFERRED}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHART-TYPE}

{CHART-TYPE typ;[styl];[orientacja];[tabela];[auto-pozycja]} zmienia typ wykresu.

Odpowiednik Wykres Typ.

Argumenty

typ określa typ wykresu ("Line", "Area", "Bar", "Pie", "XY", "HLCO", "Mixed", "Radar", "3D-Line", "3D-Area", "3D-Bar" lub "3D-Pie").

styl jest numerem stylu dla danego typu.

orientacja określa położenie wykresu ("vertical" (oś-x jest poziomo) lub "horizontal" (oś-x jest pionowa).

tabela jest argumentem typu yes/no określającym, czy tabela wartości ma się ukazywać pod wykresem.

auto-pozycja jest argumentem typu yes/no określającym, czy 1-2-3 sam automatycznie umieszcza wykres w ramce.

Przykłady

{CHART-TYPE "bar";1;"horizontal"}

Patrz również:

Makroprogramy


{RANGE-VERSION?}

{RANGE-VERSION? [opcja]} daje dostęp do Menedżera Wersji.

opcja	Działanie 1-2-3

"on"	Otwiera i aktywuje okno menedżera w postaci ostatni zapamiętanej.

"off"	Zamyka okno Menedżera Wersji.

"manager"	Otwiera i aktywuje okno menedżera

"index"	Otwiera i aktywuje okno indeks menedżera wersji.

Patrz również:

Odpowiedniki:

Obszar wersja

Pomoc

Makroprogramy


{SCENARIO-ADD-VERSION}

{SCENARIO-ADD-VERSION nazwa-scenariusza,[twórca-scenariusza],obszar-wersji,nazwa-wersji,[twórca-wersji]} dodaje wersję do scenariusza.

Przykład

{SCENARIO-ADD-VERSION "Wzrost produkcji",,SALES,"Wzrost produkcji"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisk Menedżera wersji

Wyświetla okno dialogowe Twórz scenariusz

Pomoc

Makroprogramy


{SCENARIO-CREATE}, {SCENARIO-DELETE}, {SCENARIO-SHOW}
{SCENARIO-CREATE}
{SCENARIO-DELETE}
{SCENARIO-SHOW}

{SCENARIO-CREATE nazwa,[blokada],[komentarz]} utworzy scenariusz.

{SCENARIO-DELETE nazwa,[twórca]} usuwa scenariusz.

{SCENARIO-SHOW nazwa,[twórca]} wyświetla wybrany scenariusz w arkuszu.

Argumenty

nazwa jest nazwą scenariusza.

blokada poziom blokady dla innych: "unprotected" (bez blokady), "protected" (zablokowany), lub "hidden" (zablokowany i ukryty).

komentarz jest tekstem komentarza.

twórca jest nazwą użytkownika, który utworzył scenariusz.

Przykład

{SCENARIO-CREATE "Wzrost produkcji","protected","Zawiera kolejne wersje wzrostu produkcji"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisk Menedżera wersji

Wyświetla okno Utwórz Scenariusz

Usuwa scenariusz

Pokazuje bieżącą wersję scenariusza.

Pomoc

Makroprogramy


{VERSION-CREATE}, {VERSION-DELETE}, {VERSION-SHOW}, {VERSION-UPDATE}
{VERSION-CREATE}
{VERSION-DELETE}
{VERSION-SHOW}
{VERSION-UPDATE}

{VERSION-CREATE obszar-wersji,nazwa,[blokada],[zostaw-styl],[komentarz]} tworzy nową wersję.

{VERSION-DELETE obszar-wersji,nazwa,[twórca]} usuwa wersję.

{VERSION-SHOW obszar-wersji,nazwa,[twórca],[przejdź-do]} wyświetla wersję.

{VERSION-UPDATE obszar-wersji,nazwa,[twórca]} aktualizuje istniejącą wersję z nowymi danymi.

Argumenty

obszar-wersji jest nazwą obszaru zawierającego wersję.

nazwa jest nazwą wersji. Jeśli utworzysz wersję o nazwie, która już istnieje, to 1-2-3 utworzy tę nazwę z nową datą.

blokada jest tekstem określającym poziom blokady wersji: "unprotected" (bez blokady), "protected" (z blokadą) lub "hidden" (z blokadą i ukryta)

zostaw-styl jest argumentem typu yes/no określającym, czy informacje o stylu mają być przechowywane z wersją.

komentarz jest tekstem komentarza.

twórca jest nazwą użytkownika tworzącego daną wersję.

przejdź-do jest argumentem typu yes/no określa, czy przesuwać arkusza do obszaru wersji.

Przykład

{VERSION-CREATE WZROST,"Mały wzrost",,"yes","Zakładając wzrost 1% na miesiąc"}

{VERSION-UPDATE WZROST,"Mały wzrost"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisk Menedżera wersji

Wyświetla okno dialogowe Twórz wersję

Usuwa wersję

Pokazuje bieżącą wersję lub scenariusz.

Aktualizuje dane i style wersji

Pomoc

Makroprogramy


{VERSION-INDEX-MERGE}

{VERSION-INDEX-MERGE plik-źródłowy,[filtr-daty],[filtr-użytkownika];[obszar]} kopiuje wersje i scenariusze z pliku źródłowego do bieżącego.

Argumenty

plik-źródłowy jest nazwą pliku. Plik źródłowy musi być w pamięci.

filtr-daty określa datę progową dla kopiowanych wersji i scenariuszy. Kopiowane będą tylko wersje i scenariusze utworzone nie wcześniej niż wskazuje data. filtr-daty musi być liczbą daty.

fultr-użytkownika jest tekstem określającym autora wersji i scenariuszy.

obszar jest obszarem dla rezultatów kopiowania. obszar musi być jednokolumnowy.

Uwaga

1-2-3 nie kopiuje ukrytych wersji i scenariuszy.

Jeśli nie zastosujesz filtru użytkownika lub daty, to 1-2-3 kopiuje wersje z obszaru pliku źródłowego do takiego samego obszaru w bieżącym pliku.

Przykład

{VERSION-INDEX-MERGE CHICAGO.WK4,@DATE(93,4,5)}

{VERSION-INDEX-MERGE CHICAGO.WK4,,"Jan Blacha")

Patrz również:

Odpowiednik przycisk Menedżera wersji

Wyświetla okno dialogowe Połącz wersję i scenariusz

Pomoc

Rezultaty łączenia

Makroprogramy


{VERSION-INFO}

{VERSION-INFO obszar-wersji,nazwa,[twórca],[blokada],[zostaw-style]} pozwala utrzymać i modyfikować opcje blokady dla wersji.

Argumenty

obszar-wersji jest obszarem zawierającym wersję.

nazwa jest nazwą wersji.

twórca jest tekstem określającym autora wersji.

blokada jest tekstem określającym poziom blokady wersji: "unprotected" (bez blokady), "protected" (z blokadą) lub "hidden" (z blokadą i ukryta)

zostaw-styl jest argumentem typu yes/no określającym, czy informacje o stylu mają być przechowywane z wersją.

Przykład

{VERSION-INFO SPRZED,"Wzrost produkcji",,"protected"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisk Menedżera wersji

Wyświetla okno dialogowe Informacja o wersji

Pomoc

Makroprogramy


{CROSSTAB}

{CROSSTAB obszar-rekordów;tytuły-wierszy;tytuły-kolumn;pole-sumowania;metoda-sumowania} tworzy tabelę.

Odpowiednik Narzędzia Baza danych Zestawienie.

Argumenty

obszar-rekordów jest obszarem tabeli bazy danych.

tytuły-wierszy są tekstem określającym nazwy pól.

tytuły-kolumn są tekstem określającym nazwy kolumn.

pole-sumowania jest tekstem określającym nazwę pola, którego wartości mają być sumowane.

metoda-sumowania jest tekstem określającym metodę sumowania.

metoda-sumowania	Działanie 1-2-3

sum	Dodaje wartości

avg	Średnia wartości

count	Liczba wartości

min	Najmniejsza wartość

max	Największa wartość

Przykłady

Komendy tworzące tabelę wartości z tabeli bazy danych RECYCLE. Tytuły wierszy pochodzą z komórki Region a tytuły kolumn z Typ. 1-2-3 sumuje wartości z pola Q1.

{CROSSTAB RECYCLE,"Region","Typ","Q1","sum"}

Patrz również:

Makroprogramy


{DATABASE-APPEND}, {DATABASE-DELETE}, {DATABASE-FIND}
{DATABASE-APPEND}
{DATABASE-DELETE}
{DATABASE-FIND}

{DATABASE-APPEND obszar-źródłowy;obszar-rekordów} dodaje nowe rekordy do obszaru rekordów.

{DATABASE-DELETE obszar-rekordów,kryteria} usuwa rekordy spełniające kryteria.

{DATABASE-FIND obszar-rekordów;kryteria} znajduje rekordy spełniające kryteria.

Odpowiednik Narzędzia Baza danych Dodaj rekordy, Narzędzia Baza danych Usuń rekordy i Narzędzia Baza danych Szukaj rekordów.

Argumenty

obszar-źródłowy jest obszarem zawierającym rekordy do dodania.

Pierwszy wiersz musi zawierać  nazwy pól .

obszar-rekordów jest nazwą lub adresem tabeli bazy danych.

kryteria są tekstem określającym kryteria .

Teksty wewnątrz kryteriów zamykaj w podwójne cudzysłowy "" "" . Na przykład, aby znaleźć wszystkich klientów z Warszawy napisz "Miasto=""Warszawa""".

UWAGA

Nie można stosować {DATABASE-FIND} w zewnętrznej tabeli bazy danych.

Przykłady

Usuwanie rekordów wprowadzonych przed 1 stycznia 1990.

{DATABASE-DELETE BAZA,"Date<@DATE(90,1,1)"}

Odszukanie pracowników zarabiających więcej niż $30,000 rocznie.

{DATABASE-FIND PERSONEL,"Zarobki>=30000"}

Patrz również:

O Kryteriach

Makroprogramy


{DATABASE-CONNECT}, {DATABASE-CREATE-TABLE}, {DATABASE-DISCONNECT}, {DATABASE-SEND-COMMAND}
{DATABASE-CONNECT}
{DATABASE-CREATE-TABLE}
{DATABASE-DISCONNECT}
{DATABASE-SEND-COMMAND}

{DATABASE-CONNECT nazwa-sterownika;[identyfikator-ster];[hasło-ster];[ciąg-przyłączeniowy];nazwa-bd;[identyfikator-użytkownika-bd];[hasło-bd];[nazwa-użytkownika];nazwa-tabeli;[nazwa-obszaru]} przyłącza zewnętrzną tabelę bazy danych do 1-2-3.

{DATABASE-CREATE-TABLE nazwa-sterownika;[identyfikator-ster];[hasło-ster];nazwa-db;[identyfikator-użytkownika-db];[hasło-db];[nazwa-właściciela];nazwa-tabeli;[nazwa-obszaru];[ciąg-początkowy];[definicja-tabeli]} tworzy strukturę i przyłącza nową zewnętrzną tabelę.

{DATABASE-DISCONNECT nazwa-obszaru} odłącza zewnętrzną tabelę.

{DATABASE-SEND-COMMAND nazwa-sterownika;[identyfikator-ster];[hasło-ster];[ciąg-przyłączeniowy];nazwa-bd;[identyfikator-użytkownika-bd];[hasło-bd];komenda} wysyła komendę do zewnętrznej bazy danych.

Odpowiednik Narzędzia Baza danych Przyłącz zewnętrzną, Narzędzia Baza danych Utwórz zewnętrzną, Narzędzia Baza danych Odłącz zewnętrzną, i Narzędzia Baza danych Wyślij polecenie.

Argumenty

nazwa-sterownika jest tekstem określającym sterownik.

identyfikator-ster jest tekstem określającym identyfikator użytkownika sterownika.

hasło-sterownika jest tekstem określającym hasło sterownika.

ciąg-przyłączeniowy jest tekstem z dodatkowymi informacjami koniecznymi przy przyłączaniu.

nazwa-bd jest tekstem określającym nazwę bazy.

identyfikator-bd  jest identyfikatorem użytkownika bazy.

hasło-bd jest tekstem określającym hasło.

nazwa-właściciela jest tekstem określającym właściciela.

nazwa-tabeli określa nazwę tabeli.

nazwa-obszaru jest wewnętrzną nazwą dla zewnętrznej tabeli.

definicja-tabeli jest obszarem definicji tworzonej tabeli.

ciąg-początkowy jest tekstem z dodatkowymi informacjami.

komenda  jest tekstem komendy wysyłanej do zewnętrznej bazy danych.

Przykłady

{DATABASE-CONNECT "dbase_iv";;;"d:\regional_sales";;;;"q_1";MYSALES}

{DATABASE-CREATE-TABLE "dbase_iv";;;;"d:regional_sales";;;;"q_2";MYSALES;;A:A1}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-ADD-FIELD}, {QUERY-CHOOSE-FIELDS}, {QUERY-REMOVE-FIELD}, {QUERY-SHOW-FIELD}
{QUERY-ADD-FIELD}
{QUERY-CHOOSE-FIELDS}
{QUERY-REMOVE-FIELD}
{QUERY-SHOW-FIELD}

{QUERY-ADD-FIELD pole} dodaje pole do bieżącej tabeli roboczej. .

{QUERY-CHOOSE-FIELDS [pole1],[pole2],...,[pole15]} określa pola, które mają się ukazać w tabeli roboczej.

{QUERY-REMOVE-FIELD pole} usuwa pola z tabeli roboczej.

{QUERY-SHOW-FIELD pole; pole-alias} określa zamiennik nazwy pola w tabeli roboczej.

Odpowiednik Wyciąg Wybierz pola i Wyciąg Pokaż pole jako.

Argumenty

pole jest nazwą pola.

pole1...pole15 są nazwami pól.

pole-alias jest alternatywną nazwą dla pola.

Przykłady

{SELECT "Pracownicy",,"query"}

{QUERY-ADD-FIELD "Wyplaty"}

{SELECT "Rachuba",,"query"}

{QUERY-CHOOSE-FIELDS "Wyplata","Pracownik"}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-AGGREGATE}

{QUERY-AGGREGATE funkcja,nazwa-pola} wykonuje obliczenia na grupie danych z tabeli roboczej. .

Odpowiednik Wyciąg Rekordy sumaryczne.

Argumenty

funkcja określa działanie ("sum", "avg", "count", "max", "min" lub "reset").

nazwa-pola jest tekstem określającym nazwę pola w tabeli roboczej.

Przykład

{SELECT "Lipiec",,"query"}

{QUERY-AGGREGATE "sum","Sprzedaz"}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-COPY-SQL} and {SEND-SQL}
{QUERY-COPY-SQL}
{SEND-SQL}

{QUERY-COPY-SQL} kopiuje do pamięci podręcznej komendę SQL odpowiadającą bieżącemu wyciągowi.

{SEND-SQL obszar;komenda;[obszar-rezultatu];[obsługa-błędu]} wysyła komendę SQL do zewnętrznej tabeli bazy danych.

Odpowiednik Wyciąg Pokaż SQL.

Argumenty

obszar jest nazwą obszaru dla zewnętrznej bazy danych.

komenda jest tekstem komendy.

Jeśli komenda jest obszarem, to 1-2-3 konkatenuje teksty z komórek obszaru.

obszar-rezultatu jest obszarem dla danych otrzymanych przy pomocy komendy.

obsługa-błędu jest komórką, w której 1-2-3 umieści kod błędu.

Patrz również:

Makroprogramy

Narzędzia Baza danych Wyślij polecenie


{QUERY-CRITERIA}

{QUERY-CRITERIA [kryteria]} określa kryteria do kwalifikowania  rekordów do tabeli roboczej.

Odpowiednik Wyciąg Ustal kryteria.

kryteria są tekstem zawierającym kryteria.

Przykład

{SELECT "Pracownicy",,"query"}

{QUERY-CRITERIA "DATA>=@DATE(87,6,1)#AND#Dochody>=35000"}

Patrz również:

O Kryteriach

Makroprogramy


{QUERY-DATABASE-TABLE}

{QUERY-DATABASE-TABLE obszar-rekordów} zmienia tabelę bazy danych dla bieżącej tabeli roboczej.

Odpowiednik Wyciąg Zmień bazę.

Argumenty

obszar-rekordów jest obszarem bazy danych.

Przykład

{SELECT "Pracownicy",,"query"}

{QUERY-DATABASE-TABLE KADRA}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-JOIN}

{QUERY-JOIN [kryteria-łączenia]} pozwala robić wyciągi z wielokrotnych tabeli bazy danych zawierających wspólne pole.

Odpowiednik Wyciąg Wszystkie.

kryteria-łączenia są tekstem kryteriów o postaci wyrażenia łączącego.

O wyrażeniach łączących

Wyrażenie ma postać +tabela1.pole1=tabela2.pole2.

tabela1 i tabela2 są dwiema tabelami bazy danych.

pole1 i pole2 są polami zawierającymi podobne dane.

Przykłady

PRODUKT jest nazwą pola w tabeli SPRZEDAZ, a NAZWA jest nazwą pola w tabeli CENA.

{SELECT "Zestawienie 1",,"query"}

{QUERY-JOIN "SPRZEDAZ.PRODUKT=CENA.NAZWA"}

Patrz również:

O Kryteriach

Makroprogramy


{QUERY-NAME}

{QUERY-NAME nowa-nazwa} przydziela nową nazwą z tabelą roboczą.

nowa-nazwa - tekst nowej nazwy.

Przykład

{SELECT "Personel",,"query"}

{QUERY-NAME PRACOWNICY}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-NEW}

{QUERY-NEW obszar-rekordów;obszar-rezultatu;[kryteria];[nazwa-tabeli-roboczej];[limit-rekordów];[pole1],[pole2],...,[pole10]} tworzy tabelę roboczą z  rekordami wybranymi z tabeli bazy danych.

Argumenty

obszar-rekordów jest obszarem bazy danych.

obszar-rezultatu jest obszarem dla tabeli roboczej.

kryteria są wyrażeniem określającym kryteria

nazwa-tabeli-roboczej jest tekstem określającym nazwę.

limit-rekordów jest liczbą całkowitą ograniczającą liczbę rekordów w tabeli roboczej.

pole1...pole10 są nazwami pól, które mają się pojawić w tabeli roboczej.

Przykłady

{QUERY-NEW Pracownicy,B:A1,"Wydzial=""Handlowy""","Handlowcy"}

Patrz również:

O Kryteriach

Makroprogramy


{QUERY-OPTIONS}

{QUERY-OPTIONS opcja;włącz;[limit-rekordów]} określa opcje tabeli roboczej.

Odpowiednik Wyciąg Opcje.

Argumenty

opcja jest tekstem określającym opcję.

opcja	Działanie1-2-3

allow-updates	Pozwala dokonywać zmian w tabeli bazy danych

unique-only	Wyklucza duplikowanie się rekordów w tabeli roboczej.

limit-output	Pozwala ograniczyć liczbę rekordów w tabeli roboczej.

show-samples	Pozwala wybierać wartości z listy przy ustalaniu kryteriów.

auto-refresh	Zmienia tabelę roboczą automatycznie po zmianach kryteriów i opcji.

włącz jest argumentem typu yes/no określającym, czy opcja ma być włączona, czy wyłączona.

limit-rekordów liczba od 1 do 8191 ograniczająca liczbę rekordów.

Przykłady

{SELECT "Pracownicy",,"query"}

{QUERY-OPTIONS "auto-refresh","on"}

{QUERY-CRITERIA "Wydzial=""sprzedaz"""}

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-REFRESH} and {QUERY-UPDATE}
{QUERY-REFRESH}
{QUERY-UPDATE}

{QUERY-REFRESH} odświeża rekordy w bieżącej tabeli roboczej , by uwzględnić zmiany w tabeli bazy danych, lub inne.

{QUERY-UPDATE} odświeża rekordy w tabeli bazy danych po zmianach w tabeli roboczej.

Odpowiednik Wyciąg Odśwież wyciąg i Wyciąg Aktualizuj bazę.

Przykład

{SELECT "Inwentaryzacja",,"query"}

{QUERY-REFRESH}

Patrz również:

Makroprogramy


{SORT} and {QUERY-SORT}
{QUERY-SORT}
{SORT}

{QUERY-SORT [klucz1],[porządek1],[klucz2],[porządek2],[klucz3],[porządek3]} porządkuje dane w tabeli roboczej .

{SORT [obszar],[klucz1],[porządek1],[klucz2],[porządek2],[klucz3],[porządek3]} porządkuje dane w obszarze.

Odpowiednik Wyciąg Sortuj i Obszar Sortuj.

Argumenty

klucz1, klucz2 i klucz3 definiują kolejne klucze sortowania.

porządek1, porządek2 i porządek3 określają porządek sortowania dla kolejnych kluczy (porządek może być rosnący - "ascend" lub malejący -  "descend").

obszar jest obszarem danych do sortowania.

Przykłady

{SELECT "Finansowy",,"query"}

{QUERY-SORT nazwisko;"descend";data_zatr;"descend"}

Patrz również:

Makroprogramy

Elementy sortowania.


{QUERY-SORT-KEY-DEFINE} and {SORT-KEY-DEFINE}
{QUERY-SORT-KEY-DEFINE}
{SORT-KEY-DEFINE}

{QUERY-SORT-KEY-DEFINE numer-klucza;pole-klucza;porządek-klucza} definiuje klucz sortowania dla tabeli roboczej.

{SORT-KEY-DEFINE numer-klucza;obszar-klucza;porządek-klucza} definiuje klucz sortowania dla komendy {SORT} .

Argumenty

numer-klucza jest numerem od 1 do 255 dla klucza.

porządek-klucza określa porządek sortowania dla klucza (porządek może być rosnący - "ascend" lub malejący -  "descend").

pole-klucza jest nazwą pola do sortowania według tego klucza.

obszar-klucza jest obszarem sortowania dla tego klucza.

Przykłady

{SELECT MAIL}

{SORT-KEY-DEFINE 1,"Nazwisko","descend"}

{SORT-KEY-DEFINE 2,"Miasto","ascend"}

{SORT-KEY-DEFINE 3,"Powiat","descend"}

{SORT-KEY-DEFINE 4,"Kod","ascend"}

{SORT}

Patrz również:

Makroprogramy

Elementy sortowania.


{QUERY-SORT-RESET} and {SORT-RESET}
{QUERY-SORT-RESET}
{SORT-RESET}

{QUERY-SORT-RESET} usuwa parametry sortowania dla tabeli roboczej

{SORT-RESET} usuwa parametry sortowania dla obszaru.

Odpowiednik Wyciąg Sortuj Usuń i Obszar Sortuj Usuń.

Patrz również:

Makroprogramy


{QUERY-UPGRADE}

{QUERY-UPGRADE obszar-rekordów;obszar-rezultatu;obszar-kryteriów;[nazwa]} uzdatnia bazę danych zdefiniowana dla poprzednich wersji 1-2-3, tak aby można ją było stosować z tą wersją 1-2-3.

Argumenty

obszar-rekordów obszar wskazany komendą /Data Query Input.

obszar-rezultatu obszar wskazany komendą /Data Query Output.

obszar-kryteriów obszar wskazany komendą /Data Query Critera.

nazwa jest nazwą dla tabeli roboczej.

Przykłady

{QUERY-UPGRADE FINANSE,FINANSE_REZ,KRYTERIA,"finanse_r4"}

Patrz również:

Makroprogramy


{DDE-TABLE}

{DDE-TABLE położenie;[typ]} tworzy tablicę konwersacji dla wszystkich aktywnych plików , które zostały utworzone za pomocą komend {DDE}.

Argumenty

położenie jest adresem lub nazwą lewej górnej komórki obszaru zawierającego tablicę.

Tablica może składać się z:

·	Trzech kolumn i tylu wierszy ile jest połączeń z aktywnymi plikami plus dwa wiersze (jeden nagłówkowy i jeden pusty).

·	Siedmiu kolumn i tylu wierszy ile jest połączeń pomiędzy aktywnymi plikami  plus dwa wiersze (jeden nagłówkowy i jeden pusty).

typ jest tekstemt który określa jakiego typu informacje mają być zawarte w tablicy.

typ	1-2-3 tworzy tablicę zawierającą

long	Informację o połączeniach i powiązaniach DDE

short	Tylko informację o powiązaniach

Przykład

Poniższa komenda tworzy tablicę konwersacji wszystkich aktywnych plików. Tablica zaczyna się w komórce CONV.

{DDE-TABLE CONV;"short"}

Patrz również:

Edycja Połączenia

{LINK-TABLE}

Makro

Ogólnie o DDE i OLE


{EDIT-OBJECT}, {INSERT-OBJECT}, {UPDATE-OBJECT}
{EDIT-OBJECT}
{INSERT-OBJECT}
{UPDATE-OBJECT}

{EDIT-OBJECT [verb]} wykonuje pierwszy lub drugi verb dla wybranego obiektu OLE .

{INSERT-OBJECT typ;[położenie]} tworzy i osadza obiekt OLE w arkuszu.

{UPDATE-OBJECT} aktualizuje obiekt 1-2-3 OLE w innym pliku.

Argumenty

verb określa sposób uruchomienia "primary" lub "secondary".

typ tekst określający obiekt np. AmiPro Document.

położenie nazwa lub adres komórki obszaru, w którym chcesz umiejścić lewy górny róg osadzanego obiektu.

Przykład

1-2-3 wstawi dokument AmiPro zaczynając od komórki G15.

{INSERT-OBJECT "AmiPro Document";A:G15}

Patrz również:

Makroprogramy

DDE i OLE w 1-2-3


{DELETE-COLUMNS}, {DELETE-ROWS}, {DELETE-SHEETS}
{DELETE-COLUMNS}
{DELETE-ROWS}
{DELETE-SHEETS}

{DELETE-COLUMNS [obszar];[co-usunąć]} usuwa kolumny wskazane przez obszar.

{DELETE-ROWS [obszar];[co-usunąć]} usuwa wiersze wskazane przez obszar.

{DELETE-SHEETS [obszar]} usuwa strony wskazane przez obszar.

Odpowiednik Edycja Usuń dane.

Argumenty

obszar jest obszarem określającym kolumny, wiersze lub strony do usunięcia.

co-usunąć jest a argumentem typu yes/no określającym, czy usunąć tylko komórki z obszaru i przesunąć pozostałe dane. Jeśli pominiesz ten argument, to 1-2-3 usunie całe kolumny i wiersze..

Przykłady

Makro usuwające kolumny E, F i G na stronie A.

{DELETE-COLUMNS A:E2..A:G2}

Makro usuwa tylko tę część wierszy, która jest zawarta w obszarze RATY i z wierszy poniżej przesuwa do góry tylko tę część, która jest poniżej wskazanego obszaru.

{DELETE-ROWS RATES,"yes"}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-COPY-FILL}

{EDIT-COPY-FILL kierunek;[obszar]} kopiuje zawartość jednej komórki, wiersza, kolumny lub strony do reszty obszaru na podstawie kierunku..

Odpowiednik Edycja Kopiuj w dół i Edycja Kopiuj w prawo.

Argumenty

kierunek określa kierunek kopiowania: "down" (w dół); "right" (w prawo); "up" (w górę); "left" (w lewo); "back" (w głąb); lub "forward" (od ostatniej strony do pierwszej).

obszar jest obszarem do wypełnienia.

Przykłady

{EDIT-COPY-FILL "down",INTERES}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-FIND}, {EDIT-FIND?}, {EDIT-REPLACE}, {EDIT-REPLACE-ALL}
{EDIT-FIND}
{EDIT-FIND?}
{EDIT-REPLACE}
{EDIT-REPLACE-ALL}

{EDIT-FIND [tekst],[sposób],[obszar]} szuka tekstu w tekstach lub wyrażeniach.

{EDIT-FIND?} wyświetla okno dialogowe Szukaj i zamień.

{EDIT-REPLACE [tekst],[sposób],[zamień-na],[obszar]} szuka tekstu w tekstach lub wyrażeniach i zamienia go.

{EDIT-REPLACE-ALL [tekst],[sposób],[zamień-na],[obszar]} szuka wszystkich wystąpień tekstu w tekstach lub wyrażeniach i wymienia je.

Odpowiednik Edycja Szukaj i zamień.

Argumenty

tekst jest poszukiwanym tekstem.

sposób jest t ekstem określającym sposób szukania: "formulas" (tylko w wyrażeniach), "text" (tylko w tekstach) lub "both" (w wyrażeniach i w tekstach).

zamień-na jest tekstem, na który ma być wymieniony tekst.

obszar jest obszarem przeszukiwania.

Przykłady

{SELECT A1..F20}

{EDIT-FIND?}

Poniższe makro wymienia pierwszy znaleziony wyraz rower na motocykl w tekście lub wyrażeniu w obszarze STAN.

{EDIT-REPLACE "rower","both","motocykl",STAN}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-PASTE-SPECIAL}

{EDIT-PASTE-SPECIAL [obszar-docelowy];[sposób]} kopiuje dane z pamięci podręcznej do arkusza.

Odpowiednik Edycja Opcje odtwarzania.

Argumenty

obszar-docelowy jest obszarem, w którym mają być odtworzone dane z pamięci podręcznej.

sposób określa co odtworzyć: "contents" (zawartość), "styles" (style), "both" (zawartość i style), "values" (wartości), lub "query" (tabelę roboczą). "Values" jest tym samym co "both", ale konwertuje wyrażenia na wartości. "Query" określa tabelę roboczą

Patrz również:

{EDIT-PASTE-LINK}

Makroprogramy


{EDIT-QUICK-COPY} and {EDIT-QUICK-MOVE}
{EDIT-QUICK-COPY}
{EDIT-QUICK-MOVE}

{EDIT-QUICK-COPY obszar-docelowy,[obszar-źródłowy]} kopiuje dane i format z obszaru-źródłowego do obszaru-docelowy bez pomocy pamięci podręcznej.

{EDIT-QUICK-MOVE obszar-docelowy,[obszar-źródłowy]} przenosi dane i format z obszaru-źródłowego do obszaru-docelowy bez pomocy pamięci podręcznej.

Przykład

{EDIT-QUICK-COPY OPROC,REWAL}

Patrz również:

Makroprogramy


{FILE-UPDATE-LINKS}

{FILE-UPDATE-LINKS} przelicza wyrażenia zawierające łączniki  do innych plików.

Odpowiednik Edycja Połączenia Aktualizuj.

Patrz również:

Makroprogramy


{INSERT-COLUMNS}, {INSERT-ROWS}, {INSERT-SHEETS}
{INSERT-COLUMNS}
{INSERT-ROWS}
{INSERT-SHEETS}

{INSERT-COLUMNS [obszar];[liczba];[sposób]} wstawia puste kolumny do arkusza.

{INSERT-ROWS [obszar];[liczba];[sposób]} wstawia puste wiersze do arkusza.

{INSERT-SHEETS [gdzie];[liczba];[obszar]} wstawia puste strony do arkusza.

Odpowiednik Edycja Wstaw.

Argumenty

obszar jest obszarem określającym liczbę wstawianych kolumn lub wierszy.

gdzie jest tekstem określającym miejsce wstawiania stron: "before" (przed bieżącą stroną) lub "after" (za bieżącą stroną)

liczba jest liczbą wstawianych kolumn, wierszy lub stron.

sposób jest argumentem typu yes/no , który określa, czy wstawić tylko część kolumny lub wiersza określoną przez obszar.

Przykłady

Makro wstawia siedem kolumn w trzech stronach. LISTOPAD ma adres A:A1..C:G25.

{INSERT-COLUMNS OCTOBER}

Makro wstawia część czterech wierszy powyżej obszaru A:A5..A:D5.

{INSERT-ROWS A:A5..A:D5,4,"yes"}

Patrz również:

Makroprogramy


{FILE-CLOSE}

{FILE-CLOSE [bez-zapisu]} zamyka bieżący plik.

Odpowiednik Plik Zamknij.

bez-zapisu jest argumenetem typu yes/no określającym, czy zapisywać zmiany w pliku.

Jeśli podasz "yes", to 1-2-3 zamyka plik bez zapisu. Jeśli podasz "no", to makrokomenda nie wykona się. Jeśli pominiesz ten argument, to 1-2-3 wyświetli okno dialogowe.

Jeśli w pliku nie było zmian po ostatnim zapisie, to plik zostanie zamknięty bez wzglętu na argument.

Przykład

{FILE-CLOSE "no"}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE-COMBINE}

{FILE-COMBINE [jak],nazwa-pliku,[hasło],[źródło]} dołącza dane z innego pliku.

Argumenty

jak określa sposób dołączania  ("add" - dodawanie, "replace" - wymiana, "subtract" - odejmowanie).

nazwa-pliku jest nazwą pliku dołączanego.

hasło jest hasłem dostępu do dołaczanego pliku.

źródło jest adresem dołączanego obszaru z dołączanego pliku.

Przykłady

{SELECT A:A20}

{FILE-COMBINE "add",SPRZED.wk4,,"zyski"}

Patrz również:

Dołączanie pliku 1-2-3

{FILE-IMPORT}

Makrokomendy


{FILE-EXTRACT}, {FILE-SAVE}, {FILE-SAVE-AS?}
{FILE-EXTRACT}
{FILE-SAVE}
{FILE-SAVE-ALL}
{FILE-SAVE-AS?}

{FILE-EXTRACT nazwa-pliku,[typ-pliku],[hasło],[zapas],[obszar],[jako]} zapisuje obszar do pliku.

{FILE-SAVE [nazwa-pliku],[typ-pliku],[hasło],[zapas]} zapisuje plik.

{FILE-SAVE-ALL} zapisuje wszystkie aktywne pliki.

{FILE-SAVE-AS?} wyświetla okno dialogowe Plik Zapisz jako.

Odpowiednik Plik Zapisz i Plik Zapisz jako.

Argumenty

nazwa-pliku jest to tekst nazwy pliku.

typ-pliku określa format pliku.

typ-pliku	1-2-3 zapisuje plik jako

1-2-3	format WK4 (opcja domyślna)

1-2-3 (wk3)	WK3 i FM3

1-2-3 (wk1)	WK1 i FMT

text (txt)	Plik tekstowy (TXT)

shared	plik dzielony (NS4)

hasło tekst hasła dostępu.

zapas  tekst ("yes" - zapisuje kopię zapasową, jeśli plik o podanej nazwie już istnieje, "no" nie zpaisuje kopii zapasowej).

obszar jest nazwą obszaru, który ma zostać zapisany jako osobny plik. Brak argumentu oznacza zapis bieżąco zaznaczonego.

jako jest tekstem określającym czy zapisywane mają być wyrażenia, czy wartości ("formulas" - wyrażenia,  "values" - wartości).

Przykład

{FILE-OPEN "lipiec.wk4","Zeus"}

{SELECT F10}

{CELL-ENTER "9751"}

{FILE-SAVE "sierpien"}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE-EXIT}

{FILE-EXIT [bez-zapisu]} kończy działanie 1-2-3.

Odpowiednik Plik Wyjdź.

bez-zapisu jest tekstem określającym, czy zapisywać plik, jeśli były w nim zmiany po ostatnim zapisie ("yes" wyjdź bez zapisu, "no" nie kończ 1-2-3 jeśli były zmiany w pliku)

Przykłady

{FILE-EXIT}

{FILE-EXIT "no"}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE-GET-RESERVATION} and {FILE-RELEASE-RESERVATION}
{FILE-GET-RESERVATION}
{FILE-RELEASE-RESERVATION}

{FILE-GET-RESERVATION} przydziela rezerwację pliku.

{FILE-RELEASE-RESERVATION} zwalnia rezerwację pliku.

Odpowiednik Plik Zablokuj.

Przykłady

{FILE-GET-RESERVATION}

{DISPATCH UPDATE}

{FILE-SAVE}

{FILE-RELEASE-RESERVATION}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE-IMPORT}

{FILE-IMPORT [czytaj-jako],nazwa-pliku} czyta tekst do arkusza.

Argumenty

czytaj-jako określa jak 1-2-3 ma czytać tekst:

"text"	1-2-3 wprowadza każdy wiersz tekstu do kolejnej komórki w bieżącej kolumnie.

"numbers"	Teksty i liczby z jednego wiersza tekstu, oddzielane znakami speraratora, są wstawiane do kolejnych komórek w wierszu, a kolejne wiersze do kolejnych wierszy arkusza.

nazwa-pliku jest nazwą pliku tekstowego.

Przykłady

{FILE-IMPORT "text",D:\FILES\EXPENSES.TXT}

Patrz również:

Dołączanie pliku tekstowego

{FILE-COMBINE}

Makrokomendy


{FILE-NEW}

{FILE-NEW [nazwa-pliku],[gdzie]} tworzy nowy plik w pamięci i na dysku.

Odpowiednik Plik Nowy.

Argumenty

nazwa-pliku jest nazwą tworzonego pliku.

gdzie jest tekstem określającym położenie nowego pliku w stosunku do bieżącego. ("before"przed bieżącym plikiem, "after" za bieżącym plikiem)

Przykłady

{FILE-NEW DEBITS}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE-OPEN}, {FILE-OPEN?}, {FILE-RETRIEVE}
{FILE-OPEN}
{FILE-OPEN?}
{FILE-RETRIEVE}

{FILE-OPEN nazwa-pliku,[hasło],[rezerwacja],[gdzie],[jak]} odczytuje plik.

{FILE-OPEN?} wyświetla okno dialogowe Plik Otwórz.

{FILE-RETRIEVE nazwa-pliku,[hasło],[tylko-odczyt],[jak]} wymienia bieżący plik na plik z dysku.

Odpowiednik Plik Otwórz.

Argumenty

nazwa-pliku jest nazwą odczytywanego pliku..

hasło jest hasłem dostępu do pliku.

rezerwacja jest argumentem typu yes/no. (Jeśli podasz "yes", a plik nie jest zarezerwowany, to 1-2-3 otwiera plik i przydziela ci rezerwację. Jeśli podasz "no" a plik jest zarezerwowany, to 1-2-3 nie odczyta pliku.)

gdzie określa położenie pliku względem bieżącego ( "before" - przed, "after" - za).

jak określa sposób otwarcia pliku

"text"	1-2-3 wprowadza każdy wiersz tekstu do kolejnej komórki w bieżącej kolumnie.

"numbers"	Teksty i liczby z jednego wiersza tekstu, oddzielane znakami speraratora, są wstawiane do kolejnych komórek w wierszu, a kolejne wiersze do kolejnych wierszy arkusza.

Przykłady

{FILE-OPEN "WYDATKI.wk4",,,"yes"}

Patrz również:

Makrokomendy


{FILE Seal}, {FILE-SEAL-NETWORK-RESERVATION}, {FILE-UNSEAL}
{FILE SEAL}
{FILE-SEAL-NETWORK-RESERVATION}
{FILE-UNSEAL}

{FILE-SEAL [hasło]} plombuje plik.

{FILE-SEAL-NETWORK-RESERVATION [hasło]} rezerwuje plik.

{FILE-UNSEAL [password]} odplombowuje plik.

Odpowiednik Plik Zablokuj.

Argumenty

hasło jest tekstem hasła.

Przykład

{FILE-SEAL-NETWORK-RESERVATION}

{DISPATCH UPDATE}

{FILE-SAVE}

{FILE-UNSEAL}

Patrz również:

Makrokomendy


Elementy informacyjne

Elementy informacyjne zawierają stan programu 1-2-3.

Stosowanie elementów informacyjnych

· 	Możesz ustawić element stosując makrokomendę {SET} .

· 	Możesz poznać stan elementu stosując funkcję @INFO.

Patrz również:

Kategorie elementów informacyjnych

Makroprogramy


Kategorie elementów informacyjnych

Plik

Druk

Sortuj

Parametry użytkowe

Okno

Parametry domyślne

Typy elementów informacyjnych

Są trzy typy: Liczba, tekst i obszar:

· 	Dla liczb stosuj wyrażenie lioczbowe.

· 	Dla tekstów stosuj wyrażenie tekstowe lub tekst w cudzysłowiu.

· 	Dla obszaru stosuj nazwę lub adres obszaru.

Jeśt jeszcze typ yes/no: gdzie "yes" oznacza włączenie elementu, a "no" wyłączenie elementu. Pozostałe typy są stałymi tekstami.

Patrz również:

Elementy informacyjne

Makroprogramy


Elementy informacyjne Pliku
Element informacyjny Plik

Odpowiednik Rezerwuj automatycznie w komendzie Plik Zablokuj .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
File-Reserve-Automatically	manual, automatic	Przydziela rezerwację automatycznie lub nieautomatycznie


Elementy informacyjne Druku
Elementy informacyjne Drukuj

Odpowiednik makrokomendy {PRINT} i opcji w Plik Drukuj i Plik Ustawienia Strony .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Print-Beginning-Page-Number	Liczba	Numer pierwszej strony.
Print-Drawn-Objects	no, yes	Czy drukować grafikę?
Print-Fit-Page	no, yes	Czy dopasować wydruk do strony?
Print-Footer-Center-Text	Tekst	Tekst stopki wyrównywany centralnie.
Print-Footer-Left-Text	Tekst	Tekst stopki wyrównywany lewostronnie
Print-Footer-Right-Text	Tekst	Tekst stopki wyrównywany prawostronnie
Print-Grid-Lines	no, yes	Czy drukować kratkę?
Print-Header-Center-Text	Tekst	Tekst nagłówka wyrównywany centralnie
Print-Header-Left-Text	Tekst	Tekst nagłówka wyrównywany lewostronnie
Print-Header-Right-Text	Tekst	Tekst nagłówka wyrównywany prawostronnie
Print-Margin-Bottom	Liczba	Wysokość dolnego marginesu
Print-Margin-Left	Liczba	Wielkość lewego marginesu w calach
Print-Margin-Right	Liczba	Wielkość prawego marginesu w calach
Print-Margin-Top	Liczba	Wysokość górnego marginesu
Print-Orientation	landscape, portrait	Czy drukować poziomo , czu pionowo?
Print-Range	Obszar, Collection	Czy drukować obszar, czy kolekcję?
Print-Size	actual, fit-all, fit-columns, fit-rows, fill-page, fill-page-in-proportion	Typ kompresji druku
Print-Size-Manual	Liczba	Ręcznie podawana kompresja
Print-Titles-Clear	columns, rows	Usuwanie tytułów wierszy lub kolumn
Print-Titles-Row-Range	Obszar	Obszar tytułów wierszy
Print-Worksheet-Frame	no, yes	Czy drukować ramkę arkusza?


Elementy informacyjne Sortowania

Odpowiada makrokomendzie {SORT} i {SORT-KEY-DEFINE} lub opcji Obszar Sortuj .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Data-Sort-Direction[n]	descend, ascend	Kolejność sortowania (malejąco, rosnąco) dla klucza [n]
Data-Sort-Key[n]	Obszar	n - ty klucz sortowania
Data-Sort-Range	Obszar	Dane do sortowania


Elementy informacyjne parametrów użytkowych
Elementy informacyjne dla parametrów użytkowych

Odpowiadają komendom Narzędzia Parametry użytkowe ,

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Setup-Autoexec	no, yes	Czy uruchamiać makro \0?
Setup-Autoformat	no, yes	Czy stosować automatyczne formatowanie?
Setup-Autosave	no, yes	Czy zapisywać pliki automatycznie?
Setup-Autosave-Interval	Liczba	Czas (w minutach) odstępu pomiędzy zapisami.
Setup-Beep	no, yes	Czy sygnalizować błędy dźwiękiem?
Setup-Drag-And-Drop	no, yes	Czy włączyć mechanizm chwyć i przenieś?
Setup-International-Currency-Position	prefix, suffix	Czy znak waluty ma być przed, czy za liczbą?
Setup-International-Currency-Symbol	Tekst	Tekst dla znaku waluty
Setup-International-Date	mm/dd/yy, dd/mm/yy, dd.mm.yy, yy-mm-dd	Format daty
Setup-International-Negative-Values	parentheses, minus-sign	Czy wyświetlać wartości ujemne w nawiasach?
Setup-International-Separators	pcc, cpp, psc, csp, pcb, cpb,psb, csb	Separatory dziesiętne, argumentów i tysięcy. c jest przecinkiem; p jest kropką; s jest średnikiem; b jest pustym znakiem
Setup-International-Text	country, international	Ustawia tablicę konwersji dla zewnętrznych tekstów
Setup-International-Time	hh:mm:ss, hh.mm.ss, hh,mm,ss, HHhMMmSSs	Domyślny format czasu
Setup-International-Wk1	lics, ascii	Domyślne ustawienia dla konwersji z/do1-2-3 DOS Wersja 2
Setup-Recalculate	manual, automatic	Jak 1-2-3 ma przeliczać wyrażenia?
Setup-Recalculate-Iterations	Liczba	Liczba przeliczeń (1 - 50)
Setup-Recalculate-Order	natural, columns, rows	Kolejność przeliczania wyrażeń
Setup-Recent-Files-Number	Liczba	Liczba ostatnio używanych plików w menu Plik (0 - 5)
Setup-Undo	no, yes	Czy włączyć możliwość cofania
Setup-Worksheet-Directory	Tekst	Katalog domyślny


Elementy informacyjne Okna

Odpowiednik komendy Podgląd .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Window-Custom-Zoom	Liczba	Ustawia procentowo powiększenie podglądu
Window-Display-Drawn-Objects	no, yes	Czy wyświetlać grafikę w arkuszu?
Window-Display-Edit-Line	no, yes	Czy wyświetlać wiersz edycji
Window-Display-Frame	no, yes	Czy wyswietlać ramkę arkusza?
Window-Display-Frame-Type	standard, characters, inches, metric,points/picas	Jak wyswietlać ramkę?
Window-Display-Grid-Lines	no, yes	Czy wyświetlać kratkę?
Window-Display-Page-Breaks	no, yes	Czy wyswietlać podział na strony?
Window-Display-Scroll-Bars	no, yes	Czy wyświetlać paski przesuwania?
Window-Display-SmartIcons	no, yes	Czy wyświetlać ikony?
Window-Display-Status-Bar	no, yes	Czy wyświetlać pasek stanu?
Window-Display-Tabs	no, yes	Czy wyświetlać przekładki stron?
Window-Height	Liczba	Ustawia wysokość arkusza w pikselach.
Window-Split	clear, horizontal, vertical, perspective	Jak podzielić plik.
Window-Split-Height	Liczba	Ustawia wysokość bieżącego segmentu w pikselach
Window-Split-Synchronize	no, yes	Czy synchronizować przesuwanie segmentów
Window-Split-Width	Liczba	Ustawia szerokość bieżącego segmentu.
Window-Width	Liczba	Ustawia szerokość bieżącego okna.
Window-X-Position	Liczba	Ustawia poziomą pozycję w pikselach.
Window-Y-Position	Liczba	Ustawia pionową pozycję w pikselach


Elementy informacyjne arkusza
Elementy informacyjne parametrów użytkowych

Odpowiedniki komend Styl Parametry Arkusza .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Worksheet-Align-Text	left, right, center	Jak wyrównywać dane
Worksheet-Background-Color	Liczba	Domyślny kolor tła
Worksheet-Column-Width	Liczba	Domyślna szerokość kolumn
Worksheet-Display- Windows-Defaults	no, yes	Czy używać domyślnych kolorów Windows
Worksheet-Font	Tekst	Domyślny krój czcionki
Worksheet-Font-Size	Liczba	Domyślny stopień czcionki
Worksheet-Format	automatic, comma, currency, fixed, general, hidden, label, percent, scientific, text, +/-, date-short-international, date-long-international, dd-mmm, dd-mmm-yy, mmm-yy, hh:mm am/pm, hh:mm:ss am/pm, time-long-international, time-short-international	Domyślny format liczby
Worksheet-Format-Color- Negatives	no, yes	Czy wyświetlać wartości ujemne na czerwono?
Worksheet-Format-Decimals	Liczba	Domyślna liczba miejsc po przecinku
Worksheet-Format-Display-Zeros	no, yes	Czy wyświetlać zera w komórkach zerowych?
Worksheet-Format-Parentheses	no, yes	Czy wyświetlać nowe wartości w nawiasach?
Worksheet-Format-Zero-Text	Tekst	Tekst wyświetlany zamiast zer
Worksheet-Grid-Color	Liczba	Domyślny kolor kratki (0 - 255)
Worksheet-Group-Sheets	no, yes	Czy włączyć tryb grupowy
Worksheet-Row-Height	Liczba	Domyślna wysokość wiersza
Worksheet-Text-Color	Liczba	Domyślny kolor tekstu (0 - 255)


Elementy informacyjne map

Odpowiadają opcjom komendy Narzędzia - Mapa- Ustal sposób odświeżania .

Nazwa elementu	Typ	Definicja
Map-Draw	automatic, manual	Powtórne narysowanie mapy po zmianie danych w arkuszu.


{CELL-ENTER}

{CELL-ENTER dane,[obszar-docelowy]} wprowadza dane do obszaru docelowego.

Argumenty

dane są tekstem, liczbą lub wyrażeniem ograniczonym cudzysłowiem.

obszar-docelowy adres obszaru dla danych.

Przykład

{CELL-ENTER "+A1=1#AND#A2=2",kom1}

Patrz również:

MakroprogramyH_MACRO@123W.HLP


{EDIT-GOTO} and {SELECT}
{EDIT-GOTO}
{SELECT}

{EDIT-GOTO nazwa,[część],[typ]} wybiera wszystkie lub część obszaru, tabeli roboczej, wykresu lub obiektu graficznego i przechodzi do niego. Elementy do tej pory zaznaczone przestają być zaznaczone.

{SELECT nazwa,[część],[typ]} wybiera wszystkie lub część obszaru, tabeli roboczej, wykresu lub obiektu graficznego, ale nie przechodzi do niego. Elementy do tej pory zaznaczone przestają być zaznaczone.

Argumenty

nazwa nazwą elementu, który chcesz wybrać.

część określa część, która ma być wybrana.

· 	Jeśli nazwa jest nazwą obszaru, to część musi być nazwą lub adresem komórki.

· 	Jeśli nazwa jest nazwą wykresu, to część musi być nazwą elementu wykresu, ograniczoną cudzysłowiem.

· 	Jeśli nazwa jest nazwą tabeli roboczej, to część musi być nazwą pola w cudzysłowiu.

typ określa typ części ("chart" - wykres, "draw" - obiekt graficzny, "query" - tabela robocza lub "range" - obszar.

Przykłady

{EDIT-GOTO KOSZTY}

{SELECT "Koszty";"title box";"chart"}

{EDIT-GOTO "Pracownicy";"Wyplata";"query"}

Patrz również:

Makroprogramy


{SCROLL-COLUMNS} i {SCROLL-ROWS}
{SCROLL-COLUMNS}
{SCROLL-ROWS}

{SCROLL-COLUMNS [liczba]} przesuwa arkusz poziomo o podaną liczbę kolumn.

{SCROLL-ROWS [liczba]} przesuwa arkusz pionowo o podaną liczbę wierszy.

Uwaga

Ta komenda nie zmienia bieżącej komórki.

Przykłady

{SCROLL-COLUMNS -10}

{SCROLL-ROWS 10}

Patrz również:

Makroprogramy


{SCROLL-TO-CELL}, {SCROLL-TO-COLUMN}, {SCROLL-TO-ROW}
{SCROLL-TO-CELL}
{SCROLL-TO-COLUMN}
{SCROLL-TO-ROW}

{SCROLL-TO-CELL adres} przesuwa arkusz do podanego adresu.

{SCROLL-TO-COLUMN adres} przesuwa arkusz w prawo lub w lewo do podanej kolumny.

{SCROLL-TO-ROW adres} przesuwa arkusz w górę lub w dół do podanego wiersza.

adres jest nazwą lub adresem obszaru, do którego chcesz przesunąć ekran.

Przykład

{SCROLL-TO-ROW EXPENSES}

Patrz również:

Makroprogramy

Makrokomendy obiektowe


{SCROLL-TO-OBJECT}

{SCROLL-TO-OBJECT nazwa, [typ]} przesuwa arkusz, ale nie wybiera obszaru, tabeli roboczej, wykresu lub obiektu graficznego.

Argumenty

nazwa jest nazwą obiektu ograniczoną cudzysłowiem " ".

typ jest "chart"-wykresem, "draw"-obiektem graficznym, "query"-tabelą roboczą lub "range"-obszarem.

Przykład

{SCROLL-TO-OBJECT "Wykres1","chart"}

Patrz również:

Makroprogramy


{SELECT-ALL}

{SELECT-ALL [typ]} wybiera część bieżącego pliku.

typ określa część:

typ	1-2-3 wybierze

"cells"	obszar aktywny

"charts"	Wszystkie wykresy.

"drawn-objects"	Wszystkie obiekty graficzne.

"sheets"	 Wszystkie strony.

Przykład

{SELECT-ALL "drawn-objects"}

{STYLE-FONT "Arial"}

{STYLE-FONT-SIZE 10}

Patrz również:

Makroprogramy


{SELECT-APPEND} and {SELECT-REMOVE}
{SELECT-APPEND}
{SELECT-REMOVE}

{SELECT-APPEND nazwa,część} wybiera wszystkie lub część obszaru, wykresu lub obiektu graficznego bez anulowanania wyboru dotychczasowych obiektów.

{SELECT-REMOVE nazwa} usuwa wszystkie zaznaczone obszary, wykresy lub obiekty graficzne.

Argumenty

nazwa jest nazwą obiektu do zaznaczenialub usunięcia.

część określa częśc, która ma być zaznaczona lub usunięta.

Przykład

{SELECT A:C1}

{SELECT-APPEND A:E1}

{SELECT-APPEND A:G1}

{COLUMN-WIDTH 12}

Patrz również:

Makroprogramy


{SELECT-RANGE-RELATIVE}

{SELECT-RANGE-RELATIVE [kolumna];[wiersz];[strona];[liczba_kol];[liczba_wier];[liczba_stron]} przesuwa wskaźnik komórki i zaznacza obszar

Poprzednie wybrania zostają anulowane.

Argumenty

kolumna, wiersz i strona jest liczbą określającą liczbę zaznaczonych kolumn, wierszy i stron w obszarze.

liczba_kol, liczba_wier i liczba_stron jest liczbą określającą przesunięcie wskaźnika komórki przed zaznaczeniem obszaru.

liczba_kol, liczba_stron, kolumna i strona są liczbami od -255 do 255.

liczba_wier i wiersz są liczbami od -8191 do 8191.

Przykłady

Bieżąca komórka A:C10. makro, które wybiera obszar A:C10..B:E25.

{SELECT-RANGE-RELATIVE 2;15;1}

Patrz również:

Makroprogramy

Transkrypcja bezwzględna

Transkrypcja względna


{SELECT-REPLACE}

{SELECT-REPLACE stary-obiekt;nowy-obiekt} zamienia stary obiekt na nowy obiekt w grupie obiektów.

Argumenty

stary obiekt i nowy obiekt muszą być podobnego typu: oba obszary lub oba obiekty graficzne (wykresy).

Przykłady

{SELECT-REPLACE Q_1,Q_2}

Patrz również:

Makroprogramy


Chart Elements
Elementy wykresu

Elementy (części) wykresu, które możesz wybierać makrokomendami {EDIT-GOTO}, {SELECT}, {SELECT-APPEND} i {SELECT-REMOVE}.

? range	(obszar) ? jest literą od A do W)

? range data labels	(opisy obszaru danych) ? jest literą od A do W)

A range, slice ?	(obszar A, wycinek) ? jest liczbą od 0 do ostatniego numeru wycinka.

Plot left wall	lewa  ściana wykresu

Plot back wall	tylna ściana wykresu

Plot floor	dolna część wykresu

X axis	oś X

Y axis	oś Y

2Y axis	oś 2Y

X axis major tick marks	główna podziałka osi X

Y axis major tick marks	główna podziałka osi Y

2Y axis major tick marks	główna podziałka osi 2Y

X axis minor tick marks	minimalna podziałka osi X

Y axis minor tick marks	minimalna podziałka osi Y

2Y axis minor tick marks	minimalna podziałka osi 2Y

X axis grids	kratka osi X

Y axis grids	kratka osi Y

2Y axis grids	kratka osi 2Y

X axis zero line	linia zerowa osi X

Y axis zero line	linia zerowa osi Y

2Y axis zero line	linia zerowa osi 2Y

X axis 3D zero line	linia zerowa osi X 3D

Y axis 3D zero line	linia zerowa osi Y 3D

2Y axis 3D zero line	linia zerowa osi 2Y 3D

X axis labels	opis osi X

Y axis labels	opis osi Y

2Y axis labels	opis osi 2Y

X axis title	tytuł osi X

Y axis title	tytuł osi Y

2Y axis title	tytuł osi 2Y

X axis units title	tytuł jednostek osi X

Y axis units title	tytuł jednostek osi Y

2Y axis units title	tytuł jednostek osi 2Y

Title line 1	1 wiersz tytułu

Title line 2	2 wiersz tytułu

Footnote line 1	1 wiersz stopki

Footnote line 2	2 wiersz stopki

Legend labels	teksty legendy

Title box	pole tytułu

Footnote box	pole stopki

Legend box	pole legendy

Patrz również:

Makroprogramy


{PRINT} i {PRINT?}
{PRINT}
{PRINT?}

{PRINT [co],[od],[do],[start],[kopie]} drukuje bieżący arkusz korzystając z bieżacych ustawień strony.

{PRINT?} wyświetla okno dialogowe Drukuj.

Argumenty

co wskazuje co będzie drukowane: "all" (bieżący plik), "current" (bieżącą stronę), lub "selection" (bieżący wybór).

od jest numerem strony od której 1-2-3 ma zacząć drukowanie.

to jest numerem strony na której 1-2-3 ma zakończyć drukowanies.

start jest numerek strony od której ma się rozpocząć numerowanie stron.

kopie podajeilość kopii wydruku.

Patrz również:

Makroprogram

Elementy informacyjne Drukowanie


{PRINT-NAME-ADD} i {PRINT-NAME-USE}
{PRINT-NAME-ADD}
{PRINT-NAME-USE}

{PRINT-NAME-ADD nazwa-ustawienia} zapisuje ustawienia strony do druku jako nazwę ustawienia stronyw pliku na dysku.

Argument

nazwa-ustawienia jest tekstem specyfikującym nazwę ustawienia w pliku o rozszerzeniu .AL4

Patrz również:

Makro


{PRINT-RESET}

{PRINT-RESET} przywraca domyślne ustawienia strony.

Patrz również:

Makro

Elementy informacyjne Drukowanie


{DATA-TABLE-1}, {DATA-TABLE-2}, {DATA-TABLE-3}, {DATA-TABLE-RESET}
{DATA-TABLE-1}
{DATA-TABLE-2}
{DATA-TABLE-3}
{DATA-TABLE-RESET}

{DATA-TABLE-1 [obszar-rezultatu],[zmienna-1]} zastępuje wartości jednej zmiennej w jednym lub więcej wyrażeniach i wpisuje efekty w obszarze rezultatu.

{DATA-TABLE-2 [obszar-rezultatu],[zmienna-1],[zmienna-2]} zastępuje wartości dwóch zmiennych w jednym wyrażeniu i wpisuje efekty w obszarze rezultatu.

{DATA-TABLE-3 [obszar-rezultatu],[zmienna-1],[zmienna-2],[zmienna-3],[wyrażenie]} zastępuje wartości trzech zmiennych w jednym wyrażeniu i wpisuje efekty w obszarze rezultatu.

{DATA-TABLE-RESET} usuwa wszystkie obszary dotyczące zestawień zmiennych.

Odpowiednik Obszar Analiza Zmienne.

Argumenty

obszar-rezultatu jest obszarem tabeli dla zestawienia.

zmienna-1, 2, 3 są komórkami zastępowanymi w  wyrażeniach.

wyrażenie jest komórką zawierającą wyrażenie.

Przykład

{DATA-TABLE-1 ZYSKI,B1}

Patrz również:

Makroprogramy


{DISTRIBUTION}

{DISTRIBUTION [obszar-wartości],[obszar-przedziałów]} tworzy obszar z zliczający wartości w przedziałach.

Odpowiednik Obszar Analiza Dystrybucja.

Argument

obszar-wartości jest obszarem wartości do zliczania w przedziałach.

obszar-przedziałów jest obszarem jednokolumnowym okreśłającym przedziały.

Przykład

{DISTRIBUTION}

Patrz również:

Makroprogramy


Przykład: {DISTRIBUTION}

Ten przykład wskazuje, ile wartości z obszaru Marzec jest mniejsza lub równa 3000; mniejsza lub równa 5000; mniejsza lub równa 7000; i większa.

{DISTRIBUTION MARZEC,LIMIT}

A ------ A ------ B ----- C ----- D ----- E ---

1          MARZEC              LIMIT

2    $2,500   $7,000            3000       7

3     3,520    2,500            5000       5

4     4,230    2,325            7000       5

5       300    2,860                       1

6     5,025    5,005

7     1,069    4,950

8     3,555    6,780

9     7,020    6,505

10    3,030    2,435


{FILL}

{FILL [obszar],[start],[krok],[stop],[jednostki]} wprowadza sekwencję wartości do obszaru.

Odpowiednik Obszar Wypełnij.

Argumenty

obszar jest obszarem do wypełnienia.

start jest pierwszą wartością.

krok jest jest wartością, o którą jest zwiększany każdy następna liczba.

stop jest ogranicznikiem zwiększania wartości.

jednostki jest tekstem definiującym jednostki "numeric" - liczba całkowita, "day" - dni, "month" - miesiące, "quarter" - kwartały, "year" - lata, "hour" - godziny, "minute" - minuty, "second" - sekundy.

Przykład

{SELECT TERM}

{FILL ,@NOW,1,@NOW+100,"month"}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "dd-mmm-yy"}

Patrz również:

{FILL-BY-EXAMPLE}

Makroprogramy


{FILL-BY-EXAMPLE}

{FILL-BY-EXAMPLE [obszar]} wypełnia obszar wartościami według przykładu w pierwszej komórce.

Odpowiednik Obszar Wypełnij według.

obszar jest obszarem do wypełnienia.

Przykład

Pierwsza komórka obszaru ROK zawiera tekst Styczeń. makro wypełni obszar kolejnymi nazwami miesięcy.

{FILL-BY-EXAMPLE ROK}

Patrz również:

{FILL}

Makroprogramy


{MATRIX-INVERT} and {MATRIX-MULTIPLY}
{MATRIX-INVERT}
{MATRIX-MULTIPLY}

{MATRIX-INVERT [macierz],[obszar-rezultatu]} odwraca macierz.

{MATRIX-MULTIPLY [macierz1],[macierz2],[obszar-rezultatu]} mnoży macierze.

Odpowiednik Obszar Analiza Odwróć macierz i Obszar Analiza Pomnóż macierz.

Argumenty

macierz jest obszarem macierzy do odwrócenia.

macierz1, 2 są obszarami macierzy do pomnożenia.

obszar-rezultatu jest obszarem dla efektów odwracania lub mnożenia macierzy.

Przykład

{MATRIX-MULTIPLY EXPENSES,BANK,NOW}

Patrz również:

Makroprogramy


{PARSE}

{PARSE [obszar],[obszar-rezultatu],[wiersz-formatu]} Zamienia długie teksty na kolejne komórki.

Odpowiednik Obszar Rozkład.

Argumenty

obszar jest obszarem jednokolumnowym zawierającym teksty do rozkłądu.

obszar-rezultatu jest obszarem dla efektów rozkładu.

wiersz-formatu jest tekstem w pierwszej komórce obszaru do rozkładu. Definuje on typy danych wstawianych do kolejnych komórek.

Przykład

{PARSE A10..A60,B50}

Patrz również:

{FILE-IMPORT}

Makroprogramy


{RANGE-NAME-CREATE}, {RANGE-NAME-DELETE}, {RANGE-NAME-DELETE-ALL}
{RANGE-NAME-CREATE}
{RANGE-NAME-DELETE}
{RANGE-NAME-DELETE-ALL}

{RANGE-NAME-CREATE nazwa-obszaru,[adres]} wiąże nazwę obszaru z adresem.

{RANGE-NAME-DELETE nazwa-obszaru} usuwa nazwę obszaru.

{RANGE-NAME-DELETE-ALL} usuwa wszystkie nazwy obszarów.

Odpowiednik Obszar Nazwa.

Argumenty

nazwa-obszaru jest tekstem nazwy dla obszaru.

adres jest adresem obszaru do nazwania.

Przykład

{RANGE-NAME-CREATE "daty", A:A8..A:F10}

Patrz również:

Makroprogramy

Konwencje nazw obszarów


{RANGE-NAME-LABEL-CREATE}

{RANGE-NAME-LABEL-CREATE [kierunek],[obszar-etykiet]} wiąże teksty z komórek obszaru-etykiet jako nazwy obszarów z komórkami.

Odpowiednik Obszar Nazwa.

kierunek jest tekstem określającym kierunek nazywania komórek.

kierunek	1-2-3 nazywa komórki

right	Na prawo od tekstu.

left	Na lewo od tekstu.

up	Powyżej tekstu.

down	Poniżej tekstu.

obszar-etykiet jest obszarem zawierającym teksty nazywające sąsiednie komórki.

Przykład

{RANGE-NAME-LABEL-CREATE "right",KAPELUSZE}

Patrz również:

Makroprogramy

Konwencje nazywania obszarów


{RANGE-NAME-TABLE}

{RANGE-NAME-TABLE [obszar-zestawienia]} tworzy dwukolumnową tabelę nazwanych obszarów.

Odpowiednik Obszar Nazwa.

obszar-zestawienia jest obszarem dla zestawienia nazwanych obszarów.

Przykład

{RANGE-NAME-TABLE "names"}

Patrz również:

Makroprogramy


{RANGE-TRANSPOSE}

{RANGE-TRANSPOSE obszar-rezultatu,[transponuj],[obszar]} kopiuje wartości obszaru do obszaru-rezultatu transponując kolumny, wiersze i strony.

Odpowiednik Obszar Transponuj.

argument	określenie

obszar-rezultatu	obszar dla efektów transpozycji.

transponuj	tekst okreśłający kierunek transpozycji:

"rows-to-columns", wiersze na kolumny.

"columns-to-sheets", kolumny na strony.

"sheets-to-rows", strony na wiersze.

obszar	obszar do transponowania.

Przykład

{RANGE-TRANSPOSE B9..G20,"rows-to-columns",B3..F7}

Patrz również:

Makroprogramy


{RANGE-VALUE}

{RANGE-VALUE obszar-rezultatu,[obszar]} kopiuje wartości i style obszaru do obszaru-rezultatu.

Odpowiednik Edycja Kopiuj Edycja Opcje odtwarzania

argument	określa

obszar-rezultatu	Obszar dla efektów kopiowania.

obszar	Obszar wartości do kopiowania.

Patrz również:

Makroprogramy


{REGRESSION}

{REGRESSION [obszar-X],[obszar-Y],[obszar-rezultatu],[licz]} przelicza regresję liniową.

Odpowiednik Obszar Analiza Regresja.

Argumenty

obszar-X jest obszarem zmiennych niezależnych.

obszar-Y jest obszarem zmiennych zależnych.

obszar-rezultatu jest obszarem dla wyników obliczeń.

licz jest tekstem określającym, czy ma być liczona stała ( "compute" mabyć liczona i "zero" ma być zerowana).

Przykład

{REGRESSION}

Patrz również:

Makroprogramy


Przykład: {REGRESSION}

Posiadasz stoisko sprzedaży lodów i chcesz przewidzieć sprzedaż lodów na następny dzień.

Zakładasz, że sprzedaż zależy od trzech czynników: liczby godzin słonecznych, średniej temperatury i liczby przejeżdżających autokarów wycieczkowych. Chcesz określić korelację pomiędzy tymi czynnikami  (Xobszar-X, B2..D7) a twoją sprzedażą (obszar Y, A2..A7).

A ----- A -- B --- C ----D---

1	Sprzed	 SłońceTemp	Autokary

2	  250	  3	  84	   10

3	  545	  5	  91	    7

4	  550	  5	  89	    8

5	  450	  6	  85	   10

6	  605	  6	  90	   11

7	  615	  7	  88	    9

Poniższa makrokomenda wprowadza rezultaty regresji do arkusza.

{REGRESSION B2..D7,A2..A7,A11}

1-2-3 wprowadza następujące dane:

Rezultat regresji

Stała	-2327.90951

Błąd stałej	32.67147906

Kwadrat korelacji	0.977225218

Liczba obserwacji	    6

Stopnie swobody	    2

Współczynnik(i) X	61.17698	28.44788087	0.595647194

Błąd współczyn.	12.18849	 6.79391567	11.89658121


{SHEET-NAME} and {SHEET-NAME-DELETE}
{SHEET-NAME}
{SHEET-NAME-DELETE}

{SHEET-NAME nowa-nazwa,[stara-nazwa]} nazywa stronę w arkuszu (bieżącym pliku.)

{SHEET-NAME-DELETE [nazwa-strony]} usuwa nazwę strony.

Argumenty

Wszystkie argumenty są tekstami.

Przykład

{SHEET-NAME "Listopad","H"}

Patrz również:

Makroprogramy


Tekst pomocy 1-2-3 wersja 5

Uwaga jesteś w tekście pomocy Makro.

Makroprogramy

1-2-3 Wersja 5 - Spis treści


{podprogram}

{podprogram [arg1],[arg2],...,[argn]} wykonuje podprogram .

Argumenty

podprogram jest nazwą obszaru , w którym jest umieszczony podprogram.

arg1,arg2,...,argn są argumentami podprogramu. są to wartości przekazywane do podprogramu. W takim przypadku podprogram musi się zaczynać od makrokomendy {DEFINE}

Uwaga

Makrokomendy (makroinstrukcje) podprogramu powinny kończyć się makrokomendą {RETURN} lub komórką pustą.

Podprogramy mogą być zagnieżdżane - podporgram może wywołać następny podprogram.

Jeśli nie chcesz, aby podprogram po zakończeniu swego działania wrócił do pierwotnego programu użyj makrokomendy {RESTART} .

Przykłady

makro FORMAT1 wywołuje podprogram CURRSUB cztery razy.

FORMAT1	{EDIT-GOTO Q_1}

{CURRSUB}

{EDIT-GOTO Q_2}

{CURRSUB}

{EDIT-GOTO Q_3}

{CURRSUB}

{EDIT-GOTO Q_4}

{CURRSUB}

CURRSUB	{STYLE-NUMBER-FORMAT "currency",2}

{RETURN}

Patrz również:

Makroprogramy


{?}

{?} wstrzymuje makroprogram do naciśnięcia przez ciebie klawisza ENTER.

Przykłady

Makro przesuwa wskaźnik komórki do komórki nazwanej ERR_MSG, zawierającej komunikat o błędzie i zatrzymuje się, abyś mógł go przeczytać. Kiedy naciśniesz ENTER, makro ruszy dalej.

{EDIT-GOTO ERR_MSG}

{?}

Patrz również:

Makroprogramy


{APP-ADJUST} i {WINDOW-ADJUST}
{APP-ADJUST}
{WINDOW-ADJUST}

{APP-ADJUST x,y,szer,wys} przesuwa lewy górny wierzchołek okna 1-2-3 do punktu (x,y) i zmienia jego rozmiary według szerokości szer i wysokości wys.

{WINDOW-ADJUST x,y,szer,wys} przesuwa lewy górny wierzchołek aktywnego okna 1-2-3 do punktu (x,y) i zmienia jego rozmiary według szerokości szer i wysokości wys.

Przykład

{WINDOW-SELECT "SALES.WK4"}

{WINDOW-ADJUST 50,30,215,215}

Patrz również:

Makroprogramy


{APPENDBELOW} i {APPENDRIGHT}
{APPENDBELOW}
{APPENDRIGHT}

{APPENDBELOW obszar-docelowy,obszar-źródłowy} kopiuje zawartość obszaru źródłowego do wierszy pod obszarem docelowym jednocześnie powiększając obszar docelowy.

{APPENDRIGHT  obszar-docelowy,obszar-źródłowy} kopiuje zawartość obszaru źródłowego do kolumn na prawo od obszaru docelowego jednocześnie powiększając obszar docelowy.

Uwaga

Stosuj {APPENDBELOW} i {APPENDRIGHT} razem z {FORM} do przenoszenia rekordów.

Kopiowane są tylko wartości (nie wyrażenia).

Przykłady

{FORM FORMULARZ}

{APPENDBELOW BDKLIENT,NOWYKLIENT}

Patrz również:

Makroprogramy


{APP-STATE} i {WINDOW-STATE}
{APP-STATE}
{WINDOW-STATE}

{APP-STATE stan} minimalizujeH_GLMNB@123W.HLP, maksymalizujeH_GLMXB@123W.HLP, lub przywracaH_GLRSB@123W.HLP okno 1-2-3.

{WINDOW-STATE stan} minimalizujeH_GLMNB@123W.HLP, maksymalizujeH_GLMXB@123W.HLP, lub przywracaH_GLRSB@123W.HLP aktywne okno.

stan jest jednym z tekstów: "maximize", "minimize" lub "restore".

Przykład

{APP-STATE "minimize"}

Patrz również:

Makroprogramy


{BEEP}

{BEEP} wydaje dźwięk.

Patrz również:

Makroprogramy

{PLAY}


{BLANK}

{BLANK adres} usuwa zawartość wskazaną adresem (nie zmienia formatowania).

adres jest adresem lub nazwą obszaru lub komórki.

Przykład

{BLANK @CELLPOINTER("coord")}

{STYLE-NUMBER-FORMAT-RESET}

Patrz również:

Makroprogramy


{BRANCH}

{BRANCH adres} zmienia przebieg makroprogramu do komórki wskazanej adresem.

adres jest adresem lub nazwą komórki lub obszaru.

Uwaga

Stosuj {BRANCH} razem z {IF} .

Przykłady

{IF SIZE>100}{BRANCH BIG}

{BRANCH SMALL}

\A	{?}{DOWN}

{BRANCH \A}

Patrz również:

Makroprogramy


{BREAK}

{BREAK} usuwa znaki z wiersza edycji w trakcie edycji lub opuszcza bieżące okno dialogowe i wraca do trybu GOTÓW.

Przykład

{BREAK}{EDIT-GOTO HELP_SCREEN}

Patrz również:

Makroprogramy


{BREAKOFF} i {BREAKON}
{BREAKOFF}
{BREAKON}

{BREAKOFF} wyłącza działanie CTRL+BREAK w trakcie wykonywania makro.

{BREAKON} włącza działanie CTRL+BREAK.

Uwaga Jeśli użyjesz {BREAKOFF}, to przerwanie makro nie jest możliwe. Będziesz musiał wyłączyć komputer.

Przykład

Wyłączenie możliwości przerwania makroprogramu na czas działania podprogramu KASA.

{BREAKOFF}

{KASA}

{BREAKON}

Patrz również:

Makroprogramy


{CLOSE}

{CLOSE} zamyka plik otwarty komendą {OPEN} i zapisuje zmiany w nim dokonane.

Przykład

{OPEN STOCKS,A}

{WRITELN VOLUME}

{CLOSE}

{QUIT}

Patrz również:

Makroprogramy

Działanie z plikami tekstowymi


{COMMIT} i {ROLLBACK}
{COMMIT}
{ROLLBACK}

{COMMIT [nazwa-sterownika],[nazwa-bd]} finalizuje transakcję z zewnętrzna bazą danych.

{ROLLBACK [nazwa-sterownika],[nazwa-bd]} przerywa transakcję z zewnętrzna bazą danych.

Argumenty

nazwa-sterownika jest tekstem nazwy sterownika.

nazwa-bd jest nazwą zewnętrznej bazy danych.

Uwaga

{COMMIT} i {ROLLBACK} działają tylko ze sterownikiem SQL Server.

Przykłady

{COMMIT "SQL_SERVER","KASA"}

Patrz również:

Makroprogramy


{CONTENTS}

{CONTENTS obszar-docelowy,obszar-źródłowy,[szer],[format]} kopiuje zawartość obszaru źródłowego do obszaru docelowego jako tekst.

obszar-docelowy i obszar-źródłowy są adresami obszarów.

szer liczba (1 do 240) określająca szerokość tekstu w znakach.

format jest liczbą określającą format.

format	1-2-3 formatuje tekst jako

0 do 15	Stały, 0 do 15 miejsc dziesiętnych

16 do 31	Naukowy, 0 do 15 miejsc dziesiętnych

32 do 47	Walutowy, 0 do 15 miejsc dziesiętnych

48 do 63	Procentowy, 0 do 15 miejsc dziesiętnych

64 do 79	Separowany, 0 do 15 miejsc dziesiętnych

112	+/-

113	Ogólny

114	31-Gru-93

115	31-Gru

116	Gru-90

117	Tekstowy

118	Ukryty

119	11:59:59 AM

120	11:59 AM

121	12/31/93

122	12/31

123	23:59:59

124	59:59

127	Domyślny ustawiany w Styl - Parametry arkusza - Format liczby)

Przykłady

Komórka DOCHOD zawiera wyrażenie o wartości $167.24. INCOME i jest sformatowana walutowo .

{CONTENTS REPORT,INCOME}

+"Dziś zarobiliśmy"&REPORT~

Wstawia tekst $167.24  do komórki RAPORT, tworzy zdanie "Dziś zarobiliśmy $167.24" i wstawia je do bieżącej komórki.

Patrz również:

Makroprogramy


{DDE-ADVISE} i {DDE-UNADVISE}
{DDE-ADVISE}
{DDE-UNADVISE}

{DDE-ADVISE [adres],nazwa-danych,[format],[cel],[potwierdzenie]} określa makro wykonywane po zmianie danych w aplikacji serwera.

{DDE-UNADVISE nazwa-danych,[format]} kończy działanie {DDE-ADVISE} .

Argumenty

adres jest adresem programu obsługi zmiany danych. Możesz pominąć ten argument, jeśli stosujesz cel.

nazwa-danych jest nazwą łącznika.

format określa format łącznika.

cel jest adresem do którego mają trafić zmieniane dane.

potwierdzenie argument typu yes/no określa, czy zmiana danych ma być potwierdzona.

Przykłady

Patrz {DDE-ADVISE} i {DDE-UNADVISE} w przykładzie Przykładowe makroprogramy DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DDE-CLOSE}

{DDE-CLOSE [numer]} kończy konwersację o numerze numer z aplikacjami Windows.

Argumenty

numer określa numer identyfikacyjny konwersacji nadawany przez Windows.

Jeśli pominiesz numer, to 1-2-3 zakończy bieżącą konwersację.

Aby zamknąć wszystkie konwersacje wpisz -1.

Przykłady

Patrz {DDE-CLOSE} w przykładzie Przykładowe Makroprogramy DDE.

Patrz również:

Makroprogramy


{DDE-EXECUTE}

{DDE-EXECUTE ciąg} wysyła komendę do aplikacji.

Argumenty

ciąg jest tekstem określa komendę obsługiwaną przez aplikację serwera.

Przykłady

Patrz {DDE-EXECUTE} w przykładzie Przykładowe makroprogramy DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DDE-OPEN}

{DDE-OPEN nazwa-aplikacji;nazwa-danych,[adres]} inicjalizuje konwersację z aplikacją Windows.

Argumenty

nazwa-aplikacji jest tekstem określającym aplikację do konwersacji DDE.

nazwa-danych określa nazwę pliku aplikacji.

adres jest obszarem dla numeru identyfikacyjnego.

Uwaga

Musisz uruchomić aplikację przed użyciem tej komendy. Patrz: {LAUNCH}

Jeśli konwersacja nie jest możliwa, to 1-2-3 umieszcza 0 w komórce o podanym adresie.

Przykłady

Patrz {DDE-OPEN} w przykładzie Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DDE-POKE}

{DDE-POKE obszar,nazwa-danych,[format]} wysyła obszar danych do aplikacji serwera.

Argumenty

obszar jest obszarem danych wysyłanych do aplikacji serwera.

nazwa-danych jest tekstem określającym dane dla tworzonego łącznika.

format określa format danych.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DDE-REQUEST}

{DDE-REQUEST obszar;nazwa-danych,[format]} przenosi dane s aplikacji do 1-2-3.

Argumenty

obszar dla danych z innej aplikacji.

nazwa-danych jest tekstem określającym plik aplikacji serwera, z którego mają być pobierane dane.

format jest tekstem określającym formatem.

Uwaga

{DDE-REQUEST} zwraca komunikat o błędzie, jeśli żadna konwersacja nie jest otwarta.

Po poprawnym wykonaniu {DDE-REQUEST} 1-2-3 przechodzi do wykonywania makroinstrukcji z następnej komórki. Jeśli dane są nie obsługiwane przez aplikację serwera, to 1-2-3 wykonuje makroinstrukcje z tej samej komórki.

Przykłady

Patrz {DDE-REQUEST} w przykładzie Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DDE-USE}

{DDE-USE numer-konwersacji} zmienia bieżącą konwersację na wskazaną.

Argumenty

numer-konwersacji jest numerem identyfikacyjnym konwersacji.

Przykład

{DDE-OPEN "AMIPRO","D:\DOCS\LOAN.SAM",NUM_1}

{DDE-OPEN "AMIPRO","C:\DOCS\INTEREST.SAM",NUM_2}

{DDE-USE NUM_1}

{DDE-REQUEST SPLATA,"KWOTA"}

{DDE-CLOSE}

{DDE-USE NUM_2}

{DDE-CLOSE}

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{DEFINE}

{DEFINE adres1,adres2,...,adresn} określa miejsce dla przekazywanych argumentów przekazywanych do podprogramu komendą {podprogram} . Powinna to być pierwsza komenda w podprogramie.

Argumenty

adres jest adresem komórki dla argumentu.

Musisz wskazać adresy dla wszystkich argumentów.

Uwaga

Do argumentów {DEFINE} możesz dodać jeden z dwóch typów argumentu .

Przykład

\B	{SUBR1 @TODAY,"Cena:",CLOSE}

...

SUBR1	{DEFINE ONE:V,TWO,THREE:V}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "dd-mmm"}{LET @CELLPOINTER("coord"),ONE}{R}

{LET @CELLPOINTER("coord"),TWO}{R}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "currency",2}{LET @CELLPOINTER("coord"),THREE}

Patrz również:

Makroprogramy


{DISPATCH}

{DISPATCH adres} zmienia przebieg makroprogramu kierując go do komórki o podanym adresie.

adres jest komórką zawierającą dalszy ciąg makroprogramu.

Przykład

{IF BALANCE<0}{LET SWITCH,NEGATIVE:s}

{IF BALANCE=0}{LET SWITCH,ZERO:s}

{IF BALANCE>0}{LET SWITCH,POSITIVE:s}

{DISPATCH SWITCH}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-CLEAR}

{EDIT-CLEAR [wybór],[co-usunąć]} usuwa dane i odpowiednie formatowanie z arkusza.

Odpowiednik Edycja Usuń dane.

Argumenty

wybór jest nazwą lub adresem obszaru do usunięcia.

co-usunąć jest tekstem określającym sposób usuwania ("contents" - usuwa zawartość,  "styles" - usuwa formatowanie, "both" - usuwa zawartość i formatowanie.

Uwaga

{EDIT-CLEAR} nie usuwa zablokowanych komórek.

Przykład

{EDIT-CLEAR LOCAL,"FORMATS"}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-COPY},{EDIT-CUT},{EDIT-PASTE}
{EDIT-COPY}
{EDIT-CUT}
{EDIT-PASTE}

{EDIT-COPY [wybór],[format]} kopiuje dane i ich format z arkusza do pamięci podręcznej.

{EDIT-CUT [wybór],[format]} usuwa dane i ich format z arkusza kopiując je jednocześnie do pamięci podręcznej..

{EDIT-PASTE [wybór],[format]} kopiuje dane z z pamięci podręcznej do arkusza.

Odpowiednik  Edycja Zapamiętaj, Edycja Wytnij i Zapamiętaj i Edycja Odtwórz.

Argumenty

wybór jest nazwą lub adresem obszaru do zapamiętania lub, w którym należy odtworzyć dane.

format jest tekstem określającym format pamięci podręcznej.

Przykład

{EDIT-CUT PODATKI}

{EDIT-PASTE D5}

Patrz również:

Makroprogramy


{EDIT-PASTE-LINK}

{EDIT-PASTE-LINK [obszar],[format],[względność]} tworzy łącznik pomiędzy 1-2-3 a plikiem  wskazywanym przez pamięć podręczną.

Odpowiednik Edycja Odtwórz i połącz.

Argumenty

obszar jest obszarem docelowym dla odtwarzanych danych.

format jest tekstem określającym format spośród formatów pamięci podręcznej.

względność jest tekstem określającym, czy sposób odtwarzania adresów ("absolute" - bezwzględny, "relative" względny).

Uwaga

{EDIT-PASTE-LINK} możesz stosować, tylko jeśli pamięć podręczna zawiera dane z aplikacji obsługującej połączenia OLE lub DDE.

Patrz również:

Makroprogramy


{FILESIZE}

{FILESIZE adres} oblicza liczbę bajtów w bieżąco otwartym pliku i zapisuje tę liczbę pod wskazanym adresem

Przykład

{FILESIZE BAJTY}{BRANCH NIE_OTWARTY}

{READ BAJTY,DANE}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


{FOR} i {FORBREAK}
{FOR}
{FORBREAK}

{FOR licznik,start,stop,krok,podprogram} tworzy pętlę programową powtarzającą podprogram.

{FORBREAK} przerywa pętlę programową.

Argumenty

licznik jest komórką zawierającą licznik pętli.

start jest wartością początkową pętli.

stop jest wartością końcową.

krok jest wartością dodawaną do licznika na końcu każdego przejścia pętli.

podprogram jest adresem podprogramu wykonywanego w pętli.

Przykład

\A	{BLANK NAZWA}

{EDIT-GOTO NAZWA}

{FOR J10,1,10,1,LICZNIK}

...

ENTRY	{GET-LABEL "Wprowadź nazwę:",@CELLPOINTER("coord")}

{IF @CELLPOINTER("contents")=""}{FORBREAK}

{DOWN}

Patrz również:

Makroprogramy


{FORM} i {FORMBREAK}
{FORM}
{FORMBREAK}

{FORM obszar,[tablica-klawiszy],[dozwolone-klawisze],[pomijane-klawisze]} zawiesza działanie makroprogramu na czas wprowadzenia przez ciebie danych do obszaru.

{FORMBREAK} kończy działanie {FORM}.

Argumenty

obszar zawiera komórki, które mają być wypełnione przez ciebie w trakcie działania makro. Komórki przeznaczone do wprowadzania muszą być odblokowane.

tablica-klawiszy jest dwukolumnowym obszarem. W pierwszej kolumnie powinieneś umieścić nazwy klawiszy, które mają uruchomić podprogram umieszczony w drugiej kolumnie. Po wykonaniu podprogramu wraca do wykonania {FORM}.

dozwolone-klawisze jest obszarem zawierającym nazwy dozwolonych klawiszy.

pomijane-klawisze jest obszarem zawierającym klawisze, które mają być ignorowane w trakcie wprowadzania.

Opis działania {FORM}

Kiedy 1-2-3 napotka {FORM}, to przesuwa wskaźnik komórki do pierwszej odblokowanej komórki w obszarze i pozwala wprowadzać ci dane do odblokowanych komórek. Jeśli chcesz zakończyć wprowadzanie, to naciśnij klawisz ENTER lub ESC w trybie GOTÓW.

Jeśli w trakcie wprowadzania danych naciśniesz klawisz umieszczony na liście tablica-klawiszy, to {FORM} jest przerywane na czas wykonania podporgramu związanego z tym klawiszem.

Jeśli naciśnięty klawisz nie występuje na liście tablica-klawiszy, to jest sprawdzany obszar dozwolone-klawisze. Jeśli naciśnięty klawisz nie występuje na tej liście, to jest ignorowany.

Jeśli klawisz nie występuje w tablicy-klawiszy i w obszarze dozwolone-klawisze, to jest sprawdzana tablica pomijane-klawisze. Jeśli klawisz na niej występuje to jest pomijany.

Przykład

{FORM FORMULARZ,KLAW_PROG,,IGNORUJ}

ten makroprogram przerywa działanie i pozwala wprowadzać dane do odblokowanych komórek w obszarze FORMULARZ. W trakcie tego wprowadzania klawisze {INS} i {END} są specjalnie obsługiwane. Oto obszar KLAW_PROG:

{INS}	{APPENDBELOW ZAMOWIENIA,WPROW}{BLANK WPROW}

{END}	{FORMBREAK}

·	Naciśnięcie INS dopisuje obszar WPROW do obszaru ZAMOWIENIA i usuwa dane z obszaru WPROW. Obszar WPROW jest zawarty w obszarze FORMULARZ.

·	Jeśli naciśniesz END, to 1-2-3 kończy działanie {FORM}.

Patrz również:

Makroprogramy


{FRAMEOFF} i {FRAMEON}
{FRAMEOFF}
{FRAMEON}

{FRAMEOFF} i {FRAMEON} nie działają w tej wersji 1-2-3.

Aby ukryć lub wyświetlić ramkę, zastosuj {SET "window-display-frame",arg} gdzie arg jest tekstem "no" (nie wyświetlaj) lub "yes" (wyświetlaj).

Patrz również:

Makroprogramy

{SET}

Elementy okna


{GET}

{GET adres} zawiesza makro dopóki nie naciśniesz klawisza i zapisuje nazwę klawisza pod podanym adresem.

Uwaga

Po wykonaniu {GET} 1-2-3 wykonuje makroprogram z komórki poniżej {GET} (ignoruje makrokomendy z tej samej komórki.

Przykład

To makro czeka na naciśnięcie klawisza. Jeśli naciśniesz d, to wykonywane jest makro DZIEN, a jeśli m, to wykonywane jest makro MIES. Jeśli naciśniesz jakikolwiek inny klawisz, to makroprogram wyda dźwięk i ponownie będzie czekał na wciśnięcie klawisza.

\A	{EDIT-GOTO WYDATKI}

{INDICATE "Wybierz (D)zienne lub (M)iesięczne"}

{GET KLAW}

{IF KLAW="d"}{BRANCH DZIEN}

{IF KLAW="m"}{BRANCH MIES}

{BEEP}{BRANCH \A}

Patrz również:

Makroprogramy


{GETPOS}

{GETPOS adres} wprowadza pozycję wskaźnika bajtu bieżąco otwartego pliku do komórki o podanym adresie. Jeśli komenda wykona się poprawnie, to 1-2-3 kontynuuje działanie od następnej komórki. Jeśli makro się nie wykona (np. z powodu braku otwartego pliku), to wykonuje się makro z tej samej komórki.

Przykład

{GETPOS BAJT}{BRANCH BRAK}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


{IF}

{IF warunek} oblicza wartość warunku, Jeśli warunek ma wartość inną niż 0, to 1-2-3 wykonuje makroprogram z tej samej komórki. Jeśli warunek ma wartość 0, to wykonywany jest makroprogram z następnej komórki.

warunek jest wyrażeniem logicznym . Właściwie może być wyrażeniem o dowolnej wartości, ale wszystkie wartości tekstowe, puste komórki, ERR i NA są traktowane jako 0.

Przykład

{IF DATA>21002}{IF DATA<31959}{EDIT-QUICK-COPY DATA}{QUIT}

{BRANCH TO_NIE_DATA}

Patrz również:

Makroprogramy


{INDICATE}

{INDICATE [tekst]} wyświetla tekst w pasku stanu dopóki 1-2-3 nie wykona innej komendy {INDICATE} lub 1-2-3 zakończy działanie.

Uwaga

{INDICATE ""} Wyświetla tekst pusty.

{INDICATE} bez argumentu przywraca wyświetlanie standardowych tekstów.

Przykład

{INDICATE "Makroprogram Poldka Lotusińskiego"}

Patrz również:

Makroprogramy


{LAUNCH} i {LOTUS-LAUNCH}
{LAUNCH}
{LOTUS-LAUNCH}

{LAUNCH komenda,[okno],[przejdź]} aktywuje i ewentualnie przechodzi do innej aplikacji.

{LOTUS-LAUNCH nazwa ,[okno],[przejdź]} aktywuje i ewentualnie przechodzi do innej aplikacji Lotusa.

Argumenty

komenda jest tekstem określającym komendę uruchamiającą inną aplikację Windows wraz z parametrami.

Uwaga Nie musisz wypisywać pełnej ścieżki w przypadku {LOTUS-LAUNCH}.

nazwa jest tekstem określającym nazwę aplikacji. Wprowadź ją tak jak jest zapisana w pliku LOTUS.INI w grupie Lotus Applications.

okno jest liczbą od 0 do 9.

okno	Działanie 1-2-3

0	Ukrywa okno aplikacji i aktywuje inne okno.

1	Aktywuje i wyświetla okno aplikacji. Jeśli okno jest zminimalizowane lub zmaksymalizowane, to przywraca poprzednią wielkość.

2	Aktywuje i minimalizuje.

3	Aktywuje i maksymalizuje.

4	Wyświetla aplikację w jej ostatniej pozycji. 1-2-3 pozostaje aktywny.

5	Aktywuje aplikację i wyświetla w bieżącym położeniu.

6	Minimalizuje aplikację i aktywuje pierwszą aplikację z listy.

7	Minimalizuje aplikację. 1-2-3 pozostaje aktywną aplikacją. Wartość domyślna.

8	Wyświetla aplikację w jej bieżącym stanie. 1-2-3 pozostaje aktywny.

9	Aktywuje i wyświetla okno aplikacji. Jeśli okno jest zminimalizowane lub zmaksymalizowane, to przywraca oryginalną pozycję.

przejdź jest tekstem pozwalającym wskazać aplikację do aktywowania. Tekstem tym powinien być tytuł aplikacji z pasku stanu. Na przykład, by aktywować Ami Pro wystarczy napisać "ami".

Przykłady

{LAUNCH "C:\WINDOWS\NOTEPAD C:\WINDOWS\LIST.TXT";;"Notepad"}

{LOTUS-LAUNCH "AMIPRO";3}

{LAUNCH "C:\WINDOWS\NOTEPAD C:\WINDOWS\LIST.TXT";;"Notepad"}

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LET}

{LET adres,wyrażenie} wprowadza liczbę lub tekst (wartość wyrażenia) do komórki o podanym adresie.

Uwaga

Możesz dodać do argumentu jeden z dwóch typów argumentów .

Przykład

{LET KWART2,1.5*KWART1:v}

Patrz również:

Makroprogramy


{LINK-ASSIGN}

{LINK-ASSIGN nazwa-łącznika,obszar,[usuń-styl]} określa obszar dla łącznika OLE lub DDE.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę łącznika nadaną komendą {LINK-CREATE}.

obszar jest nazwą lub adresem obszaru docelowego.

usuń-styl jest argumentem typu yes/no określającym, czy usunąć style w obszarze.

Przykład

Patrz {LINK-ASSIGN} w przykładach Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-CREATE}

{LINK-CREATE nazwa-łącznika,nazwa-aplikacji,nazwa-obiektu,nazwa-danych,[format],[tryb],[skok]}, tworzy łącznik (bez pamięci podręcznej) pomiędzy bieżącym arkuszem, a inną aplikacją Windows obsługującą DDE lub OLE jako serwer.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę dla łącznika. Jeśli nazwa już istnieje, to 1-2-3 sygnalizuje błąd.

nazwa-aplikacji jest tekstem określającym aplikację serwera. Na przykład, D:\AMIPRO\AMIPRO.EXE.

nazwa-obiektu jest tekstem określającym plik do połączenia. Stosuj tekst "system" w łącznikach do obiektów systemowych.

nazwa-danych jest tekstem określającym nazwę danych.

format jest tekstem określającym format jako jeden formatów pamięci podręcznej.

tryb jest tekstem określającym sposób odświeżania łącznika.

tryb	1-2-3 odświeża

automatic	automatycznie

manual	tylko kiedy zastosujesz {LINK-UPDATE}.

skok jest nazwą lub adresem makroprogramu, który ma się wykonać po odświeżeniu łącznika.

1-2-3 ignoruje skok przy łącznikach OLE.

Notes

Jeśli plik 123W.INI zawiera:

AUTOSTART=1

a aplikacja nazwa-aplikacji jest nieaktywna, to {LINK-CREATE} próbuje aktywować aplikację sklejając nazwę-aplikacji z nazwą-obiektu.

Jeśli makrokomenda {LINK-CREATE} wykona się poprawnie, to 1-2-3 wykonuje makroprogram od następnej komórki. Jeśli {LINK-CREATE} nie wykona się poprawnie, to wykonywane są makrokomendy z tej samej komórki.

Ogólnie, 1-2-3 próbuje utworzyć łącznik OLE. Jeśli nie może tego zrobić, to tworzy łącznik DDE.

Przykład

Patrz {LINK-CREATE} w przykładach Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-DEACTIVATE}

{LINK-DEACTIVATE [nazwa-łącznika]} dezaktywuje łącznik DDE lub OLE  , ale pozostawia łącznik. Wykonanie tej makrokomendy powoduje zawieszenie odświeżania łącznika.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę łącznika nadaną komendą {LINK-CREATE}.

Jeśli pominiesz nazwę-łącznika, to dezaktywowane są wszystkie łączniki.

Uwaga

Stosuj {LINK-UPDATE} , by uaktywnić łącznik.

Stosuj {LINK-DELETE} , by usunąć łącznik.

Przykład

Patrz {LINK-DEACTIVATE} w przykładach Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-DELETE}

{LINK-DELETE nazwa-łącznika} usuwa łącznik DDE lub OLE  , ale pozostawia wartości dostarczone przez łącznik.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę łącznika nadaną komendą {LINK-CREATE}.

Przykład

{LINK-DELETE "AMILINK2"}

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-REMOVE}

{LINK-REMOVE nazwa-łącznika} odłącza obszar docelowy od podanego łącznika DDE lub OLE , ale nie usuwa danych z obszaru.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę łącznika nadaną komendą {LINK-CREATE}.

Uwaga

W przypadku łączników OLE 1-2-3 pozostawia kopię obiektu, ale nie jest ona połączona z serwerem.

{LINK-REMOVE} nie usuwa łącznika. Stosuj {LINK-DELETE} do usunięcia łącznika.

Jeśli żaden obszar docelowy nie związany z łącznikiem komendą {LINK-ASSIGN} , to {LINK-REMOVE} sygnalizuje błąd.

Przykład

To makro zmienia obszar docelowy dla łącznika AMILINK2.

{LINK-REMOVE "AMILINK2"}

{LINK-ASSIGN "AMILINK2","ZYSKI_MAJ"}

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-TABLE}

{LINK-TABLE adres} tworzy tabelę wszystkich łączników  DDE i OLE  związanych z bieżącym plikiem.

Argumenty

adres jest miejscem przeznaczenia dla tabeli.

Uwaga

Tabela zawiera następujące informacje: nazwa-łącznika, aplikacja, obiekt, dane, format, tryb odświeżania, stan i obszar docelowy. Na przykład:

AMILINK1   Ami Pro   D:\DOCS\LOAN_A.SAM           PAYMENT   Text   Automatic   Active   B32

AMILINK2   Ami Pro   D:\DOCS\LOAN_B.SAM           PAYMENT   Text   Manual        Active   B35

Przykład

{LINK-TABLE "LINKS"}

Patrz również:

Edycja Połączenia

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LINK-UPDATE}

{LINK-UPDATE [nazwa-łacznika]} odświeża łączniki   DDE i OLE lub aktywuje i odświeża łączniki dezaktywowane komendą {LINK-DEACTIVATE}.

Argumenty

nazwa-łącznika jest tekstem określającym nazwę łącznika nadaną komendą {LINK-CREATE}.

Jeśli nazwa-łącznika nie istnieje, to {LINK-UPDATE} sygnalizuje błąd.

Jeśli pominiesz nazwę-łącznika, to 1-2-3 odświeży wszystkie łączniki.

Przykład

Patrz {LINK-UPDATE} w przykładach Przykłady makroprogramów DDE.

Patrz również:

Makroprogramy

Ogólnie o DDE i OLE w 1-2-3


{LOOK}

{LOOK adres} sprawdza bufor klawiatury i wprowadza pierwszy znak do komórki o podanym adresie. Jeśli bufor jest pusty, to wprowadza prefiks ' (apostrof jako prefiks) do komórki. 1-2-3 nie czeka na naciśnięcie klawisza.

Uwaga

1-2-3 nie usuwa tego znaku z bufora. Aby pobrać znak, należy zastosować komendę {GET}.

Przykład

Poniższe makro wydaje dźwięki dopóki nie naciśniesz klawisza.

TASK	{BLANK KEYCELL}

...

{BEEP 4}{BEEP 2}

{LOOK KEYCELL}

{IF KEYCELL=""}{BRANCH TASK}

{BRANCH NEWTASK}

Patrz również:.

Makroprogramy


{MENUBRANCH} i {MENUCALL}
{MENUBRANCH}
{MENUCALL}

{MENUBRANCH adres} i {MENUCALL adres} wyświetla okno dialogowe, z którego możesz opcję. Po wybraniu przez ciebie opcji wykonuje program lub podprogram związany z wybraną opcją.

Uwagi

Wybranie Anuluj lub naciśnięcie ESC anuluje {MENUBRANCH} lub {MENUCALL} a makro wykonuje się od miejsca wywołania {MENUBRANCH} lub {MENUCALL}.

Stosuj {MENU-CREATE} do wymiany menu 1-2-3 na własne.

Patrz również:

Makroprogramy


{ONERROR}

{ONERROR skok,[komunikat]} definiuje obsługę błędów. Po wykonaniu tej komendy błędy nie będą sygnalizowane, ale obsługiwane przez makroprogram.

Argumenty

skok jest obszarem, do którego zostaje przekazane wykonywanie makro po wystąpieniu błędu.

komunikat jest komórka, do której zostanie wpisany komunikat o błędzie.

Notes

{ONERROR} nie obsługuje błędów składniowych makro.

{ONERROR} usuwa ścieżkę wywoływanych podprogramów.

Przykład

{ONERROR SERWIS,KOM}

Patrz również:

Makroprogramy


{OPEN}

{OPEN nazwa-pliku,dostęp} otwiera plik. Jeśli komenda wykona się poprawnie, to makroprogram kontynuuje od następnej komórki. Jeśli komenda nie może otworzyć pliku, to wykonują się komendy z tej samej komórki.

Argumenty

nazwa-pliku jest tekstem spełniającym wymagania nazwy pliku.

dostęp jest literą  oznaczającą typ dostępu :

r	tylko do odczytu.

w	do zapisu i odczytu.

Uwaga Jeśli otworzysz plik z takim prawem, to dotychczasowy plik o tej nazwie zostanie usunięty.

m	do modyfikacji. Plik zostanie otwarty z dotychczasową zawartością, a wskaźnik bajtu zostanie umieszczony na początku.

a	do modyfikacji. Plik zostanie otwarty z dotychczasową zawartością, a wskaźnik bajtu zostanie umieszczony na końcu.

Przykład

{OPEN ZYSK.PRN,r}{BRANCH KONT}

{READLN STYCZEN}

{CLOSE}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


{PANELOFF} i {PANELON}
{PANELOFF}
{PANELON}

{PANELOFF} przestaje odświeżać panel kontrolny dopóki nie zostanie wykonana makrokomenda {PANELON} lub zakończy się makro.

{PANELON} wyłącza działanie makrokomendy {PANELOFF}.

Przykład

{PANELOFF}

{EDIT-GOTO DATA_1}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "currency",2}

{EDIT-GOTO DATA_2}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "currency",2}

{PANELON}

Patrz również:

Makroprogramy


{PUT}

{PUT adres,nr_kolumny,nr_wiersza,wyrażenie} wprowadza liczbę lub tekst do komórki o podanym adresie.

Argumenty

adres jest adresem lub nazwą komórki lub obszarem dla wartości.

nr_kolumny i nr_wiersza są liczbami określającymi kolumnę i wiersz wewnątrz obszaru.

wyrażenie jest wyrażeniem o dowolnej wartości.

Uwaga

Możesz dodać do argumentu jeden z dwóch typów argumentu. .

Przykłady

Obszar KOSZT ma adres (A1..D5).

{PUT KOSZT;3;2;45}

umieszcza liczbę 45 w komórce D3.

{PUT KOSZT;0;8;500}

sygnalizuje błąd, bo obszar KOSZT ma tylko 5 wierszy, a nie 8.

Patrz również:

Makroprogramy


{QUIT}

{QUIT} kończy makro.

Patrz również:

Makroprogramy


{READ} i {READLN}
{READ}
{READLN}

{READ liczba-bajtów,adres} odczytuje podaną liczbę bajtów, począwszy od bieżącego wskaźnika bajtu z bieżąco otwartego pliku. Jednocześnie wskaźnik bajtu jest powiększany o liczbę odczytanych bajtów.

{READLN adres} odczytuje bajty, począwszy od bieżącego wskaźnika bajtu do końca wiersza, z bieżąco otwartego pliku. Jednocześnie wskaźnik bajtu jest powiększany o liczbę odczytanych bajtów i ustawiany na początku następnego wiersza.

Argumenty

liczba-bajtów jest liczbą określającą liczbę bajtów do odczytania.

adres określa komórkę, do której mają być odczytane bajty.

Uwaga

{READ} kopiuje znaki CR i LF do komórki.

{READLN} pomija znaki CR i LF.

Przykład

Jeśli w pliku jest tekst:

Totalny spadek reklamacji w 1993

a wskaźnik bajtu jest ustawiony w pozycji 0. to poniższa komenda odczyta tekst Totalny i znak spacji do komórki ZNAKI. i ustawi wskaźnik bajtu na literze s w wyrazie spadek.

{READ 8,ZNAKI}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


{RECALC} i {RECALCCOL}
{RECALC}
{RECALCCOL}

{RECALC obszar,[warunek],[iteracje]} przelicza wartości we wskazanym obszarze w kolejności wierszowej.

{RECALCCOL obszar,[warunek],[iteracje]} przelicza wartości we wskazanym obszarze w kolejności kolumnowej.

Argumenty

obszar jest obszarem, w którym ma nastąpić przeliczenie wyrażeń.

warunek jest wyrażeniem logicznym, przeliczanie jest powtarzane, dopóki warunek jest spełniony, ale nie więcej razy niż określa argument iteracje.

iteracje jest liczbą określającą liczbę powtórzeń przeliczania.

Przykład

{RECALCCOL DOCHODY,WART<100,50}

Patrz również:

Makroprogramy


{RESTART}

{RESTART} usuwa informację o powrocie z podprogramu.

Patrz również:

Makroprogramy


{RETURN}

{RETURN} powraca z podprogramu do programu wywołującego.

Przykład

SAVE	{GET-LABEL,"Zapisać plik? (T/N)",INPUT}

{IF INPUT="N"}{RETURN}

{IF INPUT="T"}{FILE-SAVE}{RETURN}

{BRANCH SAVE}

Patrz również:

Makroprogramy


{SETPOS}

{SETPOS numer} przesuwa wskaźnik bajtu w otwartym pliku.

Argumenty

numer jest liczbą określającą miejsce w pliku, do którego ma być przesunięty wskaźnik bajtu.

Uwaga 1-2-3 nie zapobiega przesunięciu wskaźnika poza koniec pliku stosuj {FILESIZE} , by uchronić się przed błędami.

Przykład

{FILESIZE BAJTY}{BRANCH NAST}

{SETPOS BAJTY}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


{SYSTEM}

{SYSTEM polecenie} zawiesza działanie 1-2-3 i wykonuje polecenie systemowe.

Argumenty

polecenie jest poleceniem DOS.

Patrz również:

Makroprogramy


{WAIT}

{WAIT liczba} wstrzymuje działanie programu na czas określony przez liczbę.

Argumenty

liczba jest  liczbą czasu.

Patrz również:

Makroprogramy


{WINDOWSOFF} i {WINDOWSON}
{WINDOWSOFF}
{WINDOWSON}

{WINDOWSOFF} wstrzymuje odświeżanie okna w trakcie makro.

{WINDOWSON} wyłącza działanie {WINDOWSOFF}.

Przykład

{WINDOWSOFF}

{CALC}

{WINDOWSON}

Patrz również:

Makroprogramy


{WRITE} i {WRITELN}
{WRITE}
{WRITELN}

{WRITE tekst} zapisuje tekst do otwartego pliku w miejscu bieżącego wskaźnika bajtu.

{WRITELN tekst} zapisuje tekst do otwartego pliku w miejscu bieżącego wskaźnika bajtu i dodaje znak końca wiersza.

Argumenty

tekst jest tekstem lub wartością tekstową przeznaczoną do zapisania. Wartości liczbowe są niedopuszczalne.

Przykłady

Makroprogram zapisuje tekst.

Dzień dobry

do otwartego pliku. Jeśli żaden plik nie jest otwarty, to makro wykonuje makrokomendę {BRANCH   } .

{WRITE "McGuill's Dairy"}{BRANCH FAIL}

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie plików tekstowych


typy argumentów
typ argumentu

Możesz dodać jeden z dwóch typów argumentów -- :string (typ tekstowy) lub :value (liczbowy). Możesz również stosować skróty s i v.

:string nakazuje traktować argument jako tekst, nawet jeśli wygląda on jak liczba, wyrażenie lub adres.

:value nakazuje traktować argument jako wyrażenie, wyliczyć jego wartość i wprowadzić wartość w takiej postaci, w jakiej została wyliczona.


{BACKSOLVE}

{BACKSOLVE wyrażenie,wartość-końcowa,obszar-zmienny} odnajduje wartość dla jednej lub kilku komórek, które tworzą wynik wyrażenia

Argumenty

wyrażenie jest nazwą lub adresem komórki zawierającej wyrażenie, dla którego chcesz odszukać wskazaną wartość.

wartość-końcowa jest wartością, dla której wyrażenie ma przyjąć wartość zawartą w komórce-zmiennej.

obszar-zmienny jest nazwą lub adresem obszaru, w którym znajdują się wartości zmieniane przez program.

Patrz także

Makro


{SOLVER-ANSWER}

{SOLVER-ANSWER odpowiedź} wyświetla w arkuszu rozwiązanie lub próbę.

odpowiedź wskazuje, która odpowiedź lub próba ma być wyświetlana.

odpowiedź 	 akcja

"next"	Wyświetla nastepną odpowiedź

"first"	Wyświetla odpowiedź optymalną  jeżeli najlepszą odpowiedź znaleziono, lub pierwszą odpowiedź

"original"	Wyświetla wartości wstępne

"solve"	Poszukuje następnych rozwiązań

Patrz także

Makro

Obszar-Analiza-Solver

{SOLVER-ANSWER-SAVE}

Definiowanie problemu

{SOLVER-REPORT}


{SOLVER-ANSWER-SAVE}

{SOLVER-ANSWER-SAVE scenariusz,[komentarz]} zapisuje bieżące rozwiązanie lub próbę jako scenariusz.

Argumenty

scenariusz jest tekstem podającym nazwę scenariusza.

komentarz  jest tekstem opisu scenariusza.

Patrz także

Makro

Obszar-Analiza-Solver

{SOLVER-ANSWER}

Definiowanie problemu

{SOLVER-REPORT}


{SOLVER-DEFINE} and {SOLVER-DEFINE?}
{SOLVER-DEFINE}
{SOLVER-DEFINE?}

{SOLVER-DEFINE [komórki-zmienne],[komórki-z-warunkami],[optymalizacja],[komórki-optymalne],[sposób],[odpowiedź]} analizuje problem i podaje możliwe rozwiązania

Argumenty

komórki-zmienne są to nazwy lub adresy komórek zmiennych, zapisanych w cudzysłów (" ").

komórki-z-warunkami są to nazwy lub adresy komórek zmiennych, zapisanych w cudzysłów (" ").

optymalizacja jest argumentem tak/nie podającym czy  Solver ma używać komórki optymalnej.

komórki-optymalne są to nazwy lub adresy komórek, dla których Solver ma znaleźć najmniejszą lub największą wartość.

odpowiedź podaje liczbę odpowiedzi do poszukiwania.

Patrz także

Makro

Definiowanie problemu


{SOLVER-REPORT}

{SOLVER-REPORT typ,[comp1],[comp2],[różnica]} tworzy nowy plik .WK4 zawierający raport bieżącej odpowiedzi.

Argumenty

typ	Akcja

answer	Podaje wszystkie odpowiedzi lub próby i umieszcza je w pliku o nazwie ANSWER.

cells	Podaje wszystkie komórki zmienne, komórki z warunkami, i optymalne użyte w rozwiązaniu i umieszcza je w pliku o nazwie CELLS.

differences	Podaje raport o róznicach pomiędzy odpowiedziami w pliku o nazwie DIFFS.

how	Podaje sposób rozwiązania w pliku HOW.

inconsistent	Podaje raport o rozwiązaniach nieprawidłowych w pliku INCONS.

comp1 jest  numerem pierwszej odpowiedzi do porównania.

comp2 jest  numerem drugiej odpowiedzi do porównanias

różnica jest wartością podającej dla jakiej najmniejszej różnicy mają być porównane odpowiedzi.

Patrz także

Makro

{SOLVER-ANSWER}

{SOLVER-ANSWER-SAVE}

Definiowanie problemu

Raport Solvera


{COLUMN-WIDTH}, {COLUMN-WIDTH-FIT-WIDEST}, {COLUMN-WIDTH-RESET}
{COLUMN-WIDTH}
{COLUMN-WIDTH-FIT-WIDEST}
{COLUMN-WIDTH-RESET}

{COLUMN-WIDTH szer,[obszar]} zmienia szerokość kolumn.

{COLUMN-WIDTH-FIT-WIDEST [obszar]} dopasowuje szerokość kolumny do najszerszej wartości.

{COLUMN-WIDTH-RESET [obszar]} przywraca globalną szerokość kolumny zdefiniowaną w Styl Parametry arkusza Szerokość kolumn.

Odpowiednik Styl Kolumny Szerokość.

Argumenty

szer określa szerokość kolumn.

obszar jest obszarem kolumn, których szerokość chcesz mzienić.

Przykład

{COLUMN-WIDTH 25,MIASTA}

Patrz również:

Makroprogramy


{HIDE-COLUMNS} and {HIDE-SHEETS}
{HIDE-COLUMNS}
{HIDE-SHEETS}

{HIDE-COLUMNS [obszar]} ukrywa kolumny wskazane przez obszar.

{HIDE-SHEETS [obszar]} ukrywa strony wskazane przez obszar.

Odpowiednik Styl Ukryj.

Przykład

Ukrywanie stron A, B i C.

{HIDE-SHEETS A:A1..C:A1}

Patrz również:

Makroprogramy


{NAMED-STYLE-USE}

{NAMED-STYLE-USE nazwa-stylu,[obszar]} nadaje styl o podanej nazwie obszarowi lub tabeli roboczej.

Odpowiednik Styl Nazwij styl.

Przykłady

Makroprogram nadaje styl TYT wybranej kolekcji obszarów.

{SELECT TYT1}

{SELECT-APPEND TYT2}

{SELECT-APPEND TYT3}

{NAMED-STYLE-USE TYT}

Patrz również:

Makroprogramy


{PAGE-BREAK-COLUMN} and {PAGE-BREAK-ROW}
{PAGE-BREAK-COLUMN}
{PAGE-BREAK-ROW}

{PAGE-BREAK-COLUMN przełącznik} wstawia lub usuwa znak pionowego końca strony pomiędzy kolumną bieżącą i kolumną z lewej.

{PAGE-BREAK-ROW przełącznik} wstawia lub usuwa znak poziomego końca strony pomiędzy wierszem bieżącym i wierszem powyżej.

Odpowiednik Styl ....

przełącznik jest tekstem  "on" (wstawianie znaku) lub "off" (usuwanie znaku).

Przykład

{SELECT H40}

{PAGE-BREAK-COLUMN "on"}

Patrz również:

Makroprogramy


{PROTECT} i {UNPROTECT}
{PROTECT}
{UNPROTECT}

{PROTECT [obszar]} anuluje odblokowanie obszaru.

{UNPROTECT [obszar]} odblokowuje obszar.

Odpowiednik Styl ....

obszar jest obszarem do odblokowania lub przywrócenia stanu pierwotnego.

Przykład

{UNPROTECT CENY}

{FILE-SEAL}

{FORM CENY,SERWIS,,BEZKLAW}

{FILE-UNSEAL}

{PROTECT CENY}

Patrz również:

{FILE-SEAL}

Makroprogramy


{ROW-HEIGHT} i {ROW-HEIGHT-FIT-LARGEST}
{ROW-HEIGHT}
{ROW-HEIGHT-FIT-LARGEST}

{ROW-HEIGHT wysokość;[obszar]} zmienia wysokość wierszy określonych przez obszar. Wysokość podaje się w  punktach.

{ROW-HEIGHT-FIT-LARGEST [obszar]} dopasowuje wysokość wskazanych wierszy do najwyższej zawartości.

Odpowiednik Styl Wiersz Wysokość.

Argumenty

wysokość liczba (1 do 255) określa wysokość wiersza w punktach.

obszar jest obszarem określającym wiersze.

Przykład

{ROW-HEIGHT-FIT-LARGEST MIES}

Patrz również:

Makroprogramy


{SHOW-COLUMNS} and {SHOW-SHEETS}
{SHOW-COLUMNS}
{SHOW-SHEETS}

{SHOW-COLUMNS [obszar]} i {SHOW-SHEETS [obszar]} wysietla ukryte kolumny lub strony określone przez obszar.

Odpowiednik Styl Ukryj.

Przykłady

Kolumny D, E i F są ukryte. Poniższe makro przywróci wyświetlanie tych kolumn.

{SHOW-COLUMNS D4..F17}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-ALIGN-HORIZONTAL} and {STYLE-ALIGN-VERTICAL}
{STYLE-ALIGN-HORIZONTAL}

{STYLE-ALIGN-HORIZONTAL sposób;[obszar];[przez-kolumny];[zawiń]} zmienia poziome wyrównywanie wartości w obszarze.

Odpowiednik Styl Aligment.

Argumenty

sposób określa sposób wyrównywania: "general" (teksty do lewej, liczby do prawej); "left" (do lewej); "center" (centrowanie); "right" (do prawej) lub "evenly" (wyrównywanie obustronne). Makrokomenda nie działa na komórki zakończone znakiem . (kropka), ! (wykrzyknik), ? (pytajnik) lub : (dwukropek).

przez-kolumny jest argumentem typu yes/no , który określa, czy wyrównywanie ma przebiegać przez wszystkie kolumny obszaru. Domyślnie jest to wartość "no".

zawiń jest argumentem typu yes/no i określa, czy tekst ma być zawijany wewnątrz komórki.

Przykład

{STYLE-ALIGN-HORIZONTAL "left","DETALE"}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-ALIGN-VERTICAL}

{STYLE-ALIGN-VERTICAL sposób;[obszar]} wyrównuje tekst pionowo w komórce, jeśli wysokość komórki jest większa niż tekstu..

Odpowiednik Styl Wyrównywanie.

Argumenty

sposób jest tekstem określającym wyrównywanie: "top" (wyrównuje do górnej krawędzi); "center" (centruje tekst pionowo) lub "bottom" (wyrównuje do dolnej krawędzi).

obszar wskazuje komórki do zmiany wyrównywania.

Przykład

{STYLE-ALIGN-VERTICAL "top","DANE"}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-ALIGN-ORIENTATION}

{STYLE-ALIGN-ORIENTATION orientacja;[kąt];[obszar]} zmienia orientację danych w obszarze.

Odpowiednik Styl Wyrównywanie.

Argumenty

orientacja jest liczbą od 0 do 4 określa styl z listy Styl Wyrównywanie Orientacja.

kąt jest liczbą od 1 do 90 i oznacza kąt obracania tekstu jeśli orientacja jest 4. Jeśli pominiesz ten argument 1-2-3 przyjmuje 45 stopni.

obszar jest obszarem zmiany orientacji.

Przykład

{STYLE-ALIGN-ORIENTATION 4,45,OBSZAR}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-BORDER}

{STYLE-BORDER linie;wyświetl;[obszar];[kolor];[styl]} zmienia linie wokół obszaru.

Odpowiednik Styl Linie i Kolor.

Argumenty

linie określają sposób rysowania linii: "outline" (rysuje linie dookoła obszaru); "all" (rysuje linie dookoła każdej komórki); "left" (rysuje linię z lewej strony każdej komórki); "right" (rysuje linie po prawej stronie każdej komórki); "top" (rysuje linie u góry każdej komórki) lub "bottom" (rysuje linie u dołu każdej komórki).

wyświetl jest argumentem typu yes/no określającym czy rysować linię, czy ją usunąć.

obszar jest obszarem zmiany linii.

kolor jest liczbą od 0 do 15 określa kolor linii według listy z okna dialogowego Styl Linie i Kolor.

styl jest liczbą od 0 do 7 określającą styl linii według listy w oknie dialogowym Styl Linie i Kolor.

Przykład

{SELECT A2..B8}

{SELECT-APPEND D3..E27}

{SELECT-APPEND D32..F35}

{STYLE-BORDER "outline","on",,2,3}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-EDGE} and {STYLE-LINE}
{STYLE-EDGE}
{STYLE-LINE}

{STYLE-EDGE [kolor];[styl];[szer],[grot]} zmienia kolor, styl i szerokość elementów wykresu.

{STYLE-LINE [kolor];[styl];[szer];[grot];[symbol]} zmienia kolor, styl i szerokość linii w wykresie lub obiekcie graficznym.

Odpowiednik Styl Linie i Kolor.

Argumenty

kolor jest liczbą od 0 do 255 określającą kolor.

styl jest liczbą od 0 do 7 określającą styl listy okna dialogowego Styl Linie i Kolor.

szer jest liczbą od 0 do 7 określającą szerokość linii według listy w oknie dialogowym Styl Linie i Kolor.

grot jest liczbą od 0 do 3 określającą styl grota strzałki według listy w oknie dialogowym Styl Linie i Kolor.

symbol jest liczbą od 0 do 23 określającą symbol według listy w oknie dialogowym Linie i Kolor.

Przykład

{SELECT "KOSZTY","B range","chart"}

{STYLE-LINE 34,1,3,,3}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-FONT} and {STYLE-FONT-ALL}
{STYLE-FONT}
{STYLE-FONT-ALL}

{STYLE-FONT krój;[obszar];[rodzina];[zbiór-znaków]} zmienia czcionkę w obszarze.

{STYLE-FONT-ALL [krój],[rozmiar],[pogrubienie],[pochylenie],[podkreślenie],[obszar],[styl-podkreślenia],[rodzina];[zbiór-znaków]} zmienia czcionkę i jej styl w obszarze.

Odpowiednik Styl Czcionka i Atrybuty.

Argumenty

krój jest tekstem określającym krój czcionki.

obszar jest obszarem do zmiany czcionki.

rozmiar jest stopniem czcionki.

pogrubienie, pochylenie, podkreślenie są argumentami typu yes/no , które włączają lub wyłaczają elementy stylu czcionki.

styl-podkreślenia jest liczbą od 0 do 2 określającym styl podkreślenia według listy z okna dialogowego Styl Czcionka i Atrybuty.

rodzina jest określeniem rodziny czcionki: "dontcare" (najbliższy krojowi)); "decorative"; "modern"; "roman"; "script" lub "swiss" (np. Helvetica).

zbiór-znaków jeden z tekstów: "ansi" (domyślnie); "oem"; "symbol"; or "kanji".

Przykład

{STYLE-FONT-ALL "Times New Roman",24,"on","off","on",HEADLINE,2}

Patrz również:

Makroprogramy

{STYLE-FONT-ATTRIBUTES}

{STYLE-FONT-RESET}

{STYLE-FONT-SIZE}


{STYLE-FONT-ATTRIBUTES}, {STYLE-FONT-RESET}, {STYLE-FONT-SIZE}
{STYLE-FONT-ATTRIBUTES}
{STYLE-FONT-RESET}
{STYLE-FONT-SIZE}

{STYLE-FONT-ATTRIBUTES atrybut;przełącznik;[obszar];[styl-podkreślania]} dodaje atrybuty progrubiania, pochylania lub podkreślania obszaru.

{STYLE-FONT-RESET [obszar]} przywraca domyślną czcionkę i atrybuty w obszarze.

{STYLE-FONT-SIZE stopień;[obszar]} zmienia stopień czcionki w obszarze.

Odpowiednik Styl Czcionka i Atrybuty.

Argumenty

atrybut jest tekstem określającym atrybut, który chcesz dodać lub usunąć: "bold" - pogrubienie, "italic" - pochylenie lub "underline" - podkreślenie.

przełącznik jest argumentem typu yes/no określającym, czy dodać, czy usunąć atrybut.

obszar jest obszarem, w którym mają być zmienione czcionki.

styl-podkreślenia jest liczbą od 0 do 2 określającą styl podkreślania według listy w oknie dialogowym Styl Czcionka i atrybuty.

stopień jest liczbą określającą rozmiar czcionki w stopniach.

Przykłady

{STYLE-FONT-ATTRIBUTES "bold","on",HATS}

{SELECT HEADLINE}

{STYLE-FONT "Helvetica"}

{STYLE-FONT-SIZE 24}

Patrz również:

Makroprogramy

{STYLE-FONT}

{STYLE-FONT-ALL}


{STYLE-FRAME}

{STYLE-FRAME wyświetlaj,[kolor],[styl],[obszar]} dodaje lub usuwa ramkę w obszarze.

Odpowiednik Styl Linie i Kolor.

Argumenty

wyświetlaj jest argumentem typu yes/no określającym, czy wyświetlać ramkę.

kolor jest liczbą od 0 do 255 określającą kolor z palety.

styl jest liczbą od 0 do 15 określającą styl ramki z listy w oknie dialogowym Styl Linie i Kolor.

obszar jest obszarem, który ma zmienić wygląd.

Przykład

{SELECT A2..B8}

{SELECT-APPEND D3..E27}

{SELECT-APPEND D32..F35}

{STYLE-FRAME "on",3,129}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-GALLERY}

{STYLE-GALLERY szablon; [obszar]} formatuje obszar zgodnie z jednym z szablonów.

Odpowiednik Styl Ramka.

Argumenty

szablon jest liczbą od 0 do 9 określającą szablon według listy rozwijanej  w oknie dialogowym Styl - Ramka.

obszar jest obszarem, który ma zmienić format.

Przykład

{STYLE-GALLERY 1,KOSZTY}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-INTERIOR}

{STYLE-INTERIOR [kolor-tła];[wzór];[kolor-wzoru];[kolor-tekstu];[ujemne];[obszar]} zmienia kolor lub wzór w obszarze.

Odpowiednik Styl Linie i Kolor.

Argumenty

kolor-tła, kolor-wzoru, kolor-tekstu są liczbami od 0 do 255 określającymi kolor z palety.

wzór jest liczbą od 0 do 63 określającą wzór według listy w oknie dialogowym Styl Linie i Kolor.

ujemne jest argumentem typu yes/no określającym, czy wyświetlać wartości ujemne na czerwono.

obszar jest obszarem, który ma zmienić format.

Przykład

{SELECT PRACOWNICY,,"query"}

{STYLE-INTERIOR 95,,,186}

Patrz również:

Makroprogramy


{STYLE-NUMBER-FORMAT} and {STYLE-NUMBER-FORMAT-RESET}
{STYLE-NUMBER-FORMAT}
{STYLE-NUMBER-FORMAT-RESET}

{STYLE-NUMBER-FORMAT [format];[dzies];[nawiasy];[obszar]} zmienia wygląg wartości w obszarze.

{STYLE-NUMBER-FORMAT-RESET [obszar]} przywraca wygląd wartości w obszarze do ustawień wybranych  w Styl Parametry Arkusza.

Odpowiednik Styl Format.

Argumenty

format może być jednym z tekstów: "automatic", "comma", "currency", "fixed", "general", "hidden", "label", "percent", "scientific", "text", "+/-", "dd-mmm", "dd-mmm-yy", "mmm-yy", "date-long-international", "date-short-international", "hh:mm am/pm", "hh:mm:ss am/pm", "time-long-international", or "time-short-international".

dzies liczba od 0 do 15 określająca liczbę miejsc dziesiętnych. Wartość domyslna 2.

nawiasy jest  argumentem typu yes/no określającym, czy otaczać wartość nawiasami.

obszar jest obszarem do formatowania.

Przykłady

{SELECT EUROPE}

{STYLE-NUMBER-FORMAT "time-long-international"}

Patrz również:

Makroprogramy


{ADDIN-INVOKE}, {ADDIN-LOAD}, {ADDIN-REMOVE}, {ADDIN-REMOVE-ALL}
{ADDIN-INVOKE}
{ADDIN-LOAD}
{ADDIN-REMOVE}
{ADDIN-REMOVE-ALL}

{ADDIN-INVOKE nakładka} aktywuje nakładkę.

{ADDIN-LOAD nakładka} wprowadza nakłądkę do pamięci.

{ADDIN-REMOVE nakładka} usuwa nakłądke z apmięci.

{ADDIN-REMOVE-ALL} usuwa wszystkie nakłądki z pamięci.

Odpowiednik Narzędzia Nakładki.

Argumenty

nakładka jest tekstem określającym nakładkę.

Przykłady

{ADDIN-LOAD "d:\123r4w\addins\finance.adw"}

Patrz również:

Pliki nakładek

Makroprogramy


{AUDIT}

{AUDIT rewiduj;[pliki];[rezultat];[obszar-raportu];[obszar-rewidowania]} podświetla lub wytwarza raport o wyrażeniach i ich powiązaniach.

Odpowiednik Narzędzia Rewident.

Argumenty

rewiduj jest tekstem określającym przedmiot rewidowania: "formulas" - wyrażenia, "precedents" - wpływające, "dependents" - zależne, "circular" - petle, "file-links" - łączniki plików lub "dde-links" - łączniki DDE.

pliki jest tekstem określającym pliki do rewidowania: "current-file" - tylko bieżący plik lub "all-open-files" wszystkie otwarte pliki.

rezultat jest tekstem określającym jak 1-2-3 ma przedstawić wyniki rewidowania: "selection" - podświetla wyszukane komórki lub "report" tworzy raport w obszarze arkusza.

obszar-raportu jest obszarem, w którym 1-2-3 umieści raport.

obszar-rewidowania jest obszarem, w którym 1-2-3 ma odnaleźć komórki wpływające lub komórki zależne.

Przykłady

{AUDIT "file-links";"current-file";"report";G:A1}

Patrz również:

Makroprogramy


{SPELLCHECK}
{SPELLCHECK?}

{SPELLCHECK?} wyświetla okno dialogowe Narzędzia Ortografia i czeka aż naciśniesz OK.

Odpowiednik Narzędzia Ortografia.

Patrz również:

Makroprogramy


{SEND-MAIL}

{SEND-MAIL [Do];[DoW];[temat];[treść];[pamięć-podr];[plik]} wysyła wiadomość.

Odpowiednik Plik Wyślij wiadomość.

Argumenty

Do i DoW są tekstami oznaczającymi adresatów.

temat jest tekstem tematu wiadomości.

treść jest tekstem treści wiadomości.

Jeśli jesteś użytkownikiem Lotus Notes, to możesz stosować argument pamięć-podr,  który jest typu yes/no i określa czy dołączyć do wiadomości zawartość pamięci podręcznej .

plik jest argumentem typu yes/no i określa, czy dołączyć bieżący plik.

Przykłady

Poniższa komenda wysyła bieżący arkusz do grupy Szefowie z tematem "Plan sprzedaży". Wiadomość nie zawiera tekstu.

{SEND-MAIL "Szefowie";;"Plan sprzedaży";;"no";"yes"}

Patrz również:

Makroprogramy

Sending Mail from 1-2-3


{ -- comment}
{ -- komentarz}

{-- komentarz} wstawia komentarz do makroprogramu. Makro zawiera dwa myślniki - bez spacji pomiędzy nimi.

Argumenty

komentarz jest tekstem komentarza.

Przykład

{-- Ten fragment trzeba zmienić dla działu handlowego}

Patrz również:

Makroprogramy


{PLAY}

{PLAY nazwa-pliku} odtwarza plik .WAV.

nazwa-pliku jest tekstem określającym plikk dźwiękowy .WAV.

Przykład

{PLAY "d:\windows\sounds\birthday.wav"}

Patrz również:

Makroprogramy


{SET}

{SET info-id;info-wartość} ustawia podany element info na podaną wartość.

Argumenty

info-id jest tekstem określającym nazwę elementu.

info-wartość jest wartością, którą chcesz przypisać.

Przykład

{SET "worksheet-format";"currency"}

{SET "worksheet-format-decimals";0}

Patrz również:

Elementy Info

Makroprogramy


{SMARTICONS-USE}

{SMARTICONS-USE nazwa-palety} wybiera paletę ikon dla 1-2-3.

Odpowiednik Tools SmartIcons.

nazwa-palety jest tekstem określającym nazwę palety, która ma zostać bieżącą.

Przykład

{SMARTICON-USE "Formatowanie"}

Patrz również:

Makroprogramy


Odpowiedniki klawiszy w makrokomendach

Tabela określa nazwy klawiszy w makroprogramach. Patrz również: Indeks klawiszy.

Klawisz 1-2-3	Makroinstrukcja

~ (tylda)	{~}

{ (klamra otwierająca)	{{}

} (klamra zamykająca)	{}}

/ (slash) lub < (mniejszy niż)	/, <, lub {MENU}

ALT+F6 (ZOOM)	{ZOOM}

ALT+F7 (APP1)	{APP1}

ALT+F8 (APP2)	{APP2}

ALT+F9 (APP3)	{APP3}

BACKSPACE	{BACKSPACE} lub {BS}

CTRL+END	{FILE}

CTRL+END CTRL+PG DN	{PREVFILE}, {PF}, lub {FILE}{PS}

CTRL+END CTRL+PG UP	{NEXTFILE}, {NF}, lub {FILE}{NS}

CTRL+END END	{LASTFILE}, {LF}, lub {FILE}{END}

CTRL+END HOME	{FIRSTFILE},{FF}, lub {FILE}{HOME}

CTRL+HOME	{FIRSTCELL} lub {FC}

CTRL+LEFT	{BACKTAB} lub {BIGLEFT}

CTRL+PG UP	{NEXTSHEET} lub {NS}

CTRL+PG DN	{PREVSHEET} lub {PS}

CTRL+RIGHT	{BIGRIGHT}

DEL	{DELETE} lub {DEL}

DOWN	{DOWN} lub {D}

END	{END}

END CTRL+HOME	{LASTCELL} lub {LC}

ESC	{ESCAPE} lub {ESC}

ESC in 1-2-3 Classic edit line	{CLEARENTRY} lub {CE}

F1 (HELP)	{HELP}

F2 (EDIT)	{EDIT}

F3 (NAME)	{NAME}

F4 w trybie GOTÓW	{ANCHOR}

F4 (ABS)	{ABS}

F5 (GOTO)	{GOTO}

F6 (PANE)	{WINDOW}

F7 (QUERY)	{QUERY}

F8 (TABLE)	{TABLE}

F9 (CALC)	{CALC}

F10 (MENU)	{ALT}, {MB}, lub {MENUBAR}

HOME	{HOME}

INS	{INSERT} lub {INS}

LEFT	{LEFT} lub {L}

PG DN	{PGDN}

PG UP	{PGUP}

RIGHT	{RIGHT} lub {R}

SHIFT+CTRL+LEFT	{SELECT-BIGLEFT}

SHIFT+CTRL+RIGHT	{SELECT-BIGRIGHT}

SHIFT+DOWN	{SELECT-DOWN}

SHIFT+CTRL+HOME	{SELECT-FIRSTCELL}

SHIFT+HOME	{SELECT-HOME}

END SHIFT+CTRL+HOME	{SELECT-LASTCELL}

SHIFT+LEFT	{SELECT-LEFT}

SHIFT+CTRL+PG UP	{SELECT-NEXTSHEET}

SHIFT+PG DN	{SELECT-PGDN}

SHIFT+PG UP	{SELECT-PGUP}

SHIFT+CTRL+PG DN	{SELECT-PREVSHEET}

SHIFT+RIGHT	{SELECT-RIGHT}

SHIFT+UP	{SELECT-UP}

TAB	{TAB}

UP	{UP} lub {U}

Uwaga 1-2-3 nie ma odpowiedników makro dla następujących klawiszy: ALT+BACKSPACE (COFANIE), ALT+F1 (COMPOSE), ALT+F2 (STEP), ALT+F3 (RUN), CAPS LOCK, NUM LOCK, PRINT SCREEN, SCROLL LOCK, and SHIFT.


Makrokomendy ikon

makrokomendy ikon odpowiadają często stosowanym ikonom.

Ikona	Makrokomenda

{SMARTSUM} sumuje wartości w obszarze, jeśli wskazany obszar zawiera puste komórki w ostatnim wierszu lub kolumnie.

{SORT-ASCENDING} sortuje obszar lub tabelę bazy danych rosnąco według bieżącej kolumny.

{SORT-DESCENDING} sortuje obszar lub tabelę bazy danych malejąco według bieżącej kolumny.

{TOGGLE-OUTLINE} dodaje lub usuwa ramkę.

{TOGGLE-SHADOW} rysuje lub usuwa obrys lub cień.


{ALERT}

{ALERT komunikat;[przyciski];[typ-ikony];[obszar-rezultatu]} wyświetla okno dialogowe z komunikatem i przyciskami OK i Anuluj.

Argumenty

komunikat jest tekstem komunikatu, który ma się ukazać w oknie.

przyciski jest liczbą 1 (wyświetla tylko przycisk OK) lub 2 (wyświetla przyciski OK i Anuluj).

typ-ikony jest tekstem określającym obrazek w oknie: "note" (wyświetla żółtą ikonę z literką "i"), "caution" (wyświetla niebieską ikonę z literką "i") lub "stop" (wyświetla ikonę STOP).

obszar-rezultatu jest obszarem, gdzie 1-2-3 umieści numer naciśniętego klawisza (1 - OK, 0- Anuluj. Jeśli komórka zawiera 0 przed wykonaniem {ALERT}, to Anuluj jest przyciskiem domyślnym; jeśłi zawiera 1, to domyślne jest OK.

Przykład

{ALERT "Chcesz kontynuować??",2,"caution",ODP}

{IF ODP}{CONTINUE}

{QUIT}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHOOSE-FILE}

{CHOOSE-FILE typ-pliku;obszar-rezultatu;tytuł} wyświetla okno dialogowe z listą plików i czeka, aż użytkownik wybierze jeden z nich.

Argumenty

typ-pliku jest tekstem określającym typy plików wyświetlanych w liście.

typ-plikuy	1-2-3 wyświetli

worksheet	tylko arkusza 1-2-3

all	wszystkie pliki w katalogu

text	tylko pliki tekstowe .TXT i .PRN

Możesz również stosowac znaki zastępcze * (gwiazdka) i ? (pytajnik) do zastępowania niektórych znaków.

obszar-rezultatu jest obdszarem, gdzie 1-2-3 wpisze nazwę wybranego pliku, Jeśli użytkownik wybierze Anuluj, to obszar rezultatu jest pusty.

tytuł jest tekstem ukazującym się w tytule okna dialogowego.

Przykład

{CHOOSE-FILE "all","PLIK","Wybierz plik"}

{FILE-OPEN RESULTS}

Patrz również:

Makroprogramy


{CHOOSE-ITEM}

{CHOOSE-ITEM obszar-listy;obszar-rezultatu;zachęta;tytuł} wyświetla okno dialogowe z listą opcji do wyboru, czeka na wybranie jednej z nich, wybranie OK lub Anuluj i wprowadza numer wybranej opcji do obszaru rezultatu.

Argumenty

obszar-listy jest jednokolumnowym obszarem zawierającym teksty ukazujące się jako opcje w oknie dialogowym. Zakończ listę pustą komórką.

obszar-rezultatu jest komórką, do której 1-2-3 wpisze numer wybranej opcji. Pierwsza opcja ma numer 0, druga 1 itd. Jeśi użytkownik wybierze Anuluj, to komórka zostaje pusta.

zachęta jest tekstem ukazującym się na górze okna.

tytuł jest tekstem ukazującym się w pasku tytułu okna dialogowego.

Notes

Patrz również:

Makroprogramy


{CHOOSE-MANY}

{CHOOSE-MANY obszar-wyboru;obszar-rezultatu;zachęta;tytuł} wyświetla okno dialogowe, czeka na wybranie jednego lub więcej pól wyboru i czeka na naciśnięcie OK lub Anuluj.

Argumenty

obszar-wyboru jest obszarem zawierającym opis pól wyboru. Obszar musi zawierać trzy wiersze i tyle kolumn ile pól wyboru. Możesz utworzyć do ośmiu pól wyboru.

·	Wiersz 1: Wprowadź tekst wyświetlany na prawo od pola.

·	Wiersz 2: Wprowadź stan początkowy pola. Wartość 0 oznacza wyłączony, wartość 1 oznacza włączony; wartość NA oznacza przydymiony.

·	Wiersz 3: 1-2-3 wprowadzi stan pola po wybraniu przez użytkownika OK. Wartość 0 oznacza wyłączony, wartość 1 oznacza włączony. Jeśłi użytkownik wybierze Anuluj, to 1-2-3 nie zmienia tego wiersza.

obszar-rezultatu jest komórką, do której 1-2-3 wpisze 0, jeśli użytkownik wybierze Anuluj lub 1 jeśli użytkownik wybierez OK.

zachęta jest tekstem ukazującym się na górze okna.

tytuł jest tekstem ukazującym się w pasku tytułu okna dialogowego.

Patrz również:

Makroprogramy


{CHOOSE-ONE}

{CHOOSE-ONE obszar-wyboru;obszar-rezultatu;zachęta;tytuł} wyświetla okno dialogowe, czeka na wybranie opcji i czeka na naciśnięcie OK lub Anuluj. Po czym uruchamia makro związane z opcją.

Argumenty

obszar-wyboru jest obszarem zawierającym opis pól wyboru. Obszar musi zawierać trzy wiersze i tyle kolumn ile pól wyboru. Możesz utworzyć do ośmiu opcji.

·	Wiersz 1: Wprowadź tekst wyświetlany na prawo od pola.

·	Wiersz 2: Wprowadź stan początkowy pola. Wartość 0 oznacza wyłączony, wartość 1 oznacza włączony; wartość NA oznacza przydymiony.

Tylko jedna opcja może być w stanie 1.

·	Row 3: Wprowadź makro, które wykona się po wybraniu danej opcji i wybraniu OK.

obszar-rezultatu jest komórką, do której 1-2-3 wpisze 0, jeśli użytkownik wybierze Anuluj lub 1 jeśli użytkownik wybierez OK.

zachęta jest jest tekstem ukazującym się na górze okna.

tytuł jest tekstem ukazującym się w pasku tytułu okna dialogowego.

Patrz również:

Makroprogramy


{DIALOG}

{DIALOG obszar} wyświetla własne okno dialogowe utworzone przy pomocy Lotus Dialog Editor.

Argumenty

obszar jest obszarem zawierającym tabelę opisu.

Patrz również:

Stosowanie okien dialogowych tworzonych przez Lotus Dialog Editor

Makroprogramy


{DIALOG?}

{DIALOG? nazwa} wyświetla okno dialogowe 1-2-3 i czeka na wybranie opcji, a następnie OK.

Argumenty

nazwa jest tekstem określającym nazwę okna dialogowego, który pojawia się w pasku tytułu.

Przykład

{DIALOG? "zapisz-jako"}

Patrz również:

Makroprogramy


{GET-FORMULA}, {GET-LABEL}, {GET-NUMBER}, {GET-RANGE}
{GET-FORMULA}
{GET-LABEL}
{GET-NUMBER}
{GET-RANGE}

Wyświetla okno dialogowe z okienkiem tekstowym i czeka na wybranie OK lub Anuluj.

Argumenty

zachęta jest tekstem wyświetlanym na górze okna dialogowego.

rezultat jest komórką, do której 1-2-3 wprowadzi wartość wprowadzoną przez użytkownika.

domyślne jest wartością wpisywaną do okienka tekstowego po pojawieniu się okna dialogowego.

tytuł jest tekstem ukazującym się w pasku tytułu okna dialogowego.

{GET-FORMULA [zachęta];rezultat;[domyślne];[tytuł]}

Wprowadza wyrażenie wpisane przez użytkownika do okienka tekstowego.

{GET-LABEL [zachęta];rezultat;[domyślne];[tytuł]}

Wprowadza tekst wpisany przez użytkownika do okienka tekstowego.

{GET-NUMBER [zachęta];rezultat;[domyślne];[tytuł]}

Wprowadza liczbę wpisaną przez użytkownika do okienka tekstowego.

{GET-RANGE [zachęta];rezultat;[domyślne];[tytuł]}

Wprowadza nazwę lub adres obszaru wpisany przez użytkownika do okienka tekstowego.

Przykład

\S	{GET-NUMBER "Wprowadź wartość sprzedaży:",NOWASPRZED,,"Miesięczna sprzedaż"}

{IF @ISERR(NOWASPRZED)}{BRANCH RETRY}

{LET SUMA,SUMA+NOWASPRZED}

RETRY	{BEEP}{BRANCH \S}

Patrz również:

Makroprogramy


{MENU-COMMAND-ADD} i {MENU-COMMAND-REMOVE}
{MENU-COMMAND-ADD}
{MENU-COMMAND-REMOVE}

{MENU-COMMAND-ADD obszar-opisu-menu;indeks-menu;indeks-komend} dodaje komendę do menu.

{MENU-COMMAND-REMOVE indeks-menu;indeks-komend} usuwa komendę z menu.

Argumenty

obszar-opisu-menu jest obszarem zawierającym opis dodawanej komendy. Obszar musi mieć pięć wierszy i jedną kolumnę.

·	Wiersz 1: Wprowadź nazwę komendy.

·	Wiersz 2: Wprowadź opis komendy (ukazujący się w pasku tytułu).

·	Wiersz 3: Określa, czy komenda ma się pojawiać zadymiona, zaznaczona lub normalna. Wartość NA powoduje, że komenda jest zadymiona; wartość 1 nakazuje zaznaczyć komendę. Pusta komórka powoduje normalne wyświetlanie komendy.

·	Wiersz 4: Pozostaw pusty.

·	Wiersz 5: Wprowadź makroprogram wykonywany po wybraniu danej komendy menu.

indeks-menu jest liczbą określającą menu, do którego ma być dodana lub usunięta komenda.

indeks-komend jest liczbą określającą pozycję dla komendy menu, która ma być dodana lub usunięta komenda.

Notes

Po zastosowaniu  {MENU-COMMAND-ADD} lub {MENU-COMMAND-REMOVE} możesz przywrócić pierwotne menu komendą {MENU-RESET}.

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie własnych menu


{MENU-COMMAND-DISABLE} i {MENU-COMMAND-ENABLE}
{MENU-COMMAND-DISABLE}
{MENU-COMMAND-ENABLE}

{MENU-COMMAND-DISABLE indeks-menu;indeks-komend} wyłacza komendę z własnego menu. Komenda wyłączona jest wyświetlana jako zadymiona.

{MENU-COMMAND-ENABLE indeks-menu;indeks-komend} włącza komendę wyłączoną makrokomendą {MENU-COMMAND-DISABLE}.

Argumenty

indeks-menu jest liczbą określającą menu, w którym znajduje się komenda.

indeks-komend jest liczbą określającą pozycję komendy menu, która ma być włączona lub wyłączona.

Notes

{MENU-COMMAND-ENABLE} i {MENU-COMMAND-DISABLE} działają tylko na własnych komendach. Operacji tych nie możesz wykonać na menu standardowym.

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie własnych menu


{MENUCREATE} i {MENUINSERT}
{MENU-CREATE}
{MENU-INSERT}

{MENU-CREATE obszar-opisu-menu} wymienia pasek menu 1-2-3 na własny pasek menu..

{MENU-INSERT obszar-opisu-menu;[indeks-menu]} dodaje własne menu do standardowego paska menu.

Argumenty

Dla {MENU-CREATE}, obszar-opisu-menu jest obszarem zawierającym opisy komend menu. Obszar musi mieć cztery wiersze i do 10 kolumn (dziewięć komend i jedna kolumna pusta).

Dla {MENU-INSERT}, obszar-opisu-menu jest obszarem zawierającym opis komendy, która ma być dodana. Obszar musi mieć cztery wiersze i jedną kolumnę.

·	Wiersz 1: Dla {MENU-CREATE}, wprowadź nazwy komend w menu.

Dla {MENU-INSERT}, wprowadź nazwę komendy do wstawienia.

·	Wiersz 2: Wprowadź opis dla komendy ukazujący się w pasku tytułu.

·	Wiersz 3: Określa czy komendy w menu danej komendy mają być przydymione, czy nie. Wartość NA powoduje przydymienie. Pusta komórka powoduje zwykłe wyświetlanie komend.

·	Wiersz 4: Zawiera adres lub nazwę obszaru opisującego menu rozwijające się po wybraniu danej komendy.

Opis menu rozwijanego

Obszar opisu menu rozwijanego jest obszarem pięciowierszowym i może mieć do 25 kolumn. Ostatnia kolumna musi być pusta.

·	Wiersz 1: Wprowadź nazwę komendy.

·	Wiersz 2: Wprowadź opis komendy ukazujący się w pasku tytułu.

·	Wiersz 3: Określa, czy komenda ma się ukazywać zadymiona, zaznaczona lub normalna. Wartość NA powoduje zadymienie komendy; wartość 1 zaznaczenie, a pusta komórka wyświetlanie normalne.

·	Wiersz 4: Pozostaw pusty.

·	Wiersz 5: Wprowadź makroprogram wykonywany po wybraniu tej komendy.

indeks-menu jest liczbą określającą menu, do którego ma być dodana lub usunięta komenda.

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie własnych menu


{MENU-RESET}

{MENU-RESET} przywraca menu do postaci standardowej.

Patrz również:

Makroprogramy

Stosowanie własnych menu


Stosowanie własnego menu
Stosowanie własnych menu

Tworzenie skrótów klawiszowych

Umieszczenie znaku & w nazwie komendy oznacza, że litera za tym znakiem jest aktywną lliterą wywoływania danej komendy. Komendę można wywołać naciskając ALT i literą.

Zadymienie komendy

Aby zadymić komendę (uczynić niedostępną) umieść znak otwierającego nawiasu "(" na końcu.

Przywracanie standardowego menu 1-2-3

Po zakończeniu wykonywania makroprogramu zmieniającego menu 1-2-3 nie przywróci poprzedniego stanu umenu. Aby wrócić do poprzedniego menu musisz zastosować komendę {MENU-RESET}.

Rozwiązywanie problemów

Jeśli nie przewidziałeś w makroprogramie przywracania standardowego menu, a chcesz to zrobić teraz, to wykonaj następujące czynności:

1.	Ustaw wskaźnik komórki w pustej komórce i wprowadź do niej {MENU-RESET} i naciśnij  ENTER.

2.	Naciśnij ALT+F3.

Pojawi się okno dialogowe uruchamiania makroprogramów.

3.	Naciśnij ENTER.

Patrz również:

Makroprogramy


{VIEW-ZOOM}

{VIEW-ZOOM jak} pomniejsza i powiększa rozmiar komórki lub przywraca jej rozmiar domyślny.

jak  podaje sposób zmiany:"in" powiększa  co 10% do maksimum 400%;"out" zminiejsza co 10% do minimum 25%:"custom" przywraca wartości domyślne.

Przykład

Wykonanie tych makrokomend spowoduje zmniejszenie wielkości komórki o 20%.

{VIEW-ZOOM "out"}

{VIEW-ZOOM "out"}

Patrz również:

Makro

{SET}


{WORKSHEET-TITLES}

{WORKSHEET-TITLES sposób} "zamraża" (lub "odmraża") kolumny lub wiersze.

sposób- "horizontal" (zostaną zamrożone wszystkie wiersze powyżej bieżącej komórki); "vertical" (zostaną zamrożone wszystkie kolumny z lewej strony bieżącej komórki);"both" (wiersze i kolumny powyżej i na lewo od bieżącej komórki);"none" ("odmrożenie " )

Patrz również:

Makro


{WINDOW-ARRANGE}

{WINDOW-ARRANGE jak} sposób "ustawienia" aktywnych okien na ekranie.

jak może przybierać wartości: "stack" (kaskadowo) lub "vertical-tile" (ułóż obok)

Patrz również:

Makro


Stowoanie okien dialogowych utworzonych za pomocą Lotus Dialog Editor
Stosowanie okien dialogowych utworzonych za pomocą Lotus Dialog Editor

Po utworzeniu okna dialogowego za pomocą Lotus Dialog Editor (Edytora Okien Dialogowych) i skopiowaniu go do pamięci podręcznej (Schowka), wstawiasz okno do arkusza kalkulacyjnego, a następnie możesz je wykorzystywać przy makrokomendach

Opis utworzonego okna dialogowego znajduje się w pliku i ma postać tabeli, zawierającej 11 kolumn i tyle wierszy, ile jest okienek kontrolnych plus dwa wiersze. Te dwa wiersze zawierają etykiety oznaczające początek i koniec tabeli.

Aby zobaczyć próbkę tabeli z opisem okna dialogowego, otwórz pilk UIMACROS.WK4 i naciśnij mysz na zakładce arkusza {Dialog}; można także wcisnąć CTRL+PG UP dziesięć razy i w ten sposób przejść do arkusza K.

Kolumny tabeli z opisem okien dialogowych

Pierwsze dziewięć kolumn jest używanych przez 1-2-3 do przechowywania informacji o zawartości i wyglądzie okien dialogowych. Tabela wymaga zatem obecności dwóch kolumn więcej:

·	Kolumna wejściowa: Dziesiąta kolumna tabeli. Informacje o stanie początkowym kontroli umieszczamy w odpowiedniej komórce tabeli.

·	Kolumna wyjściowa: Jedenasta kolumna tabeli. Informacja wprowadzana do tej kolumny przez 1-2-3 zależy od reakcji użytkownika na opcje umieszczone w oknie dialogowym. Te informacje możesz wykorzystać w swoim makro.

Uwaga 1-2-3 wymaga, aby kolumna "dwunasta" - to znaczy, pierwsza kolumna z prawej strony kolumny wyjściowej - pozostawała pusta. Kolumna ta nie należy jednak do tabeli opisu okien dialogowych.

Więcej informacji na temat danych znajdujących się w kolumnie wejściowej oraz tego, co 1-2-3 wprowadza do kolumny wyjściowej, znajdziesz w :

Przycisk

Przycisk domyślny

Przycisk obrazkowy

Przycisk radiowy

Przełącznik

Okienko tekstowe

Okienko opcji

Okienko combo

Okienko grupowe

Tekst stały

Stała bitmapa

Uwaga  Aby wprowadić wartość NA do komórki kolumny wejściowej, wpisz @NA.

Ikona

Uruchamia Lotus Dialog Editor

Patrz również:

{DIALOG}

Makra


Przycisk, przycisk domyślny, przycisk obrazkowy

Kolumna wejściowa

Aby przycisk został przyciemniony, należy wprowadzć wartość NA.

Kolumna wyjściowa

Zależnie od tego, który przycisk wciśnie użytkownik, aby zamknąć okno dialogowe, 1-2-3 wprowadza jedną z poniższych wartości zawartych w komórkach kolumny wyjściowej.

Gdy użytkownik wybiera	1-2-3 wprowadza

Przycisk domyślny	1

Przycisk Anuluj	0

Jakikolwiek przycisk	numer ID przycisku


Przycisk radiowy

Kolumna wejściowa

Gdy 1-2-3 wyświetli okno dialogowe, wprowadź wartość określającą stan początkowy przycisku.

0	Przycisk jest wyłączony.

1	Przycisk jest włączony.

NA	Przycisk jest przyciemniony.

Uwaga Tylko jedna komórka wejściowa przycisku radiowego może zawierać 1. Jeśli żadna z komórek nie zawiera 1, wybierany jest pierwszy z przycisków. Jeśli więcej komórek zawiera 1,  wybierany jest tylko przycisk odpowiadający pierwszej komórce zawierającej 1.

Kolumna wyjściowa

Gdy użytkownik wybierze przycisk rRadiowy, 1-2-3 wprowadza wartość 1 do komórki wyjściowej. Jeżeli przycisk radiowy pozostaje nie wybrany, 1-2-3 wprowadza wartość 0.


Przełącznik

Kolumna wejściowa

Wprowadź wartość określającą stan początkowy przełącznika, gdy 1-2-3 wyświetla okno dialogowe.

0	Przełącznik jest nie wybrany.

1	Przełącznik jest wybrany -- w przełączniku pojawia się X

NA	Przełącznik jest przyciemniony.

Kolumna wyjściowa

Gdy użytkownik wybiera przełącznik, 1-2-3 wprowadza  wartość 1 do komórki wyjściowa. Jeżeli przełącznik pozostanie nie wybrany, 1-2-3 wprowadza wartość 0.


Okienko tekstowe

Kolumna wejściowa

Aby wyświetlić okienko tekstowe zawierające tekst domyślny, wprowadź do komórki wejściowej dane w postaci tekstu (który ma się pojawiać). Jeżeli komórka wejściowa zawiera wartość NA, okienko będzie przyciemnione.

Kolumna wyjściowa

Gdy użytkownik zamyka okno dialogowe, 1-2-3 wprowadza tekst z okienka tekstowego do komórki wyjściowej, jako tekst wyrównywany do lewej strony.


Okienko opcji

Kolumna wejściowa

Wprowadź adres lub nazwę jedno-kolumnowego obszaru, zawierającego elementy, które mają się ukazywać w okienku opcji. Utwórz listę elementów - jeden element w jednej komórce. Elementy na tej liście mają się znajdować w takim porządku, w jakim chcesz, aby ukazywały się w okienku opcji. Na końcu listy tych elementów musi znajdować się komórka pusta lub taka, która zawiera wartość ERR lub NA. Upewnij się, czy komórki znajdujące się na prawo od tego obszaru są puste.

Jeżeli komórka wejściowa zawiera wartość NA, okienko jest przyciemnione.

Kolumna wyjściowa

1-2-3 wprowadza numer indeksu elementu, wybranego przez użytkownika, do komórki wyjściowej - pierwszemu elementowi przyporządkowywana jest numer 0, drugiemu numer 1, itd.

Jeżeli użytkownik nie wybierze elementu, 1-2-3 wprowadza wartość -1 do komórki wyjściowej.

Jeżeli w okienku opcji można dokonać wielokrotnego wyboru, 1-2-3 wprowadza do komórki wyjściowej całkowitą liczbę wybranych elementów. Do komórek leżących po prawej stronie obszaru zawierającego listę elementów, 1-2-3 wprowadza  wartość 1, jeżeli  element był wybrany lub wartość 0, jeżeli element nie był wybrany.


Stały tekst i stała bitmapa
Tekst stały i stała bitmapa

Kolumna wejściowa

Aby stały tekst lub bitmapa zostały przyciemnione, należy wprowadzć wartość NA.

Kolumna wyjściowa

1-2-3 pozostawia pustą komórkę wyjściową, odpowiadającą stałemu tekstowi lub stałej bitmapie.


Okienko combo
Okienko combo (rozwijane)

Kolumna wejściowa

Wprowadź nazwę lub adres jedno-kolumnowego obszaru zawierającego elementy mające ukazywać się na liście w rozwijanym okienku opcji. Każdy z elementów ma zostać umieszczony w osobnej komórce. Elementy powinny być ustawione w takiej kolejności, w jakiej mają ukazywać się w okienku opcji. Komórka końcowa listy elementów powinna pozostać pusta lub powinna zawierać wartość ERR bądź NA.

Jeżeli komórka wejściowa zawiera wartość NA, okienko jest przyciemnione.

Kolumna wyjściowa

Gdy okno dialogowe pojawia się pierwszy raz, część edycyjna okienka combo (rozwijanego) jest zawsze pusta.

Kiedy użytkownik zamyka okno dialogowe, 1-2-3 wprowadza tekst z części edycyjnej okienka combo do komórki wyjściowej, jako tekst lewostronnie wyrównany.


Okienko grupowe

Kolumna wejściowa

Aby okienko grupowe i wszystkie przyciski wewnątrz niego zostały przyciemnione , należy wprowadzić wartość NA.

Kolumna wyjściowa

1-2-3 pozostawia pustą komórkę wyjściową.


Drukowanie rozdziałów pomocy o makrokomendach

Wybierz odpowiadający ci temat a następnie naciśnij mysz na ikonie, aby wydrukować tekst pomocy.

 Makrokomendy dotyczące wykresów

 Makrokomendy dotyczące operacji na danych

 Makrokomendy dotyczące baz danych

 Makrokomendy dotyczące DDE i OLE

 Makrokomendy dotyczące edycji

 Makrokomendy dotyczące operacji na plikach

 Makrokomendy dotyczące kolejności wykonywania makroprogramu

 Makrokomendy dotyczące poruszania się po arkuszu

 Makrokomendy dotyczące obszarów

 Makrokomendy dotyczące ikon

 Makrokomendy dotyczące Solvera

 Makrokomendy dotyczące stylu

 Makrokomendy dotyczące narzędzi

 Makrokomendy dotyczące parmetrów arkusza

 Makrokomendy dotyczące wersji

 Makrokomendy dotyczące okien

 Praca z plikami tekstowymi

 Skróty klawiszowe


{REGISTER} i {UNREGISTER}

{REGISTER nazwa_modułu;nazwa_procedury;nazwa_alias;typ_powrotu;liczba_arg;typ_arg} rejestruje procedurę w Dynamic Link Library (DLL) jako @funkcję nakładkową i umieszcza DLL w pamięci.

{UNREGISTER nazwa_alias} wyrejestrowuje procedurę zgodną z nazwą_alias.

Argumenty

nazwa_modułu jest  tekstem podającym nazwę DLL zawierającą procedurę,  którą chcesz zarejestrować.

nazwa_procedury jest tekstem podającym nazwę procedury zawartej w nazwa_modułu.

nazwa_adres jest tekstem podającym nazwę @funkcji, pod którą chcesz zarejestrować procedurę. Nie wpisuj symbolu @ w nazwie_alias.

typ_powrotu jest tekstem podającym literę kodu dla typu wartości zwracanej przez zarejestrowaną funkcję. typ_powrotu jest literą z tablicy poniżej.

liczba_arg jest liczbą całkowitą podającym liczbę argumentów dla @funkcji.

typ_arg jest tekstem podającym typ wartości akceptowalnej dla każdego argumentu @funkcji. typ_arg zawiera litery z tablicy poniżej.

Na przykład  "AJF" wskazuje, że wartości argumentów dla pierwszej, drugiej i trzeciej @funkcji są logiczne, wskaźnik do dwubajtowej całkowitej i wskaźnik do ciągu LMBCS.

typ_powrotu lub typ_arg	Deklaracja w jezyku C	Typ wartości
A	Short int	Logiczna
B	Short int	Całkowita dwubajtowa ze znakiem
C	Long int	Całkowita czterobajtowa
D	Double	Ośmiobajtowa, zmiennoprzecinkowa IEEE
E	Char*	Ciąg znaków  ANSI zakończonych znakiem NULL o długości do 255 znaków
F	Char*	Wskaźnik do ciagu LMBCS
G	Unsigned char*	Wskaźnik do ciagu z licznikiem. Pierwszy bajt określa długość ciągu o długości do 255 znaków
H	Double*	Wskaźnik do ośmiobajtowej, zmiennoprzecinkowej IEEE
I	Long*	Wskaźnik do czterobajtowej całkowitej
J	Short int*	Wskaźnik do dwubajtowej całkowitej
K	Short int*	Wskaźnik do dwubajtowej logicznej
L	Char*	Ciąg znaków  ANSI zakończonych znakiem NULL o długości do 255 znaków. Zamieniona w miejscu.
M	Char*	Wskaźnik do ciagu z licznikiem. Pierwszy bajt określa długość ciągu o długości do 255 znaków. Zamieniona w miejscu.
Uwaga

@Funkcje nakładkowe nie pojawiają się w oknie "Indeks @funkcji" po naciśnięciu przycisku @funkcji.

Patrz również:

Makrokomendy

@Funkcje nakładkowe

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{MODELESS-DISPLAY} i {MODELESS-DISMISS}

{MODELESS-DISPLAY wiadomość;[tytuł];[na_górze];[x];[y]} wyświetla niemodalne okno dialogowe do momentu napotkania przez 1-2-3 innej komendy {MODELESS-DISPLAY}, komendy {MODELESS-DISMISS} lub końca makroprogramu.

{MODELESS-DISMISS} zamyka otwarte niemodalne okno dialogowe.

Argumenty

wiadomość jest tekstem pojawiającym się w oknie dialogowym. 1-2-3 może wyświetlać wiadomość nieprzekraczającą 512 znaków.

tytuł jest tekstem będącym tytułem okna dialogowego o długości do 64 znaków.

na_górze jest argumentem tak/nie wskazującym czy okno ma być widoczne nawet wtedy gdy nie jest aktywne. Domyślne ustawienie jest "tak".

x jest wartością podającą położenie poziome w pikselach, liczoną od lewego brzegu ekranu do lewego brzegu okna.

y jest wartością podającą położenie pionowe w pikselach, liczoną od górnego brzegu ekranu do górnego brzegu okna.

Jeżeli nie podasz wartości x i y, to okno pojawi się na środku ekranu.

Przykład

Przykład zlokalizowany jest w pliku UNIMACROS.WK4.

Patrz również:

Makrokomendy

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{SCENARIO-REMOVE-VERSION}

{SCENARIO-REMOVE-VERSION nazwa;[twórca];obszar_wersji} usuwa wersje ze scenariusza.

Argumenty

nazwa jest tekstem podającym nazwę scenariusza. 1-2-3 rozróżnia duże i małe litery dla nazw scenariusza.

twórca jest tekstem podającym nazwisko użytkownika, który utworzył scenariusz.

obszar_wersji jest nazwą obszaru zawierającego wersję do usunięcia. obszar_wersji musi być istniejącym nazwanym obszarem w bieżącym pliku.

Uwaga

Scenariusz nie może być zabezpieczony lub ukryty.

Wersja w obszarze_wersji nie może być ukryta.

Przykład

Komenda usuwa wersję z obszaru KASETY ze scenariusza Sprzedaż regionalna utworzonego przez Marka Zawadzkiego.

{SCENARIO-REMOVE-VERSION "Sprzedaż regionalna"; "Marek Zawadzki"; kasety}

Patrz również:

Odpowiednik przycisku Menedżera Wersji

Wyświetla okno dialogowe Informacje o scenariuszu pozwalające usunąć wersję ze scenariusza

Makrokomendy

Nauczyciel

Lekcja 8

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{SCENARIO-INFO}

{SCENARIO-INFO nazwa;[twórca];[współdziel];[komentarz]} pozwala na modyfikację komentarza i opcji współdzielenia dla scenariusza.

Argumenty

nazwa jest tekstem podającym nazwę scenariusza. 1-2-3 rozróżnia duże i małe litery dla nazw scenariusza.

twórca jest tekstem podającym nazwisko użytkownika, który utworzył scenariusz.

współdziel jest tekstem podającym opcje współdzielenia dla scenariusza.

współdziel	1-2-3 wykonuje

unprotected	Powoduje odblokowanie scenariusza

protected	Uniemożliwia zmiany w scenariuszu

hidden	Ukrywa i uniemożliwia zmiany w scenariuszu

komentarz jest tekstem komentarza o scenariuszu.

Przykład

Poniższa makrokomenda uniemożliwia zmiany w scenariuszu o nazwie Optymalnie, który został utworzony przez Marka Zawadzkiego i zmienia komentarz na "Końcowa aktualizacja".

{SCENARIO-INFO "Optymalnie"; "Marek Zawadzki"; "protected"; "Końcowa aktualizacja"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisku Menedżera Wersji

Wyświetla okno dialogowe Informacje o scenariuszu

Makrokomendy

Nauczyciel

Lekcja 8

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{VERSION-INDEX-COPY}

{VERSION-INDEX-COPY} kopiuje informacje z Indeksu do pamięci podręcznej.

Uwaga

Użyj makrokomendy {EDIT-PASTE} do odtworzenia informacji w arkuszu.

Indeks Menedżera Wersji musi być otwarty przed użyciem makrokomendy {VERSION-INDEX-COPY}. Możesz otworzyć Indeks Menedżera Wersji za pomocą makrokomendy {RANGE-VERSION? "index"}.

Przykład

Poniższe makrokomendy dodają dwie wersje do scenariusza i kopiują uaktualnione informacje z Indeksu Menedżera Wersji do pamięci podręcznej. Możesz odtworzyć te informacje w innej aplikacji Windows.

{SCENARIO-ADD-VERSION "Najwyższy dochód sieci sprzedaży";;dochód;"Najwyższy dochód"}

{SCENARIO-ADD-VERSION "Najwyższy dochód sieci sprzedaży";;wydatki;"Najniższe wydatki"}

{RANGE-VERSION?}

{VERSION-INDEX-COPY}

Patrz również:

Odpowiednik przycisku Menedżera Wersji

Kopiuje informacje z Indeksu do pamięci podręcznej.

Makrokomendy

Nauczyciel

Lekcja 8

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{VERSION-REPORT}

{VERSION-REPORT obszar_wersji;[obszar_wyrażeń];[włącz_wersję];[włącz_sposób];[uporządkuj_dane];wersja1;[wersja2];...;[wersja10]} tworzy raporty pokazując wybrane wersje  i ich wpływ na rezultaty wyrażeń.

Argumenty

obszar_wersji jest nazwą obszaru zawierającego wersję, dla której chcesz otrzymać raport. obszar_wersji musi istniejącą nazwą obszaru w bieżącym pliku.

obszar_wyrażeń pozwala dołączyć efekt działania wybranej wersji na wyrażenia w arkuszu. obszar_wyrażeń jest nazwą lub adresem obszaru w bieżącym pliku, który zawiera wyrażenia.

włącz_wersję jest argumentem tak/nie wskazującym czy dołączyć dane do wybranej wersji. Jeżeli pominiesz ten argument dane zostana dołączone.

włącz_sposób jest argumentem tak/nie wskazującym czy dołączyć nazwisko użytkownika, który utworzył i ostatnio modyfikował wersję oraz datę i godzinę ostatniej modyfikacji. Jeżeli pominiesz ten argument powyższe informacje zostaną dołączone.

uporządkuj_dane jest tekstem wskazującym sposób uporządkowania danych w raporcie.

uporządkuj_dane	1-2-3 porządkuje dane

columns	W kolumnach; domyślnie - jeżeli pominiesz argument

rows	W wierszach

wersja1 jest nazwą wersji, która ma być zawarta w raporcie.

wersja2;...;wersja10 pozwala podać nazwy do 9 wersji, które maja być zawarte w raporcie.

1-2-3 rozróżnia duże i małe litery w nazwach wersji.

Uwaga

{VERSION-REPORT} tworzy raport w nowym pliku nadając mu unikalną nazwę rozpoczynającą się od  REPORT (na przykład REPORT01.WK4).

Przykład

Poniższa makrokomenda tworzy raport dla wersji o nazwach Wolno i Szybko dla obszaru COG. Raport pokazuje wpływ tych dwóch wersji na wyrażenie w komórce B:A5, i dołącza dane i informacje o sposobie rozwiązania. Dane w raporcie są uporządkowane w wierszach.

{VERSION-REPORT COG;B:A5;"yes";"yes";"rows";"Wolno";"Szybko"}

Patrz również:

Odpowiednik przycisku Menedżera Wersji

tworzy raporty pokazując wybrane wersje i ich wpływ na rezultaty wyrażeń.

Makrokomendy

Nauczyciel

Lekcja 8

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{SEND-RANGE}

{SEND-RANGE  obszar;do;[temat];[tekst];[potwierdzenie];[przekaż;[priorytet];[powrót];[własności]} wysyła obszar danych z arkusza do innych użytkowników 1-2-3 Wersja 5, którzy posiadają elektroniczną pocztę. Obszar możesz przesłać do wszystkich odbiorców jednocześnie lub w określonej kolejności.

Argumenty

obszar jest nazwą lub adresem obszaru, który chcesz przesłać.

do wskazuje odbiorcę obszaru i może być dowolnym tekstem.

·	Jeżeli do jest tekstem w cudzysłowie (" "), możesz wprowadzić jedną nazwę np."Wiesław Krasnodębski" lub "Dział sprzedaży".

·	Jeżeli do jest nazwą lub adresem obszaru zawierającym nazwę(y) odbiorcy(ów), to nazwy te muszą być umieszczone w pojedynczym wierszu lub kolumnie. 1-2-3 ignoruje komórki niezawierające tekstu lub wyrażenia tekstowego. Obszar może zawierać do 100 komórek.

temat jest tekstem określającym temat wiadomości np. "Informacja o sprzedaży w Lipcu".

tekst jest tekstem wiadomości.

potwierdzenie jest argumentem tak/nie wskazującym czy przekazywać potwierdzenie odbioru każdemu odbiorcy w chwili gdy następny otrzymał wiadomość.

Jeżeli pominiesz ten argument potwierdzenie nie będzie przesyłane.

przekaż jest argumentem tak/nie wskazującym czy przekazywać obszar po kolei czy do wszystkich adresatów jednocześnie. Jeżeli pominiesz ten argument obszar zostanie przekazany wszystkim odbiorcom jednocześnie.

priorytet jest liczbą całkowitą wskazującą priorytet doręczenia.

priorytet	Priorytet doręczenia

1	Niski

2	Zwykły; domyślny

3	Pilny

powrót jest argumentem tak/nie wskazującym czy dodać twoje nazwisko na końcu listy odbiorców.

własności jest tekstem wskazującym sposób zachowywania wartości w obszarze.

własności	zapisywanie wartości

formulas	Zapisuje wyrażenia bez zamiany ich na wartości; domyślnie.

values	Zamienia wyrażenia na ich wartości

Uwaga

Jeżeli argumenty przekaż i potwierdzenie są jednocześnie ustawione na "yes" to zaktualizowana kopia pliku jest każdorazowo przesyłana do nadawcy po odebraniu jej przez kolejnego odbiorcę na liście do.

Przykład

Poniższa makrokomenda przesyła obszar BUDŻET i wiadomość z komórki  UPDATE_MSG, do grupy Zarząd. Makrokomenda przesyła obszar po kolei, przesyła ci kopię obszaru, który otrzymała każda osoba, wysyła potwierdzenie do każdego odbiorcy i przesyła ci końcową wersję obszaru po otrzymaniu go przez wszystkich odbiorców.

{SEND-RANGE BUDGET;"Department Managers";;UPDATE_MSG;1;1;;1;}

Patrz również:

Odpowiadająca komenda menu

Plik wyślij wiadomość

Pomoc

Makrokomendy

Wysyłanie wiadomości z 1-2-3

Przesyłanie obszaru

{SEND-MAIL}

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{SEND-RANGE-LOGIN}

{SEND-RANGE-LOGIN [ścieżka_aplikacji _poczty];[nazwa_użytkownika];[hasło]} automatycznie łaczy cię z aplikacją poczty.

Argumenty

ścieżka_aplikacji _poczty jest tekstem wskazującym ścieżkę, zawierającą literę napędu, do bazy danych poczty cc:Mail. Argumentu ścieżka_aplikacji _poczty używaj tylko wtedygdy aplikacją poczty jest cc:Mail.

nazwa_użytkownika jest tekstem podającym twoją nazwę użytkownika dla aplikacji poczty.

Jeżeli pominesz obydwa powyższe argumenty, 1-2-3 przeszuka sekcje  [LOTUSMAIL] lub [MAIL] w pliku WIN.INI.

hasło jest tekstem podającym hasło dla aplikacji poczty.

Przykład

Poniższa makrokomenda automatycznie przyłącza użytkownika Radosław Szymczak do Lotus Notes, używając hasła przecowywanego w bieżącym pliku w komórce o nazwie TAJNE.

{SEND-RANGE-LOGIN "d:\notes\notes.exe";"radek szymczak";tajne}

Patrz również:

Odpowiadająca komenda menu

Plik wyślij wiadomość

Pomoc

Makrokomendy

Wysyłanie wiadomości z 1-2-3

Przesyłanie obszaru

{SEND-MAIL}

{SEND-RANGE}

Podręcznik użytkowania

Rozdział 24 "Makro (Makroprogram)"


{MAP-NEW}

{MAP-NEW położenie;[typ - mapy]} rysuje mapę w miejscu położenie, używając danych z bieżąco wybranego obszaru.

Argumenty

położenie  jest nazwą lub adresem obszaru, w którym 1-2-3 ma narysować mapę.

Uwaga Jeżeli  położenie  jest pojedynczą komórką, 1-2-3 nie dostosuje automatycznie rozmiaru wykresu.

typ - mapy jest tekstem identyfikującym region geograficzny.

Jeżeli pominiesz argument typ - mapy, 1-2-3 określi region geograficzny według kodu w wybranym obszarze.

Przykład

Poniższe makrokomendy tworzą mapę z danych z obszaru SPRZEDAŻ LIPIEC i umieszcają lewy górny róg mapy w komórce  B:D15.  1-2-3 wyświetla dane na mapie KANADA.

{SELECT SPRZEDAŻ LIPIEC}

{MAP-NEW B:D15; KANADA}

Patrz również

Odpowiednia komenda

Narzędzia - mapa

Pomoc

Makrokomendy

Podręcznik użytkowania

Rozdział 15


{MAP-REDRAW}

{MAP-REDRAW} przerysowuje wszystkie mapy w bieżącym pliku.

Patrz również

Odpowiednia komenda

Narzędzia - mapa - odśwież

Pomoc

Makrokomendy

Elementy informacyjne map

Podręcznik użytkowania

Rozdział 15


Marks the start of the @Function section of 123CRTF.H


Marks the end of the @Function section of 123CRTF.H


Marks the start of the Macro section of 123CRTF.H


Marks the end of the Macro section of 123CRTF.H


Marks the start of the Main Help section of 123CRTF.H


Marks the end of the Main Help section of 123CRTF.H