Copyright: Copyright¸ 1999 Adad Development


Rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 38 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. O zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Osoby fizyczne i spółki cywilne osób fizycznych wykonujące pozarolniczą działalność gospodarczą, w tym również działalność w zakresie wolnych zawodów, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", według wzoru ustalonego w załączniku do rozporządzenia.

2.Obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób:

1) wykonujących działalność na podstawie umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia, zawartych na podstawie odrębnych przepisów,

2) prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

3.Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy osób, które:

1) prowadzą księgi rachunkowe (handlowe),

2) opłacają podatek dochodowy w formach zryczałtowanych,

3) wykonują wyłącznie usługi przewozu osób i towarów taborem konnym,

4) wykonują wolny zawód adwokata wyłącznie w zespole adwokackim,

5) dokonują sprzedaży środków trwa tych po likwidacji działalności.

4.Obowiązek prowadzenia księgi nie dotyczy rolników prowadzących gospodarstwo rolne bez zatrudnienia w nim pracowników, członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych wykonujących - osobiście lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym - działalność gospodarczą, jeżeli łączny przychód osiągany z tej działalności nie przekracza 5000 z w roku podatkowym.

§ 2. Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają

1) "towary" - towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpadki oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że:

a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nie przerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych,

b) materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. Opakowania - puszki butelki itp.) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety itp.), jeżeli opakowania te nie ą środkami trwałymi,

c) materiałami pomocniczymi są materiały nie będące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowiŕ swoje właściwości,

d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace  projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane itp.,

e) produkcją nie zakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest nie gotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi itp. przed ich ukończeniem,

f) brakami są nie odpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną wartość,

g) odpadkami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową,

2) "cena zakupu" -cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększona o należne cło, podatek akcyzowy, podatek importowy. Opłaty wyrównawcze oraz opłaty celne dodatkowe, zaś w przypadku otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadająca cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika,

3) "cena nabycia" - cena zakupu powiększona o koszty uboczne związane z zakupem towarów i składników majątku trwałego do chwili złożenia magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu oraz załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze,

4) "koszt wytworzenia" - wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług,

5) "biuro rachunkowe" - podmiot gospodarczy, który na podstawie umowy zawartej z podatnikiem świadczy usługi w zakresie prowadzenia ksiąg,

6) "wyposażenie" - rzeczowe składniki majątku, związanego z wykonywaną działalnością, nie zaliczone zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych,

7) "środki trwałe" - środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w rozumieniu odrębnych, wydanych przez Ministra Finansów przepisów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości  niematerialnych i prawnych,

8) "przychód" - przychód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654), zwanej dalej "ustawą",

9) "przedsiębiorstwo wielozakładowe" - działalność prowadzona w oparciu o kilka zespołów składników materialnych i niematerialnych, jakimi są w szczególności sklepy, zakłady, punkty usługowe, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,

10) "siedziba przedsiębiorstwa" - miejsce położenia przedsiębiorstwa wskazane w koncesji, zezwoleniu lub zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, a w razie niedopełnienia tych obowiązków albo gdy działalność jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu - miejsce zamieszkania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą; w przypadku spółek cywilnych - siedziba spytki, a jeśli nie można ustalić siedziby spytki - miejsce zamieszkania jednego ze wspólników.

§ 3. 1. Podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję środków trwałych zgodnie z odrębnymi przepisami oraz ewidencję wyposażenia.

2. Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów o amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przekracza 1000 zł.

3. Ewidencja wyposażenia musi zawierać co najmniej następujące dane: datę nabycia, numer rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) oraz przyczynę likwidacji wyposażenia.

4. Podatnicy, którzy w ciągu roku podatkowego utracili lub zrzekli się prawa do zryczałtowanego opodatkowania albo zakładają po raz pierwszy ewidencję wyposażenia, dokonują wyceny wyposażenia według

cen zakupu lub według wartości rynkowej z dnia założenia ewidencji.

§ 4. Podatnicy dokonujący wypłat należności stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy są obowiązani prowadzić indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników, zwane dalej "kartami". Karta musi zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko pracownika, kwotę osiągniętych w danym miesiącu przychodów brutto (w gotówce i w naturze), koszty uzyskania przychodu, dochód za miesiąc, razem dochód, narastająco, od początku roku i należną zaliczkę na podatek dochodowy.

§ 5. Osoby obowiązane do prowadzenia księgi zwane dalej "podatnikami", wykonujące działalność w zakresie:

1) kupna i sprzedaży wartości dewizowych -są obowiązane prowadzić również rejestr kupna i sprzedaży wartości dewizowych, według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych,

2) udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów) - są obowiązane prowadzić również ewidencję pożyczek i zastawionych rzeczy; ewidencja ta musi zawierać następujące dane: imię i nazwisko pożyczkobiorcy, adres, datę udzielenia pożyczki kwotę udzielonej pożyczki, wysokość umówionych odsetek w złotych, opis zastawionej rzeczy i jej wartość rynkową, termin zwrotu pożyczki wraz z odsetkami, datę i kwotę zwróconej pożyczki wraz z odsetkami, datę zwrotu zastawionej rzeczy, datę sprzedaży rzeczy i kwotę należną z tytułu tej sprzedaży, kwotę prowizji stanowiącej wartość spłaconych odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki.

§ 6. W wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, takimi jak np.: rodzaj i rozmiary wykonywanej działalności, wiek oraz stan zdrowia, urząd skarbowy na wniosek podatnika może zwolnić go od obowiązku prowadzenia księgi, jak również od poszczególnych czynności z zakresu prowadzenia ksiąg. Wniosek musi być złożony co najmniej na 30 dni przed rozpoczęciem miesiąca, od którego zwolnienie miałoby być zastosowane, a w razie rozpoczęcia wykonywania działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi w ciągu roku podatkowego - w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia tej działalności lub powstania obowiązku prowadzenia księgi.

§ 7. 1. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie księgi zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany:

1) w terminie siedmiu dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym urząd skarbowy, o którym mowa w § 9 ust. 1, wskazując dokładny adres, nazwę biura, miejsce (adres) prowadzenia oraz przechowywania księgi i dokumentów związanych z jej prowadzeniem,

2) prowadzić w miejscu wykonywania działalności ewidencję sprzedaży, a w razie wykonywania działalności określonej w § 5 - także ewidencje, o których mowa w tym przepisie.

2. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 2, i kolejno ponumerować jej strony. Ewidencja musi zawierać następujące dane: liczbę porządkową wpisu, datę uzyskania przychodu nie dokumentowanego fakturami, rachunkami oraz kwotę tego przychodu.

3. Podatnicy korzystający ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, jeżeli nie prowadzą odrębnej ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670 oraz z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703), zwanej dalej "ustawą VAT", mogą w ewidencji sprzedaży w odrębnej kolumnie wykazywać przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług określone w art. 2 ust. 3 ustawy VAT oraz łączną kwotę dziennej sprzedaży wynikającą z rachunków.

§ 8. 1. Podatnik jest obowiązany zbroszurować księgę i kolejno ponumerować jej strony.

2. Księga oraz dowody, na których podstawie są dokonywane w niej zapisy, musi znajdować się na stałe w miejscu wykonywania działalności lub miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 5, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu-w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1.

3. W wypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi muszą znajdować się w każdym zakładzie. Podatnik może jednak prowadzić jedną księgę w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem że w poszczególnych zakładach jest prowadzona co najmniej ewidencja sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2, a w razie wykonywania działalności określonej w § 5 - również ewidencje określone w tym przepisie.

4. W wypadku dokonywania przesunięć (przerzutów) towarów handlowych oraz materiałów podstawowych między zakładami należącymi do tego samego podatnika, podatnik dokumentuje te zdarzenia dowodami wewnętrznymi, zwanymi "dowodami przesunięć". Dowody te sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przechowywany jest w zakładzie, z którego dokonano przesunięcia towaru lub materiału, a drugi - w zakładzie, w którym przyjęto te towary lub materiały. Dowody przesunięć muszą zawierać następujące dane: liczbę porządkową wpisu, datę dokonania przesunięcia, nazwę towarów lub materiałów oraz ich ilość i wartość obliczoną według cen zakupu. Jeżeli podatnik prowadzi jedną księgę dla przedsiębiorstwa wielozakładowego, a zakupione towary przekazuje tylko do jednego zakładu (filii), nie ma obowiązku sporządzania dowodu przesunięć, pod warunkiem że na dowodzie zakupu poda nazwę zakładu, do którego przekazał te towary.

5. U podatników prowadzących działalność w zakresie handlu obnośnego i obwoźnego księga musi znajdować się w miejscu wykonywania działalności. Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2, w miejscu wykonywania działalności musi znajdować się co najmniej ta ewidencja. W tym wypadku przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Podatnik jest obowiązany przechowywać przez okres pięciu lat księgę wraz z dowodami stanowiącymi podstawę księgowania i wszystkimi dokumentami wystawionymi w ramach istniejącego w przedsiębiorstwie systemu kontroli wewnętrznej, licząc od końca roku podatkowego, którego dotyczą.

§ 9. 1. Podatnicy, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2 są obowiązani zawiadomić urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, w którym będą opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach. Podatnicy, u których obowiązek prowadzenia księgi powstaje w ciągu roku, powinni złożyć zawiadomienie w terminie siedmiu dni od

dnia założenia księgi. Złożenie zawiadomienia w tym terminie nie zwalnia podatnika z obowiązku założenia księgi oraz sporządzenia spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku.

2. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki cywilnej, obowiązku, o którym mowa w ust. 1, dopełnia jeden ze wspólników; w przypadku gdy jeden ze wspólników ma miejsce zamieszkania na terenie objętym właściwością miejscową urzędu skarbowego, na którym również znajduje się siedziba spółki, obowiązek taki ciąży na tym wspólniku.

§ 10. 1. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę prawidłowo, zarówno pod względem formalnym (niewadliwie), jak i materialnym (rzetelnie). Księga jest prawidłowa pod względem formalnym (niewadliwa),

jeżeli jest prowadzona zgodnie z przepisami niniejsze go rozporządzenia i objaśnieniami do wzoru księgi.

Księga jest prawidłowa pod względem materialnym (rzetelna), jeżeli jest prowadzona zgodnie ze stanem

rzeczywistym.

2. Księgę uznaje się za rzetelną również, gdy:

1 ) nie wpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów nie przekraczają łącznie 0,5% przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził te błędy, lub

2) brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub

3) błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegających na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów robocizny, lub

4) podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez urząd skarbowy lub przez organ kontroli skarbowej, lub

5) błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające warunkom, o których mowa w § 11 ust. 3.

3. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia braku zapisów lub błędnych zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodu.

§ 11. 1. Zapisy w księdze dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów.

2. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się przez:

1) skreślenie dotychczasowej treści i wpisanie nowej, z zachowaniem czytelności błędnego zapisu, oraz podpisanie poprawki i umieszczenie daty dokonania poprawki lub

2) wprowadzenie do księgi nie wpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów. Zapisy zmniejszające przychody lub koszty mogą być dokonywane ze znakiem minus (-) lub kolorem czerwonym.

3. Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1) faktury, rachunki, rachunki uproszczone oraz faktury, rachunki i noty korygujące, zwane dalej "rachunkami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach, lub

2) inne dowody wymienione w § 12 i 13, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,

d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych, - oznaczone numerem lub w inny sposób, umożliwiające powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

4. Dowód księgowy powinien być sporządzony w języku polskim. Może on być sporządzony w języku obcym, jeżeli dowód dotyczy operacji gospodarczej z kontrahentem zagranicznym. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote, po obowiązującym w dniu dokonania operacji kursie, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.

5. Błędy w dowodach księgowych można poprawiać wyłącznie przez skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu lub liczby, w sposób pozwalający odczytać tekst lub liczbę pierwotną i wpisanie tekstu lub liczby właściwej. Poprawka dokonana w dowodzie księgowym powinna być potwierdzona datą i podpisem osoby dokonującej poprawki.

6. Zasad, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się do dowodów księgowych, dla których ustalono odrębnymi przepisami zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek, oraz do dowodów obcych. Dowody obce mogą być poprawione przez wystawienie i przestanie kontrahentowi dowodu korygującego (noty). Dowody własne zewnętrzne przesłane uprzednio kontrahentowi mogą być poprawione tylko przez wystawienie dowodu korygującego (noty).

§ 12. Za dowody księgowe uważa się również:

1) dzienne zestawienia dowodów (rachunków dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem,

2) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi,

3) dowody przesunięć,

4) dowody opłat pocztowych i bankowych,

5) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 2 lit. a)-d) (np. bilety, umowy, listy płac, opłaty targowe, opłaty za parkowanie samochodów).

§ 13. 1. Na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość a w innych wypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). Dowody takie mogą dotyczyć wyłącznie:

1) zakupu bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy produktów roślinnych i zwierzęcych, nie przerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt,

2) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika,

3) zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych,

4) kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących

5) zakupu od ludności odpadków poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych,

6) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu musi być dokument obejmujący całość opłat na te cele,

7) opłat uiszczanych znakami opłaty skarbowej oraz najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, oraz opłat sądowych i notarialnych.

2. Dowody wewnętrzne dotyczące rozliczenia kosztów podróży służbowych pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących muszą zawierać następujące dane: imię i nazwisko, cel podróży, nazwę miejscowości docelowej, liczbę godzin i dni przebywania w podróży służbowej (data i godzina wyjazdu oraz powrotu), stawkę i wartość przysługujących diet.

3. Zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp, materiałów biurowych oraz wyposażenia może być, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 3, dokumentowany paragonami zaopatrzonymi w datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon - określającymi ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik musi uzupełnić jego treść wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru.

4. Wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa i olejów mogą być dokumentowane paragonami lub dowodami kasowymi. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

§ 14. Nie wymaga zaksięgowania materiał powierzony przez zleceniodawcę. Jeżeli jednak podatnik nie może wskazać zleceniodawcy, uważa się, że materiał został przez podatnika zakupiony bez udokumentowania.

§ 15. 1. Otrzymanie materiałów podstawowych i pomocniczych, zwanych dalej "materiałami", i towarów handlowych musi być potwierdzone na dowodzie zakupu datą i podpisem osoby, która je przyjęta.

2. Jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup - zgodnie z przepisami rozporządzenia - dokumentowany jest rachunkami dostawców, został dostarczony do zakładu lub dokonano nim obrotu przed otrzymaniem rachunku, należy sporządzić szczegółowy opis otrzymanego materiału (lub towaru handlowego), podając imię, nazwisko (firmę) i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość materiału (lub towaru handlowego) i dokonać zapisu w księdze na podstawie opisu. Opis musi być potwierdzony w sposób określony w ust. 1 oraz przechowywany jako dowód zakupu i połączony z nadesłanym następnie rachunkiem. Ewentualna różnica w stosunku do wartości podanej w rachunku musi być wpisana do księgi (ewidencji) w dniu otrzymania rachunku.

3. Jeżeli podatnik otrzymał materiał lub towar handlowy oraz rachunek na ten materiał lub towar w tym samym miesiącu, opis, o którym mowa w ust. 2, dołącza do otrzymanego rachunku, a zapisów w księdze dokonuje na podstawie otrzymanego rachunku.

4. Podatnik może nie sporządzać opisu, o którym mowa w ust. 2, jeżeli zakup udokumentowany jest specyfikacją dostawcy, pod warunkiem że specyfikacja spełnia wymogi określone dla opisu. Przepisy ust. 2 i 3

stosuje się odpowiednio.

§ 16. 1. Zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych powinien być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 21, niezwłocznie po ich otrzymaniu,

2. Zapisów dotyczących pozostałych wydatków oraz przychodów z działalności gospodarczej dokonuje się, z zastrzeżeniem § 21, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

§ 17. 1. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencjach, o których mowa w § 5 pkt 1 i w § 7 ust. 1 pkt 2, jeden raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.

2. Kwota udzielonej pożyczki i odsetek umownych oraz przyjęcie zastawionej rzeczy muszą być niezwłocznie wpisane do ewidencji, o której mowa w § 5 pkt 2.

3. Podatnik jest obowiązany wypełnić karty przychodów pracowników najpóźniej w terminie przewidzianym dla przekazania zaliczki od tych przychodów do właściwego urzędu skarbowego.

4. Podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencji wyposażenia, o której mowa w § 3 ust. 1, najpóźniej w dniu przekazania wyposażenia do używania.

§ 18. 1. Przed zaprowadzeniem księgi i na koniec każdego roku podatkowego, a także w razie zmiany

wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności musi być sporządzony spis z na-

tury towarów i wpisany do księgi. Spis towarów podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych

przepisów jego sporządzenie zarządził urząd skarbowy.

2. W razie likwidacji działalności spisem z natury należy objąć również wyposażenie.

§ 19. 1. Spis z natury towarów powinien zawierać co najmniej: imię i nazwisko właściciela zakładu, datę spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu, szczegółowe określenie towaru, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę za jednostkę miary i ogólną wartość wynikającą z pomnożenia ilości towaru przez cenę jednostkową, z tym że przy prowadzeniu:

1) księgarń i antykwariatów księgarskich - spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy itp.,

2) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych - spisem z natury należy objąć nie sprzedane wartości dewizowe,

3) działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw - spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki,

4) działów specjalnych produkcji rolnej - spisem z natury należy objąć nie zużyte w toku produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy. Spis z natury powinien być sporządzony w sposób staranny i trwały oraz zakończony i zaopatrzony w podpisy osób uczestniczących w spisie.

2. Spis z natury towarów powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

3. O zamiarze sporządzenia spisu z natury towarów, w innym terminie niż na dzień 1 stycznia, 31 grudnia oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej podatnicy są obowiązani zawiadomić właściwy urząd skarbowy w terminie siedmiu dni przed datą sporządzenia tego spisu.

§ 20. 1. Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadków użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania. Spis z natury nie sprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen zakupu z dnia sporządzenia spisu, a w dniu kończącym rok podatkowy - według cen zakupu, jednak w wysokości nie wyższej niż kurs średni ustalony przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego w dniu kończącym rok podatkowy, a wartość rzeczy zastawionych - według ich wartości rynkowej.

Przy działalności usługowej i budowlanej produkcję nie zakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji nie zakończonej. Produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt.

2. Spis z natury powinien być wpisany do księgi według poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne, szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie to powinno być przechowywane łącznie z księgą.

3. Podatnik jest obowiązany wycenić towary objęte spisem z natury najpóźniej w terminie 14 dni od jego zakończenia.

4. W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niższej od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia, np. z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

5. Podatnik jest obowiązany wycenić towary oraz wyposażenie objęte spisem z natury, sporządzonym na dzień likwidacji działalności, według cen zakupu.

§ 21. 1. W wypadku prowadzenia księgi przez biuro rachunkowe, zapisy dokonywane są w porządku chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa w § 11-15, oraz sum miesięcznych przychodu wynikających z ewidencji, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2, przekazywanych przez podatnika zgodnie z postanowieniami umowy, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 1, w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenia z budżetem, lecz nie później niż do dnia dwudziestego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa wielozakładowe.

3. Podatnicy mogą dokonywać wpisów do księgi na zasadach określonych w ust. 1 pod warunkiem prowadzenia równocześnie ewidencji, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2. Warunek ten nie dotyczy podatników dokonujących sprzedaży dokumentowanej wyłącznie rachunkami.

§ 22. W razie prowadzenia księgi przy użyciu komputera, warunkiem uznania ksiąg za prawidłowe jest:

1) określenie na piśmie szczegółowej instrukcji obsługi programu komputerowego, wykorzystywanego do prowadzenia ksiąg,

2) stosowanie programu komputerowego zapewniającego bezzwłoczny wgląd w treść dokonywanych zapisów oraz wydrukowanie wszystkich danych w porządku chronologicznym, zgodnie ze wzorem księgi,

3) przechowywanie zapisanych danych na magnetycznych nośnikach informacji, do czasu wydruku zawartych na nich danych, w sposób chroniący przed zatarciem lub zniekształceniem tych danych albo naruszeniem ustalonych zasad ich przetwarzania.

§ 23. 1. Podatnicy, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami, zrzekli się opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, są obowiązani na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego założyć księgę, a w razie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 - również tę ewidencję oraz sporządzić spis z natury towarów handlowych materiałów i surowców, półwyrobów, wyrobów gotowych, produkcji w toku i wycenić poszczególne składniki według cen zakupu lub nabycia lub według kosztów wytworzenia.

2. Do podatników, o których mowa w ust. 1, przepis § 9 stosuje się odpowiednio.

§ 24. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 99, poz. 496, z 1993 r. Nr 59, poz. 274 i Nr 131, poz. 624, z 1994 r. Nr 140, poz. 788 oraz z 1995 r. Nr 9,poz. 44).

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r., z tym że przepisy § 10 stosuje się tak że do postępowań wszczętych, lecz nie zakończonych przed tym dniem decyzją ostateczną, oraz przy kontroli ksiąg prowadzonych przez podatnika w latach poprzedzających wejście w życie niniejszego rozporządzenia.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. (poz. 720)

Strona tytułowa podatkowej księgi przychodów i rozchodów

PODATKOWA

KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

..............................................................................................

Imię i nazwisko (firma)

..............................................................................................

Adres

Rodzaj działalności

UWAGA: przed rozpoczęciem zapisów w księdze należy szczegółowo zapoznać się z przepisami rozporządzenia i objaśnieniami zamieszczonymi w załączniku do rozporządzenia.

---------------------------------------------------------------------------------------

|	| Data	|	|      Kontrahent	|	|                  Przychód	|

|	| zdarzenia	|Nr dowodu	|	|	| Opis	|-----------------------------------------

|Lp	| gospodar-	|księgowego	| imię i 	|	| zdarzenia	| wartość sprzeda-	| pozostałe	| razem przychód	|

|	| czego	|	| nazwisko	| adres	| gospodarczego	| nych towarów i	| przychody	| (7 + 8)	|

|	|	|	| (firma)	|	|	| usług	|        	|	|

|	|	|	|	|	|	|-----------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|          zł	| gr|	          zł	| gr	|           zł	| gr	|

---------------------------------------------------------------------------------------

| 1	|      2	|        3	|      4 	|    5	|          6	|             7	|           8	|            9	|	|

---------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|-----------------	|----------	|--	|--------	|--	|----------	|---	|

|	|	|	|	| Suma strony	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|-----------------	|----------	|--	|--------	|--	|----------	|---	|

|	|	|	|	| Przen.z poprzedniej	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	| strony	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|-----------------	|----------	|--	|--------	|--	|----------	|---	|

|	|	|	|	|Razem od po-	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|czątku roku	|	|	|	|	|	|	|

|---------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|                                                  Wydatki (koszty)	| Uwagi	|

| Zakup towarów	| Koszty	|-------------------------------------------------------	|	|

| handl. i	| uboczne	| koszty reprezen-	| wynagrodzenia	| pozostałe	| razem wydatki	|	|	|

|materiałów  	| zakupu	| tacji i reklamy	| w gotówce i  w	| wydatki	| (12+13+14)	|	|	|

| wg cen zakupu	|	| objęte limitem	| naturze	|	|	|	|	|

---------------------------------------------------------------------------------------

|       zł	| gr	|      zł	| gr	|         zł	| gr	|        zł	| gr	|    zł	| gr	|        zł	| gr	|      zł	| gr	| 	|

---------------------------------------------------------------------------------------

|          10	|          11	|            12	|           13	|      14	|          15	|        16	|     17	|

---------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

---------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

---------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

---------------------------------------------------------------------------------------

OBJAŚNIENIA DO PODATKOWEJ KSIĘGI PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW

1. Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów określonych w § 11-15 rozporządzenia.

2. Zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży wyrobów, towarów handlowych i usług są dokonywane na podstawie wystawionych rachunków, a w przypadku sprzedaży nie udokumentowanej rachunkami - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów za dany dzień, o ile nie jest prowadzona ewidencja sprzedaży. Zapisów tych dokonuje się jeden raz dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym, z zastrzeżeniem § 21 rozporządzenia. Jeżeli w danym dniu podatnik wystawia wiele rachunków, zapisów w księdze można dokonywać jedną sumą wynikającą z dziennego zestawienia tych rachunków, zwanego dalej zestawieniem sprzedaży. Zestawienie sprzedaży musi zawierać co najmniej następujące dane: datę i kolejny numer zestawienia, numery od - do rachunków objętych zestawieniem, sumę zbiorczą tych rachunków oraz podpis podatnika lub osoby, która sporządziła zestawienie. Przychody uzyskane ze sprzedaży na eksport na zasadach umowy komisu muszą być dokonywane na podstawie Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD i kopü rachunku wystawionego przez komisanta na rzecz komitenta z tytułu wykonania usługi w eksporcie. Podatnicy prowadzący ewidencję, o której mowa w § 7 ust. 1 pkt 2, mogą dokonywać zapisów dotyczących przychodu, wykazanych w tej ewidencji, w jednej pozycji na koniec każdego miesiąca.

3. Jeżeli podatnik prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 27 ust. 1 i 4 ustawy VAT, zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży towarów i usług mogą być dokonywane na koniec miesiąca łączną kwotą wynikającą z miesięcznego zestawienia sporządzonego na podstawie danych wynikających z tej ewidencji. Zestawienie, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, musi zawierać co najmniej następujące dane: datę i kolejny numer zestawienia, sumę przychodów ze sprzedaży pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług oraz o wartość towarów i usług nie stanowiącą przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powiększoną o przychody nie objęte obowiązkiem ewidencjonowania dla celów podatku od towarów i usług.

4. Podatnicy, opłacający na podstawie odrębnych przepisów podatek od towarów i usług, mogą w ciągu roku podatkowego ewidencjonować przychody w dacie wystawienia rachunku, a w ostatnim dniu roku są obowiązani wpisać do księgi kwoty przychodów (według poszczególnych stawek) odnoszące się do wydanych towarów lub wykonanych usług do dnia 31 grudnia danego roku, na które zostaną wystawione rachunki w roku następnym, a po ich wystawieniu odnotować w księdze w kolumnie-uwagi, przy każdej pozycji odnoszącej się do danej transakcji - numery i daty rachunków. Ewidencjonując przychody w roku następnym podatnicy nie wykazują wartości przychodów wynikających z rachunków odnoszących się do przychodów z roku poprzedniego.

5. W razie likwidacji działalności, a także w razie zmiany wspólnika lub zmiany umowy spółki w ciągu roku podatkowego, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Podatnicy, o których mowa w art. 30 ustawy VAT, mogą ewidencjonować przychody w księdze oraz w ewidencji sprzedaży łącznie z podatkiem od towarów i usług, z tym że na koniec miesiąca muszą dokonać korekty o należny podatek od towarów i usług.

7. Zapisy w księdze dotyczące pozostałych przychodów muszą być dokonywane na podstawie dowodów potwierdzających te przychody (np. rachunków, dowodów bankowych).

8. Wpisów do poszczególnych kolumn księgi należy dokonywać stosownie do objaśnień podanych w ust. 8-30.

Przy dokonywaniu zapisów w księdze, wynikających z prowadzonych przez podatnika:

a) ewidencji sprzedaży,

b) rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

c) ewidencji pożyczek i zastawionych rzeczy,

d) ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług,

nie wypełnia się kolumn 3-5 księgi.

9. Kolumna 1 jest przeznaczona do wpisania kolejnego numeru zapisów do księgi. Tym samym numerem należy oznaczyć dowód stanowiący podstawę dokonania zapisu.

10. W kolumnie 2 należy wpisywać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży).

11. W kolumnie 3 należy wpisywać numer rachunku lub innego dowodu. Jeżeli zapisów dokonuje się na podstawie dziennego zestawienia sprzedaży, należy wpisywać numer zestawienia rachunków.

12. Kolumny 4 i 5 są przeznaczone do wpisywania imion i nazwisk /nazw firm) oraz adresów kontrahentów

(dostawców lub odbiorców), z którymi zawarte zostały transakcje dotyczące zakupu surowców, materiałów, towarów itp. lub sprzedaży wyrobów gotowych (towarów), gdy transakcje te udokumentowane są rachunkami i paragonami. Kolumn tych nie wypełnia się w wypadku zapisów dotyczących przychodu ze sprzedaży na podstawie dziennych zestawień sprzedaży oraz dowodów wewnętrznych.

13. W kolumnie 6 należy wpisać rodzaje przychodów lub wydatków. Określenie to powinno zwięźle oddawać istotę dokonanego zdarzenia gospodarczego, np. zakup blachy, zapłata za poniklowanie obręczy, wypłata wynagrodzeń za okres ...... itp.

14. Kolumna 7 jest przeznaczona do wpisywania przychodów ze sprzedaży wyrobów (towarów handlowych) i ze sprzedaży usług. Podatnicy prowadzący działalność w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych w kolumnie tej wpisują miesięczną kwotę przychodu (sprzedaży wartości dewizowych) wynikającą z prowadzonego rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych. W wypadku prowadzenia działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw (w lombardach), do kolumny 7 wpisuje się na koniec miesiąca kwotę prowizji stanowiącą wartość spłaconych w danym miesiącu odsetek lub różnicę między kwotą uzyskaną ze sprzedaży zastawionych rzeczy a kwotą udzielonych pożyczek.

15. Kolumna 8 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych przychodów.

16. Kolumna 9 jest przeznaczona do wpisywania łącznej kwoty przychodów zaewidencjonowanych w kolumnach 7 i 8.

17. Kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Podatnicy prowadzący działalność w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych w kolumnie tej wpisują miesięczną kwotę zakupionych wartości dewizowych, wynikającą z prowadzonego rejestru kupna i sprzedaży wartości dewizowych.

18. Kolumna 11 jest przeznaczona do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np. kosztów dotyczących transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze itp.

19. Kolumna 12 jest przeznaczona do wpisywania kosztów reprezentacji i reklamy prowadzonej w inny sposób niż w środkach masowego przekazu lub prowadzonych publicznie w inny sposób. W kolumnie tej wykazuje się tylko koszty reprezentacji i reklamy, które określone zostały do wysokości 0,25% przychodu.

20. Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania wynagrodzeń brutto wypłacanych pracownikom (w gotówce i w naturze). Wynagrodzenia w naturze wpisuje się według przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości, w dacie wypłaty w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, a jeżeli przedmiotem świadczeń w naturze są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy - według cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy. Wpisu dokonuje się na podstawie list płac lub innych dowodów, na których pracownik potwierdza własnym podpisem kwoty otrzymanych wynagrodzeń w gotówce i w naturze. W kolumnie tej ewidencjonuje się również wynagrodzenia wypłacane osobom z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło.

21. Kolumna 14 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-13), z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W kolumnie tej wpisuje się w szczególności takie wydatki, jak czynsz za lokal, opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za telefon zakup paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych, składki na ubezpieczenie społeczne pracowników, wartość zakupionego wyposażenia. Wydatki z tytułu używania nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, należy wpisywać w tej kolumnie po zakończeniu miesiąca na podstawie miesięcznego zestawienia poniesionych wydatków wynikających z rachunków zawierających lub uzupełnionych o numer rejestracyjny pojazdu. Suma wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w poszczególnych miesiącach ustalona od początku roku podatkowego nie może przekraczać kwoty wynikającej z ewidencji przebiegu pojazdu za ten sam okres, to jest kwoty wynikającej z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach przez właściwego ministra. Zapisów dotyczących kosztów podróży służbowej, w tym również diet właściciela oraz osób z nim współpracujących, dokonuje się na podstawie rozliczenia tych kosztów sporządzonego na znormalizowanym formularzu, zwanym popularnie Polecenie wyjazdu służbowego, lub na dowodzie wewnętrznym, zwanym rozliczeniem delegacji służbowej. Do rozliczenia należy dołączyć dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki. Jeżeli uzyskanie dokumentu ( rachunku) nie było możliwe, pracownik musi złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania. Nie wymagają udokumentowania rachunkami diety oraz wydatki objęte ryczałtem, a także koszty przejazdu własnym samochodem pracownika.

22. Kolumna 15 jest przeznaczona do wpisywania łącznej kwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12-14.

23. Podatnicy, o których mowa w art. 20 ustawy VAT, dokonują po zakończeniu miesiąca w kolumnach 10-12 i 14 korekty zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów o tę część naliczonego podatku od towarów i usług, która nie może być odliczona od podatku należnego. Jeżeli występują trudności w zakwalifikowaniu podatku do kosztów wpisywanych w wymienionych kolumnach, podatnik może dokonać pełnej korekty w kolumnie 14.

24. Kolumna 16 jest wolna. W kolumnie tej można wpisywać inne zaszłości gospodarcze poza wymienionymi w kolumnach 1-14. W kolumnie tej można również wpisywać wydatki odnoszące się do przychodów miesiąca lub roku następnego (lat następnych).

25. Kolumna 17 jest przeznaczona do wpisywania uwag co do treści zapisów w kolumnach 2-16. Kolumna ta może być takie wykorzystywana, np. do wpisywania pobranych zaliczek; obrotu opakowaniami zwrotnymi.

26. Po zakończeniu miesiąca, wpisy dokonane w danym miesiącu należy podkreślić, a dane z kolumn 7-15 zsumować. Wynikłe z podsumowania kwoty należy podkreślić. Podatnik może pod podsumowaniem danego miesiąca wpisać w poszczególnych kolumnach sumy od początku roku do miesiąca poprzedzającego dany miesiąc i w kolejnej pozycji wpisać w poszczególnych kolumnach sumę od początku roku.

27. W wypadku prowadzenia księgi przy użyciu komputera, po zakończeniu miesiąca należy sporządzić wydruk komputerowy zawierający podsumowanie zapisów za dany miesiąc i wpisać do odpowiednich kolumn księgi sumy miesięczne wynikające z tego wydruku.

28. Jeżeli podatnik nie dokonuje podsumowania zapisów kolejnych miesięcy narastająco od początku roku, to po za kończeniu roku podatkowego musi na oddzielnej stronie w księdze sporządzić zestawienie roczne. W tym celu należy wpisać do właściwych kolumn sumy z poszczególnych miesięcy i dodać je.

29. W celu ustalenia wartości poszczególnych składników spisu z natury materiałów i towarów handlowych według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik kosztów ubocznych zakupu (kol. 11 ) w stosunku do ogólnej wartości zakupu towarów handlowych i materiałów zaewidencjonowanych (w kol. 10) (suma kosztów ubocznych zakupu pomnożona przez 100 i podzielona przez wartość zakupu). O tak ustalony wskaźnik należy podwyższyć jednostkowy koszt zakupu, a następnie ustalić wartość poszczególnych składników spisu z natury. Podatnik może również dokonać wyceny wartości materiałów i towarów handlowych według cen zakupu, tj. bez podwyższenia tej ceny o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu.

30. W celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej stronie księgi:

1 ) ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kol. 9),

2) ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący - do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11, a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego, - kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć o kwotę wydatków z kolumny 15 oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki (koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze zostały zaksięgowane w innych kolumnach księgi przychodów i rozchodów (np. w gastronomü koszty zakupu materiałów i towarów handlowych zużytych do przygotowania posiłków dla pracowników zostały wpisane w kol. 10),

3) wartość osiągniętego przychodu (kol. 9) pomniejszyć o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów   uzyskania przychodu, obliczonych zgodnie z objaśnieniami zawartymi w pkt 2; wynikająca z tego obliczenia   różnica stanowi kwotę dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

31. Określony w ust. 30 sposób obliczenia dochodu dotyczy również podatników sporządzających spis z natury (np. na koniec miesiąca lub jeśli sporządzenie spisu z natury zarządził urząd skarbowy).

32. Przykład obliczenia dochodu  	zł         gr

1. Przychód (kol. 9)	60. 805,56

2. Wysokość kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym:

a) wartość spisu z natury na początek roku podatkowego 	8.241,50

b) plus wydatki na zakup towarów handlowych i materiałów (kol. 10)	19. 321,20

c) plus wydatki na koszty uboczne zakupu  (kol. 11 ) 	579,63

d) minus wartość spisu z natury na koniec roku podatkowego	2.542,03

e) plus kwota pozostałych wydatków (kol. 15) 	27. 362,25

 f) minus wartość wynagrodzeń w naturze ujętych w innych kolumnach księgi 	1.200,30

Razem koszty uzyskania przychodu 	51. 762,25

3. Ustalenie dochodu osiągniętego w roku podatkowym:

a) przychód (pkt 1)	60. 805,56

b) minus koszty uzyskania przychodów (pkt 2)	51. 762,25

Dochód (a-b)	9.043,31

33. Zasady określone w ust.1-32 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w imieniu podatnika przez biuro rachunkowe.


Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Dz. U. 1997 r. Nr 156 poz. 1024

zmiany:

Dz. U. 1998 r. Nr 153 poz. 999

Dz. U. 1998 r. Nr 160 poz. 1063

Na podstawie art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 10, art. 14 ust. 11, art. 21 ust. 9, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 5, art. 39 ust. 2, art. 47 i 50 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943) oraz art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Rozdział 2 Szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Rozdział 3 Szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego

Rozdział 4 Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy

Rozdział 5 Przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz zasady zwrotu różnicy podatku

Rozdział 6 Przypadki rozszerzenia zakresu zwrotu różnicy podatku na część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny

Rozdział 7 Przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku

Rozdział 8 Przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku

Rozdział 9 Przypadki zwrotu podatku podatnikom wytwarzającym niektóre wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego

Rozdział 10 Przypadki zwrotu podatku jednostkom poszukującym lub rozpoznającym złoże kopalin oraz wydobywającym kopaliny ze złóż

Rozdział 11 Przypadki i zasady zwrotu podatku podatnikom dokonującym zakupu towarów i usług lub importu towarów, finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej

Rozdział 12 Warunki i tryb zwrotu podatku naliczonego w formie zaliczki przed powstaniem obowiązku podatkowego w przypadku dokonania zakupów inwestycyjnych

Rozdział 13 Zasady wystawiania i przechowywania faktur, rachunków uproszczonych i not korygujących

Rozdział 14 Przypadki sprzedaży traktowanej na równi z eksportem oraz towary i usługi objęte stawką 0%

Rozdział 15 Lista towarów i usług, do których stosuje się stawkę 7%

Rozdział 16 Zwolnienia od podatku

Rozdział 17 Przepisy końcowe

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. (poz. 1024)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943),

2) podatku - rozumie się przez to podatek od towarów i usług,

3) podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług,

4) zarejestrowanym podatniku - rozumie się przez to podatnika zarejestrowanego na podstawie art. 9 oraz art. 46 ustawy,

5) podmiotach - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,

6) zakupach inwestycyjnych - rozumie się przez to zakupy towarów lub usług zaliczanych na podstawie odrębnych przepisów do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych; dotyczy to również zakupów zaliczonych do inwestycji rozpoczętych (w toku),

7) numerze identyfikacji podatkowej - rozumie się przez to numer, o którym mowa w odrębnych przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników,

8) numerze tymczasowym - rozumie się przez to numer REGON lub PESEL, używany tymczasowo do czasu uzyskania numeru identyfikacji podatkowej,

9) sprzedaży - rozumie się przez to czynności określone w art. 2 ust. 1-3 ustawy, z wyjątkiem importu towarów,

10) sprzedawcy - rozumie się przez to podatnika dokonującego czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem,

11) nabywcy - rozumie się przez to podmioty, na których rzecz dokonywana jest sprzedaż,

12) lokalu mieszkalnym - rozumie się przez to część budynku mieszkalnego wielorodzinnego, stanowiącego wydzieloną trwałymi ścianami w obrębie budynku izbę lub zespół izb, przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, z wyłączeniem lokali mieszkalnych w domach bliźniaczych i szeregowych oraz w domach jednorodzinnych wolno stojących.

§ 2. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2) szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego,

3) listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy,

4) przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz zasady zwrotu różnicy tego podatku,

5) przypadki rozszerzenia zakresu zwrotu różnicy podatku na część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny,

6) przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku,

7) przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku,

8) przypadki zwrotu podatku podatnikom wytwarzającym niektóre wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego,

9) przypadki zwrotu podatku jednostkom poszukującym lub rozpoznającym złoża kopalin oraz wydobywającym kopaliny ze złóż,

10) przypadki i zasady zwrotu podatku podatnikom dokonującym zakupu towarów i usług lub importu towarów, finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej,

11) warunki i tryb zwrotu podatku naliczonego w formie zaliczki przed powstaniem obowiązku podatkowego w przypadku dokonania zakupów inwestycyjnych,

12) zasady wystawiania i przechowywania faktur, rachunków uproszczonych i not korygujących,

13) przypadki sprzedaży traktowanej na równi z eksportem oraz towary i usługi objęte stawką 0%,

14) listę towarów i usług, do których stosuje się stawkę 7%,

15) zwolnienia od podatku.

Rozdział 2

Szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

§ 3. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy, płacą zryczałtowany podatek z tytułu świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług międzynarodowego przewozu drogowego, jeżeli przewóz ten wykonywany jest pojazdami zarejestrowanymi za granicą.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy, z tych krajów, które nie pobierają podatków lub opłat o podobnym charakterze od usług międzynarodowego przewozu drogowego wykonywanych pojazdami zarejestrowanymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Stawka podatku wynosi 8 zł od jednorazowego przewozu towarów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Podatek może być również płacony za okresy tygodniowe, miesięczne lub roczne, jeżeli podatnik złoży takie oświadczenie w urzędzie celnym najpóźniej w dniu powstania po raz pierwszy obowiązku podatkowego, według następujących stawek:

1) za tydzień - 25 zł,

2) za miesiąc - 85 zł,

3) za rok - 800 zł.

5. Urząd celny wydaje dowód zapłaty podatku.

6. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku gdy pojazd wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez ładunku - z chwilą wyjazdu z tego terytorium z ładunkiem.

7. Zwalnia się od podatku usługi międzynarodowego przewozu drogowego wykonywane następującymi pojazdami:

1) samochodami osobowymi i kempingowymi,

2) samochodami służb specjalnych, w szczególności: straży pożarnej, pogotowia ratunkowego i technicznego, służby więziennej, a także samochodami urzędów celnych,

3) samochodami przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych, pod warunkiem wzajemności, oraz misji specjalnych i organizacji międzynarodowych, korzystających z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych,

4) pojazdami innymi niż wymienione w pkt 1-3, których dopuszczalna ładowność wraz z przyczepą nie przekracza 1500 kg.

§ 4. 1. Ustala się zryczałtowany podatek od usług transportowych polegających na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi za granicą.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do usług przewozu osób autobusami zarejestrowanymi w krajach, które nie pobierają podatków lub opłat o podobnym charakterze od przewozów osób autobusami zarejestrowanymi w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Ustala się zryczałtowaną stawkę podatku w wysokości 20 zł od osoby.

5. Zwalnia się z obowiązku podatkowego usługi przewozu osób autobusami, które w czasie pobytu w Polsce opuściły jej terytorium w związku z realizacją programu turystycznego i tego samego dnia powróciły na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach tego samego pobytu.

6. Przewoźnik składa urzędowi celnemu dokonującemu odprawy celnej deklarację według ustalonego wzoru w dwóch egzemplarzach. Jeden egzemplarz deklaracji wraz z dowodem zapłaty podatku zwracany jest przewoźnikowi, który obowiązany jest zachować ten dokument do momentu wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 5. Urząd celny jest obowiązany do poboru podatków, o których mowa w § 3 i 4, oraz ich wpłaty na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu celnego, za okresy pięciodniowe, w terminie siedmiu dni po upływie każdego okresu.

Rozdział 3

Szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego

§ 6. 1. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą:

1) upływu terminu płatności, określonego w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu:

a) dostaw energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego,

b) świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych,

2) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług:

a) przewozu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami,

b) spedycyjnych i przeładunkowych,

c) w portach morskich i handlowych,

d) budowlanych lub budowlano-montażowych,

3) wystawienia faktury (rachunku uproszczonego) lub otrzymania zapłaty z tytułu sprzedaży wydawnictw prasowych (SWW 2711) i wydawnictw dziełowych (SWW 2712), nie później jednak niż 60 dnia od dnia wydania tych towarów; jeżeli jednak umowa sprzedaży przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (rachunku uproszczonego) dokumentującej faktyczną sprzedaż,

4) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności - z tytułu świadczenia w kraju usług najmu, dzierżawy lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej, z zastrzeżeniem pkt 6,

5) dokonania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usługi - z tytułu importu usług, z zastrzeżeniem pkt 6,

6) dokonania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności - z tytułu importu usług najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze,

7) otrzymania całości lub części zapłaty albo otrzymania towaru - z tytułu eksportu usług, z wyłączeniem usług wymienionych w pkt 2 lit. a) i b),

8) wystawienia faktury lub rachunku uproszczonego, nie później jednak niż 15 dnia od dnia wykonania usługi - z tytułu usług turystyki wyjazdowej i zagranicznej turystyki przyjazdowej,

9) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu sprzedaży złomu stalowego i żeliwnego, złomu metali nieżelaznych, z wyłączeniem złomu metali szlachetnych:

a) niewsadowego - nie później jednak niż 20 dnia od dnia wysyłki złomu do jednostki, która zgodnie z umową dokonuje kwalifikacji jakości,

b) wsadowego - nie później jednak niż 30 dnia od dnia wysyłki złomu,

10) otrzymania zapłaty - w przypadku sprzedaży wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym.

2. Przepis ust. 1 pkt 2 lit. d) stosuje się również do usług wykonywanych częściowo, których odbiór dokonywany jest na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2, 4, 7 i 9 otrzymanie części zapłaty, a w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 5 i 6, uiszczenie części zapłaty powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Rozdział 4

Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy

§ 7. Określa się listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy, stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Rozdział 5

Przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz zasady zwrotu różnicy podatku

§ 8. Na równi z zakupem środków trwałych traktuje się przyjęcie ich w odpłatne użytkowanie przez podatników, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych środki te zaliczane są do składników majątku użytkownika.

§ 9. 1. W przypadku przyjęcia środków trwałych w odpłatne użytkowanie, o którym mowa w § 8, ustalenie różnicy podatku oraz jej zwrot następuje według określonych w ustawie zasad dotyczących nabycia takich środków na podstawie umowy sprzedaży.

2. Do rozliczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 6 ustawy, podatnik dołącza odpis umowy, na podstawie której przyjął środki trwałe w odpłatne użytkowanie.

§ 10. W przypadku przyjęcia w użytkowanie towarów z importu, które:

1) zostały zaliczone do składników majątku użytkownika - stosuje się przepisy § 8 i 9,

2) nie zostały zaliczone do składników majątku użytkownika - obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z dokumentu celnego dokonywane jest według zasad określonych w art. 19 ustawy.

Rozdział 6

Przypadki rozszerzenia zakresu zwrotu różnicy podatku na część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny

§ 11. 1. Podatnikom produkującym samoloty (SWW 1061 ), śmigłowce (SWW 1062), środki transportu wodnego (SWW 1051-1055) przysługuje zwrot różnicy podatku naliczonego ponad podatek należny, w kwocie nie wyższej od podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych bezpośrednio z produkcją tych towarów.

2. Przepis ust. 1 nie narusza przepisu art. 21 ust. 3 ustawy.

Rozdział 7

Przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku

§ 12. 1. Usługobiorcom użytkującym samochody osobowe oraz inne samochody o dopuszczalnej ładowności do 500 kg na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz do zwrotu różnicy podatku o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) i innych odpłatności wynikających z zawartej umowy.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do usługobiorców użytkujących samochody o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze, zawartej przed dniem 20 stycznia 1997 r., jeżeli umowa ta została zarejestrowania we właściwym urzędzie skarbowym nie później niż do dnia 20 lutego 1997 r.

Rozdział 8

Przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku

§ 13. Zarejestrowani podatnicy wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy mają prawo do zwrotu podatku naliczonego przy zakupie lub imporcie następujących towarów służących całkowicie lub częściowo tym czynnościom:

1) urządzenia do uboju bydła i trzody (SWW 0782-11),

2) urządzenia do przygotowywania tusz (SWW 0782-12),

3) urządzenia do uboju drobiu (SWW 0782-32),

4) urządzenia do przerobu mleka (SWW 0782-41),

5) fabrycznie nowe autobusy, trolejbusy, wagony tramwajowe i wagony metra, służące do wykonywania usług komunikacji miejskiej.

§ 14. Zwrot podatku naliczonego przy nabyciu towarów wymienionych w § 13 nie przysługuje podatnikom, którzy:

1) są zwolnieni od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy lub będą zwolnieni od podatku w ciągu trzech lat od końca roku, w którym towar został nabyty, lub

2) nie dokonali zapłaty za towary, od których przysługuje zwrot podatku naliczonego, w kwocie odpowiadającej co najmniej kwocie tego podatku, a w przypadku importu - nie dokonali zapłaty podatku należnego od tego importu, lub

3) zaliczyli do kosztów uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów wymienionych w § 13, lub

4) darowali, odprzedali, wydzierżawili, wynajęli, wydali w zamian za wierzytelność albo za czynność nie podlegającą opodatkowaniu lub w miejsce świadczenia pieniężnego lub oddali w nieodpłatne użytkowanie towar objęty zwrotem podatku w ciągu trzech lat od końca miesiąca, w którym został nabyty, lub

5) zostaną postawieni w stan likwidacji, zostanie wobec nich ogłoszona upadłość lub zaprzestaną działalności w okresie trzech lat, licząc od końca miesiąca, w którym towar został nabyty.

§ 15. Zwrot podatku naliczonego, o którym mowa w § 13, dotyczący zakupów związanych:

1) w całości ze sprzedażą zwolnioną od podatku - nie może być większy od kwoty podatku naliczonego,

2) częściowo ze sprzedażą zwolnioną od podatku - nie może być większy od kwoty podatku naliczonego, odpowiadającej procentowemu udziałowi wartości sprzedaży zwolnionej w wartości sprzedaży ogółem.

§ 16. 1. Zwrot podatku naliczonego następuje na wniosek podatnika, złożony we właściwym urzędzie skarbowym.

2. Do wniosku o zwrot podatku naliczonego należy dołączyć:

1) kopię faktury, faktury korygującej lub dokumentu celnego, dotyczących towarów wymienionych w § 13,

2) dowód zapłaty kwot wynikających z faktur i faktur korygujących, o których mowa w pkt 1, a w przypadku dokumentów celnych - kwot podatku wynikających z tych dokumentów, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11b i art. 11c ustawy.

3. Urząd skarbowy dokonuje zwrotu podatku naliczonego na rachunek bankowy podatnika, nie później niż w ciągu 45 dni od dnia otrzymania wniosku.

§ 17. 1. W przypadku wystąpienia którejkolwiek z okoliczności wymienionych w § 14 podatnik, który otrzymał zwrot podatku naliczonego na podstawie przepisów rozporządzenia, obowiązany jest zwrócić kwotę tego podatku, wraz z odsetkami, w ciągu 15 dni od końca miesiąca, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające zwrot.

2. Odsetki, o których mowa w ust. 1, nalicza się od dnia następującego po dniu, w którym podatnik otrzymał zwrot podatku naliczonego.

3. Do odsetek należnych od kwoty zwróconego podatku stosuje się przepisy dotyczące odsetek od zaległości podatkowych.

Rozdział 9

Przypadki zwrotu podatku podatnikom wytwarzającym niektóre wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego

§ 18. Podatnikom wytwarzającym wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego, określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, chyba że podlega on odliczeniu od podatku należnego na podstawie odrębnych przepisów.

§ 19. Zwrot podatku naliczonego przysługuje podatnikom, którzy spełniają łącznie następujące warunki:

1) złożyli zgłoszenie rejestracyjne i posiadają numer identyfikacji podatkowej,

2) prowadzą ewidencję określoną w art. 27 ust. 4 ustawy, w której wyodrębnią obroty ze sprzedaży w układzie określonym w § 20 ust. 2,

3) wytwarzają wyroby, o których mowa w § 18, posiadające ważny atest krajowych komisji artystycznych i etnograficznych,

4) w całości zapłacili należność obejmującą podatek naliczony z tytułu dokonanych zakupów towarów i usług, a w przypadku importu - zapłacili podatek należny od tego importu.

§ 20. 1. Zwrot podatku następuje na wniosek podatnika w terminach i w trybie oraz z uwzględnieniem warunków określonych w art. 10 ust. 2, art. 21 ust. 6 i 7, art. 25 ust. 1 pkt 2-4 i art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2. Podziału podatku naliczonego dokonuje się według struktury udziału w wartości sprzedaży ogółem wartości sprzedaży następujących grup towarów i usług:

1) wyroby wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia,

2) pozostałe wyroby atestowane przez krajowe komisje artystyczne i etnograficzne,

3) towary i usługi objęte stawką 0%,

4) towary i usługi nie wymienione w pkt 1-3.

3. Strukturę obrotów, o których mowa w ust. 2, podatnicy ustalają z zastosowaniem wskaźników obliczonych w sposób narastający od początku roku.

4. Do wniosku o zwrot podatku podatnik dołącza oświadczenie, że spełnia wymogi określone w § 19.

Rozdział 10

Przypadki zwrotu podatku jednostkom poszukującym lub rozpoznającym złoża kopalin oraz wydobywającym kopaliny ze złóż

§ 21. 1. Podatnikom, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymali koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin lub wydobywanie kopalin ze złóż, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego przy zakupie lub imporcie towarów i zakupie usług w kraju, związanych z działalnością objętą tą koncesją.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do podatników, którzy nie podjęli czynności podlegających opodatkowaniu, z wyjątkiem importu.

§ 22. Zwrot podatku nie dotyczy kwot podatku naliczonego, o które został pomniejszony podatek należny lub które zostały zwrócone w formie zaliczki, o której mowa w § 29-35.

§ 23. Zwrot podatku przysługuje podatnikom, którzy spełniają łącznie następujące warunki:

1) złożyli zgłoszenie rejestracyjne i posiadają numer identyfikacji podatkowej,

2) prowadzą ewidencję zawierającą dane niezbędne do określenia kwoty zwrotu podatku,

3) w całości zapłacili należność obejmującą podatek naliczony z tytułu dokonanych zakupów towarów i usług oraz posiadają oryginał faktury lub faktury korygującej, a w przypadku importu towarów - dokument stwierdzający zapłatę cła i podatków należnych od tego importu.

§ 24. 1. Zwrot podatku następuje na wniosek podatnika w terminach i w trybie oraz z uwzględnieniem warunków określonych w art. 10 ust. 2, art. 21 ust. 6 i 7, art. 25 ust. 1 pkt 2-4 oraz art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy.

2. Wniosek w sprawie zwrotu podatku powinien zawierać:

1) wartość zakupów lub importu dokonanych w danym miesiącu, których dotyczy zwrot podatku,

2) kwotę podatku, o której zwrot ubiega się podatnik.

3. Podatnik dołącza wniosek do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług.

Rozdział 11

Przypadki i zasady zwrotu podatku podatnikom dokonującym zakupu towarów i usług lub importu towarów, finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej

§ 25. 1. Podatnikom, którzy dokonują zakupu towarów i usług lub importu towarów za środki finansowe bezpośrednio im przekazane z odrębnego rachunku bankowego, na którym są ulokowane wyłącznie środki z pomocy zagranicznej, przysługuje zwrot podatku naliczonego.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników dokonujących bezpośrednio zakupów lub importu za środki finansowe przekazane z rachunku bankowego, na którym są ulokowane środki przekazane z pomocy zagranicznej.

3. Za środki finansowe z pomocy zagranicznej uważa się bezzwrotne środki przekazane polskim podmiotom przez rządy państw obcych lub organizacje międzynarodowe udzielające pomocy na podstawie:

1) umów zawartych z Rządem Rzeczypospolitej Polskiej,

2) jednostronnych deklaracji rządów i organizacji międzynarodowych udzielających pomocy.

§ 26. 1. Zwrot podatku nie dotyczy kwot podatku naliczonego:

1) o które został pomniejszony podatek należny lub

2) które zostały zwrócone przez właściwy urząd skarbowy na podstawie odrębnych przepisów.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku dokonania zwrotu podatku naliczonego w formie zaliczki, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy.

§ 27. 1. Zwrot podatku przysługuje podatnikom, którzy spełniają następujące warunki:

1) złożyli zgłoszenie rejestracyjne i posiadają numer identyfikacji podatkowej,

2) prowadzą ewidencję zawierającą dane niezbędne do określenia kwoty zwrotu podatku,

3) w całości zapłacili należność obejmującą podatek naliczony z tytułu dokonanych zakupów towarów i usług oraz posiadają oryginał faktury lub faktury korygującej, a w przypadku importu towarów dokument stwierdzający zapłatę cła i podatków pobieranych przez urzędy celne,

4) posiadają rachunek bankowy, na którym są wyodrębnione środki pochodzące z pomocy zagranicznej, w przypadku środków, o których mowa w § 25 ust. 3 pkt 1,

5) posiadają zaświadczenie, że zakup został sfinansowany ze środków, o których mowa w § 25 ust. 3 pkt 2.

2. Wnioski o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, kieruje się do Komitetu Integracji Europejskiej.

3. Zwrot podatku przysługuje także podatnikom, którzy kwotę podatku naliczonego zapłacili z innych środków niż środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w § 25 ust. 3.

§ 28. 1. Zwrot podatku następuje na wniosek podatnika w terminach i w trybie oraz przy uwzględnieniu warunków określonych w art. 10 ust. 2, art. 21 ust. 6 i 7, art. 25 ust. 1 pkt 4 oraz art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy.

2. Wniosek w sprawie zwrotu podatku powinien zawierać co najmniej dane dotyczące:

1) wartości zakupów towarów i usług lub importu towarów, których dotyczy zwrot podatku,

2) kwoty podatku, o której zwrot ubiega się podatnik.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się:

1) kopię dokumentu stwierdzającego przekazanie na rachunek bankowy podatnika środków finansowych, pochodzących z pomocy zagranicznej,

2) dowód dokonania zapłaty ze środków pomocy zagranicznej.

4. Podatnik dołącza wniosek do deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług.

Rozdział 12

Warunki i tryb zwrotu podatku naliczonego w formie zaliczki przed powstaniem obowiązku podatkowego w przypadku dokonania zakupów inwestycyjnych

§ 29. Podmiotom, które przed powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dokonały zakupów inwestycyjnych, przysługuje prawo do zwrotu podatku naliczonego w formie zaliczki.

§ 30. Zwrot podatku naliczonego przysługuje podmiotom, które spełniają łącznie następujące warunki:

1) złożyły zgłoszenie rejestracyjne i posiadają numer identyfikacji podatkowej,

2) nie podjęły czynności podlegających opodatkowaniu, z wyjątkiem importu towarów,

3) dokonały zakupów inwestycyjnych, których wartość bez podatku wynosi co najmniej 600 000 zł,

4) w całości dokonały zapłaty należności z tytułu dokonanych zakupów inwestycyjnych, a w przypadku importu - zapłaciły podatek należny od tego importu,

5) posiadają fakturę lub fakturę korygującą, z której wynika kwota podatku naliczonego, a w przypadku importu - dokument celny,

6) złożyły oświadczenie, że:

a) zakupy inwestycyjne będą wykorzystywane przy wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem,

b) po rozpoczęciu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podmiot nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy,

c) w ciągu trzech lat występujących po upływie roku, w którym rozpoczęto wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu, podmiot nie wybierze zwolnienia od podatku na podstawie art. 14 ust. 5 i 6 ustawy,

d) prowadzą ewidencję, o której mowa w art. 27 ust. 4 ustawy, w części dotyczącej zakupów inwestycyjnych,

e) pierwsze czynności podlegające opodatkowaniu będą dokonane nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia dokonania pierwszego zakupu inwestycyjnego.

§ 31. 1. Zwrot podatku naliczonego następuje w formie zaliczki.

2. Wypłata zaliczki dokonywana jest na wniosek podmiotu, który dokonał zakupu inwestycyjnego; do wniosku dołącza się;

1) kopię dokumentu potwierdzającego opłacenie należności obejmującej podatek naliczony z tytułu dokonania zakupów inwestycyjnych, a w przypadku importu - kopię dokumentu potwierdzającego zapłacenie podatku należnego od tego importu,

2) oświadczenie, o którym mowa w § 30 pkt 6.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, rozpatruje urząd skarbowy, który zarejestrował podatnika.

§ 32. Urząd skarbowy może odmówić wypłaty zaliczki, jeżeli nie zostaną spełnione warunki określone w § 30 lub przedstawione dokumenty będą wywołały uzasadnione wątpliwości co do związku zakupu inwestycyjnego z działalnością opodatkowaną.

§ 33. 1. Zaliczka wypłacana jest w dwóch równych ratach.

2. Pierwsza rata zaliczki wypłacana jest w terminie 15 dni po upływie kwartału, w którym złożono wniosek określony w § 31 ust. 2, a druga rata - w terminie 30 dni, licząc od dnia wypłacenia pierwszej raty.

3. Zaliczka wypłacana jest na podany przez podatnika rachunek bankowy podmiotu.

§ 34. 1. Podmiot obowiązany jest do zwrotu otrzymanej zaliczki wraz z odsetkami, jeżeli:

1) nie spełni wszystkich warunków zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 30 pkt 6,

2) w terminie trzech lat od dnia otrzymania pierwszej raty zaliczki zakup inwestycyjny został darowany, odprzedany, wydany w zamian za wierzytelność albo za czynność nie podlegającą opodatkowaniu lub w miejsce świadczenia pieniężnego lub oddany w nieodpłatne użytkowanie,

3) rozpoczęto likwidację, ogłoszono upadłość lub zaprzestano działalności w terminie trzech lat od ostatniego dnia miesiąca, w którym dokonano wypłaty pierwszej raty zaliczki,

4) dokona zbycia przedsiębiorstwa w terminie trzech lat od dnia otrzymania pierwszej raty zaliczki.

2. Przez zaprzestanie działalności, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się również wstrzymanie wykonywania inwestycji w okresie dłuższym niż sześć miesięcy.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 podmiot obowiązany jest zawiadomić właściwy urząd skarbowy i zwrócić zaliczkę, wraz z odsetkami naliczonymi od dnia otrzymania poszczególnych rat zaliczki, w terminie 15 dni od końca miesiąca, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające zwrot.

4. Do odsetek, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy dotyczące odsetek za zwlokę od zaległości podatkowych.

§ 35. Kwota podatku naliczonego, która nie została wypłacona w formie rat zaliczki, zwiększa kwotę podatku naliczonego za pierwszy okres rozliczeniowy, za który składana jest deklaracja podatkowa, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy.

Rozdział 13

Zasady wystawiania i przechowywania faktur, rachunków uproszczonych kwot korygujących

§ 36. Faktury wystawiają zarejestrowani podatnicy posiadający numer identyfikacji podatkowej lub posługujący się numerem tymczasowym, jeżeli nie korzystają ze zwolnień określonych w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy oraz nie wykonują wyłącznie czynności wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy lub czynności zwolnionych przepisami wydanymi na podstawie art. 47 ustawy.

§ 37. Do otrzymywania faktur uprawnieni są wyłącznie:

1) podatnicy, o których mowa w § 36,

2) podatnicy posiadający numer identyfikacji podatkowej lub posługujący się numerem tymczasowym:

a) wykonujący wyłącznie czynności określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy, jeżeli korzystają ze zwrotu podatku naliczonego na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy,

b) jeżeli korzystają ze zwrotu podatku naliczonego na podstawie art. 23 pkt 2-4 ustawy,

3) nabywcy, na rzecz których dokonywana jest sprzedaż towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia,

4) nabywcy eksportowanych towarów i usług,

5) uprawnione przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne oraz członkowie personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także inne osoby zrównane z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych.

§ 38. 1. Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, z zastrzeżeniem § 39, powinna zawierać co najmniej:

1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,

2) numery identyfikacji podatkowej lub numery tymczasowe sprzedawcy i nabywcy,

3) dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako “FAKTURA VAT”, z zastrzeżeniem ust. 10,

4) nazwę towaru lub usługi,

5) jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług,

6) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),

7) wartość sprzedanych towarów lub wykonanych usług bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto),

8) stawki podatku,

9) sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatkowe i zwolnionych od podatku,

10) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług) z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatkowych,

11) wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto) z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatkowych lub zwolnionych od podatku,

12) kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie,

13) czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy oraz imiona i nazwiska tych osób.

2. Sprzedawca może określić w fakturze również kwoty podatku dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych towarów i usług wykazanych w tej fakturze; w tym przypadku łączna kwota podatku może być ustalona w wyniku podsumowania jednostkowych kwot podatku.

3. Jednostkowa sprzedaż danego towaru lub usługi, której łączna wartość sprzedaży netto jest niższa od 6 zł, może być dokumentowana odrębnym rachunkiem uproszczonym, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Przepis ust. 3 nie dotyczy sprzedaży towarów lub usług:

1) do których ma zastosowanie stawka 0% lub zwolnienie od podatku,

2) wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

5. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.

6. Podatnik, który posługuje się numerem tymczasowym, ma obowiązek uzupełnić dane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przez dopisanie przy tym numerze wyrazu REGON lub PESEL.

7. W przypadku sprzedaży w kraju towarów lub usług objętych stawką niższą od określonej w art. 18 ust. 1 ustawy oraz towarów lub usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 47 ustawy, dane określone w ust. 1 pkt 4 obejmują również symbol towaru lub usługi, określony w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, chyba że ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy nie powołują tego symbolu.

8. Faktura nie musi zawierać danych dotyczących nabywcy, o których mowa w ust. 1 pkt 13, jeżeli nabywca złoży sprzedawcy pisemne oświadczenie, w którym upoważni go do wystawiania faktur bez podpisu osoby uprawnionej do otrzymania faktury.

9. Faktury wystawiane nabywcom określonym w § 37 pkt 3-5 mogą nie zawierać danych określonych w ust. 1 pkt 2 i 13 dotyczących nabywcy, a podpis osoby uprawnionej do wystawiania faktur może być zastąpiony na fakturach wystawianych nabywcom określonym w § 37 pkt 3 danymi umożliwiającymi identyfikację tej osoby.

10. Niezależnie od danych określonych w ust. 1 oryginały i kopie faktur oraz faktur korygujących, wystawiane przez:

1) zakłady pracy chronionej - powinny zawierać wyrazy FAKTURA VAT ZPChr,

2) warsztaty szkolne szkól zawodowych, warsztaty szkolne zakładów opiekuńczo-wychowawczych, warsztaty szkoleniowe zakładów doskonalenia zawodowego, warsztaty szkolne prowadzone w formie gospodarstw pomocniczych przy zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich - powinny zawierać wyrazy FAKTURA VAT WSD,

3) przywięzienne zakłady pracy (przywięzienne przedsiębiorstwa i przywięzienne gospodarstwa pomocnicze) - powinny zawierać wyrazy FAKTURA VAT PZP.

§ 39. 1. W przypadku gdy podatnik jest obowiązany do stosowania cen urzędowych zawierających podatek, w fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży:

1) jako cenę jednostkową wykazuje się cenę wraz z kwotą podatku (cenę brutto), a zamiast wartości sprzedaży netto wykazuje się wartość sprzedaży brutto,

2) kwota podatku jest obliczana według następującego wzoru:

KP = (WB × SP) / (100 + SP)

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku z podziałem na poszczególne stawki podatkowe, przy czym wielkość wynikającą ze wzoru zaokrągla się według zasad określonych w § 38 ust. 5,

WB - oznacza sumę wartości sprzedaży brutto z podziałem na poszczególne stawki podatkowe,

SP - oznacza stawkę podatku od towarów i usług,

3) sumę wartości sprzedaży netto stanowi różnica między wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe.

2. Przepis ust. 1 może być stosowany również w przypadku, gdy sprzedawca stosuje jako ceny sprzedaży umowne ceny brutto.

§ 40. 1. Fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 41 i 42.

2. W przypadku gdy podatnik określa w fakturze, zgodnie z § 38 ust. 1 pkt 3, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

§ 41. 1. Jeżeli sprzedawca otrzymał przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi jednorazowo lub w ratach co najmniej połowę ceny, obowiązany jest wystawić fakturę nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano od nabywcy kwotę wynoszącą co najmniej 50% ceny brutto towaru lub usługi.

2. Fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym pobrano każdą kolejną przedpłatę, zaliczkę, zadatek lub ratę, przekraczającą kwotę, o której mowa w ust. 1.

3. Faktura stwierdzająca pobranie zaliczki, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna zawierać co najmniej:

1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,

2) numer identyfikacji podatkowej lub numer tymczasowy sprzedawcy i nabywcy,

3) datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako FAKTURA VAT, kwotę pobranej zaliczki brutto, a w przypadku określonym w ust. 2 również daty i numery poprzednich faktur oraz sumę kwot pobranych wcześniej zaliczek brutto,

4) stawkę podatku oraz kwotę podatku, wyliczoną według wzoru:

KP = (ZB × SP) / (100 + SP)

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku,

ZB - oznacza kwotę pobranej zaliczki brutto,

SP - oznacza stawkę podatku,

5) dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę towaru lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy.

4. Jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1 i 2, nie obejmują całej ceny brutto, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi wystawia fakturę na zasadach określonych w § 38-40, z tym że sumę wartości towarów (usług) pomniejsza się o wartość pobranych zaliczek, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących pobranie zaliczek; taka faktura powinna zawierać również numery faktur wystawionych zgodnie z ust. 1-3.

5. Jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca nie wystawia faktury w terminie określonym w § 40.

6. Przepisy § 38 ust. 5 i 7-10 stosuje się odpowiednio.

§ 42. W przypadkach określonych w § 6 ust. 1 pkt 1-4, 7 i 9, a także w przypadku umowy komisu fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego; faktura nie może być jednak wystawiona wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem tego obowiązku.

§ 43. 1. W przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 15 ust. 2 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

2. Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia,

2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w § 38 ust. 1 pkt 1 - 3,

b) nazwę towaru lub usługi objętych rabatem,

3) kwotę i rodzaj udzielonego rabatu,

4) kwotę zmniejszenia podatku należnego,

5) czytelny podpis osoby uprawnionej do wystawienia faktury korygującej lub podpis oraz imię i nazwisko tej osoby.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1) zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy,

2) zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy.

4. Sprzedawca obowiązany jest posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia i eksportu.

5. Nabywca otrzymujący fakturę korygującą obowiązany jest do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym tę fakturę otrzymał, lub w miesiącu następnym.

6. Przepisy § 38 ust. 4 - 7, 9 i 10 stosuje się odpowiednio.

7. Faktury korygujące powinny zawierać wyraz KOREKTA lub wyrazy FAKTURA KORYGUJĄCA.

§ 44. 1. Fakturę korygującą wystawia się również gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

2. Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:

1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia,

2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w § 38 ust. 1 pkt 1-3,

b) nazwę towaru lub usługi objętych podwyżką ceny,

3) kwotę podwyższenia ceny bez podatku,

4) kwotę podwyższenia podatku należnego,

5) czytelny podpis osoby uprawnionej do wystawienia faktury korygującej lub podpis oraz imię i nazwisko tej osoby.

3. Faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1, pkt 2 lit. a) i pkt 5, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

4. Nabywca otrzymujący fakturę korygującą:

1) jest uprawniony do podwyższenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym fakturę otrzymał, lub w miesiącu następnym -jeżeli ujęcie jej w rozliczeniu spowoduje zwiększenie podatku naliczonego,

2) jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym fakturę otrzymał, lub w miesiącu następnym - jeżeli ujęcie jej w rozliczeniu spowoduje obniżenie podatku naliczonego.

5. Przepisy § 38 ust. 4-7, 9 i 10 oraz § 43 ust. 4 i 7 stosuje się odpowiednio.

§ 45. 1. Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 38 ust. 1 pkt 5- 12, może wystawić notę korygującą.

2. Nota korygująca przesyłana jest wystawcy faktury lub faktury korygującej wraz z kopią.

3. Nota korygująca powinna zawierać co najmniej:

1) numer kolejny i datę jej wystawienia,

2) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone wystawcy noty i wystawcy faktury lub faktury korygującej oraz ich adresy i numery identyfikacji podatkowej,

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 38 ust. 1 pkt 1-3,

4) wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej,

5) czytelny podpis osoby uprawnionej do wystawienia noty korygującej lub imię i nazwisko oraz podpis tej osoby.

4. Jeżeli wystawca faktury lub faktury korygującej zgadza się z treścią noty, potwierdza jej treść podpisem osoby uprawnianej do wystawienia faktury lub faktury korygującej.

5. Podatnik, który otrzymał kopię potwierdzonej noty korygującej, może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony lub skorygować kwotę różnicy podatku o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktury lub faktury korygującej której dotyczyła nota korygująca, w rozliczeniu za okres określony w art. 19 ust. 3 ustawy.

6. Noty korygujące powinny zawierać wyrazy “NOTA KORYGUJĄCA”.

7. Przepisy ust. 2-5 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

§ 46. Jeżeli podatnik sprzedał towar w opakowaniu zwrotnym, pobierając za to opakowanie kaucję, wartości opakowania nie uwzględnia się w treści faktury.

§ 47. Fakturami mogą być również:

1) bilety jednorazowe, wydawane przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, jeżeli zawierają następujące dane:

a) nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,

b) numer i datę wystawienia biletu,

c) odległość taryfową nie mniejszą niż 50 km,

d) kwotę należności wraz z podatkiem,

e) kwotę podatku,

2) dowody zapłaty za usługi radiokomunikacji przywoławczej, jeżeli zawierają następujące dane:

a) nazwy i numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy,

b) kwotę należności wraz z podatkiem,

c) kwotę podatku,

3) dokumenty dotyczące usług bankowych i ubezpieczeniowych zwolnionych od podatku, jeżeli zawierają co najmniej następujące dane:

a) określenie usługodawcy i usługobiorcy,

b) numer kolejny i datę ich wystawienia,

c) nazwę usługi,

d) kwotę, której dotyczy dokument.

§ 48. 1. Komisant dokonujący sprzedaży towarów w wykonaniu umowy komisu wystawia przy sprzedaży towarów wyłącznie:

1) fakturę - w przypadku gdy komitent oraz komisant są uprawnieni do wystawiania faktur zgodnie z § 36, a nabywca towaru uprawniony jest do otrzymania faktury zgodnie z § 37,

2) rachunek uproszczony - w pozostałych przypadkach, z zastrzeżeniem art. 32 ust. 2 ustawy.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, komisant wystawia fakturę na podstawie pisemnego oświadczenia kominenta, że jest uprawniony do wystawiania faktur.

3. Kopię dokumentów, o których mowa w ust. 1, komisant przekazuje komitentowi, zachowując jedną kopię w swojej ewidencji.

4. Za fakturę (rachunek uproszczony) u komitenta uważa się również dokument handlowy (fakturę, rachunek), na podstawie którego następuje rozliczenie między stronami umowy komisu i który powinien zawierać odpowiednio dane określone w § 38, z tym że poszczególne wartości dotyczące towaru powinny wynikać z faktur i rachunków, o których mowa w ust. 1. Dokument ten uważa się za fakturę VAT (rachunek uproszczony) u komitenta, łącznie z kopią dokumentu, o którym mowa w ust. 3.

5. Niezależnie od danych określonych w § 38 lub 51, dokumenty, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać odpowiednio wyrazy FAKTURA VAT KOMIS lub RACHUNEK UPROSZCZONY KOMIS.

§ 49. 1. Za fakturę uważa się także dokument handlowy (fakturę), na podstawie którego następuje rozliczenie między stronami umowy komisu lub innej umowy o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem jest eksport lub import towarów.

2. Faktura, o której mowa w ust. 1, zawiera dane określone w § 38 oraz:

1) numer i datę wystawienia dokumentu celnego,

2) numer i datę wystawienia dokumentu handlowego (faktury) dla kontrahenta zagranicznego lub przez kontrahenta zagranicznego,

3) wartość towaru i usługi, obliczoną po kursie walut obcych zastosowanym w dokumencie celnym.

3. W przypadku eksportu towarów faktura, o której mowa w ust. 1, stanowi dla komitenta podstawę do uznania sprzedaży za eksport tylko wraz z dokumentem celnym (jego kopią), potwierdzającym wywóz towaru poza granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej.

4. W przypadku importu towarów faktura, o której mowa w ust. 1, stanowi dla komitenta podstawę do dokonywania odliczeń kwot podatku naliczonego tylko wraz z dokumentem celnym (jego kopią), w którym te kwoty zostały obliczone.

§ 50. 1. Jeżeli podatnik nie jest obowiązany do wystawiania faktur na zasadach określonych w § 36, 37  i 38 ust. 3, to wystawia nabywcy rachunek uproszczony.

2. Podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, wystawiają rachunki uproszczone osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej na ich żądanie.

§ 51. 1. Rachunek uproszczony powinien zawierać co najmniej:

1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, a także numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,

2) dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny rachunku, oznaczonego jako RACHUNEK UPROSZCZONY,

3) nazwę towaru lub usługi oraz ich ceny jednostkowe,

4) jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług,

5) wartość sprzedanych towarów i wykonanych usług,

6) kwotę podatku, jeżeli sprzedaż podlega opodatkowaniu, a wartość sprzedaży wraz z podatkiem jest równa lub wyższa od:

a) 6,12 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 2%,

b) 6,42 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 7%,

c) 7,32 zł - w przypadku towarów i usług opodatkowanych stawką 22%,

7) czytelny podpis osoby upoważnionej do wystawienia rachunku uproszczonego lub podpis oraz imię i nazwisko tej osoby.

2. Przepisy § 38 ust. 5, 7, 9 i 10 oraz § 40 - 42 stosuje się odpowiednio.

§ 52. 1. Rachunki korygujące dotyczące rachunków uproszczonych wystawiane są w przypadkach określonych w § 43 i 44 i powinny zawierać co najmniej:

1) numer oraz datę wystawienia rachunku korygującego,

2) dane zawarte w rachunku uproszczonym, którego dotyczy rachunek korygujący,

3) kwotę obniżenia lub podwyższenia ceny,

4) kwotę podwyższenia lub obniżenia podatku należnego, jeżeli sprzedaż podlega opodatkowaniu,

5) czytelny podpis osoby uprawnionej do wystawienia rachunku korygującego lub podpis oraz imię i nazwisko tej osoby.

2. Przepisy § 38 ust. 5 i 7 oraz § 44 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

3. Rachunki korygujące powinny zawierać wyraz KOREKTA lub wyrazy RACHUNEK KORYGUJĄCY.

§ 53. Podatnicy, którzy wystawiają faktury, faktury korygujące, rachunki uproszczone oraz rachunki korygujące dotyczące rachunków uproszczonych, mogą prowadzić jednolitą numerację kolejno wystawianych faktur i rachunków.

§ 54. 1. Faktury, faktury korygujące, rachunki uproszczone i rachunki korygujące dotyczące rachunków uproszczonych wystawiane są co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.

2. Oryginał faktury powinien zawierać wyraz ORYGINAŁ, a kopia faktury - wyraz KOPIA.

3. Podstawę do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego stanowią wyłącznie oryginały faktur lub faktur korygujących albo ich duplikaty, o których mowa w § 55.

4. W przypadku gdy:

1) sprzedaż towarów lub usług została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nie istniejący lub nie uprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,

b) w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii,

c) wystawionymi przez podatników, określonych w § 38 ust. 10, nie zawierającymi wyrazów, o których mowa w tym przepisie,

2) nabywca posiada fakturę lub fakturę korygującą nie potwierdzoną kopią u sprzedawcy,

3) wystawiono fakturę, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy,

4) wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż towarów lub usług,

5) wystawiono faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane,

b) podające kwoty niezgodne ze stanem faktycznym,

c) potwierdzające czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego, faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

5. Przepis ust. 4 stosuje się również w przypadku, gdy:

1) podatnikom wymienionym w ust. 6 nabywca nie zapłacił bezpośrednio w formie pieniężnej za pośrednictwem banku należności wynikającej z faktury (faktury korygującej), wystawionej przez tych podatników,

2) między sprzedającym, który w momencie sprzedaży był podatnikiem wymienionym w ust. 6, a nabywcą istnieją związki lub sytuacje, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy, a właściwy dla podatnika organ podatkowy określił wysokość obrotu u sprzedawcy na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o podatek.

6. Za podatników, o których mowa w ust. 5 pkt 1, uważa się:

1) zakłady pracy chronionej w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,

2) prowadzących:

a) warsztaty szkolne szkół zawodowych, warsztaty szkolne zakładów opiekuńczo-wychowawczych i warsztaty szkoleniowe zakładów doskonalenia zawodowego,

b) warsztaty szkolne prowadzone w formie gospodarstw pomocniczych przy zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich,

c) przywięzienne zakłady pracy (przywięzienne przedsiębiorstwa i przywięzienne gospodarstwa pomocnicze),

3) wymienione w pkt 2 jednostki, o ile są odrębnymi podatnikami.

7. Przepis ust. 5 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadkach, gdy:

1) zapłata należności wynikającej z faktury (faktury korygującej) następuje w formie wzajemnych potrąceń należności i zobowiązań, potwierdzonych przez właściwy dla nabywcy urząd skarbowy, na podstawie dokumentów przedstawionych przez nabywcę,

2) należność wynikająca z faktury (faktury korygującej) nie przekracza kwot wymienionych w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r, Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96, poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677, Nr 113, poz. 733, Nr 114, poz. 740, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 124, poz. 783 i Nr 133, poz. 884).

8. W przypadku określonym w ust. 4 pkt 1 lit. b) kwotę podatku należnego ustala się na podstawie dokumentu zawierającego wyższą kwotę podatku.

9. Przepisu ust. 4 pkt 2 nie stosuje się w przypadku, gdy wystawca faktury lub faktury korygującej uwzględnił wykazaną w niej sprzedaż i podatek należny w deklaracji dla podatku od towarów i usług.

10. Przepisy ust. 4-7 stosuje się odpowiednio do rachunków uproszczonych, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy.

§ 55. 1. Jeżeli oryginał faktury, faktury korygującej, rachunku uproszczonego lub rachunku korygującego dotyczącego rachunku uproszczonego ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca ponownie wystawia fakturę lub rachunek zgodnie z danymi zawartymi w kopii faktury lub rachunku.

2. Faktura lub rachunek uproszczony wystawiony ponownie musi zawierać wyraz DUPLIKAT oraz datę jego wystawienia.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do not korygujących.

§ 56. 1. Podatnicy obowiązani są przechowywać oryginały i kopie faktur, faktur korygujących, rachunków uproszczonych, rachunków korygujących dotyczących rachunków uproszczonych i not korygujących, a także duplikaty tych dokumentów w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę, rachunek lub notę.

2. Przepis ust. 1 dotyczy również dokumentów celnych.

3. Jeżeli faktura została wystawiona na podstawie pisemnego oświadczenia złożonego w zamówieniu lub ofercie, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także oryginału oraz kopii zamówienia lub oferty.

§ 57. 1. Organy egzekucyjne, określone w art. 19 i art. 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680 oraz z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944), oraz komornicy sądowi, o których mowa w art. 758 Kodeksu postępowania cywilnego, dokonujący na podstawie odrębnych przepisów, w trybie egzekucji, sprzedaży towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów, wystawiają w jego imieniu i na jego rachunek faktury lub rachunki uproszczone, potwierdzające dokonanie sprzedaży tych towarów; kopię faktury (rachunku uproszczonego) otrzymuje dłużnik.

2. Fakturę należy wystawić, jeżeli:

1) dłużnik oraz nabywca towaru spełniają odpowiednio warunki określone w § 36 i 37 ,

2) na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów.

3. Faktura (rachunek uproszczony) stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna spełniać warunki, o których mowa w § 38 i 51 , a oprócz tego zawierać nazwę i adresy organów egzekucyjnych, określonych w ust. 1; jako sprzedawcę wpisuje się w fakturze nazwę i adres dłużnika, przy czym za podpisy osób uprawnionych do wystawienia faktury (rachunku uproszczonego) uważa się podpisy kierowników organów egzekucyjnych (lub osób przez nich upoważnionych), o których mowa wyżej.

4. Kopię dokumentów, o których mowa w ust. 3, organ egzekucyjny przekazuje dłużnikowi, zachowując jedną kopię w swojej ewidencji.

5. Przepisy § 39 - 46, 52, 55 i 56 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 14

Przypadki sprzedaży traktowanej na równi z eksportem oraz towary i usługi objęte stawką 0%

§ 58. Przez usługi związane bezpośrednio z eksportem towarów rozumie się:

1) usługi dotyczące towarów eksportowanych, polegające na ich pakowaniu, przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu, nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

2) usługi świadczone na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa i komisu, dotyczące towarów eksportowanych.

§ 59. 1. Do usług transportu międzynarodowego, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy, zalicza się przewóz lub inny sposób przemieszczania osób i towarów przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej:

1) z miejsca wyjazdu (nadania) w Polsce do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) za granicą,

2) z miejsca wyjazdu (nadania) za granicą do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) w Polsce,

3) z miejsca wyjazdu (nadania) za granicą do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) za granicą, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tranzyt).

2. Nie stanowi usługi, o której mowa w ust. 1, przewóz osób lub towarów w przypadku, gdy miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów znajduje się w Polsce, a przewóz za granicę ma wyłącznie charakter tranzytu.

3. Usługami transportu międzynarodowego są również wykonywane w kraju usługi pośrednictwa, rzeczoznawstwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami transportu międzynarodowego.

§ 60. 1. Za eksport usług uznaje się następujące rodzaje usług transportu międzynarodowego:

1)usługi, o których mowa w § 59 ust. 1 pkt 1 i 3, polegające na przewozie towarów przez krajowego przewoźnika kolejowego, uprawnionego przewoźnika drogowego w rozumieniu przepisów o wykonywaniu międzynarodowego transportu drogowego oraz przewoźnika żeglugi śródlądowej, na podstawie dokumentów wymienionych w § 62 ust. 1 pkt 1,

2) usługi, o których mowa w § 59 ust. 1 pkt 1, polegające na przewozie towarów przez eksportera przy użyciu własnego środka transportowego,

3) usługi, o których mowa w § 59 ust. 1, polegające na przewozie przez przewoźnika powietrznego i morskiego:

a) towarów - na podstawie dokumentów wymienionych w § 62 ust. 1 pkt 1,

b) osób - na podstawie dokumentów wymienionych w § 62 ust. 1 pkt 3,

4) usługi, o których mowa w § 59 ust. 1, polegające na tłoczeniu ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego rurociągami,

5) usługi, o których mowa w § 59 ust. 1 pkt 2, polegające na przewozie towarów przez przewoźników wymienionych w pkt 1 na zlecenie osoby zagranicznej w rozumieniu prawa dewizowego, nie będącej podatnikiem.

2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się do przewoźników zagranicznych pod warunkiem wzajemności.

§ 61. Usługi międzynarodowego transportu osób są usługami eksportowymi:

1) w całości, jeżeli są wykonywane przez przewoźnika powietrznego, kolejowego lub morskiego,

2) w całości jeżeli przewozy wykonywane są na zlecenie osoby zagranicznej w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, nie będącej podatnikiem, z wyjątkiem przewozów, o których mowa w § 4 ust. 1,

3) w pozostałych przypadkach w części, w jakiej zostały wykonane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 62. 1. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w § 59 ust. 3 i § 60, są:

1) dla transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że przewóz odbywa się między miejscem nadania i miejscem przeznaczenia, położonymi w różnych państwach, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora),

2) dla transportu towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów,

3) dla transportu osób, o których mowa w § 60 ust. 1 pkt 3 lit. b) - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy lub okrętowy wystawiony przez uprawnionego przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera,

4) dla transportu rurociągami - protokół zdawczo-odbiorczy podpisany przez kontrahentów.

2. Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera towarów,

2) określenie towarów i ich ilości,

3) potwierdzenie wywozu przez graniczny urząd celny.

§ 63. 1. Za usługi zagranicznej turystyki przyjazdowej, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy, uznaje się usługi świadczone przez podatników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz oraz zlecenie osoby zagranicznej w rozumieniu prawa dewizowego, nie będącej podatnikiem.

2. Turystyka ma charakter zorganizowany, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) usługa dotyczy jednorazowo grupy wynoszącej co najmniej osiem osób lub związana jest z organizacją polowań,

2) realizacja usługi obejmuje również usługę uprawnionego przewodnika lub pilota,

3) przekazano zaliczkę w wysokości wynoszącej co najmniej 30% ceny zleconej usługi.

3. Dokumentem będącym dowodem świadczenia usług wymienionych w ust. 1 jest łączna faktura wystawiona w walucie obcej przez podatnika osobie zagranicznej, o której mowa w ust. 1, oraz dowód zapłaty.

§ 64. 1. Za eksport usług, o których mowa w art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy, uznaje się:

1) usługi świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził na polski obszar celny towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy, uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione za granicę zgodnie z warunkami określonymi w przepisach celnych,

2) usługi polegające na pośredniczeniu między podmiotem zagranicznym nie będącym podatnikiem a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz towarów za granicę,

3) usługi świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem:

a) uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar powstały w wyniku wykonania tej usługi zostanie wywieziony za granicę,

b) posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych, których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, stwierdzających powrotny wywóz towarów za granicę,

4) usługi polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych na polski obszar celny, które zostały objęte procedurą uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników na zlecenie osób zagranicznych w rozumieniu prawa dewizowego nie będących podatnikami, w ramach kontraktów wielostronnych, pod warunkiem że:

a) naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar został sprowadzony do kraju przez podatnika będącego również stroną tego kontraktu,

b) podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi stwierdzającymi wywóz towarów za granicę oraz kopię tych dokumentów celnych.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2-4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni od daty wywozu za granicę towaru będącego przedmiotem świadczonych usług, z tym że spełnienie warunków także po upływie terminu uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego.

§ 65. Ustala się listę towarów i usług, stanowiącą załącznik nr 4 do rozporządzenia, do których sprzedaży lub świadczenia w kraju stosuje się stawkę 0%.

§ 66. 1. Opodatkowaniu podatkiem według stawki 0% podlegają także:

1) usługi świadczone przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polskie Koleje Państwowe na rzecz zarządów kolei z siedzibą za granicą oraz wynajem tym zarządom infrastruktury przy wykonywaniu transportu międzynarodowego,

2) usługi w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczone na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

3) usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz inne usługi świadczone na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

4) usługi świadczone na obszarze polskich portów morskich, związane z transportem międzynarodowym, polegające na obsłudze lądowych i morskich środków transportu oraz na kompleksowej obsłudze ładunków i pasażerów w tych portach,

5) usługi ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usługi związane z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych,

6) najem (czarter) statków powietrznych, morskich i żeglugi śródlądowej oraz najem wyposażenia tych statków w związku z transportem międzynarodowym,

7) usługi związane z obsługą statków, kutrów oraz łodzi morskich należących do armatorów rybołówstwa morskiego, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi,

8) usługi polegające na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków, kutrów i łodzi morskich, o których mowa w pkt 6 i 7, oraz ich części składowych,

9) usługi pośrednictwa związane z podejmowaniem zatrudnienia przez obywateli polskich za granicą,

10) usługi polegające na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów, organizacji odpraw celnych i wypełnianiu dokumentów celnych,

11) usługi, o których mowa w § 59 ust. 3, związane z usługami transportu międzynarodowego określonymi w § 60 ust. 1 i w § 61.

2. Opodatkowanie stawką 0% czynności, o których mowa w ust. 1, jest uzależnione od prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

§ 67. 1. Stawkę podatku 0% stosuje się także do:

1) importu nawozów sztucznych:

a) azotowych (ex PCN 2814, ex PCN 2827, ex PCN 3102, ex PCN 3105),

b) fosforowych (ex PCN 2510, ex PCN 2835, ex PCN 3103, ex PCN 3105),

c) potasowych (ex PCN 3104, ex PCN 3105),

d) wieloskładnikowych (ex PCN 3105),

e) pozostałych (ex PCN 2522, ex PCN 2530, ex PCN 2835, ex PCN 3105, ex PCN 3824),

2) importu nawozów wapniowych i wapniowo-magnezowych (ex PCN 2521 00 00 0, ex PCN 2522),

3) importu składników chemicznych mieszanek paszowych (bez farmaceutycznych):

a) związków azotowych do mieszanek paszowych (ex PCN 2814, ex PCN 2836, ex PCN 3102),

b) związków fosforowych do mieszanek paszowych (ex PCN 2835, ex PCN 3103),

c) pozostałych (ex PCN 2501 00, ex PCN 2509 00 00 0, ex PCN 2833),

4) usług związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy:

a) budowalno-montażowych, realizowanych na podstawie umów zawartych przed dniem 2 marca 1993 r.,

b) geodezyjnych, mierniczych i dokumentacyjnych,

c) projektowania budowlanego, technologicznego i urbanistycznego,

5) sprzedaży lokali mieszkalnych przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie budownictwa mieszkaniowego lub usług mieszkaniowych.

2. Przepis ust. 1 pkt 4 lit. a) stosuje się, jeżeli podatnik świadczący usługi budowlano-montażowe zawiadomił w terminie do dnia 30 lipca 1993 r. właściwy urząd skarbowy o zawarciu takich umów oraz przedłożył wykazy zawierające dane dotyczące stron umów, rodzaju i wartości transakcji oraz okresu, na jaki umowa została zawarta.

§ 68. 1. Stawkę podatku 0% stosuje się również do świadczenia usług nabywanych za środki finansowe z pomocy zagranicznej, o których mowa w § 25 ust. 3, jeżeli zawarta została pisemna umowa o świadczenie tych usług, zarejestrowana przez Komitet Integracji Europejskiej.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się zwrotu podatku określonego w § 25 ust. 1.

§ 69. Stawkę podatku 0% stosuje się do wynajmu powierzchni wystawienniczej, w związku ze świadczeniem usług związanych z organizacją wystaw i targów na rzecz osób zagranicznych w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, nie będących podatnikami podatku.

§ 70. 1. Stawkę podatku 0% stosuje się do sprzedaży towarów do wolnych obszarów celnych umiejscowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego, przeznaczonych do odprzedaży podróżnym.

2. Stawkę podatku 0% stosuje się do usług:

1) polegających na przesyłaniu energii elektrycznej przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tranzyt),

2) świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub komisu, a dotyczących towarów eksportowanych, z zastrzeżeniem ust. 3,

3) projektowania budowlanego, technologicznego i urbanistycznego, w zakresie rzeczoznawstwa, adwokackich i notarialnych, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 2 i 3 stawkę 0% stosuje się pod warunkiem, że:

1) usługa jest świadczona na rzecz osób zagranicznych w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, nie będących podatnikami,

2) podatnik posiada dowód, iż należność za wykonaną usługę została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku krajowym w ciągu 90 dni od dnia wykonania usługi.

4. Jeżeli nie został spełniony warunek, o których mowa w ust. 3 pkt 2, podatnik nie wykazuje obrotu z tego tytułu za dany miesiąc; obrót ten wykazuje się w miesiącu, w którym warunek ten został spełniony, nie później jednak niż przed upływem 90 dni od daty wykonania usługi. W razie niespełnienia warunku określonego w ust. 3 pkt 2, mają zastosowanie stawki właściwe dla sprzedaży tych usług w kraju. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, także po upływie tego terminu uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego.

§ 71. 1. Stawkę podatku 0% stosuje się również do:

1) sprzedaży towarów nabywanych przez osoby za graniczne w rozumieniu prawa dewizowego, nie będące podatnikami, w przypadku gdy towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie do wywozu za granicę w przypadku, gdy podatnik:

a) przekaże nabyty przez osobę zagraniczną towar do podmiotu, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia,

b) posiada dowód, iż należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku krajowym,

2) świadczenie usług przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia, wykonywanych na zlecenie osób zagranicznych w rozumieniu prawa dewizowego, nie będących podatnikami, w przypadku gdy:

a) wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów wytworzonych w kraju,

b) podatnik posiada dowód, iż należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku krajowym,

c) posiada dokument potwierdzający wywóz za granicę towaru, którego usługa dotyczy.

2. Obowiązek podatkowy powstaje:

1) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 - z chwilą otrzymania zapłaty, nie później jednak niż 40 dnia od daty wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego,

2) w przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 - z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru za granicę, nie później jednak niż 40 dnia od daty wykonania usługi; otrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru za granicę w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego.

3. Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, został zbyty na terenie kraju, podmioty, które dokonały tych czynności, są obowiązane do zapłacenia podatku według stawki właściwej dla sprzedaży tego towaru, przy czym podatek ustala się od wartości towaru obliczonej na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, zmniejszonych o podatek.

Rozdział 15

Lista towarów i usług, do których stosuje się stawkę 7%

§ 72. Ustala się listę:

1) towarów, do których stosuje się stawkę podatku w wysokości 7%, stanowiącą załącznik nr 5 do rozporządzenia,

2) usług, do których stosuje się stawkę podatku w wysokości 7%, stanowiącą załącznik nr 6 do rozporządzenia.

Rozdział 16

Zwolnienia od podatku

§ 73. Zwalnia się od podatku od towarów i usług:

1) sprzedaż, z wyjątkiem eksportu, której przedmiotem,  są następujące towary i usługi:

a) dzieła sztuki, przedmioty o wartości muzealnej (SWW 994), z wyłączeniem biżuterii artystycznej (SWW 9943-6), rękopisy oraz inne przedmioty kolekcjonerskie (SWW 995),

b) towary, które mogą być użyte jako opakowania zwrotne, z wyjątkiem nowych opakowań sprzedawanych przez producentów i importerów,

c) woda (SWW 285),

d) usługi w zakresie doradztwa rolniczego, związane z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związane ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstw rolnych,

e) posiłki sprzedawane w barach mlecznych oraz w stołówkach i bufetach przyzakładowych, pod warunkiem że nie są to stołówki i bufety ogólnodostępne,

f) posiłki profilaktyczne,

g) usługi izb wytrzeźwień,

h) usługi świadczone przez przedsiębiorstwa maklerskie lub zarządzające funduszami powierniczymi, polegające na obrocie papierami wartościowymi,

i) trumny, urny i utensylia pogrzebowe sprzedawane łącznie z trumną lub urną (bez względu na symbol SWW),

j) dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze,

k) usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi,

l) usługi związane z wypoczynkiem oraz nieodpłatne świadczenia okolicznościowe, świadczone przez zakłady pracy na rzecz pracowników i ich rodzin oraz innych osób, jeżeli te usługi i świadczenia są finansowane co najmniej w 30% z funduszy specjalnych, tworzonych na podstawie odrębnych przepisów,

ł) usługi w zakresie wydawania atestów przez krajowe komisje artystyczne i etnograficzne, dotyczących wyrobów rękodzieła ludowego i artystycznego,

2) darowizny składników majątku trwałego na rzecz:

a) publicznych szkół i zakładów opieki zdrowotnej, zakładów kształcenia nauczycieli oraz placówek oświatowych, a także instytucji kultury i instytucji filmu,

b) samorządu terytorialnego,

c) spółdzielni mieszkaniowych, jeżeli darowizna dotyczy budynków mieszkalnych,

3) wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego,

4) usługi związane ze skupem i przechowywaniem płodów rolnych,

5) prowizje i inne wynagrodzenia z tytułu wykonania umów agencyjnych, zlecenia i pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze:

a) związane ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy,

b) w obrocie nieruchomościami,

6) świadczenie usług bez pobrania należności, które uprzednio zostały sfinansowane ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, określonych w § 25 ust. 3,

7) (skreślony)

8) import dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, z wyłączeniem biżuterii artystycznej (ex PCN 9706 00 00 0),

9) czynności, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy, sfinansowane ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, określonych w § 25 ust. 3,

10) import powracających z zagranicy, zwolnionych od cła towarów, dokonywany przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary,

11) import usług telekomunikacyjnych,

12) import usług za środki finansowe z pomocy zagranicznej, określone w § 25 ust. 3,

13) import towarów o charakterze handlowym, jeżeli wartość jednej przesyłki nie przekracza równowartości 10 EURO, a przesyłka nie jest częścią serii podobnych przesyłek w jednym transporcie, z wyjątkiem napojów alkoholowych, perfum i wód toaletowych oraz tytoniu i wyrobów tytoniowych.

§ 74. Określa się listę usług prawniczych, do których stosuje się zwolnienie od podatku, stanowiącą załącznik nr 7 do rozporządzenia.

Rozdział 17

Przepisy końcowe

§ 75. Podatnicy, o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy, mogą powiększyć podatek naliczony o kwotę podatku wynikającego z dokumentów celnych otrzymanych przed dniem utraty zwolnienia.

§ 76. Stawka podatku w wysokości 0% określona dla towarów i usług, wymienionych w § 65-71, obowiązuje do dnia 31 grudnia 1999 r.

§ 77. 1. Zmiana Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego po dniu 31 grudnia 1995 r. nie powoduje zmian wysokości opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

2. Do usług wymienionych w rozporządzeniu stosuje się odpowiednio przepis ust. 2 obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 31 marca 1995 r. w sprawie ogłoszenia załączników do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, z uwzględnieniem nomenklatury wynikającej z Klasyfikacji wyrobów i usług w zakresie usług (Dz. U. Nr 44, poz. 231).

§ 78. Nie stanowi naruszenia obowiązków określonych w art. 27 ust. 4 ustawy przypadek usunięcia przez podatnika wadliwych zapisów lub uzupełnienia brakujących zapisów w ewidencji dotyczącej podatku oraz odpowiedniej zmiany deklaracji dla podatku od towarów i usług przed dniem rozpoczęcia kontroli przez urząd skarbowy lub inspektora kontroli skarbowej.

§ 79. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154, poz. 797, z 1996 r. Nr 107 poz. 506 i Nr 157, poz. 805 oraz z 1997 r. Nr 61, poz. 389).

§ 80. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Minister Finansów: wz. J. Kubik

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r.

Załącznik nr 1

LISTA TOWARÓW I USŁUG, DO KTÓRYCH NIE MAJĄ ZASTOSOWANIA ZWOLNIENIA OD PODATKU OKREŚLONE W ART. 14 UST. 1, 5 i 6 USTAWY

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Symbol SWW 	| Nazwa wyrobu lub usługi

--------------------------------------------------------------------------------------------------

I. Wyroby (złom) z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali

1	0521-81	Złom srebra i stopów srebra

2	0521-82	Złom platyny i stopów platyny

3	0521-83	Złom złota i stopów złota

4	0521-84	Złom palladu i stopów palladu

5	0521-85	Złom irydu i stopów irydu

6	0522-33	Odpady srebra i stopów srebra

7	0531-41	Srebro - Ag technicznie czyste

8	0531-42	Platyna - Pt technicznie czysta

9	0531-43	Złoto - Au technicznie czyste

10	0531-44	Pallad - Pd technicznie czysty

11	0531-45	Iryd - Ir technicznie czysty

12	0531-47	Rod - Rh technicznie czysty

13	0532-41	Srebro - Ag o wysokiej czystości

14	0532-42	Platyna - Pt o wysokiej czystości

15	0532-43	Złoto - Au o wysokiej czystości

16	0532-44	Pallad - Pd o wysokiej czystości

17	0532-45	Iryd - Ir o wysokiej czystości

18	0532-47	Rod - Rh o wysokiej czystości

19	0533-95	Stopy srebra

20	0541-41	Proszek srebra

21	0541-42	Proszek platyny

22	0541-43	Proszek złota

23	0541-44	Proszek palladu

24	0541-45	Proszek irydu

25	0541-47	Proszek rodu

26	0556	Wyroby walcowane z metali szlachetnych i ich stopów

27	0566	Wyroby wyciskane i ciągnione z metali szlachetnych i ich stopów

28	0671-23	Nakrycia stołowe srebrne

29	0671-24	Nakrycia stołowe srebrzone

30	0676-1	Wyroby jubilerskie, z wyłączeniem wyrobów jubilerskich z innych metali pokrytych i nie pokrytych

(sztuczna biżuteria) SWW 0676-14

31	0676-2	Wyroby złotnicze

32	0676-5	Dewocjonalia i wyroby kultu religijnego z wyłączeniem:

1) dewocjonaliów z innych metali pokrytych i nie pokrytych (SWW 0676-54)

2) wyrobów kultu religijnego (SWW 0676-55)

33	0676-6	Monety

34	0676-7	Wyroby z kamieni półszlachetnych z udziałem metali szlachetnych

35	0676-9	Wyroby jubilerskie złotnicze, grawerskie i pokrewne pozostałe ze złota i z udziałem złota i platyny

36	2881-72, 9943-6	Wyroby pamiątkarskie, dekoracyjne z bursztynu z udziałem metali szlachetnych oraz biżuteria

artystyczna

II. Usługi

37	Usługi jubilerskie

38	Rzeczoznawstwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a

także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego

39	Usługi notarialne, z wyłączeniem wymienionych w załączniku nr 7

40	Usługi adwokackie, z wyłączeniem wymienionych w załączniku nr 7

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 2

WYKAZ WYROBÓW RĘKODZIEŁA LUDOWEGO I ARTYSTYCZNEGO, ATESTOWANYCH PRZEZ KRAJOWE KOMISJE ARTYSTYCZNE I ETNOGRAFICZNE, OD KTÓRYCH PRZYSŁUGUJE ZWROT PODATKU

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Symbol SWW	| Nazwa wyrobu (grupy wyrobów)

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	2882-14	Wyroby brązownicze

2	2882-15	Wyroby kowalstwa artystycznego

3	2882-19	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z metalu pozostałe

4	2882-2	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z ceramiki

5	2882-3	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego ze szkła

6	2882-4	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z drewna, wikliny, słomy, rogożyny, trzciny, łuby oraz

papieru

7	2882-5	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego włókiennicze

8	2882-6	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego odzieżowe

9	2882-7	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego skórzane

10	2882-9	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego osobno nie wymienione

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 3

WYKAZ TOWARÓW I USŁUG, KTÓRYCH SPRZEDAŻ UPOWAŻNIA DO WYSTAWIANIA FAKTUR WSZYSTKIM NABYWCOM

1. Dostawy energii elektrycznej i cieplnej

2. Dostawy gazu przewodowego

3. Świadczenie usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych

4. Dostawa wody z sieci i beczkowozami

5. Odprowadzanie i oczyszczanie ścieków oraz wywóz nieczystości stałych

Załącznik nr 4

LISTA TOWARÓW I USŁUG OBJĘTYCH STAWKĄ PODATKU W WYSOKOŚCI 0%

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Symbol SWW	| Nazwa towaru (grupy towarów), nazwa usługi

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	082	Maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i dla gospodarki leśnej, z wyłączeniem akumulatorów oraz

filtrów paliwa, oleju i powietrza oraz wkładów do tych filtrów

2	1026-6	Przyczepy ciągnikowe rolnicze

3	1031-1, -2	Ciągniki kołowe jednoosiowe, dwuosiowe rolnicze

4	1039	Zespoły i części ciągników uniwersalnych (rolniczych), z wyłączeniem akumulatorów oraz filtrów paliwa,

oleju i powietrza oraz wkładów do tych filtrów

5	1153-91	Aparaty dla słabosłyszących

6	123	Nawozy sztuczne, składniki chemiczne mieszanek paszowych

7	1246	Pestycydy

8	1348	Preparaty weterynaryjne

9	1369-7	Wyroby medyczne i sanitarne oraz weterynaryjne z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem worków na

śmieci, zaliczonych do symbolu SWW 1369-72

10	1376	Wyroby gumowe medyczne i sanitarne

11	1431	Wapno

12	1432	Nawozy wapniowe i wapniowo - magnezowe

13	2024	Wyroby sieciowe

14	2419-2	Otręby paszowe

15	2419-3, -4	Śruty zbożowe i roślin strączkowych

16	26	Pasze przemysłowe (z wyłączeniem karmy dla psów i kotów) oraz produkty utylizacyjne, z wyłączeniem

żelatyny (SWW 2624)

17	2885	Wyroby ortopedyczne, rehabilitacyjne i protetyczne, z wyłączeniem obuwia na stopy wrażliwe

(SWW 2885-46) oraz wózki inwalidzkie (bez względu na symbol SWW)

18	Roboty czerpalne, podwodne i ratownictwo morskie

19	Sznurek do maszyn rolniczych (bez względu na symbol SWW)

20	Urządzenia do zapisywania i odczytywania tekstów w alfabecie Braille'a

21	Metale szlachetne: platyna i złoto, przeznaczone na rezerwy państwowe oraz usługi rafinacji metali

szlachetnych przeznaczonych na rezerwy państwowe

22	Towary sprzedawane podróżnym na polskich promach pasażersko - samochodowych obsługujących

linie międzynarodowe oraz usługi świadczone tym podróżnym

23	Usługi magazynowania rezerw dla celów obronności i bezpieczeństwa wykonywane na zlecenie

24	Usługi związane z wyrobami ortopedycznymi i oprotezowaniem

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 5

LISTA TOWARÓW, DO KTÓRYCH STOSUJE SIĘ STAWKĘ PODATKU W WYSOKOŚCI 7%

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Nazwa towaru

--------------------------------------------------------------------------------------------------

I. Towary sprzedawane w kraju

1	Owoce południowe (SWW 4133)

2	Orzeszki ziemne - bez względu na symbol SWW

II. Towary przywożone na polski obszar celny

3	Orzechy kokosowe, orzechy brazylijskie i orzechy nerkowca, świeże i suszone, nawet łuskane lub obrane (PCN 0801)

4	Pozostałe orzechy, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane (PCN 0802), z wyłączeniem: orzechów laskowych w

łupinie i bez łupiny (PCN 0802 21 00 0 i 0802 22 00 0) oraz orzechów włoskich w łupinie i bez łupiny (PCN 0802 31 00 0 i

0802 32 00 0)

5	Banany łącznie z plantanami, świeże (PCN 0803 00 11 0 i 0803 00 19 0)

6	Daktyle, figi, ananasy, avokado, guawa, mango i smaczelina, świeże lub suszone (PCN 0804)

7	Owoce cytrusowe, świeże lub suszone (PCN 0805)

8	Winogrona suszone (PCN 0806 20)

9	Papaje (PCN 0807 20 00 0)

10	Owoce kiwi (PCN 0810 50)

11	Orzeszki ziemne (bez względu na kod PCN)

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 6

LISTA USŁUG, DO KTÓRYCH STOSUJE SIĘ STAWKĘ PODATKU W WYSOKOŚCI 7%

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Nazwa usługi

--------------------------------------------------------------------------------------------------

I. Usługi notarialne

1	Umowy o dożywocie

2	Umowy darowizny lokali mieszkalnych oraz własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego pomiędzy

osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej według przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i

darowizn (Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89, Nr 137, poz. 926 i Nr 139, poz. 932)

3	Umowy dotyczące nabycia nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną

nieruchomość, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w

spółdzielni mieszkaniowej, jeżeli nabywca nie jest właścicielem innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego

stanowiącego odrębną nieruchomość, ani też nie dysponuje spółdzielczym prawem do lokalu mieszkalnego, ani prawem do

domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej

4	Akty notarialne, stanowiące podstawę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego

II. Usługi adwokackie

5	Sprawy o ochronę praw autorskich

6	Sprawy dotyczące wynalazczości

III. Usługi pozostałe

7	Usługi rzeczników patentowych w sprawach dotyczących ochrony praw autorskich oraz dotyczących wynalazczości

8	Prowizje i inne wynagrodzenia z tytułu wykonania umów agencyjnych, zlecenia i pośrednictwa lub innych umów o

podobnym charakterze związanych ze świadczeniem usług w zakresie turystyki oraz sprzedażą żetonów telefonicznych i

biletów dotyczących przewozu osób kolejami, taborem samochodowym, wodnym i lotniczym

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Objaśnienie:

Stawka 7% dotyczy również:

1) czynności jednorazowych związanych z usługami wymienionymi w liście,

2) usług świadczonych przez radców prawnych.

Załącznik nr 7

LISTA USŁUG PRAWNICZYCH, DO KTÓRYCH STOSUJE SIĘ ZWOLNIENIE OD PODATKU

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Pozycja	| Nazwa usługi

--------------------------------------------------------------------------------------------------

I. Usługi notarialne

1	Umowy sporządzane w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741)

2	Umowy sporządzane w celu uzyskania świadczeń określonych w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu

społecznym rolników (Dz. U. z 1993 r. Nr 71, poz. 342, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 124,

 poz. 585 i Nr 155, poz. 771 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153)

3	Umowy sporządzane w trybie ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775

oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484)

4	Umowy dotyczące obrotu gospodarstwami rolnymi lub ich częściami, a także nieruchomościami rolnymi w rozumieniu

przepisów Kodeksu cywilnego

5	Umowy dzierżawy nieruchomości rolnych oraz gospodarstw rolnych

6	Zbycie oraz nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa lub gminy

7	Czynności, za których sporządzenie pobrano wynagrodzenie zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie taksy

notarialnej, nie przekraczające kwoty 400 zł za:

1)każdą czynność notarialną

2)każdą czynność prawną sporządzoną w jednym akcie notarialnym

8	Sporządzanie aktów notarialnych dotyczących ustanowienia hipoteki w celu zabezpieczenia kredytu bankowego udzielonego

 	na budownictwo mieszkaniowe

9	Akty o ustanowieniu służebności gruntowej

10	Akty zrzeczenia się własności nieruchomości

11	Akty dotyczące zwolnienia nieruchomości od obciążeń lub zrzeczenia się prawa

12	Oświadczenia o odrzuceniu spadku

II. Usługi adwokackie

13	Sprawy cywilne i karne z urzędu

14	Sprawy karne, z wyłączeniem obrony w sprawach o przestępstwa przeciwko mieniu, spraw karnych skarbowych, spraw o

przestępstwa przeciwko znakom skarbowym akcyzy, spraw o przestępstwa niedozwolonego wyrobu spirytusu i wyrobów

spirytusowych, spraw o przestępstwa nielegalnego obrotu napojami alkoholowymi

15	Sprawy cywilne zlecane przez osoby fizyczne, z wyjątkiem spraw związanych z prowadzoną przez te osoby działalnością

gospodarczą :

1)dotyczące należności pieniężnych albo praw majątkowych, jeżeli wartość przedmiotu sprawy nie przekracza 40.000 zł

2)sprawy rodzinne

3)sprawy z zakresu własności i innych praw rzeczowych oraz z zakresu prawa o księgach wieczystych, dotyczące

nieruchomości rolnych

4)sprawy z zakresu prawa spadkowego:

a)o zabezpieczenie spadku, dokonanie spisu inwentarza, przyjęcie i odrzucenie spadku, ogłoszenie testamentu i nakazanie

jego złożenia, zarządu spadku nie objętego i wyjawienie przedmiotów spadkowych

b)o stwierdzenie nabycia spadku

c)o dział spadku

5)sprawy z zakresu prawa pracy

6)sprawy o świadczenie pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego

7)inne sprawy:

a)o opróżnienie lokalu mieszkalnego

b)o opróżnienie lokalu użytkowego

c)egzekucyjne

16	Sprawy administracyjne zlecane przez osoby fizyczne, z wyjątkiem spraw związanych z prowadzoną przez te osoby

działalnością gospodarczą:

1)dotyczące należności pieniężnych albo praw majątkowych, jeżeli wartość przedmiotu sprawy nie przekracza 40.000 zł

2)lokalowych, dotyczących lokali mieszkalnych

17	Nieodpłatne prowadzenie spraw w ramach substytucji

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Objaśnienie:

Zwolnienia od podatku dotyczą również:

1) czynności jednorazowych związanych z usługami wymienionymi w liście,

2) usług świadczonych przez radców prawnych.


Rozporzadzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1997 r.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. 1997 r. Nr 162, poz. 1124)

zmiany:

Dz. U. 1998 r. Nr 75 poz. 487

Dz. U. 1998 r. Nr 160 poz. 1063

Rozdział 1 Właściwość rzeczowa organów podatkowych w sprawach związanych ze stosowaniem ulg w spłacie podatków

Rozdział 1a Właściwość miejscowa organów podatkowych w przypadku zaistnienia zdarzenia powodującego zmianę właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego

Rozdział 2 Wynagrodzenia płatników i inkasentów

Rozdział 3 Rejestr zastawów skarbowych

Rozdział 4 Odsetki za zwłokę oraz opłata prolongacyjna

Rozdział 4a Szczegółowe sposoby zaokrąglania

Rozdział 5 Informacje podatkowe

Rozdział 6 Rachunki

Rozdział 7 Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli

Rozdział 8 Wydawanie zaświadczeń

Rozdział 9 Przepisy końcowe

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1997 r.

Na podstawie art. 22 § 6, art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 58, 67 § 3, art. 82 § 6, art. 85 pkt 1, art. 87 § 5, art. 283 § 3 i art. 303 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Właściwość rzeczowa organów podatkowych w sprawach związanych ze stosowaniem ulg w spłacie podatków

§ 1. 1. Urzędy skarbowe, które na podstawie odrębnych przepisów są uprawnione do ustalania lub określania, stanowiących dochód budżetu państwa, zobowiązań z tytułu podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, zwanych dalej “podatkami są również uprawnione do:

1) zaniechania ustalania zobowiązania podatkowego w całości lub w części - bez ograniczenia kwoty,

2) zaniechania poboru podatku w całości lub w części - bez ograniczenia kwoty,

3) umarzania w całości lub w części zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę - bez ograniczenia kwoty,

4) zwalniania płatników z obowiązku pobrania podatku lub zaliczek na podatek - bez ograniczenia kwoty,

5) odraczania terminu płatności podatku - bez ograniczenia kwoty oraz terminu wpłaty,

6) rozkładania na raty zapłaty:

a) podatku,

b) zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę

- bez ograniczenia kwoty oraz okresu spłaty.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2 - 6 stosuje się również do zobowiązań podatkowych ustalanych lub zaległości podatkowych określanych przez:

1) urzędy skarbowe - z tytułu opłaty skarbowej oraz podatków stanowiących dochód budżetu gminy,

2) wójtów oraz burmistrzów (prezydentów miast) z tytułu podatków stanowiących dochód budżetu gminy lub opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych.

3. Przepisy ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 stosuje się również do należności przypadających od płatników lub inkasentów z tytułu decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

4. Przepisy ust. 2 pkt 1 i ust. 3 nie naruszają uprawnień zarządów gmin, przewidzianych w przepisach o finansowaniu gmin.

5. W sprawach z zakresu prawa podatkowego powierzonych do wykonania organom podatkowym pierwszej instancji organy te są uprawnione do odraczania terminów innych niż wymienione w ust. 1 pkt 5, w ust. 2 pkt 2 oraz w art. 48 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083), zwanej

dalej “ustawą”

Rozdział 1a

Właściwość miejscowa organów podatkowych w przypadku zaistnienia zdarzenia

powodującego zmianę właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego

§ 1a. 1. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach podatku dochodowego od osób prawnych dla podatników, którzy w trakcie roku podatkowego zmienili siedzibę, wskutek czego właściwym stał się organ podatkowy inny niż dotychczasowy, jest organ podatkowy właściwy miejscowo ze względu na siedzibę w ostatnim dniu roku podatkowego.

2. Jeżeli, zgodnie z odrębnymi przepisami, podatnik jest obowiązany do ujawnienia siedziby w odpowiednim rejestrze lub statucie, przepis ust. 1 stosuje się wówczas, gdy adres nowej siedziby został ujawniony do końca roku podatkowego.

§ 1b. Organem podatkowym właściwym w sprawach podatku dochodowego od osób fizycznych dla podatników, którzy w trakcie roku podatkowego zmienili miejsce zamieszkania lub pobytu, wskutek czego właściwym stał się inny organ podatkowy niż dotychczasowy, jest organ podatkowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy pobyt w Polsce ustał przed tym dniem - według ostatniego miejsca pobytu.

Rozdział 2

Wynagrodzenia płatników i inkasentów

§ 2. 1. Płatnikom i inkasentom przysługuje wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków, wynoszące:

1) 0,3% kwoty podatków pobranych przez płatników na rzecz budżetu państwa,

2) 0,1% kwoty podatków pobranych przez inkasentów na rzecz budżetu państwa.

2. Kwota należnego wynagrodzenia potrącana jest z kwoty podatków pobranych przez płatników lub inkasentów.

3. Płatnik lub inkasent, który pobrał wynagrodzenie nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, jest obowiązany dokonać zwrotu nienależnego wynagrodzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego, wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości przewidzianej dla zaległości podatkowych.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się również do zaliczek na podatki oraz do rat podatków.

§ 3. 1. W razie stwierdzenia, że płatnik lub inkasent pobrał podatek, w tym również zaliczkę na podatek lub ratę podatku, nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej i pobrał wynagrodzenie z tego tytułu - urząd skarbowy wydaje płatnikowi lub inkasentowi decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia, naliczając jednocześnie odsetki za zwłokę w wysokości przewidzianej dla zaległości podatkowych.

2. Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy organ podatkowy wydał decyzję o stwierdzeniu nadpłaty podatku na podstawie art. 79 § 1 ustawy.

Rozdział 3

Rejestr zastawów skarbowych

§ 4. 1. Zastaw skarbowy jest wpisywany do rejestru zastawów skarbowych w dniu jego ustanowienia.

2. Przekazanie informacji z rejestrów zastawów skarbowych do Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych następuje nie później niż następnego dnia po dokonaniu wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

§ 5. Wysokość opłaty za wydanie wypisu z:

1) rejestru zastawów skarbowych - wynosi 20 zł,

2) Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych wynosi 50 zł.

§ 6. 1. Rejestry zastawów skarbowych oraz Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych są prowadzone przy zastosowaniu techniki informatycznej.

2. Ustala się wzór rejestru zastawów skarbowych oraz wzór Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych, stanowiące załączniki nr 1 i 2  do rozporządzenia.

Rozdział 4

Odsetki za zwłokę oraz opłata prolongacyjna

§ 7. 1. Odsetki za zwłokę są naliczane począwszy od następnego dnia:

1) po upływie terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego,

2) po dniu, w którym podatnikowi zwrócono wykazaną przez niego nienależną nadpłatę, a jeżeli dokonano zaliczenia tej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych albo bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych - po dniu terminu płatności podatku,

3) po dniu, w którym podatnikowi przekazano kwotę wykazanego przez niego nienależnego zwrotu różnicy podatku lub podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym,

4) po dniu pobrania przez płatnika lub inkasenta nienależnego wynagrodzenia.

2. W przypadku gdy odsetki za zwłokę naliczone zostały przez organ podatkowy, a podatnik, płatnik lub inkasent nie wpłacił ich w dniu wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, decyzji o zwrocie nienależnego wynagrodzenia lub decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta), podatnik, płatnik lub inkasent są obowiązani do samodzielnego naliczania dalszych należnych odsetek za zwłokę, począwszy od następnego dnia po dniu wydania decyzji.

§ 8. 1. Odsetki za zwłokę są naliczane włącznie do dnia:

1) wpłacenia podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku lub w placówce pocztowej albo osobie uprawnionej do pobierania podatków,

2) obciążenia rachunku bankowego podatnika na podstawie polecenia przelewu,

3) otrzymania przez organ podatkowy czeku, pod warunkiem że czek ma pokrycie w dniu otrzymania oraz w ciągu następnych pięciu dni roboczych,

4) złożenia, uwzględnionego przez organ podatkowy, wniosku o potrącenie zaległości podatkowej z wzajemną, bezsporną i wymagalną wierzytelnością wobec Skarbu Państwa, gminy oraz państwowych lub komunalnych jednostek budżetowych,

5) wydania przez organ podatkowy postanowienia o dokonaniu z urzędu potrącenia zaległości podatkowej z wzajemną, bezsporną i wymagalną wierzytelnością wobec Skarbu Państwa, gminy oraz państwowych lub komunalnych jednostek budżetowych,

6) wyrażenia przez urząd skarbowy zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa własności rzeczy lub praw majątkowych,

7) zawarcia przez zarząd gminy oraz podatnika umowy przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz gminy,

8) wpłacenia przez podatnika równowartości nienależnie otrzymanej kwoty nadpłaty lub zwrotu różnicy podatku lub podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

2. Przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się również do należności płatników lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej bądź z decyzji o zwrocie nienależnie pobranego wynagrodzenia.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się pod warunkiem, że dokonana wpłata pokrywa w całości kwotę zobowiązania podatnika, płatnika lub inkasenta oraz kwotę odsetek za zwłokę przypadających od tych należności.

§ 9. 1. Odsetki za zwłokę od zobowiązań podatkowych zabezpieczonych hipoteką ustawową lub hipoteką przymusową nalicza się włącznie do dnia przedawnienia zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy, z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 70 § 2-5 ustawy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do zabezpieczonych hipoteką ustawową lub hipoteką przymusową należności płatników lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

§ 10. Jeżeli obowiązek zapłaty podatku jest związany z obowiązkiem złożenia deklaracji w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy, a termin do złożenia deklaracji został odroczony przez organ podatkowy lub przedłużony przez Ministra Finansów, odsetki za zwłokę są naliczane począwszy od dnia następnego po upływie terminu, do którego odroczono lub przedłużono termin do złożenia deklaracji.

§ 10a. Nie nalicza się odsetek za zwłokę, jeżeli ich wysokość nie przekraczałaby 2,00 zł.

§ 11. 1. Od zaległości podatkowych, których zapłata została rozłożona na raty, odsetki za zwłokę są naliczane wyłącznie do dnia wniesienia podania o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej.

2. Jeżeli decyzja w sprawie odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia na raty zapłaty podatku albo zaległości podatkowej nie została doręczona podatnikowi w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia podania, dalsze odsetki za zwłokę są naliczane począwszy od następnego dnia po dniu, w którym doręczono decyzję odmawiającą odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia na raty zapłaty podatku albo zaległości podatkowej.

3. Jeżeli decyzja odmawiająca odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia na raty zapłaty podatku albo zaległości podatkowej została doręczona podatnikowi przed upływem dwóch miesięcy od dnia wniesienia podania, odsetki za zwłokę są naliczane począwszy od następnego dnia po upływie terminu płatności podatku.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się również do należności płatników lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej - w przypadku wniesienia podania o rozłożenie na raty zapłaty tych należności.

§ 12. 1. Opłata prolongacyjna naliczana jest:

1) w razie wydania decyzji o odroczeniu terminu płatności podatku lub o rozłożeniu na raty zapłaty podatku - od następnego dnia po upływie terminu płatności podatku,

2) w razie wydania decyzji o rozłożeniu na raty zapłaty zaległości podatkowej - od następnego dnia po dniu, w którym złożono podanie w tej sprawie.

2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się również do należności płatników lub inkasentów wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

§ 13. 1. W razie wydania decyzji o rozłożeniu na raty zapłaty podatku, zaległości podatkowej lub należności, o której mowa w § 12 ust. 2, opłata prolongacyjna jest naliczana od każdej raty przypadającej do zapłaty.

2. Zapłata raty podatku, zaległości podatkowej lub należności, o której mowa w § 12 ust. 2, przed upływem terminu płatności raty, nie stanowi podstawy do obniżenia wysokości opłaty prolongacyjnej.

§ 14. 1. Opłata prolongacyjna jest naliczana do dnia upływu odroczonego terminu płatności lub upływu terminu zapłaty poszczególnych rat podatku, zaległości podatkowej lub należności, o której mowa w § 12 ust. 2.

2. Przepis § 13 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Jeżeli podatnik, płatnik lub inkasent, w terminach płatności ustalonych w decyzjach, o których mowa w § 12, nie wpłaci opłaty prolongacyjnej w wysokości przewidzianej w decyzji, zapłacona część tej opłaty jest zaliczana na poczet odsetek za zwłokę.

Rozdział 4a

Szczegółowe sposoby zaokrąglania

§ 14a. 1. Zaokrąglanie podstaw opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące:

1) mniej niż 50 groszy pomija się,

2) 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych.

2. Zaokrąglanie podstaw opodatkowania podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, jeżeli podatki te nie są pobierane przez płatników, a także podatku dochodowego od osób prawnych, dokonywane jest do pełnych złotych, z pominięciem groszy.

§ 14b. 1. Zaokrąglanie podatków, z zastrzeżeniem ust. 2, odsetek za zwlokę oraz opłaty prolongacyjnej następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące:

1) mniej niż 5 groszy pomija się,

2) 5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

2. Zaokrąglanie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, jeżeli podatki te nie są pobierane przez płatników, a także podatku dochodowego od osób prawnych, dokonywane jest do pełnych złotych, z pominięciem groszy.

§ 14c. Przepisu art. 63 § 1 ustawy oraz przepisów § 14a i 14b nie stosuje się do opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty oraz urzędowymi blankietami wekslowymi.

Rozdział 5

Informacje podatkowe

§ 15. 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są obowiązane na pisemne żądanie organu podatkowego do sporządzania i przekazywania informacji o zdarzeniach wynikających z dwustronnych lub wielostronnych stosunków cywilnoprawnych, zwanych dalej “transakcjami”, mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej lub osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą albo wykonujących wolny zawód, z którymi dokonano transakcji.

2. Osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, których dotyczy obowiązek określony w ust. 1, sporządzają informacje o transakcjach dokonanych z tym samym podmiotem, jeżeli suma należności albo suma zobowiązań w roku podatkowym przekroczy równowartość 10000 EURO.

3. Wzór informacji, o której mowa w ust. 2, stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.

4. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą albo wykonujących wolny zawód, jeżeli osoby te, zgodnie z odrębnymi przepisami, są obowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych albo podatkowej księgi przychodów i rozchodów lub wystawiły rachunki stwierdzające wykonanie umowy cywilnoprawnej.

5. Osoby fizyczne, których dotyczy obowiązek określony w ust. 4, sporządzają informacje o transakcjach, według wzoru stanowiącego załącznik nr 3 do rozporządzenia, jeżeli wartość należności albo zobowiązania z jednorazowej transakcji przekracza równowartość 3000 EURO.

6. W przypadku gdy suma należności albo suma zobowiązań wynikających z transakcji dokonanych w roku podatkowym z tym samym kontrahentem przez osoby, o których mowa w ust. 5, przekroczy równowartość 10000 EURO - obowiązek sporządzenia informacji dotyczy wszystkich transakcji.

7. Wzór informacji, o której mowa w ust. 6, stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

8. Informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 4-6, sporządza się za okresy wskazane w żądaniu urzędu skarbowego i przekazuje do tego urzędu w terminie 30 dni od dnia doręczenia żądania.

§ 16. 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą albo wykonujące wolny zawód są obowiązane, bez wezwania przez organ podatkowy, do sporządzania i przekazywania informacji o umowach zawartych z osobami zagranicznymi w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, jeżeli:

1) ta osoba zagraniczna, bezpośrednio lub pośrednio, bierze udział w zarządzaniu lub kontroli podmiotu krajowego, będącego stroną umowy, której dotyczy informacja, albo posiada udział w kapitale tego podmiotu, uprawniający do co najmniej 5% wszystkich praw głosu, lub

2) osoba krajowa obowiązana do sporządzenia informacji, bezpośrednio lub pośrednio, bierze udział w zarządzaniu lub kontroli osoby zagranicznej będącej stroną umowy, której dotyczy informacja, albo posiada udział w kapitale tej osoby, uprawniający do co najmniej 5% wszystkich praw głosu, lub

3) inna osoba krajowa lub zagraniczna równocześnie bierze udział, bezpośrednio lub pośrednio, w zarządzaniu lub kontroli podmiotów będących stronami umowy, której dotyczy informacja, albo posiada udziały w kapitałach tych podmiotów, uprawniające do co najmniej 5% wszystkich praw głosu, lub

4) ta osoba zagraniczna posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwo działające na podstawie udzielonego zezwolenia albo zakład w rozumieniu odrębnych przepisów - i jeżeli podmiot obowiązany do sporządzenia i przekazania informacji wiedział lub mógł wiedzieć, przy zachowaniu należytej staranności, o fakcie posiadania takich udziałów przez osobę krajową bądź zagraniczną lub o fakcie posiadania przez osobę zagraniczną przedstawicielstwa albo zakładu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Obowiązek, o którym mowa:

1) w ust. 1 pkt 1-3 - dotyczy podmiotów krajowych w zakresie umów, które zostały zawarte w roku podatkowym z tym samym podmiotem zagranicznym, a suma należności albo suma zobowiązań wynikająca z tych umów przekracza równowartość 300000 EURO,

2) w ust. 1 pkt 4 - dotyczy podmiotów krajowych w zakresie umów, z których jednorazowa wartość należności albo zobowiązań przekracza równowartość 5000 EURO.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się za rok podatkowy według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia i przesyła się urzędom skarbowym właściwym ze względu na siedzibę podmiotu sporządzającego informację, w terminie do ostatniego dnia trzeciego miesiąca, licząc od zakończenia tego roku podatkowego.

§ 17. 1. W informacjach, o których mowa w § 15 i 16, uwzględnia się transakcje, których dokonanie potwierdzone zostało umową sporządzoną w formie pisemnej lub wystawioną fakturą albo rachunkiem i wykazuje się wartość należności lub zobowiązania określoną w tych dokumentach.

2. Wartości wyrażone w EURO przelicza się na walutę polską po średnim kursie, ustalonym przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego, obowiązującym na dzień rozpoczęcia roku podatkowego, w którym dokonano transakcji.

3. Obowiązek, o którym mowa w § 15 i 16, nie dotyczy:

1) transakcji dokonanych w trybie przepisów o zamówieniach publicznych,

2) transakcji wynikających z umów kredytu albo pożyczki zawartych przez banki i agencje rządowe z osobami wymienionymi w § 15 ust. 1 lub z osobami zagranicznymi w rozumieniu prawa dewizowego, jeżeli te osoby nie pozostają w związkach, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1 - 3,

3) transakcji objętych, zgodnie z odrębnymi przepisami, tajemnicą państwową lub bankową,

4) transakcji związanych z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnot samorządowych, w szczególności z usługami komunalnymi.

§ 17a. 1. Organy lub jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazują Ministrowi Finansów, na jego żądanie, informacje o umowach zawartych z:

1) osobami zagranicznymi w rozumieniu prawa dewizowego,

2) osobami lub jednostkami wymienionymi w art. 82 § 1 pkt 1 ustawy.

2. Informacje podatkowe przekazywane przez organy lub jednostki wymienione w ust. 1 zawierają następujące dane: imię i nazwisko lub nazwę (firmę) kontrahenta zawartej umowy, datę zawarcia umowy oraz jej wartość.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, są przekazywane w terminie 30 dni od dnia doręczenia żądania Ministra Finansów.

4. Przekazanie informacji następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

5. W sprawach, o których mowa w ust. 1-4, nie stosuje się przepisów § 15-17.

§ 18. Główny Urząd Ceł jest obowiązany przekazywać Ministrowi Finansów informacje dotyczące przywozu towarów z zagranicy, dokonywanego przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, w terminach:

1) do dnia 31 sierpnia - za pierwsze półrocze roku kalendarzowego,

2) do ostatniego dnia lutego - za drugie półrocze poprzedniego roku kalendarzowego.

§ 19. 1. Płatnicy i inkasenci, którzy potrącają przysługujące im wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków, są obowiązani do przesyłania informacji urzędowi skarbowemu, któremu, zgodnie z odrębnymi przepisami, przekazują pobrane podatki.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:

1) dane identyfikujące płatnika lub inkasenta,

2) kwotę pobranych podatków,

3) kwotę wpłaconych podatków,

4) kwotę potrąconego wynagrodzenia.

3. Informacje są przesyłane bez wezwania, w terminach przewidzianych do składania deklaracji, na podstawie których płatnicy lub inkasenci dokonują rozliczenia pobranych podatków, a jeżeli nie są obowiązani do składania tych deklaracji - w terminie do złożenia informacji o pobranych podatkach lub zaliczkach na podatek.

4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się, jeżeli w deklaracjach lub informacjach, które są składane przez płatników lub inkasentów na podstawie odrębnych przepisów, płatnik zamieści informację o pobranym wynagrodzeniu w rubryce «wyjaśnienie różnicy między kwotą pobranego podatku a kwotą wpłaconego podatku» lub w innej rubryce, która jest przeznaczona do zamieszczania informacji o pobranym wynagrodzeniu.

Rozdział 6

Rachunki

§ 20. 1. Rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi jest wystawiany z kopią i zawiera co najmniej:

1) imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adres sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i od biorcy usługi,

2) datę wystawienia i numer kolejny rachunku,

3) określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe,

4) ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie,

5) czytelny podpis wystawcy rachunku oraz odcisk pieczęci wystawcy rachunku, jeżeli się nią posługuje.

2. Rachunki mogą być sporządzane odręcznie, maszynowo lub przy zastosowaniu techniki informatycznej.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do faktur i rachunków uproszczonych wystawianych przez podatników podatku od towarów i usług.

Rozdział 7

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli

§ 21. Wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej przez:

1) pracownika urzędu skarbowego - stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia,

2) pracownika urzędu gminy (miasta) - stanowi załącznik nr 6 do rozporządzenia.

Rozdział 8

Wydawanie zaświadczeń

§ 22. 1. Zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika jest wydawane, z zastrzeżeniem ust. 2, przez organ podatkowy właściwy rzeczowo i miejscowo w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych.

2. Jeżeli organem podatkowym jest urząd skarbowy, zaświadczenie jest wydawane:

1) w zakresie zaległości podatkowych osób prawnych - przez urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę osoby prawnej,

2) w zakresie zaległości podatkowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, z wyjątkiem zakładów (oddziałów) osób prawnych - przez urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę jednostki,

3) w zakresie zaległości podatkowych osób fizycznych - przez urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby fizycznej,

4) w zakresie zaległości podatkowych jednostek i osób nie mających siedziby lub miejsca zamieszkania w kraju - przez urząd skarbowy właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

3. Urząd skarbowy wydaje zaświadczenie po porozumieniu:

1) z urzędami skarbowymi, na których terenie podatnik uprzednio miał siedzibę lub miejsca zamieszkania, jeżeli zostały one wskazane w piśmie wyrażającym zgodę, o której mowa w art. 302 ustawy, oraz

2) z urzędami skarbowymi, z których otrzymał do realizacji tytuły wykonawcze wystawione na zaległości podatkowe podatnika, oraz

3) z urzędem skarbowym właściwym dla nadania podatnikowi NIP - jeżeli jest to inny urząd niż wydający zaświadczenie.

§ 23. 1. Zaświadczenie jest wydawane na żądanie podmiotów wymienionych w art. 302 ustawy, za zgodą podatnika wyrażoną na piśmie, z jego podpisem urzędowo lub notarialne poświadczonym, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Podstawę do wydania zaświadczenia potwierdzającego wysokość zaległości podatkowych, związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną w formie wyodrębnionej organizacyjnie, stanowi zgoda podatnika wyrażona na piśmie, z jego podpisem i pieczęcią używaną dla celów tej działalności.

§ 24. 1. Treść wyrażonej przez podatnika zgody powinna zawierać oznaczenie podmiotu uprawnionego do żądania zaświadczenia, wskazanie zakresu informacji, na których ujawnienie podatnik wyraża zgodę, oraz wskazanie poprzednich miejsc zamieszkania lub siedzib w okresie ostatnich pięciu lat.

2. Jeżeli treść zgody nie określa zakresu informacji, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się, że podatnik wyraził zgodę na podanie w zaświadczeniu wyłącznie wysokości zaległości podatkowych.

3. Zakres informacji, o którym mowa w ust. 1, może ponadto obejmować:

1) okresy, z których pochodzą zaległości, i ich tytuły,

2) wysokość zaległości podatkowych, których płatność została rozłożona na raty, w tym kwotę zrealizowanych płatności, oraz terminy płatności wymagalnych rat.

§ 25. W zaświadczeniu wykazuje się wysokość ujawnionych zaległości podatkowych podatnika na dzień wystawienia zaświadczenia.

§ 26. 1. Zaświadczenie, z zastrzeżeniem ust. 2, jest wydawane bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni od daty przedstawienia zgody wyrażonej przez podatnika.

2. Jeżeli wydanie zaświadczenia wymaga porozumienia, o którym mowa w § 22 ust. 3, termin wydania zaświadczenia może być przedłużony do 14 dni.

3. Organ podatkowy odmawia wydania zaświadczenia, jeżeli podmiot, zgłaszając się do tego organu po odbiór zaświadczenia, nie wykaże, że jest podmiotem, na którego rzecz podatnik udzielił zgody.

§ 27. 1. Przepisy § 22-26 stosuje się również, z zastrzeżeniem ust. 2-5, do zaświadczeń wydawanych na podstawie art. 40 § 1, art. 98 § 3 oraz art. 112 § 7 ustawy.

2. Zaświadczenia o wysokości nie ujawnionych hipotek ustawowych są wydawane przez organy podatkowe właściwe miejscowo i rzeczowo w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych.

3. Przepis ust. 2 stosuje się również do zaświadczeń o wysokości zaległości podatkowych, wydawanych na wniosek nabywcy przedsiębiorstwa, zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub środka trwałego.

4. W zaświadczeniach wydawanych spadkobiercom organy podatkowe, właściwe miejscowo i rzeczowo, wykazują tytuły oraz wysokość poszczególnych zobowiązań podatkowych przypadających od spadkodawcy oraz wysokość zaległości podatkowych ciążących na spadkodawcy, jak również wysokość innych należności wymienionych w art. 98 § 2 ustawy.

5. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów określonych w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

§ 28. Wzory zaświadczeń określają załączniki nr 7 i 8  do rozporządzenia.

Rozdział 9

Przepisy końcowe

§ 29. Tracą moc § 1-13 i 16-20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 7, poz. 33 i z 1997 r. Nr 103, poz. 655).

§ 30. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Minister Finansów: L. Balcerowicz

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1997 r.

Załącznik nr 1

Wzór rejestru zastawów skarbowych

--------------------------------------------------------------------------------------------------

¦   ¦ Data       ¦Dane dotyczące¦Przedmiot¦  Dane        ¦ Wysokość     ¦ Podstawa   ¦  Data     ¦

¦Lp.¦ustanowienia¦zobowiązanego,¦zastawu  ¦identyfikujące¦ należności   ¦ustanowienia¦wygaśniecia¦

¦   ¦ zastawu    ¦w tym jego NIP¦         ¦  przedmiot   ¦zabezpieczonej¦ zastawu    ¦  zastawu  ¦

¦   ¦            ¦              ¦         ¦  zastawu     ¦ zastawem     ¦            ¦           ¦

¦------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦            ¦           ¦

¦------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦            ¦           ¦

¦------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦            ¦           ¦

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 2

Wzór Centralnego Rejestru Zastawów Skarbowych

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

¦   ¦Urząd        ¦Data        ¦Dane          ¦Przedmiot¦Dane          ¦Wysokość      ¦Podstawa¦Data       ¦

¦Lp.¦skarbowy     ¦ustanowienia¦dotyczące     ¦zastawu  ¦identyfikujące¦należności    ¦ustano- ¦wygaśniecia¦

¦   ¦ustanawiający¦zastawu     ¦zobowiązanego,¦         ¦przedmiot     ¦zabezpieczonej¦wienia  ¦zastawu    ¦

¦   ¦zastaw       ¦            ¦w tym jego NIP¦         ¦zastawu       ¦zastawem      ¦zastawu ¦           ¦

¦----------------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦             ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦        ¦           ¦

¦----------------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦             ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦        ¦           ¦

¦----------------------------------------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦             ¦            ¦              ¦         ¦              ¦              ¦        ¦           ¦

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 3

Strona 1

INFORMACJA O ZDARZENIACH MOGĄCYCH MIEĆ WPŁYW NA POWSTANIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO LUB WYSOKOŚĆ

ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO INNYCH OSÓB

         za okres...............................

+--------------------------------------------------------------------------+

¦                         ¦                                                ¦

¦Dane identyfikacyjne     ¦................................................¦

¦kontrahenta              ¦                                                ¦

+-------------------------+      imię i nazwisko lub nazwa (firma)         ¦

¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦                                                ¦

+-------------------------¦................................................¦

¦         NIP             ¦                                                ¦

+-------------------------+------------------------------------------------¦

¦Dane identyfikacyjne     ¦                                                ¦

¦Zobowiązanego do         ¦................................................¦

¦sporządzenia informacji  ¦                                                ¦

+-------------------------+      imię i nazwisko lub nazwa (firma)         ¦

¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦                                                ¦

+-------------------------¦................................................¦

¦         NIP             ¦                                                ¦

+--------------------------------------------------------------------------¦

¦Informację                                                                ¦

¦sporządził:                                                               ¦

¦                                                                          ¦

¦       ................        ...............     ..................     ¦

¦            podpis                   data             pieczątka           ¦

+--------------------------------------------------------------------------+

Strona 2

---------------------------------------------------------------------------

¦                     DANE DOTYCZĄCE TRANSAKCJI                           ¦

¦(wypełnić w zakresie transakcji zawartych z kontrahentem wymienionym na  ¦

¦odwrocie)                                                                ¦

¦-------------------------------------------------------------------------¦

¦  data     ¦   wartość   ¦                               ¦               ¦

¦           ¦ przedmiotu  ¦                               ¦               ¦

¦           ¦transakcji w ¦przedmiot (rodzaj) transakcji  ¦  uwagi US     ¦

¦           ¦     zł      ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

¦-----------¦-------------¦-------------------------------¦---------------¦

¦           ¦             ¦                               ¦               ¦

---------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 4

INFORMACJA O UMOWACH ZAWARTYCH w roku podatkowym .........................

---------------------------------------------------------------------------------

¦Dane            ¦                   ¦                      ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦

¦identyfikacyjne ¦                   ¦                      ¦-------------------¦

¦zobowiązanego do¦                   ¦                      ¦    N I P          ¦

¦sporządzenia    ¦                   ¦                      ¦                   ¦

¦informacji      ¦ ................. ¦ .................... ¦                   ¦

---------------------------------------------------------------------------------

                  imię i nazwisko       adres zamieszkania

                  lub nazwa/firma        lub siedziba

--------------------------------------------------------------------------------

¦   ¦DANE IDENTYFIKACYJNE KONTRAHENTA           ¦   ŁĄCZNA WARTOŚĆ     ¦       ¦

¦   ¦                                           ¦   PRZEDMIOTU UMÓW    ¦       ¦

¦   ¦                                           ¦      w zł a)         ¦       ¦

¦Lp.¦------------------------------------------------------------------¦ UWAGI ¦

¦   ¦imię i    ¦adres       ¦                   ¦      ¦w tym          ¦   US  ¦

¦   ¦nazwisko  ¦zamieszkania¦     N I P         ¦ogółem¦dotyczących    ¦       ¦

¦   ¦lub nazwa ¦lub siedziba¦                   ¦      ¦usług          ¦       ¦

¦   ¦(firma)   ¦            ¦                   ¦      ¦niematerialnych¦       ¦

¦   ¦          ¦            ¦                   ¦      ¦b)             ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-------------------¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

--------------------------------------------------------------------------------

a) Zawartych w roku podatkowym z jednym kontrahentem.

b) Wypełniają osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości

   prawnej.

                                    Strona 2

--------------------------------------------------------------------------------

¦   ¦DANE IDENTYFIKACYJNE KONTRAHENTA           ¦   ŁĄCZNA WARTOŚĆ     ¦       ¦

¦   ¦                                           ¦   PRZEDMIOTU UMÓW    ¦       ¦

¦   ¦                                           ¦      w zł a)         ¦       ¦

¦Lp.¦------------------------------------------------------------------¦ UWAGI ¦

¦   ¦imię i    ¦adres       ¦                   ¦      ¦w tym          ¦   US  ¦

¦   ¦nazwisko  ¦zamieszkania¦     N I P         ¦ogółem¦dotyczących    ¦       ¦

¦   ¦lub nazwa ¦lub siedziba¦                   ¦      ¦usług          ¦       ¦

¦   ¦(firma)   ¦            ¦                   ¦      ¦niematerialnych¦       ¦

¦   ¦          ¦            ¦                   ¦      ¦b)             ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-------------------¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

¦---¦----------¦------------¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦-¦------¦---------------¦-------¦

¦   ¦          ¦            ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦      ¦               ¦       ¦

--------------------------------------------------------------------------------

a) Zawartych w roku podatkowym z jednym kontrahentem.

b) Wypełniają osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości

   prawnej.

Informację sporządził

           ........................            .................        ........

            Podpis                                 Data                 Pieczątka

Załącznik nr 5

Wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej przez

pracownika urzędu skarbowego

..........................     ...................      .................

stempel urzędu skarbowego           miejscowość                 data

Na podstawie art. 283 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -

Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083) upoważniam

Panią/Pana..............................................................

                          (imię i nazwisko)

........................................................................

             (stanowisko służbowe i nr legitymacji służbowej)

do przeprowadzenia kontroli podatkowej .................................

........................................................................

                (dane identyfikujące kontrolowanego, w tym NIP)

w zakresie...............................................................

.........................................................................

.........................................................................

pieczęć okrągła z godłem państwa

                                        ..................................

                                      podpis z podaniem imienia i nazwiska

                                           naczelnika urzędu skarbowego

potwierdzam odbiór kopii upoważnienia

......................................

          (imię i nazwisko)

Załącznik nr 6

Wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej przez

pracownika urzędu gminy (miasta)

..............................   .....................   ..................

stempel urzędu gminy (miasta)         miejscowość                data

Na podstawie art. 283 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -

Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083)

upoważniam

Panią/Pana.................................................................

............................. (imię i nazwisko)

...........................................................................

                (stanowisko służbowe i nr legitymacji służbowej)

do przeprowadzenia kontroli podatkowej.....................................

...........................................................................

              (dane identyfikujące kontrolowanego, w tym NIP)

w zakresie.................................................................

...........................................................................

...........................................................................

                                       ....................................

                                       podpis z podaniem imienia i nazwiska

                                      wójta, burmistrza (prezydenta miasta)

 potwierdzam odbiór kopii upoważnienia

.......................................

         (imię i nazwisko)

Załącznik nr 7

............................      ................       ..................

stempel organu podatkowego          miejscowość                 data

                           ZAŚWIADCZENIE NR.......

Zaświadcza się na żądanie .................................................

                               imię i nazwisko lub nazwa (firma) oraz NIP

...........................................................................

                    adres zamieszkania lub adres siedziby

że według stanu na dzień................... ujawnione zaległości podatkowe

ciążące na................................................................

                            imię i nazwisko lub nazwa (firma) oraz NIP

...........................................................................

                             adres zamieszkania lub adres siedziby

wynoszą 1)

----------------------     --------------------------------------------------

¦                    ¦     ¦                                                ¦

¦                    ¦     ¦                                                ¦

¦                    ¦     ¦                                                ¦

¦                    ¦     ¦                                                ¦

¦zł              gr  ¦     ¦(słownie złotych)              (groszy jak obok)¦

----------------------     --------------------------------------------------

pieczęć okrągła z godłem państwa

                                  .........................................

                                    podpis z podaniem imienia, nazwiska i

                                             stanowiska służbowego

____________________________

1) W przypadku braku zaległości wpisać “nie wystąpiły”.

Załącznik nr 8

...........................      ....................       ............

stempel organu podatkowego            miejscowość                data

                           ZAŚWIADCZENIE Nr...

wydane na żądanie .......................................................

                          imię i nazwisko lub nazwa (firma) oraz NIP

.........................................................................

                           adres zamieszkania lub adres siedziby

o ujawnionych zaległościach podatkowych podatnika........................

.........................................................................

                          imię i nazwisko lub nazwa (firma) oraz NIP

.........................................................................

                          adres zamieszkania lub adres siedziby

według stanu na dzień....................................................

UWAGA! ODPOWIEDNIE CZĘŚCI WYPEŁNIA SIĘ W ZALEŻNOŚCI OD ŻĄDANEGO PRZEZ

PODATNIKA ZAKRESU INFORMACJI

-----------------------------------------------------------------------------

¦A. Zaświadcza się, że ujawnione zaległości        ¦     pieczęć okrągła    ¦

¦   podatkowe podatnika wynoszą ogółem 1)          ¦     z godłem państwa   ¦

¦                                                  ¦                        ¦

-----------------------  --------------------------¦                        ¦

¦zł                 gr¦  ¦(słownie złotych)        ¦........................¦

¦                     ¦  ¦        (groszy jak obok)¦podpis z podaniem       ¦

¦                     ¦  ¦                         ¦imienia, nazwiska i     ¦

¦                     ¦  ¦                         ¦stanowiska służbowego   ¦

-----------------------------------------------------------------------------

1) w przypadku braku zaległości wpisać “nie wystąpiły”.

-----------------------------------------------------------------------------

¦B. Zaświadcza się, że kwoty wykazanej w części A  ¦     pieczęć okrągła    ¦

¦                                                  ¦     z godłem państwa   ¦

¦kwota zł..............gr..powstała za okres.......¦                        ¦

¦z tytułu..........................................¦                        ¦

¦kwota zł..............gr..powstała za okres.......¦........................¦

¦z tytułu..........................................¦podpis z podaniem       ¦

¦kwota zł..............gr..powstała za okres.......¦imienia, nazwiska i     ¦

¦z tytułu..........................................¦stanowiska służbowego   ¦

-----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------

¦C. Zaświadcza się, że z kwoty wykazanej w części A¦     pieczęć okrągła    ¦

¦                                                  ¦     z godłem państwa   ¦

¦kwota zł.............gr..została rozłożona na..rat¦                        ¦

¦z terminem płatności ostatniej raty w dniu........¦                        ¦

¦kwota zł.............gr..została rozłożona na..rat¦........................¦

¦z terminem płatności ostatniej raty w dniu........¦podpis z podaniem       ¦

¦kwota zł.............gr..została rozłożona na..rat¦imienia, nazwiska i     ¦

¦z terminem płatności ostatniej raty w dniu........¦stanowiska służbowego   ¦

-----------------------------------------------------------------------------


Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 czerwca 1998 r.
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 czerwca 1998 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju

Dz. U. 1998 r. Nr 69 poz. 454

Na podstawie art. 77[4] pkt 2 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa zasady ustalania oraz wysokość należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej odbywanej na obszarze kraju.

2. Podróżą służbową jest wykonywanie zadania określonego przez pracodawcę poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, w terminie i miejscu określonych w poleceniu wyjazdu służbowego.

§ 2. Miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży służbowej określa pracodawca w poleceniu wyjazdu służbowego.

§ 3. Z tytułu podróży służbowej przysługują diety oraz zwrot kosztów:

1) przejazdów z miejscowości stałego miejsca pracy bądź z miejscowości zamieszkania pracownika do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem,

2) noclegów bądź ryczałt za nocleg,

3) dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu,

4) innych udokumentowanych wydatków.

§ 4. 1. Dieta stanowi ekwiwalent pieniężny na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej.

2. Dieta wynosi 12 zł za dobę podróży służbowej.

3. Kwota diety, o której mowa w ust. 2, ulega podwyższeniu stosownie do wskaźnika wzrostu cen żywności, w przypadku gdy wzrost tych cen w stosunku do miesiąca poprzedzającego ustalenie diety przekroczy 10%.

4. Podwyżkę diety wprowadza się począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po uzyskaniu informacji od Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o przekroczeniu wzrostu cen, o którym mowa w ust. 3.

5. Należność z tytułu diet oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży służbowej (wyjazdu) do powrotu (przyjazdu) po wykonaniu zadania.

6. Przy obliczaniu diet stosuje się następujące zasady:

1) jeżeli podróż służbowa trwa nie dłużej niż dobę i wynosi:

a) od 8 do 12 godzin - przysługuje połowa diety,

b) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości,

2) jeżeli podróż służbowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:

a) do 8 godzin - przysługuje połowa diety,

b) ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

7. Dieta nie przysługuje za czas delegowania do miejscowości, w której pracownik zamieszkuje.

§ 5. 1. Środek transportu właściwy do odbycia podróży służbowej określa pracodawca w poleceniu wyjazdu służbowego.

2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

3. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży służbowej samochodem stanowiącym własność pracownika. W takim przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu według stawek za jeden kilometr przebiegu, określonych przez pracodawcę na podstawie przepisów w sprawie warunków ustalania i zasad zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy.

§ 6. 1. Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży służbowej pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety.

2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli pracownik odbywa podróż służbową pojazdem samochodowym (służbowym lub prywatnym).

§ 7. 1. Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem.

2. Pracownikowi, któremu w czasie podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył rachunku z kwatery prywatnej bądź z hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.

3. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 21°° i 7°°.

4. Prawo do zwrotu kosztów lub ryczałtu za nocleg nie przysługuje po nocnej podróży, w czasie której pracownik korzystał z wagonu sypialnego lub kuszetki, a także jeżeli pracodawca uzna, że pracownik ma możliwość codziennego powrotu do miejscowości zamieszkania.

§ 8. 1. Pracownikowi przebywającemu w podróży służbowej trwającej co najmniej 10 dni przysługuje prawo do przejazdu do miejscowości zamieszkania w dniu wolnym od pracy na koszt pracodawcy.

2. Za przejazd do miejscowości zamieszkania i z powrotem przysługuje zwrot kosztów przejazdu środkiem transportu określonym przez pracodawcę.

3. Za czas pobytu w miejscowości zamieszkania nie przysługują diety ani zwrot kosztów lub ryczałt za nocleg.

§ 9. Pracownikowi, którego obowiązki służbowe polegają na częstych wyjazdach na obszar przydzielonego mu rejonu działania, pracodawca może ustalić, za zgodą pracownika - z uwzględnieniem zasad wynikających z rozporządzenia - ryczałt miesięczny, obejmujący ogólną kwotę należności za określoną liczbę dni podróży służbowych w miesiącu.

§ 10. Traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Monitor Polski Nr 39, poz. 387 i z 1997 r. Nr 34, poz. 327).

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 czerwca 1998 r.


Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 1998 r.
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 1998 r. w sprawie warunków ustalania i zasad zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy

Dz. U. 1998 r. Nr 41 poz. 239

Na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób (Dz. U. Nr 141, poz. 942 i Nr 158, poz. 1045) zarządza się, co następuje:

§ 1. Podstawą zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy, zwanych dalej “pojazdami do celów służbowych”, jest umowa cywilnoprawna zawarta między pracodawcą a pracownikiem, dotycząca używania pojazdu do celów służbowych, na warunkach

niniejszego rozporządzenia.

§ 2. 1. Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu, które nie mogą być wyższe niż:

1) dla samochodu osobowego:

a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 - 0,3340 zł,

b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 - 0,5354 zł,

2) dla motocykla - 0,1474 zł,

3) dla motoroweru - 0,0884 zł.

2. Stawki za 1 kilometr przebiegu, określone w ust. 1, ulegają zmianom w stopniu odpowiadającym kwartalnemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w minionym kwartale w stosunku do kwartału poprzedzającego miniony kwartał. Zmiana ta następuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wskaźnik ten został ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.

§ 3. 1. Pojazdy do celów służbowych mogą być używane do jazd: lokalnych (w granicach administracyjnych miasta lub gminy) i podróży służbowych (jazdy zamiejscowe).

2. Miesięczny limit przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 3-5, ustala pracodawca.

3. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, właściwych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika, nie może przekroczyć:

1) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,

2) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,

3) 700 km - ponad 500 rys. mieszkańców.

4. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne dla służby leśnej może zostać podwyższony, przy czym nie może on przekroczyć 1500 km.

5. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne dla służb ratowniczych i innych właściwych instytucji w sytuacji zagrożenia klęską żywiołową lub usuwania jej skutków, albo skutków katastrofy ekologicznej, może zostać podwyższony, przy czym nie może on przekroczyć 3000 km.

§ 4. 1. Zwrot kosztów za jazdy lokalne następuje w formie miesięcznego ryczałtu, po złożeniu pisemnego oświadczenia pracownika o używaniu pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu.

2. Zwrot kosztów za podróż służbową następuje na podstawie polecenia wyjazdu służbowego, w wysokości iloczynu przejechanych kilometrów przez obowiązującą stawkę za 1 kilometr, o której mowa w § 2.

3. Kwotę ustalonego ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o jedną dwudziestą drugą za każdy roboczy dzień nieobecności w miejscu pracy z powodu choroby, urlopu lub innej nieobecności oraz podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1998 r.


Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dz. U. 1995 r. Nr 35 poz. 173

zmiany:

Dz. U. 1995 r. Nr 148 poz. 722

Dz. U. 1997 r. Nr 1 poz. 4

Dz. U. 1997 r. Nr 6 poz. 35

Dz. U. 1997 r. Nr 128 poz. 834

Rozdział 1 Działy specjalne produkcji rolnej

Rozdział 2 Ewidencjonowanie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Rozdział 3 Odliczenia od dochodu

Rozdział 4 Zwolnienia od podatku

Rozdział 5 Ulgi z tytułu nauki zawodu

Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe

Załącznik

Na podstawie art. 2 ust. 5, art. 12 ust. 8, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 7 pkt 2 lit. c), art. 24 ust. 7, art. 26 ust. 14, art. 27a ust. 21 oraz art. 53 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Działy specjalne produkcji rolnej

§ 1. 1. Ustala się minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, przy zachowaniu których działalność uznawana jest za działalność rolniczą:

1) miesiąc - w przypadku uprawy roślin,

2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,

3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

- licząc od dnia nabycia.

2. Nie stanowią działu specjalnego produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nie przekraczających wielkości określonych w kolumnie 2 tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia oraz hodowla i

chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym nie wymienionych pod lp. 15 tego załącznika.

§ 2. Normy szacunkowe dochodu rocznego z działów specjalnych produkcji rolnej określa załącznik do rozporządzenia.

§ 3. 1. Normy szacunkowe dochodu rocznego stosuje się od jednostek powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3 tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia, z tym że w przypadku:

1) upraw w szklarniach i tunelach foliowych - od 1 m2 powierzchni ogólnej obliczanej według wewnętrznej długości ścian,

2) upraw grzybów i ich grzybni - od 1 m2 powierzchni zajętej pod te uprawy,

3) wylęgarni drobiu - od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu,

4) zwierząt laboratoryjnych - od 1 sztuki sprzedanych zwierząt,

5) hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b) - h) załącznika - od 1 sztuki zwierząt sprzedanych,

6) hodowli ryb akwariowych - od 1 dm3 objętości akwarium, obliczonej według wewnętrznych długości krawędzi.

2. Jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w kolumnie 2 tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia, opodatkowaniu podlegają dochody ustalone z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji.

3. Jeżeli w ciągu rocznego cyklu produkcji na tej samej powierzchni są prowadzone różne uprawy, dla których są ustalane różne normy szacunkowe dochodu, dochód z każdego rodzaju uprawy oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 5, przy zastosowaniu właściwej dla niej normy, proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których była prowadzona taka uprawa, wliczając w to okres przygotowania do zaprowadzenia tej uprawy.

4. Przepis ust. 3 stosuje się również w razie rozpoczęcia lub zaprzestania w ciągu roku prowadzenia działów specjalnych.

5. W szklarniach nie ogrzewanych stosuje się normę roczną bez względu na okres i rodzaj prowadzonej uprawy.

§ 4. 1. W ewidencji księgowej dochodów i kosztów, prowadzonej przez rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną, powinny być wyodrębnione dochody i koszty dotyczące produkcji rolniczej roślinnej i zwierzęcej nie polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

2. Przy ustalaniu wyodrębnionych dochodów i kosztów z działalności rolniczej roślinnej i zwierzęcej nie polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej stosuje się odpowiednio zasady obowiązujące przy ewidencjonowaniu dochodów i kosztów z całokształtu działalności spółdzielni.

Rozdział 2

Ewidencjonowanie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

§ 5. (utracił moc)

Rozdział 3

Odliczenia od dochodu

§ 6. Za wydatki na cele szkoły, poniesione z tytułu prowadzenia szkoły niepublicznej w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, uważa się wydatki na:

1) zakup stanowiących środki trwałe pomocy dydaktycznych i innych urządzeń niezbędnych do prowadzenia szkoły,

2) wydatki związane z organizowaniem wypoczynku wakacyjnego uczniów, w części stanowiącej wynagrodzenie personelu wychowawczego i obsługi, jeżeli nie zostało ono pokryte przez wpłaty rodziców.

§ 7.1. Za wydatki poniesione przez podatnika na jego odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe, podlegające odliczeniu od podatku, uważa się wydatki z tytułu:

1) dokształcania w formach szkolnych i pozaszkolnych, określonych w przepisach w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych,

2) poddania się egzaminowi na tytuł kwalifikacyjny,

3) nauki języka obcego w formach zorganizowanych przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie.

2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli:

1) nie zostały odliczone od podatku, na podstawie art. 27a ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776), zwanej dalej “ustawą”,

2) nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

3. Podstawą odliczenia wydatków poniesionych na odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe jest posiadanie przez podatnika dowodu ich poniesienia.

§ 8. 1. Za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, uważa się wydatki na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

3) zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjno-usprawniającym,

6) odpłatność za pobyt na leczeniu sanatoryjnym, za pobyt w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych i szkolno-wychowawczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjno-usprawniające,

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nie przekraczającej w roku podatkowym trzykrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

8) utrzymanie przez osoby niewidome, o których mowa w pkt 7, psa przewodnika - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt 7,

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

10) opłacenie tłumacza języka migowego,

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych,

12) leki - w wysokości stanowiącej nadwyżkę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą odpowiadającą 20% najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo),

13) odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu, niż wymienione w lit. a),

13a) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne do lat 16, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt 7,

14) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem na:

a) turnusie rehabilitacyjno-usprawniającym,

b) leczeniu sanatoryjnym w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych oraz szkolno-wychowawczych

c) koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych.

2. Wydatki na cele rehabilitacyjne wymienione w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo finansowane z tych funduszy, odlicza się różnicę pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną z zakładowego albo państwowego funduszu rehabilitacji lub zwróconą z jakichkolwiek środków.

3. Podstawą do odliczenia wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne jest posiadanie dowodu poniesienia tych wydatków, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 8 i 13a.

4. Warunkiem odliczenia, o którym mowa w ust. 3, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo

3) orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

5. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty najniższego wynagrodzenia pracowników za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy.

6. Ilekroć w przepisach ust. 1-5 jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Rozdział 4

Zwolnienia od podatku

§ 9. 1. Zwalnia się od podatku dochodowego:

1) dodatki do rent rodzinnych dla sierot zupełnych,

2) stypendia socjalne, dopłaty do zakwaterowania w domach studenckich i internatach oraz do wyżywienia, przyznane na mocy odrębnych przepisów studentom studiów dziennych i uczniom, a także jednorazowe zasiłki (zapomogi) wypłacane tym osobom w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, w tym również jednorazowe zasiłki (zapomogi) ze środków rad rodziców,

3) zasiłki chorobowe wypłacane na podstawie odrębnych przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin, w części odpowiadającej udziałowi dochodu z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, w dochodzie podzielnym spółdzielni,

4) dodatki z tytułu wzrostu cen podstawowych artykułów żywnościowych, wypłacane na podstawie odrębnych przepisów,

5) wypłacane po dniu 1 stycznia 1992 r.:

a) wynagrodzenia i nagrody dla twórców pracowniczych projektów wynalazczych,

b) kwoty stanowiące zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych przez twórców pracowniczych projektów wynalazczych przy opracowywaniu i realizacji projektów, zgłoszonych i przyjętych do realizacji przed tym dniem,

6) dochody osób fizycznych określonych w art. 3 ustawy, ze źródeł przychodów położonych w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodów, jeżeli podlegają one w tym państwie podatkowi tego samego rodzaju i państwo to postępuje według zasad wzajemności co do takich samych dochodów ze źródeł położonych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

7) (skreślony)

7a) (skreślony)

8) wartość rzeczowych świadczeń okolicznościowych do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty najniższego wynagrodzenia pracowników obowiązującego w grudniu roku poprzedzającego rok podatkowy, określonego odrębnymi przepisami; rzeczowymi świadczeniami okolicznościowymi są w szczególności paczki świąteczne dla dzieci, bilety na imprezy sportowe i kulturalne,

9) wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych i nagród nie przekracza kwoty trzykrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

10) wartość posiłków spożywanych w stołówce zakładowej prowadzonej przez zakład pracy lub inną wyspecjalizowaną jednostkę organizacyjną na zlecenie zakładu pracy, z wyjątkiem ekwiwalentu za te posiłki,

11) (skreślony)

11a) diety i kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez członków komisji, działających na podstawie ustawy o samorządzie terytorialnym, nie będących radnymi - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie trzykrotnego najniższego  wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

12) dodatki dewizowe wypłacane na podstawie odrębnych przepisów marynarzom i rybakom zatrudnionym w krajowych przedsiębiorstwach żeglugi i rybołówstwa morskiego - w części nie przekraczającej 25% tych dodatków,

13) dochody ze sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli, nie stanowiących działów specjalnych produkcji rolnej, przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt, w tym również na rozbiorze, podziale i klasyfikacji mięsa; zwolnienie nie dotyczy dochodów uzyskiwanych przez osoby, które dokonują sprzedaży towarów i produktów innych niż pochodzące z własnej uprawy lub hodowli,

14) dochody ze sprzedaży surowców roślin zielarskich (SWW 4033), jagód, owoców leśnych i grzybów (SWW 4361) i ziół dziko rosnących leśnych (SWW 4362) - ze zboru dokonywanego osobiście albo z udziałem członków najbliższej rodziny,

15) kwoty jednorazowej pomocy finansowej wypłacanej ofiarom prześladowań hitlerowskich przez Fundację “Polsko-Niemieckie Pojednanie”,

16) otrzymywane z zagranicy

a) renty inwalidzkie z tytułu inwalidztwa wojennego,

b) kwoty zaopatrzenia przyznane ofiarom wojny oraz członkom ich rodzin,

c) renty wypadkowe osób, których inwalidztwo powstało w związku z przymusowym pobytem na robotach w III Rzeszy Niemieckiej w latach 1939-1945, pod warunkiem przedstawienia płatnikowi dokumentu instytucji zagranicznej stwierdzającego charakter przyznanego świadczenia,

17) renty kombatanckie osób represjonowanych i członków ich rodzin, przyznane na zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,

18) kwoty diet i kieszonkowego dla gości zagranicznych przybywających do Polski w ramach programów i umów oraz wartość wyżywienia dla tłumaczy (pilotów) towarzyszących tym gościom, z wyjątkiem ekwiwalentów za to wyżywienie,

19) równoważniki pieniężne za brak kwatery, wypłacane: funkcjonariuszom Policji i Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej oraz strażakom Państwowej Straży Pożarnej - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie trzykrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

20) zapomogi losowe z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci, wypłacane z innych źródeł niż określone w art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy,

21) dopłaty z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i innych źródeł do:

a) zorganizowanego wypoczynku w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk. w tym również połączonego z nauką,

b) pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych,

c) przejazdów związanych z wypoczynkiem i pobytem na leczeniu, o których mowa pod lit. a) i b)

- dzieci i młodzieży do lat 18,

22) świadczenia z pomocy społecznej na inne cele niż wymienione w ustawie,

23) część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących tam dochody z innych tytułów niż stosunek pracy lub stypendium - w wysokości odpowiadającej równowartości diet, określonych w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra w sprawie diet i innych należności z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, obliczonych za okres, w którym osoby te uzyskiwały dochód; zwolnienia nie stosuje się w przypadku uzyskania za ten sam okres dochodu ze stosunku pracy lub stypendium, z którego część zwolniona jest od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy,

24) dochody stanowiące równowartość wydatków na zakwaterowanie, poniesionych przez osoby przebywające czasowo za granicą i uzyskujące tam dochody - jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym (lub równorzędnym dokumentem), do wysokości limitu na koszty hotelu, określonego w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, a w razie braku rachunku - w wysokości 25% tego limitu; zwolnienie nie dotyczy osób, którym zapewniono bezpłatne zakwaterowanie,

25) uposażenia funkcjonariuszy Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji wyspecjalizowanych oraz innych międzynarodowych instytucji i organizacji, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem i których statuty przewidują zwolnienie od podatku wypłacanych przez nie uposażeń, jeżeli funkcjonariusze znajdują się w wykazie Ministerstwa Spraw Zagranicznych,

26) należności pieniężne wypłacane żołnierzom i pracownikom cywilnym w związku z wyznaczeniem ich do składu osobowego polskiego kontyngentu wojskowego w ramach misji specjalnych organizacji międzynarodowych,

27) wartość świadczeń z tytułu uprawnień do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego i autobusowego, wynikających z ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,

28) wartość świadczeń z tytułu realizacji uprawnień do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej, przysługujących na podstawie odrębnych przepisów,

29) kwoty częściowego zwrotu czynszu i opłat eksploatacyjnych, dodatki mieszkaniowe oraz jednorazowe zasiłki na zagospodarowanie, wypłacane nauczycielom na podstawie Karty Nauczyciela,

30) wartość świadczeń przysługujących na podstawie odrębnych przepisów dotyczących emerytów, rencistów i kombatantów oraz niektórych osób będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z tytułu abonamentowych opłat telewizyjnych i radiowych, telefonicznych jednostek licznikowych oraz abonamentu telefonicznego,

31) ekwiwalenty pieniężne otrzymywane przez emerytów i rencistów w zamian świadczeń rzeczowych przysługujących w związku z łączącym ich poprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy,

32) wartość świadczeń przysługujących od uczelni, na podstawie odrębnych przepisów, studentom kierowanym przez uczelnię na studenckie praktyki zawodowe,

33) kwoty ustalane zgodnie z odrębnymi przepisami i wypłacane pracownikom państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej “Poczta Polska” i pracownikom Telekomunikacji Polskiej S. A. za używanie do celów służbowych (produkcyjnych) własnych pojazdów (samochodów osobowych o pojemności skokowej silnika do 900 cm3, motocykli i motorowerów),

34) wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez zakład pracy na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych; zwolnienie stosuje się, jeżeli pracownik przed otrzymaniem świadczenia złoży płatnikowi oświadczenie, iż nie zaliczy ich do wydatków, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 3 lit. e) i f) ustawy,

35) przychody ze stosunku służbowego otrzymywane w służbie kandydackiej przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej,

36) wypłacane, za pośrednictwem płatnika, przy emeryturach i rentach zagranicznych podwyżki (zwiększenia) mające charakter dodatków rodzinnych, pod warunkiem przedstawienia płatnikowi dokumentu stwierdzającego wysokość podwyżki,

37) świadczenia rzeczowe (w naturze) lub ekwiwalenty pieniężne w zamian tych świadczeń, przysługujące na podstawie odrębnych przepisów członkom rodzin zmarłych pracowników oraz zmarłych emerytów i rencistów,

38) dochody uzyskane z tytułu zakupu zakładowych budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych - w wysokości odpowiadającej różnicy między ceną rynkową tych budynków lub lokali a ceną zakupu,

39) wynagrodzenia otrzymywane przez członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych z tytułu użytkowania przez spółdzielnie wniesionych wkładów gruntowych,

40) odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy,

41) dochód uzyskany przez pracownika z tytułu ulgi w opłacie za energię elektryczną - w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy ceną ustaloną dla innych odbiorców a ceną ustaloną dla pracownika,

42) dodatki mieszkaniowe i ryczałty na zakup opału, przyznane na podstawie przepisów o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych,

43) dodatek kombatancki oraz dodatek za tajne nauczanie, przyznawane na podstawie odrębnych przepisów,

44) zasiłki na zmniejszenie wydatków na leki i artykuły sanitarne, przyznane na podstawie odrębnych przepisów,

45) dodatek do emerytur i rent, przyznany żołnierzom-górnikom na podstawie przepisów o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania uranu,

46) dochody z tytułu emerytur i rent otrzymywanych przez osoby, które utraciły wzrok w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 lub eksplozji pozostałych po tej wojnie niewypałów i niewybuchów, pod warunkiem przedłożenia płatnikowi:

a) orzeczenia o uznaniu za inwalidę wzroku I lub II grupy, wydanego przez właściwy organ,

b) dokumentacji leczniczej (szpitalnej) z okresu wypadku, potwierdzającej wypadek, bądź poświadczonego notarialnie oświadczenia dwóch świadków potwierdzających utratę wzroku w wyniku działań wojennych w latach 1939-1945 lub eksplozji niewypałów i niewybuchów pozostałych po tej wojnie,

c) aktualnego zaświadczenia lekarskiego - okulistycznego o urazowym uszkodzeniu wzroku bądź aktualnego zaświadczenia z przeprowadzonej obdukcji sądowo-lekarskiej, potwierdzającego utratę lub uszkodzenie wzroku w wyniku zdarzeń, o których mowa w lit. b), lub

d) ważnej legitymacji Stowarzyszenia Niewidomych Cywilnych Ofiar Wojny lub Związku Ociemniałych Żołnierzy RP,

47) przychody uzyskane przez krwiodawców ze sprzedaży pobranych od nich: krwi lub osocza,

48) kwoty stanowiące zwrot kosztów dojazdu do pracy i zakwaterowania, wypłacane przez rejonowe urzędy pracy na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu,

49) jednorazowe zasiłki na zagospodarowanie, wypłacane nauczycielom akademickim na podstawie przepisów o szkolnictwie wyższym,

50) świadczenia otrzymane na podstawie art. 23 ust. 5 i 7 oraz art. 46 ustawy z dnia 9 czerwca 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679 i Nr 121, poz. 770),

51) dochód uzyskany ze zbycia akcji (udziałów) otrzymanych w drodze spadku albo darowizny - w części odpowiadającej kwocie zapłaconego podatku od spadków i darowizn.

2. Jeżeli podatnik oprócz dochodów określonych w ust. 1 pkt 6, osiąga również inne dochody ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podatek od tych dochodów ustala się w sposób określony w art. 27 ust. 5 ustawy.

Rozdział 5

Ulgi z tytułu nauki zawodu

§ 10. 1. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, w tym również w formie spółki prawa cywilnego, spółki komandytowej lub spółki jawnej, uprawnione na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniające w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu, zwalnia się w części od podatku dochodowego przez obniżenie tego podatku o kwotę ustaloną w wysokości i na warunkach określonych w rozporządzeniu, zwaną dalej “ulgą”.

2. Ulga przysługuje, jeżeli szkolenie zostało zakończone pozytywnym wynikiem egzaminu.

3. Ulga nie przysługuje za wyszkolenie pracownika będącego już wykwalifikowanym pracownikiem (czeladnikiem) w tym samym lub w innym zawodzie.

§ 11. 1. Wysokość ulgi za wyszkolenie jednego pracownika zależy od okresu szkolenia wynikającego z umowy o pracę.

2. Ulga z tytułu wyszkolenia jednego pracownika polega na obniżeniu podatku, o którym mowa w § 10 ust. 1, należnego za okres od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja o przyznaniu ulgi, o kwotę odpowiadająca:

1) sześciokrotnemu najniższemu wynagrodzeniu miesięcznemu pracowników, określonemu za miesiąc, w którym zakończono szkolenie pozytywnym wynikiem egzaminu - przy okresie szkolenia do 24 miesięcy,

2) dziesięciokrotnemu miesięcznemu wynagrodzeniu, o którym mowa w pkt 1 - przy okresie szkolenia ponad 24 miesiące.

3. Kwoty ulg określone w ust. 2 podwyższa się o 20% podatnikom, którzy prowadzą działalność gospodarczą w miejscowości o liczbie mieszkańców do 5000 oraz w gminach o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym, określonych w odrębnych przepisach. Podwyżka ulgi o 20% przysługuje także wtedy, gdy po zakończeniu szkolenia gmina, w której prowadzona jest działalność, wykreślona została z wykazu gmin zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

4. Kwoty ulg określone w ust. 2 i 3 podwyższa się o 20% podatnikom, którzy w danym roku podatkowym zakończyli szkolenie więcej niż jednego pracownika; podwyżka przysługuje z tytułu zakończenia szkolenia pozytywnym wynikiem egzaminu każdego następnego pracownika.

§ 12. 1. Ulga przysługuje, jeżeli zatrudnienie pracownika w celu nauki zawodu trwało przez cały okres szkolenia wynikający z umowy o pracę w celu nauki zawodu.

2. Jeżeli umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego została przedwcześnie rozwiązana z przyczyn niezależnych od podatnika, a pracownik podjął naukę zawodu na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego do dokończenia nauki u innego podatnika - przysługującą z tytułu wyszkolenia ulgę dzieli się między obydwu podatników, proporcjonalnie do liczby miesięcy prowadzonego przez nich szkolenia. Jeżeli jednak rozwiązanie umowy nastąpiło z winy szkolącego podatnika, ulga przysługuje w wysokości proporcjonalnej do okresu szkolenia tylko temu podatnikowi, u którego pracownik ukończył naukę zawodu.

3. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, ulga przysługuje wspólnikom proporcjonalnie do ich udziału w dochodach spółki. W przypadku zmiany wspólnika w ciągu okresu szkolenia, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 13. Przepisy § 10-12 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy na podstawie umowy zawartej ze szkołą prowadzą zajęcia praktyczne lub praktyki zawodowe uczniów zasadniczych szkół zawodowych, techników, liceów zawodowych i policealnych szkół zawodowych dla niepracujących, zwane dalej “praktyczną nauką zawodu”, pod warunkiem, że praktyczna nauka zawodu trwała nie krócej niż 10 miesięcy w cyklu kształcenia.

§ 14. Wniosek o przyznanie ulg, o których mowa w § 10 i 13, podatnik jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego właściwego w sprawach podatku dochodowego w terminie jednego miesiąca od daty złożenia przez pracownika egzaminu kończącego naukę zawodu lub od daty zakończenia przez ucznia odbywania u podatnika praktycznej nauki zawodu. Wnioskodawca jest obowiązany dołączyć do wniosku dokument stwierdzający datę złożenia przez pracownika egzaminu kończącego naukę zawodu z wynikiem pozytywnym. W przypadkach, o których mowa w § 12 ust. 2, wnioskodawca jest obowiązany dołączyć do wniosku oświadczenie stwierdzające przyczyny krótszego okresu szkolenia. Wniosek o ulgę, o której mowa w § 13, powinien zawierać następujące dane: datę zawarcia ze szkołą umowy o praktyczną naukę zawodu, imię i nazwisko ucznia, datę rozpoczęcia i zakończenia przez ucznia odbywania u podatnika praktycznej nauki zawodu.

Rozdział 6

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 15. Do spraw wszczętych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 1989 r. w sprawie częściowego zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników zatrudniających pracowników w celu nauki zawodu lub prowadzących praktyczną naukę zawodu (Dz. U. Nr 64, poz. 395) i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem 1 stycznia 1992 r. stosuje się te przepisy, z tym że kwoty obniżki podatku nie wyczerpane do dnia 31 grudnia 1991 r. odlicza się od podatku dochodowego pobieranego na podstawie ustawy.

§ 16. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 124, poz. 553, z 1992 r. Nr 52, poz. 239, z 1993 r. Nr 66, poz. 312 i Nr 133, poz. 641, z 1994 r. Nr 76, poz. 345 i Nr 126, poz. 623 oraz z 1995 r. Nr 7, poz. 34) - z tym że § 12 ust. 1 pkt 34 traci moc z dniem ogłoszenia niniejszego rozporządzenia.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r., z tym że § 9 ust. 1 pkt 42 z mocą od dnia 12 listopada 1994 r.

Załącznik

TABELA RODZAJÓW I ROZMIARÓW DZIAŁÓW SPECJALNYCH PRODUKCJI ROLNEJ ORAZ NORM SZACUNKOWYCH DOCHODU ROCZNEGO

+-----------------------------------------------------------------------------------------+

¦  ¦                                                      ¦    Jednostka       ¦  Norma   ¦

¦  ¦                                                      ¦   powierzchni      ¦szacunkowa¦

¦  ¦                                                      ¦      upraw         ¦ dochodu  ¦

¦Lp¦            Rodzaje upraw i produkcji                 ¦       lub          ¦ rocznego ¦

¦  ¦                                                      ¦    rodzajów        +----------¦

¦  ¦                                                      ¦    produkcji       ¦  zł ¦ gr ¦

+--+------------------------------------------------------+--------------------+-----+----¦

¦ 1¦Uprawy w szklarniach ogrzewanych powyżej 25 m2:       ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) rośliny ozdobne                                    ¦       1 m2         ¦  7  ¦    ¦

¦  ¦b) pozostałe                                          ¦       1 m2         ¦  2  ¦ 60 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 2¦Uprawy w szklarniach nie ogrzewanych powyżej 25 m2    ¦       1 m2         ¦  1  ¦ 60 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 3¦Uprawy w tunelach foliowych ogrzewanych powyżej 50 m2:¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) rośliny ozdobne                                    ¦       1 m2         ¦  5  ¦ 20 ¦

¦  ¦b) pozostałe                                          ¦       1 m2         ¦  3  ¦ 20 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 4¦Uprawy grzybów i ich grzybni - powyżej 25 m2          ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦powierzchni uprawowej                                 ¦       1 m2         ¦  3  ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 5¦Drób rzeźny - powyżej 100 sztuk:                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) kurczęta                                           ¦     1 sztuka       ¦     ¦ 10 ¦

¦  ¦b) gęsi                                               ¦     1 sztuka       ¦     ¦ 79 ¦

¦  ¦c) kaczki                                             ¦     1 sztuka       ¦     ¦ 21 ¦

¦  ¦d) indyki                                             ¦     1 sztuka       ¦     ¦ 51 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 6¦Drób nieśny powyżej 80 sztuk:                         ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) kury nieśne (w stadzie reprodukcyjnym)             ¦     1 sztuka       ¦  1  ¦ 98 ¦

¦  ¦b) kury mięsne (w stadzie reprodukcyjnym)             ¦     1 sztuka       ¦  1  ¦ 66 ¦

¦  ¦c) gęsi (w stadzie reprodukcyjnym)                    ¦     1 sztuka       ¦  1  ¦ 10 ¦

¦  ¦d) kaczki (w stadzie reprodukcyjnym)                  ¦     1 sztuka       ¦  2  ¦ 05 ¦

¦  ¦e) indyki (w stadzie reprodukcyjnym)                  ¦     1 sztuka       ¦  8  ¦ 70 ¦

¦  ¦f) kury (produkcja jaj konsumpcyjnych)                ¦     1 sztuka       ¦  1  ¦ 45 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 7¦Wylęgarnie drobiu:                                    ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) kurczęta                                           ¦     1 sztuka       ¦     ¦  1 ¦

¦  ¦b) gęsi                                               ¦     1 sztuka       ¦     ¦  5 ¦

¦  ¦c) kaczki                                             ¦     1 sztuka       ¦     ¦  2 ¦

¦  ¦d) indyki                                             ¦     1 sztuka       ¦     ¦  5 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 8¦Zwierzęta futerkowe:                                  ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) lisy i jenoty                                      ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦  25 ¦    ¦

¦  ¦b) norki                                              ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦  11 ¦    ¦

¦  ¦c) tchórzofretki                                      ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦   8 ¦ 50 ¦

¦  ¦d) szynszyle                                          ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦  13 ¦    ¦

¦  ¦e) nutrie powyżej 50 sztuk samic stada podstawowego   ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦   3 ¦    ¦

¦  ¦f) króliki powyżej 50 sztuk samic stada podstawowego  ¦    od 1 samicy     ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦   3 ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦ 9¦Zwierzęta laboratoryjne:                              ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) szczury białe                                      ¦     1 sztuka       ¦     ¦  9 ¦

¦  ¦b) myszy białe                                        ¦     1 sztuka       ¦     ¦  2 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦10¦Jedwabniki - produkcja kokonów                        ¦      1 dm3         ¦     ¦ 20 ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦11¦Pasieki powyżej 80 rodzin                             ¦     1 rodzina      ¦   2 ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦12¦Uprawy roślin in vitro - powierzchnia półek           ¦       1 m2         ¦ 120 ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦13¦Hodowla entomofagów - powierzchnia upraw roślin       ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦żywicielskich                                         ¦       1 m2         ¦ 100 ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦14¦Hodowla dżdżownic - powierzchnia łoża hodowlanego     ¦       1 m2         ¦  50 ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦                    ¦     ¦    ¦

¦15¦Hodowla i chów innych zwierząt poza                   ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦gospodarstwem rolnym:                                 ¦                    ¦     ¦    ¦

¦  ¦a) krowy powyżej 5 sztuk                              ¦     1 sztuka       ¦ 200 ¦    ¦

¦  ¦b) cielęta powyżej 10 sztuk                           ¦     1 sztuka       ¦  42 ¦    ¦

¦  ¦c) bydło rzeźne powyżej 10 sztuk (z wyjątkiem opasów) ¦     1 sztuka       ¦  22 ¦    ¦

¦  ¦d) tuczniki powyżej 50 sztuk                          ¦     1 sztuka       ¦  25 ¦    ¦

¦  ¦e) prosięta i warchlaki powyżej 50 sztuk              ¦     1 sztuka       ¦  10 ¦    ¦

¦  ¦f) chów i hodowla owiec powyżej 10 sztuk              ¦    od 1 matki      ¦   4 ¦    ¦

¦  ¦g) tucz owiec powyżej 15 sztuk                        ¦     1 sztuka       ¦   6 ¦    ¦

¦  ¦h) konie rzeźne                                       ¦     1 sztuka       ¦ 300 ¦    ¦

¦  ¦i) konie hodowlane                                    ¦     1 sztuka       ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦ 240 ¦    ¦

¦  ¦j) hodowla ryb akwariowych powyżej 700 dm3            ¦      1 dm3         ¦     ¦ 90 ¦

¦  ¦k) hodowla psów rasowych                              ¦     1 sztuka       ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦  27 ¦    ¦

¦  ¦l) hodowla kotów rasowych                             ¦     1 sztuka       ¦     ¦    ¦

¦  ¦                                                      ¦ stada podstawowego ¦  10 ¦    ¦

+-----------------------------------------------------------------------------------------+


Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1996 r.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

zmiany:

Dz. U. 1997 r. Nr 50 poz. 323

Dz. U. 1998 r. Nr 26 poz. 150

Na podstawie art. 26a ust. 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i N r 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776) oraz art. 18a ust. 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisy art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 18a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mają zastosowania do wydatków inwestycyjnych poniesionych przez podatników w okresie korzystania z ulg, odliczeń i zwolnień od podatku dochodowego na podstawie:

1) art. 46 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz. 480, z i 994 r. Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685 oraz z 1996 r. Nr 90, poz. 405 i Nr 106, poz. 496),

2) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Nr 60, poz. 253, Nr 80, poz. 350 i Nr 111, poz. 480, z 1993 r. Nr 134, poz. 646 oraz z 1996 r. Nr 45, poz. 199),

3) art. 54 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776),

4) art. 39 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686),

5) art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496),

6) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 lutego 1989 r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 3, poz. 20 i Nr 49, poz. 278 oraz z 1991 r. Nr 51, poz. 222),

7) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchomionej działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 35, poz. 203 i Nr 69, poz. 403 oraz z 1991 r. Nr 64, poz. 276),

8) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 1993 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych na terenie gmin o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym (Dz. U. Nr 59, poz. 266),

9) (skreślony)

10) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1995 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego w gminach zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (Dz. U. Nr 14, poz. 63 i z 1996 r. Nr 63, poz. 293),

11) przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26a ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 18a ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

§ 2. Podatnicy, którzy korzystają ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w § 1 pkt 6, mogą zrezygnować z tego prawa i począwszy od miesiąca, w którym zaprzestali stosować te zwolnienia, mogą korzystać z odliczeń lub obniżek na zasadach określonych w art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 18a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli do końca miesiąca, w którym korzystają ze zwolnień, złożą w urzędzie skarbowym właściwym w sprawach podatku dochodowego zawiadomienie o rezygnacji z tych zwolnień do końca okresu ich obowiązywania.

§ 3. Określa się zakres działalności, z którymi związane są odliczenia na zasadach przewidzianych w art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w art. 18a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób następujący:

1) “eksport towarów” - czynności, jakie wyznaczają dla tej działalności przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129 poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703 oraz z 1996 r. Nr 137, poz. 640),

2) “eksport usług” - usługi wykonywane przez podatnika poza państwową granicą Rzeczypospolitej Polskiej oraz czynności, które zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym uważane są za eksport usług,

3) “przetwórstwo rolne”- działalność polegająca na produkcji wyrobów przemysłu spożywczego, pasz przemysłowych i produktów utylizacyjnych, sklasyfikowanych w gałęziach 23-26 Systematycznego wykazu wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego,

4) “budownictwo (w tym mieszkaniowe) i produkcja materiałów budowlanych” - działalność obejmująca:

a) budowę, przebudowę, rozbudowę, odbudowę, remont, modernizację i konserwację budynków i budowli, sklasyfikowaną w dziale 45 Europejskiej klasyfikacji działalności,

b) wykonywanie obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz robót budowlano-montażowych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 1, oraz

c) produkcję materiałów budowlanych wymienionych w załączniku do rozporządzenia,

5) “żegluga i rybołówstwo” - działalność polegająca na świadczeniu usług w zakresie przewozu pasażerów lub ładunków (dział 61 Europejskiej klasyfikacji działalności, z wyjątkiem dzierżawienia sprzętu transportu morskiego, przybrzeżnego i śródlądowego, wraz z załogą) oraz w zakresie pozyskiwania produktów rybołówstwa i rybactwa na wodach morskich, przybrzeżnych i śródlądowych, wraz z przetwórstwem ryb, skorupiaków i mięczaków, związanych bezpośrednio z rybołówstwem (sekcja B Europejskiej klasyfikacji działalności),

6) “turystyka i wypoczynek” - działalność polegająca na świadczeniu usług związanych z przygotowaniem i realizacją wycieczek oraz pobytów turystycznych i wypoczynkowych,

7) “zbiórka, skup i segregacja odpadów” - działalność polegająca na:

a) zbiórce (przejmowaniu) odpadów od wytwarzających odpady przez odbiorców odpadów, o których mowa w art. 3 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach (Dz. U. Nr 96, poz. 592), zwanej dalej ustawą o odpadach, lub

b) skupowaniu odpadów od wytwarzających odpady lub odbiorców odpadów, lub

c) rozdzielaniu odpadów według klasyfikacji określonej w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o odpadach

w celu ich wykorzystywania lub unieszkodliwiania zgodnie z art. 5 ustawy o odpadach.

§ 4. Wydatki inwestycyjne muszą być udokumentowane:

1) fakturą (rachunkiem uproszczonym) wystawioną przez podatnika podatku od towarów i usług nie korzystającego ze zwolnienia na podstawie art. 14 ustawy wymienionej w § 3 pkt 1 (w tym również wystawioną przez organ egzekucyjny określony w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub komornika sądowego) lub dowodem odprawy celnej - w przypadku wydatków określonych w art. 26a ust. 3 pkt 1, 3, 6 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 18a ust. 2 pkt 1, 3, 6 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych albo

2) dowodami wymienionymi w pkt 1 w razie zakupu towarów i usług służących do wytworzenia we własnym zakresie i na własny użytek środków trwałych określonych w art. 26a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 18a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

3) dowodem przekazania należności i aktem notarialnym albo fakturą (rachunkiem uproszczonym) wystawioną przez organ egzekucyjny określony w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub komornika sądowego - w przypadku wydatków na zakup budynków, budowli albo przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części mienia przedsiębiorstwa, określonych w art. 26a ust. 3 pkt 2 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 18a ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

4) dowodem przekazania należności - w pozostałych przypadkach.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie do wydatków inwestycyjnych poniesionych od dnia 1 stycznia 1997 r.

Załącznik

WYKAZ MATERIAŁÓW BUDOWLANYCH

+-------------------------------------------------------------------------+

¦    ¦   Symbol      ¦                                                    ¦

¦Poz.¦Systematycznego¦                   Nazwa materiału                  ¦

¦    ¦Wykazu Wyrobów ¦                                                    ¦

¦    ¦   (SWW)       ¦                                                    ¦

+----+---------------+----------------------------------------------------¦

¦ 1  ¦      2        ¦                         3                          ¦

+----+---------------+----------------------------------------------------¦

¦ 1  ¦0245-5         ¦Asfalty z przeróbki ropy naftowej                   ¦

¦ 2  ¦0245-6         ¦Asfalty naturalne                                   ¦

¦ 3  ¦0454-1         ¦Pręty i profile średnie                             ¦

¦ 4  ¦0455           ¦Pręty i profile lekkie                              ¦

¦ 5  ¦046            ¦Rury stalowe                                        ¦

¦ 6  ¦047            ¦Blachy walcowane na zimno, blachy powlekane i inne  ¦

¦    ¦               ¦wyroby przetwórstwa hutniczego                      ¦

¦ 7  ¦0491           ¦Wyroby hutnictwa żelaza uzdatnione z odpadów        ¦

¦ 8  ¦0552           ¦Wyroby walcowane z aluminium i stopów aluminium     ¦

¦ 9  ¦0553           ¦Wyroby walcowane z cynku i stopów cynku             ¦

¦ 10 ¦0561-14        ¦Rury z miedzi                                       ¦

¦ 11 ¦ex 0614        ¦Wyroby odlewnicze żeliwne, z wyjątkiem armatury,    ¦

¦    ¦               ¦bez wyrobów o symbolu SWW 0614-7 i -8               ¦

¦ 12 ¦ex 0615        ¦Armatura metalowa przemysłowa (bez armatury do      ¦

¦    ¦               ¦olejowej hydrauliki siłowej i bez armatury          ¦

¦    ¦               ¦okrętowej specjalnej), z wyjątkiem wyrobów o        ¦

¦    ¦               ¦symbolu SWW 0615-8 i -9                             ¦

¦ 13 ¦0616-1 i -2    ¦Armatura metalowa sieci domowej i szpitalna         ¦

¦ 14 ¦0617-1         ¦Osprzęt centralnego ogrzewania z metali nieżelaznych¦

¦ 15 ¦0622           ¦Konstrukcje stalowe stanowiące część urządzenia     ¦

¦    ¦               ¦(bez mechanizmów i osprzętu)                        ¦

¦ 16 ¦0623-1         ¦Konstrukcje zbiornikowe stalowe                     ¦

¦ 17 ¦0624           ¦Elementy i segmenty budowlane aluminiowe            ¦

¦ 18 ¦0625           ¦Elementy i segmenty budowlane stalowe (ślusarka     ¦

¦    ¦               ¦budowlana)                                          ¦

¦ 19 ¦0626           ¦Konstrukcje budowlane aluminiowe                    ¦

¦ 20 ¦0627           ¦Konstrukcje stalowe lekkie do wyposażenia obiektów  ¦

¦    ¦               ¦inwentarskich                                       ¦

¦ 21 ¦0629-4         ¦Elementy konstrukcyjne stalowe (bez ślusarki        ¦

¦    ¦               ¦budowlanej)                                         ¦

¦ 22 ¦0629-5         ¦Konstrukcje metalowe z kształtowników giętych       ¦

¦    ¦               ¦na zimno                                            ¦

¦ 23 ¦0651-16        ¦Sploty i linki do konstrukcji sprężonych            ¦

¦ 24 ¦0654-1 do -4   ¦Okucia budowlane metalowe                           ¦

¦ 25 ¦0656-321       ¦Grzejniki z blachy do centralnego ogrzewania        ¦

¦ 26 ¦0656-5         ¦Wyroby przemysłowe z blachy emaliowane              ¦

¦ 27 ¦0656-6         ¦Wyroby przemysłowe z blachy aluminiowej             ¦

¦ 28 ¦0656-7         ¦Wyroby przemysłowe z blachy stalowej nierdzewnej    ¦

¦ 29 ¦0672-11,-12,-2 ¦Kuchnie gazowe oraz piece grzewcze i podgrzewacze   ¦

¦ 30 ¦0711-5         ¦Kotły grzewcze                                      ¦

¦ 31 ¦0719           ¦Zespoły i części maszyn i urządzeń energetycznych,  ¦

¦    ¦               ¦z wyłączeniem zespołów i części silników spalinowych¦

¦    ¦               ¦tłokowych (SWW: 0719-7)                             ¦

¦ 32 ¦0871-111       ¦Pompy wirowe odśrodkowe z wirnikiem łopatkowym      ¦

¦ 33 ¦0871-91        ¦Hydrofory                                           ¦

¦ 34 ¦0912-111       ¦Regulatory temperatury                              ¦

¦ 35 ¦0915-51        ¦Zespoły redukcyjne                                  ¦

¦ 36 ¦0915-52        ¦Reduktory membranowe                                ¦

¦ 37 ¦0918-13        ¦Elementy automatyki grzewczej                       ¦

¦ 38 ¦091            ¦Urządzenia do automatycznej regulacji i sterowania -¦

¦    ¦               ¦wyłącznie urządzenia i zestawy urządzeń do          ¦

¦    ¦               ¦automatycznej regulacji dostaw ciepła oraz zdalnego ¦

¦    ¦               ¦sterowania pracą systemów ciepłowniczych, a także   ¦

¦    ¦               ¦części do tych urządzeń                             ¦

¦ 39 ¦0941-42        ¦Liczniki elektryczne prądu zmiennego                ¦

¦ 40 ¦0943-71        ¦Wodomierze                                          ¦

¦ 41 ¦0943-73        ¦Gazomierze                                          ¦

¦ 42 ¦0945-12        ¦Ciepłomierze                                        ¦

¦ 43 ¦0945-19        ¦Przyrządy do pomiaru ilości ciepła pozostałe        ¦

¦ 44 ¦1114-11,-13,-17¦Rozdzielnice prefabrykowane wnętrzowe i napowietrzne¦

¦    ¦               ¦wysokiego napięcia oraz stacje transformatorowe     ¦

¦    ¦               ¦rozdzielcze prefabrykowane, z wbudowanymi           ¦

¦    ¦               ¦transformatorami                                    ¦

¦ 45 ¦1115-1         ¦Urządzenia rozdzielcze i sterownicze niskiego       ¦

¦    ¦               ¦napięcia                                            ¦

¦ 46 ¦1115-281,-282  ¦Podstawy i wkładki bezpiecznikowe niskiego napięcia ¦

¦ 47 ¦1119-41,-51    ¦Części do urządzeń rozdzielczych wysokiego napięcia ¦

¦    ¦               ¦prefabrykowanych oraz części do urządzeń            ¦

¦    ¦               ¦rozdzielczych i sterowniczych niskiego napięcia     ¦

¦ 48 ¦1121-35,-45    ¦Przewody gołe aluminiowe i stalowo-aluminiowe       ¦

¦    ¦               ¦napowietrzne                                        ¦

¦ 49 ¦1123-1,-2,-3   ¦Przewody elektroenergetyczne instalacyjne,          ¦

¦    ¦               ¦uzbrojone i kabelkowe                               ¦

¦ 50 ¦1126           ¦Kable elektroenergetyczne                           ¦

¦ 51 ¦1131-31        ¦Sprzęt instalacyjny sygnalizacyjny domowy           ¦

¦ 52 ¦ex 1131-9      ¦Sprzęt instalacyjny pozostały - z wyjątkiem         ¦

¦    ¦               ¦wyrobów o symbolu SWW 1131-97, 1131-98 i 1131-99    ¦

¦ 53 ¦1133-11,-14,-17¦Oprawy oświetleniowe                                ¦

¦    ¦-2,-3,-41,-43, ¦                                                    ¦

¦    ¦-45            ¦                                                    ¦

¦ 54 ¦1136-11        ¦Kuchnie elektryczne                                 ¦

¦ 55 ¦1136-6         ¦Urządzenia elektryczne grzejne do podgrzewania      ¦

¦    ¦               ¦wody                                                ¦

¦ 56 ¦1289-7         ¦Środki chemiczne pomocnicze do produkcji elementów  ¦

¦    ¦               ¦budowlanych i dodatki do betonów oraz środki        ¦

¦    ¦               ¦ochrony w budownictwie                              ¦

¦ 57 ¦ex 1336-433,   ¦Kleje dla budownictwa                               ¦

¦    ¦-444,-53       ¦                                                    ¦

¦ 58 ¦1361-332       ¦Płyty z polistyrenu spienionego (styropianu)        ¦

¦ 59 ¦1361-36        ¦Płyty z poliuretanów                                ¦

¦ 60 ¦1361-376       ¦Bloki z poliuretanów                                ¦

¦ 61 ¦1363           ¦Rury i armatura z tworzyw sztucznych                ¦

¦ 62 ¦ex 1365        ¦Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, z      ¦

¦    ¦               ¦wyjątkiem 1365-45, -46, -47 i 8                     ¦

¦ 63 ¦1411           ¦Kruszywo budowlane (bez kruszywa z żużla            ¦

¦    ¦               ¦wielkopiecowego)                                    ¦

¦ 64 ¦ex 1413-9      ¦Elementy i materiały budowlane kamienne, z          ¦

¦    ¦               ¦wyjątkiem wyrobów o symbolu SWW 1413-919            ¦

¦ 65 ¦1421           ¦Klinkier cementowy                                  ¦

¦ 66 ¦1422           ¦Cement                                              ¦

¦ 67 ¦1431           ¦Wapno                                               ¦

¦ 68 ¦1433           ¦Spoiwa gipsowe                                      ¦

¦ 69 ¦1434           ¦Elementy ścienne gipsowe                            ¦

¦ 70 ¦1435           ¦Elementy stropowe gipsowe                           ¦

¦ 71 ¦1436           ¦Elementy gipsowe pozostałe                          ¦

¦ 72 ¦144            ¦Materiały budowlane ceramiczne (łącznie z           ¦

¦    ¦               ¦wapienno-piaskowymi i wapienno-żużlowymi)           ¦

¦ 73 ¦145            ¦Wyroby z betonu                                     ¦

¦ 74 ¦146            ¦Materiały budowlane izolacyjne i azbestowo-cementowe¦

¦ 75 ¦1484,1485      ¦Zaprawy i wyprawy (bez ogniotrwałych), mieszanki    ¦

¦    ¦               ¦mineralno-bitumiczne                                ¦

¦ 76 ¦151            ¦Szkło budowlane                                     ¦

¦ 77 ¦1623           ¦Kamionka kanalizacyjna i sanitarna                  ¦

¦ 78 ¦1624           ¦Kamionka budowlana                                  ¦

¦ 79 ¦1632           ¦Wyroby sanitarne ceramiczne                         ¦

¦ 80 ¦1639-1         ¦Płytki i kształtki ceramiczne ścienne szkliwione    ¦

¦ 81 ¦1715           ¦Materiały podłogowe z drewna                        ¦

¦ 82 ¦1732           ¦Elementy budynków i obiektów budowlanych z drewna   ¦

¦    ¦               ¦i z materiałów drewnopochodnych (bez kompletów)     ¦

¦ 83 ¦1733           ¦Stolarka budowlana otworowa (bez okrętowej)         ¦

¦ 84 ¦1735-11,-12    ¦Komplety elementów budynków mieszkalnych wolno      ¦

¦    ¦               ¦stojących i szeregowych z drewna i materiałów       ¦

¦    ¦               ¦drewnopochodnych                                    ¦

¦ 85 ¦1829-91        ¦Tapety papierowe                                    ¦

+-------------------------------------------------------------------------+


Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 grudnia 1996 r.
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów przyrządów i pomocy naukowych, których zakup uprawnia do odliczenia poniesionych wydatków od podatku dochodowego

Dz. U. 1996 r. Nr 156 poz. 784

Na podstawie art. 27a ust. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638 i Nr 147, poz. 686) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Osoby fizyczne uzyskujące przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną mogą odliczyć od podatku dochodowego wydatki poniesione na zakup przyrządów i pomocy naukowych określonych w załączniku do rozporządzenia.

2. Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane w wysokości i na warunkach określonych w art. 27a ust. 1 pkt 3 lit. b, ust. 3 pkt 1 lit. d, ust. 6 pkt 1 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638 i Nr 147, poz. 686).

§ 2. Traci moc rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 6 marca 1995 r. w sprawie określenia rodzajów przyrządów i pomocy naukowych, których zakup uprawnia do odliczenia poniesionych wydatków od dochodu (Dz. U. Nr 25, poz. 132).

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 1997 r.

Załącznik

WYKAZ RODZAJÓW PRZYRZĄDÓW I POMOCY NAUKOWYCH, KTÓRYCH ZAKUP UPRAWNIA DO ODLICZENIA PONIESIONYCH WYDATKÓW OD PODATKU

+--------------------------------------------------------------------------------------------------+

¦Lp.¦  Symbol        ¦                                                                             ¦

¦   ¦Systematycznego ¦                  Rodzaje przyrządów i pomocy naukowych                      ¦

¦   ¦  wykazu        ¦                                                                             ¦

¦   ¦  wyrobów (SWW) ¦                                                                             ¦

+---+----------------+-----------------------------------------------------------------------------¦

¦ 1 ¦       2        ¦                                 3                                           ¦

+---+----------------+-----------------------------------------------------------------------------¦

¦ 1 ¦092             ¦Systemy komputerowe i urządzenia elektronicznej techniki obliczeniowej (ETO) ¦

¦   ¦0921            ¦Systemy komputerowe (bez oprogramowania na maszynowych nośnikach informacji) ¦

¦   ¦0921-1          ¦-Systemy komputerowe elektroniczne cyfrowe                                   ¦

¦   ¦0921-11         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne  cyfrowe serii Jednolitego Systemu      ¦

¦   ¦0921-13         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne cyfrowe serii ODRA                      ¦

¦   ¦0921-14         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne serii MERA                              ¦

¦   ¦0921-15         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne cyfrowe serii IBM                       ¦

¦   ¦0921-19         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne cyfrowe pozostałe                       ¦

¦   ¦0921-2          ¦-Systemy komputerowe elektroniczne analogowe                                 ¦

¦   ¦0921-21         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne analogowe uniwersalne                   ¦

¦   ¦0921-22         ¦- -Systemy komputerowe elektroniczne analogowe specjalizowane                ¦

¦   ¦0921-3          ¦-Systemy komputerowe pneumatyczne                                            ¦

¦   ¦0921-9          ¦-Systemy komputerowe (bez oprogramowania na maszynowych nośnikach informacji)¦

¦   ¦                ¦  pozostałe                                                                  ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   ¦0922            ¦Systemy minikomputerowe i mikrokomputerowe                                   ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   ¦0922 - 1        ¦- Systemy minikomputerowe Jednolitego Systemu                                ¦

¦   ¦0922 - 4        ¦- Systemy minikomputerowe serii MERA                                         ¦

¦   ¦0922 - 5        ¦- Systemy mikrokomputerowe                                                   ¦

¦   ¦0922 - 9        ¦- Systemy minikomputerowe pozostałe                                          ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   ¦0923            ¦Moduły systemów komputerowych                                                ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   ¦0923 - 1        ¦- Moduły systemów komputerowych - procesory centralne                        ¦

¦   ¦0923 - 11       ¦- - Procesory centralne elektroniczne cyfrowe                                ¦

¦   ¦0923 - 111      ¦- - - wielodostępne (możliwość łączenia jednostek centralnych w system       ¦

¦   ¦                ¦      hierarchiczny), z podziałem czasu                                      ¦

¦   ¦0923 - 112      ¦- - - wielodostępne, bez podziału czasu                                      ¦

¦   ¦0923 - 113      ¦- - - nie posiadające cech wielodostępności, z podziałem czasu               ¦

¦   ¦0923 - 114      ¦- - - nie posiadające cech wielodostępności, bez podziału czasu              ¦

¦   ¦0923 - 12       ¦- - Procesory centralne elektroniczne analogowe                              ¦

¦   ¦0923 - 121      ¦- - - uniwersalne                                                            ¦

¦   ¦0923 - 122      ¦- - - specjalizowane                                                         ¦

¦   ¦0923 - 13       ¦- - Procesory centralne pneumatyczne                                         ¦

¦   ¦0923 - 14       ¦- - Procesory centralne, urządzenia pamięci                                  ¦

¦   ¦0923 - 141      ¦- - - pamięci ferrytowe                                                      ¦

¦   ¦0923 - 142      ¦- - - pamięci cienkowarstwowe                                                ¦

¦   ¦0923 - 143      ¦- - - pamięci bębnowe                                                        ¦

¦   ¦0923 - 144      ¦- - - pamięci taśmowe                                                        ¦

¦   ¦0923 - 145      ¦- - - pamięci dyskowe                                                        ¦

¦   ¦0923 - 146      ¦- - - pamięci na kartach magnetycznych                                       ¦

¦   ¦0923 - 147      ¦- - - pamięci pasywne                                                        ¦

¦   ¦0923 - 149      ¦- - - procesory centralne, urządzenia pamięci pozostałe                      ¦

¦   ¦0923 - 19       ¦- - Moduły systemów komputerowych - procesory centralne pozostałe            ¦

¦   ¦0923 - 2        ¦- Moduły systemów komputerowych, urządzenia wejścia - wyjścia                ¦

¦   ¦0923 - 21       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, czytniki taśmy dziurkowanej                ¦

¦   ¦0923 - 22       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, czytniki kart dziurkowanych                ¦

¦   ¦0923 - 23       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, czytniki dokumentów                        ¦

¦   ¦0923 - 24       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, dziurkarki szybkie taśmy papierowej        ¦

¦   ¦0923 - 25       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, dziurkarki szybkie kart                    ¦

¦   ¦0923 - 26       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, urządzenia drukujące znakowe               ¦

¦   ¦0923 - 27       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia, urządzenia drukujące wierszowe             ¦

¦   ¦0923 - 28       ¦- - Urządzenia wejścia - wyjścia kreślące                                    ¦

¦   ¦0923 - 29       ¦- - Moduły systemów komputerowych, urządzenia wejścia-wyjścia pozostałe      ¦

¦   ¦0923 - 4        ¦- Urządzenia wejścia - wyjścia, kanały i łącza interface                     ¦

¦   ¦0923 - 5        ¦- Urządzenia wejścia - wyjścia do przygotowania komputerowych nośników       ¦

¦   ¦                ¦  informacji (bez dziurkarek)                                                ¦

¦   ¦0923 - 6        ¦- Oprogramowanie na maszynowych nośnikach informacji dla systemów            ¦

¦   ¦                ¦  komputerowych                                                              ¦

¦   ¦0923 - 61       ¦- - Oprogramowanie operacyjne                                                ¦

¦   ¦0923 - 611      ¦- - - programy kontrolno - diagnostyczne systemów komputerowych (pracujące   ¦

¦   ¦                ¦      pod kontrolą systemów operacyjnych)                                    ¦

¦   ¦0923 - 612      ¦- - - programy standardowe - moduły systemów operacyjnych i generatory       ¦

¦   ¦                ¦      modułów systemów operacyjnych                                          ¦

¦   ¦0923-613        ¦- - - programy obsługi urządzeń zewnętrznych (uzupełniające lub rozszerzające¦

¦   ¦                ¦      systemy operacyjne); w grupie tej klasyfikujemy moduły obsługi urządzeń¦

¦   ¦                ¦      zewnętrznych wytworzone dla urządzeń nie wchodzących w skład katalogów ¦

¦   ¦                ¦      standardowych urządzeń zewnętrznych danego systemu komputerowego       ¦

¦   ¦0923-614        ¦- - - programy manipulacji i edycji danych tekstowych (pracujące pod kontrolą¦

¦   ¦                ¦      systemów operacyjnych)                                                 ¦

¦   ¦0923-615        ¦- - - programy oraz generatory programów translacji i kompilacji             ¦

¦   ¦                ¦      uzupełniające lub rozszerzające systemy operacyjne); w grupie tej      ¦

¦   ¦                ¦      klasyfikujemy nie standardowe kompilatory i generatory kompilatorów,   ¦

¦   ¦                ¦     jak np. kompilator FORTRAN typu “load and go”                           ¦

¦   ¦0923-616        ¦- - - programy i generatory programów obsługi bazy danych                    ¦

¦   ¦0923-617        ¦- - - programy i generatory programów zdalnego przetwarzania                 ¦

¦   ¦0923-62         ¦- - Oprogramowanie zastosowań                                                ¦

¦   ¦0923-621        ¦- - - programy sterowania pomiarami, procesami technologicznymi, działaniem  ¦

¦   ¦                ¦      urządzeń                                                               ¦

¦   ¦0923-622        ¦- - - programy projektowo - inżynierskie; w grupie tej klasyfikujemy programy¦

¦   ¦                ¦      wspomagania prac inżynierskich                                         ¦

¦   ¦0923-623        ¦- - - programy obsługi administracji i zarządzania                           ¦

¦   ¦0923-9          ¦- Moduły systemów komputerowych pozostałe                                    ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   ¦0924            ¦Urządzenia specjalistyczne dla ośrodków komputerowych osobno nie wymienione  ¦

¦   ¦0924-1          ¦- Urządzenia pomocnicze ośrodków techniki obliczeniowej i punktów abonenckich¦

¦   ¦0924-3          ¦- Sprzęt specjalistyczny do przechowywania i transportu nośników informacji  ¦

¦   ¦0924-4          ¦- Wyposażenie specjalistyczne instalacji sal komputerowych ośrodków techniki ¦

¦   ¦                ¦  obliczeniowej                                                              ¦

¦   ¦                ¦                                                                             ¦

¦   +---------------------+------------------------------------------------------------------------+

¦   ¦     Symbol SWW      ¦                                                                        ¦

¦   +---------------------¦                                                                        ¦

¦   ¦jednolity¦ zastępczy ¦                                                                        ¦

¦   +---------------------¦                                                                        ¦

¦   ¦         2           ¦                                                                        ¦

¦   +---------------------+------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦0929     ¦92         ¦Części modułów systemów komputerowych i urządzeń elektronicznej techniki¦

¦   ¦         ¦           ¦obliczeniowej (ETO)                                                     ¦

¦   ¦0929-3   ¦923        ¦- Części modułów systemów komputerowych                                 ¦

¦   ¦0929-31  ¦9231       ¦- - Części modułów systemów komputerowych, urządzenia zasilające i      ¦

¦   ¦         ¦           ¦    specjalne                                                           ¦

¦   ¦0929-32  ¦9232       ¦- - Części modułów systemów komputerowych, urządzenia specjalizowane    ¦

¦   ¦0929-321 ¦9232-1     ¦- - - konwertory analogowo-cyfrowe                                      ¦

¦   ¦0929-322 ¦9232-2     ¦- - - konwertory cyfrowo-analogowe                                      ¦

¦   ¦0929-323 ¦9232-3     ¦- - - selektory                                                         ¦

¦   ¦0929-329 ¦9232-9     ¦- - - części modułów systemów komputerowych pozostałe                   ¦

¦   ¦0929-33  ¦9233       ¦- - Części modułów systemów komputerowych, bloki operacyjne             ¦

¦   ¦0929-331 ¦9233-1     ¦- - - wzmacniacze operacyjne                                            ¦

¦   ¦0929-332 ¦9233-2     ¦- - - bloki mnożąco-dzielące                                            ¦

¦   ¦0929-333 ¦9233-3     ¦- - - bloki opóźniające                                                 ¦

¦   ¦0929-334 ¦9233-4     ¦- - - bloki pamięci analogowej                                          ¦

¦   ¦0929-335 ¦9233-5     ¦- - - bloki funkcji nieliniowych                                        ¦

¦   ¦0929-336 ¦9233-6     ¦- - - bloki liniowe                                                     ¦

¦   ¦0929-34  ¦9234       ¦- - Elementy elektronicznej automatyki cyfrowej                         ¦

¦   ¦0929-341 ¦9234-1     ¦- - - logiczne                                                          ¦

¦   ¦0929-342 ¦9234-2     ¦- - - liczniki                                                          ¦

¦   ¦0929-343 ¦9234-3     ¦- - - rejestratory                                                      ¦

¦   ¦0929-344 ¦9234-4     ¦- - - sumatory                                                          ¦

¦   ¦0929-345 ¦9234-5     ¦- - - układy deszyfrujące                                               ¦

¦   ¦0929-346 ¦9234-6     ¦- - - układy mnożące                                                    ¦

¦   ¦0929-347 ¦9234-7     ¦- - - interpolatory                                                     ¦

¦   ¦0929-348 ¦9234-8     ¦- - - układy specjalizowane centralnej rejestracji i sygnalizacji       ¦

¦   ¦0929-349 ¦9234-9     ¦- - - elementy elektronicznej automatyki cyfrowej pozostałe             ¦

¦   ¦0929-39  ¦9239       ¦- - Części modułów systemów komputerowych pozostałe                     ¦

¦   ¦0929-4   ¦924        ¦- Części do urządzeń komputerowych specjalistycznych                    ¦

¦   ¦0929-9   ¦929        ¦- Części modułów systemów komputerowych i urządzeń elektronicznej       ¦

¦   ¦         ¦           ¦  techniki obliczeniowej (ETO) pozostałe                                ¦

¦   ¦         ¦           ¦                                                                        ¦

+---+---------+-----------+------------------------------------------------------------------------+

¦                                                                                                  ¦

+---+-----------+----------------------------------------------------------------------------------¦

¦ 1 ¦       2   ¦                                      3                                           ¦

+---+-----------+----------------------------------------------------------------------------------¦

¦2  ¦096        ¦Przyrządy i wyroby optyczne i optyczno-mechaniczne, z wyjątkiem 0965, 0966 i 0969-¦

¦   ¦           ¦5                                                                                 ¦

¦   ¦           ¦                                                                                  ¦

¦   ¦0961       ¦Przyrządy obserwacyjne i celownicze                                               ¦

¦   ¦0961-1     ¦- Lunety                                                                          ¦

¦   ¦0961-11    ¦- - Lunety obserwacyjne (z wyjątkiem astronomicznych)                             ¦

¦   ¦0961-111   ¦- - - Galileusza                                                                  ¦

¦   ¦0961-112   ¦- - - ziemskie (z obrazem prostym)                                                ¦

¦   ¦0961-113   ¦- - - noktowizyjne                                                                ¦

¦   ¦0961-114   ¦- - - specjalne                                                                   ¦

¦   ¦0961-119   ¦- - - pozostałe                                                                   ¦

¦   ¦0961-12    ¦- - Lunety celownicze                                                             ¦

¦   ¦0961-121   ¦- - - myśliwskie                                                                  ¦

¦   ¦0961-122   ¦- - - sportowe                                                                    ¦

¦   ¦0961-123   ¦- - - noktowizyjne                                                                ¦

¦   ¦0961-124   ¦- - - specjalne                                                                   ¦

¦   ¦0961-129   ¦- - - pozostałe                                                                   ¦

¦   ¦0961-13    ¦- - Lunety peryskopowe                                                            ¦

¦   ¦0961-19    ¦- - Lunety pozostałe                                                              ¦

¦   ¦0961-2     ¦- Lornety i lornetki                                                              ¦

¦   ¦0961-21    ¦- - Lornetki Galileusza                                                           ¦

¦   ¦0961-211   ¦- - - teatralne                                                                   ¦

¦   ¦0961-212   ¦- - - turystyczne                                                                 ¦

¦   ¦0961-219   ¦- - - pozostałe                                                                   ¦

¦   ¦0961-22    ¦- - Lornetki pryzmatyczne                                                         ¦

¦   ¦0961-221   ¦- - - teatralne                                                                   ¦

¦   ¦0961-222   ¦- - - turystyczne                                                                 ¦

¦   ¦0961-223   ¦- - - specjalne                                                                   ¦

¦   ¦0961-229   ¦- - - pozostałe                                                                   ¦

¦   ¦0961-23    ¦- - Lornetki zwierciadlane                                                        ¦

¦   ¦0961-231   ¦- - - turystyczne                                                                 ¦

¦   ¦0961-239   ¦- - - pozostałe                                                                   ¦

¦   ¦0961-24    ¦- - Lornetki noktowizacyjne                                                       ¦

¦   ¦0961-25    ¦- - Lornety peryskopowe                                                           ¦

¦   ¦0961-26    ¦- - Lornety specjalne                                                             ¦

¦   ¦0961-29    ¦- - Lornety i lornetki pozostałe                                                  ¦

¦   ¦0961-3     ¦- Dalmierze                                                                       ¦

¦   ¦0961-31    ¦- - Dalmierze stereoskopowe                                                       ¦

¦   ¦0961-311   ¦- - - ze stałym znaczkiem pomiarowym                                              ¦

¦   ¦0961-312   ¦- - - z ruchowym znaczkiem pomiarowym                                             ¦

¦   ¦0961-32    ¦- - Dalmierze koincydencyjne                                                      ¦

¦   ¦0961-33    ¦- - Dalmierze kombinowane stereoskopowe-koincydencyjne                            ¦

¦   ¦0961-39    ¦- - Dalmierze pozostałe                                                           ¦

¦   ¦0961-4     ¦- Przyrządy justerskie                                                            ¦

¦   ¦0961-41    ¦- - Przyrządy justerskie lunetowe                                                 ¦

¦   ¦0961-42    ¦- - Przyrządy justerskie kolimatorowe                                             ¦

¦   ¦0961-43    ¦- - Przyrządy justerskie kolimatorowo-lunetowe                                    ¦

¦   ¦0961-44    ¦- - Przyrządy justerskie autokolimacyjne                                          ¦

¦   ¦0961-45    ¦- - Przyrządy justerskie mikroskopowe                                             ¦

¦   ¦0961-46    ¦- - Przyrządy justerskie projekcyjne                                              ¦

¦   ¦0961-47    ¦- - Przyrządy justerskie interferencyjne                                          ¦

¦   ¦0961-48    ¦- - Przyrządy justerskie polaryzacyjne                                            ¦

¦   ¦0961-49    ¦- - Przyrządy justerskie pozostałe                                                ¦

¦   ¦0961-8     ¦- Wyposażenie przyrządów obserwacyjnych i celowniczych                            ¦

¦   ¦0961-81    ¦- - Filtry świetlne w oprawach                                                    ¦

¦   ¦0961-82    ¦- - Soczewki nasadkowe w oprawach                                                 ¦

¦   ¦0961-83    ¦- - Osłony na okulary i obiektywy                                                 ¦

¦   ¦0961-84    ¦- - Osłony przeciwsłoneczne                                                       ¦

¦   ¦0961-85    ¦- - Muszle oczne                                                                  ¦

¦   ¦0961-89    ¦- - Wyposażenie przyrządów obserwacyjnych i celowniczych pozostałe                ¦

¦   ¦           ¦                                                                                  ¦

¦   ¦0962       ¦Aparaty i sprzęt fotograficzny oraz wyposażenie                                   ¦

¦   ¦0962-1     ¦- Aparaty fotograficzne                                                           ¦

¦   ¦0962-11    ¦- - Aparaty fotograficzne małoobrazkowe nielustrzane o formacie 24X36             ¦

¦   ¦0962-111   ¦- - - popularne                                                                   ¦

¦   ¦0962-112   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-113   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-115   ¦- - - miniaturowe                                                                 ¦

¦   ¦0962-12    ¦- - Aparaty fotograficzne nielustrzane o formacie powyżej 24X36                   ¦

¦   ¦0962-121   ¦- - - popularne                                                                   ¦

¦   ¦0962-122   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-123   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-13    ¦- -Aparaty fotograficzne małoobrazkowe lustrzane jednoobiektywowe o formacie 24X36¦

¦   ¦0962-131   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-132   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-14    ¦- - Aparaty fotograficzne lustrzane jednoobiektowe o formacie powyżej             ¦

¦   ¦           ¦    24X36                                                                         ¦

¦   ¦0962-141   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-142   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-15    ¦- - Aparaty fotograficzne lustrzane dwuobiektywowe o formacie powyżej 24X36       ¦

¦   ¦0962-151   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-152   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-16    ¦- - Aparaty fotograficzne specjalne                                               ¦

¦   ¦0962-161   ¦- - - do zdjęć pozytywowych                                                       ¦

¦   ¦0962-162   ¦- - - aparaty stereoskopowe                                                       ¦

¦   ¦0962-163   ¦- - - aparaty atelierowe do dużych formatów                                       ¦

¦   ¦0962-164   ¦- - - aparaty fotograficzne do mikrofilmów                                        ¦

¦   ¦0962-169   ¦- - - aparaty fotograficzne specjalne pozostałe                                   ¦

¦   ¦0962-2     ¦- Wyposażenie do aparatów fotograficznych                                         ¦

¦   ¦0962-21    ¦- - Obiektywy wymienne do aparatów fotograficznych                                ¦

¦   ¦0962-211   ¦- - - obiektywy szerokokątne                                                      ¦

¦   ¦0962-212   ¦- - - teleobiektywy i obiektywy długoogniskowe                                    ¦

¦   ¦0962-213   ¦- - - obiektywy o zmiennej ogniskowej                                             ¦

¦   ¦0962-214   ¦- - - obiektywy specjalne                                                         ¦

¦   ¦0962-219   ¦- - - obiektywy wymienne do aparatów fotograficznych pozostałe                    ¦

¦   ¦0962-22    ¦- - Wizjery i dalmierze do aparatów fotograficznych                               ¦

¦   ¦0962-221   ¦- - - wizjery do aparatów fotograficznych                                         ¦

¦   ¦0962-222   ¦- - - dalmierze do aparatów fotograficznych                                       ¦

¦   ¦0962-23    ¦- - Filtry i soczewki                                                             ¦

¦   ¦0962-231   ¦- - - filtry nasadkowe                                                            ¦

¦   ¦0962-232   ¦- - - filtry wkręcane                                                             ¦

¦   ¦0962-233   ¦- - - soczewki w oprawkach nasadkowe                                              ¦

¦   ¦0962-234   ¦- - - soczewki w oprawkach wkręcane                                               ¦

¦   ¦0962-24    ¦- - Osłony przeciwsłoneczne do aparatów fotograficznych                           ¦

¦   ¦0962-241   ¦- - - nasadkowe                                                                   ¦

¦   ¦0962-242   ¦- - - wkręcane                                                                    ¦

¦   ¦0962-25    ¦- - Statywy i głowice statywowe do aparatów fotograficznych                       ¦

¦   ¦0962-251   ¦- - - statywy składane metalowe                                                   ¦

¦   ¦0962-252   ¦- - - statywy składane drewniane                                                  ¦

¦   ¦0962-253   ¦- - - głowice statywowe                                                           ¦

¦   ¦0962-27    ¦- - Światłomierze                                                                 ¦

¦   ¦0962-271   ¦- - - średniej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-272   ¦- - - wysokiej klasy                                                              ¦

¦   ¦0962-29    ¦- - Wyposażenie aparatów fotograficznych pozostałe                                ¦

¦   ¦0962-291   ¦- - - wężyki spustowe                                                             ¦

¦   ¦0962-294   ¦- - - lampy błyskowe                                                              ¦

¦   ¦0962-295   ¦- - - wyposażenie specjalne do poszczególnych aparatów fotograficznych            ¦

¦   ¦0962-299   ¦- - - wyposażenie aparatów fotograficznych pozostałe osobno nie wymienione        ¦

¦   ¦0962-3     ¦- Sprzęt fotograficzny laboratoryjny                                              ¦

¦   ¦0962-31    ¦- - Powiększalniki fotograficzne i kopiarki                                       ¦

¦   ¦0962-311   ¦- - - Powiększalniki popularne                                                    ¦

¦   ¦0962-312   ¦- - - powiększalniki średniej klasy                                               ¦

¦   ¦0962-313   ¦- - - powiększalniki wysokiej klasy                                               ¦

¦   ¦0962-314   ¦- - - kopiarki                                                                    ¦

¦   ¦0962-315   ¦- - - obiektywy do powiększalników                                                ¦

¦   ¦0962-32    ¦- - Maskownice fotograficzne i ramy do naświetlania                               ¦

¦   ¦0962-321   ¦- - - maskownice metalowe                                                         ¦

¦   ¦0962-322   ¦- - - maskownice drewniane                                                        ¦

¦   ¦0962-323   ¦- - - ramy do naświetlania                                                        ¦

¦   ¦0962-33    ¦- - Wywoływaczki fotograficzne i kuwety                                           ¦

¦   ¦0962-331   ¦- - - wywołaczki amatorskie                                                       ¦

¦   ¦0962-332   ¦- - - wywołaczki laboratoryjne                                                    ¦

¦   ¦0962-333   ¦- - - kuwety metalowe emaliowane                                                  ¦

¦   ¦0962-334   ¦- - - kuwety z tworzyw sztucznych                                                 ¦

¦   ¦0962-34    ¦- - Suszarki fotograficzne                                                        ¦

¦   ¦0962-341   ¦- - - suszarki płytowe                                                            ¦

¦   ¦0962-342   ¦- - - suszarki bębnowe                                                            ¦

¦   ¦0962-343   ¦- - - suszarki szafkowe                                                           ¦

¦   ¦0962-36    ¦- - Obcinarki fotograficzne                                                       ¦

¦   ¦0962-361   ¦- - - ręczne                                                                      ¦

¦   ¦0962-362   ¦- - - stolikowe nożne                                                             ¦

¦   ¦0962-37    ¦- - Lampy fotograficzne laboratoryjne                                             ¦

¦   ¦0962-371   ¦- - - lampy ciemniowe                                                             ¦

¦   ¦0962-372   ¦- - - reflektory fotograficzne stołowe                                            ¦

¦   ¦0962-373   ¦- - - reflektory fotograficzne statywowe                                          ¦

¦   ¦0962-39    ¦- - Sprzęt fotograficzny laboratoryjny pozostały                                  ¦

¦   ¦           ¦                                                                                  ¦

¦   ¦0963       ¦Kamery i projektory filmowe oraz kinotechniczny sprzęt pomocniczy                 ¦

¦   ¦0963-1     ¦-Kamery filmowe i sprzęt pomocniczy; bez kamer lotniczych ujętych w pozycji 0955-2¦

¦   ¦0963-11    ¦- - Kamery filmowe wąskotaśmowe                                                   ¦

¦   ¦0963-111   ¦- - - kamery 8 mm                                                                 ¦

¦   ¦0963-112   ¦- - - kamery 8 mm “Super”                                                         ¦

¦   ¦0963-113   ¦- - - kamery 16 mm do zdjęć niemych                                               ¦

¦   ¦0963-114   ¦- - - kamery 16 mm cichobieżne                                                    ¦

¦   ¦0963-115   ¦- - - kamery 16 mm z zapisem dźwięku                                              ¦

¦   ¦0963-12    ¦- - Kamery normalne szerokotaśmowe                                                ¦

¦   ¦0963-121   ¦- - - kamery 35 mm do zdjęć niemych                                               ¦

¦   ¦0963-122   ¦- - - kamery 35 mm cichobieżne                                                    ¦

¦   ¦0963-123   ¦- - - kamery 70 mm do zdjęć niemych                                               ¦

¦   ¦0963-124   ¦- - - kamery 70 mm cichobieżne                                                    ¦

¦   ¦0963-13    ¦- - Kamery specjalne                                                              ¦

¦   ¦0963-14    ¦- - Kamery mikrofilmowe                                                           ¦

¦   ¦0963-15    ¦- - Krany i wózki kamerowe                                                        ¦

¦   ¦0963-151   ¦- - - krany z napędem ślimakowym ręcznym                                          ¦

¦   ¦0963-152   ¦- - - krany z napędem hydraulicznym ręcznym                                       ¦

¦   ¦0963-153   ¦- - - krany z napędem ślimakowym mechanicznym                                     ¦

¦   ¦0963-154   ¦- - - krany z wysięgnikiem ponad 2 m                                              ¦

¦   ¦0963-155   ¦- - - krany samojezdne                                                            ¦

¦   ¦0963-156   ¦- - - wózki kamerowe                                                              ¦

¦   ¦0963-16    ¦- - Statywy i podstawy pod kamery                                                 ¦

¦   ¦0963-161   ¦- - - statywy lekkie                                                              ¦

¦   ¦0963-162   ¦- - - statywy ciężkie                                                             ¦

¦   ¦0963-163   ¦- - - statywy hydrauliczne                                                        ¦

¦   ¦0963-164   ¦- - - pomosty                                                                     ¦

¦   ¦0963-165   ¦- - - wieże                                                                       ¦

¦   ¦0963-17    ¦- - Głowice kamerowe                                                              ¦

¦   ¦0963-171   ¦- - - cierne                                                                      ¦

¦   ¦0963-172   ¦- - - żyraskopowe                                                                 ¦

¦   ¦0963-173   ¦- - - korbkowe                                                                    ¦

¦   ¦0963-174   ¦- - - samopowrotne                                                                ¦

¦   ¦0963-18    ¦- - Wyposażenie optyczne kamer i projektorów kinowych                             ¦

¦   ¦0963-181   ¦- - - wyposażenie optyczne do kamer                                               ¦

¦   ¦0963-182   ¦- - - obiektywy zdjęciowe do kamer wąskotaśmowych                                 ¦

¦   ¦0963-183   ¦- - - obiektywy do kamer szerokotaśmowych                                         ¦

¦   ¦0963-184   ¦- - - obiektywy o zmiennej ogniskowej                                             ¦

¦   ¦0963-185   ¦- - - obiektywy zdjęciowe pozostałe                                               ¦

¦   ¦0963-186   ¦- - - filtry świetlne                                                             ¦

¦   ¦0963-187   ¦- - - filtry cieplne                                                              ¦

¦   ¦0963-2     ¦- Projektory i sprzęt kinotechniczny                                              ¦

¦   ¦0963-21    ¦- - Projektory kinowe wąskotaśmowe                                                ¦

¦   ¦0963-211   ¦- - - 8 mm                                                                        ¦

¦   ¦0963-212   ¦- - - 8 mm Super                                                                  ¦

¦   ¦0963-213   ¦- - - 16 mm z odczytem optycznym                                                  ¦

¦   ¦0963-214   ¦- - - 16 mm z odczytem optycznym i magnetycznym                                   ¦

¦   ¦0963-215   ¦- - - 16 mm dwutaśmowe                                                            ¦

¦   ¦0963-22    ¦- - Projektory kinowe normalne i szerokotaśmowe                                   ¦

¦   ¦0963-221   ¦- - - 35 mm                                                                       ¦

¦   ¦0963-222   ¦- - - uniwersalne 5/70 mm                                                         ¦

¦   ¦0963-223   ¦- - - 35 mm dwutaśmowe                                                            ¦

¦   ¦0963-23    ¦- - Sprzęt kabinowy                                                               ¦

¦   ¦0963-231   ¦- - - zespoły programowania seansów                                               ¦

¦   ¦0963-235   ¦- - - rzutniki do diapozytywów reklamowych                                        ¦

¦   ¦0963-236   ¦- - - filmostaty                                                                  ¦

¦   ¦0963-237   ¦- - - perforometry                                                                ¦

¦   ¦0963-238   ¦- - - gongi                                                                       ¦

¦   ¦0963-25    ¦- - Ekrany kinowe                                                                 ¦

¦   ¦0963-251   ¦- - - perforowane kierunkowe                                                      ¦

¦   ¦0963-252   ¦- - - perforowane rozpraszające                                                   ¦

¦   ¦0963-253   ¦- - - nie perforowane do 6 m2                                                     ¦

¦   ¦0963-26    ¦- - Wyposażenie do projektorów                                                    ¦

¦   ¦0963-261   ¦- - - obiektywy projekcyjne do projektorów wąskotaśmowych                         ¦

¦   ¦0963-262   ¦- - - obiektywy projekcyjne do projektorów szerokotaśmowych                       ¦

¦   ¦0963-263   ¦- - - obiektywy anamorfotyczne                                                    ¦

¦   ¦0963-269   ¦- - - wyposażenie do projektorów pozostałe                                        ¦

¦   ¦0963-3     ¦- Sprzęt montażowy filmowy                                                        ¦

¦   ¦0963-31    ¦- - Urządzenia przeglądowe nieme                                                  ¦

¦   ¦0963-311   ¦- - - przeglądarka do filmu na taśmę 8 mm                                         ¦

¦   ¦0963-312   ¦- - - przeglądarka na taśmę 8 mm Super                                            ¦

¦   ¦0963-313   ¦- - - przeglądarka na taśmę 16 mm z napędem ręcznym                               ¦

¦   ¦0963-314   ¦- - - stół przeglądowy do taśmy 16 mm                                             ¦

¦   ¦0963-315   ¦- - - stół przeglądowy do taśmy 35 mm                                             ¦

¦   ¦0963-316   ¦- - - stół przeglądowy do taśmy 70 mm                                             ¦

¦   ¦0963-32    ¦- - Urządzenie przeglądowe z odczytem dźwięku                                     ¦

¦   ¦0963-321   ¦- - - stół odsłuchowy jednotaśmowy 16 mm                                          ¦

¦   ¦0963-322   ¦- - - stół odsłuchowy jednotaśmowy 35 mm                                          ¦

¦   ¦0963-323   ¦- - - stół odsłuchowy jednotaśmowy 70 mm                                          ¦

¦   ¦0963-33    ¦- - Stoły montażowe do synchronizacji obrazu i dźwięku                            ¦

¦   ¦0963-331   ¦- - - 16 mm dwutaśmowe                                                            ¦

¦   ¦0963-332   ¦- - - 16 mm trójtaśmowe                                                           ¦

¦   ¦0963-333   ¦- - - stoły montażowe 16 mm z reprodukcją ekranu na monitorze telewizyjnym        ¦

¦   ¦0963-334   ¦- - - 16 mm z tonem pilotującym                                                   ¦

¦   ¦0963-335   ¦- - - 35 mm dwutaśmowe                                                            ¦

¦   ¦0963-336   ¦- - - 35 mm trójtaśmowe                                                           ¦

¦   ¦0963-337   ¦- - - 35 mm z tonem pilotującym                                                   ¦

¦   ¦0963-338   ¦- - - uniwersalne                                                                 ¦

¦   ¦0963-34    ¦- - Stoły do ścinania negatywów                                                   ¦

¦   ¦0963-341   ¦- - - dwutaśmowe poziome                                                          ¦

¦   ¦0963-342   ¦- - - wielotaśmowe poziome                                                        ¦

¦   ¦0963-35    ¦- - Sklejarki taśmy filmowej                                                      ¦

¦   ¦0963-36    ¦- - Stoły 35 mm dla tłumaczy filmów obcojęzycznych                                ¦

¦   ¦0963-37    ¦- - Przewijarki stołowe                                                           ¦

¦   ¦0963-371   ¦- - - dwutalerzowe ręczne                                                         ¦

¦   ¦0963-372   ¦- - - dwutalerzowe mechaniczne                                                    ¦

¦   ¦0963-373   ¦- - - czterotalerzowe                                                             ¦

¦   ¦0963-38    ¦- - Stoły zdjęciowe jedno- i wielobębnowe                                         ¦

¦   ¦0963-39    ¦- - Sprzęt montażowy filmowy pozostały                                            ¦

¦   ¦0963-4     ¦- Sprzęt do fotochemicznej obróbki taśmy filmowej                                 ¦

¦   ¦0963-41    ¦- - Maszyny wywołujące                                                            ¦

¦   ¦0963-411   ¦- - - maszyny wywołujące 16 mm dla taśmy czarno-białej                            ¦

¦   ¦0963-412   ¦- - - maszyny wywołujące 16 mm dla taśmy kolorowej                                ¦

¦   ¦0963-413   ¦- - - maszyny wywołujące 35 mm dla taśmy czarno-białej                            ¦

¦   ¦0963-414   ¦- - - maszyny wywołujące 35 mm dla taśmy kolorowej                                ¦

¦   ¦0963-415   ¦- - - maszyny wywołujące 70 mm dla taśmy kolorowej                                ¦

¦   ¦0963-416   ¦- - - zbiorniki do roztworów roboczych                                            ¦

¦   ¦0963-417   ¦- - - urządzenia do mieszania roztworów roboczych                                 ¦

¦   ¦0963-418   ¦- - - agregaty zasilające do roztworów roboczych                                  ¦

¦   ¦0963-419   ¦- - - agregaty do regeneracji kąpieli srebrowej                                   ¦

¦   ¦0963-42    ¦- - Maszyny kopiujące                                                             ¦

¦   ¦0963-421   ¦- - - maszyny kopiujące dla taśmy 16 mm kontaktowe                                ¦

¦   ¦0963-422   ¦- - - maszyny kopiujące dla taśmy 16 mm optyczne                                  ¦

¦   ¦0963-423   ¦- - - maszyny kopiujące dla taśmy 35 mm kontaktowe                                ¦

¦   ¦0963-424   ¦- - - maszyny kopiujące dla taśmy 35 mm optyczne                                  ¦

¦   ¦0963-425   ¦- - - maszyny kopiujące redukcyjne 35/16 mm                                       ¦

¦   ¦0963-426   ¦- - - maszyny kopiujące dla taśmy 70 mm kontaktowe                                ¦

¦   ¦0963-427   ¦- - - sprzęt pomocniczy dla maszyn kopiujących                                    ¦

¦   ¦0963-43    ¦- - Urządzenia do konserwacji taśmy filmowej                                      ¦

¦   ¦0963-431   ¦- - - czyszczarki ultradźwiękowe                                                  ¦

¦   ¦0963-432   ¦- - - czyszczarki chemiczne                                                       ¦

¦   ¦0963-433   ¦- - - matowaczki i wybłyszczarki podłoża                                          ¦

¦   ¦0963-434   ¦- - - czyszczarki mechaniczne                                                     ¦

¦   ¦0963-435   ¦- - - regenatorki emulsji                                                         ¦

¦   ¦0963-436   ¦- - - regenatorki warstwy ochronnej                                               ¦

¦   ¦0963-49    ¦- - Sprzęt do fotochemicznej obróbki taśmy filmowej pozostały                     ¦

¦   ¦0963-491   ¦- - - urządzenia pomocnicze do maszyn wywołujących pozostałe                      ¦

¦   ¦0963-492   ¦- - - urządzenia pomocnicze do maszyn kopiujących pozostałe                       ¦

¦   ¦           ¦                                                                                  ¦

¦   ¦0964       ¦Przyrządy do projekcji stałej i urządzenia do fotograficznej reprodukcji          ¦

¦   ¦           ¦dokumentacji                                                                      ¦

¦   ¦0964-1     ¦- Przyrządy do projekcji (diaskopy)                                               ¦

¦   ¦0964-11    ¦- - Rzutniki dla dzieci (filmoskopy)                                              ¦

¦   ¦0964-12    ¦- - Rzutniki małoobrazkowe                                                        ¦

¦   ¦0964-121   ¦- - - zwykłe                                                                      ¦

¦   ¦0964-122   ¦- - - półautomatyczne                                                             ¦

¦   ¦0964-123   ¦- - - automatyczne                                                                ¦

¦   ¦0964-13    ¦- - Rzutniki małoobrazkowe stereoskopowe                                          ¦

¦   ¦0964-14    ¦- - Rzutniki dla średnich i dużych formatów                                       ¦

¦   ¦0964-19    ¦- - Przyrządy do projekcji (diaskopy) pozostałe                                   ¦

¦   ¦0964-2     ¦- Episkopy i epidiaskopy                                                          ¦

¦   ¦0964-21    ¦- - Episkopy                                                                      ¦

¦   ¦0964-22    ¦- - Epidiaskopy                                                                   ¦

¦   ¦0964-3     ¦- Przyrządy projekcyjne specjalne                                                 ¦

¦   ¦0964-31    ¦- - Projektory pisma                                                              ¦

¦   ¦0964-39    ¦- - Przyrządy projekcyjne specjalne pozostałe                                     ¦

¦   ¦0964-5     ¦- Urządzenia do fotograficznej reprodukcji dokumentacji                           ¦

¦   ¦0964-51    ¦- - Urządzenia fotograficzne do reprodukcji dokumentacji                          ¦

¦   ¦0964-52    ¦- - Urządzenia uzupełniające do fotograficznej reprodukcji dokumentacji           ¦

¦   ¦0964-6     ¦- Urządzenia do mikrofilmów i mikrokart                                           ¦

¦   ¦0964-61    ¦- - Urządzenia zdjęciowe do mikrofilmów i mikrokart                               ¦

¦   ¦0964-62    ¦- - Urządzenia wywołujące i suszarki do mikrofilmów                               ¦

¦   ¦0964-63    ¦- - Urządzenia kopiujące do mikrofilmów                                           ¦

¦   ¦0964-64    ¦- - Czytniki do mikrofilmów                                                       ¦

¦   ¦0964-641   ¦- - - proste                                                                      ¦

¦   ¦0964-642   ¦- - - uniwersalne                                                                 ¦

¦   ¦0964-7     ¦- Fotoautomaty                                                                    ¦

¦   ¦0964-8     ¦- Wyposażenie przyrządów do projekcji stałej i urządzeń do fotograficznej         ¦

¦   ¦           ¦  reprodukcji dokumentacji                                                        ¦

¦   ¦           ¦                                                                                  ¦

+--------------------------------------------------------------------------------------------------+

¦                                                                                                  ¦

+---+---------------------+------------------------------------------------------------------------+

¦   ¦     Symbol SWW      ¦                                                                        ¦

¦   +---------------------¦                                                                        ¦

¦   ¦jednolity¦ zastępczy ¦                                                                        ¦

+---+---------------------+------------------------------------------------------------------------+

¦ 1 ¦         2           ¦                                        3                               ¦

+---+---------------------+------------------------------------------------------------------------¦

¦   ¦0969     ¦96         ¦Części przyrządów i wyrobów optycznych i optyczno-mechanicznych         ¦

¦   ¦0969-1   ¦961        ¦- Części przyrządów obserwacyjnych i celowniczych                       ¦

¦   ¦0969-11  ¦9611       ¦- - Części lunet                                                        ¦

¦   ¦0969-12  ¦9612       ¦- - Części lornet i lornetek                                            ¦

¦   ¦0969-13  ¦9613       ¦- - Części dalmierzy                                                    ¦

¦   ¦0969-14  ¦9614       ¦- - Części przyrządów justerskich                                       ¦

¦   ¦0969-2   ¦962        ¦- Części aparatów i sprzętu fotograficznego                             ¦

¦   ¦0969-21  ¦9621       ¦- - Części aparatów fotograficznych                                     ¦

¦   ¦0969-22  ¦9622       ¦- - Części wyposażenia do aparatów fotograficznych                      ¦

¦   ¦0969-23  ¦9623       ¦- - Części sprzętu fotograficznego laboratoryjnego                      ¦

¦   ¦0969-3   ¦963        ¦- Części kamer i projektorów filmowych oraz kinotechnicznego sprzętu    ¦

¦   ¦         ¦           ¦  pomocniczego                                                          ¦

¦   ¦0969-4   ¦964        ¦- Części przyrządów do projekcji stałej i urządzeń do fotograficznej    ¦

¦   ¦         ¦           ¦  reprodukcji dokumentacji                                              ¦

¦   ¦0969-41  ¦9641       ¦- - Część diaskopów i filmoskopów                                       ¦

¦   ¦0969-42  ¦9642       ¦- - Część episkopów i epidiaskopów                                      ¦

¦   ¦0969-43  ¦9643       ¦- - Części przyrządów projekcyjnych specjalnych                         ¦

¦   ¦0969-45  ¦9645       ¦- - Części urządzeń do fotograficznej reprodukcji dokumentacji          ¦

¦   ¦0969-46  ¦9646       ¦- - Części urządzeń do mikrofilmów i mikrokart                          ¦

¦   ¦0969-47  ¦9647       ¦- - Części fotoautomatów                                                ¦

+---+---------+-----------+------------------------------------------------------------------------+

¦                                                                                                  ¦

+--------------------------------------------------------------------------------------------------+

¦ 1 ¦         2           ¦                                        3                               ¦

+---+---------------------+------------------------------------------------------------------------¦

¦ 3 ¦1153-414             ¦Dyktafony                                                               ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦ 4 ¦1153-415             ¦Odtwarzacze                                                             ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦ 5 ¦0952                 ¦Mikroskopy                                                              ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦0952-1               ¦- Mikroskopy szkolne                                                    ¦

¦   ¦0952-11              ¦- - Mikroskopy szkolne do obserwacji w świetle przechodzącym            ¦

¦   ¦0952-12              ¦- - Mikroskopy szkolne do obserwacji w świetle odbitym                  ¦

¦   ¦0952-19              ¦- - Mikroskopy szkolne pozostałe                                        ¦

¦   ¦0952-2               ¦- Mikroskopy biologiczne i ogólnego zastosowania                        ¦

¦   ¦0952-21              ¦- - Mikroskopy biologiczne                                              ¦

¦   ¦0952-211             ¦- - - proste laboratoryjne i badawcze                                   ¦

¦   ¦0952-212             ¦- - - uniwersalne badawcze                                              ¦

¦   ¦0952-213             ¦- - - specjalne                                                         ¦

¦   ¦0952-22              ¦- - Mikroskopy pracujące w niewidzialnej części widma                   ¦

¦   ¦0952-221             ¦- - - do prac w ultrafiolecie                                           ¦

¦   ¦0952-222             ¦- - - do prac w podczerwieni                                            ¦

¦   ¦0952-23              ¦- - Mikroskopy do badań w fizyce i chemii jądrowej                      ¦

¦   ¦0952-231             ¦- - - do badań jądrowych                                                ¦

¦   ¦0952-239             ¦- - - mikroskopy do badań w fizyce i chemii jądrowej pozostałe          ¦

¦   ¦0952-24              ¦- - Mikroskopy do analiz ilościowych i porównawczych                    ¦

¦   ¦0952-241             ¦- - - lanametry                                                         ¦

¦   ¦0952-242             ¦- - - mikroskopy porównawcze                                            ¦

¦   ¦0952-249             ¦- - - mikroskopy do analiz ilościowych i porównawczych pozostałe        ¦

¦   ¦0952-25              ¦- - Mikroskopy do prac w różnym zakresie temperatur                     ¦

¦   ¦0952-251             ¦- - - mikroskopy do prac w podwyższonej temperaturze                    ¦

¦   ¦0952-252             ¦- - - mikroskopy do prac w obniżonej temperaturze                       ¦

¦   ¦0952-253             ¦- - - mikroskopy do badań w mikroklimacie o różnych temperaturach i w   ¦

¦   ¦                     ¦      różnych atmosferach                                               ¦

¦   ¦0952-26              ¦- - Mikroskopy biologiczne podróżne i miniaturowe                       ¦

¦   ¦0952-29              ¦- - Mikroskopy biologiczne i ogólnego zastosowania pozostałe            ¦

¦   ¦0952-3               ¦- Mikroskopy stereoskopowe                                              ¦

¦   ¦0952-31              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe proste                                     ¦

¦   ¦0952-311             ¦- - - mikroskopy ze stałymi obiektywami                                 ¦

¦   ¦0952-312             ¦- - - mikroskopy z wymiennymi obiektywami                               ¦

¦   ¦0952-32              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe uniwersalne                                ¦

¦   ¦0952-321             ¦- - - mikroskopy ze zmieniaczem powiększeń                              ¦

¦   ¦0952-322             ¦- - - mikroskopy z ciągłą zmianą powiększenia                           ¦

¦   ¦0952-33              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe polaryzacyjne                              ¦

¦   ¦0952-331             ¦- - ze zmieniaczem powiększeń                                           ¦

¦   ¦0952-332             ¦- - - z ciągłą zmianą powiększenia                                      ¦

¦   ¦0952-34              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe do badań w podczerwieni                    ¦

¦   ¦0952-35              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe lekarskie i operacyjne                     ¦

¦   ¦0952-39              ¦- - Mikroskopy stereoskopowe pozostałe                                  ¦

¦   ¦0952-4               ¦- Mikroskopy metalograficzne                                            ¦

¦   ¦0952-41              ¦- - Mikroskopy metalograficzne proste                                   ¦

¦   ¦0952-411             ¦- - - z obiektywem pod stolikiem                                        ¦

¦   ¦0952-412             ¦- - - z obiektywem nad stolikiem                                        ¦

¦   ¦0952-42              ¦- - Mikroskopy metalograficzne badawcze                                 ¦

¦   ¦0952-421             ¦- - - do badań w jasnym i ciemnym polu i świetle spolarozowanym         ¦

¦   ¦0952-422             ¦- - - do badań w jasnym i ciemnym polu, świetle spolaryzowanym i        ¦

¦   ¦                     ¦      kontraście fazowym                                                ¦

¦   ¦0952-423             ¦- - - do badań w jasnym i ciemnym polu, świetle spolaryzowanym w        ¦

¦   ¦                     ¦      kontraście fazowym i interferencyjnym                             ¦

¦   ¦0952-424             ¦- - - z urządzeniem do pomiaru mikrotwardości                           ¦

¦   ¦0952-425             ¦- - - z próżniowymi lub gazowymi komorami wyskotemperaturowymi          ¦

¦   ¦0952-43              ¦- - Mikroskopy interferencyjne do badań powierzchni materiałów w świetle¦

¦   ¦                     ¦    odbitym                                                             ¦

¦   ¦0952-431             ¦- - - z interferencją dwupromieniową                                    ¦

¦   ¦0952-432             ¦- - - z interferencją wielopromieniową                                  ¦

¦   ¦0952-49              ¦- - Mikroskopy metalograficzne pozostałe                                ¦

¦   ¦0952-5               ¦- Mikroskopy polaryzacyjne                                              ¦

¦   ¦0952-51              ¦- - Mikroskopy polaryzacyjne proste                                     ¦

¦   ¦0952-511             ¦- - - do obserwacji w świetle przechodzącym                             ¦

¦   ¦0952-512             ¦- - - do obserwacji w świetle odbitym                                   ¦

¦   ¦0952-52              ¦- - Mikroskopy polaryzacyjne badawcze                                   ¦

¦   ¦0952-521             ¦- - - do badań w świetle przechodzącym                                  ¦

¦   ¦0952-522             ¦- - - do badań w świetle odbitym                                        ¦

¦   ¦0952-53              ¦- - Mikroskopy polaryzacyjne badawcze uniwersalne do badań w świetle    ¦

¦   ¦                     ¦    przechodzącym i odbitym oraz ewentualnie                            ¦

¦   ¦                     ¦    w kontraście fazowym i interferencyjnym                             ¦

¦   ¦0952-531             ¦- - - z dostawioną kamerą fotograficzną                                 ¦

¦   ¦0952-532             ¦- - - z wbudowaną kamerą fotograficzną                                  ¦

¦   ¦0952-54              ¦- - Mikroskopy polaryzacyjne podróżne                                   ¦

¦   ¦0952-59              ¦- - Mikroskopy polaryzacyjne pozostałe                                  ¦

¦   ¦0952-6               ¦- Mikroskopy nieoptyczne                                                ¦

¦   ¦0952-61              ¦- - Mikroskopy elektronowe dla wiązki przechodzącej                     ¦

¦   ¦0952-611             ¦- - - o zdolności rozdzielczej poniżej 1p0,000001 mm                    ¦

¦   ¦0952-612             ¦- - - o zdolności rozdzielczej od 1p0,000001 mm do 2p0,000001 mm        ¦

¦   ¦0952-613             ¦- - - o zdolności rozdzielczej powyżej 2p0,000001 mm                    ¦

¦   ¦0952-62              ¦- - Mikroskopy elektronowe dla wiązki odbitej                           ¦

¦   ¦0952-621             ¦- - - bezpośrednio od preparatu                                         ¦

¦   ¦0952-622             ¦- - - od zwierciadła elektronowego                                      ¦

¦   ¦0952-64              ¦- - Mikroskopy protonowe                                                ¦

¦   ¦0952-65              ¦- - Mikroskopy jonowe                                                   ¦

¦   ¦0952-69              ¦- - Mikroskopy nieoptyczne pozostałe                                    ¦

¦   ¦0952-8               ¦- Wyposażenie do mikroskopów szkolnych, biologicznych i ogólnego        ¦

¦   ¦                     ¦  zastosowania, stereoskopowych, metalograficznych, polaryzacyjnych     ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦0952-81              ¦- - Wyposażenie do mikroskopów szkolnych                                ¦

¦   ¦0952-811             ¦- - - okulary ze wskaźnikiem                                            ¦

¦   ¦0952-812             ¦- - - okulary podwójne (asystenckie)                                    ¦

¦   ¦0952-813             ¦- - - oświetlacze elektryczne sieciowe                                  ¦

¦   ¦0952-819             ¦- - - wyposażenie do mikroskopów szkolnych pozostałe                    ¦

¦   ¦0952-82              ¦- -Wyposażenie specjalne mikroskopów biologicznych i ogólne zastosowania¦

¦   ¦0952-821             ¦- - - obiektywy, okulary i kondensatory specjalne                       ¦

¦   ¦0952-822             ¦- - - lampy i oświetlacze                                               ¦

¦   ¦0952-823             ¦- - - stoliki mikroskopowe specjalne                                    ¦

¦   ¦0952-824             ¦- - - nasadki okularowe specjalne                                       ¦

¦   ¦0952-825             ¦- - - wyposażenie mikrofotograficzne i mikrokinematograficzne           ¦

¦   ¦0925-826             ¦- - - wyposażenie fazowo-kontrastowe, amplitudowo-kontrastowe i         ¦

¦   ¦                     ¦      interferencyjne                                                   ¦

¦   ¦0952-827             ¦- - - wyposażenie fluorescencyjne                                       ¦

¦   ¦0952-829             ¦- - - wyposażenie specjalne mikroskopów biologicznych i ogólnego        ¦

¦   ¦                     ¦      zastosowania pozostałe                                            ¦

¦   ¦0952-83              ¦- - Wyposażenie specjalne do mikroskopów stereoskopowych                ¦

¦   ¦0952-831             ¦- - - statywy specjalne                                                 ¦

¦   ¦0952-832             ¦- - - stoliki specjalne                                                 ¦

¦   ¦0952-833             ¦- - - wyposażenie do badań w świetle spolaryzowanym                     ¦

¦   ¦0952-834             ¦- - - nasadki okularowe                                                 ¦

¦   ¦0952-835             ¦- - - pryzmaty do poosiowego oświetlenia góry                           ¦

¦   ¦0952-836             ¦- - - uchwyty do mocowania preparatów                                   ¦

¦   ¦0952-837             ¦- - - oświetlacze                                                       ¦

¦   ¦0952-838             ¦- - - nasadki obiektywowe                                               ¦

¦   ¦0952-839             ¦- - - wyposażenie specjalne do mikroskopów stereoskopowych pozostałe    ¦

¦   ¦0952-84              ¦- - Wyposażenie specjalne do mikroskopów metalograficznych              ¦

¦   ¦0952-841             ¦- - - obiektywy do badania w świetle odbitym                            ¦

¦   ¦0952-842             ¦- - - stoliki wysokotemperaturowe                                       ¦

¦   ¦0952-843             ¦- - - wyposażenie mikrofotograficzne                                    ¦

¦   ¦0952-844             ¦- - - wyposażenie fazowe-kontrastowe                                    ¦

¦   ¦0952-845             ¦- - - wyposażenie interferencyjne                                       ¦

¦   ¦0952-846             ¦- - - wyposażenie polaryzacyjne                                         ¦

¦   ¦0952-847             ¦- - - wyposażenie do pomiaru mikrotwardości                             ¦

¦   ¦0952-849             ¦- - - wyposażenie specjalne do mikroskopów metalograficznych pozostałe  ¦

¦   ¦0952-85              ¦- - Wyposażenie do mikroskopów polaryzacyjnych                          ¦

¦   ¦0952-851             ¦- - - obiektywy specjalne                                               ¦

¦   ¦0952-852             ¦- - - okulary specjalne                                                 ¦

¦   ¦0952-853             ¦- - - kondensory specjalne                                              ¦

¦   ¦0952-854             ¦- - - oświetlacze typu “epi”                                            ¦

¦   ¦0952-855             ¦- - - stoliki specjalne                                                 ¦

¦   ¦0952-856             ¦- - - wyposażenie do określania współczynników załamania                ¦

¦   ¦0952-857             ¦- - - kompensatory specjalne                                            ¦

¦   ¦0952-858             ¦- - - wyposażenie mikrofotograficzne                                    ¦

¦   ¦0952-859             ¦- - - wyposażenie do mikroskopów polaryzacyjnych pozostałe              ¦

¦   ¦0952-86              ¦- - Wyposażenie specjalne do mikroskopów nieoptycznych                  ¦

¦   ¦0952-861             ¦- - - elektronowych                                                     ¦

¦   ¦0952-862             ¦- - - protonowych                                                       ¦

¦   ¦0952-863             ¦- - - jonowych                                                          ¦

¦   ¦0952-869             ¦- - - wyposażenie specjalne do mikroskopów nieoptycznych pozostałe      ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦6  ¦2883-49              ¦Przybory rysownicze i kreślarskie pozostałe                             ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦2883-491             ¦- - - przybory kreślarskie                                              ¦

¦   ¦2883-492             ¦- - - grafiony                                                          ¦

¦   ¦2883-493             ¦- - - przykładnice                                                      ¦

¦   ¦2883-494             ¦- - - deski kreślarskie                                                 ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦7  ¦2814                 ¦Zapis dźwięku i wizji gotowy                                            ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦2814-1               ¦- Zapis dźwięku na taśmie magnetofonowej                                ¦

¦   ¦2814-2               ¦- Płyty z zapisem dźwięku                                               ¦

¦   ¦2814-22              ¦- - Płyty gramofonowe (Fi)175/33/1/3 obrotów                            ¦

¦   ¦2814-23              ¦- - Płyty gramofonowe (Fi)175/45 obrotów z jednym utworem na stronie i  ¦

¦   ¦                     ¦    dwoma utworami na stronie                                           ¦

¦   ¦2814-231             ¦- - - z jednym utworem zapisanym na stronie                             ¦

¦   ¦2814-232             ¦- - - z dwoma utworami zapisanymi na stronie                            ¦

¦   ¦2814-24              ¦- - Płyty gramofonowe @ 250/33/1/3 obrotów                              ¦

¦   ¦2814-25              ¦- - Płyty gramofonowe @ 300/33/1/3 obrotów                              ¦

¦   ¦2814-251             ¦- - - monofoniczne                                                      ¦

¦   ¦2814-252             ¦- - - stereofoniczne                                                    ¦

¦   ¦2814-26              ¦- - Płyty kompaktowe                                                    ¦

¦   ¦2814-3               ¦- Płyty gramofonowe wizyjne z zapisem obrazu i dźwięku                  ¦

¦   ¦2814-4               ¦- Fonoramy (płyty z cienkiej folii elastycznej)                         ¦

¦   ¦2814-5               ¦- Karty dźwiękowe                                                       ¦

¦   ¦2814-6               ¦- Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku                                   ¦

¦   ¦2814-61              ¦- - Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku w kasetach                      ¦

¦   ¦2814-62              ¦- - Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku - na szpulach                   ¦

¦   ¦2814-7               ¦- Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku i obrazu                          ¦

¦   ¦2814-71              ¦- - Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku i obrazu - w kasetach           ¦

¦   ¦2814-72              ¦- - Taśmy magnetyczne z zapisem dźwięku i obrazu - na szpulach          ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦8  ¦2817                 ¦Reprodukcje fotograficzne na podłożu: szklanym, papierowym, taśmach     ¦

¦   ¦                     ¦filmowych i błonach                                                     ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦2817-1               ¦- Fotogramy                                                             ¦

¦   ¦2817-11              ¦- - Fotogramy czarno-białe                                              ¦

¦   ¦2817-111             ¦- - - czarno-białe do formatu 13X18 cm                                  ¦

¦   ¦2817-112             ¦- - - czarno-białe powyżej 13X18 cm do 50X60 cm                         ¦

¦   ¦2817-113             ¦- - - czarno-białe powyżej 50X60 cm                                     ¦

¦   ¦2817-12              ¦- - Fotogramy barwne                                                    ¦

¦   ¦2817-121             ¦- - - barwne do formatu 13X18 cm                                        ¦

¦   ¦2817-122             ¦- - - barwne powyżej 13X18 cm do 50X60 cm                               ¦

¦   ¦2817-123             ¦- - - barwne powyżej 50 X 60 cm                                         ¦

¦   ¦2817-13              ¦- - Pocztówki fotograficzne                                             ¦

¦   ¦2817-131             ¦- - - pocztówki czarno-białe                                            ¦

¦   ¦2817-132             ¦- - - pocztówki barwne                                                  ¦

¦   ¦2817-14              ¦- - Fotogramy krajoznawcze w harmonijce                                 ¦

¦   ¦2817-141             ¦- - - czarno-białe krajoznawcze w harmonijce                            ¦

¦   ¦2817-142             ¦- - - barwne krajoznawcze w harmonijce                                  ¦

¦   ¦2817-2               ¦- Diapozytywy                                                           ¦

¦   ¦2817-21              ¦- - Diapozytywy czarno-białe                                            ¦

¦   ¦2817-211             ¦- - - na błonie czarno-białej do formatu 13X18 cm                       ¦

¦   ¦2817-212             ¦- - - na błonie czarno-białej powyżej 13X18 cm do 50X60 cm              ¦

¦   ¦2817-22              ¦- - Diapozytywy barwne                                                  ¦

¦   ¦2817-221             ¦- - - na błonie barwnej do formatu 13X18 cm                             ¦

¦   ¦2817-222             ¦- - - na błonie barwnej powyżej 13X18 cm do 50X60 cm                    ¦

¦   ¦2817-223             ¦- - - na błonie barwnej powyżej 50X60 cm                                ¦

¦   ¦2817-23              ¦- - Klisze fotograficzne (płyty) eksponowane                            ¦

¦   ¦2817-231             ¦- - - klisze fotograficzne (płyty) czarno-białe eksponowane             ¦

¦   ¦2817-232             ¦- - - klisze fotograficzne (płyty) barwne eksponowane                   ¦

¦   ¦2817-3               ¦- Przeźrocza                                                            ¦

¦   ¦2817-31              ¦- - Przeźrocza czarno-białe taśmowe                                     ¦

¦   ¦2817-311             ¦- - - klatka 18X24 mm                                                   ¦

¦   ¦2817-312             ¦- - - klatka 24X36 mm                                                   ¦

¦   ¦2817-32              ¦- - Przeźrocza barwne taśmowe                                           ¦

¦   ¦2817-321             ¦- - - klatka 18-24 mm                                                   ¦

¦   ¦2817-322             ¦- - - klatka 24-36 mm                                                   ¦

¦   ¦2817-39              ¦- - Przeźrocza pojedyncze                                               ¦

¦   ¦2817-391             ¦- - - czarno-białe, klatka 24X36 mm                                     ¦

¦   ¦2817-392             ¦- - - barwne, klatka 24X36 mm                                           ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦9  ¦2713-11              ¦Nuty                                                                    ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦10 ¦2713-12              ¦Mapy                                                                    ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦11 ¦1335-8               ¦Materiały do zapisu magnetycznego i pomocnicze do użytkowania taśm      ¦

¦   ¦                     ¦magnetycznych i magnetofonów                                            ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦1335-81              ¦- - Taśmy magnetyczne                                                   ¦

¦   ¦1335-811             ¦- - - do zapisu dźwięku w kasetach                                      ¦

¦   ¦1335-812             ¦- - - do zapisu dźwięku na szpulach                                     ¦

¦   ¦1335-813             ¦- - - do zapisu dźwięku w krążkach                                      ¦

¦   ¦1335-814             ¦- - - do zapisu obrazu w kasetach                                       ¦

¦   ¦1335-815             ¦- - - do zapisu obrazu na szpulach                                      ¦

¦   ¦1335-816             ¦- - - do systemów komputerowych w kasetach                              ¦

¦   ¦1335-817             ¦- - - do systemów komputerowych na szpulach                             ¦

¦   ¦1335-819             ¦- - - taśmy magnetyczne pozostałe                                       ¦

¦   ¦1335-82              ¦- - Karty magnetyczne                                                   ¦

¦   ¦1335-83              ¦- - Dyski magnetyczne                                                   ¦

¦   ¦1335-84              ¦- - Bębny magnetyczne                                                   ¦

¦   ¦1335-85              ¦- - Druty magnetyczne                                                   ¦

¦   ¦1335-86              ¦- -Materiały pomocnicze do użytkowania taśm magnetycznych i magnetofonów¦

¦   ¦1335-861             ¦- - - taśma rozbiegowa                                                  ¦

¦   ¦1335-862             ¦- - - taśma czyszcząca i szlifująca                                     ¦

¦   ¦1335-869             ¦- - - materiały pomocnicze do użytkowania taśm magnetycznych i          ¦

¦   ¦                     ¦      magnetofonów pozostałe                                            ¦

¦   ¦1335-89              ¦- - Materiały do zapisu magnetycznego i pomocniczego do użytkowania taśm¦

¦   ¦                     ¦    magnetycznych i magnetofonów pozostałe                              ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦12 ¦2811                 ¦Instrumenty muzyczne                                                    ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦2811-1               ¦- Instrumenty muzyczne klawiszowe-strunowe                              ¦

¦   ¦2811-11              ¦- - Fortepiany                                                          ¦

¦   ¦2811-12              ¦- - Piana                                                               ¦

¦   ¦2811-19              ¦- - Instrumenty klawiszowo-strunowe pozostałe                           ¦

¦   ¦2811-2               ¦- Instrumenty muzyczne lutnicze smyczkowe i szarpane                    ¦

¦   ¦2811-21              ¦- - Instrumenty muzyczne lutnicze smyczkowe                             ¦

¦   ¦2811-211             ¦- - - skrzypce i altówki                                                ¦

¦   ¦2811-212             ¦- - - wiolonczele                                                       ¦

¦   ¦2811-213             ¦- - - basy i kontrabasy                                                 ¦

¦   ¦2811-219             ¦- - - instrumenty muzyczne lutnicze smyczkowe pozostałe                 ¦

¦   ¦2811-22              ¦- - instrumenty muzyczne lutnicze szarpane                              ¦

¦   ¦2811-221             ¦- - - gitary                                                            ¦

¦   ¦2811-222             ¦- - - mandoliny i mandole                                               ¦

¦   ¦2811-223             ¦- - - banjo                                                             ¦

¦   ¦2811-229             ¦- - - instrumenty muzyczne lutnicze szarpane pozostałe                  ¦

¦   ¦2811-3               ¦- Instrumenty muzyczne dęte                                             ¦

¦   ¦2811-31              ¦- - Instrumenty muzyczne dęte drewniane                                 ¦

¦   ¦2811-32              ¦- - Instrumenty muzyczne dęte blaszane                                  ¦

¦   ¦2811-39              ¦- - Instrumenty muzyczne dęte pozostałe                                 ¦

¦   ¦2811-4               ¦- Instrumenty muzyczne perkusyjne                                       ¦

¦   ¦2811-41              ¦- - Komplety perkusyjne                                                 ¦

¦   ¦2811-411             ¦- - - membranofony                                                      ¦

¦   ¦2811-412             ¦- - - idiofony                                                          ¦

¦   ¦2811-413             ¦- - - zestawy perkusyjne                                                ¦

¦   ¦2811-49              ¦- - Instrumenty perkusyjne pozostałe                                    ¦

¦   ¦2811-5               ¦- Instrumenty muzyczne piszczałkowe i stroikowe                         ¦

¦   ¦2811-51              ¦- - Organy i fisharmonie                                                ¦

¦   ¦2811-511             ¦- - - organy                                                            ¦

¦   ¦2811-512             ¦- - - fisharmonie                                                       ¦

¦   ¦2811-52              ¦- - Akordeony, harmonie i harmonijki ustne                              ¦

¦   ¦2811-521             ¦- - - akordeony                                                         ¦

¦   ¦2811-522             ¦- - - harmonie                                                          ¦

¦   ¦2811-523             ¦- - - harmonijki ustne                                                  ¦

¦   ¦2811-59              ¦- - Instrumenty muzyczne piszczałkowe i stroikowe pozostałe             ¦

¦   ¦2811-6               ¦- Instrumenty muzyczne elektronowe i elektromechaniczne                 ¦

¦   ¦2811-61              ¦- - Instrumenty muzyczne elektronowe                                    ¦

¦   ¦2811-62              ¦- - Instrumenty muzyczne elektromechaniczne strunowe                    ¦

¦   ¦2811-63              ¦- - Instrumenty muzyczne elektromechaniczne stroikowe                   ¦

¦   ¦2811-69              ¦- - Instrumenty muzyczne elektronowe i elektromechaniczne pozostałe     ¦

¦   ¦2811-9               ¦- - Instrumenty muzyczne pozostałe                                      ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦13 ¦2812                 ¦Części do instrumentów muzycznych i akcesoria muzyczne                  ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦2812-1               ¦- Części do instrumentów muzycznych                                     ¦

¦   ¦2812-11              ¦- - Części do instrumentów klawiszowo-strunowych (bez strun)            ¦

¦   ¦2812-111             ¦- - - mechanizmy pianowe                                                ¦

¦   ¦2812-112             ¦- - - klawiatury pianinowe i fortepianowe                               ¦

¦   ¦2812-113             ¦- - - mechanizmy fortepianowe                                           ¦

¦   ¦2812-114             ¦- - - części do fortepianów i pianin                                    ¦

¦   ¦2812-119             ¦- - - części do instrumentów klawiszowo-strunowych pozostałe            ¦

¦   ¦2812-12              ¦- - Części do instrumentów lutniczych (bez strun)                       ¦

¦   ¦2812-13              ¦- - Struny                                                              ¦

¦   ¦2812-131             ¦- - - struny metalowe gołe                                              ¦

¦   ¦2812-132             ¦- - - struny metalowe nawijane                                          ¦

¦   ¦2812-133             ¦- - - struny jelitowe i z tworzyw sztucznych                            ¦

¦   ¦2812-139             ¦- - - struny pozostałe                                                  ¦

¦   ¦2812-14              ¦- - Części do instrumentów dętych                                       ¦

¦   ¦2812-15              ¦- - Części do instrumentów perkusyjnych                                 ¦

¦   ¦2812-16              ¦- - Części do instrumentów piszczałkowych i stroikowych                 ¦

¦   ¦2812-161             ¦- - - części głosotwórcze                                               ¦

¦   ¦2812-162             ¦- - - części do akordeonów, harmonii i harmonijek ustnych               ¦

¦   ¦2812-169             ¦- - - części do instrumentów piszczałkowych i stroikowych pozostałe     ¦

¦   ¦2812-17              ¦- - Części do instrumentów elektronowych i elektromechanicznych         ¦

¦   ¦2812-171             ¦- - - części do instrumentów elektronowych                              ¦

¦   ¦2812-172             ¦- - - części do instrumentów elektromechanicznych strunowych            ¦

¦   ¦2812-173             ¦- - - części do instrumentów elektromechanicznych stroikowych           ¦

¦   ¦2812-2               ¦- Akcesoria muzyczne                                                    ¦

¦   ¦2812-21              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych klawiszowo-strunowych          ¦

¦   ¦2812-22              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych lutniczych, smyczkowych i      ¦

¦   ¦                     ¦    szarpanych                                                          ¦

¦   ¦2812-23              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych dętych drewnianych i blaszanych¦

¦   ¦2812-24              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych perkusyjnych                   ¦

¦   ¦2812-25              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych piszczałkowych i stroikowych   ¦

¦   ¦2812-26              ¦- - Akcesoria do instrumentów muzycznych elektronowych i                ¦

¦   ¦                     ¦    elektromechanicznych                                                ¦

¦   ¦2812-29              ¦- - Akcesoria do instrumentów osobno nie wymienionych                   ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦14 ¦2884                 ¦Pomoce naukowe, specjalistyczny sprzęt szkolny i przedszkolny           ¦

¦   ¦                     ¦                                                                        ¦

¦   ¦                     ¦Przyrządy wymienione w tej podbranży należy rozumieć jako służące celom ¦

¦   ¦                     ¦demonstracyjnym i wizyjnym, tj. nie nadające się do użytku              ¦

¦   ¦                     ¦produkcyjnego, do celów badawczych itp.                                 ¦

¦   ¦2884-1               ¦- Pomoce naukowe do nauczania fizyki, astronomii, chemii i matematyki   ¦

¦   ¦2884-2               ¦- Pomoce naukowe do nauczania biologii, higieny, środowiska społeczno-  ¦

¦   ¦                     ¦  przyrodniczego, geografii i geologii                                  ¦

¦   ¦2884-3               ¦- Pomoce naukowe do nauczania języka polskiego, języków obcych,         ¦

¦   ¦                     ¦  historii, propedeutyki (nauki o społeczeństwie)                       ¦

¦   ¦2884-4               ¦-Pomoce naukowe z zakresu kultury fizycznej i przysposobienia obronnego;¦

¦   ¦                     ¦  bez wymienionych w podbranżach SWW: 0675, 1366, 1377, 1772, 2183, 2274¦

¦   ¦2884-5               ¦- Pomoce naukowe z zakresu plastyki, muzyki oraz przedmiotu “Praca-     ¦

¦   ¦                     ¦  Technika”                                                             ¦

¦   ¦2884-6               ¦- Pomoce naukowe ogólnego przeznaczenia oraz specjalistyczny sprzęt     ¦

¦   ¦                     ¦  szkolny                                                               ¦

¦   ¦2884-7               ¦- Pomoce naukowe osobno nie wymienione                                  ¦

¦   ¦2884-8               ¦- Pracownie przedmiotowe w kompletach                                   ¦

¦   ¦2884-9               ¦- Pomoce naukowe i specjalistyczny sprzęt przedszkolny                  ¦

+--------------------------------------------------------------------------------------------------+


Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy

Na podstawie art. 27a ust. 19 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638 i Nr 147, poz. 686) zarządza się, co następuje:

§ 1. Za wydatki na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 27a ust. 3 pkt 3 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638 i Nr 147, poz. 686), zwanej dalej ustawą, uważa się wydatki poniesione na:

1) zakup materiałów i urządzeń,

2) zakup usług obejmujących:

a) wykonanie ekspertyzy, opinii, projektu,

b) transport materiałów i urządzeń,

c) wykonawstwo robót,

3) najem sprzętu budowlanego,

4) opłaty administracyjne i inne opłaty wynikające z odrębnych przepisów, w związku z robotami określonymi w załącznikach do rozporządzenia.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do wydatków poniesionych od dnia 1 stycznia 1997 r.

Załącznik nr 1

WYKAZ ROBÓT ZALICZANYCH DO REMONTU I MODERNIZACJI BUDYNKU MIESZKALNEGO

1. Remont lub modernizacja przyłączy, elementów przyłączy budynku lub wykonanie nowych przyłączy, obejmujące:

1) przyłącza wodociągowe, hydrofornie,

2) przyłącza kanalizacyjne, bezodpływowe zbiorniki ścieków, urządzenia do oczyszczania ścieków,

3) przyłącza sieci cieplnej, węzły cieplne, kotłownie,

4) przyłącza do linii elektrycznej.

2. Wykonanie nowego przyłącza do sieci gazowej.

3. Remont i modernizacja fundamentów, łącznie z izolacjami, obejmujące:

1) wzmocnienie fundamentów lub ich zabezpieczenie,

2) izolacje przeciwwodne, przeciwwilgociowe, cieplne,

3) osuszanie fundamentów.

4. Remont lub modernizacja elementów konstrukcyjnych budynku lub ich części, dotyczące:

1) konstrukcji stropów,

2) konstrukcji ścian nośnych i zewnętrznych,

3) konstrukcji i pokrycia dachu,

4) docieplenia stropów i stropodachów,

5) kanałów spalinowych i wentylacyjnych,

6) pozostałych elementów konstrukcyjnych budynku, jak np. słupów, podciągów, schodów, zadaszeń, balkonów, loggi, izolacji przeciwwodnych, dźwiękochłonnych.

5. Remont lub modernizacja elewacji budynku, obejmujące:

1) tynki i okładziny zewnętrzne,

2) malowanie elewacji,

3) docieplenie ścian budynku,

4) obróbki blacharskie i elementy odwodnienia budynku.

6. Wbudowanie nowych, wymiana lub remont okien oraz drzwi zewnętrznych.

7. Przebudowa układu funkcjonalnego budynku, obejmująca:

1) sanitariaty i kuchnie,

2) dźwigi osobowe,

3) wjazdy, podjazdy, zabezpieczenia i wykonanie innych elementów związanych z udostępnieniem i przystosowaniem obiektu oraz pomieszczeń ogólnodostępnych budynku dla osób niepełnosprawnych.

8. Remont, modernizacja, wymiana lub wykonanie nowych instalacji budynku, obejmujące rozprowadzanie po budynku instalacji oraz montaż trwale umiejscowionych: wyposażenia, armatury i urządzeń dotyczących:

1) instalacji sanitarnych,

2) instalacji elektrycznych, odgromowych i uziemienia,

3) instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych,

4) instalacji przyzywowych (domofony) i alarmowych,

5) przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.

9. Wykonanie nowych instalacji gazowych.

10. Remont części wspólnej budynku (ciągów komunikacyjnych, piwnic, strychów, zsypów, magazynów, pralni, suszarni).

Załącznik nr 2

WYKAZ ROBÓT ZALICZANYCH DO REMONTU I MODERNIZACJI LOKALU MIESZKALNEGO

1. Remont, modernizacja lub wykonanie nowych elementów w lokalu mieszkalnym:

1) ścianek działowych, sufitów, tynków i okładzin wewnętrznych,

2) podłóg i posadzek,

3) okien, świetlików i drzwi,

4) powłok malarskich i tapet,

5) elementów kowalsko-ślusarskich,

6) izolacji przeciwwodnych, przeciwwilgociowych, dźwiękochłonnych i cieplnych,

7) pozostałych elementów (np. pawlaczy, trwale umiejscowionych szaf wnękowych, obudowy wanien, zlewozmywaków, grzejników).

2. Remont, modernizacja, wymiana lub wykonanie nowych instalacji w lokalu mieszkalnym, obejmujące rozprowadzenie po lokalu instalacji oraz montaż trwale umiejscowionych: wyposażenia, armatury i urządzeń dotyczących:

1) instalacji sanitarnych,

2) instalacji elektrycznych,

3) instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych,

4) instalacji przyzywowych (domofony) i alarmowych,

5) instalacji i urządzeń grzewczych,

6) przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.

Załącznik nr 3

WYKAZ ROBÓT ZALICZANYCH DO REMONTU I MODERNIZACJI W ZAKRESIE INSTALACJI GAZOWEJ, URZĄDZEŃ EKSPLOZYMETRYCZNYCH LUB URZĄDZEŃ GAZOWYCH

I. Wykaz robót zaliczanych do remontu i modernizacji budynku mieszkalnego w zakresie instalacji gazowej, urządzeń eksplozymetrycznych lub urządzeń gazowych:

1) wymiana lub remont części wspólnej instalacji gazowej (przyłącza, poziomy i piony),

2) przemieszczenie głównego kurka gazowego na zewnątrz budynku,

3) zastąpienie miejscowych instalacji ciepłej wody z zastosowaniem gazowych grzejników ciepłej wody - instalacją centralnej ciepłej wody,

4) zainstalowanie urządzeń lub systemów służących poprawie bezpieczeństwa użytkowników gazu,

5) wyposażenie instalacji w gazomierze indywidualne,

6) wykonanie instalacji gazu płynnego.

II. Wykaz robót zaliczanych do remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego w zakresie instalacji gazowej, urządzeń eksplozymetrycznych lub urządzeń gazowych:

1) remont i wymiana urządzeń gazowych,

2) remont i wymiana instalacji gazowej służącej do rozprowadzania gazu do urządzeń,

3) zainstalowanie, naprawa i wymiana urządzeń eksplozymetrycznych oraz czujników tlenku węgla,

4) zainstalowanie gazomierza.


Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Dz. U. Nr 161 poz. 1078

Rozdział 1 Ewidencja przychodów

Rozdział 2 Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Rozdział 3 Książka zamówień

Rozdział 4 Ewidencja zatrudnienia

Rozdział 5 Karty przychodów

Załącznik

Na podstawie art. 16, art. 35 ust. 4 i art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930) zarządza się co następuje:

Rozdział 1

Ewidencja przychodów

§ 1. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930), zwanej dalej "ustawą", są obowiązani prowadzić ewidencję przychodów, zwaną dalej "ewidencją", według wzoru określonego w załączniku do rozporządzenia.

2. Podatnicy wykonujący działalność w formie spółki cywilnej prowadza wspólną ewidencję.

3. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję i kolejno ponumerować jej karty.

§ 2. 1. Zapisy w ewidencji, o której mowa w § 1 ust. 1, są dokonywane na podstawie wystawionych faktur, rachunków (rachunków uproszczonych), jeżeli sprzedaż jest dokumentowana fakturami, rachunkami (rachunkami uproszczonymi), a w przypadku sprzedaży bez faktur, rachunków (rachunków uproszczonych) - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie jest wykazana wartość tych przychodów za ten dzień z podziałem na przychody objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

2. W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932-934 i Nr 141, poz. 943 i 945 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887 i Nr 144, poz. 930), zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym", zapisy są dokonywane na podstawie dowodów potwierdzających ich faktyczne uzyskanie.

3. Podatnicy opłacający na podstawie odrębnych przepisów podatek od towarów i usług mogą w ciągu roku podatkowego ewidencjonować przychody według dnia wystawienia faktury, rachunku (rachunku uproszczonego). W ostatnim dniu roku podatnicy są obowiązani wpisać do ewidencji kwoty przychodów (według poszczególnych stawek) odnoszące się do wydanych towarów lub wykonanych usług do dnia 31 grudnia danego roku podatkowego, na które zostaną wystawione faktury, rachunki (rachunki uproszczone) w roku następnym, a po ich wystawieniu wpisać numery i daty faktur, rachunków (rachunków uproszczonych) w ewidencji przychodów za dany rok podatkowy w kolumnie "Uwagi" przy każdej pozycji odnoszącej się do danej transakcji. Ewidencjonując przychody w roku następnym podatnicy nie wykazują przychodów wynikających z faktur, rachunków (rachunków uproszczonych) odnoszących się do przychodów z roku poprzedniego.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie likwidacji działalności, zmiany umowy spółki lub zmiany wspólnika w ciągu roku podatkowego, jeżeli podatnik ewidencjonował przychody według dnia wystawienia faktury, rachunku (rachunku uproszczonego).

5. Zapisy dotyczące przychodów mogą być również dokonywane na podstawie dziennego zestawienia faktur, rachunków (rachunków uproszczonych). Zestawienie to musi zawierać co najmniej: datę, numer zestawienia, numery i daty faktur, rachunków (rachunków uproszczonych) objętych zestawieniem oraz łączną wartość przychodów wynikającą z tych faktur, rachunków (rachunków uproszczonych), z podziałem na przychody objęte poszczególnymi stawkami ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

6. Zapisy są dokonywane w porządku chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa w ust. 1-5, w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenie należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jednak nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

7. Podatnicy, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, po. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104 oraz z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076), zwanej dalej "ustawą o podatku od towarów i usług", mogą ewidencjonować przychody w ewidencji łącznie z podatkiem od towarów i usług, z tym że na koniec miesiąca przychód pomniejsza się o należny podatek od towarów i usług.

§ 3. 1. Podatnik może prowadzić ewidencję przy użyciu komputera. Na koniec każdego miesiąca, w terminie określonym w § 2 ust. 6, podatnik jest obowiązany sporządzić wydruk zapisów dokonanych za dany miesiąc. Wydruk powinien być zgodny z wzorem ewidencji określonym w załączniku do rozporządzenia.

2. Podatnik posługujący się programem komputerowym, który nie zapewnia wydrukowania ewidencji, według wzoru określonego w załączniku, jest obowiązany założyć ewidencję, o której mowa w § 1 ust. 1. Po zakończeniu miesiąca do odpowiednich kolumn tej ewidencji należy wpisać w jednej pozycji sumy przychodów uzyskanych w danym miesiącu, według poszczególnych stawek ryczałtu.

§ 4. Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 27 ust. 1 lub 4  ustawy o podatku od towarów i usług, może zrezygnować z prowadzenia ewidencji, na zasadach określonych w rozporządzeniu, pod warunkiem że:

1) dane wykazane w tej ewidencji pozwolą na wyodrębnienie z obrotów, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, przychodów dla celów ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

2) po zakończeniu każdego miesiąca, w terminie określonym w § 2 ust. 6, sporządzi zestawienie, w którym wykaże przychody na podstawie danych zawartych w tej ewidencji, według poszczególnych stawek ryczałtu, z uwzględnieniem różnic między obrotem, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

§ 5. 1. Jeżeli podatnik dokonuje od przychodów odliczeń, o których mowa w art. 11 ustawy, jest obowiązany wykazać odliczenia w odrębnych pozycjach ewidencji i zmniejszyć o te kwoty wartość przychodu stanowiącego podstawę opodatkowania.

2. Jeżeli podatnik uzyskuje przychody opodatkowane różnymi stawkami i dokonuje odliczeń, o których mowa w art. 11 ustawy, odliczeń tych, do wysokości określonej w ustawie o podatku dochodowym, dokonuje od każdego rodzaju przychodu w takim stosunku, w jakim w roku podatkowym pozostają poszczególne przychody opodatkowane różnymi stawkami w ogólnej kwocie przychodów.

3. Po zakończeniu miesiąca w terminie, o którym mowa w § 2 ust. 6, należy zapisy podsumować, obliczyć i wpisać kwotę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a także kwoty obniżek tego ryczałtu, o których mowa w art. 13 i 14  ustawy oraz w art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań podatkowych w związku z likwidacją skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 736 i z 1998 r. Nr 94, poz. 593), jak również kwotę ulgi uczniowskiej, o której mowa w art. 53 ustawy. W przypadku prowadzenia więcej niż jednej ewidencji, sumy miesięczne zapisów z poszczególnych ewidencji należy przenieść do jednej  z nich i podsumować.

4. Jeżeli wystąpią okoliczności wymienione w art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym, podatnik jest obowiązany:

1) doliczyć odpowiednio do przychodów lub należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy kwoty uprzednio odliczone,

2) wykazać w ewidencji doliczone kwoty wydatków i zwiększyć o te kwoty odpowiednio wartość przychodu podlegającego opodatkowaniu lub należny ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio w przypadku prowadzenia ewidencji, o których mowa w § 3 i 4.

§ 6. 1. Podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję rzetelnie i w sposób niewadliwy. Za niewadliwą uważa się ewidencję prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia. Za rzetelną uważa się ewidencję, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.

2. Ewidencję uznaje się za rzetelną i niewadliwą, również gdy:

1) nie wpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodów łącznie nie przekraczają 0,5% przychodu wykazanego w ewidencji za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził te błędy, lub

2) brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie ewidencji, lub

3) podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w ewidencji przed rozpoczęciem kontroli przez urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej, lub

4) błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe, o których mowa w § 2 ust. 1.

Rozdział 2

Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

§ 7. 1. Wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, zwany dalej "wykazem", powinien zawierać co najmniej następujące dane: liczbę porządkową, datę nabycia, datę przyjęcia do używania, określenie dokumentu stwierdzającego nabycie, określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, symbol Klasyfikacji rodzajowej środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, wartość początkową, stawkę amortyzacyjną, zaktualizowaną wartość początkową, datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia.

2. Za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne uważa się składniki majątkowe, o których mowa w przepisach w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wydanych na podstawie art. 22 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym.

3. Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w wykazie najpóźniej w miesiącu przyjęcia ich do używania.

4. Podatnik jest obowiązany zbroszurować wykaz i kolejno ponumerować jego karty.

Rozdział 3

Książka zamówień

§ 8. 1. Książka zamówień, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 lit. c) ustawy, powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, nazwę i adres płatnika, datę wystawienia faktury, rachunku (rachunku uproszczonego), kwotę należną za wykonane świadczenia, rodzaj świadczenia (sprzedaż wyrobów, usług), stawkę i kwotę ryczałtu, kwotę pobranej przez płatnika składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, kwotę należnego ryczałtu po odliczeniu składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, kwotę wypłaty netto oraz rodzaj, numer i datę dowodu wypłaty, podpis osoby upoważnionej przez płatnika.

2. Zapisów w książce dokonuje płatnik, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, każdorazowo przy złożeniu faktury, rachunku (rachunku uproszczonego) przez podatnika i przy każdej wypłacie należności.

3. Podatnik jest obowiązany zbroszurować książkę zamówień i kolejno ponumerować jej karty.

Rozdział 4

Ewidencja zatrudnienia

§ 9. 1. Ewidencja zatrudnienia, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy, powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, imię i nazwisko osoby zatrudnionej, datę nawiązania przez tę osobę i ustania stosunku pracy oraz adnotacje o przerwach w zatrudnieniu.

2. Zapis dotyczący zatrudnienia danej osoby powinien być dokonany nie później niż przed rozpoczęciem pracy przez tę osobę.

3. Podatnik jest obowiązany zbroszurować ewidencję zatrudnienia i kolejno ponumerować jej karty.

Rozdział 5

Karty przychodów

§ 10. 1. Karty przychodów, o których mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, powinny zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko pracownika, kwotę osiągniętych w danym miesiącu przychodów w gotówce i w naturze, koszty uzyskania przychodu, potrącone przez płatnika w danym miesiącu kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, dochód osiągnięty w danym miesiącu, dochód narastająco od początku roku, kwotę zaliczki na podatek dochodowy, obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne określonej w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, kwotę należnej zaliczki na podatek dochodowy oraz datę przekazania zaliczki.

2. Podatnik jest obowiązany za każdy miesiąc wypełnić karty przychodów, o których mowa w ust. 1, nie później niż do dnia 20 następnego miesiąca.

§ 11. Wykaz, o którym mowa w § 7, oraz karty przychodów, o których mowa w § 10, mogą być prowadzone przy zastosowaniu komputera. W tym wypadku § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. i ma zastosowanie do przychodów (dochodów) osiągniętych od tego dnia.

Minister Finansów: w. z. J. Bauc

Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r.

EWIDENCJA PRZYCHODÓW

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	|   Data wpisu	| Data uzyskania	|   Numer dowodu,	| Kwota przychodu opodatkowana według stawki	| Ogółem przychód	| Uwagi	|

|	|	|     przychodu	| na którego podstawie	|-------------------------------------------------------------|      (5 + 6 + 7)	|	|

|	|	|	|   dokonano wpisu	|       8,5%	|         5,5%	|          3,0%	|	|	|

|	|	|	|	|-------------------------------------------------------------|-----------------------|	|

|	|	|	|	|        zł	|  gr	|      zł	|   gr	|       zł	|   gr	|        zł	|   gr	|	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

|   1	|           2	|             3	|                4	|              5	|            6	|              7	|               8	|       9	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

| Podsumowanie strony	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

| Przeniesienie z poprzedniej strony	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

| Suma przychodów od początku miesiąca ..................................	|	|	|	|	|	|	|	|	|	|

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Spis treści

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

2. Ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

3. Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

4. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

5. Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

6. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

7. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

8. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

9. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów przyrządów i pomocy naukowych, których zakup uprawnia do odliczenia poniesionych wydatków od podatku dochodowego

10. Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy

11. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

12. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa

13. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

14. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

15. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 czerwca 1998 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju

16. Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 1998 r. w sprawie warunków ustalania i zasad zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy

17. Ustawa o doradztwie podatkowym z dnia 5 lipca 1996 r.

18. Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r.

19. Ustawa Karna Skarbowa z dnia 26 października 1971 r.


UWAGA!

Pomoc Prawna stanowi integralną część pakietu księgowego. Nieautoryzowane kopiowanie lub rozpowszechnianie jakiejkolwiek jej części lub całości grozi odpowiedzialnością karną i będzie ścigane sądownie z całą surowością prawa.

© 1999 Adad Development


Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r.o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Dz. U. 1993 r. Nr 11 poz. 50 (U) Podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy.

zmiany:

Dz. U. 1993 r. Nr 28 poz. 127

Dz. U. 1993 r. Nr 129 poz. 599

Dz. U. 1994 r. Nr 132 poz. 670

Dz. U. 1995 r. Nr 142 poz. 702

Dz. U. 1995 r. Nr 142 poz. 703

Dz. U. 1996 r. Nr 137 poz. 640

Dz. U. 1997 r. Nr 111 poz. 722

Dz. U. 1997 r. Nr 123 poz. 776

Dz. U. 1997 r. Nr 123 poz. 780

Dz. U. 1997 r. Nr 137 poz. 926

Dz. U. 1997 r. Nr 141 poz. 943

Dz. U. 1997 r. Nr 162 poz. 1104

Dz. U. 1998 r. Nr 161 poz. 1076

Dz. U. 1999 r. Nr 50 poz. 499

zmiany wynikające z:

Dz. U. 1994 r. Nr 84 poz. 386

Dz. U. 1995 r. Nr 44 poz. 231

Dz. U. 1998 r. Nr 139 poz. 905

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Rozdział 2 Podatek od towarów i usług

Rozdział 3 Podatek akcyzowy

Rozdział 4 Przepisy szczególne

Rozdział 5 Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe

Załączniki do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

2. Podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 2. 1. Opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Opodatkowaniu podlega również eksport i import towarów lub usług.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do:

1) świadczenia usług oraz przekazania lub zużycia towarów na potrzeby reprezentacji i reklamy,

2) przekazania przez podatnika towarów oraz świadczenia usług na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników,

3) zamiany towarów, zamiany usług oraz zamiany usługi na towar i towaru na usługę,

3a) wydania towarów lub świadczenia usług w zamian za wierzytelności,

3b) wydania towarów lub świadczenia usług w miejsce świadczenia pieniężnego,

4) darowizn towarów nie wymienionych w pkt 2,

5) świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, bez pobrania należności,

5a) wydania towarów lub świadczenia usług w zamian za czynności nie podlegające opodatkowaniu,

6) towarów, o których mowa w art. 6a.

4. Czynności określone w ust. 1-3 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Art. 3. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) sprzedaży przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans,

1a) wydania towarów na podstawie umowy użyczenia,

2) działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie,

3) czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

2. Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia, towary i usługi, z wyjątkiem wyrobów akcyzowych i wyrobów z metali szlachetnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy.

Art. 4. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1) towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej,

2) usługach - rozumie się przez to usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej, a także roboty budowlano-montażowe,

3) imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów na polski obszar celny, w tym również w wykonaniu czynności określonych w art. 16,

4) eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3,

5) imporcie usług - rozumie się przez to usługi świadczone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za których wykonanie należność jest przekazywana osobie lub jednostce mającej siedzibę bądź miejsce zamieszkania za granicą, a także usługi turystyki wyjazdowej,

6) eksporcie usług - rozumie się przez to usługi wykonane przez podatnika poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej,

7) towarach używanych - rozumie się przez to towar, gdy okres jego używania wyniósł co najmniej pół roku, a w przypadku budynków i budowli co najmniej 5 lat od końca roku, w którym zakończono budowę,

8) sprzedaży towarów - rozumie się przez to również dostawę, odpłatne świadczenie usług oraz wykonywanie innych czynności określonych w art. 2,

9) roku podatkowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy, chyba że podatnik na podstawie odrębnych przepisów wybrał rok podatkowy nie będący rokiem kalendarzowym,

10) urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności, a jeżeli czynności te wykonywane są na terenie dwóch lub więcej urzędów skarbowych - urząd  skarbowy właściwy ze względu na siedzibę podatnika, a gdy podatnik nie ma siedziby - urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania podatnika; w pozostałych przypadkach właściwym urzędem skarbowym jest Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście,

11) Kodeksie celnym - rozumie się przez to ustawę z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 i Nr 64, poz. 407).

Art. 5. 1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

1) mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wykonują we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o których mowa w art. 2, w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo, a także wówczas, gdy czynności te polegają na jednorazowej sprzedaży rzeczy w tym celu nabytej, lub

2) wykonujące czynności, o których mowa w art. 16, lub

3) na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną, lub

3a) uprawnione do korzystania z procedury celnej obejmującej uszlachetnianie czynne, odprawę czasową, przetwarzanie pod kontrolą celną, w tym również osoby, na które, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z tymi procedurami, lub

4) mające siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu za granicą, jeżeli wykonują czynności, o których mowa w art. 2, osobiście lub przez osobę upoważnioną albo przy pomocy pracowników bądź przy wykorzystaniu zakładu albo urządzenia służącego działalności produkcyjnej, handlowej lub usługowej, lub

5) będące usługobiorcami usług pochodzących z importu.

2. Za zgodą urzędu skarbowego podatnikami mogą być również zakłady (oddziały) osoby prawnej wykonujące czynności, o których mowa w art. 2, jeżeli samodzielnie sporządzają bilans.

3. Sprzedażą towarów dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 2, jest także odpłatne przekazywanie towarów oraz świadczenie usług innym zakładom (oddziałom) osoby prawnej samodzielnie sporządzającym bilans.

4. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje sprzedaży tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności odbiorcy, przyjmuje się, że sprzedaży dokonał każdy z podmiotów biorących udział w obrocie.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników wymienionych w ust. 1 pkt 4.

Art. 6. 1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

2. Jeżeli podatnik wysyła towar odbiorcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.

3. Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.

4. Jeżeli sprzedaż towaru lub wykonanie usługi powinno być potwierdzone fakturą lub rachunkiem uproszczonym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub rachunku uproszczonego, nie później jednak niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur i rachunków uproszczonych za częściowe wykonanie usługi.

6. W eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez graniczny urząd celny wywozu towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

7. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 7a.

7a. W przypadku objęcia towarów procedurą celną: uszlachetniania czynnego, odprawy czasowej, przetwarzania pod kontrolą celną, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą objęcia towarów tą procedurą.

8. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi pobrano co najmniej połowę ceny (przedpłata, zaliczka, zadatek, rata), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia zapłaty.

8a. Przepis ust. 8 stosuje się również w przypadku eksportu towarów, jeżeli:

1) wywóz towarów nastąpi w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania zaliczki,

2) eksporter przedstawi w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe kwoty zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 2.

9. W przypadku dokonywania sprzedaży towarów za pośrednictwem automatów, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż w ostatnim dniu miesiąca kalendarzowego.

9a. Przy świadczeniu usług telekomunikacyjnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sprzedaży żetonów.

10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

1) przypadki powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania zapłaty przez podatnika,

2) inne niż wymienione w ust. 1-9 momenty powstania obowiązku podatkowego.

Art. 6a. 1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają również towary własnej produkcji oraz towary, które po nabyciu nie zostały odsprzedane, w przypadku:

1) rozwiązania spółki prawa cywilnego lub handlowego nie mającej osobowości prawnej albo

2) zaprzestania przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie odrębnych przepisów, do zawiadomienia właściwego organu o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 14 ust. 1 i 6.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik będący osobą fizyczną zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu przez co najmniej 10 miesięcy, bez zawiadomienia właściwych organów, na podstawie odrębnych przepisów, o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej.

4. Przepisy ust. 1 i 3 mają zastosowanie do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, podatnicy zobowiązani są do sporządzenia spisu z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwanego dalej “spisem z natury”.

Podatnicy obowiązani są:

1) sporządzić spis z natury w ciągu 30 dni od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu,

2) zawiadomić o dokonanym spisie z natury, ustalonej wartości towarów i kwocie podatku należnego urząd skarbowy w terminie 14 dni od dnia zakończenia sporządzania tego spisu.

6. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym powinien być sporządzony spis z natury, nie później jednak niż 30 dnia od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

7. Zwalnia się od podatku od towarów i usług przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, czynności określone w art. 2. ust. 1 i 3 pkt 1 - 5, których przedmiotem są towary objęte spisem z natury, pod warunkiem rozliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1 i ust. 6.

8. Podstawą opodatkowania jest wartość towarów wymienionych w ust. 1, ustalona zgodnie z art. 15 ust. 3.

9. Przy rozliczeniu podatku stosuje się przepis art. 21 ust. 1, przy czym podatek naliczony zimniejsza podatek należny tylko do wysokości kwoty podatku należnego.

10. Jeżeli spis z natury nie został sporządzony w terminie określonym w ust. 5 lub sporządzony został w sposób nierzetelny, urząd skarbowy określa wartość towarów w drodze oszacowania i określa wysokość zobowiązania podatkowego przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 22 % bez możliwości odliczenia podatku naliczonego.

11. Przepisy ust. 1, 3, 5 - 8 i 10 stosuje się odpowiednio do producentów wyrobów akcyzowych, z tym że w przypadku, gdy stawki podatku akcyzowego zostały ustalone w kwocie na jednostkę wyrobu, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych.

Art. 7. 1. Zwalnia się od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego:

1) czynności, o których mowa w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 1,

2) świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 2,

3) eksport towarów i usług określonych w pkt 1 i 2, jeżeli nie został dotrzymany warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3,

4) import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 190, § 1 pkt 1-33, 36, 38-40 oraz § 2 i 3 Kodeksu celnego,

4a) import towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego, z wyjątkiem wyrobów akcyzowych wymienionych w poz. 13-15, 17 i 19 załącznika nr 6,

4b) import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła,

5) sprzedaż towarów używanych, jeżeli jest dokonywana przez użytkownika, a także darowiznę tych towarów, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony,

6) przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 i art. 13 pkt 2-8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419 i Nr 113, poz. 547, Nr 123 poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113 i Nr 87, poz. 395).

1a. (skreślony)

2. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4, 4a i 4b, nie stosuje się, jeżeli na podstawie przepisów Kodeksu celnego powstaje obowiązek uiszczenia cła.

Art. 8. Ulgi i zwolnienia od podatku obrotowego lub ogólne zwolnienia podatkowe na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do podatku od towarów i usług oraz do podatku akcyzowego.

Art. 9. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 5, są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 2, złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Urząd skarbowy potwierdza zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1.

3. Podatnicy zwolnieni od podatku od towarów i usług na podstawie art. 14 ust. 1 i 6 lub wykonujący wyłącznie czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

4. Jeżeli podatnik zarejestrowany na podstawie ust. 2 zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, obowiązany jest zgłosić zaprzestanie działalności urzędowi skarbowemu, który dokonał rejestracji; zgłoszenie to stanowi podstawę dla urzędu skarbowego do wykreślenia podatnika z rejestru.

5. Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca prawny.

5a. W przypadku gdy zaprzestanie wykonania czynności podlegających opodatkowaniu nie zostało zgłoszone zgodnie z ust. 4 i 5, urząd skarbowy, który dokonał rejestracji, wykreśla z urzędu podatnika z rejestru.

6. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do zarejestrowanych podatników, którzy następnie zostali zwolnieni od podatku na podstawie art. 14 ust. 1 i 5 , z tym że podatnik nie jest wykreślany z rejestru.

7. (skreślony)

8. Podatnik zarejestrowany obowiązany jest umieszczać numer identyfikacji podatkowej na fakturach i rachunkach uproszczonych oraz w ofertach, z tym że w przypadku, gdy numer ten nie został jeszcze nadany, podatnik jest obowiązany posługiwać się numerem tymczasowym.

9. Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do urzędu skarbowego, nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.

10. (skreślony)

11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) może określić podatników innych niż wymienieni w ust. 3, nie mających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego,

2) określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zgłoszenia i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu  działalności, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, a także określi zasady ustalania tymczasowych numerów  identyfikacyjnych.

Art. 10. 1. Podatnicy obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

2. Zobowiązanie podatkowe lub kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że urząd skarbowy określi je w innej wysokości.

2a. (skreślony)

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 14 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 47, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 21 lub 23 pkt 2-4.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze zarządzenia, wzór deklaracji, o których mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia, terminu i miejsca składania, a także pouczenia podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji podatkowych.

Art. 11. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 i 3a, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z uwzględnieniem obowiązujących stawek.

2. Organ celny jest obowiązany do sprawdzenia kwoty podatków wykazanych przez podatnika w zgłoszeniu celnym. Jeżeli kwoty podatków zostały wykazane przez podatnika nieprawidłowo, organ celny oblicza te kwoty w prawidłowej wysokości i wykazuje je w zgłoszeniu celnym. Do należności podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące powiadamiania dłużnika o wysokości należności wynikających z długu celnego.

3. Podatnik jest obowiązany w terminie 7 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwot obliczonych podatków.

4. W przypadkach nie wymienionych w ust. 1-3 podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty należnych podatków w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła.

5. Organ celny jest obowiązany do poboru podatków należnych z tytułu importu towarów oraz wpłaty kwoty tych podatków na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę organu celnego, za okresy pięciodniowe, w terminie 5 dni po upływie każdego okresu.

6. Jeżeli na podstawie przepisów Kodeksu celnego organ celny dokonuje zabezpieczenia kwoty wynikającej z długu celnego, to zabezpieczeniu, w trybie stosowanym przy zabezpieczeniu należności celnych, podlega również kwota podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Zabezpieczenia podatków dokonuje się w pełnej wysokości.

Art. 11a. W zakresie nie uregulowanym w art. 4 pkt 3 i 4, art. 5 ust. 1 pkt 3 i 3a, art. 6 ust. 7 i 7a oraz art. 11 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące poboru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w tym Kodeksie.

Art. 11b. Jeżeli podatnik kwestionuje obliczenie podatków z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 2, lub istnienie obowiązku podatkowego, może on, w terminie miesiąca od dnia pobrania tych podatków przez organ celny, wystąpić do organu podatkowego, właściwego dla podatnika, z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku lub uznania nieistnienia obowiązku podatkowego oraz w sprawie zwrotu niesłusznie pobranej kwoty.

Art. 11c. 1. Jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości.

2. Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji organu podatkowego, o której mowa w ust. 1, a podatkiem pobranym przez organ celny, w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji.

3. W razie stwierdzenia w toku kontroli, że wartość celna towaru została zaniżona, wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, może nastąpić po wydaniu przez właściwy organ celny stosownej decyzji.

4. Organ celny jest obowiązany przesyłać kopie decyzji mających wpływ na wysokość kwot podatków należnych z tytułu importu towarów do urzędu skarbowego właściwego dla podatnika.

5. Różnica, o której mowa w ust. 2, dotycząca podatku od towarów i usług stanowi podatek naliczony w rozumieniu art. 19 ust. 2.

Art. 12. Urząd celny jest organem egzekucyjnym w rozumieniu przepisów  o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od importu towarów.

Art. 12a. Organy egzekucyjne, określone w ustawie z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz. 161, z 1992r. Nr 20, poz. 78, z 1993r. Nr 28, poz. 127, z 1995r. Nr 85, poz. 426 i z 1996r. Nr 43, poz. 189) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego, są płatnikami podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od sprzedaży, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Rozdział 2

Podatek od towarów i usług

Art. 13. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej “podatkiem”, podlegają czynności określone w art. 2.

Art. 14. 1. Zwalnia się od podatku podatników:

1) u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów lub usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym 80 tysięcy zł,

2) opłacających podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w zakresie działalności objętej tą formą opodatkowania, z uwzględnieniem art. 18 ust. 3.

2. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1, pod warunkiem zawiadomienia o tym zamiarze właściwego urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia. Rezygnacja obowiązuje do końca roku podatkowego.

3. Jeżeli wartość sprzedaży towarów u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 1 przekroczy kwotę 80 tysięcy zł, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą właściwego urzędu skarbowego podatnik może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony, wynikający z rachunków uproszczonych dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu przekroczenia kwoty 80 tysięcy zł.

3a. Kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 3, stanowi iloczyn ilości towarów objętych spisem z natury i kwoty podatku naliczonego przypadającej na jednostkę towaru, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe.

3b. Przepis ust. 3 ma również zastosowanie do podatników, którzy rezygnują z przysługującego im zwolnienia na podstawie ust. 1 pkt 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia.

4. W przypadku podatników, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, przez wartość sprzedaży towarów określoną w ust. 1 pkt 1 rozumie się:

1) wartość sprzedanych towarów - u podatników dokonujących sprzedaży towarów będącej przedmiotem umowy komisu,

2) 30-krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usług - w pozostałych przypadkach.

5. Podatnicy będący zakładami pracy chronionej w rozumieniu przepisów  o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych mogą wybrać zwolnienie od podatku, bez względu na wartość sprzedaży towarów, pod warunkiem złożenia przez podatnika pisemnego oświadczenia we właściwym urzędzie skarbowym.

6. Podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 2 w ciągu roku podatkowego może wybrać zwolnienie od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży towarów  nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty wymienionej w ust. 1 pkt 1 lub w ust. 4. Podatnik ten, przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży, obowiązany jest do złożenia w urzędzie skarbowym pisemnego oświadczenia o wyborze zwolnienia.

7. Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży towarów, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży przekroczy w ciągu roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 pkt 1 lub w ust. 4 zwolnienie określone w ust. 6 traci moc z dniem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim, a obowiązek podatkowy powstaje z dniem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 3 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

7a. Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, nie może w następnych latach skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

8. Jeżeli podatnicy określeni w ust. 1 pkt 1 i w ust. 6, wykorzystując związki z kontrahentami, tak układają swoje interesy, że uzyskują wartość sprzedaży towarów znacznie odbiegającą od tej, którą uzyskaliby w przypadku, gdyby związek ten nie istniał, a w wyniku tych związków nastąpiło zmniejszenie wpływów podatkowych, zwolnienie od podatku traci moc od początku roku podatkowego.

9. (skreślony)

10. Zwolnień, o których mowa w ust. 1, 5 i 6, nie stosuje się do podatników określonych w art. 5 ust. 2, do importu towarów i usług oraz podatników:

1) sprzedających:

a) wyroby z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,

b) wyroby akcyzowe, z wyjątkiem wyrobów wymienionych w załączniku nr 6 poz. 8, 9, 10, 11, 16, 17 i 20,

2) świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa i rzeczoznawstwa, a także usługi jubilerskie.

11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, listę towarów i usług, o których mowa w ust. 10 pkt 1 lit. a) i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej.

12. (skreślony)

Art. 14a. 1.  Zwalnia się prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej od wpłat do urzędu skarbowego należności w zakresie działalności tego zakładu, z tytułu podatku od towarów i usług, stanowiącej różnicę między podatkiem należnym a naliczonym, w rozumieniu art. 19 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Przez prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej rozumie się podmiot spełniający warunki określone w art. 28 i 29 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776).

3. Jeżeli kwota zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest wyższa od kwoty stanowiącej iloczyn liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej lub zakładzie aktywności zawodowej w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz trzykrotności najniższego wynagrodzenia, różnica podlega przekazaniu na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym mowa w ustawie wymienionej w ust. 2, w terminach przewidzianych dla rozliczeń z tytułu podatku ud towarów i usług.

4. Przez najniższe wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się najniższe wynagrodzenie pracowników ogłoszone przez ministra właściwego do spraw pracy w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” na podstawie Kodeksu pracy. Do wyliczeń przyjmuje się najniższe wynagrodzenie obowiązujące w kwartale poprzedzającym miesiąc obliczeniowy.

5. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania:

1) w przypadku gdy prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej nie przekazał różnicy, o której mowa w ust. 3, na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

2) w stosunku do tej części różnicy między podatkiem należnym a naliczonym, która odpowiada kwocie sankcji określonych w art. 27 ust. 5, 6 i 8,

3) do kwot podatku, o których mowa w art. 28 i art. 29 ust. 2 i art. 33,

4) w przypadku gdy organ podatkowy określił obrót prowadzonego zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej na podstawie art. 17 ust. 1.

6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym.

Art. 15. 1. Podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem, z zastrzeżeniem art. 16 i 17 , jest kwota należna z tytułu sprzedaży towarów, pomniejszona o kwotę podatku. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, o których mowa w art. 6 ust. 8, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę należnego podatku. Jeżeli należność określona jest w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość świadczenia obliczona na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, zmniejszonych o podatek. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

2. Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i kont) i o wartość zwróconych towarów oraz zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach , a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur lub rachunków uproszczonych. Rabaty pomniejszają obrót, gdy zostały przyznane w ciągu roku od dnia wydania towaru lub świadczenia usługi. Rabaty udzielone z tytułu i w okresie gwarancji pomniejszają obrót, nawet gdy zostały przyznane po upływie roku od dnia wydania towaru lub świadczenia usługi.

2a. W przypadku sprzedaży budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania wyłącza się wartość gruntu.

3. Podstawą opodatkowania czynności określonych w art. 2 ust. 3 jest wartość towarów lub usług obliczona według cen sprzedaży stosowanych w obrotach z głównym odbiorcą (odbiorcami), a w przypadku braku odbiorcy - według przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku z dnia przekazania, zamiany lub darowizny, zmniejszona o kwotę należnego podatku.

4. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica między wartością towarów wywiezionych czasowo a wartością produktów kompensacyjnych dopuszczonych do obrotu, powiększona o należne cło.

4a. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu.

5. Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z tym że w przypadku usług turystyki wyjazdowej podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z ust. 1.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów wartość usługi zwiększa wartość celną importowanego towaru oraz w przypadku, gdy podatek został pobrany od podatnika, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4.

7. W przypadku sprzedaży przez podatnika towaru podlegającego podatkowi akcyzowemu, podstawą opodatkowania jest również kwota tego podatku.

Art. 16. 1. Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy ajencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi:

1) dla zleceniodawcy lub komitenta - kwota należna z tytułu sprzedaży lub umowy komisu, zmniejszona o kwotę podatku,

2) dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku.

2. Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie w przypadku, gdy w wykonaniu umów agencyjnych, zlecenia, komisu lub innych umów o podobnym charakterze dokonywany jest import towarów, z tym że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 15 ust. 4 i 5.

Art. 17. 1. W przypadku gdy:

1) na kupującego zostały nałożone ograniczenia w dysponowaniu lub używaniu towaru, wynikające z umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ograniczenia są wymagane na podstawie odrębnych przepisów lub nałożone zostały na podstawie orzeczenia sądu albo decyzji administracyjnej,

2) sprzedaż lub cena towaru jest uzależniona od spełnienia dodatkowego świadczenia, którego wpływu na wartość towaru nie można ustalić,

3) między kupującym a sprzedawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2,

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o podatek, jeżeli okaże się, że przypadki te miały wpływ na ustalenie ceny.

2. Związek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z  wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3. Pod pojęciem powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4. Pod pojęciem powiązań kapitałowych, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada lub dysponuje, bezpośrednio lub pośrednio, prawem głosu wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu.

5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w obrotach między zakładami samodzielnie sporządzającymi bilans, o których mowa w art. 5 ust. 2.

Art. 18. 1. Stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%.

3. W eksporcie towarów i usług, w tym również w eksporcie towarów i usług, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz w eksporcie towarów i usług dokonywanym przez podatników określonych w art. 14 ust. 1 pkt 2, stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji określonej w art. 27 ust. 4.

4. Stawkę podatku 0 %, o której mowa w ust. 3, stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 4, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej sprzedaży w ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 4, za dany miesiąc, lecz w miesiącu następnym, stosując stawkę 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w  ust. 4, przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten miesiąc. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim, mają zastosowanie stawki właściwe dla sprzedaży tego towaru w kraju.

6. Przepis ust. 5 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument odprawy celnej wystawiony przez wewnętrzny urząd celny.

7. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 5 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od dokonanej sprzedaży, w rozliczeniu z miesiąc, w którym podatnik dokument ten otrzymał.

Art. 19. 1. Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

2. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 15 ust. 2, a w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11b.

3. Obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1, następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony w przypadku określonym w art. 14 ust. 3 lub dokument celny, albo w miesiącu następnym.

3a. Obniżenie podatku należnego, o której mowa w ust. 1 i 3 nie może nastąpić jednak wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi albo otrzymania przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty) podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 8.

4. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 3, podatnik nie wykonał czynności podlegającej opodatkowaniu, podatek naliczony za ten okres podlega rozliczeniu w najbliższym okresie, w którym czynności te zostaną wykonane nie później jednak niż w ciągu 36 miesięcy od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument odprawy celnej.

Art. 20. 1. Podatnik dokonujący jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych od podatku obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku.

2. Podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną.

3. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może także zmniejszyć podatek należny o taką część podatku naliczonego, która odpowiada procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem w wartości sprzedaży ogółem. Przy ustalaniu wartości sprzedaży nie uwzględnia się kwot podatku.

4. W przypadku nabycia towarów, o których mowa w art. 21 ust. 3, procentowy udział wartości sprzedaży towarów opodatkowanych w wartości sprzedaży ogółem oblicza się na podstawie sprzedaży z ostatnich sześciu miesięcy. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

5. Podatnicy dokonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1-3, w okresie krótszym niż sześć miesięcy obliczają procentowy udział zgodnie z ust. 3, przy czym po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia działalności wyliczają ten udział zgodnie z ust. 4 i dokonują korekty podatku naliczonego.

Art. 21. 1. W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 19 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 2-9, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy.

2. Różnica podatku, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi przez urząd skarbowy, gdy całość lub część sprzedaży towarów opodatkowanych jest stawką niższą niż stawka określona w art. 18 ust. 1.

3. Podatnikom dokonującym sprzedaży towarów opodatkowanych wyłącznie stawką, o której mowa w art. 18 ust. 1, u których podatek naliczony jest wyższy od podatku należnego, przysługuje zwrot różnicy podatku z urzędu skarbowego w kwocie nie wyższej od kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które na podstawie odrębnych przepisów zaliczane są przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

4. W przypadku gdy kwota zwrotu różnicy podatku dla podatnika dokonującego sprzedaży towarów  opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka określona w art. 18 ust. 1 przekracza kwotę wynoszącą 22% całości obrotu opodatkowanego stawkami niższymi, urząd skarbowy może na czas nie dłuższy niż trzy miesiące ograniczyć jej wysokość do wysokości tej kwoty.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się, gdy wysokość zwrotu różnicy podatku jest uzasadniona charakterem działalności podatnika, jej sezonowością lub nabyciem towarów i usług, o których mowa w ust. 3.

6. Zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w ciągu 25 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, urząd skarbowy może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej odsetkom stosowanym w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

6a. Na wniosek podatnika urząd skarbowy jest obowiązany do zwrotu różnicy podatku w ciągu 15 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli podatnik w ciągu 12 miesięcy przed datą złożenia deklaracji podatkowej terminowo regulował podatek od towarów i usług, podatek akcyzowy oraz inne zobowiązania podatkowe stanowiące dochód budżetu państwa. Przepis ust. 6 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

7. Różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminie, o którym mowa w ust. 6 w zdaniu pierwszym, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów o zobowiązaniach podatkowych.

8. W przypadku gdy podatnik otrzymał zwrot różnicy podatku z tytułu eksportu towarów i następnie całość lub część tego towaru powróciła do podatnika, a czynność ta powoduje powrót towaru do kraju, podatnik obowiązany jest zwrócić całość lub odpowiednią część otrzymanego zwrotu w ciągu 14 dni od dnia przekroczenia towaru przez państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej. Podatnik może zwiększyć o tę kwotę podatek naliczony, począwszy od najbliższego okresu rozliczeniowego.

8a. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w ust. 8 od nie zwróconej kwoty naliczane są odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych. Odsetki naliczane są od następnego dnia po upływie terminu określonego w ust. 8, a jeżeli termin ten przypada wcześniej od terminu najbliższego okresu rozliczeniowego - od terminu, w którym powinno zostać dokonane rozliczenie podatku.

9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) określi przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne użytkowanie środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz określi zasady zwrotu różnicy tego podatku,

2) może rozszerzyć zakres zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 3, na całość lub część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny, jeżeli jest to uzasadnione charakterem działalności lub długością cyklu produkcyjnego podatnika.

Art. 21a. 1. Osoby fizyczne nie mające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "podróżnymi", mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nich poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 21b i 21c.

2. Miejsce stałego zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

3. Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

Art. 21b. 1. Zwrot podatku, o którym mowa w art. 21a ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej "sprzedawcami":

1) zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług oraz

2) prowadzących ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, o której mowa w art. 29 ust. 1, oraz

3) którzy zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 7.

2. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

3. Sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6 oraz podatnicy określeni w art. 14a ust. 1.

4. Sprzedawcy:

1) są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy w formie pisemnej, że są sprzedawcami, o których mowa w art. 21b ust. 1,

2) zapewniają podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim,

3) oznaczają punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku,

4) są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy o miejscu, gdzie podróżnicy dokonujący zakupu towarów u tego podatnika może odebrać podatek, oraz z kim podatnicy ci mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

5. Zwrot podatku jest dokonywany podróżnym w złotych przez sprzedawcę lub w punktach zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu, o którym mowa w art. 21a ust. 1.

6. Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 21a ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wynosiły powyżej 400 tys. zł oraz dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez podróżnego u tego sprzedawcy.

7. Podmioty, o których mowa w ust. 5, nie będące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 21a ust. 1, pod warunkiem że podmioty te:

1) są od co najmniej 12 miesięcy zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,

2) powiadomiły w formie pisemnej właściwy urząd skarbowy o zamiarze rozpoczęcia działalności w zakresie zwrotu podatku podróżnym,

3) od co najmniej 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

4) zawarły umowy ze sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, w sprawie zwrotu podatku,

5) złożyły we właściwym urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w formie:

a) depozytu pieniężnego,

b) gwarancji bankowych,

c) obligacji Skarbu Państwa, o co najmniej trzyletnim terminie wykupu,

6) uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5.

8. Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 7 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności związanej ze zwrotem podatku.

9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 7 pkt 5.

10. Podmiotem, o którym mowa w ust. 7, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

11. Członkami władz spółek wymienionych w ust. 10 nie mogą być osoby karane za przestępstwa karne skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Art. 21c. 1. Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar za granicę nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu.

2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy sprzedaży towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez graniczny urząd celny pieczęcią zaopatrzoną w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 29 ust. 1.

3. Graniczny urząd celny potwierdza wywóz towarów na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po okazaniu przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

4. Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 21b ust. 5, dokonujący zwrotu podatku podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

5. Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte przez nich umowy.

Art. 21d. 1. Do sprzedaży towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem że:

1) spełnił wymogi, o których mowa w art. 21b ust. 4 pkt 1 i 4, oraz

2) przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc sprzedawca otrzymał dokument, określony w art. 21c ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej sprzedaży, nie później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

3. Potwierdzony przez graniczny urząd celny dokument, o którym mowa w art. 21c ust. 2, sprzedawca jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono ten dokument.

Art. 21e. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia:

1) wzór znaku, o którym mowa w art. 21b ust. 4 pkt 3,

2) wzór dokumentu oraz wzór pieczęci, o których mowa w art. 21c ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić w drodze rozporządzenia:

1) inne towary niż wymienione w art. 21a ust. 3, przy których wywozie nie stosuje się art. 21a ust. 1,

2) minimalną łączną wartość zakupów wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 21c ust. 2, przy której można żądać zwrotu podatku,

3) maksymalną wysokość prowizji, o której mowa w art. 21c ust. 4

- uwzględniając w szczególności sytuację gospodarczą państwa oraz sytuacje w zakresie obrotu towarowego z zagranicą poszczególnymi grupami towarów, sytuację rynkową w obrocie towarami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz określone w ustawie budżetowej dochody budżetu państwa, w szczególności dochody z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzi we wzorze dokumentu zabezpieczenia utrudniające jego fałszowanie. Rodzaje i sposób zabezpieczeń powinny być uzgodnione z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

Art. 22. (skreślony).

Art. 23. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) może określić listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia do

obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku, o których mowa w art. 21,

2) określi przypadki i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, wymienionych w art. 21 ust. 3, służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2,

3) może określić inne niż wymienione w art. 25 ust. 2 przypadki nabycia towarów lub usług uprawniające do obniżenia podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 21,

4) może określić przypadki, gdy podatek naliczony może być zwrócony jednostce dokonującej zakupu (importu) towarów lub usług oraz określić zasady dokonywania tego zwrotu.

Art. 24. 1. W przypadku nabycia towarów lub usług, o których mowa w art. 21 ust. 3, przed powstaniem obowiązku podatkowego, zwrot podatku naliczonego dokonywany jest w formie zaliczki.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wypłaty zaliczki, o której mowa w ust. 1, oraz przypadki zwrotu zaliczki wraz z oprocentowaniem.

Art. 24a. 1. Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka ustawowa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

2. Hipoteka ustawowa powstaje z dniem wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

3. Do hipoteki ustawowej, w zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926).

Art. 24b. 1.  Skarbowi Państwa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku przysługuje zastaw skarbowy na będących własnością podatnika rzeczach ruchomych oraz na zbywalnych prawach majątkowych.

2. Wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów skarbowych dokonywany jest na podstawie uwzględnionego wniosku w sprawie wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

3. Do zastawu skarbowego, w zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.

Art. 25. 1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

1) towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku,

2) samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kilogramów, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika,

2a) części składowych zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów, o których mowa w pkt 2, jeżeli samochody te zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych,

3) towarów i usług, którymi rozporządzano w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

4) towarów i usług, których nabycie:

a) zostało udokumentowane rachunkiem uproszczonym, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 14 ust. 3 i 3b,

b) nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.

1a. Jeżeli na podstawie dokumentacji prowadzonej przez podatnika nie można ustalić kwoty podatku naliczonego od towarów i usług, określonych w ust. 1 pkt 3, kwotę tego podatku ustala się przez zastosowanie stawki określonej w art. 18 ust. 1 do kwoty wydatków, które w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

2. Przepis ust. 1 pkt 3 nie dotyczy:

1) wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 21 ust. 3,

2) przekazanych towarów oraz świadczonych usług w przypadkach określonych w art. 2 ust. 3 pkt 2 oraz  darowizn określonych w art. 2 ust. 3 pkt 4,

3) części wydatków, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z powodu przekroczeń norm w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

4) podatku od importu towarów stanowiących wkłady niepieniężne (raporty) do spółek prawa handlowego.

3. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego lub zostali wykreśleni z rejestru, o którym mowa w art. 9.

Art. 26. Podatnicy są obowiązani bez wezwania przez urząd skarbowy do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 11.

Art. 27. 1. Podatnicy zwolnieni od podatku, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 6, są obowiązani do zaewidencjonowania sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust. 1, lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, organ podatkowy określa wartość nie zaewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania i ustala podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.

3. W przypadku stwierdzenia, że podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 14 ust. 5 nie spełniał warunków określonych w przepisach o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, organ podatkowy określi wartość sprzedaży w drodze oszacowania i ustali podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.

4. Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6, są obowiązani do prowadzenia ewidencji zawierającej: kwoty określone w art. 20, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

5. W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania podatkowego niższą od kwoty należnej, urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej określa wysokość tego zobowiązania w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia tego zobowiązania.

6. W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia. Dotyczy to również różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1.

7. Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się, jeżeli przed dniem wszczęcia kontroli przez urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej podatnik dokonał odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowej oraz wpłacił do urzędu skarbowego kwotę wynikającą ze zmiany deklaracji podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę.

8. Przepisy ust. 5-7 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik:

1) wykazał w deklaracji podatkowej i otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego, z powinien wykazać kwotę zobowiązania podatkowego podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego,

2) nie złożył deklaracji podatkowej oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego.

Art. 28. W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 27 ust. 4, w związku z dokonywaniem sprzedaży towarów lub świadczeniem usług, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, dokonują sprzedaży podlegającej opodatkowaniu i nie zapłacą podatku należnego, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wielkości tej sprzedaży, organ podatkowy określi w drodze oszacowania wartość sprzedaży podlegającej opodatkowaniu i ustali od niej podatek należny według stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.

Art. 29. 1. Podatnicy sprzedający towary i świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych, są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

2. Podatnicy naruszający obowiązek określony w ust. 1, do czasu rozpoczęcia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, tracą prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30% podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

2a. Jeżeli z przyczyn niezależnych od podatnika nie może być prowadzona ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, podatnik jest obowiązany ewidencjonować obroty i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej. W przypadku gdy ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej jest niemożliwa, podatnik nie może prowadzić sprzedaży towarów.

2b. Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących w wysokości 50% jej ceny zakupu (bez podatku od towarów i usług), nie więcej jednak niż 2500 zł.

2c. W przypadku gdy podatnik, który rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem zwolnionym od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 5 lub 6, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty określonej w ust. 2b na rachunek bankowy podatnika w terminie do 25 dnia od daty złożenia wniosku przez podatnika.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) ustali szczegółowe zasady, warunki i tryb odliczania od podatku należnego (zwrotu) kwoty, o której mowa w ust. 2b i 2c,

2) może zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunki ich stosowania przez podatników.

Art. 30. 1. Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej różnymi stawkami, a nie są obowiązani do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 29 ust. 1, mogą w celu obliczenia podatku należnego dokonać podziału sprzedaży w  danym miesiącu w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego miesiąca, w którym dokonano zakupu. Dla obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2. W przypadku gdy podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział obrotu może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego miesiąca procentowych wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie przed zakończeniem miesiąca, w którym rozpoczęto lub wznowiono działalność.

Art. 31. W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii, podatek należny może być obliczany jako iloczyn wartości sprzedaży i stawki 18, 03%, z tym że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy - według stawki 6,54%.

Art. 32. 1. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, obowiązani są wystawiać fakturę lub rachunek uproszczony stwierdzający w szczególności sprzedaż towarów, jej datę, cenę jednostkową bez podatku, wartość sprzedaży, kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

2. Podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, nie mają obowiązku wystawiania faktur lub rachunków uproszczonych, o których mowa w ust. 1, osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia rachunku uproszczonego.

3. W uproszczonym rachunku o którym mowa w ust. 2 zamiast stawki określonej w art. 18 ust. 1 podatek może być obliczony według stawki 18,03% kwoty należności, a dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3-5 do ustawy - według stawki 6,54% kwoty należności.

4. W przypadku czynności wymienionych w art. 2 ust. 3 pkt 1,2,4 i 5 wystawiane są rachunki uproszczone.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zasady wystawiania faktur, rachunków uproszczonych, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania, a także może określić wzory tych rachunków dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności.

Art. 33. 1. W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę albo uproszczony rachunek, w którym wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty także wówczas, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik wystawi fakturę albo uproszczony rachunek, w którym wykaże kwotę podatku wyższą od podatku należnego.

Rozdział 3

Podatek akcyzowy

Art. 34. 1. Opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, zwanym dalej “akcyzą”, podlegają czynności określone w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy, zwanych dalej “wyrobami akcyzowymi”.

2. Akcyzie podlegają również nadmierne ubytki lub zawinione niedobory niektórych wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 6 poz. 13-15 i poz. 17. Za nadmierne ubytki lub zawinione niedobory wyrobów akcyzowych uważa się ubytki (niedobory) powstałe w czasie produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub przewozu, zmniejszone o powstające w czasie tych czynności dopuszczalne ubytki (niedobory) obliczone na podstawie obowiązujących norm.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z właściwymi ministrami określi, w drodze rozporządzenia, wysokość norm maksymalnych dopuszczalnych ubytków (niedoborów).

4. Wysokość dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych dla poszczególnych producentów ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej, z uwzględnieniem warunków technicznych podatnika.

Art. 35. 1. Obowiązek podatkowy w akcyzie ciąży na producencie oraz importerze wyrobów akcyzowych.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, powstaje niezależnie od obowiązku podatkowego określonego w rozdziale 2, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. Dla wyrobów określonych w załączniku nr 6 poz. 1, 13-15, 17 i 19 obowiązek podatkowy powstaje w momencie przemieszczenia tych wyrobów poza teren zakładu, w którym zostały wyprodukowane, również w przypadku, gdy nie dokonano czynności określonych w art. 2.

3. W przypadku powstania nadmiernych ubytków lub zawinionych niedoborów, obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem ich zaistnienia, a jeżeli tego dnia nie można ustalić - z dniem stwierdzenia tych ubytków.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, gdy podatnikami akcyzy są osoby lub jednostki inne niż producent lub importer wyrobów akcyzowych.

Art. 36. 1. Podstawę opodatkowania akcyzą stanowi, z zastrzeżeniem ust. 2, obrót wyrobami akcyzowymi.

2. W imporcie wyrobów akcyzowych podstawą opodatkowania akcyzą jest ich wartość celna powiększona o należne cło. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica między wartością towarów wywiezionych czasowo za granicę a wartością celną produktów kompensacyjnych dopuszczonych do obrotu, powiększona o należne cło.

3. Jeżeli stawki akcyzy ustalane są kwotowo, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych.

4. W zakresie nie uregulowanym w ust. 1-3 stosuje się odpowiednio art. 15 ust. 1-5.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inną podstawę opodatkowania akcyzą w przypadku, gdy podatnikami akcyzy są osoby lub jednostki inne niż producent lub importer wyrobów akcyzowych.

Art. 37. 1. Stawki akcyzy w stosunku do ceny sprzedaży u producentów, a u importerów do podstawy określonej w art. 36 ust. 2, wynoszą odpowiednio u producenta i u importera, dla:

1) wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego (załącznik nr 6, poz. 13) 95% i 1900%,

2) paliw do silników (załącznik nr 6, poz. 1) 80 % i 400%,

3) wyrobów winiarskich, piwa, pozostałych napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych (załącznik nr 6, poz. 14, 15, 17 i 19) 70 % i 230 %,

4) samochodów osobowych (załącznik nr 6, poz. 5) 40% i 65%,

5) pozostałych wyrobów 25% i 40%.

2.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia :

1) obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1,

2) zwalniać niektóre wyroby od akcyzy.

3. W zakresie określonym w ust. 2, w zależności od rodzaju wyrobów akcyzowych, stawki akcyzy mogą być:

1) wyrażane w:

a) procencie ceny sprzedaży obniżonej o podatek od towarów i usług,

b) procencie podstawy opodatkowania określonej w art. 36 ust. 2,

c) kwocie na jednostkę wyrobu,

d) formie różnicy cen,

2) obniżane w różnym stopniu dla poszczególnych wyrobów akcyzowych.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia:

1) założenia ustawy budżetowej, w szczególności dotyczące dochodów z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,

2) przebieg realizacji budżetu państwa,

3) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podmiotów będących podatnikami podatku akcyzowego,

4) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi.

Art. 37a. Do rozliczeń z tytułu akcyzy stosuje się odpowiednio art. 17.

Art. 38. 1. Sprzedaż wyrobów akcyzowych na eksport nie podlega akcyzie, z wyjątkiem wyrobów, które przed dokonaniem eksportu zostały oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów znakami skarbowymi akcyzy.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) określić szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy w eksporcie,

2) określi okresy i terminy płatności akcyzy oraz tryb jej zapłaty,

3) może określić podatników uprawnionych do obniżenia podatku należnego od towarów i usług lub do obniżenia akcyzy naliczoną przy nabyciu lub imporcie wyrobów akcyzowych oraz warunki i tryb jej zwrotu,

4) określi szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych określonych w  poz. 20 załącznika nr 6 oraz sposób opodatkowania tych wyrobów, w przypadku zastosowania opakowań z tworzyw sztucznych do towarów w nich importowanych,

5) może określić inne niż określone w art. 35 ust. 2 i 3 momenty powstania obowiązku podatkowego.

Rozdział 4

Przepisy szczególne

Art. 39. 1. Eksportem usług w rozumieniu ustawy są również:

1) usługi transportu międzynarodowego,

2) usługi zagranicznej turystyki przyjazdowej, świadczone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej lub osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że:

a) turystyka ma charakter zorganizowany,

b) usługi świadczone są osobom zagranicznym w rozumieniu prawa dewizowego,

3) usługi świadczone w kraju, jeżeli są bezpośrednio związane z eksportem towarów, a z zawartych umów wynika, że wartość tych usług jest uwzględniona w cenie eksportowanego towaru,

4) usługi remontowe obiektów pływających, świadczone na rzecz osób zagranicznych w rozumieniu przepisów  prawa dewizowego, nie będących podatnikami od towarów i usług,

5) usługi polegające na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów przywiezionych na polski obszar celny, które zostały objęte procedurą uszlachetniania czynnego, jeżeli towary te zostaną wywiezione za granicę zgodnie z warunkami określonymi w przepisach celnych.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres usług wymienionych w ust. 1, warunki, jakie muszą spełniać podatnicy, aby świadczone przez nich usługi mogły być uznawane na równi z eksportem usług, oraz może wprowadzić odrębne zasady zwrotu różnicy podatku podmiotom świadczącym te usługi.

Art. 40. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku oraz od akcyzy organizacje międzynarodowe, które na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą działalność w interesie publicznym i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb zwrotu podatku oraz akcyzy przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - o ile zwrot taki wynika z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 41. W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1991 r. Nr 100, poz. 442) w art. 1 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:

“2. Cena towaru lub usługi opodatkowanej podatkiem od towarów i usług obejmuje należność, o której mowa w ust. 1, wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług.”

Art. 42. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74 poz. 443 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86) w art. 3 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

 “5) następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży, dzierżawy, poddzierżawy, najmu i podnajmu zawierane przez podatników, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 5 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50), oraz inne tego rodzaju umowy, objęte zwolnieniami na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, a także umowy sprzedaży zawierane przez podatników, o których mowa w art. 14 tej ustawy, w zakresie czynności zwolnionych od podatku,

b) umowy pożyczki zawierane pomiędzy osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn - do wysokości kwoty nie podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.”

Art. 43. W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnieniu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 46, poz. 201, Nr 80, poz. 350 i Nr 110, poz. 472 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 85) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 20:

a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: “1) podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego,”

b) w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyrazy “z tym że środki pochodzące ze zwolnienia  od podatku obrotowego w  wysokości 100%”,

2) w art. 38 skreśla się ust. 1 i oznaczenie ust. 2.

Art. 44. (skreślony)

Art. 45. (skreślony)

Rozdział 6

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 46. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 5, wykonujący czynności w okresie między dniem ogłoszenia ustawy a dniem 31 marca 1993 r. dokonują zgłoszenia rejestracyjnego określonego w art. 9 za pośrednictwem poczty, najpóźniej do dnia 31 marca 1993 r.

2. Urząd skarbowy obowiązany jest potwierdzić zgłoszenie rejestracyjne i nadać numer identyfikacyjny podatnikom, o których mowa w ust. 1, najpóźniej na 14 dni przed dniem wejścia ustawy w życie.

3. Przepisy art. 9 stosuje się odpowiednio.

4. Minister Finansów może, w drodze zarządzenia, przedłużyć terminy, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 47. Minister właściwy do spraw finansów publicznych do dnia 31 grudnia 2000 r. może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 7 ust. 1 zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień.

Art. 48. 1. Podatnicy, u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów lub usług przekroczyła w 1993 r. kwotę 120 tysięcy  zł, mogą zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony wynikający z rachunków uproszczonych, dokumentujących zakupy dokonane przed przekroczeniem tej kwoty, pod warunkiem sporządzenia spisu z natury zapasów posiadanych w dniu 31 grudnia 1993 r. W sporządzonym spisie z natury powinna być wykazana kwota podatku naliczonego przypadająca na poszczególne grupy towarowe wykazane w tym spisie.

2. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, obowiązani są poinformować właściwy urząd skarbowy o łącznej kwocie podatku naliczonego, ustalonej w wyniku spisu z natury.

Art. 49. 1. Termin do złożenia rozliczenia oraz do obliczania i wpłacania podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 6 i art. 26 ust. 1, ustala się:

1) do 30 dnia miesiąca - do 31 grudnia 1993 r.,

2) do 25 dnia miesiąca - do 30 czerwca 1994 r.

2. Termin zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 3, ustala się:

1) do 30 dnia po złożeniu rozliczenia - przez okres 6 miesięcy licząc od dnia wejścia ustawy w życie,

2) do 25 dnia po złożeniu rozliczenia - przez okres następnych 6 miesięcy.

3. Podatnicy, w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie, mogą otrzymać zwrot różnicy podatku w ciągu 15 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli oświadczą, że w ciągu 12 miesięcy przed datą złożenia deklaracji podatkowej terminowo regulowali podatki.

4. Przepis art. 21 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

5. Minister Finansów może ustalić, w drodze zarządzenia, na okres do 31 grudnia 1994 r. dłuższe terminy składania rozliczenia, obliczania i wpłat podatku niż określone w ust. 1 oraz ustalić inne terminy zwrotu różnicy podatku, niż określone w ust. 2 oraz w art. 21 ust. 6.

Art. 50. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w okresie do dnia 31 grudnia 2000 r., w drodze rozporządzenia może obniżać stawki podatku do wysokości 0% lub 7% dla niektórych towarów i usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

2. (skreślony)

3. W okresie do dnia 31 grudnia 2000 r. stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się również do towarów przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej, które są sprzedawane jednostkom ochrony przeciwpożarowej.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustali, w drodze rozporządzenia, listę towarów, o których mowa w ust. 3.

5. Do 31 grudnia 2000r. stawkę podatku 0% stosuje się do:

1) sprzedaży w kraju:

a) wydawnictw prasowych (SWW 2711) i wydawnictw dziełowych (SWW 2712), oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN i ISBN,

b) nut i map (SWW 2713-11, 2713-12),

c) publikacji w języku Braille’a,

2) usług polegających na drukowaniu wydawnictw dziełowych i wydawnictw prasowych,

3) importu:

a) drukowanych książek i broszur (ex PCN 4901) oraz gazet, dzienników i czasopism, ilustrowanych lub nie, zawierających materiały reklamowe (PCN 4902), oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN i ISSN,

b) nut drukowanych lub w rękopisie, nawet ilustrowanych lub oprawionych (PCN 4904 00 00 0),

c) map, map hydrograficznych, map morskich wszelkich rodzajów, również atlasów, map ściennych, planów topograficznych, drukowanych (ex PCN 4905),

d) publikacji w języku Braille’a (niezależnie od kodu PCN),

4) usług związanych ze sprzedażą towarów, wymienionych w pkt 1 i 3, wykonywanych na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, komisu lub innych umów o podobnym charakterze.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia:

1) założenia ustawy budżetowej, w szczególności dotyczące dochodów z tytułu podatku od towarów i usług,

2) przebieg realizacji budżetu państwa,

3) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podmiotów będących podatnikami podatku od towarów i usług, a także sytuację dochodową producentów rolnych,

4) sytuację rynkową w obrocie niektórymi towarami i usługami.

Art. 51. 1. Opodatkowaniu podatkiem według stawki 7% podlega również sprzedaż:

1) w okresie do 31 grudnia 1995 r. - surowców energetycznych i nośników energii wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy,

2) w okresie do dnia 31 grudnia 2000 r.:

a) materiałów budowlanych i usług (robót) określonych w załączniku nr 5 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 50,

b) robót budowlano-montażowych oraz remontów związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

c) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem lokali użytkowych.

2. Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b), rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

3. Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c), rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Klasyfikacji obiektów budowlanych (symbol 11).

4. Przez obiekty infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b), rozumie się:

1) sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,

2) urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,

3) urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe,  kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne - jeżeli związane są one z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

5. Przepisy art. 31 i 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, tryb oraz sposób ustalania różnicy podatku podlegającej zwrotowi w przypadku, gdy podatnik dokonuje sprzedaży towarów lub świadczenia usług, o których mowa w ust. 1.

Art. 51a. Stawki podatku dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 7 wynoszą:

1) w 1997r. - 0%,

2) w 1998r. - 2%,

3) w 1999r. - 4%,

4) od 1 stycznia 2000r. - 7%.

Art. 52. (skreślony)

Art. 53. 1. Podatnicy, z wyjątkiem podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 14, świadczący usługi w zakresie handlu i gastronomii dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, których sprzedaż na rzecz tych osób w ciągu ostatnich 3 miesięcy przed dniem wejścia ustawy w życie wynosiła ponad 65% sprzedaży ogółem, są obowiązani do ustalenia ilości i wartości zapasów towarów w cenach sprzedaży na podstawie spisu z natury na dzień wejścia ustawy w życie. Jeżeli ewidencja nie jest prowadzona w cenach sprzedaży, do ustalenia wartości zapasów towarów przyjmuje się ceny zakupu powiększone o przeciętną stawkę marży stosowaną przez podatnika w ciągu 3 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym ma być dokonany spis z natury.

2. Obowiązek dokonania spisu z natury nie dotyczy podatników, którzy mają możliwość ustalenia wartości zapasów towarów według cen, o których mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonej ewidencji.

3. W okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, licząc od dnia wejścia ustawy w życie, zwalnia się od podatku od towarów i usług sprzedaż towarów objętych spisem z natury lub sprzedaż o wartości nie przekraczającej wartości zapasów towarów ustalonej zgodnie z ust. 1 lub 2.

4. W okresie, o którym mowa w ust. 3, zwalnia się również od podatku od towarów i usług sprzedaż towarów zakupionych po dniu wejścia ustawy w życie od innych jednostek handlowych, jeżeli na podstawie ust. 3 zakupiony towar zwolniony jest od podatku od towarów i usług.

5. Sprzedaż towarów zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie ust. 3 i 4 podlega podatkowaniu według dotychczasowych zasad i stawek podatku obrotowego.

6. Minister Finansów określi, w drodze zarządzenia:

1) rodzaj ewidencji, o której mowa w ust. 2, warunki, jakie muszą spełniać podatnicy ustalający wartość zapasów towarów bez obowiązku dokonania spisu z natury, oraz określi grupy podatników, do których ust. 2 nie ma zastosowania,

2) szczegółowe zasady i tryb obniżania należnego podatku od towarów i usług przez podatników innych niż wymienieni w ust. 1, o całość lub część kwoty podatku obrotowego zawartego w cenach towarów nabytych przed dniem wejścia ustawy w życie, a także zasady i tryb obniżania należnego podatku o kwotę podatku obrotowego pobranego przez urząd celny za towary sprowadzane lub nadsyłane z zagranicy.

Art. 54. 1. Do dnia 31 grudnia 2000 r. towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 2, nie wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej, podlegają opodatkowaniu stawką określoną w art. 18 ust. 1.

2. Do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, w uzgodnieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, określi, w drodze rozporządzenia,  wykazy towarów wymienionych w załącznikach nr 1 i 3-6 ustawy w układzie odpowiadającym Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN).

3. W przypadku wprowadzenia nowych klasyfikacji towarów i usług, o których mowa w ust. 1, zobowiązuje się ministra właściwego do spraw finansów publicznych w uzgodnieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego do ogłoszenia załączników do ustawy z uwzględnieniem nomenklatury wynikającej z nowych klasyfikacji.

4. Do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w okresie do dnia 31 grudnia 2000 r. stosuje się klasyfikacje statystyczne obowiązujące przed dniem 1 lipca 1997 r.

Art. 55. 1. Tracą moc, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 53 ust. 5:

1) ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym (Dz. U. z 1983 r. Nr 43, poz. 191, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 74, poz. 443, z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 68, poz. 341),

2) ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126, z 1991 r. Nr 9, poz. 30 i Nr 80, poz. 350 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 68, poz. 341).

2. Przepisy ustaw wymienionych w ust. 1 stosuje się nadal w zakresie usług polegających na skupie i sprzedaży walut obcych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 1995 r.

Art. 56. Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 lipca 1993 r., z wyjątkiem art. 9, art. 46, art. 47, art. 53 oraz art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 10, art. 10 ust. 4, art. 21 ust. 9, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 29 ust. 3 i 4, art. 32 ust. 5, art. 34 ust. 3, art. 35 ust. 4, art. 37 ust. 3 i 4, art. 38 ust. 2, art. 39 ust. 2, art. 40, art. 49 ust. 5, art. 50, art. 51 ust. 6 i art. 54, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załącznik nr 1

Wykaz towarów, których sprzedaż jest zwolniona od podatku

| Poz.	| Symbol SWW	| Nazwa towaru (grupy towarów)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	231	Produkty przemysłu mięsnego - część I, z wyłączeniem przetworów mięsnych i podrobowych ze zwierząt

rzeźnych oraz dziczyzny i królików (SWW; 2316, 2317)

2	2322	Produkty uboczne uboju i przetwórstwa mięsnego

3	233	Wyroby przemysłu jajczarsko-drobiarskiego, z wyłączeniem konserw i wędlin drobiowych (SWW: 2332-1, -3

i -4)

4	234	Produkty połowów i przetwory rybne, z wyłączeniem konserw i prezerw z ryb oraz innych surowców z

połowów (SWW: 2347)

5	2351	Surowce mleczarskie

6	2352	Mleko z produkcji przemysłowej

7	2549-4	Miód pszczeli standaryzowany

8	2882	Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego atestowane przez krajowe komisje artystyczne i etnograficzne, z

wyłączeniem wyrobów (SWW: 2882-11 do -13)

9	40	Produkty upraw polowych i łąkowych, z wyłączeniem produktów konsumpcyjnych roślin

innych stref klimatycznych (SWW: 4035)

10	41	Produkty ogrodnictwa, z wyłączeniem owoców południowych (SWW: 4133)

11	42	Produkty hodowli

12	43	Produkty gospodarki leśnej i łowieckiej

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 2

Wykaz usług, których świadczenie jest zwolnione od podatku

| Poz.	| Symbol KWiU	| Nazwa usługi

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	01.4	Usługi w zakresie rolnictwa, z wyjątkiem usług weterynaryjnych

2	------	(skreślona)

3	02.02	Usługi związane z leśnictwem i pozyskiwaniem drewna

4	05.00.50	Usługi związane z rybołówstwem i rybactwem

5	41.00.20	Usługi w zakresie rozprowadzania wody

6	ex 45.23.11,

ex 45.23.12,

ex 45.23.15,

ex 45.34.21,

ex 63.21.25	Usługi wyłącznie w zakresie utrzymania ulic i placów miejskich

7	45.24.12	Roboty ogólnobudowlane związane z budową zapór, kanałów, kanałów irygacyjnych i akweduktów

8	55.23.11	Usługi świadczone przez kempingi obozowiska dla dzieci

9	ex 55.23.15	Usługi krótkotrwałego zakwaterowania pozostałe, gdzie indziej nie klasyfikowane - wyłącznie usługi w

zakresie hoteli pracowniczych, burs, internatów, domów akademickich

10	ex 60.2	Usługi transportu lądowego pozostałe - wyłącznie w zakresie:

1) przewozów środkami komunikacji miejskiej

2) usług taksówkowych

3) usług dorożek konnych

4) przewozów przesyłek pocztowych

11	ex 63.12	Usługi w zakresie magazynowania i przechowywania towarów, z wyjątkiem usług w zakresie przechowywania

cieczy i gazów (KWiU: 63.12.12)

12	64.1	Usługi pocztowe i kurierskie

13	Sekcja J	Usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

65 - 67	1) (skreślony)

2) usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy

3) działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki

14	70.20.11	Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym stanowiących

majątek własny

15	70.32.11	Usługi w zakresie administrowania nieruchomościami mieszkalnymi, świadczone na zlecenie (łącznie z

usługami w zakresie wyceny)

16	71.31	Usługi wynajmu maszyn i urządzeń rolniczych

17	ex 72.40.10,

ex 92.40.10	Usługi wyłącznie w zakresie informacji naukowej, technicznej i ekonomicznej

18	73	Usługi badawczo - rozwojowe

19	74.20.52	Usługi w zakresie architektonicznego kształtowania krajobrazu

20	ex 74.30	Usługi w zakresie badań i analiz technicznych - wyłącznie w zakresie badań  wód, ścieków,  powietrza i

gleby, usług probierczych i usług w zakresie miar

21	74.70.15	Usługi w zakresie czyszczenia pieców i kominów

22	75	Usługi w zakresie: administracji publicznej, obrony narodowej, gwarantowanej prawnie opieki socjalnej

23	80	Usługi w zakresie edukacji

24	85	Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej

25	90	Usługi w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i zagospodarowywania  śmieci, usługi sanitarne i

pokrewne

26	ex 91	Usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane - wyłącznie statutowe

27	92	Usługi związane z rekreacją, kulturą i sportem, z wyłączeniem usług związanych taśmami wideo oraz z

wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi (KWiU: ex 92.1 i ex 92.2)

28	93.01	Usługi w zakresie prania i czyszczenia

29	93.03	Usługi pogrzebowe, kremacyjne i cmentarne

30	93.04	Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Objaśnienia:

ex - dotyczy tylko i wyłącznie danego wyrobu/usługi z danego grupowania

Załącznik nr 3

Wykaz towarów i usług, których sprzedaż lub świadczenie jest objęte stawką podatku w wysokości 7%

| Poz.	| Symbol SWW/KWiU	| Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I. Towary związane z gospodarką rolną i leśną

1	0281-2	Torf i wyroby torfowe dla celów rolniczych

2	0644	Narzędzia gospodarcze i sprzęt podwórzowy, ogrodniczy i sadowniczy

3	082	Maszyny, urządzenia i narzędzia rolnicze i dla gospodarki leśnej

4	1026-6	Przyczepy ciągnikowe rolnicze

5	1031-1, -2	Ciągniki kołowe jednoosiowe i dwuosiowe rolnicze

6	123,1431,1432	Nawozy sztuczne, składniki chemiczne mieszanek paszowych oraz wapno, nawozy wapniowe

wapniowo-magnezowe

7	1246	Pestycydy

8	1416-33	Mączka dolomitowa

9	1418-33	Kreda pastewna

10	2449-1, 26	Wywary paszowe, pasze przemysłowe i produkty utylizacyjne

II. Towary związane z ochroną zdrowia

11	0965-2	Szkła okularowe

12	0973-111,-112	Igły lekarskie drożne, strzykawki lekarskie

13	0973-231,0979-3	Aparaty do mierzenia ciśnienia tętniczego oraz części do tych aparatów

14	1022-99	Samochody osobowe Fiat 126 przystosowane fabrycznie dla inwalidów

15	1153-91	Aparaty dla słabosłyszących

16	1219	Produkty uzdrowisk (bez napojów mineralnych)

17	1335-321	Błony rentgenowskie diagnostyczne

18	134, 1354	Wyroby farmaceutyczne, wyroby farmaceutyczne zielarskie oraz inne uznane za farmaceutyczne

na podstawie odrębnych przepisów

19	1369-7, 1376	Wyroby medyczne i sanitarne oraz weterynaryjne z tworzyw sztucznych, wyroby gumowe

medyczne i sanitarne

20	1829-42	Wata celulozowa paczkowana

21	Podpinki higieniczne (SWW: 1829-496), a także podkłady (pieluchy, pielucho-majtki) dla

obłożnie chorych

22	2017-11	Artykuły medyczne dziewiarskie

23	2025	Wyroby opatrunkowe  włókiennicze

24	2885	Wyroby ortopedyczne, rehabilitacyjne, protetyczne oraz wózki inwalidzkie *)

25	Urządzenia do zapisywania i odczytywania tekstów w alfabecie Braille'a

III. Towary spożywcze

26	23	Wyroby przemysłu spożywczego - część I, z wyłączeniem towarów zwolnionych od podatku

(załącznik nr 1)

27	24	Wyroby przemysłu spożywczego - część II, z wyłączeniem wyrobów przemysłu spirytusowego

i drożdżowego (SWW: 244), wyrobów  winiarskich (SWW: 247), produktów przemysłu

piwowarskiego (SWW: 248)

28	25	Wyroby przemysłu spożywczego - część III, z wyłączeniem wyrobów cukierniczych trwałych

(SWW: 251), przypraw i dodatków piekarskich i ciastkarskich (SWW: 2524), wód mineralnych i

innych napojów bezalkoholowych (SWW:253) octu, musztardy i kwasów spożywczych

(SWW:2541), używek naturalnych i ich ekstraktów (SWW: 2543), tytoniu i wyrobów tytoniowych

(SWW: 255)

IV. Towary dla dzieci

29	0675-68	Łyżwy popularne dziecięce

30	1043-5	Rowery i pojazdy dziecięce

31	1043-8	Wózki dziecięce

32	1136-69	Podgrzewacze do butelek dla niemowląt

33	1324-321, -332 -333, -62	Oliwy zwykłe i witaminizowane, talki, zasypki i mleczka kosmetyczne dla dzieci do 3 lat

34	2012-1 do -3	Okrycia z dzianin dla dzieci do 11 lat

35	2013-1 do -3	Ubiory z dzianin dla dzieci do 11 lat

36	2014-1 do -3	Bielizna osobista z dzianin dla dzieci do 11 lat

37	2015-1 do -3	Nakrycia głowy z dzianin dla dzieci do 11 lat

38	2016-2, -51,-91	Galanteria odzieżowa z dzianin dziecięca

39	2019-1 do -3	Wyroby pończosznicze dla dzieci do 11 lat

40	2112-1 do -3, 2113-1 do -3	Okrycia, ubiory, bielizna osobista i nakrycia głowy z tkanin dla dzieci do 11 lat

2114-1 do -3, 2115-1 do -3

41	2116-21, -51 do -53	Galanteria odzieżowa z tkanin dziecięca

42	2181-11	Beciki niemowlęce

43	1825, 2883- 11,-16, -21, -35,	Artykuły papiernicze szkolne, przybory szkolne, pomoce naukowe oraz specjalistyczny sprzęt

-41, -43 do -46, -91, -92,	szkolny i przedszkolny

-995, -996, 2884

44	1749-2	Urządzenia ogródków dziecięcych z drewna

45	282	Zabawki i gry towarzyskie

46	2272-4	Tornistry nieskórzane

47	bez względu na symbol 	Obuwie dziecięce wszelkiego rodzaju i obuwie z łyżwami o numeracji metrycznej  do 23 cm

48	Narty dziecięce o długości do 120 cm, wiązania i kijki do tych nart

49	bez względu na symbol	Sanki dla dzieci

50	Tkaniny bawełniane pieluszkowe, pieluszki, butelki, ceratki higieniczne i gryzaczki dla niemowląt

51	Meble dla dzieci do 7 lat

52	Artykuły mundurowe dla zuchów i harcerzy

V. Towary inne

53	1371-8, -9	Opony naprawiane i bieżnikowane

54	1779-94	Brykiety z trocin

55	2711	Wydawnictwa prasowe

56	2712	Wydawnictwa dziełowe

57	2713-11 -12	Nuty, mapy

58	2811, 2812	Instrumenty muzyczne, części do instrumentów muzycznych i akcesoria muzyczne

VI. Usługi

59	11.20.11,74.20.7	Usługi wiertnicze związane z wydobywaniem ropy naftowej i gazu ziemnego oraz usługi naukowe

i techniczne doradztwa związanego z problematyką inżynierską - wyłącznie w zakresie:

1) usług geologicznych

2) geodezyjno - kartograficznych, z wyłączeniem usług objętych stawką 0% na podstawie

odrębnych przepisów

60	ex 33.10.92	Usługi napraw i konserwacji wyrobów z grupowania SWW 2885

61	ex 52.74.13	Usługi w zakresie napraw aparatów dla słabosłyszących

62	55	Usługi hoteli i restauracji, z wyłączeniem:

1) usług świadczonych przez kempingi obozowiska dla dzieci	(KWiU: 55.23.11),

2) usług hoteli pracowniczych, burs, internatów, domów akademickich (KWiU: ex 55.23.15),

3) sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%,

4) sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych,

wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nie przetworzonym innych towarów

opodatkowanych stawką 22%

5) (skreślony)

6) (skreślony)

63	60.10.1	Usługi w zakresie międzymiastowych kolejowych, pasażerskich przewozów

64	60.21	Usługi pasażerskiego transportu rozkładowego lądowego pozostałe, z wyłączeniem komunikacji

miejskiej

65	60.22.12	Usługi w zakresie wynajmowania samochodów pasażerskich z kierowcą

66	60.23	Usługi pasażerskiego transportu lądowego pozostałe, z wyłączeniem usług dorożek konnych

(KWiU: ex 60.23.13)

67	61.10.1	Usługi morskiego i przybrzeżnego transportu pasażerskiego

68	61.20.1	Usługi wodnego transportu pasażerskiego

69	61.20.3	Usługi w zakresie wynajmowania statków śródlądowych z załogą; usługi w zakresie holowania i

pchania w wodnym transporcie	śródlądowym

70	62.10.1	Przewozy lotnicze rozkładowe pasażerskie

71	62.20.1	Przewozy lotnicze pasażerskie pozarozkładowe

72	ex 62.20.3	Usługi w zakresie wynajmowania środków transportu lotniczego z załogą - wyłącznie w

zakresie pasażerskich środków transportu lotniczego

73	63.3	Usługi agencji turystycznych i pilotażu, gdzie indziej nie sklasyfikowane, z wyłączeniem usług

pośrednictwa w sprzedaży biletów, miejsc zakwaterowania i wycieczek z kompleksowym

programem imprez

74	64.2	(skreślono)

75	ex 74.40.1	Usługi w zakresie reklamy - wyłącznie ogłoszenia prasowe zlecone przez osoby fizyczne nie

prowadzące działalności gospodarczej

76	Usługi związane z maszynami, urządzeniami i narzędziami dla gospodarki rolnej, leśnej i

ogrodowej

77	Usługi związane z ciągnikami uniwersalnymi rolniczymi

78	Usługi związane z naprawą i regeneracją zespołów i części do ciągników uniwersalnych

rolniczych oraz do sprzętu rolniczego, leśnego i ogrodowego

79	Usługi bieżnikowania i wulkanizowania opon i dętek

80	Usługi ratownictwa górniczego

81	Usługi związane z utrzymaniem i modernizacją dróg kołowych oraz obiektów mostowych, z

wyłączeniem utrzymania ulic i placów miejskich

82	Usługi (roboty) związane z budową dróg i obiektów mostowych

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Objaśnienia:

ex - dotyczy tylko i wyłącznie danego wyrobu/usługi z danego grupowania

*) Stawkę podatku w wysokości 7% dla obuwia na stopy wrażliwe (SWW 2885-46) stosuje się tylko w przypadku, gdy producent uzyskał, wydane przez podmiot upoważniony przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, zaświadczenie stwierdzające, że produkowane obuwie spełnia warunki przewidziane dla obuwia na stopy wrażliwe.

Załącznik nr 4

Wykaz paliw i energii oraz świadczonych usług objętych stawką 7%

| Poz.	| Symbol SWW/KWiU	| Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	01, 0211	Węgiel i brykiety, koks i półkoks

2	022, 0232,0242-1, -3	Paliwa gazowe, gaz ziemny, propan-butan techniczny oraz oleje opałowe

3	03	Energia elektryczna i cieplna

4	40.1	Usługi wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej

5	40.2	Usługi w zakresie rozprowadzania paliw gazowych przez sieci rozdzielcze

6	40.3	Usługi w zakresie dostarczania pary wodnej i gorącej wody (łącznie z energią w postaci zimnej)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 5

Wykaz materiałów i usług (robót budowlanych), których sprzedaż jest objęta stawką podatku w wysokości 7%

| Poz.	| Symbol SWW	| Nazwa towaru (grupy towarów)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	0245-5	Asfalty z przeróbki ropy naftowej

2	0454-1	Pręty i profile średnie

3	0455	Pręty i profile lekkie

4	046	Rury stalowe

5	047	Blachy walcowane na zimno, blachy powlekane i inne wyroby przetwórstwa hutniczego

6	0491	Wyroby hutnictwa żelaza uzdatniane z odpadów

7	0552	Wyroby walcowane z aluminium i stopów aluminium

8	0561-14	Rury z miedzi oraz łączniki do instalacji wodociągowych z miedzi i ze stopów miedzi

9	0614-1 do -6	Wyroby odlewnicze żeliwne, z wyjątkiem armatury

10	0615	Armatura metalowa przemysłowa:

0615-1	- armatura z żeliwa szarego

0615-21, -51, -61	- zasuwy

0615-22, -52, -62	- zawory

0615-24, -54 .-64	- przepustnica

11	0616-1	Armatura metalowa sieci domowej

12	0617-1	Osprzęt centralnego ogrzewania z metali nieżelaznych

13	0622-33	Konstrukcje stalowe cylindryczne preizolowane

14	0623-1	Konstrukcje zbiornikowe stalowe - wyłącznie wymienniki ciepła i naczynia  wyrównawcze c.o. i

c.w., zasobniki ciepłej wody, zbiorniki w oczyszczalniach ścieków

15	0624	Elementy i segmenty budowlane aluminiowe

16	0625	Elementy i segmenty budowlane stalowe (ślusarka budowlana)

17	0627	Konstrukcje stalowe lekkie do wyposażenia obiektów inwentarskich

18	0629-42, -43, -492	Konstrukcje budynków drobnych stalowe, elementy konstrukcyjne zbrojeń żelbetowych,

elementy konstrukcyjne z blach stalowych ocynkowanych i powlekanych

19	0651-16	Sploty i linki do konstrukcji sprężonych

20	0654-1 do -4	Okucia budowlane metalowe

21	0655-561 do -566	Pojemniki metalowe na śmieci

22	0656-321	Grzejniki z blachy do centralnego ogrzewania

23	0656-51	Sprzęt instalacyjno - sanitarny z blachy emaliowany

24	0656-71	Sprzęt instalacyjno - sanitarny z blachy stalowej nierdzewnej

25	0672-11, -12, -2	Kuchnie gazowe oraz piece grzewcze i podgrzewacze

26	0711-5	Kotły grzewcze

27	0719	Zespoły i części maszyn i urządzeń energetycznych, z wyłączeniem zespołów i części

silników spalinowych tłokowych (SWW: 0719-7)

28	0871-91	Hydrofory

29	0912-111	Regulatory temperatury

30	0915-52	Reduktory membranowe

31	0918-13	Elementy automatyki grzewczej

32	091	Urządzenia do automatycznej regulacji i sterowania - wyłącznie urządzenia i zestawy urządzeń

do automatycznej regulacji dostaw ciepła oraz zdalnego sterowania pracą systemów

ciepłowniczych, a także części do tych urządzeń

33	0941-42	Liczniki elektryczne prądu zmiennego

34	0943-71, -73	Wodomierze i gazomierze

35	0945-12, -19	Ciepłomierze i przyrządy do pomiaru ilości ciepła pozostałe (podzielniki kosztów)

36	1114-11, -13, -17	Rozdzielnice prefabrykatów wnętrzowe i napowietrzne wysokiego napięcia oraz stacje

transformatorowe rozdzielcze prefabrykowane, z wbudowanymi transformatorami

37	1115-1	Urządzenia rozdzielcze i sterownicze niskiego napięcia

38	1115-281, -282	Podstawy i wkładki bezpiecznikowe niskiego napięcia

39	1119-41, -51	Części do urządzeń rozdzielczych wysokiego napięcia prefabrykowanych oraz części do

urządzeń rozdzielczych i sterowniczych niskiego napięcia

40	1121-35,-45	Przewody gołe aluminiowe i stalowo-aluminiowe napowietrzne

41	1123-1, -2, -3	Przewody elektroenergetyczne instalacyjne, uzbrojone i kabelkowe

42	1126	Kable elektroenergetyczne

43	1133-11, -14,-17, -25, -41	Oprawy oświetleniowe

44	1136-11	Kuchnie elektryczne (z wyjątkiem mikrofalowych)

45	1136-6	Urządzenia elektryczne grzejne do podgrzewania wody

46	1336-433, -444, -53	Kleje dla budownictwa

47	1361-332	Płyty z polistyrenu spienionego (styropianu)

48	1361-36, -376	Płyty z poliuretanów i bloki z poliuretanów

49	1363	Rury i armatura z tworzyw sztucznych

50	1365	Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa (z wyjątkiem 1365-45, -46, -47 i -8)

51	1411	Kruszywo budowlane (bez kruszywa z żużla wielkopiecowego)

52	1413-911,-913, -915 -921	Elementy i materiały budowlane kamienne

-922

53	1421	Klinkier cementowy

54	1422	Cement

55	1431	Wapno

56	1433	Spoiwa gipsowe

57	1434	Elementy ścienne gipsowe

58	1435	Elementy stropowe gipsowe

59	1436	Elementy gipsowe pozostałe

60	144	Materiały budowlane ceramiczne (łącznie z wapienno- piaskowymi i wapienno-żużlowymi)

61	145	Wyroby z betonu

62	146	Materiały budowlane izolacyjne i azbestowo-cementowe

63	1484, 1485	Zaprawy i wyprawy (bez ogniotrwałych), mieszanki mineralno - bitumiczne

64	151	Szkło budowlane

65	1623	Kamionka kanalizacyjna i sanitarna

66	1624	Kamionka budowlana

67	1632	Wyroby sanitarne ceramiczne

68	1639-1	Płytki i kształtki ceramiczne ścienne szkliwione

69	1715	Materiały podłogowe z drewna

70	1733	Stolarka budowlana otworowa (bez okrętowej)

71	1735-11, -12	Komplety elementów budynków mieszkalnych wolno stojących i szeregowych z drewna i

materiałów drewnopochodnych

72	1829-91	Tapety papierowe

73	Usługi i roboty związane z bieżącą konserwacją obiektów budownictwa mieszkaniowego i

infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu

74	Usługi i roboty budowlane związane z budową, remontami i bieżącą konserwacją wysypisk

śmieci

75	Usługi w zakresie budownictwa specjalistycznego obiektach użytkowanych, a także usługi

(roboty) związane z budową urządzeń melioracyjnych, przeciwpowodziowych i deszczownianych

76	Budowa, remonty i bieżąca konserwacja budynków:

1) zbiorowego - okresowego zamieszkania, baz turystycznych (KOB 12)

2) nauki, oświaty i wychowania (KOB 13)

3) kultury i sztuki, radia i telewizji oraz budynków sakralnych (KOB 14)

4) ochrony zdrowia i opieki społecznej (KOB 15)

5) kultury fizycznej, turystyki i wypoczynku (KOB 16)

6) użytku publicznego - pozostałych (KOB 18)

7) mieszkalnych i użytku publicznego - tymczasowych (KOB 19)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Objaśnienia:

ex - dotyczy tylko i wyłącznie danego wyrobu/usługi z danego grupowania

Załącznik nr 6

Wykaz wyrobów akcyzowych

| Poz.	| Symbol SWW	| Nazwa towaru (grupy towarów)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	024	Produkty naftowe i syntetyczne paliwa płynne

2	-------	(skreślona)

3	0675-931,-991, -999	Broń palna myśliwska, broń gazowa

4	0844-9	Wyposażenie specjalistyczne obiektów działalności rozrywkowej osobno nie wymienione:

- rulety wraz ze stołami do rulety

- stoły do gry w karty

- automaty hazardowe

- maszyny i urządzenia losujące

- elektroniczne maszyny i urządzenia do gry

5	1021, 1022	Samochody osobowe

6	1055-1	Jachty pełnomorskie

7	1153	Sprzęt elektroniczny wysokiej klasy oraz kamery wideo

8	1212	Sól

9	1324-4, -5, -6 i -9	Środki upiększające i wyroby perfumeryjne

10	-------	(skreślona)

11	1829-13	Karty do gry, z wyłączeniem kart do gry dla dzieci

12	2215-2	Wyprawione skóry futrzane zwierząt szlachetnych oraz wyroby z tych skór

13	244	Wyroby przemysłu spirytusowego i drożdżowego, z wyłączeniem drożdży (SWW: 2445)

14	247	Wyroby winiarskie

15	2483	Piwo

16	2519-7	Guma do żucia

17	2552	Wyroby tytoniowe

18	bez względu na symbol	Łodzie żaglowe, łodzie z silnikiem i łodzie z dostosowaniem do silników (drewniane, z tworzyw

sztucznych i innych materiałów), z wyłączeniem łodzi rybackich, roboczych  i ratowniczych

19	bez względu na symbol	Pozostałe napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 1,5%

20	bez względu na symbol	Opakowania z tworzyw sztucznych, w tym również zastosowane do towarów w nich

importowanych

21	bez względu na symbol	Gaz wykorzystywany do napędu pojazdów samochodowych oraz napełniania butli

turystycznych o masie do 5 kg

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 7

Wykaz towarów i usług opodatkowanych według stawek wymienionych w art. 51a ustawy

| Poz.	|                   Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1	Leki podstawowe i uzupełniające (bez względu na wielkość opakowania) wymienione w wykazach ustalanych przez Ministra

Zdrowia i Opieki Społecznej na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 września 1991r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły

sanitarne (Dz.U. Nr 94, poz. 422, z 1994r. Nr 11, poz. 535 i z 1995r. Nr 138, poz. 684) oraz leki recepturowe sporządzane w

aptece, przy których nabyciu osoba uprawniona wnosi opłatę ryczałtową

2	Leki gotowe i testy diagnostyczne (bez względu na wielkość opakowania), stosowane w chorobach zakaźnych i przewlekłych

(wrodzonych i nabytych), ustalane przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy, o której

mowa w poz. 1

3	Środki farmaceutyczne i materiały medyczne, stosowane wyłącznie w lecznictwie zamkniętym oraz wydawane na podstawie

recepty lekarskiej dla leczenia poszpitalnego, określone w wykazie wydanym przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej

na podstawie odrębnych przepisów

4	Usługi związane ze sprzedażą towarów wymienionych w poz. 1-3, wykonywane na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia,

pośrednictwa, komisu lub innych umów o podobnym charakterze

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Dz. U. 1997 r. Nr 137 poz. 926

zmiany:

Dz. U. 1997 r. Nr 160 poz. 1083

Dz. U. 1998 r. Nr 106 poz. 668

Dz. U. 1999 r. Nr 11 poz. 95

DZIAŁ I Przepisy ogólne

DZIAŁ II Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1 Organy podatkowe

Rozdział 2 Właściwość organów podatkowych

DZIAŁ III Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1 Powstanie zobowiązania podatkowego

Rozdział 2 Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Rozdział 3 Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Rozdział 4 Terminy płatności

Rozdział 5 Zaległość podatkowa

Rozdział 6 Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Rozdział 7 Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Rozdział 8 Przedawnienie

Rozdział 9 Nadpłata

Rozdział 10 Stwierdzenie nadpłaty

Rozdział 11 Informacje podatkowe

Rozdział 12 Rachunki

Rozdział 13 Odpowiedzialność solidarna

Rozdział 14 Prawa i obowiązki następców prawnych

Rozdział 15 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

DZIAŁ IV Postępowanie podatkowe

Rozdział 1 Zasady ogólne

Rozdział 2 Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Rozdział 3 Strona

Rozdział 4 Załatwianie spraw

Rozdział 5 Doręczenia

Rozdział 6 Wezwania

Rozdział 7 Terminy

Rozdział 8 Wszczęcie postępowania

Rozdział 9 Protokoły i adnotacje

Rozdział 10 Udostępnianie akt

Rozdział 11 Dowody

Rozdział 12 Zawieszenie postępowania

Rozdział 13 Decyzje

Rozdział 14 Postanowienia

Rozdział 15 Odwołania

Rozdział 16 Zażalenia

Rozdział 17 Wznowienie postępowania

Rozdział 18 Stwierdzenie nieważności decyzji

Rozdział 19 Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Rozdział 20 Wygaśnięcie decyzji

Rozdział 21 Odpowiedzialność odszkodowawcza

Rozdział 22 Kary porządkowe

Rozdział 23 Koszty postępowania

DZIAŁ V Czynności sprawdzające

DZIAŁ VI Kontrola podatkowa

DZIAŁ VII Tajemnica skarbowa

DZIAŁ VIII Przepisy karne

DZIAŁ IX Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 Przepisy przejściowe

Rozdział 3 Przepisy końcowe

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1 Ustawa normuje:

1) zobowiązania podatkowe,

2) informacje podatkowe,

3) postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową i czynności sprawdzające,

4) tajemnicę skarbową.

Art. 2. § 1. Przepisy ustawy stosuje się do:

1) podatków, opłat oraz innych niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe,

2) (skreślony)

3) opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych,

4) spraw z zakresu prawa podatkowego innych niż wymienione w pkt 1 i 2, należących do właściwości organów podatkowych.

§ 2. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również do opłat oraz innych niepodatkowych należności budżetu państwa, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3. Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 4. Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków cywilnoprawnych oraz do opłat za usługi, do których stosuje się przepisy o cenach.

Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych oraz podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich,

2) przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, a także wydane na ich podstawie akty wykonawcze,

3) podatkach - rozumie się przez to również:

a) zaliczki na podatki,

b) raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach,

c) opłaty oraz inne niepodatkowe należności budżetowe,

 4) księgach podatkowych - rozumie się przez to księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci,

5) deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci,

6) ulgach podatkowych - rozumie się przez to przewidziane w przepisach prawa podatkowego zwolnienia, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku.

Art. 4. § 1. Obowiązkiem podatkowym jest nie skonkretyzowana powinność poniesienia przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie.

§ 2. Zakres podmiotowy obowiązku podatkowego, przedmiot opodatkowania, moment powstania obowiązku podatkowego oraz stawki podatkowe określają ustawy podatkowe.

Art. 5. Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6. Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7. § 1. Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2. Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Art. 8. Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9. Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10. § 1. Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Art. 12. Jeżeli ostatni dzień terminu przewidzianego w przepisach prawa podatkowego przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

DZIAŁ II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Art. 13. § 1. Organami podatkowymi, stosownie do ich właściwości, są:

1) urzędy skarbowe, przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego - jako organy pierwszej instancji, z zastrzeżeniem § 2,

2) izby skarbowe - jako organy odwoławcze od decyzji urzędów skarbowych,

3) samorządowe kolegia odwoławcze - jako organy odwoławcze od decyzji przewodniczących zarządu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 2. Jeżeli, na podstawie odrębnych przepisów, organem pierwszej instancji jest izba skarbowa, organem odwoławczym jest Minister Finansów.

§ 3. Minister Finansów jest organem podatkowym w sprawach:

1) określonych w § 2,

2) w których, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, jest organem pierwszej instancji.

§ 4. Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

Organem podatkowym wyższego stopnia dla izby skarbowej jest Minister Finansów.

Art. 14. § 1. Minister Finansów:

1) sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych,

2) dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego urzędowej interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

§ 2. W razie stwierdzenia rozbieżności w orzecznictwie Minister Finansów zawiadamia o tym właściwy sąd lub organ mogący zastosować środki służące usunięciu rozbieżności.

§ 3. Interpretacje, o których mowa w § 1 pkt 2, są zamieszczane w Biuletynie Skarbowym Ministerstwa Finansów.

§ 4. Właściwy organ podatkowy pierwszej instancji, na żądanie podatnika, płatnika lub inkasenta, jest obowiązany do udzielenia pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie wszczęto postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej.

§ 5. Występując z żądaniem, o którym mowa w § 4, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie; przepis art. 170 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 6. Zastosowanie się przez podatnika do urzędowej interpretacji prawa podatkowego, o której mowa w § 1 pkt 2, nie może mu szkodzić.

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Art. 15. Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

Art. 16. Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Art. 17. § 1. Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo siedziby podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2. Rada Ministrów może ustalić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników w sposób odmienny niż określony w § 1.

Art. 18. § 1. Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo do końca okresu rozliczeniowego pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1.

Art. 19. Spory o właściwość rozstrzyga:

1) między urzędami skarbowymi w jednym województwie - izba skarbowa,

2) między urzędami skarbowymi w różnych województwach - Minister Finansów,

3) między izbami skarbowymi - Minister Finansów,

4) między przewodniczącym zarządu jednostki samorządu terytorialnego a urzędem skarbowym - sąd administracyjny,

5) między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami - wspólne dla nich samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium - sąd administracyjny,

6) między marszałkami województw - sąd administracyjny.

Art. 20. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

DZIAŁ III

Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1

Powstanie zobowiązania podatkowego

Art. 21. § 1. Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania,

2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

§ 2. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3. Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości podatkowej, albo stwierdza nadpłatę.

§ 4. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio, gdy podatnik obowiązany jest do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.

§ 5. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 22. § 1. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia:

1) zaniechać w całości lub w części:

a) ustalania zobowiązań podatkowych,

b) poboru podatków,

w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników,

2) zwolnić niektóre grupy płatników z obowiązku pobierania podatków lub zaliczek na podatki oraz określić wynikające z tego zwolnienia obowiązki podatników.

§ 2. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem § 3, może:

1) zaniechać w całości lub w części:

a) ustalania zobowiązania podatkowego,

b) poboru podatku,

gdy pobranie podatku zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji,

2) zwolnić płatnika z obowiązku pobrania:

a) podatku - gdy pobranie podatku zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji,

b) zaliczek na podatek - jeżeli podatnik uprawdopodobni, że pobrane zaliczki byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy.

§ 3. Organy podatkowe nie mogą zaniechać ustalania w całości lub w części zobowiązań podatkowych stanowiących dochody gmin, powiatów lub województw.

§ 4. Wniosek o zaniechanie poboru podatku nie rozpatrzony przez organ podatkowy przed upływem terminu płatności podatku traktuje się jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowej.

§ 5. W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 pkt 2 organ podatkowy określa termin wpłacenia przez podatnika podatku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

§ 6. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach wymienionych w § 2.

Art. 23. § 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli brak jest danych niezbędnych do jej określenia, a także gdy dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również w przypadku naruszenia przez podatnika warunków uprawniających do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.

§ 3. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 4. Jeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a na podatniku ciążył obowiązek zapłacenia zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość każdej z zaliczek proporcjonalnie do wysokości zaległości podatkowej, z uwzględnieniem okresu, w którym zaległość powstała.

§ 5. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii właściwych organizacji samorządu społeczno-zawodowego i gospodarczego, może określić, w drodze rozporządzenia, dla niektórych rodzajów działalności, uproszczone normy służące oszacowaniu podstawy opodatkowania.

Art. 24. Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli wysokość straty różni się od wysokości wynikającej ze złożonej deklaracji, a poniesienie straty, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Art. 25. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia:

1) zryczałtować podatki oraz określać szczegółowe zasady oraz warunki ich zryczałtowania,

2) wprowadzać obowiązek wpłacania zaliczek na podatki oraz określać sposób ich obliczania lub ich wysokość.

Rozdział 2

Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Art. 26. Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Art. 27. § 1. Płatnik, w zakresie przewidzianym w art. 8, odpowiada całym swoim majątkiem:

1) za niepobranie podatku od podatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od należnej,

2) za niewpłacenie w terminie pobranych podatków.

§ 2. Inkasent odpowiada całym swoim majątkiem za pobrane, a nie wpłacone w terminie podatki.

Art. 28. § 1. Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.

§ 2. W razie stwierdzenia, że płatnik lub inkasent pobrał wynagrodzenie nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, organ podatkowy wydaje decyzję o zwrocie nienależnego wynagrodzenia.

§ 3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady ustalania wynagrodzenia płatników i inkasentów pobierających podatki na rzecz budżetu państwa,

2) szczegółowe zasady oraz tryb zwrotu otrzymanego wynagrodzenia w razie pobrania przez płatnika lub inkasenta podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej.

§ 4. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla płatników lub inkasentów z tytułu poboru podatków stanowiących dochody gminy.

Art. 29. § 1. W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność, o której mowa w art. 26, obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka.

§ 2. Skutki prawne ograniczenia, zniesienia lub wyłączenia ustawowej wspólności majątkowej nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

1) zawarcia umowy o ograniczeniu lub wyłączeniu ustawowej wspólności majątkowej,

2) uprawomocnienia się orzeczenia sądu o zniesieniu ustawowej wspólności majątkowej.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.

Art. 30. § 1. W razie niedopełnienia przez płatnika lub inkasenta obowiązków określonych w art. 8 lub 9 organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta), w której określa wysokość nie pobranego lub pobranego, a nie wpłaconego podatku.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach odpowiedzialność ponosi podatnik.

§ 3. Płatnikowi, w terminie roku od dnia dokonania wpłaty na podstawie decyzji, o której mowa w § 1, przysługuje w stosunku do podatnika roszczenie o zapłatę równowartości nie pobranego podatku.

§ 4. Roszczenie, o którym mowa w § 3, dochodzone jest w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Art. 31. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, będące płatnikami lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej - w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę.

Art. 32. § 1. Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem podatków przez 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym byli obowiązani do ich poboru lub inkasa.

§ 2. Po upływie okresu, o którym mowa w § 1, płatnicy i inkasenci obowiązani są przekazać podatnikom dokumenty związane z poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest niemożliwe.

Rozdział 3

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Art. 33. § 1. Zobowiązanie podatkowe może być zabezpieczone na majątku podatnika przed terminem płatności podatku, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane.

§ 2. Zabezpieczenia można dokonać również przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej wysokość zaległości podatkowej, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że zobowiązanie podatkowe może nie zostać wykonane.

§ 3. Jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o których mowa w § 2, organ podatkowy określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania.

§ 4. Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej.

§ 5. Przepisy § 2 i 3 oraz § 4 pkt 2 stosuje się odpowiednio do należności określonych w decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

§ 6. Wygaśnięcie decyzji, o którym mowa w § 4, nie narusza ważności postanowienia wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 7. Zabezpieczenie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 34. § 1. Skarbowi Państwa i jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka ustawowa na wszystkich nieruchomościach podatnika z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2 oraz z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących ich dochód.

§ 2. Część ułamkowa nieruchomości może być przedmiotem hipoteki ustawowej, jeżeli stanowi udział podatnika.

§ 3. Przedmiotem hipoteki ustawowej jest również:

1) użytkowanie wieczyste,

2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

3) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

4) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (prawo do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na członka spółdzielni),

5) wierzytelność zabezpieczona hipoteką.

§ 4. W przypadku, o którym mowa w § 3 pkt 1, hipoteka obejmuje również budynki i inne urządzenia na użytkowanym terenie, stanowiące własność użytkownika wieczystego.

§ 5. Hipoteka ustawowa jest skuteczna wobec każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki i ma pierwszeństwo przed innymi hipotekami, chociażby wierzytelność z tytułu podatków nie została ujawniona w księdze wieczystej.

§ 6. Przepisu § 5 nie stosuje się, jeżeli przedmiot hipoteki ustawowej jest obciążony równocześnie hipoteką ustanowioną dla zabezpieczenia długoterminowego kredytu bankowego na cele mieszkaniowe; w tym przypadku o pierwszeństwie decyduje kolejność wniosków o dokonanie wpisu.

§ 7. Przepisy § 1-6 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika lub inkasenta.

Art. 35. Hipoteka ustawowa powstaje z dniem:

1) doręczenia podatnikowi decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) wydania przez organ podatkowy decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej,

3) wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

Art. 36. § 1. Na wniosek organu podatkowego właściwy sąd rejonowy dokonuje wpisu hipoteki ustawowej do księgi wieczystej.

§ 2. Wpisanej hipotece ustawowej przysługuje pierwszeństwo przed hipotekami ustawowymi nie ujawnionymi w księdze wieczystej.

§ 3. Zasady pierwszeństwa nie stosuje się, jeżeli żadna z hipotek ustawowych nie została ujawniona w księdze wieczystej.

Art. 37. Jeżeli organ podatkowy nie złoży wniosku o wpis hipoteki ustawowej w terminie miesiąca od dnia jej powstania, hipoteka ustawowa wygasa.

Art. 38. Jeżeli przedmiot hipoteki obciążają hipoteki ustawowe na rzecz Skarbu Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego nie wpisane w księdze wieczystej, a suma uzyskana z licytacji przedmiotu hipoteki nie wystarcza na zaspokojenie obu wierzycieli, suma ta podlega proporcjonalnemu podziałowi pomiędzy Skarb Państwa oraz jednostkę samorządu terytorialnego w stosunku, w jakim pozostaje kwota hipoteki ustawowej Skarbu Państwa do kwoty hipoteki ustawowej jednostki samorządu terytorialnego.

Art. 39. § 1. W toku postępowania podatkowego, na żądanie organu podatkowego, podatnik, płatnik lub inkasent obowiązany jest do wyjawienia nieruchomości oraz przysługujących mu praw majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki ustawowej, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że zobowiązanie podatkowe może zostać nie wykonane.

§ 2. Wyjawienia dokonuje się w formie oświadczenia składanego pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Przed odebraniem oświadczenia organ podatkowy jest obowiązany uprzedzić składającego oświadczenie o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

§ 3. Minister Finansów może określić, w drodze zarządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 2.

Art. 40. § 1. Organy podatkowe właściwe w sprawach poszczególnych zobowiązań podatkowych, za zgodą właściciela nieruchomości lub prawa wymienionego w art. 34 § 3, wydają nabywającemu, na jego wniosek, zaświadczenie o wysokości nie ujawnionych hipotek ustawowych.

§ 2. Hipoteka ustawowa powstała po dniu wydania zaświadczenia, a przed dniem przeniesienia własności, obciąża przedmiot hipoteki.

§ 3. W zaświadczeniu, o którym mowa w § 1, organ podatkowy określa wysokość nie ujawnionych hipotek ustawowych na dzień wydania zaświadczenia.

Art. 41. § 1. Skarbowi Państwa z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa przysługuje zastaw skarbowy na:

1) wszystkich będących własnością podatnika rzeczach ruchomych służących do prowadzenia działalności gospodarczej lub wykonywania wolnego zawodu oraz na zbywalnych prawach majątkowych związanych z prowadzoną działalnością,

2) innych niż wymienione w pkt 1 rzeczach ruchomych będących własnością podatnika oraz na nie będących przedmiotem hipoteki zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi co najmniej 10 000 złotych.

§ 2. Wszczęcie postępowania w sprawie ustanowienia zastawu, o którym mowa w § 1 pkt 2, następuje w przypadku przewidzianym w art. 23 oraz przy ustalaniu wysokości dochodu z nie ujawnionych źródeł przychodu lub nie znajdującego pokrycia w źródłach ujawnionych.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów.

Art. 42. § 1. Zastaw skarbowy powstaje z dniem wpisu do rejestru zastawów skarbowych.

§ 2. Zastaw skarbowy wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem skarbowym wpisanym później.

§ 3. Zastaw skarbowy jest skuteczny wobec każdorazowego właściciela przedmiotu zastawu i ma pierwszeństwo przed jego wierzycielami osobistymi, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4. W przypadku gdy rzecz ruchoma lub prawo majątkowe zostały obciążone zastawem ujawnionym w innym rejestrze prowadzonym na podstawie odrębnych ustaw, zastaw wpisany wcześniej ma pierwszeństwo przed zastawem wpisanym później.

Art. 43. § 1. Rejestry zastawów skarbowych prowadzone są przez urzędy skarbowe.

§ 2. Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych prowadzi Minister Finansów.

Art. 44. Wpis zastawu skarbowego do rejestru dokonywany jest na podstawie doręczonej decyzji:

1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) określającej wysokość zaległości podatkowej,

3) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta.

Art. 45. W przypadku określonym w art. 41 § 2 spisu rzeczy ruchomych oraz praw majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego, dokonuje organ podatkowy. Przepisy art. 39 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 46. § 1. Organ prowadzący rejestr, na wniosek zainteresowanego, wydaje wypis z rejestru zastawów skarbowych zawierający informacje o obciążeniu rzeczy lub prawa zastawem skarbowym oraz o wysokości zabezpieczonego zastawem skarbowym zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

§ 2. Za wydanie wypisu, o którym mowa w § 1, pobiera się opłatę stanowiącą dochód budżetu państwa.

§ 3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór rejestrów, o których mowa w art. 43, oraz sposób prowadzenia tych rejestrów,

2) wysokość opłaty, o której mowa w § 2.

Rozdział 4

Terminy płatności

Art. 47. § 1. Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 2. Jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w § 1.

§ 3. Jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić.

§ 4. Terminem płatności dla płatników i inkasentów jest ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, powinna nastąpić wpłata należności z tytułu podatku.

§ 5. Minister Finansów może określać, w drodze rozporządzenia, kalendarzowo terminy płatności poszczególnych podatków, zaliczek na podatek lub rat podatku.

Art. 48. § 1. Organ podatkowy, ze względu na ważny interes podatnika, na jego wniosek, może:

1) odroczyć termin płatności podatku,

2) rozłożyć na raty zapłatę podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę,

3) odraczać inne terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68 - 71, art. 76 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

§ 2. Przepis § 1 pkt 2 stosuje się również do należności przypadających od płatników lub inkasentów, na podstawie decyzji o odpowiedzialności podatkowej.

§ 3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1 i 2.

Art. 49. § 1. W razie wydania decyzji na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2 terminem płatności jest dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku albo poszczególnych rat, na jakie została rozłożona zaległość podatkowa lub podatek.

§ 2. Jeżeli w terminie określonym w decyzji podatnik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku bądź nie zapłacił którejkolwiek z rat, na jakie została rozłożona zaległość podatkowa lub podatek, terminem płatności tej raty lub odroczonego podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, jest termin określony w art. 47 § 1 lub 3.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do rozłożonych na raty należności płatników lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności.

Art. 50. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, ze względu na interes publiczny, przedłużać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68 - 71, art. 76 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

Rozdział 5

Zaległość podatkowa

Art. 51. § 1. Zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności.

§ 2. Za zaległość podatkową uważa się także nie zapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 § 4, lub ratę podatku.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na podatki oraz rat podatków nie wpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta.

Art. 52. § 1. Na równi z zaległością podatkową traktuje się także:

1) nadpłatę, jeżeli w zeznaniu lub w deklaracji, o których mowa w art. 74 § 2, została wykazana nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, a organ podatkowy dokonał jej zwrotu lub zaliczenia na poczet zaległości podatkowych bądź bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych,

2) zwrot podatku, jeżeli podatnik otrzymał go nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, chyba że podatnik wykaże, że nie nastąpiło to z jego winy,

3) wynagrodzenie płatników lub inkasentów pobrane nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej.

§ 2. Przepisów § 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zwrot nadpłaty lub zwrot podatku został dokonany w trybie przewidzianym w art. 275.

Rozdział 6

Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Art. 53. § 1. Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do nadpłat, zwrotu podatku oraz wynagrodzeń, o których mowa w art. 52 § 1.

§ 3. Odsetki za zwłokę, z zastrzeżeniem § 4, nalicza podatnik, płatnik lub inkasent.

§ 4. W przypadkach przewidzianych w art. 21 § 3 i 4, art. 28 § 2 oraz art. 30 § 1 odsetki za zwłokę nalicza organ podatkowy, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, decyzji o zwrocie wynagrodzenia lub decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta).

§ 5. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio od dnia:

1) zwrotu nadpłaty lub jej zaliczenia na poczet zaległości podatkowych bądź na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych,

2) zwrotu podatku,

3) pobrania wynagrodzenia.

Art. 54. § 1. Odsetek za zwłokę nie nalicza się:

1) jeżeli w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy, przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub przed upływem terminu płatności podatku, dokonał zajęcia środków pieniężnych, rzeczy lub praw majątkowych, a następnie, po upływie terminu płatności podatku, środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych,

2) za okres od dnia następnego po upływie terminu do przekazania odwołania organowi odwoławczemu do dnia otrzymania odwołania przez ten organ,

3) za okres od następnego dnia po upływie terminu do rozpatrzenia odwołania do dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego,

4) w przypadku zawieszenia postępowania z urzędu - od dnia wystąpienia przesłanek powodujących zawieszenie postępowania do dnia doręczenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania.

§ 2. Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do przejęcia na poczet zaległości podatkowych zajętych uprzednio rzeczy lub praw majątkowych.

§ 3. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wymienione w § 1 i 2 przypadki, w których odsetki za zwłokę nie są naliczane.

Art. 55. § 1. Odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego.

§ 2. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Art. 56. § 1. Stawka odsetek za zwłokę wynosi 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

§ 2. Stawka odsetek za zwłokę ulega obniżeniu lub podwyższeniu w stopniu odpowiadającym obniżeniu lub podwyższeniu podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, poczynając od dnia, w którym stopa ta uległa zmianie.

§ 3. Minister Finansów ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.

Art. 57. § 1. W razie wydania decyzji na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków stanowiących dochód budżetu państwa, organ podatkowy ustala opłatę prolongacyjną.

§ 2. Stawka opłaty prolongacyjnej wynosi 50% ogłaszanej na podstawie art. 56 § 3 stawki odsetek za zwłokę.

§ 3. Wysokość opłaty prolongacyjnej oblicza się przy zastosowaniu stawki opłaty prolongacyjnej obowiązującej w dniu wydania decyzji, o której mowa w § 1.

§ 4. Opłata prolongacyjna wpłacana jest w terminach płatności, o których mowa w art. 49 § 1; w razie niedotrzymania terminu płatności przepis art. 49 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 5. Nie ustala się opłaty prolongacyjnej, gdy przyczyną wydania decyzji, o której mowa w § 1, były klęska żywiołowa lub wypadek losowy.

§ 6. Organ podatkowy może odstąpić od ustalenia opłaty prolongacyjnej, jeżeli wydanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje w związku z bankowym postępowaniem ugodowym lub postępowaniem układowym.

§ 7. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może wprowadzić opłatę prolongacyjną - w wysokości nie większej niż określona w § 2 - z tytułu rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności podatków stanowiących dochód odpowiednio gminy, powiatu lub województwa. Przepisy § 3 - 5 stosuje się odpowiednio.

§ 8. Przepisy § 1 - 4 i 7 stosuje się również do rozłożonych na raty należności płatników lub inkasentów, wynikających z decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej.

Art. 58. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej.

Rozdział 7

Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Art. 59. § 1. Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

1) zapłaty podatku, w tym również potrącenia oraz za liczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych lub bieżących zobowiązań podatkowych, zaniechania poboru podatku, a także umorzenia zaległości podatkowych,

2) pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta,

3) przedawnienia.

§ 2. Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:

1) zapłaty należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

2) przedawnienia.

Art. 60. § 1. Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

1) przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta,

2) w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika na podstawie polecenia przelewu lub na podstawie zlecenia pokrycia należności wystawionego przez organ podatkowy.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do wpłat dokonywanych przez płatnika lub inkasenta.

Art. 61. § 1. Zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie bankowych rozliczeń bezgotówkowych.

§ 2. Formę rozliczeń, o której mowa w § 1, stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych przez płatników, jeżeli płatnicy spełniają warunki określone w § 1.

§ 3. Przepisu § 1 nie stosuje się:

1) do zapłaty podatków nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,

2) gdy zapłata podatku, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, dokonywana jest papierami wartościowymi, znakami skarbowymi akcyzy, znakami opłaty skarbowej lub urzędowymi blankietami wekslowymi,

3) do podatków pobieranych przez płatników lub inkasentów.

§ 4. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, dopuścić zapłatę niektórych podatków papierami wartościowymi, określić szczegółowe zasady stosowania tej formy zapłaty oraz terminy dokonania zapłaty w tej formie.

Art. 62. § 1. Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z tytułu różnych podatków, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet pokrycia podatku, zaliczki na podatek, raty podatku lub zaległości podatkowej, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

§ 2. W razie rozłożenia podatku lub zaległości podatkowej na raty, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet raty o najwcześniejszym terminie płatności.

§ 3. Do wpłat zaliczonych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art. 55 § 2.

Art. 63. § 1. Podstawy opodatkowania zaokrągla się do pełnych złotych, a kwoty podatków, odsetek za zwłokę oraz opłat prolongacyjnych - do pełnych dziesiątek groszy.

§ 2. Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, określić:

1) szczegółowe sposoby zaokrąglania podstaw opodatkowania, kwot podatków, odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej,

2) odmienne niż określone w §1 zasady zaokrąglania podstaw opodatkowania oraz kwot podatków z tytułu niektórych zobowiązań podatkowych,

3) szczegółowe zasady i sposoby zaokrąglania kwot wykazywanych w księgach podatkowych, a także w fakturach oraz rachunkach wystawianych przez podatników,

4) przypadki, w których zaokrąglania nie stosuje się.

Art. 64. § 1. Bieżące zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowe w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z tytułu:

1) prawomocnego wyroku sądowego wydanego na podstawie art. 417 lub 419 Kodeksu cywilnego,

2) prawomocnej ugody sądowej zawartej w związku z zaistnieniem okoliczności przewidzianych w art. 417 lub 419 Kodeksu cywilnego,

3) nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłaszczenia nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami,

4) odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, uzyskanego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego,

5) odszkodowania uzyskanego na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz bytu Państwa Polskiego.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do wzajemnych, bezspornych i wymagalnych wierzytelności podatnika wobec państwowych jednostek budżetowych z tytułu robót budowlanych, dostaw lub usług wykonanych przez niego w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, pod warunkiem że potrącenie dokonywane jest przez tego podatnika i z tej wierzytelności.

§ 3. Potrącenia z tytułów wymienionych w § 1 i 2 można również dokonać z urzędu.

§ 4. Na wniosek podatnika wierzytelności z tytułów wymienionych w § 1 i 2 mogą być również zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 5. Potrącenie następuje:

1) z dniem złożenia wniosku - w przypadkach przewidzianych w § 1,

2) z dniem wydania przez organ podatkowy postanowienia - w przypadku przewidzianym w § 3.

§ 6. Odmowa potrącenia następuje w drodze decyzji.

Art. 65. § 1. Uprawnienie, o którym mowa w art. 64 § 1, przysługuje również podatnikom w stosunku do gminy, powiatu lub województwa z tytułu:

1) prawomocnego wyroku sądowego wydanego na podstawie art. 420[1] Kodeksu cywilnego,

2) prawomocnej ugody sądowej zawartej w związku z zaistnieniem okoliczności przewidzianych w art. 420[1] Kodeksu cywilnego,

3) nabycia przez gminę, powiat lub województwo nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłaszczenia nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami.

§ 2. Przepisy art. 64 § 2 - 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 66. § 1. Szczególnym przypadkiem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz:

1) Skarbu Państwa - w zamian za zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa,

2) gminy, powiatu lub województwa - w zamian za zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody ich budżetów.

§ 2. Przeniesienie własności, o którym mowa w § 1 pkt 1, następuje na wniosek podatnika, na podstawie umowy zawartej, za zgodą właściwego urzędu skarbowego, pomiędzy starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej a podatnikiem, a w przypadku przewidzianym w § 1 pkt 2 - na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem gminy, powiatu albo województwa a podatnikiem.

§ 3. Umowa oraz wyrażenie zgody, o których mowa w § 2, wymagają formy pisemnej.

§ 4. W przypadkach wymienionych w § 1 za termin wygaśnięcia zobowiązania podatkowego uważa się dzień przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych.

Art. 67. § 1. W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę.

§ 2. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

§ 3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach umarzania zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę.

§ 4. Minister Finansów, w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników, może, w drodze rozporządzenia, umarzać zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa lub odsetki za zwłokę przypadające od tych zaległości.

Rozdział 8

Przedawnienie

Art. 68. § 1. Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

§ 2. Jeżeli podatnik:

1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,

2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego,

zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się również do opodatkowania dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nie ujawnionych.

§ 4. W przypadku, o którym mowa w § 3, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od końca roku, w którym upłynął termin do złożenia zeznania rocznego dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.

§ 5. Bieg terminu przedawnienia zawiesza się, jeżeli wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwa do dnia, w którym decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Art. 69. § 1. W razie niedopełnienia przez podatnika warunków uprawniających do skorzystania z uzyskanej ulgi podatkowej, prawo do wydania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe powstaje w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi.

§ 2. Termin do wydania decyzji, o której mowa w § 1, wynosi 3 lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi podatkowej, a jeżeli podatnik nie zgłosił organowi podatkowemu utraty prawa do ulgi - 5 lat.

§ 3. Ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego następuje na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego oraz istniejącego w tym dniu stanu faktycznego.

§ 4. Jeżeli, zgodnie z odrębnymi przepisami, zobowiązanie podatkowe ustalane jest na rok kalendarzowy lub na inny okres, decyzja, o której mowa w § 1, wydawana jest na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu nabycia prawa do ulgi.

Art. 70. § 1. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

§ 2. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 48 § 1 pkt 1 i 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej,

2) od dnia nabycia prawa do ulgi podatkowej do dnia wygaśnięcia tego uprawnienia.

§ 3. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony.

§ 4. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne.

§ 5. Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu terminu przedawnienia.

§ 6. Nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia zaległość podatkowa może być egzekwowana tylko z przedmiotu hipoteki.

Art. 71. Przepisy art. 70 stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów z tytułu nie pobranych albo nie wpłaconych podatków.

Rozdział 9

Nadpłata

Art. 72. § 1. Za nadpłatę uważa się:

1) kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku,

2) kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

3) świadczenie płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 1, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

§ 2. W przypadku gdy organ podatkowy uchyli decyzję określającą wysokość zaległości podatkowej lub decyzję, o której mowa w art. 30 § 1, bądź stwierdzi nieważność takich decyzji, a następnie, w terminie przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 3, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji.

Art. 73. § 1. Wysokość nadpłaty określana jest przez organ podatkowy, a w przypadkach wymienionych w art. 74 § 2 - przez podatnika.

§ 2. Jeżeli nadpłata powstała w wyniku prawomocnego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1:

1) złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 74 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację,

2) został rozliczony przez płatnika - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie zeznanie, o którym mowa w art. 74 § 2 pkt 1,

3) nie był obowiązany do składania deklaracji - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot.

Art. 74. § 1. Nadpłata powstaje z dniem:

1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności płatnika (inkasenta), jeżeli świadczenie to było nienależne lub zostało określone w wysokości większej od należnej.

§ 2. Jeżeli, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, podatnik jest obowiązany do wpłacania zaliczek na podatek, a także gdy zaliczki na podatek są pobierane przez płatnika, nadpłata powstaje z dniem złożenia:

1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych,

2) zeznania wstępnego - dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych,

3) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego.

Art. 75. § 1. Nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 2. Nadpłatę wynikającą z zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek; jeżeli jednak nadpłata wynika z decyzji wydanej na podstawie art. 79 § 1, zwrot nadpłaty następuje w terminie określonym w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e).

§ 3. Organ podatkowy może, na wniosek podatnika, dokonać wcześniejszego zwrotu nadpłaty, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi okolicznościami.

Art. 76. § 1. Nadpłata podlega zwrotowi w terminie:

1) 30 dni od dnia wydania decyzji o:

a) zmianie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej wysokość zaległości podatkowej,

b) zmianie decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

c) uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej wysokość zaległości podatkowej,

d) uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

e) stwierdzeniu nadpłaty,

2) 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 73 § 2,

3) 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 74 § 2.

§ 2. Zwrot nadpłaty następuje na rachunek bankowy podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 3. Na wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta nie obowiązanych do posiadania rachunku bankowego zwrot nadpłaty następuje w gotówce.

Art. 77. § 1. Nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

§ 2. Oprocentowanie przysługuje:

1) w przypadkach przewidzianych w art. 76 § 1 pkt 1 lit. a) - d) - od dnia powstania nadpłaty,

2) w przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e) - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty:

a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie miesiąca od dnia wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty,

b) jeżeli decyzja w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty,

3) w przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 3 - od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2,

do dnia zwrotu nadpłaty lub do dnia złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 3. W przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 2 oprocentowanie przysługuje za okres:

1) od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu - pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt,

2) od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia ogłoszenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt - jeżeli wniosek, o którym mowa w pkt 1, został złożony po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.

§ 4. Za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień:

1) obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu,

2) wypłacenia kwoty nadpłaty przez organ podatkowy lub postawienia nadpłaty do dyspozycji podatnika.

Art. 78. § 1. Prawo do zwrotu nadpłaty wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin określony w art. 76 § 1.

§ 2. Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do żądania zaliczenia nadpłaty na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych.

§ 3. Złożenie wniosku o zwrot nadpłaty lub o zaliczenie nadpłaty na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty.

Rozdział 10

Stwierdzenie nadpłaty

Art. 79. § 1. Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć żądanie stwierdzenia nadpłaty podatku.

§ 2. Uprawnienie określone w § 1 przysługuje również:

1) podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli:

a) w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 74 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne bądź w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali kwotę nadpłaty w wysokości mniejszej od należnej,

b) w deklaracjach innych niż wymienione w art. 74 § 2 pkt 3 wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali kwotę podatku przypadającego do zwrotu w wysokości mniejszej od należnej,

c) nie będąc obowiązanymi do składania zeznań (deklaracji), dokonali wpłaty podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

2) płatnikom lub inkasentom, jeżeli w składanych przez nich deklaracjach wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od pobranego.

§ 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1.

Art. 80. § 1. Prawo do żądania stwierdzenia nadpłaty wygasa:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 79 § 1, po upływie 5 lat od dnia:

a) pobrania przez płatnika podatku nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

b) złożenia zeznania, o którym mowa w art. 74 § 2 pkt 1,

c) uprawomocnienia się decyzji o uchyleniu lub zmianie decyzji, na podstawie której płatnik dokonał obliczenia podatku,

2) w przypadkach, o których mowa w art. 79 § 2 pkt 1 lit. a) i b) - po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji), w którym wykazano zobowiązanie podatkowe w wysokości większej od należnej albo kwotę nadpłaty lub podatku przypadających do zwrotu w wysokości mniejszej od należnej,

3) w przypadku, o którym mowa w art. 79 § 2 pkt 1 lit. c) - po upływie 5 lat od dnia, w którym dokonano wpłaty podatku,

4) w przypadku, o którym mowa w art. 79 § 2 pkt 2 - po upływie 5 lat od dnia złożenia deklaracji, w której wykazano pobrany podatek w wysokości większej od należnej.

§ 2. Przepisów art. 79 § 2 pkt 1 lit. b) oraz § 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe przewidują odmienny tryb zwrotu podatku.

Art. 81. § 1. Podatnicy, których zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, korygują uprzednio złożoną deklarację w razie:

1) złożenia wniosku o zwrot nadpłaty w trybie przewidzianym w art. 73 § 2,

2) wydania przez organ podatkowy decyzji na podstawie art. 79 § 1 lub 2.

§ 2. Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje również:

1) podatnikom, którzy w złożonej deklaracji wykazali zobowiązanie podatkowe w wysokości mniejszej od należnej albo kwotę nadpłaty w wysokości większej od należnej,

2) płatnikom lub inkasentom - w przypadkach określonych w art. 79 § 2 pkt 2.

§ 3. W przypadku skorygowania deklaracji organ podatkowy nie stosuje kar przewidzianych w ustawie karnej skarbowej.

§ 4. Uprawnienie, o którym mowa w § 2:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola,

2) przysługuje nadal - w zakresie, w jakim organ podatkowy w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej nie stwierdził naruszenia prawa lub nie wydał decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej.

§ 5. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

1) tryb i szczegółowe zasady korygowania deklaracji w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych,

2) inne przypadki uprawniające podatnika do:

a) skorygowania uprzednio złożonej deklaracji,

b) złożenia deklaracji, jeśli jej nie złożył, mimo że był do tego obowiązany.

Rozdział 11

Informacje podatkowe

Art. 82. § 1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą lub wykonujące wolny zawód są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji:

1) na pisemne żądanie organu podatkowego - o zdarzeniach wynikających ze stosunków cywilnoprawnych albo z prawa pracy, mogących mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego osób lub jednostek, z którymi zawarto umowę,

2) bez wezwania przez organ podatkowy - o umowach zawartych z osobami zagranicznymi.

§ 2. Banki, na pisemne żądanie urzędów skarbowych, obowiązane są do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących numerów rachunków bankowych podmiotów, o których mowa w § 1, oraz przekazywania danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków.

§ 3. Banki oraz inne instytucje finansowe, na pisemne żądanie Ministra Finansów oraz jego upoważnionego przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji w razie wystąpienia władz podatkowych państw obcych - w zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

§ 4. Żądanie, o którym mowa w § 3, oznacza się klauzulą: “Tajemnica skarbowa”, a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

§ 5. Organ podatkowy określa zakres żądanych informacji, o których mowa w § 1 i 2, oraz termin ich przekazania.

§ 6. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

1) przypadki oraz zakres informacji, o których mowa w § 1 pkt 2, a także szczegółowe zasady, termin i tryb ich sporządzania i przekazywania,

2) organy administracji rządowej lub samorządowej obowiązane do przekazywania informacji podatkowych bez wezwania przez organ podatkowy, zakres tych informacji, a także tryb ich sporządzania oraz terminy przekazywania.

Art. 83. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w art. 82 § 1, przez organy lub jednostki podległe tym ministrom.

Art. 84. § 1. Sądy, komornicy sądowi oraz notariusze są obowiązani sporządzać i przekazywać właściwym organom podatkowym informacje wynikające ze zdarzeń prawnych, które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego.

§ 2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje informacji, ich zakres, terminy oraz sposób przekazywania informacji przez sądy, komorników sądowych i notariuszy.

Art. 85. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

1) grupy podmiotów obowiązanych do:

a) składania zeznań, wykazów, informacji lub deklaracji oraz ustalać zakres danych zawartych w tych dokumentach, a także terminy ich składania i rodzaje dokumentów, które powinny być do nich dołączone,

b) prowadzenia ksiąg lub ewidencji oraz określać rodzaje i sposoby prowadzenia tych dokumentów, szczegółowe warunki, jakim powinny one odpowiadać, aby stanowiły dowód pozwalający na określenie zobowiązań podatkowych,

2) szczegółowy zakres obowiązków związanych z prowadzeniem ksiąg lub ewidencji.

Art. 86. § 1. Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym księgi były prowadzone.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy podatników, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami są obowiązani do złożenia ksiąg podatkowych wraz z zeznaniem podatkowym.

Rozdział 12

Rachunki

Art. 87. § 1. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lub wykonujący wolny zawód obowiązani są - na żądanie kupującego lub usługobiorcy - wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy rolników sprzedających produkty roślinne i zwierzęce pochodzące z własnej hodowli, nie przerobione sposobem przemysłowym, chyba że sprzedaż jest dokonywana w ich odrębnych, stałych miejscach sprzedaży, poza obrębem uprawy lub hodowli.

§ 3. Podatnicy wymienieni w § 1, od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, wystawiają rachunek nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania.

§ 4. Podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

§ 5. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, które muszą być zawarte w rachunkach, oraz wymogi, którym rachunki powinny odpowiadać.

Art. 88. § 1. Podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani kolejno je numerować i przechowywać kopie tych rachunków w kolejności ich wystawienia przez 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do podatników obowiązanych do żądania rachunków.

Art. 89. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia:

1) grupy podatników zwolnionych z obowiązku wystawiania rachunków, o których mowa w art. 87 § 1,

2) przypadki, w których podatnicy są obowiązani do:

a) dokumentowania rachunkami nabycia towarów lub usług,

b) prowadzenia ewidencji rachunków dokumentujących nabycie towarów lub usług,

3) dodatkowe obowiązki ewidencyjne związane z nabyciem niektórych towarów lub usług przez podatników nie obowiązanych do prowadzenia ksiąg.

Art. 90. Podatnicy, na których, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 89 pkt 2 lit. a), nałożono obowiązek dokumentowania rachunkami nabycia towarów lub usług, składają żądanie wystawienia rachunku nie później niż w dniu zawarcia umowy. Przepis art. 87 § 3 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 13

Odpowiedzialność solidarna

Art. 91. Do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla zobowiązań cywilnoprawnych.

Art. 92. § 1. Jeżeli, zgodnie z ustawami podatkowymi, podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, odpowiedzialnymi solidarnie są podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do zobowiązań podatkowych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. W tym przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą, zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy).

Rozdział 14

Prawa i obowiązki następców prawnych

Art. 93. § 1. Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, osoba prawna powstała w wyniku:

1) przekształcenia innej osoby prawnej,

2) połączenia się osób prawnych

- wstępuje we wszelkie, przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki przekształconej osoby prawnej albo każdej z łączących się osób prawnych.

§ 2. Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, spółka nie mająca osobowości prawnej powstała w wyniku przekształcenia:

1) spółki cywilnej w spółkę jawną,

2) spółki jawnej w spółkę komandytową,

3) przedsiębiorstwa kupca jednoosobowego w spółkę jawną,

4) przedsiębiorstwa podmiotu gospodarczego w spółkę komandytową

- wstępuje we wszelkie, przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki przekształconego podmiotu.

§ 3. Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, w przewidziane przepisami prawa podatkowego uprawnienia osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek jej podziału:

1) wstępują osoby prawne powstałe w wyniku podziału - w zakresie uprawnień majątkowych,

2) wstępuje wskazana w akcie o podziale jedna z nowo utworzonych osób prawnych - w zakresie uprawnień niemajątkowych.

§ 4. Przepisy § 1 - 3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Art. 94. Przepisy art. 93 § 1 i 4, z zastrzeżeniem art. 95, stosuje się również do nabywców przedsiębiorstw państwowych oraz do spółek, które na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nabyły lub przejęły te przedsiębiorstwa.

Art. 95. § 1. Odpowiedzialność nabywców lub spółek, o których mowa w art. 94, z tytułu:

1) odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych zlikwidowanego przedsiębiorstwa,

2) oprocentowania przypadających do zwrotu zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług

- ograniczona jest do odsetek (oprocentowania) naliczonych do dnia wykreślenia przedsiębiorstwa z rejestru przedsiębiorstw państwowych.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności Skarbu Państwa lub gminy, powiatu albo województwa z tytułu oprocentowania nadpłat oraz oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług.

Art. 96. Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o których mowa w art. 95, naliczane są nadal:

1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia spółce decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej lub wydania decyzji w sprawie zwrotu zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług,

2) począwszy od dnia otrzymania przez organ podatkowy wniosku o zwrot nadpłaty lub o zwrot różnicy podatku od towarów i usług.

Art. 97. § 1. Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

§ 2. Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Art. 98. § 1. Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

§ 2. Spadkobiercy ponoszą również odpowiedzialność za:

1) pobrane, a nie wpłacone podatki z tytułu sprawowanej przez spadkodawcę funkcji płatnika lub inkasenta,

2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy,

3) nie zwrócone przez spadkodawcę zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz ich oprocentowanie,

4) opłatę prolongacyjną,

5) koszty postępowania egzekucyjnego.

§ 3. Na wniosek osoby, która uprawdopodobni, że może być spadkobiercą, organ podatkowy wydaje zaświadczenie o wysokości znanych temu organowi, wymienionych w § 1 i 2, zobowiązań spadkodawcy.

Art. 99. Bieg terminów przewidzianych w art. 70, 71, 76 § 1 oraz art. 78 § 1 ulega zawieszeniu od dnia śmierci spadkodawcy do dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, nie dłużej jednak niż do dnia, w którym upłynęły 2 lata od śmierci spadkodawcy.

Art. 100. § 1. O zakresie odpowiedzialności spadkobierców orzekają, w odrębnych decyzjach, organy podatkowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania spadkodawcy.

§ 2. W decyzji, o której mowa w § 1, organ podatkowy określa wysokość:

1) zaległości podatkowych z tytułu poszczególnych zobowiązań podatkowych spadkodawcy oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości,

2) pobranych, a nie wpłaconych podatków z tytułu sprawowanej przez spadkodawcę funkcji płatnika lub inkasenta,

3) nie zwróconych przez spadkodawcę zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług oraz ich oprocentowania,

4) opłaty prolongacyjnej,

5) kosztów postępowania egzekucyjnego.

§ 3. Termin płatności należności wymienionych w § 2 wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Art. 101. § 1. Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy oraz oprocentowanie nie zwróconych zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług naliczane są do dnia otwarcia spadku.

§ 2. Odsetki za zwłokę oraz oprocentowanie, o których mowa w § 1, naliczane są nadal w przypadku niedotrzymania przez spadkobierców terminu określonego w art. 100 § 3.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należnych od spadkodawcy kosztów postępowania egzekucyjnego.

Art. 102. Przepisy art. 100 i 101 stosuje się, jeżeli:

1) w stosunku do spadkodawcy nie zostało wszczęte postępowanie podatkowe lub

2) postępowanie podatkowe, którego stroną był spadkodawca, zostało zakończone decyzją ostateczną.

Art. 103. § 1. Organy podatkowe zawiadamiają spadkobierców o złożonych przez spadkodawcę odwołaniach od decyzji, zażaleniach na postanowienia oraz skargach do sądu administracyjnego, o decyzjach wydanych na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2, a także o decyzjach i postanowieniach, które zostały doręczone spadkodawcy, a w dniu jego śmierci nie upłynął jeszcze termin do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego.

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, terminy do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego biegną ponownie od dnia doręczenia zawiadomienia.

Art. 104. § 1. Jeżeli spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organ podatkowy informuje spadkobierców o wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty.

§ 2. Jeżeli spadkodawca poniósł wydatki uprawniające do ulg lub odliczeń, spadkobierca w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w § 1, zawiadamia organ podatkowy o wysokości poniesionych wydatków.

§ 3. Po upływie terminu, o którym mowa w § 2, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy lub wysokość nadpłaty.

§ 4. Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w § 3.

Art. 105. § 1. Oprocentowanie z tytułu przypadających na rzecz spadkodawcy nadpłat oraz zwrotów podatków naliczane jest do dnia otwarcia spadku.

§ 2. Oprocentowanie naliczane jest nadal po upływie 45 dni od dnia złożenia organowi podatkowemu przez spadkobierców prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

§ 3. Należne spadkodawcy nadpłaty oraz zwroty podatków, a także oprocentowanie z tych tytułów zwracane są poszczególnym spadkobiercom w proporcji określonej w ich zgodnym oświadczeniu woli, pod warunkiem złożenia tego oświadczenia nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia postanowienia, o którym mowa w § 2.

§ 4. W razie niezłożenia oświadczenia woli w terminie, o którym mowa w § 3, kwoty należnych nadpłat i zwrotów podatków, a także kwoty oprocentowania z tych tytułów składane są do depozytu urzędu skarbowego. Koszty przechowywania ponoszą spadkobiercy.

Art. 106. § 1. Zapisobierca, który otrzymał należny mu zapis, ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spadkodawcy.

§ 2. Zakres odpowiedzialności zapisobiercy ograniczony jest do wartości otrzymanego zapisu.

§ 3. Do odpowiedzialności zapisobiercy stosuje się odpowiednio art. 97 § 1 oraz art. 98 - 104.

Rozdział 15

Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Art. 107. § 1. W przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie.

§ 2. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za:

1) podatki nie pobrane oraz pobrane, a nie wpłacone przez płatników lub inkasentów,

2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych,

3) nie zwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek,

4) koszty postępowania egzekucyjnego.

Art. 108. § 1. O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w decyzji.

§ 2. Decyzja, o której mowa w § 1, nie może zostać wydana:

1) przed upływem 14 dni od dnia doręczenia podatnikowi decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) przed dniem doręczenia:

a) decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej,

b) decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

c) decyzji w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług.

§ 3. Egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna.

Art. 109. W razie wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przepisy art. 47 § 1, art. 48 § 1 pkt 1 i 2, art. 51 § 1, art. 64, 66 oraz 67 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 110. § 1. Rozwiedziony małżonek podatnika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z byłym małżonkiem za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej, jednakże tylko do wysokości wartości przypadającego mu udziału w majątku wspólnym.

§ 2. Odpowiedzialność, o której mowa w § 1, nie obejmuje:

1) nie pobranych należności wymienionych w art. 107 § 2 pkt 1,

2) odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych powstałych po dniu uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie.

Art. 111. § 1. Członek rodziny podatnika odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą lub wykonującym wolny zawód za zaległości podatkowe wynikające z tej działalności i powstałe w okresie, w którym stale współdziałał z podatnikiem w jej wykonywaniu, osiągając korzyści z prowadzonej przez niego działalności.

§ 2. Odpowiedzialność, o której mowa w § 1, nie dotyczy osób, które w okresie stałego współdziałania z podatnikiem były osobami, wobec których na podatniku ciążył obowiązek alimentacyjny - w zakresie wynikającym z obowiązku alimentacyjnego.

§ 3. Za członków rodziny podatnika uważa się zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, małżonków zstępnych, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz pozostającą z podatnikiem w faktycznym pożyciu.

§ 4. Przepis § 1 stosuje się również do małżonków, którzy zawarli umowę o ograniczeniu lub wyłączeniu ustawowej wspólności majątkowej bądź których ustawowa wspólność majątkowa została zniesiona przez sąd.

§ 5. Odpowiedzialność, o której mowa w § 1:

1) ograniczona jest do wysokości uzyskanych korzyści,

2) nie obejmuje nie pobranych należności wymienionych w art. 107 § 2 pkt 1, z wyjątkiem należności, które nie zostały pobrane od osób wymienionych w § 3.

Art. 112. § 1. Nabywca przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do nabywców środków trwałych, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami środki te były ujęte w prowadzonej przez zbywcę ewidencji lub wykazie środków trwałych, a ich wartość w dniu zbycia wynosi co najmniej 10 000 złotych.

§ 3. Zakres odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest do wartości nabytego przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub środka trwałego.

§ 4. W przypadku zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub środka trwałego zakres odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest ponadto do wysokości zaległości podatkowych w takiej części, w jakiej wartość nabytej zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub nabytego środka trwałego pozostaje do wartości środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa, które jest lub było prowadzone przez zbywcę.

§ 5. Zakres odpowiedzialności nabywcy nie obejmuje:

1) należności wymienionych w art. 107 § 2 pkt 1,

2) odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz oprocentowania, o którym mowa w art. 107 § 2 pkt 3, powstałych po dniu nabycia.

§ 6. Przepisów § 4 i 5 nie stosuje się do nabywców będących członkami rodziny podatnika, o których mowa w art. 111 § 3.

§ 7. Nabywający, za zgodą zbywającego, może wystąpić do organów podatkowych właściwych miejscowo dla zbywającego o wydanie zaświadczenia o wysokości jego zaległości podatkowych.

§ 8. W zaświadczeniu, o którym mowa w § 7, organ podatkowy określa wysokość zaległości podatkowych zbywającego na dzień wydania zaświadczenia. Nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w zaświadczeniu.

§ 9. Nabywca odpowiada również za zaległości podatkowe zbywcy powstałe po dniu wydania zaświadczenia, a przed dniem nabycia przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub środka trwałego, jeżeli od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia:

1) upłynęło 30 dni - w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

2) upłynęły 3 dni - w przypadku zbycia środka trwałego.

Art. 113. Jeżeli podatnik, za zgodą innej osoby, w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się lub posługiwał się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, osoba ta ponosi solidarną odpowiedzialność z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe podczas prowadzenia tej działalności.

Art. 114. § 1. Dzierżawca nieruchomości odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem będącym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub posiadaczem samoistnym nieruchomości za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych, wynikających z opodatkowania nieruchomości, powstałych podczas trwania dzierżawy.

§ 2. Zakres odpowiedzialności dzierżawcy nie obejmuje należności wymienionych w art. 107 § 2.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do użytkownika nieruchomości.

Art. 115. § 1. Wspólnik spółki cywilnej, jawnej, a także komandytowej, nie będący komandytariuszem, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki lub wspólników, wynikające z działalności spółki.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do byłego wspólnika, jeżeli wynikające z działalności spółki zaległości podatkowe spółki oraz innych wspólników powstały w okresie, gdy był on wspólnikiem.

§ 3. W razie rozwiązania spółki nie stosuje się terminów przewidzianych w art. 108 § 2.

§ 4. Orzeczenie o odpowiedzialności, o której mowa w § 1, za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, nie wymaga uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowych spółki.

Art. 116. § 1. Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe albo że niezgłoszenie upadłości oraz brak postępowania układowego nastąpiły nie z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa.

§ 2. Odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w § 1 obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki.

Art. 117. § 1. Osoba prawna powstała w wyniku podziału innej osoby prawnej odpowiada za zaległości podatkowe tej osoby całym swoim majątkiem solidarnie z:

1) innymi osobami prawnymi powstałymi w wyniku podziału,

2) innymi osobami prawnymi powstałymi w wyniku podziału oraz z osobą prawną, która uległa podziałowi.

§ 2. W przypadku określonym w § 1 pkt 2 odpowiedzialność obejmuje zaległości podatkowe osoby prawnej, która uległa podziałowi, z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych do dnia podziału.

Art. 118. § 1. Nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa, upłynęło 5 lat.

§ 2. Przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji, o której mowa w § 1, następuje po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej została wydana.

Art. 119. § 1. Kwoty, o których mowa w art. 41 § 1 pkt 2 i w art. 112 § 2, podlegają w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszych dwóch kwartałach danego roku w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku.

§ 2. Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 sierpnia danego roku, kwoty, o których mowa w art. 41 § 1 pkt 2 i w art. 112 § 2.

DZIAŁ IV

Postępowanie podatkowe

Rozdział 1

Zasady ogólne

Art. 120. Organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.

Art. 121. § 1. Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

§ 2. Organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są na wniosek strony udzielać niezbędnych informacji o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.

Art. 122. W toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

Art. 123. § 1. Organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

§ 2. Organ podatkowy może odstąpić od zasady przewidzianej w § 1, jeżeli w wyniku postępowania wszczętego na wniosek strony zostanie wydana decyzja w całości uwzględniająca wniosek strony.

Art. 124. Organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu.

Art. 125. § 1. Organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

§ 2. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwiane niezwłocznie.

Art. 126. Sprawy podatkowe załatwiane są w formie pisemnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Art. 127. Postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne.

Art. 128. Decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie oraz w ustawach podatkowych.

Art. 129. Postępowanie podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron.

Rozdział 2

Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Art. 130. § 1. Pracownik urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), starostwa oraz urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej, Ministerstwa Finansów oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których:

1) jest stroną,

2) stroną jest jego małżonek, rodzeństwo, wstępny oraz zstępny,

3) stronami są osoby związane z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

4) był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem podatnika, albo w których przedstawicielem podatnika jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,

5) brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji,

6) zaistniały okoliczności, w związku z którymi wszczęto przeciw niemu postępowanie służbowe, dyscyplinarne lub karne,

7) stroną jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

§ 2. Przyczyny wyłączenia od załatwienia sprawy trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika.

§ 4. Jeżeli nastąpi wyłączenie pracownika, naczelnik urzędu skarbowego, przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego, dyrektor izby skarbowej lub Minister Finansów wyznaczają innego pracownika do prowadzenia sprawy.

§ 5. W przypadku wyłączenia członka samorządowego kolegium odwoławczego jego przewodniczący lub etatowy członek kolegium wyznaczają osobę uprawnioną do zastąpienia osoby wyłączonej. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze na skutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy z braku wymaganego kworum, Minister Finansów wyznacza do załatwienia sprawy inne samorządowe kolegium odwoławcze.

Art. 131. § 1. Urząd skarbowy podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań podatkowych lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w przypadku gdy sprawa dotyczy:

1) naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2) dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3) małżonka, rodzeństwa, wstępnych lub zstępnych osób wymienionych w pkt 1 albo 2,

4) osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną w pkt 1 albo 2.

§ 2. W przypadku wyłączenia urzędu skarbowego z przyczyn określonych w:

1) § 1 pkt 1, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 1 - sprawę załatwia urząd skarbowy wyznaczony przez właściwą izbę skarbową,

2) § 1 pkt 2, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 2 - sprawę załatwia urząd skarbowy wyznaczony przez Ministra Finansów.

Art. 132. § 1. Przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego podlegają wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących ich zobowiązań podatkowych, a także ulg, odroczeń, umorzeń lub zaniechania poboru należności związanych z tymi zobowiązaniami.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do spraw dotyczących:

1) małżonka, rodzeństwa, wstępnych lub zstępnych przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego,

2) osób związanych stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobami wymienionymi w pkt 1 lub w § 1.

§ 3. W przypadku wyłączenia organu, o którym mowa w § 1, samorządowe kolegium odwoławcze wyznacza organ właściwy do załatwiania sprawy.

Rozdział 3

Strona

Art. 133. Stroną w postępowaniu podatkowym jest każdy, kto żąda czynności organu podatkowego, do kogo czynność organu podatkowego się odnosi lub czy jego interesu działanie organu podatkowego chociażby pośrednio dotyczy.

Art. 134. § 1. Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następcy prawni, a także osoby trzecie wymienione w art. 110 - 117.

§ 2. Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, inna niż wymieniona w § 1, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego, przed powstaniem obowiązku podatkowego, ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z tego prawa.

Art. 135. § 1. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych strony ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

§ 2. Osoby fizyczne nie posiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli.

§ 3. Strona nie będąca osobą fizyczną działa przez swego ustawowego przedstawiciela albo przez właściwy do tego organ.

§ 4. W razie śmierci strony w toku postępowania w sprawach dotyczących praw lub obowiązków podlegających dziedziczeniu na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni.

§ 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do następców prawnych, o których mowa w art. 93 i 94.

Art. 136. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.

Art. 137. § 1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych.

§ 2. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu.

§ 3. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

§ 4. W zakresie nie uregulowanym w § 1 - 3 stosuje się przepisy prawa cywilnego.

Art. 138. § 1. Organ podatkowy wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby niezdolnej do czynności prawnych lub osoby nieobecnej, jeżeli przedstawiciel nie został już wyznaczony.

§ 2. W przypadku konieczności podjęcia niezbędnych czynności organ podatkowy wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia dla niej przedstawiciela przez sąd.

§ 3. Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej nie może prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów, sąd, na wniosek organu podatkowego, może ustanowić dla niej kuratora.

Rozdział 4

Załatwianie spraw

Art. 139. § 1. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

§ 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania.

§ 3. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

§ 4. Do terminów określonych w § 1 - 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 140. § 1. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

§ 2. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 141. § 1. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy skarga do organu podatkowego wyższego stopnia.

§ 2. Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając skargę za uzasadnioną, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Art. 142. Pracownik organu podatkowego, który z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie lub nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 140 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym zgodnie z art. 141 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej przepisami prawa.

Art. 143. § 1. Organ podatkowy może upoważnić pracownika kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu i w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń.

§ 2. Upoważnienie, o którym mowa w § 1, może być udzielone również:

1) pracownikom urzędu skarbowego - przez naczelnika urzędu skarbowego,

2) pracownikom izby skarbowej - przez dyrektora izby skarbowej.

§ 3. Upoważnienie udzielane jest w formie pisemnej.

Rozdział 5

Doręczenia

Art. 144. Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby.

Art. 145. § 1. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.

§ 2. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Art. 146. § 1. W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swego adresu.

§ 2. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.

Art. 147. § 1. W razie wyjazdu za granicę na okres co najmniej 6 miesięcy, strona obowiązana jest do ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń.

§ 2. Obowiązek, o którym mowa w § 1, ciąży również na zagranicznych osobach fizycznych, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stałego pobytu.

§ 3. Ustanowienie pełnomocnika do spraw doręczeń zgłaszane jest organowi podatkowemu właściwemu w sprawie.

§ 4. W razie niedopełnienia obowiązków przewidzianych w § 1 - 3 pismo uważa się za doręczone:

1) pod dotychczasowym adresem - w przypadku, o którym mowa w § 1,

2) pod adresem ostatniego czasowego pobytu - w przypadku, o którym mowa w § 2.

Art. 148. § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

§ 2. Pisma mogą być również doręczane:

1) w siedzibie organu podatkowego,

2) w miejscu pracy adresata - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji.

§ 3. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.

Art. 149. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata.

Art. 150. § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 lub 149 organ podatkowy może wezwać publicznie adresata do odbioru pisma.

§ 2. Wezwanie publikowane jest dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, w odstępie co najmniej 7 dni. Doręczenie uważa się za dokonane po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia drugiego wezwania.

Art. 151. Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby. Przepis art. 146 stosuje się odpowiednio.

Art. 152. § 1. Odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia.

§ 2. Jeżeli odbierający pismo nie może potwierdzić doręczenia lub uchyla się od tego, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu.

Art. 153. § 1. Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy.

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.

Art. 154. § 1. Pisma skierowane do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które nie mają organów, doręcza się kuratorowi wyznaczonemu przez sąd.

§ 2. Pisma skierowane do osób fizycznych nie znanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi wyznaczonemu na podstawie art. 138 § 2.

§ 3. Pisma kierowane do osób korzystających ze szczególnych uprawnień wynikających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego doręcza się w sposób przewidziany w przepisach szczególnych, w umowach i przyjętych w zwyczajach międzynarodowych.

Rozdział 6

Wezwania

Art. 155. § 1. Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do osobistego stawienia się w celu złożenia wyjaśnień lub zeznań bądź dokonania określonej czynności.

§ 2. Jeżeli osoba wezwana nie może stawić się z powodu choroby, kalectwa lub innej ważnej przyczyny, organ podatkowy może przyjąć wyjaśnienie lub zeznanie albo dokonać czynności w miejscu pobytu tej osoby.

Art. 156. § 1. Wezwany jest obowiązany do osobistego stawienia się tylko na obszarze województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa.

§ 2. Jeżeli właściwym miejscowo do rozpatrzenia sprawy jest organ podatkowy mający siedzibę na obszarze województwa innego niż określone w § 1, osoba obowiązana do osobistego stawienia się może zastrzec, że chce stawić się przed organem właściwym do rozpatrzenia sprawy.

§ 3. W przypadku wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu organ podatkowy w postanowieniu o wszczęciu postępowania poucza stronę o możliwości złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, zastrzeżenia, o którym mowa w § 2.

Art. 157. § 1. Jeżeli postępowanie podatkowe prowadzone jest przez organ podatkowy, którego siedziba nie znajduje się na obszarze województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa osoba obowiązana do osobistego stawiennictwa, oraz jeżeli osoba ta nie złożyła zastrzeżenia, o którym mowa w art. 156 § 2, organ ten zwraca się do organu podatkowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu tej osoby o wezwanie jej w celu złożenia wyjaśnień lub zeznań albo dokonania innych czynności, związanych z prowadzonym postępowaniem.

§ 2. Zwracając się do innego organu podatkowego, organ prowadzący postępowanie określa okoliczności, które mają być przedmiotem wyjaśnień lub zeznań, albo czynności, jakie mają być dokonane.

Art. 158. Przepisów art. 156 § 1 oraz art. 157 nie stosuje się w przypadkach, w których charakter sprawy lub czynności wymaga osobistego stawienia się przed organem podatkowym prowadzącym postępowanie.

Art. 159. § 1. W wezwaniu należy wskazać:

1) nazwę i adres organu podatkowego,

2) imię i nazwisko osoby wzywanej,

3) w jakiej sprawie i w jakim charakterze oraz w jakim celu osoba ta zostaje wezwana,

4) czy osoba wezwana powinna stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie,

5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub jej pełnomocnika,

6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.

§ 2. Wezwanie powinno być podpisane przez pracownika organu podatkowego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby podpisującej.

Art. 160. § 1. W sprawach uzasadnionych ważnym interesem adresata lub gdy stan sprawy tego wymaga, wezwania można dokonać telegraficznie lub telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych wymienionych w art. 159 § 1.

§ 2. Wezwanie przekazane w sposób określony w § 1 powoduje skutki prawne tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości, że dotarło do adresata we właściwej treści i w odpowiednim terminie.

Rozdział 7

Terminy

Art. 161. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniu terminu.

§ 3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

§ 5. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Termin uważa się za zachowany również w przypadku, gdy przed jego upływem żołnierz lub członek załogi statku morskiego złożył je w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku, a także gdy osoba pozbawiona wolności złożyła pismo w administracji zakładu karnego.

Art. 162. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

§ 2. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne.

§ 4. Przepisy § 1 - 3 stosuje się do terminów procesowych.

Art. 163. § 1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ podatkowy.

§ 2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

§ 3. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.

Art. 164. Przed rozpatrzeniem podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia organ podatkowy pierwszej instancji, na żądanie strony, może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia.

Rozdział 8

Wszczęcie postępowania

Art. 165. § 1. Postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

§ 2. Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia.

§ 3. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu.

§ 4. Datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania.

Art. 166. § 1. W sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony.

§ 2. W sprawie połączenia postępowań organ podatkowy wydaje postanowienie, na które służy zażalenie.

Art. 167. § 1. Do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może rozszerzyć zakres żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego.

§ 2. Odmowa uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 168. § 1. Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokółu.

§ 2. Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

§ 3. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokółu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

§ 4. Organ podatkowy obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący je tego zażąda.

Art. 169. § 1. Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry.

§ 3. Organ podatkowy rozpatrzy jednak podanie nie spełniające warunku, o którym mowa w § 2, jeżeli:

1) za niezwłocznym rozpatrzeniem podania przemawiają względy społeczne lub ważny interes strony,

2) wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin zawity,

3) podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą.

§ 4. Organ podatkowy wydaje decyzję w sprawie pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Art. 170. § 1. Jeżeli organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.

§ 2. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Art. 171. § 1. Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ podatkowy, do którego wniesiono podanie, rozpatruje sprawę należącą do jego właściwości rzeczowej. Równocześnie organ podatkowy zawiadamia wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, informując go o treści art. 66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 2. Jeżeli organ podatkowy otrzyma podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w art. 66 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, podanie uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania, z tym że nie wywołuje ono skutków w postaci skrócenia terminów określonych w art. 139 § 1 i 3.

§ 3. Jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych zawartych w podaniu, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd, organ podatkowy zwraca podanie osobie, która je wniosła, z odpowiednim pouczeniem.

Rozdział 9

Protokoły i adnotacje

Art. 172. § 1. Organ podatkowy sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie.

§ 2. W szczególności sporządza się protokół:

1) przyjęcia wniesionego ustnie podania,

2) przesłuchania strony, świadka i biegłego,

3) oględzin i ekspertyz dokonywanych przy udziale pracownika organu podatkowego,

4) ustnego ogłoszenia postanowienia.

Art. 173. § 1. Protokół sporządza się tak, aby z jego treści wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby.

§ 2. Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokóle.

Art. 174. § 1. Protokół przesłuchania powinien być odczytany i przedłożony do podpisu osobie zeznającej niezwłocznie po złożeniu zeznania.

§ 2. W protokółach przesłuchania osoby, która złożyła zeznanie w języku obcym, należy podać w przekładzie na język polski treść złożonego zeznania oraz wskazać osobę i adres tłumacza, który dokonał przekładu. Tłumacz powinien podpisać protokół przesłuchania.

Art. 175. Organ podatkowy może zezwolić na dołączenie do protokółu zeznania na piśmie podpisanego przez zeznającego oraz innych dokumentów mających znaczenie dla sprawy.

Art. 176. Skreśleń i poprawek w protokóle należy tak dokonywać, aby wyrazy skreślone i poprawione były czytelne. Dokonanie skreśleń i poprawek powinno być potwierdzone w protokóle przed jego podpisaniem.

Art. 177. Czynności organu podatkowego, z których nie sporządza się protokółu, a które mają znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika dokonującego tych czynności.

Rozdział 10

Udostępnianie akt

Art. 178. § 1. W każdym stadium postępowania organ podatkowy obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów.

§ 2. Czynności określone w § 1 dokonywane są w lokalu organu podatkowego w obecności pracownika tego organu.

§ 3. Strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, jeżeli jest to uzasadnione jej ważnym interesem.

Art. 179. § 1. Przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów objętych ochroną tajemnicy państwowej, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny.

§ 2. Odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa w § 1, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia.

§ 3. Na postanowienie, o którym mowa w § 2, służy zażalenie.

Rozdział 11

Dowody

Art. 180. § 1. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być księgi podatkowe oraz inne dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin.

§ 2. Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania; przepis art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 181. Dowodami w postępowaniu podatkowym są również:

1) deklaracje, które zgodnie z przepisami prawa podatkowego zostały złożone przez stronę,

2) informacje podatkowe pochodzące ze źródeł określonych w art. 82 § 1 i 2 oraz w art. 84 § 1,

3) inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej.

Art. 182. § 1. Banki, na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego wydane w związku z postępowaniem podatkowym wszczętym przez urząd skarbowy, są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących strony postępowania w zakresie:

1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,

2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,

3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczek pieniężnych, a także umów depozytowych,

4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi,

5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

§ 2. Przepisy § 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do domów maklerskich.

§ 3. Towarzystwa funduszy powierniczych i towarzystwa funduszy inwestycyjnych, na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego, są obowiązane do sporządzania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa. Przepis § 1 w części dotyczącej wystąpienia z żądaniem stosuje się odpowiednio.

Art. 183. Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji, o których mowa w art. 182, naczelnik urzędu skarbowego może wystąpić po uprzednim wezwaniu do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia urzędu skarbowego do wystąpienia do instytucji finansowych o przekazanie tych informacji, a strona w wyznaczonym terminie:

1) nie udzieliła informacji,

2) nie upoważniła urzędu skarbowego do wystąpienia do instytucji finansowych o przekazanie informacji.

Art. 184. § 1. Występując z żądaniem, o którym mowa w art. 182, naczelnik urzędu skarbowego powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami.

§ 2. W żądaniu naczelnik urzędu skarbowego określa zakres informacji oraz termin ich przekazania. Przepis art. 82 § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Żądanie zawiera ponadto:

1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania informacji objętych żądaniem,

2) dowody potwierdzające, że strona:

a) odmówiła udzielenia informacji lub

b) nie wyraziła zgody na udzielenie urzędowi skarbowemu upoważnienia do zażądania tych informacji, lub

c) w terminie określonym przez urząd skarbowy nie udzieliła informacji albo upoważnienia.

§ 4. Odpis żądania naczelnik urzędu skarbowego przekazuje dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej.

Art. 185. Instytucje finansowe wymienione w art. 182 odmawiają udzielenia informacji, jeżeli żądanie naczelnika urzędu skarbowego nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 184 § 2 i 3.

Art. 186. § 1. Jeżeli strona, mimo ciążącego na niej obowiązku, nie złożyła deklaracji, organ podatkowy może zażądać dopełnienia tego obowiązku.

§ 2. W razie wątpliwości co do rzetelności złożonej deklaracji organ podatkowy wzywa podatnika do udzielenia niezbędnych wyjaśnień lub uzupełnienia deklaracji, wyznaczając mu odpowiedni termin oraz wskazując przyczyny, ze względu na które dane zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.

Art. 187. § 1. Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

§ 2. Organ podatkowy może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.

§ 3. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi podatkowemu z urzędu należy zakomunikować stronie.

Art. 188. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.

Art. 189. § 1. Organ podatkowy może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodu będącego w jej posiadaniu.

§ 2. Termin ustala się uwzględniając charakter dowodu i stan postępowania, przy czym nie może on być krótszy niż 3 dni.

Art. 190. § 1. Strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub oględzin przynajmniej na 7 dni przed terminem.

§ 2. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom i biegłym oraz składać wyjaśnienia.

Art. 191. Organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Art. 192. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Art. 193. § 1. Księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów.

§ 2. Księgi podatkowe uważa się za rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.

§ 3. Za niewadliwe uważa się księgi podatkowe prowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi z odrębnych przepisów.

§ 4. Organ podatkowy nie uznaje za dowód w rozumieniu przepisu § 1 ksiąg podatkowych, które są prowadzone nierzetelnie lub w sposób wadliwy.

§ 5. Organ podatkowy uznaje jednak za dowód księgi podatkowe, które prowadzone są w sposób wadliwy, jeżeli wady nie mają istotnego znaczenia dla sprawy.

§ 6. Jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że księgi podatkowe są prowadzone nierzetelnie lub w sposób wadliwy, to w protokóle badania ksiąg określa, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ksiąg za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów.

§ 7. Odpis protokółu, o którym mowa w § 6, organ podatkowy doręcza stronie.

§ 8. Strona, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokółu, może wnieść zastrzeżenia do zawartych w nim ustaleń, przedstawiając jednocześnie dowody, które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opodatkowania.

Art. 194. § 1. Dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach.

Art. 195. Świadkami nie mogą być:

1) osoby niezdolne do postrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń,

2) osoby obowiązane do zachowania tajemnicy państwowej lub służbowej na okoliczności objęte tajemnicą, jeżeli nie zostały, w trybie określonym obowiązującymi przepisami, zwolnione od obowiązku zachowania tej tajemnicy,

3) duchowni prawnie uznanych wyznań - co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi.

Art. 196. § 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy zeznań trwa także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 2. Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogłaby narazić jego lub jego bliskich wymienionych w § 1 na odpowiedzialność karną, karną skarbową albo spowodować naruszenie obowiązku zachowania ustawowo chronionej tajemnicy zawodowej.

§ 3. Przed odebraniem zeznania organ podatkowy uprzedza świadka o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

§ 4. Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania oraz przechowywania protokółów zeznań obejmujących okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy państwowej, służbowej lub zawodowej.

Art. 197. § 1. W przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania opinii.

§ 2. Do wyłączenia biegłego stosuje się odpowiednio przepisy art. 130 § 1 i 2. W pozostałym zakresie do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków.

Art. 198. § 1. Organ podatkowy może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny.

§ 2. Jeżeli przedmiot oględzin znajduje się u osób trzecich, osoby te są obowiązane, na wezwanie organu podatkowego, do okazania tego przedmiotu.

Art. 199. Jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ podatkowy przesłuchuje stronę po wyrażeniu przez nią zgody. Do przesłuchania strony stosuje się przepisy dotyczące świadka.

Art. 200. § 1. Przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się w przypadku przewidzianym w art. 123 § 2.

Rozdział 12

Zawieszenie postępowania

Art. 201. § 1. Organ podatkowy zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe,

2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd,

3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna.

§ 2. Postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania organ podatkowy doręcza stronie lub jej spadkobiercom.

§ 3. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie.

Art. 202. Organ podatkowy, który z przyczyn określonych w art. 201 § 1 pkt 1, 3 lub 4 zawiesił postępowanie, obowiązany jest podjąć niezbędne kroki w celu usunięcia przeszkody do dalszego prowadzenia postępowania.

Art. 203. § 1. Organ podatkowy, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 201 § 1 pkt 2, wzywa równocześnie stronę do wystąpienia w oznaczonym terminie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu.

§ 2. Jeżeli strona nie wystąpiła do właściwego organu lub sądu w wyznaczonym terminie, organ podatkowy z urzędu zwróci się do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego.

Art. 204. § 1. Organ podatkowy, na wniosek strony, może zawiesić postępowanie w sprawie udzielenia ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych.

§ 2. Jeżeli w ciągu 3 lat od daty zawieszenia postępowania strona nie zwróci się o jego podjęcie, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane.

§ 3. W postanowieniu o zawieszeniu postępowania organ podatkowy poucza stronę o treści § 2.

Art. 205. § 1. Gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ podatkowy podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.

§ 2. Na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.

Art. 206. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w niniejszym dziale.

Rozdział 13

Decyzje

Art. 207. § 1. Organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

§ 2. Decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji.

Art. 208. § 1. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

§ 2. Organ podatkowy może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte.

Art. 209. § 1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, w tym wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.

§ 2. Organ podatkowy załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę.

§ 3. Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wystąpienia o zajęcie stanowiska.

§ 4. W zakresie nie uregulowanym w § 1 - 3 organ, o którym mowa w § 3, stosuje przepisy art. 106 § 4 - 6 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 210. § 1. Decyzja zawiera:

1) oznaczenie organu podatkowego,

2) datę jej wydania,

3) oznaczenie strony,

4) powołanie podstawy prawnej,

5) rozstrzygnięcie,

6) uzasadnienie faktyczne i prawne,

7) pouczenie o trybie odwoławczym - jeżeli od decyzji służy odwołanie,

8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego.

§ 2. Decyzja, w stosunku do której może zostać wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, zawiera ponadto pouczenie o możliwości wniesienia powództwa lub skargi.

§ 3. Przepisy prawa podatkowego mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja.

§ 4. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

§ 5. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony. Nie dotyczy to decyzji wydanej na skutek odwołania bądź na podstawie której przyznano ulgę w zapłacie podatku.

Art. 211. Decyzję doręcza się stronie na piśmie.

Art. 212. Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia.

Art. 213. § 1. Strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

§ 2. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje w drodze decyzji.

§ 3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w § 2, termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji.

Art. 214. Nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia.

Art. 215. § 1. Organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.

§ 2. Organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.

§ 3. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie.

Rozdział 14

Postanowienia

Art. 216. § 1. W toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia.

§ 2. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

Art. 217. § 1. Postanowienie zawiera:

1) oznaczenie organu podatkowego,

2) datę jego wydania,

3) oznaczenie strony albo innych osób biorących udział w postępowaniu,

4) powołanie podstawy prawnej,

5) rozstrzygnięcie,

6) pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego,

7) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego.

§ 2. Postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie.

Art. 218. Postanowienie, od którego służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie.

Art. 219. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 210 § 2 - 5 oraz art. 212 - 215, a do postanowień, na które przysługuje zażalenie - również art. 240 - 249 oraz art. 251 i 252, z tym że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1, art. 248 § 3 i art. 251, wydaje się postanowienie.

Rozdział 15

Odwołania

Art. 220. § 1. Od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie tylko do jednej instancji.

§ 2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia.

Art. 221. W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Ministra Finansów lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.

Art. 222. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Art. 223. § 1. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję.

§ 2. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia:

1) decyzji stronie,

2) zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1.

Art. 224. § 1. Wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania.

§ 2. Organ podatkowy ze względu na szczególnie ważny interes strony może na jej wniosek postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części.

§ 3. Postanowienie, o którym mowa w § 2, podlega w każdym czasie uchyleniu przez organ, który je wydał, lub przez organ odwoławczy.

§ 4. Organ, który wydał postanowienie na podstawie § 2, przekazuje jego kopię organowi wyższego stopnia.

Art. 225. Jeżeli odwołanie nie zostanie rozpatrzone w terminie określonym w art. 139 § 3, a decyzja do tego czasu nie zostanie wykonana w całości lub w części - jej wykonanie podlega wstrzymaniu z mocy prawa w granicach określonych w odwołaniu.

Art. 226. § 1. Jeżeli organ podatkowy, który wydał decyzję, uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

§ 2. Od nowej decyzji służy stronie odwołanie.

Art. 227. § 1. Organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy właściwemu organowi odwoławczemu w terminie miesiąca od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226.

§ 2. Organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów.

Art. 228. § 1. Organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:

1) niedopuszczalność odwołania,

2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

§ 2. Postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne.

Art. 229. Organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Art. 230. § 1. W przypadku gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe lub podstawa opodatkowania zostały ustalone lub określone w kwocie niższej, niż to wynika z przepisów prawa podatkowego, zwraca sprawę organowi podatkowemu pierwszej instancji w celu zmiany wydanej decyzji. Postanowienie o przekazaniu sprawy organ odwoławczy doręcza stronie.

§ 2. Nowa decyzja wydawana jest zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego.

§ 3. Od nowej decyzji służy stronie odwołanie, które podlega rozpatrzeniu łącznie z odwołaniem wniesionym od zmienionej decyzji.

§ 4. Jeżeli strona nie złożyła odwołania od nowej decyzji, organ odwoławczy rozpatruje odwołanie od decyzji, która uległa zmianie.

Art. 231. W sprawach dotyczących ulg w zapłacie podatków organ podatkowy może wydać decyzję na niekorzyść strony odwołującej się jedynie wówczas, gdy decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo.

Art. 232. Strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy nie uwzględni jednak cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do utrzymania w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów uzasadniających jej uchylenie lub z innych przyczyn wadliwej.

Art. 233. § 1. Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji albo

2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:

a) w całości albo w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie,

b) w całości i sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia właściwemu organowi podatkowemu, jeżeli decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów art. 240 lub 247, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

§ 2. Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

§ 3. W sprawach należących do właściwości organów jednostek samorządu terytorialnego organ odwoławczy uprawniony jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie w przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposobu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu samorządowego. W pozostałych przypadkach organ odwoławczy uwzględniają odwołanie ogranicza się do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Art. 234. Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny.

Art. 235. W sprawach nie uregulowanych w art. 220-234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji.

Rozdział 16

Zażalenia

Art. 236. § 1. Na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi.

§ 2. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia:

1) postanowienia stronie,

2) zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1.

Art. 237. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Art. 238. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ podatkowy, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione.

Art. 239. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Rozdział 17

Wznowienie postępowania

Art. 240. § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 130 - 132,

4) strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.

§ 2. Jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego, postępowanie z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 lub 2 może być wznowione również przed wydaniem przez sąd lub inny organ orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa.

§ 3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn, określonych w przepisach prawa.

Art. 241. § 1. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony.

§ 2. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 240 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony.

Art. 242. § 1. W przypadku zaistnienia okoliczności, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 4, podanie o wznowienie postępowania składa się w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.

§ 2. Podanie złożone po upływie terminu określonego w § 1 nie podlega rozpatrzeniu.

Art. 243. § 1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.

§ 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

§ 3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji.

Art. 244. § 1. Organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 243 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

§ 2. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 243 § 2.

§ 3. Przepis § 2 nie dotyczy przypadków, w których decyzję w ostatniej instancji wydał Minister Finansów lub samorządowe kolegium odwoławcze.

Art. 245. § 1. Organ, o którym mowa w art. 244 § 1 lub 2, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2, wydaje decyzję, w której:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 240 § 1, albo

2) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli od dnia doręczenia tej decyzji upłynęło 5 lat, albo

3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli wskutek wznowienia postępowania mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, albo

4) uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie przesłanek przewidzianych w art. 240 § 1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy.

§ 2. Organ podatkowy odmówi uchylenia decyzji w całości lub w części również wówczas, gdy nie mógłby wydać nowej decyzji z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub w art. 70.

§ 3. W przypadkach gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w § 1 pkt 2 lub 3, organ podatkowy w uzasadnieniu stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, oraz wskaże okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.

Art. 246. § 1. Organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

§ 2. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie wydał Minister Finansów lub samorządowe kolegium odwoławcze.

Rozdział 18

Stwierdzenie nieważności decyzji

Art. 247. § 1. Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która:

1) została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości,

2) została wydana bez podstawy prawnej,

3) została wydana z rażącym naruszeniem prawa,

4) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,

5) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie,

6) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały,

7) zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa,

8) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.

§ 2. Organ podatkowy odmówi jednak stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie decyzji w tej sprawie nastąpiłoby po upływie terminów przewidzianych w art. 68 lub w art. 70.

Art. 248. § 1. Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 247 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez Ministra Finansów lub przez samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.

§ 2. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

§ 3. Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w formie decyzji.

Art. 249. § 1. Organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia.

§ 2. Termin określony w § 1 stosuje się również do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

§ 3. Odmowa rozpatrzenia żądania, o którym mowa w § 1, następuje w formie decyzji.

Art. 250. § 1. Przepisów art. 249 nie stosuje się w razie stwierdzenia nieważności decyzji wydanych na podstawie przepisów prawnych, które utraciły moc lub zostały uchylone bądź zmienione w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli:

1) od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym doręczono decyzję, upłynęło 5 lat,

2) wydanie decyzji w tej sprawie nastąpiłoby po upływie terminów przewidzianych w art. 68 lub w art. 70.

Art. 251. § 1. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w formie decyzji.

§ 2. Organ podatkowy, odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w art. 247 § 2, stwierdza w uzasadnieniu, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa oraz wskazuje okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności tej decyzji.

Art. 252. § 1. Organ podatkowy, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 247.

§ 2. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy zażalenie.

Rozdział 19

Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Art. 253. § 1. Decyzja ostateczna, na mocy której strona nie nabyła prawa, może być uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes podatnika.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do decyzji:

1) ustalających albo określających wysokość zobowiązania podatkowego,

2) o odpowiedzialności podatkowej płatników lub inkasentów,

3) o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

§ 3. Uprawnienie, o którym mowa w § 1, nie przysługuje samorządowemu kolegium odwoławczemu.

§ 4. W przypadkach wymienionych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.

Art. 254. § 1. Decyzja ostateczna, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji.

§ 2. Zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono wysokość zobowiązania podatkowego.

Art. 255. § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji uchyla decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonych czynności, a strona nie dopełniła ich w wyznaczonym terminie.

§ 2. Organ podatkowy uchyla decyzję w formie decyzji.

Art. 256. § 1. Organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia.

§ 2. Termin określony w § 1 stosuje się również do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej.

§ 3. Odmowa rozpatrzenia żądania, o którym mowa w § 1, następuje w formie decyzji.

Art. 257. § 1. Przepisów art. 256 nie stosuje się do zmiany decyzji na podstawie art. 254.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, organ podatkowy nie może zmienić decyzji ostatecznej po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doręczono decyzję.

Rozdział 20

Wygaśnięcie decyzji

Art. 258. § 1. Organ podatkowy, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli:

1) stała się bezprzedmiotowa,

2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku,

3) strona nie dopełniła przewidzianych w tej decyzji lub w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania z ulg,

4) strona nie dopełniła określonych w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania z ryczałtowych form opodatkowania,

5) strona nie dotrzymała terminu płatności określonego w decyzji o odroczeniu terminu płatności podatku.

§ 2. Organ podatkowy stwierdza wygaśnięcie decyzji w drodze decyzji.

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 - 5, decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji wywołuje skutki prawne od dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie się stwierdza.

Art. 259. § 1. Organ podatkowy stwierdza wygaśnięcie decyzji w części, jeżeli w przypadku rozłożenia zaległości podatkowej na raty strona nie dotrzymała terminu płatności raty.

§ 2. Przepisy art. 258 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 21

Odpowiedzialność odszkodowawcza

Art. 260. § 1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji, która następnie została uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzono nieważność tej decyzji, służy odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę, chyba że przesłanki, które uzasadniają uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, powstały z winy strony.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również, jeżeli:

1) szkoda została poniesiona wskutek uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji,

2) decyzji nie można uchylić lub stwierdzić jej nieważności z przyczyn wymienionych w art. 240 § 1 lub w art. 247.

§ 3. Jeżeli winę za powstanie okoliczności stanowiącej przesłankę do uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji ponosi inna strona postępowania, stronie, która poniosła szkodę, służy roszczenie o odszkodowanie od strony winnej powstania tej okoliczności. Dochodzenie roszczenia następuje przed sądem powszechnym.

Art. 261. § 1. Do odszkodowania stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem art. 418 i art. 420[1].

§ 2. O odszkodowanie wnosi się do organu, który wydał decyzję z naruszeniem prawa.

§ 3. O odszkodowaniu orzeka organ podatkowy, który uchylił decyzję lub stwierdził jej nieważność albo który orzekł o wydaniu decyzji z naruszeniem prawa, gdy uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności nie mogło nastąpić z przyczyn określonych w art. 245 § 1 pkt 2 lub 3, art. 245 § 2, art. 247 § 2 lub w art. 250 § 2.

§ 4. W przypadku odmowy wypłaty odszkodowania lub orzeczenia o odszkodowaniu w wysokości mniejszej od zgłoszonej w żądaniu w tej sprawie, stronie przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

§ 5. Za odmowę wypłaty odszkodowania uważa się również niewydanie decyzji w terminie 2 miesięcy od dnia wniesienia żądania przez stronę. W tym przypadku wniesienie powództwa może nastąpić w każdym czasie.

§ 6. Roszczenie o odszkodowanie przedawnia się po upływie 3 lat od dnia doręczenia decyzji uchylającej decyzję lub stwierdzającej jej nieważność albo od dnia doręczenia decyzji stwierdzającej na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 lub 3, art. 245 § 2, art. 247 § 2 lub art. 250 § 2, wydanie decyzji z naruszeniem prawa.

Rozdział 22

Kary porządkowe

Art. 262. § 1. Strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego:

1) nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny, mimo że byli do tego zobowiązani, lub

2) bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności, lub

3) bez zezwolenia tego organu opuścili miejsce przeprowadzenia czynności przed jej zakończeniem,

mogą zostać ukarani karą porządkową do 2 500 zł.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do osoby, która wyraziła zgodę na powołanie jej na biegłego.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się również do osób trzecich, które bezzasadnie odmawiają okazania przedmiotu oględzin.

§ 4. Kary porządkowej, o której mowa w § 1, nie stosuje się w przypadku przesłuchania strony w trybie art. 199.

§ 5. Karę porządkową nakłada się w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 6. Organ podatkowy, który nałożył karę porządkową, może, na wniosek ukaranego, złożony w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej, uznać za usprawiedliwione niestawiennictwo lub niewykonanie innych obowiązków, o których mowa w § 1, i uchylić karę.

Art. 263. § 1. O nałożeniu kary porządkowej oraz o jej uchyleniu rozstrzyga organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie.

§ 2. Na postanowienie o odmowie uchylenia kary przysługuje zażalenie.

§ 3. Ukaranie karą porządkową nie wyklucza możliwości zastosowania wobec opornego świadka lub biegłego środków przymusu przewidzianych w przepisach szczególnych.

Rozdział 23

Koszty postępowania

Art. 264. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, koszty postępowania przed organami podatkowymi ponosi Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmina.

Art. 265. § 1. Do kosztów postępowania zalicza się:

1) koszty podróży i inne należności świadków, biegłych i tłumaczy, ustalone zgodnie z przepisami o należnościach świadków i biegłych w postępowaniu sądowym,

2) koszty, o których mowa w pkt 1, związane z osobistym stawiennictwem strony, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona została błędnie wezwana do stawienia się,

3) wynagrodzenie przysługujące biegłym i tłumaczom,

4) koszty oględzin,

5) koszty doręczenia pism urzędowych.

§ 2. Organ podatkowy może zaliczyć do kosztów postępowania także inne wydatki bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.

Art. 266. § 1. Organ podatkowy, na żądanie, zwraca koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 2.

§ 2. Żądanie zwrotu poniesionych kosztów podróży należy zgłosić organowi podatkowemu, który prowadzi postępowanie, przed wydaniem decyzji w sprawie, pod rygorem utraty roszczenia.

Art. 267. § 1. Stronę obciążają koszty:

1) które zostały poniesione w jej interesie albo na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie,

2) wezwania, o którym mowa w art. 150,

3) sporządzania odpisów lub kopii, o których mowa w art. 178,

4) przewidziane w odrębnych przepisach,

5) powstałe z jej winy, a w szczególności koszty:

a) o których mowa w art. 268,

b) wynikłe wskutek zatajenia lub nieprzedstawienia dowodu w wyznaczonym terminie,

c) wynikłe wskutek złożenia wyjaśnień lub zeznań niezgodnych z prawdą.

§ 2. W uzasadnionych przypadkach organ podatkowy może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania.

Art. 268. § 1. Osobę, która przez niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 262 § 1, spowodowała dodatkowe koszty postępowania, można obciążyć tymi kosztami.

§ 2. Jeżeli dodatkowe koszty spowodowało kilka osób, odpowiadają one solidarnie.

§ 3. Obciążenie dodatkowymi kosztami postępowania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 4. Przepisu § 3 nie stosuje się w razie uchylenia kary porządkowej.

Art. 269. § 1. Jednocześnie z wydaniem decyzji organ podatkowy ustala, w formie postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia.

§ 2. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania służy zażalenie.

Art. 270. Organ podatkowy, na wniosek osoby obowiązanej, może umorzyć w całości lub w części koszty postępowania w przypadku stwierdzenia niemożności poniesienia ich przez obowiązanego.

Art. 271. Koszty postępowania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

DZIAŁ V

Czynności sprawdzające

Art. 272. Organy podatkowe pierwszej instancji dokonują czynności sprawdzających, mających na celu:

1) sprawdzenie terminowości:

a) składania deklaracji i oświadczeń majątkowych,

b) wpłacania zadeklarowanych podatków, w tym również pobieranych przez płatników oraz inkasentów,

2) stwierdzenie formalnej poprawności dokumentów wymienionych w pkt 1,

3) ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami.

Art. 273. § 1. Organ podatkowy wydaje postanowienia w sprawach:

1) potrącenia zobowiązania podatkowego z bezspornej, wzajemnej i wymagalnej wierzytelności wobec Skarbu Państwa, państwowej jednostki budżetowej, województwa, powiatu lub gminy,

2) zaliczenia na poczet zaległości podatkowych:

a) wpłaty dokonanej przez podatnika,

b) nadpłaty,

c) zwrotu podatku.

§ 2. Na postanowienia, o których mowa w § 1, służy zażalenie.

Art. 274. § 1. W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy lub oczywiste omyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy zwraca się do składającego deklarację o złożenie niezbędnych wyjaśnień oraz o skorygowanie deklaracji, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.

§ 2. Jeżeli podatnik skorygował deklarację w sposób powodujący usunięcie wątpliwości, organ podatkowy dokonuje odpowiedniej adnotacji w deklaracji, a jeżeli w wyniku skorygowania deklaracji wysokość zobowiązania podatkowego uległa podwyższeniu - organ podatkowy dodatkowo zamieszcza w niej informację, czy i w jakiej wysokości wpłacono zaległość podatkową.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez płatników lub inkasentów.

§ 4. Przepis art. 81 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 275. § 1. Jeżeli ze złożonej deklaracji wynika, że podatnik skorzystał z przysługujących mu ulg podatkowych, organ podatkowy może zwrócić się do niego o okazanie dokumentów lub o złożenie fotokopii dokumentów, które, zgodnie z przepisami, potwierdzają prawo do skorzystania z ulgi.

§ 2. Banki, na żądanie urzędu skarbowego, są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji o zdarzeniach stanowiących podstawę do skorzystania przez podatnika z ulg podatkowych, jeżeli zostały wykazane w deklaracji złożonej przez podatnika.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się również do domów maklerskich i banków prowadzących działalność maklerską oraz towarzystw funduszy powierniczych i towarzystw funduszy inwestycyjnych.

§ 4. Do informacji, o których mowa w § 2 i 3, przepis art. 82 § 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 276. § 1. Organ podatkowy, za zgodą podatnika, może dokonać oględzin lokalu mieszkalnego lub części tego lokalu, jeżeli jest to niezbędne do zweryfikowania zgodności stanu faktycznego z danymi wynikającymi ze złożonej przez podatnika deklaracji oraz z innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe.

§ 2. W przypadku określonym w § 1 pracownik organu podatkowego, w porozumieniu z podatnikiem, ustala termin dokonania oględzin. Podpisaną przez podatnika adnotację o ustaleniu terminu oględzin zamieszcza się w aktach sprawy.

§ 3. W razie nieudostępnienia lokalu mieszkalnego w uzgodnionym terminie bez usprawiedliwionych przyczyn organ podatkowy może wyznaczyć nowy termin do przeprowadzenia oględzin lub wszcząć kontrolę podatkową.

§ 4. Pracownik organu podatkowego sporządza zwięzłą informację o przeprowadzonych oględzinach, którą dołącza do akt sprawy.

§ 5. Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio w przypadku skorzystania przez podatnika z ulg inwestycyjnych.

Art. 277. Przepisy art. 274 - 276 stosuje się odpowiednio w przypadku złożenia deklaracji lub wniosku w sprawie zwrotu podatku.

Art. 278. § 1. Urząd skarbowy podlega wyłączeniu od wykonywania czynności sprawdzających w sprawach zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, w przypadku gdy czynności te dotyczą:

1) naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2) dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3) małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych osoby wymienionej w pkt 1 albo w pkt 2,

4) osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną w pkt 1 albo w pkt 2.

§ 2. Przyczyny wyłączenia urzędu skarbowego trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3. Podstawę wyłączenia stanowi oświadczenie złożone przez naczelnika urzędu skarbowego (jego zastępcę). Oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania, składane jest dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej w przypadku, gdy urząd skarbowy, którym kieruje naczelnik (jego zastępca), jest właściwy miejscowo dla tych osób lub osób wymienionych w § 1 pkt 3 i 4.

§ 4. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio do osób wymienionych w § 1 pkt 2 oraz pozostających z tymi osobami w stosunkach określonych w § 1 pkt 3 i 4, jeżeli urząd skarbowy, nad którym sprawuje nadzór dyrektor izby skarbowej (jego zastępca), jest urzędem skarbowym właściwym miejscowo dla tych osób.

§ 5. W przypadku, o którym mowa w § 4, oświadczenie składane jest Ministrowi Finansów.

§ 6. W przypadku wyłączenia urzędu skarbowego z przyczyn określonych w:

1) § 1 pkt 1, 3 lub 4 - czynności sprawdzających dokonuje urząd skarbowy wyznaczony przez nadrzędną izbę skarbową,

2) § 1 pkt 2-4 - czynności sprawdzających dokonuje urząd skarbowy wyznaczony przez Ministra Finansów.

§ 7. Deklaracje składane są w urzędzie skarbowym, który podlega wyłączeniu. Urząd skarbowy, do którego wpłynęła deklaracja, sporządza jej kopię, którą dołącza do akt sprawy, a oryginał przekazuje urzędowi skarbowemu wyznaczonemu zgodnie z § 6.

Art. 279. § 1. Pracownik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od wykonywania czynności sprawdzających w sprawach zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli czynności te dotyczą zobowiązań podatkowych ciążących na pracowniku lub osobach pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 278 § 1 pkt 3 lub 4.

§ 2. Przepis art. 278 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Podstawę wyłączenia stanowi oświadczenie pracownika składane naczelnikowi urzędu skarbowego. Przepis art. 278 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4. W razie wyłączenia pracownika naczelnik urzędu skarbowego obowiązany jest do wyznaczenia innego pracownika uprawnionego do wykonywania czynności sprawdzających.

Art. 280. W sprawach nie uregulowanych w art. 272 - 279 stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5, 6, 10, 14 oraz 16 działu IV ustawy.

DZIAŁ VI

Kontrola podatkowa

Art. 281. § 1. Organy podatkowe pierwszej instancji przeprowadzają kontrolę podatkową u podatników, płatników i inkasentów, zwanych dalej “kontrolowanymi”.

§ 2. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie wywiązywania się kontrolowanych z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.

§ 3. Przepis § 1 nie narusza, przewidzianych w odrębnych przepisach, uprawnień innych organów do prowadzenia kontroli podatkowej.

Art. 282. Kontrolę podatkową podejmuje się z urzędu.

Art. 283. § 1. Kontrola podatkowa przeprowadzana jest na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez:

1) naczelnika urzędu skarbowego - pracownikom tego urzędu,

2) przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego - pracownikom urzędu gminy (miasta), starostwa lub urzędu marszałkowskiego.

§ 2. W upoważnieniu, o którym mowa w § 1, określony jest również zakres kontroli.

§ 3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej.

Art. 284. § 1. Kontrolujący, w zakresie wynikającym z upoważnienia, są w szczególności uprawnieni do:

1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń,

2) żądania okazania majątku podlegającego kontroli oraz do dokonania jego oględzin,

3) żądania przeprowadzenia remanentu,

4) żądania udostępnienia akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz do dokonywania z nich odpisów, wyciągów i notatek.

§ 2. Kontrolujący w toku kontroli podatkowej może również, za zgodą prokuratora rejonowego, dokonać przeszukania pomieszczeń lub rzeczy. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu odnoszące się do Policji mają także zastosowanie do kontrolujących.

§ 3. Kontrolujący mogą zażądać wydania za pokwitowaniem:

1) próbek towarów,

2) akt, ksiąg i dokumentów, o których mowa w § 1 pkt 4:

a) w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że są one nierzetelne - na czas nie dłuższy niż miesiąc - lub

b) gdy podatnik nie zapewnia warunków umożliwiających wykonywanie czynności kontrolnych związanych z badaniem tej dokumentacji.

§ 4. Przeglądanie akt postępowania przygotowawczego i sądowego, akt spraw sądowych, a także dokumentów stanowiących tajemnicę państwową, służbową lub zawodową oraz sporządzanie z nich odpisów i notatek następuje z zachowaniem właściwych przepisów.

Art. 285. § 1. Osoba prowadząca kontrolę obowiązana jest okazać kontrolowanemu upoważnienie do jej przeprowadzenia oraz legitymację służbową.

§ 2. Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, upoważnienie oraz legitymacja służbowa okazywane są członkowi zarządu, wspólnikowi lub innej osobie upoważnionej do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego.

§ 3. W razie nieobecności osób wymienionych w § 1 i 2 upoważnienie oraz legitymacja służbowa okazywane są pracownikowi lub osobie czynnej w miejscu wszczęcia kontroli.

§ 4. Kopię upoważnienia pozostawia się kontrolowanemu.

Art. 286. § 1. Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownik oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności, o których mowa w art. 284.

§ 2. Kontrolowany jest obowiązany udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli.

§ 3. Osoby upoważnione do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownicy oraz osoby współdziałające z kontrolowanym są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, wynikających z zakresu wykonywanych czynności lub zadań.

Art. 287. § 1. Kontrolujący, za zgodą kontrolowanego, ma prawo wstępu do lokalu mieszkalnego lub części tego lokalu oraz do dokonania oględzin lokalu, jeżeli został on wskazany jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej bądź jako siedziba podmiotu gospodarczego.

§ 2. W przypadku gdy organ podatkowy powziął wiarygodną informację, że w lokalu mieszkalnym prowadzona jest nie zgłoszona do opodatkowania działalność gospodarcza albo że są w nim przechowywane przedmioty, księgi podatkowe, akta lub inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie istnienia obowiązku podatkowego lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego, prokurator rejonowy, na wniosek organu podatkowego, może udzielić temu organowi zgody na przeprowadzenie przez upoważnionych pracowników oględzin tego lokalu.

§ 3. Postanowienie dotyczące przeprowadzenia oględzin doręcza się posiadaczowi lokalu mieszkalnego przed przystąpieniem do oględzin.

§ 4. Tryb przewidziany w § 2 i 3 stosuje się również do kontrolowanych:

1) o których mowa w § 1, jeżeli nie wyrażą zgody na dokonanie oględzin lokalu mieszkalnego,

2) w stosunku do których wszczęto postępowanie w sprawie opodatkowania dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nie ujawnionych.

§ 5. Do przeszukania lokali mieszkalnych stosuje się odpowiednio art. 284 § 2.

Art. 288. § 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego wskazanej, chyba że kontrolowany zrezygnuje z prawa uczestniczenia w czynnościach kontrolnych. Jeżeli kontrolowanym jest osoba lub jednostka wymieniona w art. 285 § 2, czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osób upoważnionych.

§ 2. Oświadczenie o rezygnacji z prawa uczestniczenia w czynnościach kontrolnych składane jest na piśmie. W razie odmowy złożenia oświadczenia kontrolujący dokonuje odpowiedniej adnotacji, dołączając ją do akt sprawy.

§ 3. W przypadku nieobecności kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 285 § 2 czynności kontrolne dokonywane są w obecności przywołanego świadka. Świadek nie musi być obecny przy czynnościach kontrolnych dotyczących przeprowadzenia dowodu z ksiąg, ewidencji, zapisków lub innych dokumentów.

§ 4. Z czynności kontrolnych dokonanych podczas nieobecności kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 285 § 2 sporządza się protokół, który niezwłocznie doręcza się kontrolowanemu.

Art. 289. § 1. Kontrolowanego lub osobę wymienioną w art. 285 § 2 powiadamia się o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub z oględzin, nie później niż bezpośrednio przed podjęciem tych czynności.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrolowany lub osoba wymieniona w art. 285 § 2 są nieobecni, a okoliczności sprawy uzasadniają natychmiastowe przeprowadzenie dowodu.

Art. 290. § 1. Przebieg kontroli kontrolujący dokumentuje w protokóle.

§ 2. Protokół kontroli zawiera:

1) wskazanie kontrolowanego,

2) wskazanie osób kontrolujących,

3) określenie przedmiotu i zakresu kontroli,

4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli,

5) opis dokonanych ustaleń,

6) przedstawienie dowodów,

7) pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.

Art. 291. § 1. Protokół jest sporządzany w trzech jednobrzmiących egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokołu kontrolujący doręcza kontrolowanemu.

§ 2. Kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami protokołu, może w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia złożyć zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe.

§ 3. W razie niezłożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń w terminie określonym w § 2 przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.

Art. 292. W sprawach nie uregulowanych w art. 281 - 291 stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 2, 5, 6, 10, 11, 14, 16, 22 oraz 23 działu IV ustawy.

DZIAŁ VII

Tajemnica skarbowa

Art. 293. § 1. Indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w:

1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1,

2) aktach dokumentujących czynności sprawdzające,

3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej oraz aktach spraw karnych skarbowych,

4) informacjach uzyskanych przez organy podatkowe z banków oraz ze źródeł innych niż wymienione w § 1 lub w pkt 1 i 2.

Art. 294. § 1. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są:

1) pracownicy urzędów skarbowych oraz izb skarbowych,

2) przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego oraz pracownicy samorządowych służb finansowych,

3) członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych, a także pracownicy biur tych kolegiów,

4) Minister Finansów oraz pracownicy Ministerstwa Finansów,

5) osoby, które na podstawie odrębnych przepisów odbywają praktykę zawodową w Ministerstwie Finansów lub w organach podatkowych.

§ 2. Osoby wymienione w § 1 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej treści:

“Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.”

§ 3. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia lub zakończeniu praktyki zawodowej.

§ 4. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.

§ 5. Przepisu § 4 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą skarbową.

Art. 295. § 1. W toku postępowania podatkowego dostęp do informacji, o których mowa w art. 184, przysługuje wyłącznie pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego bezpośredniemu przełożonemu oraz naczelnikowi urzędu skarbowego.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do informacji uzyskanych w trybie art. 82 § 3 oraz art. 275 § 2 i 3.

Art. 296. § 1. Akta spraw zawierające informacje pochodzące z banków, z wyłączeniem informacji, o których mowa w art. 82 § 2, oraz z innych instytucji finansowych przechowuje się w pomieszczeniach zabezpieczonych zgodnie z przepisami o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, po ich wykorzystaniu są wyłączane z akt sprawy i przechowywane w kasach pancernych lub szafach pancernych. O wyłączeniu informacji dokonuje się adnotacji w aktach sprawy.

§ 3. Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w § 1, następuje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 297.

Art. 297. § 1. Akta zawierające informacje wymienione w art. 182 urzędy skarbowe udostępniają wyłącznie:

1) Ministrowi Finansów lub izbie skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub karnego skarbowego,

2) innym urzędom skarbowym albo organom kontroli skarbowej - w związku ze wszczętym postępowaniem podatkowym, karnym skarbowym lub kontrolą podatkową,

3) sądom lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem,

4) Ministrowi Sprawiedliwości, Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego - w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej, a także Rzecznikowi Praw Obywatelskich, jeżeli strona wniesie podanie o złożenie rewizji nadzwyczajnej,

5) Prokuratorowi Generalnemu:

a) w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej,

b) na wniosek właściwego prokuratora:

- w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,

- w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym,

6) Sądowi Najwyższemu - w związku z rozpoznaniem rewizji nadzwyczajnej,

7) służbom ochrony państwa i ich upoważnionym pisemnie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

§ 2. W przypadkach określonych w § 1 pkt 1 lub 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 295 § 1.

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane w sposób przewidziany w art. 82 § 4.

§ 4. Urzędy skarbowe udostępniają Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta, o których mowa w § 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 182, chyba że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 298. Akta nie zawierające informacji, o których mowa w art. 182, organy podatkowe udostępniają:

1) Ministrowi Finansów,

2) innym organom podatkowym,

3) organom kontroli skarbowej,

4) Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli,

5) sądowi albo prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem,

6) biegłym powołanym w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie określonym przez organ podatkowy,

7) innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

Art. 299. § 1. Organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw podatkowych, z wyłączeniem informacji określonych w art. 182, innym organom podatkowym, organom kontroli skarbowej i Ministrowi Finansów.

§ 2. W zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach organy podatkowe obowiązane są udostępnić informacje wynikające z akt spraw podatkowych.

§ 3. Informacje, o których mowa w § 1, udostępniane są również:

1) organom celnym,

2) rejonowym urzędom pracy,

3) jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

§ 4. Jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogą być udostępniane również informacje o numerach rachunków bankowych posiadanych przez podatników.

§ 5. Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami § 2-4 oznacza się klauzulą: “Tajemnica skarbowa”.

Art. 300. W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania informacje zawarte w aktach spraw podatkowych lub inne informacje mogą być przekazywane władzom podatkowym państw obcych, pod warunkiem że obowiązujące w tych państwach przepisy prawa dają rękojmię wykorzystania przekazanych informacji zgodnie z zasadami przyjętymi w zawartych umowach.

Art. 301. Przepisy art. 297 - 299 nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 178 i art. 179.

Art. 302. Organy podatkowe, za zgodą podatnika, obowiązane są wydać zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie:

1) jednostek organizacyjnych, które na podstawie ustaw regulujących zasady funkcjonowania tych jednostek uprawnione są do udzielania kredytów (pożyczek),

2) kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą,

3) małżonka podatnika,

4) wspólnika spółek wymienionych w art. 115.

Art. 303. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 40 § 1, art. 98 § 3, art. 112 § 7 oraz art. 302.

Art. 304. § 1. Naczelnicy urzędów skarbowych składają Ministrowi Finansów półroczne sprawozdania zawierające informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań podatkowych oraz karnych skarbowych, w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji, o których mowa w art. 182.

§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, są corocznie przedkładane Sejmowi łącznie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

Art. 305. § 1. Minister Finansów podaje do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące podatków.

§ 2. Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również organom podatkowym.

§ 3. Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.

DZIAŁ VIII

Przepisy karne

Art. 306. § 1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje objęte tą tajemnicą,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.

§ 2. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje określone w art. 182,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 2.

§ 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

DZIAŁ IX

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 307. W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 i Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 7, poz. 55 i Nr 45, poz. 289, z 1983 r. Nr 41, poz. 185, z 1984 r. Nr 34, poz. 183, z 1986 r. Nr 47, poz. 228, z 1987 r. Nr 21, poz. 123 i Nr 33, poz. 186, z 1989 r. Nr 20, poz. 107, z 1990 r. Nr 34, poz. 201, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 119, poz. 513, z 1994 r. Nr 122, poz. 593, z 1995 r. Nr 1, poz. 1 i Nr 74, poz. 368, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 75, poz. 471 i Nr 102, poz. 643) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 § 1 otrzymuje brzmienie:

“§ 1. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do:

1) postępowania w sprawach karnych skarbowych,

2) spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926), z wyjątkiem przepisów działów IV, V, VII i VIII.”;

2) tytuł działu III otrzymuje brzmienie:

“Przepisy szczególne w sprawach ubezpieczeń społecznych”;

3) skreśla się art. 164 - 179.

Art. 308. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78 i z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426 i Nr 141, poz. 692 oraz z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w § 1 w pkt 1 wyrazy “o zobowiązaniach podatkowych” zastępuje się wyrazami “ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926)”;

2) po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu:

 “Art. 26a. § 1. Dla zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa podstawę wystawienia tytułu wykonawczego stanowi również deklaracja lub zeznanie złożone przez zobowiązanego.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, tytuł wykonawczy można wystawić, jeżeli:

1) w deklaracji lub zeznaniu zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego,

2) wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1.”;

3) w art. 154 po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:

“§ 4. Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 33 § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa.”

Art. 309. W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703, z 1995 r. Nr 132, poz. 641, z 1996 r. Nr 132, poz. 621, Nr 137, poz. 640 i Nr 152, poz. 720 oraz z 1997 r. Nr 71, poz. 449, Nr 79, poz. 485, Nr 102, poz. 643 i Nr 121, poz. 770) po art. 175 dodaje się art. 175a w brzmieniu:

 “Art. 175a. § 1. W toku postępowania przygotowawczego kierownikowi finansowego organu dochodzenia, o którym mowa w art. 174 § 2 pkt 2, przysługują uprawnienia przewidziane w art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926).

§ 2. Przepisy art. 184 § 2 i 4 oraz art. 295-297 i art. 301 ustawy - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.”

Art. 310. W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 19, poz. 147, z 1991 r. Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1994 r. Nr 85, poz. 388, z 1996 r. Nr 107, poz. 499 oraz z 1997 r. Nr 117, poz. 752) w art. 66 wyraz “państwową” zastępuje się wyrazami “Skarbu Państwa lub gminy”.

Art. 311. W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 skreśla się ust. 3;

2) w art. 16:

a) skreśla się ust. 6,

b) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

“7. Nie stanowi podstawy do wygaśnięcia decyzji zbycie udziału w budynku lub lokalu na rzecz innego ze spadkobierców lub obdarowanych oraz zbycie budynku lub lokalu, jeżeli było ono uzasadnione koniecznością zmiany warunków mieszkaniowych, a nabycie innego budynku lub uzyskanie pozwolenia na jego budowę albo nabycie innego lokalu nastąpiło nie później niż w ciągu sześciu miesięcy od dnia zbycia.”

Art. 312. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i z 1997 r. Nr 43, poz. 272) w art. 1 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

“4. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, że podatnicy podatku rolnego będący równocześnie podatnikami podatku od nieruchomości lub podatku leśnego wpłacają te podatki w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na podstawie jednej decyzji (nakazu płatniczego), oraz wskazać osoby, na które wystawia się decyzję.

5. Za zobowiązania podatkowe wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego odpowiadają solidarnie osoby, na które wystawiono nakaz płatniczy, oraz osoby, na których ciąży obowiązek zapłaty zobowiązania pieniężnego.”

Art. 313. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, Nr 28, poz. 127 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 10, poz. 61, Nr 75, poz. 357, Nr 90, poz. 406, Nr 106, poz. 496 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 23, poz. 117, Nr 24, poz. 119, Nr 71, poz. 449, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769 i 770) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 14 dodaje się art. 15 w brzmieniu:

 “Art. 15. 1. Banki są obowiązane realizować polecenia przelewu na rachunki organów podatkowych lub na rachunki gmin z tytułu należności, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926), w terminie 3 dni roboczych od dnia obciążenia rachunku bankowego posiadacza tego rachunku.

2. W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, banki obowiązane są do zapłacenia, na rzecz Skarbu Państwa lub gminy, odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

3. Do odpowiedzialności banku z tytułu niedopełnienia obowiązku określonego w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa o odpowiedzialności podatkowej inkasenta.”;

2) w art. 113 w ust. 4 po wyrazach “i rachunków bieżących” dodaje się przecinek oraz wyrazy “nie realizowanych przez bank poleceń przelewu na rachunki organów podatkowych lub na rachunki gmin”;

3) w art. 115 w pkt 1 po wyrazach “wkłady oszczędnościowe zgromadzone w bankach” dodaje się przecinek oraz wyrazy “a także należności Skarbu Państwa oraz gmin z tytułu nie zrealizowanych         przez bank poleceń przelewu na rachunki organów podatkowych lub na rachunki gmin”.

Art. 314. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1995 r. Nr 86, poz. 433 oraz z 1997 r. Nr 117, poz. 751) w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 1 skreśla się pkt 5;

2) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

“3. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

1) przypadki, w których zapłata opłaty skarbowej następuje znakami tej opłaty lub przez nabycie urzędowego blankietu wekslowego,

2) sposób pobierania, uiszczania i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposób prowadzenia rejestrów tych opłat.”;

3) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

“4. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wzory znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, a także warunki ich wymiany.”

Art. 315. W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz. U. z 1995 r. Nr 117, poz. 564, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 675 i Nr 121, poz. 770) po art. 60 dodaje się art. 60a w brzmieniu:

“Art. 60a. 1. W razie niewykonania przekazu pocztowego dotyczącego należności, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926), organowi podatkowemu lub gminie, w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 60 pkt 3, Poczta Polska jest obowiązana do zapłacenia odbiorcy przekazu odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

2. Do odpowiedzialności Poczty Polskiej z tytułu nieterminowego wykonania przekazu pocztowego podmiotom wymienionym w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa o odpowiedzialności podatkowej inkasenta.”

Art. 316. W ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496, Nr 132, poz. 621 i Nr 139, poz. 647 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 348, Nr 79, poz. 484, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 775 i Nr 133, poz. 883) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 16 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

“6a. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb umarzania wierzytelności państwowych jednostek budżetowych z tytułu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926), oraz udzielania innych ulg w spłacaniu tych należności oraz wskaże organy do tego uprawnione.”;

2) w art. 17 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

“3. Rada gminy może określić szczegółowe zasady i tryb umarzania wierzytelności jednostek organizacyjnych gminy z tytułu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, oraz udzielania innych ulg w spłacaniu tych należności oraz wskazać organy do tego uprawnione.”;

3) po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu:

“Art. 24a. Organy podatkowe, o których mowa w ustawie - Ordynacja podatkowa, są obowiązane do prowadzenia ewidencji wydanych przez te organy:

1) decyzji, na podstawie których przyznano ulgi w spłacie podatków,

2) postanowień o wstrzymaniu wykonania decyzji.”

Art. 317. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13 w pkt 6 po wyrazach “dochodzeniowym i administracyjnym oraz” dodaje się wyrazy “płatników i”;

2) w art. 20:

a) w ust. 1 po wyrazach “ujawnionych źródłach” dodaje się wyrazy “lub pochodzące ze źródeł nie ujawnionych”;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

“3. Wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania,”;

3) w art. 23 w ust. 1 w pkt 18 wyrazy “przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych” zastępuje się wyrazami “przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926)”;

4) w art. 30 w ust. 1 w pkt 7 po wyrazach “źródeł przychodów” dodaje się wyrazy “lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach”.

Art. 318. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 720 oraz z 1997 r. Nr 18, poz. 105, Nr 71, poz. 449 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 24:

a) w ust. 2 w pkt 1 wyrazy “Kodeksu postępowania administracyjnego” zastępuje się wyrazami “ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926)”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

“3. Przy określaniu podstaw opodatkowania organowi kontroli skarbowej przysługują uprawnienia organu podatkowego przewidziane w przepisach podatkowych oraz w art. 186 § 2 i art. 193 ustawy - Ordynacja podatkowa.”;

2) art. 31 otrzymuje brzmienie:

“Art. 31. W zakresie nie uregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.”;

3) w art. 34a w ust. 1:

a) w pkt 1 wyrazy “Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej, izbie skarbowej lub podatkowej komisji odwoławczej - w toku postępowania administracyjnego lub karnego skarbowego” zastępuje         się wyrazami “Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej lub izbie skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub karnego skarbowego”,

b) w pkt 2 wyrazy “postępowaniem administracyjnym” zastępuje się wyrazami “postępowaniem podatkowym”;

4) w art. 34c wyrazy “art. 73 i 74 Kodeksu postępowania administracyjnego” zastępuje się wyrazami “art. 178 i 179 ustawy - Ordynacja podatkowa”;

5) w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Do wyłączenia inspektora stosuje się odpowiednio przepisy art. 130 ustawy - Ordynacja podatkowa, a w postępowaniu karnym skarbowym - art. 135 i 136 ustawy karnej skarbowej.”

Art. 319. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 592, Nr 107, poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776 i 777) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 7 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

“4a. Przy ustalaniu straty nie uwzględnia się również strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.”;

2) w art. 16 w ust. 1 w pkt 21 wyrazy “przepisy o zobowiązaniach podatkowych” zastępuje się wyrazami “przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926)”.

Art. 320. W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 68, poz. 341, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1994 r. Nr 98, poz. 472, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 621 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 503 i Nr 121, poz. 770) w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 3 wyraz “Inkasentem” zastępuje się wyrazem “Płatnikiem”;

2) w ust. 4 wyraz “inkasent” zastępuje się wyrazem “płatnik”;

3) w ust. 5 wyrazy “o zobowiązaniach podatkowych” zastępuje się wyrazami “ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926)”.

Art. 321. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231, Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 722 i Nr 123, poz. 776 i 780) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 21 po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:

“8a. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w ust. 8 od nie zwróconej kwoty naliczane są odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych. Odsetki naliczane są od następnego dnia po upływie terminu określonego w ust. 8, a jeżeli termin ten przypada wcześniej od terminu najbliższego okresu rozliczeniowego - od terminu, w którym powinno zostać dokonane rozliczenie podatku.”;

2) po art. 24 dodaje się art. 24a i 24b w brzmieniu:

“Art. 24a. 1. Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka ustawowa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

2. Hipoteka ustawowa powstaje z dniem wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

3. Do hipoteki ustawowej, w zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926).

Art. 24b. 1. Skarbowi Państwa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku przysługuje zastaw skarbowy na będących własnością podatnika rzeczach ruchomych oraz na zbywalnych prawach majątkowych.

2. Wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów skarbowych dokonywany jest na podstawie uwzględnionego wniosku w sprawie wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

3. Do zastawu skarbowego, w zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.”

Art. 322. W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin (Dz. U. Nr 129, poz. 600, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 124, poz. 601 i Nr 154, poz. 794, z 1996 r. Nr 149, poz. 704 i Nr 156, poz. 774 oraz z 1997 r. Nr 79, poz. 484, Nr 113, poz. 734, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780) w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

1) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. W zakresie podatków i opłat stanowiących dochody gmin, a pobieranych przez urząd skarbowy, urząd ten udziela ulg, odroczeń, umorzeń, stosuje zaniechanie poboru podatków oraz zwalnia płatnika z obowiązku pobrania oraz wpłaty podatku lub zaliczek na podatek wyłącznie na wniosek lub za zgodą zarządu gminy.”;

2) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

“2a. Wniosek lub zgoda, o których mowa w ust. 2, wydawane są w drodze postanowienia.”;

3) w ust. 4 po wyrazie “podjętych” dodaje się wyrazy “przez organy podatkowe”.

Art. 323. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany:

1) skreśla się art. 31;

2) w art. 40 skreśla się ust. 2.

Rozdział 2

Przepisy przejściowe

Art. 324. § 1. Do spraw wszczętych, a nie rozpatrzonych przez organ podatkowy pierwszej instancji przed dniem 1 stycznia 1998 r. stosuje się, z zastrzeżeniem § 2, przepisy niniejszej ustawy.

§ 2. Wnioski złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w sprawach:

1) odroczenia terminu płatności podatku,

2) rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej,

3) potrącenia zobowiązań podatkowych

- rozpatrywane są na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Art. 325. Przepis art. 22 § 4 stosuje się również do złożonych, a nie rozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniosków o zaniechanie poboru podatków.

Art. 326. § 1. Hipoteka ustawowa powstała w okresie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wygasa po upływie 12 miesięcy od dnia jej powstania, chyba że organ podatkowy złoży w tym czasie wniosek o jej wpis do księgi wieczystej.

§ 2. Hipoteki ustawowe powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają, jeżeli organ podatkowy nie złoży wniosku o ich wpis do księgi wieczystej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 327. Wygasają zastawy ustawowe powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 328. Wierzytelności wobec Skarbu Państwa lub państwowych jednostek budżetowych, które stały się wymagalne do dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, mogą podlegać potrąceniu na zasadach przewidzianych w ustawie o zobowiązaniach podatkowych, jeżeli wniosek o dokonanie potrącenia zostanie złożony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 329. Terminy przewidziane w:

1) art. 69 § 2 - stosuje się również do zdarzeń, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

2) art. 80 § 1 pkt 1 - stosuje się również, jeżeli płatnik, w ciągu miesiąca poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, pobrał podatek nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Art. 330. Zwrot nadpłat powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dokonywany jest na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Art. 331. § 1. Prawo do skorygowania deklaracji, o którym mowa w art. 81 § 2, stosuje się również do deklaracji złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 2. W sprawach, o których mowa w § 1, przepis art. 81 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 332. Do odpowiedzialności osób trzecich, o których mowa w ustawie o zobowiązaniach podatkowych, z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Art. 333. Osoby prawne, o których mowa w art. 117, ponoszą również odpowiedzialność za zaległości podatkowe powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 334. § 1. Odwołania od decyzji urzędu skarbowego, wniesione do podatkowej komisji odwoławczej przed dniem 1 stycznia 1998 r., przekazuje się do dalszego prowadzenia właściwym izbom skarbowym. Czynności podjęte w toku postępowania przez podatkową komisję odwoławczą pozostają w mocy.

§ 2. Wnioski w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez podatkową komisję odwoławczą, a także wnioski w sprawie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności takiej decyzji rozpatrywane są przez izbę skarbową, przy której działała ta komisja.

§ 3. Wnioski w sprawach, o których mowa w § 2, złożone przed dniem 1 stycznia 1998 r., rozpatrywane są na podstawie dotychczasowych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 335. Odwołania od decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, wniesione przed dniem 1 stycznia 1998 r., podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów tej ustawy oraz dotychczasowych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 336. Wnioski o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, na podstawie której strona nabyła prawo, wniesione przed dniem 1 stycznia 1998 r., podlegają rozpatrzeniu w trybie i na zasadach przewidzianych w art. 155 i art. 177 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 337. Żądanie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zaległości podatkowej, wniesione przed dniem 1 stycznia 1998 r., podlega rozpatrzeniu na zasadach przewidzianych w dotychczasowych przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 338. § 1. Umarza się wszczęte z urzędu postępowania w sprawie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, jeżeli decyzje te zostały wydane przed dniem 1 stycznia 1997 r., chyba że strona wniesie o dalsze rozpoznanie sprawy.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy postępowania w sprawach, o których mowa w art. 250.

Art. 339. Przepisy art. 258 § 1 pkt 3-5, § 2 i 3 oraz art. 259 stosuje się również do decyzji wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 340. Oświadczenia, o których mowa w art. 278 § 3-5 oraz art. 279 § 3, składane są w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 341. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na ustawę o zobowiązaniach podatkowych lub odsyłają ogólnie do przepisów o zobowiązaniach podatkowych, stosuje się przepisy działu III niniejszej ustawy.

Art. 342. § 1. W okresie do dnia 31 grudnia 1999 r. instytucje finansowe wymienione w art. 182 mogą występować do urzędu skarbowego, który żądał przekazania informacji, z wnioskami o ograniczenie zakresu żądanej informacji i terminu jej przekazania.

§ 2. Wniosek, o którym mowa w § 1, składany jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania i wymaga uzasadnienia.

§ 3. Urząd skarbowy w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku postanawia ostatecznie o zakresie żądanych informacji i terminie ich przekazania.

Rozdział 3

Przepisy końcowe

Art. 343. § 1. Tracą moc:

1) dekret z dnia 16 maja 1956 r. o umarzaniu i udzielaniu ulg w spłacaniu należności państwowych (Dz. U. Nr 17, poz. 92 i z 1975 r. Nr 10, poz. 56),

2) ustawa z dnia 21 grudnia 1958 r. o szczególnym trybie ściągania zaległości z tytułu niektórych zobowiązań właścicieli nieruchomości wobec Państwa (Dz. U. Nr 77, poz. 398, z 1962 r. Nr 38, poz. 166 i z 1971 r. Nr 27, poz. 250),

3) ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 75, poz. 357 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770).

§ 2. Pozostają w mocy, do czasu zastąpienia ich nowymi przepisami, nie dłużej jednak niż przez 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) ustawy o zobowiązaniach podatkowych,

2) art. 164 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 344. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6, art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79 § 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art. 283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dz. U. 1993 r. Nr 90 poz. 416

zmiany:

Dz. U. 1993 r. Nr 134 poz. 646

Dz. U. 1994 r. Nr 43 poz. 163

Dz. U. 1994 r. Nr 90 poz. 419

Dz. U. 1994 r. Nr 113 poz. 547

Dz. U. 1994 r. Nr 123 poz. 602

Dz. U. 1994 r. Nr 126 poz. 626

Dz. U. 1995 r. Nr 5 poz. 25

Dz. U. 1995 r. Nr 133 poz. 654

Dz. U. 1996 r. Nr 25 poz. 113

Dz. U. 1996 r. Nr 87 poz. 395

Dz. U. 1996 r. Nr 137 poz. 638

Dz. U. 1996 r. Nr 147 poz. 686

Dz. U. 1996 r. Nr 156 poz. 776

Dz. U. 1997 r. Nr 28 poz. 153

Dz. U. 1997 r. Nr 30 poz. 164

Dz. U. 1997 r. Nr 71 poz. 449

Dz. U. 1997 r. Nr 85 poz. 538

Dz. U. 1997 r. Nr 96 poz. 592

Dz. U. 1997 r. Nr 121 poz. 770

Dz. U. 1997 r. Nr 123 poz. 776

Dz. U. 1997 r. Nr 137 poz. 926

Dz. U. 1997 r. Nr 139 poz. 932

Dz. U. 1997 r. Nr 139 poz. 933

Dz. U. 1997 r. Nr 139 poz. 934

Dz. U. 1997 r. Nr 141 poz. 943

Dz. U. 1997 r. Nr 141 poz. 945

Dz. U. 1998 r. Nr 66 poz. 430

Dz. U. 1998 r. Nr 74 poz. 471

Dz. U. 1998 r. Nr 108 poz. 685

Dz. U. 1998 r. Nr 117 poz. 756

Dz. U. 1998 r. Nr 137 poz. 887

Dz. U. 1998 r. Nr 144 poz. 930

Dz. U. 1998 r. Nr 160 poz. 1063

Dz. U. 1998 r. Nr 162 poz. 1121

zmiany wynikające z:

Dz. U. 1994 r. Nr 84 poz. 386

Dz. U. 1994 r. Nr 126 poz. 624

Dz. U. 1995 r. Nr 135 poz. 665

Dz. U. 1996 r. Nr 138 poz. 642

Dz. U. 1997 r. Nr 143 poz. 955

Dz. U. 1998 r. Nr 144 poz.935

(tekst pierwotny: Dz. U. 1991 r. Nr 80 poz. 350)

(tekst jednolity: Dz. U. 1993 r. Nr 90 poz. 416)

Rozdział 1 Podmiot i przedmiot opodatkowania

Rozdział 2 Źródła przychodów

Rozdział 3 Zwolnienia przedmiotowe

Rozdział 4 Koszty uzyskania przychodów

Rozdział 5 Szczególne zasady ustalania dochodu

Rozdział 6 Podstawa obliczenia i wysokość podatku

Rozdział 7 Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników

Rozdział 8 Zeznania podatkowe

Rozdział 9 Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 10 Przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1

Podmiot i przedmiot opodatkowania

Art. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym

dochodów osób fizycznych.

Art. 2. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej,

2) przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach,

3) przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn,

4) przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy,

5)  przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku

ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej.

2. Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest produkcja roślinna i zwierzęca, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz hodowla ryb.

3. Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarni i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin “in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

5. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, określi:

1) okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, jakie muszą być zachowane, aby przetrzymywanie to uznać za działalność rolniczą w rozumieniu ust. 2,

2) które z wymienionych w ust. 3 rodzajów upraw i hodowli ze względu na ich rozmiary nie stanowią działu specjalnego produkcji rolnej.

Art. 3. 1. Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub których czasowy pobyt w Rzeczypospolitej Polskiej trwa w danym roku podatkowym dłużej niż 183 dni, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

2. Obowiązek podatkowy określony w ust. 1 nie dotyczy osób fizycznych przybyłych do Rzeczypospolitej Polskiej na pobyt czasowy w celu podjęcia zatrudnienia w zagranicznych przedsiębiorstwach drobnej wytwórczości, w spółkach utworzonych z udziałem podmiotów zagranicznych oraz oddziałach i przedstawicielstwach przedsiębiorstw i banków zagranicznych.

3. Od podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze źródeł przychodów położonych za granicą wolni są członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz inne osoby korzystające z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na podstawie umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również członkowie ich rodzin pozostający z nimi we wspólnocie domowej, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 4. Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania lub pobytu w rozumieniu art. 3 ust. 1, oraz osoby określone w art. 3 ust. 2 podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Art. 5. Za terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy uważa się również znajdującą się poza morzem terytorialnym wyłączną strefę ekonomiczną, w której Rzeczpospolita Polska na podstawie prawa wewnętrznego i zgodnie z prawem międzynarodowym wykonuje prawa odnoszące się do badania i eksploatacji dna morskiego i jego podglebia oraz ich zasobów naturalnych.

Art. 6. 1. Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

2. Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być jednak, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów ustalonych zgodnie z art. 9 ust. 1, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26a; w tym przypadku podatek ustala się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

3. Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości nie powodującej obowiązku uiszczenia podatku.

4. Od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym:

1) dzieci małoletnie,

2) dzieci, bez względu na ich wiek, na które, zgodnie z odrębnymi przepisami, pobierany był zasiłek pielęgnacyjny,

3) dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów zwolnionych (wolnych) od podatku dochodowego

- podatek może być ustalony, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów; przepisy ust. 2, zdanie po średniku, i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5. Przez osobę samotnie wychowującą dzieci rozumie się rodzica albo opiekuna prawnego stanu wolnego: pannę, kawalera, osobę rozwiedzioną, wdowę oraz wdowca.

6. (skreślony)

7. (skreślony)

Art. 7. 1. Dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, dolicza się do dochodów rodziców lub dochodów osób, o których mowa w art. 6 ust. 4, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

2. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Art. 8. Dochody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania źródła przychodów opodatkowuje się osobno u każdej osoby w stosunku do jej udziału. W braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w dochodach są równe.  Zasady wyrażone w zdaniach poprzednich stosuje się odpowiednio do rozliczenia strat powstałych z tych źródeł.

Art. 9. 1. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 i zwolnionych od podatku na podstawie odrębnych przepisów. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

2. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 i 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

3. Stratę ze źródła przychodów poniesioną w roku podatkowym, z wyjątkiem straty ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, oraz strat ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego, pokrywa się w równych częściach dochodu uzyskanego z tego źródła w najbliższych, kolejno po sobie następujących trzech latach podatkowych; w przypadku gdy podatnik w tych latach opodatkowany jest w sposób określony w w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930), zwanej dalej «ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym», odpowiednią część straty odlicza się od przychodu z tego samego źródła.

4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie do straty z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przez okres następnych trzech kolejnych lat podatkowych ustalany jest na podstawie ksiąg.

Rozdział 2

Źródła przychodów

Art. 10. 1. Źródłami przychodów są:

1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym również spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,

2) działalność wykonywana osobiście,

3) pozarolnicza działalność gospodarcza, w tym również wykonywanie wolnego zawodu, z wyjątkiem działalności określonej w pkt 2,

4) działy specjalne produkcji rolnej,

5) nieruchomości lub ich części,

6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego  lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej,

7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym sprzedaż i zamiana praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) - c),

8) sprzedaż lub zamiana, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz wynikającego z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy

- jeżeli sprzedaż lub zamiana nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i została dokonana w przypadku sprzedaży lub zamiany nieruchomości i praw majątkowych określonych pod lit. a) - c), przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się wyłącznie do osób uzyskujących przychód,

9) inne źródła.

2. Jeżeli podatnik korzystał na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 8 z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem, sprzedaż lub zamianę takiego budynku, jego części lub lokali stanowi źródło przychodów, gdy sprzedaż lub zamiana nastąpiła przed upływem dziesięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie.

Art. 11. 1. Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 16, art. 17 pkt 6 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

2. Wartość świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2 i 3, oblicza się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w dacie osiągnięcia przychodu w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia.

2a. Przy ustalaniu wartości innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych przepisy art. 12 ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

3. Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku dewizowego, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych z dnia uzyskania przychodów, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

Art. 12. 1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość  została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze ustala się według zasad określonych w odrębnych przepisach w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników.

3. Wartość innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy - według cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy,

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione przez pracodawcę - według cen zakupu,

3) jeżeli przedmiotem świadczenia jest udostępnienie lokalu mieszkalnego - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu,

4) w pozostałych przypadkach - według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w dacie otrzymania świadczenia.

3a. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 3, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w  wyodrębnionej pozycji.

6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni

zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

7. Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

8. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi podstawowe zasady prowadzenia ewidencji w spółdzielniach, o których mowa w ust. 6, dla celów wyodrębnienia dochodu podzielnego z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.

Art. 13. Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1) (skreślony)

2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych,

3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę,

4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi,

5) wynagrodzenia otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek,

6) wynagrodzenia osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a w szczególności  wynagrodzenia biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej,

7) wynagrodzenia otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych,

8) przychody z tytułu osobistego wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło albo  wykonywania wolnego zawodu, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby prawnej, jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej lub przedsiębiorcy - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb tych podmiotów i tego samego rodzaju usług nie wykonuje dla ludności,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością.

Art. 14. 1. Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

1a. Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich z dnia uzyskania przychodu ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski. Jeżeli przychody wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich uzyskania i dniem faktycznego otrzymania występują różne kursy walut, przychody te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodów, ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzystał uzyskujący przychód, oraz zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia uzyskania przychodu.

1b. Przychody z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych związanych z działalnością gospodarczą ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu kupna walut z dnia faktycznego otrzymania przychodu oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik.

2. Przychodem z działalności gospodarczej są również:

1) przychody ze sprzedaży całości lub części składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących nieruchomościami lub prawami, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8,

2) dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z trzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1 poz. , Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602, Nr 127, poz. 627), dokonuje się odpisów amortyzacyjnych,

3) różnice kursowe,

4) otrzymane kary umowne,

5) odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością,

6) wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

7) wartość zwróconych wierzytelności, które zostały, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 20, odpisane jako nieściągalne albo na które utworzono rezerwy zaliczone uprzednio do kosztów uzyskania przychodów,

8) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 12 ust. 2, 3 i 3a,

9) otrzymane wynagrodzenie za obsługę pracowniczego programu emerytalnego uczestnika w związku ze zwrotem środków pochodzących ze składki dodatkowej.

2a. W razie zwrotu części wierzytelności, o których mowa w ust. 2 pkt 7, przychód ustala się proporcjonalnie do udziału zwróconej części wierzytelności w jej ogólnej kwocie.

3. Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się:

1) pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych pożyczek i kredytów oraz zwróconych pożyczek, z wyjątkiem  skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek,

2) kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek, a także kwot należnych, lecz nie otrzymanych, z tytułu wolnego zawodu,

3) zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów gmin, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,

3a) zwróconych lub umorzonych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów,

4) odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych i innych należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług, w rozumieniu odrębnych przepisów,

5) przychodów, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - zwiększają ten fundusz,

6) kwoty stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także umorzonych pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub z postępowaniem układowym w rozumieniu przepisów prawa o postępowaniu układowym,

7) otrzymanych zwrotów różnicy podatku od towarów i usług oraz zwrotu podatku od towarów i usług, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów

4. W przypadku najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze do przychodów nie zalicza się części przychodów stanowiącej spłatę określonej w umowie wartości przedmiotu najmu lub dzierżawy, odpowiadającej cenie nabycia lub kosztowi wytworzenia tych rzeczy albo praw majątkowych przez wynajmującego lub wydzierżawiającego, jeżeli rzecz tę lub prawo, zgodnie z odrębnymi przepisami, zalicza się do składników majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; gdy wysokość kwoty spłaty wartości rzeczy albo praw przypadająca na poszczególne raty płacone przez najemcę lub dzierżawcę albo używającego nie jest określona w umowie, ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania umowy.

5. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których przedmiot umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych, albo umowy o podobnym charakterze zalicza się do składników majątku wynajmującego lub wydzierżawiającego bądź najemcy lub dzierżawcy albo używającego.

6. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, powiększa się o podatek akcyzowy.

Art. 14a. Za przychody uzyskane z wykonywania wolnego zawodu, o których mowa w art. 13 pkt 8 i art. 14, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności, w szczególności: lekarzy wszystkich specjalności, techników dentystycznych, felczerów, położnych, pielęgniarek, prawników, ekonomistów, inżynierów, architektów, techników budowlanych, geodetów, rzeczników patentowych, tłumaczy oraz księgowych.

Art. 15. Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd skarbowy przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Art. 16. 1. Za przychód z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom fizycznym i prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej uważa się wartość czynszową, stanowiącą równowartość czynszu, jaki przysługiwałby od tych osób w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości. Nie jest jednak przychodem wartość czynszowa lokali mieszkalnych udostępnionych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ona nieodpłatne świadczenie określone w art. 12 ust. 3 pkt 3.

2. Jeżeli właściciel nieruchomości używa jej na własne potrzeby lub potrzeby członków rodziny albo oddał bezpłatnie nieruchomość lub jej część do użytku na cele działalności naukowej, naukowo-technicznej, oświatowej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego, oraz związkom zawodowym nie ustala się wartości czynszowej tej nieruchomości lub jej części, a wydatki związane z nieruchomością nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Art. 17. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:

1) odsetki od pożyczek,

2) odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych, z wyjątkiem utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą,

3) odsetki (dyskonto) od obligacji i innych papierów wartościowych,

4) dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania jest tytuł prawny w postaci udziałów (akcji) stanowiących kapitał osób prawnych, w tym również dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, przychody z tytułu podziału majątku likwidowanej spółki (spółdzielni), a także wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w art. 12 ust. 3 i 3a,

5) przychody z tytułu udziału w dochodach funduszy powierniczych, w tym również z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych, odkupienia jednostek uczestnictwa oraz wykupienia certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych, a także z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych utworzonych na podstawie przepisów o funduszach inwestycyjnych,

6) należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego przeniesienia tytułu własności udziałów w spółkach, akcji oraz innych papierów  wartościowych.

7) przychody z odpłatnego przeniesienia prawa poboru, w tym również ze zbycia prawa poboru akcji nowej emisji przez pracowniczy fundusz emerytalny w imieniu członka funduszu,

8) przychody członków pracowniczych funduszy emerytalnych z tytułu przeniesienia akcji złożonych na rachunkach ilościowych do aktywów tych funduszy.

Art. 18. Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności rentę, której tytuł prawny stanowi darowizna lub rozporządzenie ostatniej woli, przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży lub zamiany tych praw.

Art. 19. 1. Przychodem ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy, w warunkach określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszonej o koszty sprzedaży. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten ustala urząd skarbowy w wysokości wartości rynkowej.

1a. Przychodem z zamiany rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 18, jest nadwyżka między, określonymi w umowie zamiany, wartościami zamienianych rzeczy i praw, uzyskana przez stronę umowy, która zamienia rzecz lub prawo majątkowe o wyższej wartości, pomniejszona o koszty zamiany. Przepis ust. 1 ostatnie zdanie oraz ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

2. Wartość rynkową nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia zawarcia umowy sprzedaży.

3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, urząd skarbowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, urząd skarbowy ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłych ponosi sprzedający.

Art. 20. 1. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12, 14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł nie ujawnionych.

2. Za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.

3. Wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Art. 20a. (skreślony)

Rozdział 3

Zwolnienia przedmiotowe

Art. 21. 1. Wolne od podatku dochodowego są:

1) (skreślony)

2) renty  przyznane na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,

3) odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów prawa administracyjnego, prawa cywilnego i na podstawie innych ustaw, z wyjątkiem:

a) przewidzianych w prawie pracy odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

b) odpraw wypłacanych na podstawie odrębnych przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

c) (skreślony)

4) kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych,

5) odsetki i dyskonto od papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa i od obligacji emitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych, z wyjątkiem rachunków bankowych utrzymywanych związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą lub bezpośrednio w związku z wykonywaniem wolnego zawodu,

5a) kwoty zwracane przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w związku z wygaśnięciem zezwolenia na utworzenie funduszu inwestycyjnego,

6) wygrane w grach losowych i zakładach wzajemnych urządzanych i prowadzonych na podstawie przepisów o grach losowych i zakładach wzajemnych przez uprawniony podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

7) odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe,

8) zasiłki (dodatki) rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki wychowawcze oraz zasiłki porodowe,

9) jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka, wypłacane z funduszów związków zawodowych,

10) wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków pracownika lub ekwiwalentu pieniężnego za ten ubiór,

10a) wartość otrzymanego ubioru reprezentacyjnego i sportowego członka polskiej reprezentacji olimpijskiej,

11) wartość świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz ekwiwalenty za te świadczenia wypłacane zgodnie z przepisami wydanymi przez Radę Ministrów lub właściwego ministra, a także ekwiwalenty pieniężne za pranie odzieży roboczej, za używanie odzieży i obuwia własnego zamiast roboczego,

12) wartość napojów bezalkoholowych oraz posiłków  wydawanych pracownikom do spożycia wyłącznie w czasie wykonywania pracy, bez prawa do ekwiwalentu z tego tytułu,

13) ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność,

14) kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie,

15) świadczenia otrzymywane z tytułu odbywania niezawodowej służby wojskowej lub jej form zastępczych i równorzędnych, z wyjątkiem służby okresowej lub nadterminowej,

16) diety i inne należności za czas podróży służbowej pracowników do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra,

17) diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie trzykrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

18) dodatek za rozłąkę wypłacany pracownikom czasowo przeniesionym - do wysokości diet za czas podróży służbowej pracowników, określonych w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra,

19) wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu:

a) zakwaterowania pracowników w hotelach pracowniczych oraz kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania,

b) udostępnienia lokalu mieszkalnego pracownikom w przypadku zatrudnienia poza miejscem ich stałego zamieszkania - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie trzykrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

20) część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody  ze stosunku pracy lub stypendiów - w wysokości odpowiadającej równowartości diet określonych w odrębnych przepisach obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych w sprawie pokrywania kosztów podróży służbowych poza granicami kraju - obliczonych za okres, w którym była wykonywana praca lub było otrzymywane stypendium,

21) kwoty strawnego wypłacane załogom pływającym w zamian za bezpłatne wyżywienie do wysokości nie przekraczającej dodatku za rozłąkę, o którym mowa w pkt 18,

22) kwoty otrzymane przez pracowników z tytułu kosztów używania pojazdów samochodowych dla potrzeb zakładu pracy:

a) w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) - do wysokości nie przekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

b) w jazdach lokalnych - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nie przekraczającej stawek za 1 km przebiegu pojazdu,

- określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych; zwolnienie ma zastosowanie, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany zgodnie z art. 23 ust. 5,

23) kwoty pomocy finansowej ze środków pomocy społecznej i zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, wypłacone na zmniejszenie wydatków mieszkaniowych,

24) przyznana, na podstawie odrębnych przepisów, pomoc pieniężna dla rodzin zastępczych oraz jednorazowa pomoc pieniężna na zagospodarowanie, udzielona usamodzielniającym się wychowankom rodzin zastępczych i wychowankom publicznych lub niepublicznych placówek opiekuńczo-wychowawczych,

25) dodatek energetyczny dla kombatantów,

26) świadczenia z pomocy społecznej oraz zapomogi wypłacane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz funduszów związków zawodowych w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci,

27) otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na:

a) rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz z zakładowych funduszy rehabilitacji,

b) doraźną lub okresową pomoc dla kombatantów oraz pozostałych po nich członków rodzin ze środków Państwowego Funduszu Kombatantów,

28) przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny,

29) przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości lub z tytułu sprzedaży nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce gruntami,

30) przychody uzyskane z tytułu sprzedaży prawa wieczystego użytkowania oraz nieruchomości nabytych stosownie do odrębnych przepisów o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w zamian za mienie pozostawione za granicą,

31) przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości albo prawa wieczystego użytkowania na podstawie przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska,

32) przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c):

a) w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, gruntu albo  prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, lub na nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawa do jednorodzinnego domu mieszkalnego, prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę albo remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego,

b) w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w celu uzyskania, w zamian tych nieruchomości lub praw,  spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu albo budynku mieszkalnego lub jego części, zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu lub budynku,

c) w całości - jeżeli sprzedaż nastąpiła w wykonaniu lub w związku z wielostronną umową o zamianie tych budynków lub praw do lokali,

d) w całości - jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny,

32a) przychody uzyskane z zamiany:

a) budynków mieszkalnych lub ich części oraz udziałów w tych budynkach lub

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz wynikającego z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym lub

c) gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, związanych z budynkami lub prawami wymienionymi pod lit. a) i b), - jeżeli przedmiotem zamiany są wyłącznie nieruchomości i prawa  wymienione pod lit. a) - c),

32b) przychody z zamiany rzeczy lub praw, innych niż wymienione w pkt 32a, jeżeli z tytułu jednej umowy nie przekraczają kwoty stanowiącej trzykrotność najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

33) dochody osób fizycznych, określonych w art. 3, ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,

34) (skreślony),

35) dochody z działalności gospodarczej osób zatrudniających osoby niepełnosprawne, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

36) dochody z tytułu prowadzenia szkół w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w części, wydatkowanej na cele szkoły w roku podatkowym lub w roku po nim następującym,

37) dochody z tytułu urządzania przez uprawniony podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej loterii fantowych i gry bingo fantowe na podstawie zezwolenia wydanego na mocy odrębnych przepisów,

38) świadczenia rzeczowe otrzymywane przez emerytów i rencistów od zakładów pracy z tytułu poprzednio łączącego ich z nim stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy oraz od związków  zawodowych,

39) stypendia naukowe,

40) stypendia za wyniki w nauce i stypendia ministra za osiągnięcia w nauce,

40a) nagrody wypłacane przez Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski za uzyskanie wyników na igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich,

41) dochód uzyskany przez podatnika ze sprzedaży:

a) świadectwa udziałowego wydanego sprzedającemu zgodnie z przepisami o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji,

b)  świadectw udziałowych wymienialnych na akcje funduszy przemysłowych, wydanych sprzedającemu zgodnie z przepisami o funduszach przemysłowych i ich prywatyzacji w związku z reformą systemu ubezpieczeń społecznych,

42) dochody uzyskane z tytułu sprzedaży akcji narodowych funduszy inwestycyjnych, utworzonych na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz.U. Nr 44, poz. 202) - w skali roku do łącznej wysokości połowy jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej,

43) dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, jeżeli liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5,

44) przychody członków Ochotniczych Straży Pożarnych, uzyskane z tytułu uczestnictwa w szkoleniach, akcjach ratowniczych i akcjach związanych z likwidowaniem skutków klęsk żywiołowych,

45) świadczenie pieniężne przyznane na podstawie ustawy z 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. nr 87, poz. 395),

46) przychody pochodzące z międzypaństwowych instytucji finansowych lub ze środków przyznanych przez rządy obcych państw na podstawie umów zawartych z tymi instytucjami lub państwami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe oraz odsetki od tych przychodów lub środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych,

47) przychody z tytułu dotacji z budżetu państwa na dofinansowanie kosztów zadań w zakresie postępu biologicznego w produkcji roślinnej i zwierzęcej,

48) dotacje, subwencje i dopłaty otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przez zakłady pracy chronionej na podstawie przepisów o zatrudnianiu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych,

49) kwoty wypłacone osobom wymienionym w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 86, poz. 433 i z 1996r. nr 106, poz. 496) z tytułu:

a) ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery,

b) świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, do wysokości określonej w pkt 19 lit. b),

50) przychody otrzymane w związku:

a) ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni albo wkładów w spółce,

b) z umorzeniem udziałów lub akcji w spółce mającej osobowość prawną,

- w części stanowiącej koszt nabycia, a jeżeli nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny - do wysokości wartości z dnia nabycia spadku lub darowizny,

51) przychody otrzymane z tytułu zwrotu dopłat wniesionych uprzednio, zgodnie z odrębnymi przepisami, do spółki mającej osobowość prawną - do wysokości wniesionych dopłat.

52) kwoty rekompensat otrzymanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe (Dz.U. Nr 156, poz. 776),

53) wartość świadectw rekompensacyjnych otrzymanych na podstawie przepisów o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent,

54) premia mieszkaniowa dopisana do stanu oszczędności na imiennym rachunku docelowego oszczędzania na podstawie przepisów o kasach oszczędnościowo-budowlanych i wspieraniu przez państwo oszczędzania na cele mieszkaniowe,

55) część dochodów uzyskanych w roku podatkowym z działalności określonej w art. 10 ust. 1 pkt 3, w której wykorzystuje się odpady wytworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustalona w takim stosunku, w jakim za poprzedni rok podatkowy pozostaje wartość wykorzystanych odpadów w ogólnej wartości surowców i odpadów zużytych w procesie produkcji,

56) przychody z tytułu udziału w funduszach powierniczych lub inwestycyjnych, w tym również z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych oraz zbycia certyfikatów inwestycyjnych i jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych,

57) przychody z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych w przypadku likwidacji funduszu inwestycyjnego,

58) wypłaty środków z pracowniczego funduszu emerytalnego dokonane na rzecz członka tego funduszu,

59) wypłaty środków z otwartego funduszu emerytalnego na rzecz byłego współmałżonka członka tego funduszu, przekazane na rachunek tego współmałżonka w otwartym funduszu emerytalnym,

1) 	dochody uzyskane z tytułu przeniesienia własności świadectw udziałowych funduszu przemysłowego na rzecz otwartych i pracowniczych funduszy emerytalnych lub w zamian za nabycie jednostek uczestnictwa w otwartym albo specjalistycznym funduszu inwestycyjnym, dokonanego zgodnie z przepisami o funduszach przemysłowych i ich prywatyzacji w związku z reformą systemu ubezpieczeń społecznych

61) kwoty umorzonych pożyczek studenckich lub kredytów studenckich,

62) premie termomodernizacyjne, przekazane bankowi kredytującemu przez Bank Gospodarstwa Krajowego na spłatę wykorzystanego przez inwestora kredytu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. Nr 162, poz. 1121).

2. Przepisy ust. 1 pkt 32  i 32a nie mają zastosowania, jeżeli:

1) budowa i sprzedaż budynków i lokali oraz sprzedaż gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika,

2) przychód ze sprzedaży lub zamiany jest wydatkowany na nabycie gruntu, prawa wieczystego użytkowania gruntu, zakup, budowę, rozbudowę lub remont budynku albo jego części, przeznaczonych na cele rekreacyjne.

3. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, które mogą być uznane za poniesione na cele szkoły w rozumieniu ust. 1 pkt 36.

1. 	Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, których wykorzystanie uprawnia do zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 55, oraz szczegółowe zasady ustalania wartości odpadów wykorzystywanych w procesie produkcji.

5. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania pomocy finansowej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, podlegającej zwolnieniu od opodatkowania na podstawie ust. 1 pkt 23.

Rozdział 4

Koszty uzyskania przychodów

Art. 22. 1. Kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów.

1a. Koszty z tytułu różnic kursowych od własnych środków lub wartości pieniężnych w walutach obcych ustala się jako różnicę między wartością tych środków obliczoną przy zastosowaniu kursu sprzedaży walut z dnia faktycznej zapłaty oraz kursu kupna walut z dnia ich otrzymania albo kursu sprzedaży z dnia nabycia walut, ogłaszanego odpowiednio przez bank dewizowy, z którego usług korzystał podatnik.

1b. Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych.

1c. U pracodawców będących akcjonariuszami pracowniczych towarzystw emerytalnych kosztami uzyskania przychodu są także:

1) wydatki na pokrycie kosztów działalności pracowniczych towarzystw emerytalnych,

2) opłaty pobierane przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

2. Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej określa w wysokości 0,25% kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, miesięcznie. Jeżeli podatnik uzyskuje przychody z tych tytułów równocześnie od kilku zakładów pracy, koszty uzyskania za rok podatkowy nie mogą przekroczyć łącznie 4,5% kwoty, o której mowa w zdaniu poprzednim.

2a. Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, podwyższa się o 25%, jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie otrzymuje dodatku za rozłąkę.

3. Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

4. Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

5. U podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że zarachowanie ich nie było możliwe; w tym wypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

6. Zasada określona w ust. 5 ma zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

7. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi:

1) składniki majątkowe uznawane za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, sposób ustalania ich wartości początkowej, szczegółowe zasady i stawki amortyzacji, a także tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych,

2) szczegółowe zasady i tryb:

a) zaliczania składników majątkowych do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a także zmniejszania kosztów uzyskania przychodów, w przypadku gdy składniki te, ze względu na przewidywany okres używania, nie zostały uprzednio zaliczone do tych środków albo wartości,

b) naliczania odsetek za okres, w którym składniki majątkowe określone w lit. a) nie były zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

3) szczegółowe zasady ewidencjonowania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przez podatników nie obowiązanych do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

7a. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” wskaźniki przeliczeniowe i określa sposób ich stosowania w aktualizacji wyceny wartości środków trwałych.

8. Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 7.

9. Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się w następującej wysokości w stosunku do uzyskanego przychodu:

1) z tytułu zapłaty za przeniesienie prawa własności projektu wynalazczego, topografii układu scalonego,  znaku towarowego lub wzoru zdobniczego przez pierwszego właściciela - 50%,

2) z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania projektu wynalazczego, topografii układu scalonego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną - 50%,

3) z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami - 50%,

3a) (skreślony)

4) z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 - 20%.

10. Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

11. Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, określone w ust. 2 i 2a, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu koszty te mogą być przyjęte wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

12. Do przychodów, o których mowa w art. 14 i 14a, nie mają zastosowania koszty uzyskania przychodów określone w ust. 9 pkt 3.

Art. 23. 1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

1) wydatków na:

a)  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b) na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c) ulepszenie (przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację) środków trwałych, które zgodnie z odrębnymi przepisami powiększają wartość tych środków stanowiącą podstawę naliczania odpisów  amortyzacyjnych

- wydatki te, po ich zaktualizowaniu zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, są kosztem uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), bez względu na czas ich poniesienia, oraz gdy sprzedaż nieruchomości i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej,

2) wydatków ponoszonych przez najemcę lub dzierżawcę albo używającego z tytułu najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz realizacji umów o podobnym charakterze, stanowiących spłatę określonej w umowie wartości przedmiotu najmu lub dzierżawy albo używania, jeżeli rzecz tę lub prawo, zgodnie z odrębnymi przepisami, zalicza się do składników majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; gdy wysokość kwoty spłaty wartości rzeczy albo praw przypadająca na poszczególne raty płacone przez najemcę lub dzierżawcę albo używającego nie jest określona w umowie, ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania umowy,

3) wydatków poniesionych przez wynajmującego lub wydzierżawiającego na nabycie lub wytworzenie rzeczy albo praw majątkowych stanowiących przedmiot najmu lub dzierżawy albo umów o podobnym charakterze, jeżeli rzecz tę albo prawo zalicza się, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku najemcy lub dzierżawcy albo używającego; jeżeli rzecz albo prawo zalicza się do składników majątku wynajmującego lub wydzierżawiającego, z zastrzeżeniem pkt 1, wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów,

4) odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego lub innego samochodu o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów, dokonywanych według zasad określonych w odrębnych przepisach, w części ustalonej od wartości samochodu w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia przewyższającej równowartość 10.000 EURO, przeliczonej na złote według kursów walut obcych ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia odprawy celnej lub z dnia zakupu w kraju albo z dnia przekazania samochodu do używania i mających zastosowanie przy sprzedaży walut,

5) strat w środkach trwałych i obrotowych, w części pokrytej odpisami amortyzacyjnymi oraz otrzymanym odszkodowaniem z tytułu ubezpieczeń,

6) strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły  przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności lub metody jej prowadzenia,

7) odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania są jednak:

a) podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,

b) odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu,

8) wydatków na:

a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów),

b) spłatę innych zobowiązań, w tym z tytułu udzielonych gwarancji i poręczeń,

c) umorzenie kapitałów pozostających w związku z utworzeniem (nabyciem), powiększeniem lub ulepszeniem źródła przychodów,

9) odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów,

10) wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci,

11) darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju,

12) podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn,

13) jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w przypadku stwierdzenia pogorszenia warunków pracy,

14) kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań,

15) grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym i w sprawach o wykroczenia oraz odsetek od tych grzywien i kar,

16) kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych zobowiązań z tytułu:

a) nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

b) niewykonania nakazów właściwych organów nadzoru i kontroli dotyczących uchybień w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

17) wierzytelności odpisanych jako przedawnione,

18) odsetek za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności budżetowych i innych należności, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926),

19) kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług,

20) wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem takich wierzytelności nieściągalnych, które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona,

21) rezerw tworzonych na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z wyjątkiem rezerw na pokrycie takich wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona,

22) rezerw innych niż wymienione w pkt 21, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów nie wynika z odrębnych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą z 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz. 591), inne niż określone jako taki koszt w niniejszej ustawie,

23) kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodu, chyba że reklama jest prowadzona w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób,

24) kwot, o które, zgodnie z prawem górniczym, została podwyższona podstawowa opłata eksploatacyjna za wydobywanie kopalin,

25) kwot dodatkowych, które, zgodnie z  przepisami o cenach, podlegają wpłaceniu do budżetu państwa,

26) kwot dodatkowych opłat rocznych za niezbudowanie bądź niezagospodarowanie gruntów w określonym terminie, przewidzianym w odrębnych przepisach o gospodarce gruntami,

27) udzielonych pożyczek, w tym straconych pożyczek,

28) (skreślony)

29) wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776),

30) składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem składek na rzecz organizacji pracodawców do wysokości określonej przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia,

31) kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego,

32) naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów),

33) odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji,

34) strat z tytułu sprzedaży wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio na podstawie art. 14 została zarachowana jako przychód należny,

35) poniesionych kosztów zaniechanych inwestycji,

36) wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby wykonywanej działalności:

a) w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) w wysokości przekraczającej kwotę ustaloną przy  zastosowaniu stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu lub w pełnej wysokości, jeżeli podróż służbowa pracownika nie jest udokumentowana delegacją służbową,

b) w jazdach lokalnych - w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo w  wysokości przekraczającej stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu,

- określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, obowiązujących w przedsiębiorstwach państwowych

37) składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii wypłaconych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

38) wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów w spółce albo akcji oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych, świadectw udziałowych narodowych funduszy inwestycyjnych oraz certyfikatów inwestycyjnych lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu ze zbycia tych udziałów, wkładów, akcji oraz innych papierów wartościowych, a także dochodu ze zbycia świadectw udziałowych narodowych funduszy inwestycyjnych oraz zbycia certyfikatów inwestycyjnych lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych albo umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach powierniczych, a także z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych w przypadku likwidacji funduszu inwestycyjnego,

39) (skreślony)

40) umorzonych pożyczek, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub z postępowaniem układowym w rozumieniu przepisów prawa o postępowaniu układowym,

41) umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne,

42) wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

43) podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

a) podatek naliczony:

- jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

- w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego,

b) podatek należny w przypadku:

- importu usług, z wyłączeniem usług transportowych,

- przekazania przez podatnika towarów i świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy,

44) podatku akcyzowego od nadmiernych ubytków lub zawinionych niedoborów wyrobów,

45) odpisów z tytułu zużycia środków trwałych, dokonywanych według zasad określonych w odrębnych  przepisach, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych  środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo wróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie,

46) poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego lub innego samochodu o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, obowiązującej w przedsiębiorstwach państwowych; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, według określonego wzoru,

47) składek na ubezpieczenie samochodu osobowego lub innego samochodu o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej  proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 10.000 EURO, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia,

48) strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym,

49) wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, nie zaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do  środków trwałych - w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

50) opłat sankcyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wpłacie do budżetu państwa lub budżetu gminy,

51) kosztów utrzymania zakładowych obiektów socjalnych, w części pokrytej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,

52) wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi  współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra,

53) wartość akcji lub udziałów w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych lub nabytych w zamian za wkład niepieniężny; w razie zbycia tych udziałów lub akcji albo wkładów kosztem ich nabycia, ustalonym na dzień objęcia lub nabycia udziałów lub akcji albo wkładów, są zaktualizowane, zgodnie z odrębnymi przepisami, wydatki na nabycie albo wytworzenie lub ulepszenie składników majątku stanowiących wkład niepieniężny, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne dokonane przed wniesieniem wkładu, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

54) strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w związku z niewykonaniem umowy,

55) nie wypłaconych należności z tytułów określonych w art. 41 ust. 1,

56) wydatków (kosztów) związanych z przychodami wolnymi (zwolnionymi) od podatku dochodowego,

57) składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II, wymienionych w załączniku do ustawy z 28 lipca 1990r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996r. nr 11, poz. 62), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca, i umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie,

58) składek na ubezpieczenie zdrowotne, opłaconych w roku podatkowym przez podatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

2. Za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 20, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:

1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadające stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo

2) postanowieniem sądu o:

a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek masy nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, lub

b) umorzeniu postępowania upadłościowego, gdy zachodzi okoliczność, o której mowa w lit. a), lub

c) ukończeniu postępowania upadłościowego, albo

3) protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby wyższe od jej kwoty - jeżeli uprzednio na tę wierzytelność utworzono rezerwę uznawaną za koszt uzyskania przychodu.

3. Nieściągalność wierzytelności, w przypadku określonym w ust. 1 pkt 21, uznaje się za uprawdopodobnioną w szczególności, gdy:

1) dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, albo

2) na wniosek dłużnika wszczęte zostało postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub postępowanie układowe w rozumieniu przepisów o postępowaniu układowym, albo

3) wierzytelność została zasądzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo

4) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika, na drodze powództwa sądowego.

4. Ilekroć w ust. 1 jest mowa o stawce za jeden kilometr przebiegu pojazdu, rozumie się przez to stawkę określoną dla samochodów osobowych, uwzględniającą odpowiednio pojemność silnika.

5. Przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika według obowiązującego wzoru, potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Rozdział 5

Szczególne zasady ustalania dochodu

Art. 24. 1. U podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

2. U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa. Dochodem lub stratą ze sprzedaży składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży a ich wartością wykazaną w ewidencji środków trwałych prowadzonej dla celów stosowania odpisów amortyzacyjnych, powiększona o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

3. W razie zawiadomienia urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, dochód ustala się przy zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących środkami trwałymi - takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności, a jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił - w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja. Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w zawiadomieniu, o którym mowa w zdaniu poprzednim. Nie ustala się dochodu na dzień likwidacji, jeżeli w wyniku zmiany formy prawnej lub połączenia przedsiębiorstw wartość składników majątku objętych remanentem została wniesiona w formie wkładu lub aportu do nowo powstałego lub istniejącego przedsiębiorcy albo gdy nastąpiła całkowita lub częściowa zmiana branży.

4. Dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej.

5. Dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także: wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej, dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego lub akcyjnego, a w spółdzielniach - dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przeznaczonych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej.

5a. Dochodem z tytułu przeniesienia akcji złożonych na rachunku ilościowym członka pracowniczego funduszu emerytalnego do aktywów tego funduszu jest różnica pomiędzy wartością tych akcji w dniu przeniesienia, wycenionych według zasad wyceny aktywów funduszy emerytalnych, a kosztem nabycia tych akcji.

6. Dochodem ze sprzedaży rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli przychód ze sprzedaży nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy. Dochodem z zamiany rzeczy i praw majątkowych jest kwota stanowiąca równowartość przychodu, o którym mowa w art. 19 ust. 1a.

7. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, określa normy szacunkowe dochodu, o którym mowa w ust. 4.

Art. 25. 1. Jeżeli:

1) podatnik mający siedzibę (zarząd) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej “podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu lub kontroli albo posiada udział w kapitale przedsiębiorstwa położonego za granicą, albo

2) osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą, zwana dalej “podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu lub kontroli albo posiada udział w kapitale podmiotu krajowego, albo

3) te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie, bezpośrednio lub pośrednio, biorą udział w zarządzaniu lub kontroli albo posiadają udział w kapitale podmiotu krajowego i podmiotu zagranicznego

- i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

2. Dochody, o których mowa w ust. 1, określa się, w drodze oszacowania, stosując następujące metody:

1) porównywalnej ceny nie kontrolowanej,

2) ceny odprzedaży,

3) rozsądnej marży (“koszt plus”).

3. Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych w ust. 2, stosuje się metody zysku transakcyjnego.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, gdy podmiot krajowy:

1) wykorzystuje swój związek z innym podmiotem krajowym, któremu przysługują ulgi w podatku dochodowym, albo

2) pozostaje w związku gospodarczym z innym podmiotem krajowym i na rzecz tego podmiotu wykonuje świadczenie na warunkach korzystniejszych, odbiegających od ogólnie stosowanych w czasie i miejscu wykonywania świadczenia,

- i w wyniku tego nie wykazuje dochodów lub wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymieniony związek nie istniał lub gdyby wymienione świadczenie nie zostało wykonane.

5. Związek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, ma miejsce, gdy między podmiotami lub osobami pełniącymi u nich funkcje zarządzające, nadzorcze albo kontrolne istnieją powiązania o charakterze rodzinnym, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten ma miejsce także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne w podmiotach, o których mowa w ust. 4 pkt 1.

6. Przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

7. Przez pojęcie powiązań kapitałowych, o których mowa w ust. 5, rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada lub dysponuje, bezpośrednio lub pośrednio, prawem głosu wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu.

8. Minister Finansów  określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb określania dochodów w drodze oszacowania, według metod wymienionych w ust. 2 i 3.

Rozdział 6

Podstawa obliczenia i wysokość podatku

Art. 26. 1. Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 -7 lub art. 25 po odliczeniu kwot:

1) rent i innych trwałych ciężarów opartych na tytule prawnym, nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, oraz alimentów, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, w wysokości ustalonej w wyroku alimentacyjnym,

2) zapłaconych przez podatnika lub potrąconych przez płatnika składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

3) składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

4) dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych emerytur i rent oraz zasiłków z ubezpieczenia społecznego, w kwotach uwzględniających podatek dochodowy, jeżeli nie zostały one potrącone przez organ rentowy,

5) dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika,

6) wydatków na cele rehabilitacyjne ponoszonych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne,

7) o które, zgodnie z prawem górniczym, została obniżona podstawowa opłata eksploatacyjna za wydobywanie kopalin,

8) wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Za lokale przeznaczone na wynajem nie uważa się lokali mieszkalnych wynajętych osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn,

9) darowizn:

a) na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, kultury fizycznej i sportu, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, a także wspierania inicjatyw społecznych w zakresie budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę - łącznie do wysokości nie przekraczającej 15% dochodu,

b) na cele kultu religijnego i na działalność charytatywno-opiekuńczą, bezpieczeństwa publicznego, obrony narodowej, ochrony środowiska, dobroczynne, a także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla samorządu terytorialnego i na budowę strażnic jednostek ochrony przeciwpożarowej, w rozumieniu przepisów o ochronie przeciwpożarowej, oraz ich wyposażenie i utrzymywanie - łącznie do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu,

2. Ogólna kwota odliczeń z tytułu wydatków faktycznie poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 8 w okresie obowiązywania ustawy nie może przekroczyć kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego dla celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, i liczby mieszkań przeznaczonych na wynajem osobom nie zaliczonym do I grupy podatkowej, o której mowa w ust. 1 pkt 8.

3. W przypadku budowy budynku wielorodzinnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, stanowiącego współwłasność, kwotę odliczeń przysługującą każdemu ze współwłaścicieli w ogólnej kwocie odliczeń, o której mowa w ust. 2, ustala się proporcjonalnie do udziału we współwłasności; w razie braku dowodu określającego wysokość udziałów współwłaścicieli przyjmuje się, że udziały we współwłasności są równe.

4. Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 8, nie znajdujące pokrycia w rocznym dochodzie podatnika, podlegają odliczeniu od dochodów osiągniętych w następnych latach, aż do całkowitego ich odliczenia, w granicach określonych w ust. 2 i 3.

5. Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć 15% dochodu lub przychodu opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

1) osób fizycznych,

2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

6. Jeżeli przedmiotem darowizny są towary lub usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru lub usługi, uwzględniającą należny podatek od towarów i usług.

7. Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z tym że odliczenie wydatków na cele określone w ust. 1 pkt 8, z wyjątkiem wydatków na zakup działki, może być dokonane, jeżeli wydatki te zostały udokumentowane fakturami (rachunkami uproszczonymi) wystawionymi wyłącznie przez podatnika podatku od towarów i usług nie korzystającego ze zwolnienia od tego podatku albo dowodem odprawy celnej. W przypadku budowy budynku wielorodzinnego stanowiącego współwłasność, wysokość poniesionych wydatków przypadającą na poszczególnych współwłaścicieli ustala się proporcjonalnie do ich udziału we współwłasności; w razie braku dowodu określającego wysokość udziałów przyjmuje się, że wydatki są równe.

8. Odliczeniu podlegają wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 8, jeżeli dotyczą budynków mieszkalnych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i wydatki te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

9. Kwota odliczeń, o której mowa w ust. 2 i 3, dotyczy wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 8, łącznie przez oboje małżonków. Przepis art. 27a ust. 8 stosuje się odpowiednio.

10. Jeżeli przed upływem 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym otrzymano decyzję właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, w związku z budową którego dokonano odliczeń na podstawie ust. 1 pkt 8:

1) nastąpiło zbycie budynku, lokalu mieszkalnego, udziału we współwłasności, lub

2) wynajęto budynek albo lokal mieszkalny osobom, które w stosunku do właściciela lub chociażby do jednego ze współwłaścicieli zaliczone są do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadku i darowizn, lub

3) dokonano zmiany przeznaczenia budynku lub lokalu z mieszkalnego na użytkowy albo przeznaczono budynek lub lokal mieszkalny na potrzeby właściciela lub współwłaściciela

- podatnik jest obowiązany wykazać w zeznaniu i doliczyć do dochodów roku podatkowego, w którym zaistniały te okoliczności, uprzednio odliczone kwoty w części przypadającej na ten budynek lub lokal. Kwoty doliczone do dochodu zwiększa się o 10% za każdy rok kalendarzowy brakujący do upływu okresu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym.

11. Przy obliczaniu liczby lat brakujących do upływu okresu dziesięcioletniego wlicza się rok, w którym nastąpiły zdarzenia wymienione w ust. 10 pkt 1-3.

12. W razie wystąpienia zdarzeń, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, przed otrzymaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku lub lokalu, z którymi były związane odliczenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć dochód o kwotę odliczoną od dochodu w części przypadającej na budynek lub lokale.

13. Odliczeń wymienionych w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie dokonuje się od dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

13a. Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały odliczone od przychodów na podstawie art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

14. Minister Finansów w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, w drodze rozporządzenia, określi rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 6, oraz szczegółowe zasady i warunki odliczania ich od dochodu.

Art. 26a. 1. Od podstawy opodatkowania, obliczonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się:

1) w roku podatkowym - wydatki na cele określone w ust. 3, zwane dalej “wydatkami inwestycyjnymi”, oraz

2) w następnym roku podatkowym - z zastrzeżeniem ust. 20 pkt 2, kwotę stanowiącą połowę wydatków inwestycyjnych odliczonych od podstawy opodatkowania w poprzednim roku podatkowym, zwaną dalej “premią inwestycyjną”.

2. Prawo do odliczeń przysługuje osobom fizycznym, których dochody są ustalane na podstawie ksiąg i opodatkowane przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27:

1) prowadzącym działalność, wymienioną w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4, we własnym imieniu i na własny rachunek,

2) osobom fizycznym będącym wspólnikami spółek nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność wymienioną w pkt 1, którzy ponieśli wydatki inwestycyjne; w razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w poniesionym wydatku są równe.

3. Odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegają faktycznie poniesione wydatki na:

1) zakup i montaż maszyn lub urządzeń zaliczonych, zgodnie z Klasyfikacją rodzajową środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, do grupy 3-6 i 8,

2) zakup, budowę, a także na rozbudowę będących własnością podatnika budynków i lokali stanowiących odrębną nieruchomość w tych budynkach oraz budowli zaliczonych, zgodnie z Klasyfikacją rodzajową środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, do grupy 1 podgrupa 10-13, podgrupa 15 rodzaj 151 i 152 w zakresie budynków aptek, podgrupa 16 rodzaj 166 i 168, podgrupa 18 rodzaj 180 i 182-185 oraz do grupy 2 podgrupa 20-23 i 25-27,

3) zakup środków transportu, z wyjątkiem samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów,

4) zakup od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części mienia przedsiębiorstwa, z wyjątkiem wydatków na zakup innych niż grunty składników majątku, od których zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 7 nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych,

5) zakup praw majątkowych uznawanych za wartości niematerialne i prawne, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych uznawanych za koszt uzyskania przychodów - z wyjątkiem wartości niematerialnych i prawnych związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know how),

6) spłatę, określonej w umowie o podobnym charakterze do umowy najmu lub dzierżawy, wartości środków trwałych, o których mowa w pkt 1-4, jeżeli środki te zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 14 ust. 5 zaliczane są do składników majątku najemcy, dzierżawcy albo używającego,

7) wytworzenie we własnym zakresie i na własny użytek środków trwałych wymienionych w pkt 1 i 2,

8) zakup wykonanych na zamówienie środków trwałych wymienionych w pkt 1 i 2.

4. Za wydatki inwestycyjne podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania uznaje się wydatki faktycznie poniesione w roku podatkowym, nie zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy - jeżeli podatki te podlegają odliczeniu od należnego podatku od towarów i usług.

5. W przypadku zakupu składników majątku wymienionych w ust. 3 pkt 1-5, za wydatki inwestycyjne, o których mowa w ust. 4, uznaje się wydatki poniesione w roku podatkowym, w którym, z zastrzeżeniem ust. 7, ma miejsce przeniesienie własności tych składników majątku.

6. Faktycznie poniesione wydatki inwestycyjne, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania, obejmują:

1) w razie zakupu - określoną w umowie cenę sprzedaży zapłaconą sprzedawcy oraz wydatki na montaż maszyn i urządzeń, o których mowa w ust. 3 pkt 1,

2) w razie wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych wymienionych w ust. 3 pkt 1 - kwoty zapłacone za zużyte do wytworzenia rzeczowe składniki majątku oraz za wykorzystane usługi obce,

3) w razie zakupu środków trwałych wymienionych w ust. 3 pkt 2 wykonanych na zamówienie - cenę określoną w umowie sprzedaży lub kwotę zapłaconą za zamówione usługi,

4) w razie przyjęcia środków trwałych do odpłatnego korzystania na podstawie umowy o podobnym charakterze do umowy najmu lub dzierżawy - kwotę stanowiącą spłatę wartości tych środków, określonej w umowie.

7. W przypadku:

1) dokonania przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 3 pkt 1-5 oraz pkt 7 i 8, uznaje się je za wydatki inwestycyjne w roku podatkowym, w którym następuje przeniesienie własności składników majątkowych wymienionych w tych przepisach,

2) zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3 pkt 6, za wydatki inwestycyjne podlegające odliczeniu w danym roku podatkowym uznaje się wydatki związane ze spłatą wartości składników majątkowych, poniesione w tym samym roku,

3) zawarcia w roku podatkowym umowy, w której termin zapłaty ceny przypada w roku następującym po roku podatkowym, w którym rzecz lub prawo zostały wydane - wydatki związane z zapłatą ceny odlicza się od podstawy opodatkowania w roku faktycznego ich poniesienia.

8. Odliczenia wydatków inwestycyjnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-8, dokonane w roku podatkowym traktuje się w tym roku na równi z odpisami z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisami amortyzacyjnymi), z tym że:

1) odliczenia te nie zmniejszają podstawy do ustalania odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 7,

2) odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-5 oraz pkt 7 i 8, dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu oddania ich do używania, nie wcześniej jednak niż od pierwszego dnia miesiąca następującego po roku podatkowym, w którym dokonano odliczenia,

3) w przypadku odliczeń wydatków inwestycyjnych, o których mowa w ust. 3 pkt 6, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki trwałe oddano do używania,

4) w przypadku odliczeń wydatków inwestycyjnych poniesionych przed rozpoczęciem działalności albo w roku rozpoczęcia działalności, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od pierwszego dnia miesiąca roku następującego po roku, w którym środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne oddano do używania,

5) odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w pkt 2-4, dokonuje się do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie wysokości sumy odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń z ich wartością początkową, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 7,

6) suma odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń nie może przekroczyć wartości początkowej nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie lub na zamówienie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

9. Wydatki inwestycyjne mogą być odliczone od podstawy opodatkowania, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) w okresie faktycznego poniesienia tych wydatków podatnik nie korzysta z ulg, odliczeń lub zwolnień na podstawie przepisów wymienionych w wykazie, o którym mowa w ust. 28 pkt 1,

2) w roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym dokonywane są odliczenia, podatnik osiągnął, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, wskaźnik udziału dochodu ustalonego zgodnie z art. 24 ust. 1, 2 i 4 w przychodach ustalonych zgodnie z art. 14 i 15 - w wysokości nie niższej niż:

a) 2% w zakresie zbiórki, skupu i segregacji odpadów,

b) 3% z działalności w zakresie: przetwórstwa rolnego, budownictwa (w tym mieszkaniowego) i produkcji materiałów budowlanych, żeglugi i rybołówstwa, turystyki i wypoczynku, albo w zakresie produkcji i sprzedaży towarów objętych urzędowymi cenami lub marżami,

c) 6% z pozostałych rodzajów działalności,

3) jeżeli podatnik prowadzi różnorodną działalność i przychody z działalności wymienionej w pkt 2 lit. a) lub b) w ogólnej kwocie przychodów stanowią co najmniej 60% - wymagany udział dochodu w przychodach uprawniających do odliczeń wydatków inwestycyjnych nie może być niższy niż odpowiednio 2% lub 3%,

4) przed każdorazowym odliczeniem wydatków inwestycyjnych, dokonywanym w trakcie roku podatkowego i w rocznym rozliczeniu podatku za rok podatkowy, u podatnika nie występują zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczające odrębnie z każdego tytułu (w tym odrębnie w każdym podatku) odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnego podatku; w przypadku podatku od towarów i usług zaległości nie mogą przekroczyć 3% kwoty podatku należnego. Udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat (należnego podatku od towarów i usług) za rok podatkowy (okres rozliczeniowy), którego dotyczy zaległość,

5) wydatki inwestycyjne zostały udokumentowane w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie ust. 28 pkt 4.

10. Podatnik, który rozpoczął działalność w roku podatkowym, może odliczyć poniesione w tym roku wydatki inwestycyjne od podstawy opodatkowania za ten rok i rok po nim następujący, jeżeli odrębnie w każdym z tych lat osiągnie wskaźnik udziału dochodu w przychodach odpowiednio w wysokości określonej w ust. 9 pkt 2; gdy w którymkolwiek z tych lat wymagany wskaźnik nie zostanie osiągnięty, nie jest możliwe dokonanie odliczeń za ten rok.

11. Uzyskanie wskaźników, o których mowa w ust. 9 pkt 2, nie jest wymagane u podatników:

1) którzy rozpoczęli działalność w roku podatkowym i do końca tego roku oraz przed rozpoczęciem działalności ponieśli wydatki inwestycyjne w wysokości nie niższej niż równowartość 2.000.000 EURO, przeliczone na złote przy zastosowaniu średniego kursu waluty, ogłaszanego przez prezesa Narodowego Banku Polskiego, z dnia faktycznego dokonania wydatku; wydatki te można odliczać od podstawy opodatkowania za rok podatkowy, w którym rozpoczęto działalność, oraz w trzech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, w którym rozpoczęli działalność,

2) u których za rok podatkowy udział przychodów z eksportu przekracza 50% ogólnej kwoty przychodów lub przychody z eksportu w roku podatkowym, w którym podatnik nabył prawo do odliczeń, przekraczają równowartość 8.000.000 EURO przeliczoną na złote przy zastosowaniu średniego kursu waluty z dnia uzyskania należnego przychodu, ogłaszanego przez prezesa Narodowego Banku Polskiego,

3) którzy ponieśli wydatki inwestycyjne na zakup i montaż maszyn lub urządzeń, wymienionych w ust. 3 pkt 1, związanych z wdrożeniem licencji, patentów oraz wyników krajowych prac naukowych i badawczo-rozwojowych,

4) osiągających poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody ze sprzedaży produktów połowów i przetworów rybnych (SWW:234) na rzecz osób zagranicznych w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, którzy ponieśli wydatki inwestycyjne na zakup i montaż maszyn lub urządzeń wymienionych w ust. 3 pkt 1 - jeżeli udział przychodów z tej sprzedaży przekracza 50% ogólnej kwoty przychodów w roku podatkowym i sprzedaż ta została udokumentowana: konosamentem, świadectwem pochodzenia, rachunkiem oraz wyciągiem bankowym potwierdzającym wpływ zagranicznych środków płatniczych zgodnie z przepisami prawa dewizowego,

5) którzy ponieśli wydatki inwestycyjne na zakup i montaż maszyn lub urządzeń, wymienionych w ust. 3 pkt 1, oraz na zakup, budowę, przebudowę, rozbudowę lud odbudowę budynków i budowli będących własnością podatnika, zaliczonych zgodnie z Klasyfikacją rodzajową środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego do grupy 1 podgrupa 10 i 13 oraz do grupy 2 podgrupa 20-23 - jeżeli te maszyny, urządzenia, budynki i budowle są związane z wdrażaniem systemu produkcji środków farmaceutycznych lub materiałów medycznych, spełniającego warunki niezbędne do uzyskania koncesji na ich wytwarzanie, zgodne z wymaganiami przyjętymi przez organizacje międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem,

6) którzy ponieśli wydatki inwestycyjne na zakup i montaż aparatury kontrolno-pomiarowej, niezbędnej do wdrażania systemu jakości zgodnego z normami ISO serii 9000, potwierdzonego certyfikatem wydanym na podstawie odrębnych przepisów,

7) którzy ponieśli wydatki, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3 oraz pkt 7 i 8, na cele związane z wykorzystywaniem odpadów określonych w ustawie o odpadach, jeżeli za poprzedni rok podatkowy udział wartości wykorzystanych odpadów w ogólnej wartości surowców i odpadów zużytych w procesie produkcji wyniósł co najmniej 10%; przepis art. 21 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

12. Za dzień rozpoczęcia działalności uważa się datę wystawienia pierwszej faktury (rachunku) po dokonaniu, zgodnie z odrębnymi przepisami, wpisu do właściwego rejestru (ewidencji).

13. Kwota wydatków inwestycyjnych odliczonych od podstawy opodatkowania nie może przekroczyć:

1) 40% dochodu ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 - gdy wydatki zostały poniesione na cele wymienione w ust. 11 pkt 2-7, lub

2) 20% dochodu, o którym mowa w pkt 1 - w pozostałych przypadkach.

14. Od 1998r. kwota wydatków inwestycyjnych odliczonych od podstawy opodatkowania nie może przekroczyć:

1) 30% dochodu ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 - gdy wydatki zostały poniesione na cele wymienione w ust. 11 pkt 2-7, lub

2) 15% dochodu, o którym mowa w pkt 1 - w pozostałych przypadkach.

15. Łączna kwota odliczeń wydatków inwestycyjnych od podstawy opodatkowania nie może za rok podatkowy przekroczyć:

1) w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 1997r. - 40% dochodu ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4,

2) w okresie od 1 stycznia 1998r. - 30% dochodu, o którym mowa w pkt 1.

16. Nie odliczone wydatki inwestycyjne, uznane zgodnie z ust. 5 i 7 za poniesione w danym roku podatkowym, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 10 i ust. 11 pkt 1, nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania w latach następnych.

17. Nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania wydatki inwestycyjne faktycznie poniesione po upływie korzystania z ulg, odliczeń lub zwolnień przysługujących na podstawie przepisów wymienionych w wykazie, o którym mowa w ust. 28 pkt 1, jeżeli zobowiązania związane z tymi wydatkami zostały zaciągnięte przez podatnika w okresie korzystania z tych ulg, odliczeń lub zwolnień.

18. Premia inwestycyjna, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 1998r. - 20% dochodu ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4.

19. Premia inwestycyjna, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć od 1 stycznia 1999r. - 15% dochodu ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4.

20. Premia inwestycyjna:

1) może być wykorzystana, jeżeli podatnik spełni warunki określone w ust. 9 pkt 1 i 4,

2) nie przysługuje w przypadku poniesienia wydatków inwestycyjnych na:

a) zakup środków trwałych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-5 oraz pkt 7 i 8, jeżeli środki te zostały przez podatnika oddane do odpłatnego korzystania i, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 14 ust. 5, zaliczone są do składników majątku najemcy, dzierżawcy albo używającego,

b) zakup gruntów,

c) spłatę wartości gruntów, jeżeli grunty te, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 14 ust. 5, zaliczone są do składników majątku najemcy, dzierżawcy albo używającego.

21. Odliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w rozliczeniu podatku za rok podatkowy, w którym podatnik nabył prawo do odliczeń, nie później jednak niż do dnia złożenia, zgodnie z art. 45, zeznania o wysokości dochodu uzyskanego za ten rok; odliczeń można również dokonywać zaliczkowo w trakcie roku podatkowego.

22. Podatnicy tracą prawo do odliczeń, o których mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym skorzystali, a w przypadkach określonych w ust. 10 i w ust. 11 pkt 1 - w którym zakończyli korzystanie z odliczeń:

1) wystąpią u nich za poszczególne lata zaległości we wpłatach składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochody budżetu państwa, przekraczające odrębnie z każdego tytułu (w tym odrębnie w każdym z podatków) 3% kwot należnych za te lata; w przypadku podatku od towarów i usług zaległości we wpłatach nie mogą przekroczyć 3% kwoty podatku należnego; przepis ust. 9 pkt 4 ostatnie zdanie stosuje się odpowiednio, albo

2) przeniosą w jakiejkolwiek formie własność składników majątkowych, z którymi związane były odliczenia od podstawy opodatkowania, albo

3) ustały okoliczności do zaliczania środków trwałych, przyjętych do odpłatnego korzystania na podstawie umów o podobnym charakterze do umów najmu lub dzierżawy, do składników majątku podatnika, w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 3 pkt 6, albo

4) zawiadomią urząd skarbowy o likwidacji działalności gospodarczej lub zostanie ogłoszona ich upadłość, albo

5) otrzymają zwrot wydatków inwestycyjnych w jakiejkolwiek formie; w tym przypadku kwotę odliczeń zmniejsza się proporcjonalnie do udziału kwoty zwróconych wydatków w ich ogólnej kwocie.

23. Podatnicy, o których mowa w ust. 11 pkt 5, tracą prawo do odliczeń, jeżeli przed upływem 5 lat od końca roku, w którym z nich skorzystali, nie uzyskają koncesji Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej na wytwarzanie środków farmaceutycznych lub materiałów medycznych albo ją utracą.

24. Podatnicy, o których mowa w ust. 11 pkt 6, tracą prawo do odliczeń, jeżeli przed upływem 3 lat od końca roku, w którym z nich skorzystali, nie uzyskają stosownego certyfikatu albo go utracą.

25. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 22-24, podatnicy są obowiązani do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, do których utracili prawo, a w razie poniesienia straty - do jej zmniejszenia o tę kwotę w rozliczeniu podatku (zaliczki) za miesiąc, w którym utracili prawo do odliczeń, a gdy utrata prawa wystąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w rocznym rozliczeniu podatku.

26. W rozliczeniu, o którym mowa w ust. 25, uwzględnia się odpowiednio kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustalonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 7, nie uznaną za koszt uzyskania przychodów w związku z odliczeniem wydatków inwestycyjnych od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

27. Przepisy ust. 22-25 stosuje się również do premii inwestycyjnej.

28. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz przepisów, o których mowa w ust. 9 pkt 1,

2) warunki rezygnacji przez podatnika z niektórych ulg, odliczeń lub zwolnień wymienionych w przepisach, o których mowa w ust. 9 pkt 1 - w celu nabycia prawa do odliczania wydatków inwestycyjnych na podstawie ust. 1-27,

3) zakres działalności: eksport towarów i usług, przetwórstwo rolne, budownictwo (w tym mieszkaniowe) i produkcja materiałów budowlanych, żegluga i rybołówstwo oraz turystyka i wypoczynek oraz zbiórka, skup i segregacja odpadów,

4) wymagany sposób udokumentowania wydatków inwestycyjnych.

29. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, wprowadzi odliczenia wydatków inwestycyjnych od podstawy opodatkowania oraz określi zasady i warunki tych odliczeń w gminach zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym oraz województwach lub rejonach administracyjnych (gminach) określonych jako zagrożone recesją i degradacją społeczną w odrębnych przepisach.

Art. 27. 1. Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 28, 29, 30 i 44 ust. 4, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali:

Podstawa obliczania podatku w złotych:

ponad	do	Podatek wynosi:

29 624	19% podstawy obliczenia minus kwota 394 zł 80 gr

29 624	59 248	5 233 zł 76 gr + 30% nadwyżki ponad 29 624 zł

59 248	14 120 zł 96 gr + 40% nadwyżki ponad 59 248 zł

1a. Od 1998r. stawki podatku dochodowego 20%, 32% i 44% określone w skali podatkowej, o której mowa w ust. 1, zastępuje się odpowiednio stawkami 19%, 30% i 40%.

2. Jeżeli u podatników którzy, osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i rent nie podlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6, po odliczeniu podatku według skali określonej w ust. 1, pozostaje kwota przychodu niższa niż kwota stanowiąca 20% górnej granicy pierwszego przedziału skali podatkowej określonej w ust. 1, w stosunku rocznym, podatek ustala się tylko w wysokości nadwyżki ponad tę kwotę.

2a. Przepisy ust. 2 stosuje się, jeżeli prawo do określonych w nim świadczeń i obowiązek podatkowy istniały w dniu 1 stycznia 1992 r. lub powstały poczynając od świadczeń należnych od tego dnia.

3. Przedziały dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem, określone w skali, o której mowa w ust. 1, jak również kwota, o którą zmniejsza się podatek lub zaliczkę, obliczone według pierwszego szczebla tej skali, poczynając od roku podatkowego 1998, podlegają w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w okresie trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego.

4. Minister Finansów w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy ustala, w drodze rozporządzenia, skalę podatku dochodowego na każdy rok podatkowy, z uwzględnieniem zasady wyrażonej w ust. 3, na podstawie komunikatów Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w okresie trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy i jego wzrostu w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.

5. Jeżeli podatnik oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym osiąga również dochody ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 33, podatek dochodowy ustala się w następujący sposób:

1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,

2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,

3) ustaloną w myśl pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

6. Jeżeli osoby, o których mowa w art. 3, osiągają również dochody ze źródeł przychodów położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a nie zachodzą okoliczności określone w art. 21 ust. 1 pkt 33 i umowa o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu zawarta z tym państwem inaczej nie stanowi, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Art. 27a. 1. Podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17, jeżeli w roku podatkowym podatnik:

1) poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na:

a) zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,

b) budowę budynku mieszkalnego,

c) wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej; w razie przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, za wydatki poniesione na wkład budowlany uznaje się wydatki stanowiące nadwyżkę ponad kwotę wkładu mieszkaniowego zaliczonego przez spółdzielnię na wkład budowlany,

d) zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gmin albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej,

e) nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,

f) przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,

g) remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie odrębnych przepisów,

2) systematycznie gromadził oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach,

3) poniósł wydatki na:

a) dojazd dzieci własnych i przysposobionych do podstawowych, zawodowych i średnich szkół publicznych i niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, położonych poza miejscowością stałego lub czasowego zamieszkania dzieci,

b) zakup przyrządów i pomocy naukowych, programów komputerowych oraz wydawnictw fachowych bezpośrednio związanych z wykonywanym zawodem i wykonywaną pracą,

c) odpłatne kształcenie dzieci własnych i przysposobionych w podstawowych, zawodowych i średnich szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych,

d) odpłatne świadczenia zdrowotne, wymienione w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej - udzielane przez niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej, działające na zasadach określonych w tych przepisach, a także przez lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzących praktykę indywidualną zgodnie z przepisami o zawodzie lekarza lub o wykonywaniu praktyki dentystycznej - na rzecz podatnika, a także na rzecz jego małżonka oraz dzieci własnych i przysposobionych, jeżeli małżonek lub dzieci nie uzyskały w roku podatkowym dochodów, z wyjątkiem dochodów zwolnionych (wolnych) od podatku dochodowego,

e) odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe podatnika,

f) odpłatne kształcenie w szkołach wyższych, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym.

2. Podstawę określenia przysługującej kwoty odliczeń od podatku z tytułu wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b)-f) oraz w pkt 2, ustala się na podstawie kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy.

3. Kwota, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć:

1) za rok podatkowy:

a) 19% wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b)-f),

b) 30% wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie więcej jednak niż 6% kwoty, o której mowa w ust. 2,

c) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a),

d) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b), nie więcej jednak niż 19% kwoty stanowiącej trzykrotność najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

e) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. c), nie więcej jednak niż 3% dochodu stanowiącego górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, obowiązującej w roku podatkowym, na każde dziecko,

f) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. d), nie więcej jednak niż 1% kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej obowiązującej w roku podatkowym,

g) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. e), jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie więcej jednak niż 19% kwoty stanowiącej trzykrotność najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

h) 19% poniesionych wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. f), nie więcej jednak niż kwota najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy

- z tym że w okresie obowiązywania ustawy łączne odliczenia z tytułu wydatków, o których mowa w lit. a) i b), nie mogą przekroczyć 19% kwoty, o której mowa w ust. 2,

2) w okresie obowiązywania ustawy w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a) - 19% wydatkowanej kwoty, nie wyższej jednak niż 19% kwoty stanowiącej iloczyn powierzchni 350 m2 i ceny nabycia 1 m2 gruntu lub określonej w umowie wartości odpłatnie przenoszonego prawa wieczystego użytkowania gruntu,

3) w każdym okresie trzech kolejnych lat, poczynając od 1 stycznia 1997r. - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. g) - 19% kwoty poniesionych wydatków, nie więcej jednak niż:

a) 3% kwoty, o której mowa w ust. 2, obowiązującej w pierwszym roku każdego okresu trzyletniego - jeżeli wydatki dotyczą budynków mieszkalnych lub wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej,

b) 2,5% kwoty, o której mowa w ust. 2, obowiązującej w pierwszym roku każdego okresu trzyletniego - jeżeli wydatki dotyczą lokali mieszkalnych

- z tym że w razie zbiegu uprawnień do odliczeń z tytułu wydatków, o których mowa w lit. a) i b), łączna kwota odliczeń nie może przekroczyć kwoty limitu określonego w lit. a).

4. Jeżeli podatnik dokonując remontu lub modernizacji budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego ponosi wydatki na remont lub modernizację instalacji gazowej, urządzeń eksplozymetrycznych lub urządzeń gazowych i w związku z tymi wydatkami przekroczy limity odliczeń określone w ust. 3 pkt 3, wysokość odliczeń podwyższa się o 0,5% kwoty, o której mowa w ust. 2.

5. Zmniejszenie podatku w przypadku wymienionym w ust. 3 pkt 3 może być dokonane w roku podatkowym, w którym suma wydatków poniesionych przez podatnika od początku każdego okresu trzyletniego wynosi co najmniej 0,3% kwoty, o której mowa w ust. 2, obowiązującej w pierwszym roku tego okresu .

6. Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z tym że:

1) wydatki na cele wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. b) i d)-g), pkt 3 lit. b), z wyjątkiem wydatków na zakup wydawnictw fachowych, ustala się na podstawie faktury lub rachunku, wystawionych wyłącznie przez podatnika podatku od towarów i usług, nie korzystającego ze zwolnienia od tego podatku, lub dowodu odprawy celnej, a w przypadku wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej - na podstawie dowodu tej wpłaty,

2) wydatki na cele wymienione w ust. 1 pkt 3 lit. a) ustala się na podstawie imiennych biletów okresowych na dojazdy środkami transportu autobusowego, kolejowego lub promowego,

3) wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 3 lit. d) ustala się na podstawie faktury lub rachunku, wystawionych przez zakład lub lekarza, o których mowa w tym przepisie, zawierających między innymi imię, nazwisko i adres osoby korzystającej ze świadczenia zdrowotnego, tj. podatnika, jego małżonka lub dziecka.

7. Odliczenia stosuje się, jeżeli:

1) wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 1 dotyczą gruntu, budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, chyba że zwrócone wydatki zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,

2) wydatki na cele określone w ust. 1 pkt 3 lit. b) zostały poniesione przez podatników osiągających przychody określone w art. 12 ust. 1 i ust. 6,

3) wydatki na cele określone w ust. 1 nie zostały odliczone od ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 14 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

7a. Odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli za rok podatkowy podatnikowi oszczędzającemu w kasie oszczędnościowo-budowlanej, utworzonej na podstawie przepisów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 54, lub jego małżonkowi dopisano premię mieszkaniową.

8. Wysokość odliczeń od podatku, określona w ust. 3 pkt 1 lit. a)-c) i e) oraz pkt 2 i 3, dotyczy łącznie obojga małżonków. Jeżeli małżonkowie:

1) podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych bądź od podatku każdego z małżonków w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od podatku jednego z małżonków,

2) przed zawarciem związku małżeńskiego, w okresie obowiązywania ustawy, korzystali z odliczeń od podatku na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, o kwotę dokonanych odliczeń zmniejsza się kwoty odliczeń określone w ust. 3 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2 i 3,

3) w czasie trwania związku małżeńskiego korzystali, w okresie obowiązywania ustawy, z odliczeń od podatku na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie związek małżeński ustał - przysługująca każdemu z nich kwota odliczenia podlega zmniejszeniu o kwotę odliczeń dokonanych w czasie trwania związku małżeńskiego, w wysokości po 50% tych odliczeń, jeżeli byli opodatkowani łącznie, a jeżeli byli opodatkowani odrębnie - w wysokości odliczenia dokonanego przez każdego z ich.

9. Wysokość odliczeń od podatku określona w ust. 3 pkt 1 lit. f) obejmuje wydatki poniesione na świadczenia udzielone na rzecz podatnika, jego małżonka oraz dzieci własnych i przysposobionych, jeżeli małżonek lub dzieci nie uzyskały w roku podatkowym dochodów, z wyjątkiem dochodów zwolnionych (wolnych) od podatku dochodowego. Jeżeli każdy z małżonków osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym, limit odliczeń, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. f), przysługuje odrębnie każdemu z małżonków. W ramach limitu przysługującego małżonkom wydatki poniesione na rzecz dzieci własnych i przysposobionych odlicza się od podatku jednego z małżonków lub od podatku obojga, w proporcji określonej przez nich w zeznaniach rocznych.

10. Prawo do odliczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. f), przysługuje podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostaje osoba kształcąca się, o ile osoba ta nie ukończyła 25 roku życia i nie uzyskuje dochodów, z wyjątkiem dochodów zwolnionych od podatku dochodowego, a podatnikowi kształcącemu się w szkole wyższej - o ile nie ukończył 35 roku życia.

11. Wysokość odliczeń od podatku, określona w ust. 3 pkt 1 lit. h), w przypadku ponoszenia wydatku na kształcenie dziecka własnego lub przysposobionego, przysługuje łącznie obojgu rodzicom. Zasadę wyrażoną w ostatnim zdaniu ust. 9 stosuje się odpowiednio.

12. Jeżeli podatnik korzystał z odliczeń wymienionych w ust. 1 pkt 2, a oszczędności zgromadzone w banku prowadzącym kasę mieszkaniową wydatkował zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na tym rachunku, kwoty określone w ust. 3 pkt 1 lit. a), pkt 2 i 3 oraz w ust. 4 pomniejsza się o kwoty odliczeń dokonanych z tego tytułu.

13. Jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1) wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,

2) w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,

3) po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,

4) wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania, została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,

5) przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych

- do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

14. W razie przeniesienia uprawnień do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz dzieci własnych lub przysposobionych do rozliczenia kwoty odliczeń przysługujących tym dzieciom przepisy ust. 12 stosuje się odpowiednio.

15. Kwota odliczeń od podatku, ustalona zgodnie z ust. 3 pkt 1 lit. a) i b), pkt 2 i 3 oraz ust. 4, przekraczająca kwotę podatku obliczonego zgodnie z art. 27, podlega odliczeniu od podatku obliczonego za lata następne, aż do całkowitego jej odliczenia.

16. Odliczeń od podatku z tytułu wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, nie dokonuje się od zryczałtowanego podatku dochodowego, z zastrzeżeniem art. 14 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

17. Kwotę przysługujących odliczeń od podatku na cele określone w ust. 1 pkt 1 lit. a)-f) pomniejsza się:

1) o 10% wydatków poniesionych na te cele, pokrytych przychodami zwolnionymi z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i b),

2) o 20% kwoty ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 49 lit. a),

3) o kwotę premii mieszkaniowej dopisanej w roku podatkowym do stanu oszczędności na imiennym rachunku docelowego oszczędzania na podstawie przepisów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 54.

18. Minister Finansów ogłasza, do 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” wysokość kwoty, o której mowa w ust. 2 i w art. 26 ust. 2.

19. Minister właściwy do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 3 pkt 3 i w ust. 4.

20. Minister Edukacji Narodowej, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje przyrządów i pomocy naukowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b).

21. Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. e), oraz zasady i warunki odliczania ich od podatku.

Art. 27b. 1.  Podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne:

1) opłaconej w roku podatkowym bezpośrednio przez podatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym,

2) pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

2. Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,5% podstawy wymiaru tej składki.

3. Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

Art. 28. 1. Dochodu ze sprzedaży lub zamiany nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami z innych źródeł.

2. Podatek od dochodu, o którym mowa w ust. 1, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a).

3. Jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a), podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia zapłaty w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

4. W terminie płatności podatku, podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru.

Art. 29. 1. Podatek dochodowy od dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 4, z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-8 oraz z odsetek praw autorskich, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego a także środka transportu oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) ustala się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu, chyba że umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawarta z krajem będącym miejscem zamieszkania podatnika stanowi inaczej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do środków transportu - z wyłączeniem samochodów osobowych - bezpośrednio używanych przez płatnika do świadczenia usług transportowych.

Art. 30. 1. Dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z następujących źródeł przychodów nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł i pobiera się od nich podatek w formie ryczałtu:

1) z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, z dyskonta lub oprocentowania papierów wartościowych, a także z dywidend innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, chyba że w przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych przez osoby, o których mowa w art. 4, umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawarta z krajem będącym miejscem zamieszkania podatnika stanowi inaczej,

2) z tytułu wygranych w konkursach i grach, innych niż określone w art. 21 ust. 1 pkt 6, lub nagród związanych ze sprzedażą premiową - w wysokości 10% wygranej nagrody,

3) od przychodów określonych w art. 13 pkt 2 i 5-8, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą nie będącą pracownikiem płatnika nie przekracza 109 zł - wysokości 20% przychodu,

4) z wypłacanych emerytom lub rencistom świadczeń pieniężnych z tytułu łączącego ich uprzednio z zakładem pracy stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także zapomóg innych niż wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 26 - w wysokości 20% przychodu,

5) z wynagrodzeń za udzielanie pomocy Policji, organom kontroli skarbowej, Straży Granicznej, Wojskowym Służbom Informacyjnym i Żandarmerii Wojskowej lub Urzędowi Ochrony Państwa, wypłacanych z funduszu operacyjnego - w wysokości 20% wynagrodzenia,

6) (skreślony)

7) od dochodów z nie ujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach - w wysokości 75% dochodu,

8) (skreślony)

9) od kwot wypłacanych po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, z wyjątkiem wypłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 59 - w wysokości 20% uzyskanego przychodu,

10) od dochodu członka pracowniczego funduszu emerytalnego z tytułu przeniesienia akcji złożonych na rachunku ilościowym do aktywów tego funduszu - w wysokości 20% uzyskanego dochodu,

11) od przychodów z tytułu zbycia prawa poboru akcji nowej emisji przez pracowniczy fundusz emerytalny w imieniu członka funduszu - w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

2. (skreślony)

3. Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-5 oraz 9 i 11, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

4. (skreślony)

5. Poczynając od roku podatkowego 1996 ulegają corocznie podwyższeniu kwoty określone:

1) w ust. 1 pkt 3 - w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali, o której mowa w art. 27 ust. 1,

2) (skreślony)

6. (skreślony)

7. (skreślony)

Rozdział 7

Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników

Art. 31. Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej “zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Art. 32. 1. Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia z zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:

1) za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali - 20% dochodu uzyskanego w danym miesiącu,

2) za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu,

3) za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę drugiego przedziału skali - 44% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

1a. Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok zamierza opodatkować dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, a za rok podatkowy przewidywane, określone w oświadczeniu:

1) dochody podatnika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub  dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej - zaliczki za wszystkie miesiące roku  podatkowego wynoszą 20% dochodu uzyskanego w danym miesiącu i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej,

2) dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego lub drugiego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów - zaliczki za miesiące od początku roku włącznie do miesiąca, w którym dochód podatnika przekroczył górną granicę drugiego przedziału skali, wynoszą 20%, a za miesiące następujące po tym miesiącu - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

1b. Płatnicy, którym podatnik złożył oświadczenie wymienione w ust. 1a, pobierają zaliczki według zasad określonych w ust. 1a pkt 1 i 2 począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało złożone oświadczenie.

1c. W razie faktycznej zmiany stanu upoważniającego do obniżki zaliczek lub utraty możliwości do opodatkowania dochodów zgodnie z art. 6, podatnik jest zobowiązany poinformować o tym płatnika; w tym przypadku od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik przestał spełniać warunki do obniżki zaliczek, zaliczki są pobierane według zasad określonych w ust. 1.

1d. Od 1998r. zaliczki w wysokości 20%, 32% i 44% dochodu, o których mowa w ust. 1 i 1a, wynoszą odpowiednio 19%, 30% i 40% dochodu.

2. Za dochód, o którym mowa w ust. 1, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 i 2a oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2. Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia ponoszone za podatnika lub inne nieodpłatne świadczenia przysługują podatnikowi za okres dłuższy niż miesiąc, przy obliczaniu zaliczek za poszczególne miesiące przyjmuje się ich wartość w wysokości przypadającej na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest możliwe określenie, jaka część tych świadczeń przypada za jeden miesiąc, a doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania spowodowałoby niewspółmiernie  wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład pracy, na wniosek podatnika, ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego.

3. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1, 1a i 2 zmniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale obowiązującej skali podatkowej, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że:

1) nie otrzymuje emerytury lub renty,

2) nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,

3) nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44,

4) nie otrzymuje świadczeń pieniężnych od organu zatrudnienia,

5) określa ten zakład pracy jako właściwy do stosowania odliczenia, o którym wyżej mowa, w przypadku gdy równocześnie osiąga od innych zakładów pracy dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy lub wykonywania pracy nakładczej.

3a. Oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, nie składa się, jeżeli stan faktyczny wynikający z oświadczenia złożonego w latach poprzednich nie uległ zmianie.

3b. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez zakład pracy zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

4. Pracownik jest obowiązany zawiadomić zakład pracy o zmianach stanu faktycznego wynikającego z oświadczenia przed wypłatą wynagrodzeń za miesiąc, w którym zaszła zmiana.

5. Zakład pracy może podwyższyć koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 2a, jeżeli pracownik złoży oświadczenie o spełnieniu warunku określonego w tym przepisie; przepisy ust. 3a i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 33. 1. Rolnicze spółdzielnie produkcyjne oraz inne spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną są obowiązane jako płatnicy pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od dokonywanych na rzecz członków spółdzielni lub ich domowników wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych, udziału w dochodzie podzielnym spółdzielni, a także uzyskiwanych od spółdzielni przez te osoby zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego.

2. Zaliczki, o których mowa w ust. 1, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1 -1d minus kwota obliczona zgodnie z art. 32 ust. 3.

3. Dla obliczenia zaliczek od wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych do opodatkowania przyjmuje się ich część ustaloną w takim stosunku procentowym, w jakim pozostawał w roku poprzedzającym rok podatkowy udział dochodu zwolnionego od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482), w ogólnej kwocie wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych, pomniejszoną o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2. Jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy nie wystąpił dochód określony w zdaniu poprzednim, płatnicy, o którym mowa w ust. 1, nie potrącają w roku podatkowym zaliczek na podatek dochodowy.

3a. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 2 i 3, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez spółdzielnię zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. Kwotę składki zmniejszającej zaliczkę oblicza się w sposób określony w ust. 3.

4. Po zakończeniu roku podatkowego płatnicy, o których mowa w ust. 1, ustalają za ten rok, zgodnie z ust. 3, udział dochodu zwolnionego od podatku dochodowego od osób prawnych w ogólnej kwocie wypłat z tytułu dniówek obrachunkowych i rozliczają podatek zgodnie z art. 37-40.

Art. 34. 1. Organy rentowe są zobowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od wypłacanych bezpośrednio przez te organy emerytur i rent oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego.

2. Zaliczki, o których mowa w ust. 1, za miesiące od stycznia do grudnia, ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1 - 1d odejmując kwotę obliczoną zgodnie z art. 32 ust. 3 miesięcznie.

3. Zaliczka, o której mowa w ust. 1, od zasiłków z ubezpieczenia społecznego wypłaconych bezpośrednio przez organ rentowy wynosi 20% kwoty zasiłków, a od 1998r. 19% kwoty zasiłków.

4. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 32 ust. 3, jeżeli:

1) wypłata zasiłków dotyczy okresu pełnego miesiąca kalendarzowego i związana jest z pozostawaniem w stosunku służbowym, w stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy oraz

2) łącznie z dokumentacją uzasadniającą wypłatę zasiłków organowi rentowemu złożone zostaje przez zasiłkobiorcę oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że w okresie zasiłkowym:

a) nie otrzymuje emerytury lub renty,

b) nie osiąga innych dochodów poza dochodami uzyskiwanymi w zakładzie pracy, w którym ubezpieczenie z tytułu zatrudnienia jest podstawą powstania prawa do zasiłku,

c) zakład pracy, o którym mowa pod lit. b), oblicza zaliczki od dochodów pracownika w sposób określony w art. 32 ust. 3,

d) nie otrzymuje zasiłku od organu zatrudnienia.

Przepis art. 32 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

4a. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 2 zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez organ rentowy zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

5. Organy rentowe, dokonując bezpośrednio wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego, związanych z pozostawaniem w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy, obowiązane są w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonały wypłaty zasiłku, przekazać informację według ustalonych wzorów podatnikowi oraz zatrudniającemu go zakładowi pracy o wysokości wypłaconego zasiłku oraz wysokości pobranej zaliczki na podatek.

6. W przypadku wypłaty zasiłków bezpośrednio przez organ rentowy po ustaniu zatrudnienia, zasady określone w ust. 3 i 4 oraz w art. 32 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7. Organy rentowe są obowiązane w terminie do końca lutego, po upływie roku podatkowego, dokonać rocznego obliczenia podatku należnego od podatników uzyskujących dochód z emerytur i rent, pomniejszając - na ich wniosek - ten dochód o wydatki określone w art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4, z wyjątkiem:

1) podatników, w stosunku do których ustał obowiązek poboru zaliczek,

2) podatników, którym zaliczki były ustalane w sposób określony w art. 32 ust. 1a - 1c, chyba że podatnik przed końcem roku podatkowego złoży oświadczenie o rezygnacji z zamiaru opodatkowania w sposób określony w art. 6.

Organy rentowe sporządzają według ustalonego wzoru obliczenie roczne w trzech egzemplarzach i jeden egzemplarz przesyłają podatnikowi do dnia 15 marca, a drugi w tym samym terminie urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika.

8. Organy rentowe nie dokonują rocznego obliczenia podatku dla podatników uzyskujących dochód z zasiłków wypłacanych bezpośrednio przez te organy, natomiast sporządzają informację, o której mowa w art. 39, według zasad określonych w ust. 7.

9. Jeżeli podatnik poza dochodami uzyskanymi od organu rentowego:

1) nie uzyskał w roku podatkowym innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 28 i 30,

2) nie korzysta z odliczeń, o których mowa w  art. 26 ust. 1 pkt 1, 2 i 5-9 oraz w art. 27a,

3) nie korzysta z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka bądź nie korzysta z możliwości opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4,

4) nie uzyskał dochodów powodujących obliczenie należnego podatku w sposób określony w art. 27 ust. 5, podatek wynikający z rozliczenia rocznego obniżony, z zastrzeżeniem art. 27b ust.. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez organ rentowy zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym jest podatkiem należnym od podatnika za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości.

10. Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych emerytur i rent lub zasiłków z ubezpieczenia społecznego, otrzymanych bezpośrednio z tego organu, a obowiązek poboru zaliczek przez ten organ trwa - organ rentowy odejmuje od dochodu kwoty zwrotów dokonanych w roku podatkowym przy ustalaniu wysokości zaliczek oraz w rocznym obliczeniu dochodu, zamieszczając na tym rozliczeniu odpowiednie informacje.

Art. 35. 1. Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane:

1) banki, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent,

2) jednostki organizacyjne uczelni, placówki naukowe, zakłady pracy oraz inne jednostki organizacyjne - od wypłacanych przez nie stypendiów,

3) organy zatrudnienia - od świadczeń wypłacanych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pomniejszonych o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, a także od świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy,

4) areszty śledcze oraz zakłady karne - od należności za pracę przypadającej tymczasowo aresztowanym oraz skazanym,

5) spółdzielnie - od oprocentowania wkładów pieniężnych członków spółdzielni, zaliczonego w ciężar kosztów spółdzielni,

6) oddziały Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - od wypłacanych żołnierzom świadczeń pieniężnych wynikających z przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Za stypendia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się w szczególności stypendia przyznawane uczestnikom studiów doktoranckich, stypendia naukowe, stypendia i inne należności otrzymywane przez osoby kierowane za granicę w celach naukowych, dydaktycznych lub szkoleniowych, stypendia za rozwiązywanie zadań badawczych i wdrożeniowych oraz przyznawane studentom studiów dziennych stypendia za wyniki w nauce i stypendia ministra za osiągnięcia w nauce.

3. Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1d, z tym że w przypadku poboru przez banki zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, zawartej z krajem, z którego pochodzą te emerytury lub renty.

3a. Podatnik przy odbiorze emerytury lub renty, o której mowa w ust. 3, może wpłacić bankowi ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika.

4. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 32 ust. 3:

1) (skreślony),

2) jeżeli zaliczkę pobierają płatnicy określeni w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, a podatnik przed pierwszą wypłatą  należności w roku podatkowym lub przed upływem miesiąca, w którym zaczął osiągać takie dochody, złoży płatnikowi oświadczenie według ustalonego wzoru, że nie osiąga równocześnie innych dochodów, z wyjątkiem określonych w art. 28 i 30.

5. Zaliczkę od przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, pobiera się w wysokości 20% przychodu, pomniejszoną o kwotę obliczoną zgodnie z art. 32 ust. 3.

6. Zaliczkę od przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, pobiera się w wysokości 20% przychodu.

7. Oddziały Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, dokonujące wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 6, związanych z pozostawaniem w stosunku służbowym, obowiązane są w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonały wypłaty świadczeń, przekazać informację według ustalonego wzoru podatnikowi oraz zatrudniającemu go pracodawcy.

8. Zaliczki, o których mowa w ust. 5 i 6, od 1998r. wynoszą 19% przychodu.

9. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 3-8, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez płatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

Art. 36. W stosunku do podatników którzy osiągają wyłącznie przychody z tytułu emerytur i rent nie podlegających podwyższeniu stosownie do art. 55 ust. 6 przy ustalaniu zaliczki oraz dokonywaniu obliczenia rocznego stosuje się odpowiednio przepis art. 27 ust. 2, z tym że zaliczkę ustala się w wysokości nadwyżki ponad 1/12 kwoty określonej w tym przepisie.

Art. 37. 1. Jeżeli podatnik, od którego zaliczki miesięczne pobierają płatnicy wymienieni w art. 31, 33 lub 35 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5, złoży płatnikowi przed dniem 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym oświadczenie sporządzone według ustalonego wzoru, które traktuje się na równi z zeznaniem, że:

1) poza dochodami uzyskanymi od płatnika nie uzyskał innych dochodów, z wyjątkiem:

a) zasiłków z ubezpieczenia społecznego pozostających w związku z zatrudnieniem u płatnika oraz

b) dochodów określonych w art. 28 i 30,

c) świadczeń pieniężnych wynikających z przepisów o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, pozostających w związku ze stosunkiem służbowym u płatnika,

2) nie korzysta z odliczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 6-9 oraz w art. 27a,

3) nie korzysta z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka bądź nie korzysta z możliwości opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4,

płatnik jest obowiązany sporządzić w trzech egzemplarzach według ustalonego wzoru roczne obliczenie podatku na zasadach określonych w art. 27 od dochodu uzyskanego przez podatnika za cały rok. Podatek wynikający z obliczenia rocznego obniżony przez płatnika, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym jest podatkiem dochodowym należnym od podatnika za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

1a. Przy dokonywaniu rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnik odlicza od dochodu potrącone w ciągu roku składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2, na wniosek podatnika:

1) przy ustalaniu dochodu uwzględnia koszty, o których mowa w art. 22 ust. 11,

2) odlicza od dochodu:

a) wydatki na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 3 - do wysokości wynikającej z przedstawionych przez podatnika dokumentów stwierdzających poniesienie tych wydatków,

b) zwrócone płatnikowi świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 - jeżeli nie zostały one potrącone od dochodu przy poborze zaliczek.

2. W przypadku uzyskania w ciągu roku podatkowego przez pracownika, członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, o którym mowa w ust. 1, dochodu z tytułu:

1) zasiłków z ubezpieczenia społecznego, wypłaconych bezpośrednio przez organ rentowy w związku z zatrudnieniem u płatnika - płatnik przy dokonywaniu rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest uwzględnić uzyskany przez pracownika (członka) dochód z tytułu zasiłków oraz pobrane przez organ rentowy zaliczki na podatek w wysokości wynikającej z otrzymanej, zgodnie z art. 34 ust. 5, informacji tego organu,

2) świadczeń pieniężnych wynikających z przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wypłacanych przez oddziały Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w związku ze stosunkiem służbowym u płatnika - płatnik przy dokonywaniu rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest uwzględnić uzyskane przez pracownika dochody z tytułu świadczenia pieniężnego oraz pobrane przez oddział Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zaliczki na podatek w wysokości wynikającej z otrzymanej zgodnie z art. 35 ust. 7 informacji tego oddziału.

Art. 38. 1. Płatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2, kwoty pobranych zaliczek na podatek, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, właściwego według siedziby płatnika, przesyłając równocześnie deklarację według ustalonego wzoru, która zawiera łączną sumę wypłat dokonanych w danym miesiącu z tytułów określonych w art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1, kwotę potrąconego podatku dochodowego oraz kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, a także kwotę podatku wpłaconego na rachunek urzędu skarbowego; jeśli pomiędzy kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji.

2. Płatnicy będący zakładami pracy chronionej lub zakładami aktywności zawodowej kwoty pobranych zaliczek na podatek od przychodów z tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, wypłacanych przez te zakłady, a także różnicę podatku, o której mowa w ust. 3, przekazują:

1) w 10% na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

2) w 90% na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

3. Różnicę pomiędzy podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego. Różnicę tę, na wniosek podatnika, w przypadku emerytów i rencistów - również z urzędu, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego. W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami za te miesiące. Jeżeli obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, zwraca się ją podatnikowi gotówką. Zwrotu nadpłaty w gotówce dokonuje płatnik.

4. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji, o której mowa w ust. 1.

5. Płatnicy dokonują rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w art. 37, w terminie do końca lutego po upływie roku podatkowego. Jeden egzemplarz rocznego obliczenia płatnik doręcza podatnikowi do dnia 31 marca, a drugi przekazuje w terminie do dnia 15 kwietnia urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 - do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Art. 39. 1. Płatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, są obowiązani w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku podatkowym sporządzić w trzech egzemplarzach według ustalonego wzoru informację dla podatników, którym nie dokonano rocznego obliczenia podatku, wskazującą wysokość uzyskanych przez nich dochodów oraz potrąconych przez płatnika w roku podatkowym składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2, składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, a także należnego i pobranego podatku. Jeden egzemplarz informacji płatnik doręcza podatnikowi do dnia 31 marca, a drugi przekazuje w terminie do dnia 15 kwietnia urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 - do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

2. Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy ci są zobowiązani sporządzić informację określoną w ust. 1 i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika lub urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrana została ostatnia zaliczka.

3. (skreślony)

4. (skreślony)

Art. 40. Podatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, jeżeli osiągają inne dochody, od których płatnicy nie mają obowiązku poboru zaliczek na podatek, są obowiązani wpłacić zaliczki na podatek należny od tych dochodów według zasad określonych w art. 44.

Art. 41. 1. Osoby fizyczne będące przedsiębiorcami oraz osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności osobom określonym w art. 3 z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 5-8, z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów oraz praw do projektów wynalazczych, topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z tytułu zakupu tych praw, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 20% należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9.

1a. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej przez płatnika, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

2. Płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od wypłaconych należności z tytułu umów o dzieło lub umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

3. (skreślony)

3a. Banki prowadzące kasy mieszkaniowe są obowiązane pobierać, jako płatnicy, zaliczki na podatek dochodowy w przypadkach, o których mowa w art. 27a ust. 13 pkt 4 i 5, w wysokości 20% wycofanej kwoty, nie wyższej jednak od 20% kwoty określonej zgodnie z art. 27a ust. 2, chyba że osoba wycofująca oszczędności złoży oświadczenie, że wycofane oszczędności nie były odliczone od podatku osoby wycofującej ani od podatku rodziców, albo że wycofane oszczędności po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania zostaną wydatkowane zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez kasę mieszkaniową.

4. Płatnicy wymienieni w ust. 1 są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat z tytułu:

1) dochodów, o których mowa w art. 29, wypłacanych osobom określonym w art. 4,

2) dochodów, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1-4.

4a. Otwarte fundusze emerytalne są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od wypłat, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 9.

4b. Pracownicze fundusze emerytalne są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od:

a) dochodów, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 10;

b) przychodów, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 11.

5. W razie przeznaczenia dochodu na powiększenie kapitału zakładowego lub akcyjnego płatnicy, o których mowa ust. 4, pobierają zryczałtowany podatek dochodowy w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego lub akcyjnego.

5a. W latach 1995 - 1997 spółdzielnie nie pobierają zryczałtowanego podatku dochodowego według zasad określonych w ust. 5; spółdzielnie pobierają jednak zryczałtowany podatek w razie zwrotu kwot przekazanych w tych latach z dochodu uzyskanego przez spółdzielnie, przeznaczonego na powiększenie udziałów.

6. Jednostki organizacyjne Policji, kontroli skarbowej, Straży Granicznej, Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej lub Urzędu Ochrony Państwa są obowiązane, jako płatnicy, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat z tytułów określonych w art. 30 ust. 1 pkt 5.

7. Jeżeli przedmiotem wygranych lub nagród w konkursach są rzeczy, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę należnego podatku zryczałtowanego przed wydaniem rzeczy.

Art. 41a. Płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 1, na wniosek podatnika, obliczają i pobierają w ciągu roku wyższe zaliczki na podatek dochodowy niż obliczone w wysokości określonej w tym przepisie.

Art. 41b. Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).

Art. 42. 1. Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranego podatku (zaliczek) w terminie do dnia 7 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano:

1) zaliczkę na podatek dochodowy - na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika,

2) zryczałtowany podatek, o którym mowa w art. 41 ust. 4-6 - na rachunek urzędu skarbowego właściwego dla siedziby płatnika, a w przypadku podatników określonych w art. 4 - na rachunek urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

2. W terminie przekazania kwoty pobranego podatku (zaliczek) płatnicy są obowiązani przesłać:

1) podatnikom określonym w art. 4 - imienne informacje o wysokości dochodu i  pobranego zryczałtowanego podatku, sporządzone według ustalonego wzoru,

2) urzędom skarbowym, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - zbiorcze deklaracje według ustalonego wzoru.

3. W terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku podatkowym płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 3a, oraz urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania podatnika imienne informacje o wysokości dochodu i składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, a także o pobranych zaliczkach na podatek, sporządzone według ustalonego wzoru. W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed terminem, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest on obowiązany przesłać tę informację w  terminie do dnia zaprzestania działalności.

Art. 43. 1. Podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy właściwemu urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym.

2. Jeżeli dochód z działów specjalnych produkcji rolnej jest ustalany na podstawie ksiąg, podatnicy składają ponadto właściwemu urzędowi skarbowemu w terminie określonym w ust. 1 deklarację o wysokości przewidywanego dochodu w roku następnym.

3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani zawiadomić właściwy urząd skarbowy w terminie 7 dni o:

1) zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji,

2) zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji,

3) rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

4. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją tego urzędu skarbowego obniżone, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej w tym miesiącu zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, w terminach określonych w art. 44 ust. 6.

5. Jeżeli podatnicy, o których mowa w ust. 1, osiągają poza dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej inne dochody, od dochodów tych opłacają zaliczki według zasad określonych w art. 44, bez łączenia tych dochodów z dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej.

Art. 44. 1. Podatnicy osiągający dochody:

1) z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,

2) (skreślony),

3) ze stosunku pracy otrzymywane z zagranicy,

4) z emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy bez pośrednictwa banków wymienionych w art. 35 ust. 1 pkt 1,

5) z najmu lub dzierżawy,

 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3.

2. Dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub urząd skarbowy zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2.

3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący sposób:

1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,

2) zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 26a i 27,

3) zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu  osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.

3a. Podatnicy uzyskujący dochody z działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli otrzymują te dochody bez pośrednictwa płatników, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 20% dochodu za miesiące, w których uzyskali ten dochód, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca za miesiąc poprzedni, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego. W terminach płatności zaliczek podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

3b. Zaliczki, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 oraz w ust. 3a, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej bezpośrednio w tych miesiącach przez podatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

4. Podatek od dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 3, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% tego dochodu. Podatek jest płatny w terminie płatności zaliczki za ostatni miesiąc prowadzenia działalności. W tym przypadku podatnik jest obowiązany dołączyć do deklaracji, o której mowa w ust. 6, spis pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących środkami trwałymi, wycenionych według cen zakupu.

5. Jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w przepisach poprzedzających byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego na dany rok dochodu, urząd skarbowy na wniosek podatnika może odpowiednio ograniczyć wysokość tych zaliczek.

6. Zaliczki miesięczne, od przychodów wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 5, za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia. W terminach płatności zaliczek za miesiące od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.

6a. Zaliczki miesięczne, od przychodów wymienionych w ust. 1 pkt 3 i 4, za okres od stycznia do listopada uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego. W terminach płatności zaliczek od stycznia do listopada podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym deklaracje, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku.

7. Podatnicy czasowo przebywający za granicą, którzy osiągają dochody ze źródeł przychodów położonych za granicą, jeżeli te dochody nie są zwolnione od podatku w Polsce, są obowiązani wpłacić zaliczkę na podatek od tych dochodów w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym wrócili do kraju.

8. Podatnicy osiągający dochody ze sprzedaży udziałów, akcji, obligacji lub innych papierów wartościowych, z zastrzeżeniem art. 52 pkt 1 lit. a), są obowiązani wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 20% uzyskanego dochodu z tej sprzedaży w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskali dochód, i w tym terminie składać urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego dochodu.

9. Zaliczki, o których mowa w ust. 8, od 1998r. wynoszą 19% uzyskanego dochodu.

Art. 44a. Spółdzielnie mieszkaniowe są obowiązane sporządzić za rok kalendarzowy, w dwóch egzemplarzach, według ustalonego wzoru, imienne informacje o wysokości wycofanego wkładu budowlanego lub mieszkaniowego i przesłać je, w terminie do 28 lutego następującego po roku podatkowym:

1) osobom, które wycofały ze spółdzielni wkład budowlany lub mieszkaniowy wniesiony do spółdzielni od 1 stycznia 1992r.,

2) urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby wycofującej wkład.

Art. 44b. Kasy oszczędnościowo-budowlane są obowiązane sporządzić w dwóch egzemplarzach, według ustalonego wzoru, imienne informacje o wysokości premii mieszkaniowej dopisanej do stanu oszczędności na imiennym rachunku docelowego oszczędzania i przesłać je w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku podatkowym, w którym dopisano premię mieszkaniową:

1) osobom, do których rachunku dopisano premię mieszkaniową,

2) urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby, o której mowa w pkt 1.

Rozdział 8

Zeznania podatkowe

Art. 45. 1. Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym według ustalonego wzoru w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.

2. Obowiązek złożenia zeznania nie dotyczy podatników wymienionych w art. 37.

3. Zeznaniem, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje się dochodów wymienionych w art. 24 ust. 3, z wyjątkiem dochodu z likwidacji działalności gospodarczej, dokonanej w grudniu roku podatkowego, i art. 28-30.

3a. W przypadkach:

1) określonych w art. 27a ust. 13,

3) odliczenia od podatku wydatków poniesionych na zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu, a następnie zbycia tego gruntu lub prawa

- podatnik jest obowiązany wykazać i doliczyć kwoty uprzednio odliczone do podatku należnego za rok podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności.

4. Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminie określonym w ust. 1 wpłacić różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez płatników.

5. Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe (handlowe) dołączają do zeznania sprawozdanie finansowe.

6. Podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której ustali inną wysokość podatku. W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, urząd skarbowy wyda decyzję ustalającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

7. Podatnicy, o których mowa w art. 4, jeżeli osiągają dochody ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez pośrednictwa płatników lub za pośrednictwem płatników nie obowiązanych do dokonania rocznego obliczenia podatku, jeżeli zamierzają opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed terminem, o którym mowa w ust. 1, są obowiązani złożyć zeznanie za rok podatkowy urzędowi  skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych przed opuszczeniem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zakończeniem prowadzenia na tym terytorium działalności.

Art. 45a. Minister Finansów ze względu na ochronę tajemnicy państwowej może uregulować odrębnie tryb poboru podatku dochodowego oraz tryb składania informacji i zeznań podatkowych niż określony w art. 38, 39, 41, 42 i 45.

Rozdział 9

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 46. W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253) w art. 9 w ust. 1 pkt 22 otrzymuje brzmienie: “22) przychody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach określonych w odrębnej ustawie o zatrudnieniu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych,”

Art. 47. W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 23 skreśla się,

2) w art. 26 skreśla się pkt 6.

Art. 48. W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192, z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) w art. 107 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 1 po wyrazach “Organ rentowy” dodaje się wyrazy  “- po odliczeniu należnego podatku dochodowego -”,

2) w ust. 3 po wyrazach “Świadczenia alimentacyjne” dodaje się wyrazy “- po odliczeniu należnego podatku dochodowego  -”.

Art. 49. W ustawie z dnia 24 października 1986 r. o zakładowych funduszach socjalnym i mieszkaniowym w jednostkach gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1990 r. Nr 58, poz. 343) w art. 4 i w art. 7 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: “2a. W 1992 r. podstawę odpisów, o których mowa w ust. 2, zwiększa się o 20%.”

Art. 50. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 49, poz. 216) w art. 9 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie: “11) dochody podatników zatrudniających osoby niepełnosprawne w zakresie i na zasadach określonych w odrębnej ustawie o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych,”.

Art. 51. W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 46, poz. 201) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 7 otrzymuje brzmienie: “Art. 7 Wpłaty o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2, nie stanowią kosztu uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.”;

2) w art. 8:

a) w ust. 1 wyrazy “art. 4 i art. 6 ust. 2” zastępuje się wyrazami “art. 4, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 3 i art. 20  ust. 3 pkt 1”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:  “2. Zakłady pracy dokonują wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 1 i w art. 20 ust. 3, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych deklarację według ustalonego wzoru.”,

c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: “3. Od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych dotyczących wpłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 17 ust. 3 i art. 20 ust. 3 pkt 1, zakładom pracy przysługuje odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Socjalnej.”;

3) w art. 17 w ust. 1 wyrazy “w podatku dochodowym, podatku od płac lub od wynagrodzeń” zastępuje się wyrazami “w podatku dochodowym i w podatku od płac”;

4) w art. 20 dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 5 i dodaje nowy ust. 4 w brzmieniu: “4. Termin przekazania środków, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 17 ust. 3, ustala się na 20 dzień każdego miesiąca  następującego po miesiącu, za który przysługują zwolnienia podatkowe.”;

5) w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie: “4. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrami Finansów oraz Zdrowia i Opieki Społecznej, w drodze rozporządzenia, określa zasady wykorzystywania środków funduszu rehabilitacji oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystywania tych środków.”

Rozdział 10

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 52. Zwalnia się od podatku dochodowego:

1) w okresie od dnia 1 stycznia 1993r. do dnia 31 grudnia 2000r. dochody:

a) ze sprzedaży obligacji Skarbu Państwa wyemitowanych po 1 stycznia 1989r. oraz obligacji wyemitowanych po 1 stycznia 1997r. przez jednostki samorządu terytorialnego, a także akcji dopuszczonych do obrotu publicznego, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż tych obligacji lub akcji jest przedmiotem działalności gospodarczej,

b) ze sprzedaży na giełdzie papierów wartościowych albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym świadectw udziałowych wymienialnych na akcje narodowych funduszy inwestycyjnych oraz świadectw udziałowych wymienialnych na akcje funduszy przemysłowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 41; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż tych świadectw jest przedmiotem działalności gospodarczej,

c) (skreślony)

2) wypłacane po dniu 31 grudnia 1991 r. należne za okres do 31 grudnia 1991 r.:

a) przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz z tytułu umów o pracę nakładczą,

b) prowizje, premie, nagrody z zysku (dochodu) oraz nagrody z zakładowego funduszu nagród należne z tytułów, o których mowa pod lit. a),

- jeżeli przychody te były zwolnione w 1991 r. od podatku od  wynagrodzeń na podstawie przepisów płacowych;

3) odprawy emerytalno-rentowe, nagrody jubileuszowe i inne jednorazowe wypłaty, do których pracownik nabył prawo w 1992 r. i o których podstawę naliczania stanowi wynagrodzenie ustalone według stawek lub kwot  obowiązujących do 31 grudnia 1991 r., jeżeli przychody te były zwolnione w 1991 r. od podatku od wynagrodzeń na podstawie przepisów płacowych;

4) krajowe emerytury i renty oraz inne świadczenia z ubezpieczenia społecznego należne za okres do dnia 31 grudnia 1991 r.,

5) dochody ze sprzedaży świadectw rekompesacyjnych.

Art. 53. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może zwolnić od podatku dochodowego całkowicie lub częściowo inne rodzaje dochodów niż wymienione w art. 21 ust. 1 i określić warunki tego zwolnienia.

Art. 54. 1. Z dniem 1 stycznia 1992 r. tracą moc:

1) ustawa z dnia 4 lutego 1949 r. o podatku od wynagrodzeń (Dz. U. Nr 7, poz. 41, z 1956 r. Nr 44, poz. 201, z 1959 r. Nr 11, poz. 69 i z 1963 r. Nr 57, poz. 309),

2) ustawa z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U. z 1987 r. Nr 12, poz. 77, z 1989 r. Nr 3, poz. 12, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 21, poz. 126 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30) - w części dotyczącej podatku od płac,

3) ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym (Dz. U. Nr 42, poz. 188, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1988 r. Nr 34, poz. 254, z 1989 r. Nr 35, poz. 35, poz. 192 i z 1991 r. Nr 78, poz. 345),

4) ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 147, Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r. Nr 9, poz. 30, Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253),

5) ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 52, poz. 268, z 1986 r. Nr 46, poz. 225, z 1988 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 7, poz. 45, Nr 10, poz. 53, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1991 r. Nr 7, poz. 24) - w zakresie dotyczącym podatku rolnego od dochodów osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej,

6) art. 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Nr 60, poz. 253),

7) przepisy ustaw szczególnych, w części zawierającej przedmiotowe lub podmiotowe zwolnienie osób fizycznych od podatków, o których mowa w pkt 1-5, albo obniżki tych podatków.

2. Przepisy:

1) ustaw wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3-7 mają zastosowanie przy opodatkowaniu dochodów osiągniętych do dnia 31 grudnia 1991 r.

2) ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 2 mają zastosowanie przy opodatkowaniu wynagrodzeń obciążających koszty działalności jednostek gospodarczych do dnia 31 grudnia 1991 r.

3. Ulgi mieszkaniowe i inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 oraz ulgi inwestycyjne przyznane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 4 i 5, nie wyczerpane w okresie do dnia 1 stycznia 1992 r., stosuje się odpowiednio do dochodu i podatku dochodowego pobieranego na podstawie niniejszej ustawy.

4. (skreślony)

5. Okresowe zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 10 oraz art. 22 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 4 pozostają w mocy do czasu ich wygaśnięcia.

6. U podatników, którzy na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 3 gromadzili dochody na specjalnym rachunku bankowym, kwoty podjęte z tego rachunku po dniu 1 stycznia 1992 r. traktuje się jako dochód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy, z tym jednak że w 1992 r. zwalnia się od podatku dochodowego takie kwoty do wysokości nie przekraczającej kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału w skali określonej w art. 27 ust. 1. W tym wypadku, jeżeli podatnik osiąga również inne dochody, z wyjątkiem określonych w art. 28, 30 i art. 41 ust. 3, dla ustalenia obowiązku podatkowego i wysokości podatku należnego od tych dochodów łączy się je z kwotą pobraną ze specjalnego rachunku bankowego.

Art. 55. 1. Zakłady pracy podwyższą pracownikom wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r., przeliczając je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tego wynagrodzenia nie było ono niższe niż wynagrodzenia za ten miesiąc przed przeliczeniem, z zastrzeżeniem ust. 2-5. W wypadku gdy wynagrodzenie należne za styczeń 1992 r. zostanie wypłacone przed dniem 1 stycznia tego roku, zakład pracy podwyższa wynagrodzenie należne za luty 1992 r.

2. Za wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, uważa się należne ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz z tytułu umowy o pracę nakładczą wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, wynikające z obowiązujących w zakładzie pracy przepisów o wynagradzaniu.

3. Wynagrodzenie pracownika po przeliczeniu, o którym mowa w ust. 1, nie może być wyższe niż 125% wynagrodzenia przed przeliczeniem.

4. Składniki wynagrodzenia wypłacane za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, przysługujące pracownikowi po dniu 31 grudnia 1991 r., z wyjątkiem wymienionych w ust. 5, w wysokości wynikającej z ostatniej ich wypłaty i obliczonej na okres 1 miesiąca, dodaje się do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, przed jego przeliczeniem.

5. Przy przeliczaniu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się:

1) odpraw emerytalno-rentowych, nagród jubileuszowych oraz innych jednorazowych wypłat wynagrodzeń i świadczeń związanych z pracą,

2) nagród,

3) wynagrodzeń zwolnionych od podatku dochodowego,

4) składników wynagrodzeń, których wysokość ustalana jest w relacji do najniższego wynagrodzenia ustalonego z uwzględnieniem podatku dochodowego,

5) wynagrodzenia otrzymywane przez pracownika w innym zakładzie pracy oraz dochodów z innych tytułów.

6. Organy rentowe podwyższą należne od dnia 1 stycznia 1992 r. krajowe emerytury i renty, przeliczając je w taki sposób, aby po potrąceniu podatku dochodowego od tych emerytur i rent emerytury i renty nie były niższe niż przed przeliczeniem, a także wskaźniki wysokości świadczeń oraz wysokości wynagrodzenia  nie uległy obniżeniu. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7. (skreślony)

8. Ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym jest mowa o wynagrodzeniu, uposażeniu, przychodzie, dochodzie, podstawie wymiaru składek, przeciętnym wynagrodzeniu, przewidywanym przeciętnym wynagrodzeniu - należy przez to rozumieć po dniu 31 grudnia 1991 r. kwoty uwzględniające podatek dochodowy, z zastrzeżeniem ust. 9 i 10.

9. Wskaźnik pierwszej w 1992 r. waloryzacji emerytur i rent ustala się dzieląc kwotę przewidywanego na dany kwartał przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń wynagrodzenia z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego przez kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji. Kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia bez uwzględnienia zwiększeń wynagrodzenia z tytułu wprowadzenia podatku dochodowego ogłosi Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w trybie określonym w odrębnej ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich  rodzin.

10. Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono w okresie kwartału, w którym wskaźnik waloryzacji ustala się w myśl ust. 9, podstawę wymiaru tych świadczeń oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego przeciętnego wynagrodzenia w kwartale, w którym przeprowadzono waloryzację, przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.

11. Przy ustalaniu wysokości świadczeń, o które wniosek zgłoszono poczynając od kwartału następnego po kwartale, w którym wskaźnik waloryzacji ustalono w myśl ust. 9, podstawę wymiaru tych świadczeń oblicza się mnożąc kwotę przewidywanego  przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale w rozumieniu ust. 8 przez wskaźnik wysokości wynagrodzenia.

12. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi sposób przeliczenia wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1-5, oraz emerytur i rent, o których mowa w ust. 6, i zasiłków z ubezpieczenia społecznego.

Art. 56. 1. W związku z wprowadzeniem podatku dochodowego wysokość zasiłków (dodatków), które były określone od kwoty najniższej emerytury lub przeciętnego wynagrodzenia, ulega ponownemu określeniu. Nowa wysokość tych świadczeń nie może być niższa od kwot tych zasiłków (dodatków) przysługujących w dniu 31 grudnia 1991 r.

2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wysokość zasiłków (dodatków), o których mowa w ust. 1, w relacji do przeciętnego wynagrodzenia obejmującego podatek dochodowy.

Art. 57. 1. Do czasu wygaśnięcia skutków prawnych umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia, zawartych na podstawie odrębnych przepisów, źródłem przychodów w rozumieniu art. 10 jest również działalność wykonywana na podstawie tych umów.

2. Przychód z działalności, o której mowa w ust. 1, ustala się według zasad określonych w art. 14. Przy ustalaniu dochodu odpłatność na rzecz zleceniodawcy wynikająca z umowy na warunkach zlecenia stanowi koszt uzyskania, jeżeli odnosi się do danego roku podatkowego, chociażby jej jeszcze nie poniesiono.

3. Podatnicy, którzy osiągają dochody określone w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne na podatek oraz składać zeznania roczne według zasad określonych w art. 44 i 45.

Art. 58. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem art. 46, 47, 50 i 51, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1991 r.


Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r.
Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Dz. U. 1998 r. Nr 144 poz.930

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Rozdział 3 Karta podatkowa

Rozdział 4 Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych

Rozdział 5 Przepisy wspólne

Załączniki

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą oraz prze osoby duchowne.

Art. 2. 1. Osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opłacają zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1) ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

2) karty podatkowej.

2. Osoby duchowne, prawnie uznanych wyznań, opłacają zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych.

3. Wpływy z podatku dochodowego opłacanego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych stanowią dochód budżetu państwa.

4. Wpływy z karty podatkowej stanowią dochody gmin.

Art. 3. Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932 - 934 i Nr 141, poz. 943 i 945 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756 i Nr 137, poz. 887), zwanej dalej “ustawą o podatku dochodowym”.

Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) działalność usługowa - pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji wyrobów i usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264), z zastrzeżeniem pkt 2-4,

2) działalność gastronomiczna - usługi związane z przygotowaniem posiłków oraz sprzedażą posiłków i towarów,

3) działalność usługowa w zakresie handlu - sprzedaż w stanie nie przetworzonym nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone w mniejsze opakowania albo rozlane w butelki, puszki lub mniejsze pojemniki,

4) działalność usługowa w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu - sprzedaż detaliczną towarów ze skrzyni, walizy, kosza, z samochodu, wozu konnego albo w inny sposób przenoszonych lub przewożonych z miejsca na miejsce,

5) działalność wytwórcza - działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika,

6) towary - towary handlowe, surowce i materiały podstawowe, z tym że:

a) towarami handlowymi są towary (wyroby) zakupione z przeznaczeniem do dalszej odprzedaży w stanie nie przetworzonym,

b) surowcami i materiałami podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone, z tym że za surowce i materiały podstawowe nie uważa się paliw i olejów zużywanych w transporcie,

7) dowody zakupu - otrzymane faktury, rachunki, paragony, dowody wewnętrzne oraz opis otrzymanego towaru; do udokumentowania zakupów towarów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

8) karty przychodów - indywidualne (imienne) karty przychodów pracowników prowadzone przez podatników dokonujących pracownikom wypłat należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym,

9) podatek dochodowy na ogólnych zasadach - podatek dochodowy od osób fizycznych opłacany przy zastosowaniu podstawy obliczania podatku, o której mowa w art. 26 ustawy o podatku dochodowym, i skali, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym,

10) księgi - księgi rachunkowe albo podatkową księgę przychodów i rozchodów, prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

11) gospodarstwo rolne - gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.

Art. 5. Podatnicy opodatkowani na zasadach określonych w ustawie nie mają obowiązku prowadzenia ksiąg, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Rozdział 2

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Art. 6. 1. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 8, podlegają przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, zwanej dalej “spółką”.

2. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również przychody:

1) rolników prowadzących gospodarstwo rolne:

a) ze sprzedaży piasku, żwiru, kamieni, gliny, glinki, torfu i innych minerałów wydobywanych z gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,

b) z usług świadczonych osobiście lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym w zakresie przewozu mleka do punktów skupu, zrywki i wywozu drewna z lasu do punktów przeładunkowych oraz przewozu uczniów do szkół,

c) z usług o charakterze agrotechnicznym i przewozowym, świadczonych na rzecz kół łowieckich,

2) osób fizycznych z tytułu świadczenia usług hotelarskich, polegających na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych, w tym również takich usług połączonych z wydawaniem posiłków, jeżeli łączna liczba pokoi, w tym także w domkach turystycznych, nie przekracza 12,

3) osób fizycznych z działalności gospodarczej w zakresie wytwórczości ludowej i artystycznej, wykonywanej osobiście lub z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, jeżeli:

a) sprzedają wytwarzane przez siebie wyroby lub świadczą usługi w zakresie wytwórczości ludowej lub artystycznej wyłącznie na rzecz osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej oraz osób fizycznych będących przedsiębiorcami; na równi z usługami traktuje się wytwarzanie wyrobów o charakterze ludowym i artystycznym z materiałów powierzonych oraz naprawę tych wyrobów,

b) ze sprzedaży wyrobów lub świadczenia usług osiągają przychody w kwocie nie przekraczającej 40 000 zł rocznie,

c) założą książkę zamówień.

3. Wytwórczością ludową i artystyczną, o której mowa w ust. 2 pkt 3, jest działalność polegająca na wytwarzaniu wyłącznie w sposób rękodzielniczy, przy zastosowaniu obróbki maszynowej jedynie do wstępnej obróbki surowca, wyrobów zakwalifikowanych przez komisje etnograficzno-artystyczne Stowarzyszenia Twórców Ludowych, Fundacji “Cepelia” - Polska Sztuka i Rękodzieło oraz Fundacji Ochrony i Rozwoju Twórczości Ludowej, których wykaz stanowi załącznik nr 1 do ustawy.

4. Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:

1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nie przekraczającej 400 000 zł, lub

b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 400 000 zł,

2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

5. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadził działalność samodzielnie, a także w formie spółki, opłaca w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych:

1) odrębnie z działalności wykonywanej samodzielnie i odrębnie z działalności wykonywanej w formie spółki, gdy spełnia warunki określone w ust. 4 pkt 1, albo

2) z działalności wykonywanej samodzielnie, gdy spełnia warunek określony w ust.4 pkt 1 lit. a), a z działalności wykonywanej w formie spółki - gdy spełnia warunek określony w ust.4 pkt 1 lit. b).

6. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych opłacają również podatnicy, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadzili działalność samodzielnie lub w formie spółki, z której przychody były opodatkowane wyłącznie w formie karty podatkowej, lub za część roku były opodatkowane w formie karty podatkowej i za część roku na ogólnych zasadach, a łączne przychody w roku poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły kwoty 400 000 zł; w tych przypadkach przychody opodatkowane w formie karty podatkowej oblicza się wyłącznie na podstawie wystawionych faktur lub rachunków. Do podatników tych stosuje się odpowiednio przepisy ust. 4 i 5.

Art. 7. 1. Do podatników rozpoczynających działalność w roku podatkowym, którzy w poprzednim roku podatkowym nie prowadzili działalności, opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych stosuje się od dnia uzyskania pierwszego przychodu. W przypadku nowo utworzonej spółki za rozpoczęcie działalności uważa się datę uzyskania pierwszego przychodu przez tę spółkę.

2. Nie stanowi rozpoczęcia działalności w roku podatkowym:

1) całkowita lub częściowa zmiana branży lub przedmiotu działalności,

2) zmiana umowy spółki lub zmiana wspólnika.

Art. 8. 1. Przepisów rozdziału 2, z wyjątkiem art. 6 ust. 2, nie stosuje się do podatników:

1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3,

2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego,

3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a) prowadzenia aptek,

b) działalności w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenia lombardów),

c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d) wykonywania wolnych zawodów,

e) świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 4,

4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów,

5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym:

a) po zmianie działalności wykonywanej samodzielnie na działalność prowadzoną na imię obojga małżonków, w tym także w formie spółki z małżonkiem,

b) po zmianie działalności wykonywanej na imię obojga małżonków, w tym także w formie spółki z małżonkiem, na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c) po zmianie działalności wykonywanej samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

- jeżeli małżonek lub małżonkowie, na imię których prowadzona była działalność przed zmianą, opłacali z tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach,

6) rozpoczynających działalność samodzielnie lub w formie spółki, jeżeli podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników, przed rozpoczęciem działalności w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym rok podatkowy, wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres działalności podatnika lub spółki.

2. Jeżeli podatnicy wymienieni w ust. 1 pkt 6 nie zamierzają wykonywać działalności na rzecz byłych lub obecnych pracodawców, mogą do dnia rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 7, zawiadomić urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania podatnika o korzystaniu z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W przypadku gdy podatnik lub spółka dokona sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub uzyska przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, traci prawo do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

4. Nie wyłącza opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych osiąganie dodatkowo przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze.

5. Przychody, o których mowa w ust. 4, podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach.

Art. 9. 1. Podatnik może zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy. Zrzeczenie może być dokonane nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w ciągu roku.

2. Zrzeczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik dokonuje przez złożenie urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika pisemnego oświadczenia. W wypadku prowadzenia działalności w formie spółki, wszyscy wspólnicy składają wspólne oświadczenie urzędom skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania każdego ze wspólników.

3. Podatnik jest obowiązany w terminie siedmiu dni od dnia złożenia oświadczenia o zrzeczeniu złożyć:

1) urzędowi skarbowemu, o którym mowa w art. 29 ust. 3 lub 4, wniosek o zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, jeżeli wybierze tę formę i spełnia warunki określone w rozdziale 3, albo

2) urzędowi skarbowemu, właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, zawiadomienie o założeniu właściwych ksiąg od dnia 1 stycznia roku podatkowego lub od dnia rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, jeżeli wybierze opłacanie podatku dochodowego na ogólnych zasadach.

4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może być również złożone w tym samym oświadczeniu, w którym podatnik zrzeka się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Art. 10. Zwolnienia od podatku dochodowego, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 35, 43, 46, 48 ustawy o podatku dochodowym, stosuje się odpowiednio do podatników opłacających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wymienionych w art. 6 ust. 1.

Art. 11. 1. Podatnik uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1, opłacający podatek w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, może odliczyć od przychodów stratę, o której mowa w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym, oraz wydatki określone w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie zostały odliczone od dochodu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.

2. W przypadku dokonywania odliczeń od przychodu stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 ust. 3 i art. 26 ust. 2-12 ustawy o podatku dochodowym.

3. Za wydatki na cele rehabilitacyjne ponoszone przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, uważa się wydatki poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

3) zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjno-usprawniającym,

6) odpłatność za pobyt na leczeniu sanatoryjnym, za pobyt w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych i szkolno-wychowawczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjno-usprawniające,

7) opłacanie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nie przekraczającej w roku podatkowym trzykrotności najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy,

8) utrzymanie przez osoby niewidome, o których mowa w pkt 7, psa przewodnika - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt 7,

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

10) opłacanie tłumacza języka migowego,

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych,

12) leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy  faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą odpowiadającą 20% najniższego wynagrodzenia pracowników, określonego w odrębnych przepisach, za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo),

13) odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a),

14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne do lat 16, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt 7,

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem na:

a) turnusie rehabilitacyjno-usprawniającym,

b) leczeniu sanatoryjnym w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych oraz szkolno-wychowawczych,

c) koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych.

4. Wydatki na cele rehabilitacyjne wymienione w ust. 3 podlegają odliczeniu od przychodu, jeżeli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo finansowane z tych funduszy, odlicza się różnicę pomiędzy poniesionymi podatkami a kwotą sfinansowaną z zakładowego funduszu albo Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub zwróconą z jakichkolwiek środków.

5. Podstawą do odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 3, jest posiadanie dowodu poniesienia tych wydatków, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 3 pkt 7, 8 i 14.

6. Warunkiem odliczenia, o którym mowa w ust. 5 jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo

3) orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

7. Przepisy ust. 3-6 stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty najniższego wynagrodzenia pracowników za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy.

8. Ilekroć w przepisach ust. 3-7 jest mowa o osobach zaliczonych do:

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

9. Odliczenie, o którym mowa w ust. 5, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane prze właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. lub w odniesieniu do dzieci do lat 16 orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez lekarza specjalistę lub właściwą przychodnię specjalistyczną publicznej służby zdrowia.

Art. 12. 1. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

1) 8,5%:

a) przychodów z działalności usługowej, w tym z działalności gastronomicznej w zakresie przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu, z zastrzeżeniem pkt 2 i 3,

b) przychodów z działalności polegającej na wytwarzaniu przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego,

c) prowizji uzyskanej przez komisanta za sprzedaży na podstawie umowy komisu,

d) prowizji uzyskanej przez kolportera prasy na podstawie umowy o kolportaż prasy,

e) przychodów określonych w art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. b) i c),

f) przychodów ze świadczenia usług, określonych w art. 6 ust. 2 pkt 3,

2) 5,5%:

a) przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton,

b) uzyskanej prowizji z działalności handlowej w zakresie sprzedaży jednorazowych biletów komunikacji miejskiej, znaczków do biletów miesięcznych, znaków opłaty skarbowej, znaczków pocztowych, żetonów i kart magnetycznych do automatów,

c) przychodów z działalności wytwórczej, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 lit. a),

d) przychodów ze sprzedaży wyrobów, o których mowa w art. 6 ust. 2pkt 3,

3) 3,0% przychodów:

a) z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości 1,5% alkoholu,

b) z działalności usługowej w zakresie handlu,

c) ze świadczenia usług związanych z produkcją zwierzęcą, zaliczonych zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług do klasy 01.42 - usługi związane z chowem i hodowlą zwierząt (z wyjątkiem usług weterynaryjnych) i do klasy 85.20 - usługi weterynaryjne,

d) z działalności rybaków morskich i zalewowych w zakresie sprzedaży ryb i innych surowców z własnych połowów, z wyjątkiem konserw oraz prezerw z ryb i innych surowców z połowów,

e) o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2 i 5-9 ustawy o podatku dochodowym,

f) osób fizycznych z tytułu świadczenia usług hotelarskich, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2.

2. Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

3. Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W razie gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów.

4. W przypadku gdy działalność jest wykonywana w formie spółki, przychody opodatkowuje się osobno u każdego wspólnika w stosunku do jego udziału w zyskach określonego w umowie. W razie braku takiego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe.

Art. 13. 1. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne podatnika, o której mowa w art. 27b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, zapłaconej w roku podatkowym, zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o ile nie została odliczona od podatku dochodowego.

2. W przypadku dokonywania obniżki, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27b ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym.

Art. 14. 1. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wymienionych w art. 6 ust. 1, pomniejszony o kwotę składki, o której mowa w art. 13, ulega obniżeniu o wydatki wymienione w art. 27a ust. 1, z wyjątkiem pkt 3 lit. b) ustawy o podatku dochodowym, jeżeli nie zostały odliczone od podatku na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.

2. W przypadku dokonywania odliczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27a ust. 2, ust. 3 pkt 1 lit. a)-c), e)-h), pkt 2 i 3, ust. 4-6, ust. 7 pkt 1, ust. 7a, ust. 8-15, ust. 17-19 oraz ust. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Art. 15. 1. Podatnicy i spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić ewidencję przychodów odrębnie za każdy rok podatkowy, zwaną dalej “ewidencją”, wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów.

2. Obowiązek prowadzenia ewidencji nie dotyczy podatników uzyskujących przychody wymienione w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 wyłącznie od osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej oraz osób fizycznych będących przedsiębiorcami, a także przychody, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3.

3. Obowiązek prowadzenia ewidencji, z zastrzeżeniem ust. 4, powstaje od dnia , od którego ma zastosowanie opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania podatnika o założeniu ewidencji do dnia 20 stycznia roku podatkowego, w którym będą opłacali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

4. Podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności w ciągu roku podatkowego są obowiązani złożyć zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, w terminie siedmiu dni od dnia rozpoczęcia działalności.

5. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, zawiadomienie składa jeden ze wspólników. W przypadku gdy jeden ze wspólników ma miejsce zamieszkania na terenie objętym właściwością miejscową urzędu skarbowego, na którym również znajduje się siedziba spółki, obowiązek złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3 i 4, ciąży na tym wspólniku.

6. Ewidencję oraz dowody, na podstawie których dokonywane są zapisy, a także dowody zakupu, o których mowa w ust. 1, należy przechowywać w miejscu wykonywania działalności lub w miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, albo w biurze rachunkowym, któremu zostało powierzone prowadzenie ewidencji. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie ewidencji zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany w terminie siedmiu dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym urząd skarbowy, w którym zostało złożone zawiadomienie o prowadzeniu ewidencji, wskazując nazwę i adres biura oraz miejsce (adres) przechowywania ewidencji i dowodów związanych z jej prowadzeniem.

Art. 16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1)  sposób prowadzenia ewidencji, szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać ewidencja, aby stanowiła dowód w postępowaniu podatkowym, sposób dokumentowania przychodów oraz obliczania należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

2)  sposób prowadzenia wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o którym mowa w art. 15 ust. 1,

3)  sposób prowadzenia książki zamówień, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 lit. c).

Art. 17. W razie nieprowadzenia lub prowadzenia ewidencji bez zachowania warunków do uznania jej za dowód w postępowaniu podatkowym, organ podatkowy określi wartość nie zaewidencjonowanego przychodu, w tym również w drodze oszacowania, i ustali od tej kwoty ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 20%.

Art. 18. 1. Osoby prawne i inne jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, zwane dalej “płatnikami”, na których rzecz jest wykonywana działalność wymieniona w art. 6 ust. 2, są obowiązane do obliczania i poboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przy każdorazowej wypłacie należności.

2. Płatnicy nie są obowiązani do poboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli podatnik przed pierwszą wypłatą należności w roku podatkowym zawiadomi w formie pisemnej płatnika, że:

1) nie spełnia warunków do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych lub

2) zrzekł się opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy.

Art. 19. 1. Płatnicy przekazują kwoty pobranego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych pomniejszone o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 13, w terminie do siódmego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym na rzecz podatnika dokonano wypłaty należności - na rachunek urzędu skarbowego właściwego według siedziby płatnika.

2. W terminie, o którym mowa w ust. 1, płatnicy są obowiązani przesłać właściwym urzędom skarbowym w odniesieniu do przychodów, o których mowa:

1) w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 - zbiorcze deklaracje według ustalonego wzoru,

2) w art. 6 ust. 2 pkt 3 - imienne informacje według ustalonego wzoru.

3. W terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku podatkowym płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom osiągającym przychody wymienione w art. 6 ust. 2 pkt 3 oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika imienne informacje o wysokości przychodu i pobranym ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych.

Art. 20. 1. Podatnicy, uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1, są obowiązani sporządzić spis z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, zwany dalej “spisem z natury”, na dzień zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego roku podatkowego. Spis z natury należy sporządzić również w razie zmiany wspólnika lub zmiany umowy spółki, a także na dzień likwidacji działalności. W razie zawiadomienia urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, podatnicy są obowiązani sporządzić również spis rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, nie będących środkami trwałymi, zwanych dalej “wyposażeniem”.

2. Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko i imię właściciela zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników wymienionych w ust. 1, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę z złotych i groszach za jednostkę miary, wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę “Spis zakończono na pozycji...”, podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

3. Podatnik wycenia towary i inne składniki majątku objęte spisem z natury według cen zakupu albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu, a także gdy nie jest możliwe ustalenie ceny zakupu. Przez cenę zakupu rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie - powiększoną o należne cło i podatek akcyzowy, opłaty wyrównawcze oraz opłaty celne dodatkowe, zaś w przypadku otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

4. Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury.

5. Podatnik jest obowiązany wpisać do ewidencji spis z natury według poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie to powinno być przechowywane łącznie z ewidencją.

Art. 21. 1. Podatnicy, z wyjątkiem podatników, o których mowa w art. 15 ust. 2, są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień w terminie złożenia zeznania - na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika.

2. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania podatnika:

1) informację według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu i wysokości dokonanych odliczeń za I półrocze roku podatkowego - w terminie do dnia 31 lipca każdego roku,

2) zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku.

3. Przy obliczaniu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące podatnicy mogą uwzględniać odliczenia i obniżki, o których mowa w art. 11, 13 i 14.

4. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok podatkowy, chyba że urząd skarbowy wyda decyzję, w której ustali inną wysokość podatku.

5. W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego przychodu, dokonanych odliczeniach i kwocie należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, urząd skarbowy, z zastrzeżeniem art. 17, wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Art. 22. 1. W razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi - chyba że jest zwolniony z tego obowiązku - i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

2. W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1, podlegających za część roku opodatkowaniu na ogólnych zasadach, za podstawę do określenia podatku dochodowego przyjmuje się dochód osiągnięty po utraci warunków do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Rozdział 3

Karta podatkowa

Art. 23. 1. Zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność:

1) usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej “tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy - przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli,

2) usługową w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi oraz kwiatami, z wyjątkiem napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu - w warunkach określonych w części II tabeli,

3) usługową w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi - w warunkach określonych w części III tabeli, z wyjątkiem handlu paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątkiem handlu artykułami nieżywnościowymi  objętego koncesjonowaniem,

4) gastronomiczną - jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu - w warunkach określonych w części IV tabeli,

5) w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu - w warunkach określonych w części V tabeli,

6) w zakresie usług rozrywkowych - w warunkach określonych w części VI tabeli,

7) w zakresie sprzedaży posiłków domowych w mieszkaniach, jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu - w warunkach określonych w części VII tabeli,

8) w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego - w warunkach określonych w części VIII tabeli,

9) w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług weterynaryjnych, w tym również sprzedaż preparatów weterynaryjnych wymienionych w pozycjach: 24.42.13-70, 24.42.21-65, 24.42.21-69, 24.42.23-40 ex oraz 24.41.51-90.30 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, w związku ze świadczonymi usługami - w warunkach określonych w części IX tabeli,

10) w zakresie opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi - w warunkach określonych w części X tabeli,

11) w zakresie usług edukacyjnych, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny - w warunkach określonych w części XI tabeli.

2. Wyróżnik “ex”, o którym mowa w ust. 1pkt 9, oznacza, że zakres dopuszczonych do sprzedaży wyrobów jest węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Art. 24. 1. Podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Podatnicy ci są jednak obowiązani wydawać na żądanie klienta rachunki i faktury, o których mowa w odrębnych przepisach, stwierdzające sprzedaż wyrobu, towaru lub wykonanie usługi, oraz przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków i faktur w okresie pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę.

2. Do podatników, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy opłacali podatek dochodowy na ogólnych zasadach lub w innej formie niż karta podatkowa albo którzy w roku podatkowym rozpoczęli działalność, nie stosuje się zwolnień, o których mowa w ust. 1, w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej, nie dłuższym jednak niż cztery miesiące. Kwoty podatku dochodowego zapłacone w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej zalicza się na poczet podatku wynikającego z tej decyzji.

3. Podatnicy, którzy w roku poprzedzającym rok podatkowy opłacali podatek dochodowy w formie karty podatkowej, są obowiązani, do dnia otrzymania decyzji ustalającej wysokość tego podatku, opłacać podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w wysokości stawki określonej w decyzji ustalającej jej wysokość na rok poprzedni. Kwoty podatku dochodowego zapłacone w okresie przed doręczeniem decyzji ustalającej opodatkowanie w formie karty podatkowej zalicza się na poczet podatku wynikającego z tej decyzji.

Art. 25. 1. Podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1) złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,

2) we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 11 części tabeli,

3) przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,

4) nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w art. 6 ust. 2,

5) małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,

6) nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym.

2. Nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej:

1) prowadzenie przez podatnika działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, w elektrowniach wodnych i wiatrowych, o mocy oddawanej do 5000 kilowatów, oraz wytwarzania biogazu,

2) osiąganie przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze

- z których przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach.

3. Za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4.

4. Jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 w różnym zakresie lub prowadzi działalność w odrębnych zakładach, łączne zatrudnienie nie może przekroczyć stanu zatrudnienia określonego dla zakresu działalności, dla którego przewidziano najniższy stan zatrudnienia.

5. Podatnicy prowadzący działalność określoną w art. 23 ust. 1 pkt 1-6 mogą być opodatkowani w formie karty podatkowej również wtedy, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki, pod warunkiem że łączna liczba wspólników oraz zatrudnionych pracowników nie przekracza stanu zatrudnienia określonego w tabeli.

6. Przy ocenie warunków uzasadniających opodatkowanie w formie karty podatkowej i ustalaniu wysokości podatku dochodowego w odniesieniu do podatników, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1, do liczby pracowników:

1) wlicza się również osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę nakładczą oraz członków rodziny mających inne niż podatnik miejsce pobytu stałego lub czasowego,

2) nie wlicza się:

a) członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z podatnikiem, a w razie gdy działalność prowadzona jest przez wspólników - tylko członków rodziny jednego ze wspólników,

b) osób zatrudnionych w celu nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami o nauce zawodu lub przyuczaniu do wykonywania określonej pracy - w okresie nauki zawodu lub przyuczania oraz nie więcej niż trzech osób zatrudnionych w okresie pierwszych dwunastu miesięcy po złożeniu przez nie egzaminu; na równi z osobami zatrudnionymi w celu nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy traktuje się uczniów szkół średnich oraz studentów, zatrudnionych w okresie wakacji letnich i zimowych,

c) osób pobierających emerytury lub renty - łącznie nie więcej niż dwóch,

d) pracowników zatrudnionych wyłącznie przy sprzedaży wyrobów, przyjmowaniu zleceń na usługi, utrzymywaniu czystości w zakładzie, prowadzeniu kasy i księgowości, kierowców i konwojentów - pod warunkiem, że podatnik określił na piśmie zakres czynności tych pracowników,

e) osób, na których rachunek jest prowadzona działalność po śmierci podatnika, jeżeli osoby te nie biorą udziału w prowadzeniu działalności,

f) jednego bezrobotnego absolwenta skierowanego, na podstawie odrębnych przepisów, przez właściwy urząd pracy do odbywania stażu u pracodawcy przez okres nie przekraczający dwunastu miesięcy.

7. Przy ocenie warunków uzasadniających opodatkowanie w formie karty podatkowej i ustalaniu wysokości stawek podatku w odniesieniu do podatników, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2-6 i 11, do liczby pracowników nie wlicza się małżonka, z zastrzeżeniem pkt 2 objaśnień do części V tabeli oraz pkt 1 objaśnień do części XI tabeli, i niepełnoletnich członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z podatnikiem.  Razie prowadzenia działalności przez wspólników - do liczby pracowników nie wlicza się małżonka i niepełnoletnich członków rodziny tylko jednego wspólnika. Przy prowadzeniu działalności usługowej w zakresie handlu detalicznego i gastronomii - do liczby pracowników nie wlicza się ponadto osób zatrudnionych w celu praktycznej nauki zawodu, zgodnie z odrębnymi przepisami o nauce zawodu, oraz pracowników zatrudnionych wyłącznie do utrzymywania czystości w zakładzie, pod warunkiem, że podatnik określił na piśmie zakres czynności tych pracowników.

8. W przypadku powołania osób, o których mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b), do odbycia zasadniczej służby wojskowej w okresie pierwszych dwunastu miesięcy po złożeniu przez nie egzaminu, okres niewliczania ich do stanu zatrudnienia przedłuża się o czas trwania służby, jeżeli podatnik zawiadomi w formie pisemnej o tym fakcie urząd skarbowy w terminie siedmiu dni od dnia powołania do służby.

Art. 26. 1. Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 4, ustala się:

1) dla podatników prowadzących działalność określoną w art. 23 ust. 1 pkt 1 i pkt 5-11 - według stawek miesięcznych określonych w tabeli,

2) dla podatników prowadzących działalność określoną w art. 23 ust. 1 pkt  2-4 - w granicach stawek miesięcznych określonych w tabeli, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiary tej działalności.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 25 ust. 5, wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawki określonej dla stanu zatrudnienia odpowiadającego łącznej liczbie wspólników i pracowników.

3. W przypadkach, o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. e), wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawki bezpośrednio poprzedzającej stawkę określoną dla stanu zatrudnienia odpowiadającego łącznej liczbie wspólników i pracowników, z tym że stawka ta nie może być niższa od określonej dla działalności wykonywanej bez zatrudnienia pracowników.

4. Jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 1 w różnych zakresach lub różnych miejscowościach, dla których przewidziano różne wysokości stawek karty podatkowej, wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawki właściwej dla tego zakresu działalności i miejscowości, dla których przewidziana jest stawka najwyższa. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do podatników prowadzących działalność usługową w zakresie handlu detalicznego oraz działalność gastronomiczną.

5. Liczbę mieszkańców miejscowości określonych w tabeli przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

Art. 27. 1. Stawki karty podatkowej:

1) określone w części I tabeli obniża się o 20% dla podatników, którzy ukończyli do dnia 1 stycznia roku podatkowego 60 lat życia lub są osobami, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono co najmniej lekki stopień niepełnosprawności, jeżeli przy prowadzeniu działalności określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem prowadzenia parkingów, nie zatrudniają pracowników, w tym również osób określonych w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. a) i c), nie licząc małżonka,

2) określone w części V tabeli obniża się o 20% dla podatników, którzy ukończyli do dnia 1 stycznia roku podatkowego 60 lat życia lub są osobami, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono co najmniej umiarkowany lub lekki stopień niepełnosprawności, jeżeli przy prowadzeniu działalności w zakresie usług transportowych nie zatrudniają pracowników i członków rodziny,

3) określone w części I tabeli obniża się dla podatników, którzy zatrudniają pracowników będących osobami, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono co najmniej lekki stopień niepełnosprawności, o 10% na każdą osobę; obniżka stawki nie dotyczy osób wymienionych w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. c) i d).

2. Na wniosek podatnika urząd skarbowy może dodatkowo obniżyć stawkę karty podatkowej określoną w części I tabeli w przypadkach szczególnie uzasadnionych - w stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1.

3. Na wniosek podatnika urząd skarbowy może obniżyć stawkę karty podatkowej określoną w części I tabeli, jeżeli rozmiar działalności podatnika, przy zatrudnieniu nie przekraczającym jednego pracownika, wskazuje na to, że określona w tabeli stawka byłaby oczywiście za  wysoka.

4. W razie gdy podatnik prowadzi działalność wymienioną w art. 23 ust. 1 pkt 2-5 i pkt 8-11 w rozmiarach wskazujących na to, iż określone w częściach II-V i VIII-XI tabeli stawki byłyby oczywiście nieodpowiednie, stawki te mogą być na wniosek podatnika lub z urzędu obniżone lub podwyższone, nie więcej jednak niż o 50%.

5. Podatnikom, którzy przy równoczesnym zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy wykonują usługi i nie zatrudniają pracowników oraz osób, o których mowa w art. 25 ust. 6, stawki karty podatkowej określone w części I tabeli obniża się o 80%; podatnicy ci nie mogą równocześnie korzystać z obniżek przewidzianych w ust. 1-4.

6. W przypadkach określonych w art. 25 ust. 5 obniżkę stawki, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i w ust. 5, stosuje się, jeżeli wszyscy wspólnicy spełniają warunki uprawniające do tej obniżki.

7. Przepisy ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy przed dniem 1 września 1997 r. Uzyskali orzeczenia o zakwalifikowaniu do jednej z trzech grup inwalidzkich przez organy działające na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym.

Art. 28. 1. W razie zatrudnienia przez podatnika przy prowadzeniu działalności określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem prowadzenia parkingów, pełnoletnich członków rodziny, nie licząc małżonka, a w przypadkach określonych w art. 25 ust. 5 - pełnoletnich członków rodziny jednego ze wspólników, nie licząc małżonka, a także w razie zatrudnienia osób, o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. c) i d), podwyższa się stawkę karty podatkowej z tytułu zatrudnienia każdej z tych osób za miesiące, w których była zatrudniona:

1) o 40% stawki określonej dla działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników,

2) o 30% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu jednego pracownika,

3) o 20% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu dwóch pracowników,

4) o 15% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu trzech pracowników,

5) o 10% stawki określonej dla działalności prowadzonej przy zatrudnieniu czterech i pięciu pracowników.

2. Wysokość stawki karty podatkowej ustalonej na podstawie ust. 1 nie może być wyższa od stawki bezpośrednio następującej po stawce właściwej dla łącznej liczby wspólników i pracowników.

Art. 29. 1. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej podatnik składa właściwemu urzędowi skarbowemu w deklaracji według ustalonego wzoru, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, od którego ma być zastosowana karta, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w ciągu roku podatkowego - przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do końca każdego roku podatkowego objętego opodatkowaniem w formie karty podatkowej podatnik nie zgłosił likwidacji działalności, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie.

2. Podatnicy, którzy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w służbie weterynaryjnej organów administracji publicznej i wykonują równocześnie działalność, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 9, są obowiązani dołączyć do wniosku oświadczenie w formie pisemnej o tym zatrudnieniu.

3. Właściwy miejscowo w sprawie podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej jest urząd skarbowy według miejsca położenia zorganizowanego zakładu, wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej, a w razie niedopełnienia zgłoszenia działalności do ewidencji lub gdy działalność jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu - według miejsca zamieszkania podatnika lub siedziby spółki, a jeżeli nie można ustalić siedziby spółki - według miejsca zamieszkania jednego ze wspólników.

4. Jeżeli działalność jest prowadzona w kilku zorganizowanych zakładach na terenie objętym właściwością miejscową kilku urzędów skarbowych, właściwość ustala się według miejsca wskazanego przez podatnika jako siedzibę działalności.

Art. 30. 1. Urząd skarbowy, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników.

2. Jeżeli urząd skarbowy stwierdzi brak warunków do zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, wydaje decyzję odmowną. W tym przypadku podatnik jest obowiązany płacić:

1) ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale 2, albo

2) podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Podatnicy, o których mowa w ust. 2, korzystający dotychczas ze zwolnienia od obowiązku prowadzenia ksiąg albo ewidencji, o której mowa w art. 15 ust. 1, są obowiązani do założenia i prowadzenia właściwych ksiąg albo ewidencji, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została doręczona decyzja odmawiająca im zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej.

Art. 31. 1. Podatek dochodowy w formie karty podatkowej, wynikający z decyzji, o której mowa w art. 30, podatnik obniża o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne opłaconej w roku podatkowym, zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o ile nie została odliczona od podatku dochodowego. Zasadę tę stosuje się również do podatników, o których mowa w art. 25 ust. 5.

2. Kwota składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o którą pomniejsza się kartę podatkową nie może przekroczyć 7,5% podstawy wymiaru tej składki, określonej w odrębnych przepisach.

3. Wysokość wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

4. Po upływie roku podatkowego, w terminie do dnia 31 stycznia, podatnik jest obowiązany złożyć we właściwym urzędzie skarbowym roczną informację według ustalonego wzoru o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotnej, zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej w poszczególnych miesiącach.

5. Podatnicy płacą podatek dochodowy w formie karty podatkowej, pomniejszony o zapłaconą składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, bez wezwania w terminie do dnia siódmego każdego miesiąca za miesiąc ubiegły, a za grudzień - w terminie do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Art. 32. 1. Podatnik może zrzec się opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany od pierwszego dnia miesiąca  następującego po zrzeczeniu zaprowadzić:

1) ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale 2, albo

2) właściwe księgi i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Do końca miesiąca, w którym podatnik zrzekł się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, jest obowiązany opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach. W tym przypadku podatnik jest obowiązany złożyć właściwemu urzędowi skarbowemu deklarację według ustalonego wzoru w ustawie o podatku dochodowym o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku do końca miesiąca, w którym zrzekł się opodatkowania w formie karty podatkowej, w terminie przewidzianym dla składania tej deklaracji. W tym samym terminie podatnik jest obowiązany wpłacić różnicę pomiędzy kwotą podatku dochodowego wynikającego z deklaracji a kwotą podatku dochodowego zapłaconego w formie karty podatkowej, w okresie przed zrzeczeniem się opodatkowania w tej formie.

Art. 33. 1. W razie rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, podatek w formie karty podatkowej za okres od dnia rozpoczęcia działalności do końca pierwszego miesiąca pobiera się w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy korzystali ze zwolnienia od podatku dochodowego i którym okres tego zwolnienia upłynął z pierwszym dniem danego miesiąca.

3. W razie likwidacji działalności w ciągu roku podatkowego i zgłoszenia tego urzędowi skarbowemu, podatek w formie karty podatkowej za ostatni miesiąc prowadzenia działalności pobiera się za okres do dnia zaprzestania działalności w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień.

Art. 34. 1. W razie zgłoszenia przez podatnika przerwy w prowadzeniu działalności w danym roku podatkowym, z wyjątkiem podatników prowadzących działalność usługową w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu detalicznego, nie pobiera się podatku w formie karty podatkowej za pełny okres przerwy trwającej nieprzerwanie co najmniej 10 dni w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień przerwy, jeżeli podatnik zawiadomi o tej przerwie w terminie trzech dni od dnia jej rozpoczęcia i dnia jej zakończenia.

2. Zasadę, o której mowa w ust. 1, stosuje się do podatników prowadzących działalność usługową w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu detalicznego, jeżeli przerwa została spowodowana chorobą, służbą wojskową, wyjazdem za granicę oraz urlopem wypoczynkowym w wymiarze co najmniej jednego miesiąca.

Art. 35. 1. Podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej, z wyjątkiem prowadzących parkingi, jeżeli przy prowadzeniu działalności zatrudniają pracowników, w tym również wymienionych w art. 25 ust. 6 pkt 1, oraz osoby, o których mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. a), c), d) i f), są obowiązani prowadzić książkę ewidencji zatrudnienia tych osób, zwaną dalej “ewidencją zatrudnienia”.

2. Podatnik jest obowiązany przechowywać ewidencję zatrudnienia w miejscu wykonywania działalności albo w miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 3, jeżeli działalność jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu.

3. Podatnicy prowadzący działalność usługową w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu są obowiązani przechowywać ewidencję zatrudnienia w miejscu wykonywania działalności.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji zatrudnienia.

Art. 36. 1. Podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić urząd skarbowy:

1) o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które:

a) powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej,

b) mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności o zmianach: w stanie zatrudnienia, miejsca prowadzenia działalności, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby stanowisk na parkingu oraz liczby i rodzaju urządzeń przy prowadzeniu usług rozrywkowych, liczby godzin przeznaczonych na wykonywanie wolnego zawodu w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego oraz wolnego zawodu w zakresie usług weterynaryjnych, liczby sprzedawanych posiłków domowych, liczby godzin sprawowania opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi, liczby godzin przeznaczonych na udzielanie lekcji,

2) o likwidacji prowadzonej działalności.

2. Nie uważa się za zwiększenie stanu zatrudnienia czasowego zatrudnienia pracownika lub pełnoletniego członka rodziny w miejsce nieobecnego stałego pracownika, którego nieobecność trwa nieprzerwanie co najmniej dziesięć dni i jest spowodowana szczególnymi względami, w tym chorobą, urlopem, powołaniem na ćwiczenia wojskowe.

3. W przypadkach wymienionych w ust. 2, jeżeli w miejsce nieobecnego stałego pracownika podatnik nie zatrudni innego pracownika lub pełnoletniego członka rodziny, urząd skarbowy obniża stawkę karty podatkowej w sposób określony w art. 37.

4. Nie stanowi przeszkody do opodatkowania w formie karty podatkowej przekroczenie stanu zatrudnienia określonego w części I, II i IV tabeli:

1) nie więcej niż o trzech pracowników - jeżeli podatnik prowadzi działalność na terenie gmin wymienionych w odrębnych przepisach, określających wykaz gmin zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, oraz zawiadomi o tym urząd skarbowy, albo

2) nie więcej niż o dwóch pracowników - jeżeli podatnik prowadzący gospodarstwo rolne wykonuje równocześnie pozarolniczą działalność gospodarczą w miejscowości o liczbie mieszkańców do 5000 oraz zawiadomi o tym urząd skarbowy.

5. Podatnikowi spełniającemu równocześnie warunki określone w ust. 4 pkt 1 i 2 przysługuje prawo do przekroczenia stanu zatrudnienia nie więcej niż o trzech pracowników.

6. Z tytułu zatrudnienia osób, o których mowa w ust. 4, stawka karty podatkowej nie ulega zmianie.

7. O zmianach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, podatnik jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej urząd skarbowy, najpóźniej w terminie siedmiu dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Jeżeli zawiadomienie dotyczy zatrudnienia osoby, o której mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. d), należy w nim również podać szczegółowy zakres czynności, które osoba ta ma wykonywać.

8. Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu gmin zagrożonych szczególnie wysokim bezrobocie strukturalnym, preferencje, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i w ust. 5, podatnik zachowuje do dnia 31 grudnia danego roku podatkowego.

9. Liczbę mieszkańców, o której mowa w ust. 4 pkt 2, przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

Art. 37. W razie zawiadomienia o zmianach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b) i ust. 3, zmiana wysokości podatku w formie karty podatkowej następuje poczynając od miesiąca, w którym zaszły okoliczności powodujące zmianę. Należność za ten miesiąc pobiera się w wysokości 1/30 dotychczasowej miesięcznej należności za każdy dzień części miesiąca przed dniem, w którym nastąpiła zmiana, zwiększonej lub zmniejszonej o 1/30 nowej miesięcznej należności za każdy dzień pozostałej części tego miesiąca.

Art. 38. 1. Podatnik może zrzec się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zmieniającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Przepis art. 32 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Do końca miesiąca, w którym podatnik zrzekł się zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, opłaca on za każdy miesiąc podatek dochodowy w formie karty podatkowej, w wysokości stawki określonej w decyzji w sprawie ustalenia jej wysokości na dany rok.

Art. 39. 1. Podatnik, który zawiadomi w formie pisemnej urząd skarbowy o utracie warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej, jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić:

1) ewidencję i płacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli spełnia warunki określone w rozdziale 2, albo

2) właściwe księgi - chyba że jest zwolniony od tego obowiązku - i płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

2. W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegających za część roku opodatkowaniu na ogólnych zasadach, za podstawę do ustalenia podatku dochodowego za ten okres przyjmuje się dochód osiągnięty od dnia utraty warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej.

Art. 40. 1. W przypadku gdy podatnik:

1) poda we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej dane niezgodne ze stanem faktycznym, powodujące nieuzasadnione zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej bądź ustalenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej w kwocie niższej od należnej, lub

2) prowadzi nierzetelnie (niezgodnie ze stanem faktycznym) ewidencję zatrudnienia bądź, mimo obowiązku, nie prowadzi tej ewidencji, a stwierdzony stan zatrudnienia jest wyższy od zgłoszonego urzędowi skarbowemu, lub

3) nie zawiadomi urzędu skarbowego w terminie, o którym mowa w art. 36 ust. 7, o zmianach powodujących utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej albo mających wpływ na podwyższenie wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej, bądź w zawiadomieniu poda dane w tym zakresie niezgodne ze stanem faktycznym, lub

4) w rachunkach lub fakturze stwierdzających sprzedaż wyrobu, towaru lub wykonanie usługi poda dane istotnie niezgodne ze stanem faktycznym

- urząd skarbowy stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1.

2. W przypadkach określonych w ust. 1:

1) podatnicy są obowiązani płacić podatek dochodowy na ogólnych zasadach za cały rok podatkowy,

2) obowiązek założenia właściwych ksiąg powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została doręczona decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

Art. 41. W razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 40, kwoty wpłacone z tytułu karty podatkowej zalicza się na podatek dochodowy określony na ogólnych zasadach za dany rok podatkowy.

Rozdział 4

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych

Art. 42. 1. Osoby duchowne, osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej “ryczałtem”.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają właściwy urząd skarbowy o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w terminie 14 dni od dnia objęcia funkcji.

Art. 43. 1. Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy określone są odpowiednio w załącznikach nr 5 i 6 do ustawy.

2. Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do osób duchownych wszystkich wyznań, sprawujących porównywalne funkcje.

3. Liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

Art. 44. 1. Kwartalna stawka ryczałtu ulega obniżeniu o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, opłaconej zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym bezpośrednio przez osobę duchowną w kwartale, za jaki uiszczany jest ryczałt, o ile składka ta nie została odliczona od podatku dochodowego.

2. Kwota składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się stawkę ryczałtu od przychodów osób duchownych, nie może przekroczyć 7,5% podstawy wymiaru tej składki, określonej w odrębnych przepisach.

3. Wysokość wydatków na cele, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

4. Do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym osoba duchowna jest obowiązana złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim roczną informację, według ustalonego wzoru, o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, zapłaconej i odliczonej od ryczałtu w poszczególnych kwartałach.

Art. 45. 1. Wikariusze lub inni duchowni pełniący czasowo funkcje proboszczów opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 5.

2. Osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną administrację w wydzielonej części parafii (wikariaty eksponowane, kuracje, lokacje itd.) opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 5, właściwych dla liczby mieszkańców tej części parafii. Proboszcz parafii opłaca w takim przypadku ryczałt według stawki odpowiadającej liczbie mieszkańców, zmniejszonej o liczbę mieszkańców wydzielonej części parafii.

3. Rektorzy i inne osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną administrację bez wydzielonej części parafii opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 6, dla parafii o liczbie mieszkańców powyżej 1000 do 3000, w zależności od siedziby kierowanej jednostki lub miejsca zatrudnienia.

4. Osoby duchowne nie pełniące funkcji proboszczów, wikariuszy i rektorów, które osiągają przychody wymienione w art. 42 ust. 1 z misji, rekolekcji oraz innych posług religijnych, jeżeli zawiadomią urząd skarbowy o osiąganiu takich przychodów, opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 6 dla parafii o liczbie mieszkańców powyżej 1000 do 3000, w zależności od miejsca zamieszkania.

Art. 46. 1. Urząd skarbowy właściwy według miejsca wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim, zwany dalej “właściwym urzędem skarbowym”, wydaje decyzję ustalającą wysokość ryczałtu, odrębnie na każdy rok podatkowy.

2. Właściwy urząd skarbowy, na wniosek osoby duchownej, odpowiednio obniża stawki ryczałtu określone w załącznikach nr 5 i 6, jeżeli liczba wyznawców na danym terenie stanowi mniejszość w ogólnej liczbie mieszkańców. Osoba duchowna jest obowiązana dołączyć do wniosku oświadczenie o liczbie wyznawców. Przepis ust. 1stosuje się odpowiednio.

Art. 47. Osoby duchowne opłacają ryczałt, pomniejszony o zapłaconą w kwartale składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, bez wezwania - w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, a za czwarty kwartał - do dnia 28 grudnia roku podatkowego, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Art. 48. 1. W razie rozpoczęcia wykonywania funkcji w ciągu kwartału, stawkę ryczałtu za okres od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji do końca kwartału ustala się za każdy dzień w wysokości 1/90 części stawki kwartalnej.

2. W razie zaprzestania na stałe wykonywania funkcji i zgłoszenia tego faktu właściwemu urzędowi skarbowemu, odpowiednio zmniejsza się stawkę ryczałtu w sposób określony w ust. 1.

3. W razie przerwy w wykonywaniu funkcji trwającej dłużej niż jeden miesiąc i zawiadomienia o tym właściwego urzędu skarbowego w ciągu trzech dni od dnia rozpoczęcia przerwy, kwartalną stawkę ryczałtu zmniejsza się w sposób określony w ust. 1 o każdy dzień przerwy trwającej ponad miesiąc.

Art. 49. 1. W razie zmiany miejsca wykonywania funkcji, osoba duchowna jest obowiązana w terminie siedmiu dni zawiadomić o tym urzędy skarbowe właściwe według dotychczasowego i nowego miejsca wykonywania funkcji oraz podaż dane niezbędne do ustalenia wysokości ryczałtu według nowego miejsca wykonywania funkcji. Obowiązek zawiadomienia dotyczy również odpowiednio osób, których charakter wykonywanej funkcji ulega zmianie.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 właściwy urząd skarbowy, ustalając wysokość ryczałtu za okres do końca roku podatkowego, stosuje odpowiednio przepis art. 48 ust. 1.

Art. 50. Osoby duchowne opłacające ryczałt są zwolnione od obowiązku składania zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu ze źródła przychodu objętego ryczałtem.

Art. 51. 1. Osoby duchowne mogą zrzec się opodatkowania w formie ryczałtu za dany rok podatkowy, nie później niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy lub do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w przypadku rozpoczęcia pełnienia tych funkcji w ciągu roku podatkowego, i opłacać za ten rok podatek dochodowy na ogólnych zasadach, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

2. Zrzeczenia, o którym mowa w ust. 1, osoba duchowna dokonuje poprzez złożenie, właściwemu urzędowi skarbowemu, pisemnego oświadczenia lub w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 2, jeżeli osoba duchowna zrzeka się opodatkowania w formie ryczałtu począwszy od dnia rozpoczęcia wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim.

3. Osoby duchowne mogą zrzec się opłacania ryczałtu i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów na zasadach określonych w odrębnych przepisach, zawiadamiając o tym na piśmie właściwy urząd skarbowy w terminie 14 dni po otrzymaniu decyzji ustalającej wysokość ryczałtu.

4. Przepis art. 9 ust. 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 5

Przepisy wspólne

Art. 52. 1. Podatnicy dokonujący pracownikom wypłat należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym, są obowiązani prowadzić karty przychodów, o których mowa w art. 4 pkt 8.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia kart przychodów.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory:

1) zbiorczych deklaracji i imiennych informacji, o których mowa w art. 19 ust. 2 i 3,

2) zeznania i informacji, o których mowa w art. 21 ust. 2,

3) wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, o którym mowa w art. 29 ust. 1,

4) rocznych informacji o wysokości składki zapłaconej na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o których mowa w art. 31 ust. 4 i art. 44 ust. 4,

wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia, terminu i miejsca składania.

Art. 53. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, oraz uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1 mogą korzystać z ulgi z tytułu szkolenia uczniów, polegającej na obniżeniu zryczałtowanego podatku dochodowego, zwanej dalej “ulgą uczniowską”.

2. Ulga uczniowska, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą, w tym również w formie spółki prawa cywilnego, spółki komandytowej lub spółki jawnej, uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniającym w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu.

3. Ulga uczniowska przysługuje, jeżeli szkolenie zostało zakończone pozytywnym wynikiem egzaminu.

4. Ulga uczniowska nie przysługuje za wyszkolenie pracownika będącego już wykwalifikowanym pracownikiem (czeladnikiem) w tym samym lub innym zawodzie.

5. Wysokość ulgi uczniowskiej za wyszkolenie jednego pracownika zależy od okresu szkolenia wynikającego z umowy o pracę.

6. Ulga uczniowska z tytułu wyszkolenia jednego pracownika stanowi równowartość:

1) sześciokrotności najniższego wynagrodzenia miesięcznego pracowników, określonego za miesiąc, w którym zakończono szkolenie pozytywnym wynikiem egzaminu - przy okresie szkolenia do 24 miesięcy,

2) dziesięciokrotności miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1 - przy okresie szkolenia ponad 24 miesiące.

7. Ulgę uczniowską stosuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja o przyznaniu ulgi.

8. Kwoty ulg uczniowskich, określone w ust. 6, podwyższa się o 20% podatnikom, którzy prowadzą działalność gospodarczą w miejscowościach o liczbie mieszkańców do 5000 oraz w gminach o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym, określonych w odrębnych przepisach. Podwyżka ulgi uczniowskiej o 20% przysługuje także wtedy, gdy po zakończeniu szkolenia gmina, w której prowadzona jest działalność, wykreślona została z wykazu gmin zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

9. Kwoty ulg uczniowskich określone w ust. 6 i 8 dodatkowo podwyższa się o 20% podatnikom, którzy w danym roku podatkowym zakończyli szkolenie więcej niż jednego pracownika; podwyżka przysługuje z tytułu zakończenia szkolenia pozytywnym wynikiem egzaminu każdego następnego pracownika.

10. Ulga uczniowska przysługuje, jeżeli zatrudnienie pracownika w celu nauki zawodu trwało przez cały okres szkolenia wynikający z umowy o pracę w celu nauki zawodu.

11. Jeżeli umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego została rozwiązana z przyczyn niezależnych od podatnika, a pracownik podjął naukę zawodu na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego u innego podatnika - przysługującą z tytułu wyszkolenia ulgę uczniowską dzieli się między obydwu podatników, proporcjonalnie do liczby miesięcy prowadzonego przez nich szkolenia. Jeżeli rozwiązanie umowy nastąpiło z winy szkolącego podatnika, ulga uczniowska przysługuje w wysokości proporcjonalnej do okresu szkolenia tylko temu podatnikowi, u którego pracownik ukończył naukę zawodu.

12. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, ulga uczniowska przysługuje wspólnikom proporcjonalnie do ich udziału w dochodach spółki. W przypadku zmiany wspólnika w ciągu okresu szkolenia przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio.

13. Przepisy ust. 1-12 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy na podstawie umowy zawartej ze szkołą prowadzą zajęcia praktyczne lub praktyki zawodowe uczniów zasadniczych szkół zawodowych, techników, liceów zawodowych i policealnych szkół zawodowych dla niepracujących, zwane dalej “praktyczną nauka zawodu”, pod warunkiem że praktyczna nauka zawodu trwała nie krócej niż 10 miesięcy.

14. Wniosek o przyznanie ulg uczniowskich, o których mowa w ust. 1-13, podatnik jest obowiązany złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania podatnika, w terminie miesiąca od daty złożenia przez pracownika egzaminu kończącego naukę zawodu lub od daty zakończenia przez ucznia odbywania przez podatnika praktycznej nauki zawodu. Podatnik jest obowiązany dołączyć do wniosku dokument stwierdzający datę złożenia przez pracownika egzaminu kończącego naukę zawodu wynikiem pozytywnym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 11, również oświadczenie stwierdzające przyczyny krótszego okresu szkolenia. Wniosek o ulgę uczniowską, o której mowa w ust. 13, powinien zawierać następujące dane: datę zawarcia ze szkołą umowy o praktyczną naukę zawodu, imię i nazwisko ucznia, datę rozpoczęcia i zakończenia przez ucznia odbywania u podatnika praktycznej nauki zawodu.

Art. 54. 1. Poczynając od roku podatkowego 2000 kwoty określone w art. 6 ust. 2 pkt 3 lit. b), ust. 4 pkt 1 i ust. 6 oraz stawki określone w załącznikach nr 3, 5 i 6 ulegają corocznie podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen konsumpcyjnych towarów i usług w okresie pierwszych trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.

2. Przy obliczaniu kwot i stawek w sposób określony w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3, pomija się końcówki wyrażone w groszach.

3. Przy obliczaniu stawek określonych w części I tabeli w zakresie usług parkingowych, części VI oraz częściach VIII -XI tabeli stawki zaokrągla się do pełnych dziesiątek groszy w ten sposób, że kwoty wynoszące:

1) mniej niż 5 groszy pomija się,

2) 5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

Art. 55. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski” kwoty i stawki, obliczone zgodnie z art. 54.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 56. W ustawie z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1993 r. Nr 90, poz. 416, Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686, Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932, 933 i 934, Nr 141, poz. 943 i 945, z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756 i Nr 137, poz. 887) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9 w ust. 3 wyrazy “w art. 30 ust. 1 pkt 6 zastępuje się wyrazami “w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz.930) zwanej dalej «ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym»”;

2) w art. 26:

a) w ust. 5 wyrazy “zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 6” zastępuje się wyrazami “ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym”,

b) w ust. 13 wyrazy “art. 30 ust. 4” zastępuje się wyrazami “art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym”,

c) dodaje się ust. 13a w brzmieniu:

“13a. Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały odliczone od przychodów na podstawie art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.”;

3) w art. 27a:

a) w ust. 7 w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu:

“3) wydatki na cele określone w ust. 1 nie zostały odliczone od ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 14 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.”,

b) w ust. 16 wyrazy “art. 30 ust. 4” zastępuje się wyrazami “art. 14 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym”;

4) w art. 30:

a) w ust. 1 skreśla się pkt 6 i 8,

b) skreśla się ust. 2,

c) w ust. 3 wyrazy “pkt 1-6 i 8” zastępuje się wyrazami “pkt 1-5 oraz 9 i 11”,

d) skreśla się ust. 4,

e) w ust. 5 skreśla się pkt 2,

f) skreśla się ust. 6 i 7;

5) w art. 41 w ust. 4 w pkt 2 skreśla się wyrazy “oraz w pkt 8, jeżeli tak stanowią odrębne przepisy”.

Art. 57. 1. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej od dnia 1 stycznia 1999 r. może być złożony nie później niż do dnia 20 stycznia 1999 r.

2. Obowiązek złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podatników, którzy do końca 1998 r. prowadzili działalność gospodarczą i byli opodatkowani w formie karty podatkowej.

3. Zrzeczenie z opodatkowania w formie ryczałtu od dnia 1 stycznia 1999 r., o którym mowa w art. 51 ust. 1, może nastąpić nie później niż do dnia 20 stycznia 1999 r.

Art. 58. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że przepisy art. 16, art. 35 ust. 4, art. 52 ust. 2 oraz art. 56 pkt 4 lit. e) wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

Minister Finansów: w z. J Kubik

Załączniki do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. (poz. 930)

Załącznik nr 1

WYKAZ WYROBÓW RĘKODZIEŁA LUDOWEGO I ARTYSTYCZNEGO (ATESTOWANYCH PRZEZ KOMISJE ARTYSTYCZNE I ETNOGRAFICZNE) OBJĘTYCH RYCZAŁTEM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH

Objaśnienie: Wyróżnik “ex” oznacza, że zakres wyrobów objętych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jest węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług

Część I. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z metalu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	28.61.1ex	Wyroby nożownicze

2	28.63.14ex	Zawiasy, zamocowania, obsady i podobne wyroby do pojazdów mechanicznych, drzwi, okien, mebli itp.,

wykonane z metali nieszlachetnych

3	28.75.24ex	Statuetki i pozostałe wyroby dekoracyjne oraz ramki do fotografii, obrazków itp., ramki z lusterkami,

wykonane z metali pospolitych

4	28.75.27ex	Wyroby z metali pospolitych pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane

5	28.75.27-43.30	Wyroby kowalstwa artystycznego

6	28.75.27-59.81	Wyroby brązownicze i kowalstwa artystycznego

7	31.50.2ex	Lampy i osprzęt oświetleniowy

8	33.50.26ex	Koperty do zegarków, obudowy do zegarów i ich części

9	36.21.10-20.00ex	Medale

10	36.22.13ex	Wyroby jubilerskie oraz ich części; wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części

11	36.22.14ex	Wyroby wykonane z metali szlachetnych pozostałe; wyroby z pereł naturalnych lub hodowlanych,

kamieni szlachetnych lub półszlachetnych

z wyjątkiem

36.22.14-70.00	Katalizatory, w postaci drucianej tkaniny lub siatki, z platyny

12	36.61.10ex	Biżuteria sztuczna

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część II. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z ceramiki

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	26.21.11ex	Zastawy stołowe, naczynia kuchenne i inne artykuły gospodarstwa domowego oraz artykuły toaletowe

z porcelany

2	26.21.12ex	Zastawy stołowe, naczynia kuchenne i inne artykuły gospodarstwa domowego (poza porcelaną)

3	26.21.13ex	Statuetki i inne dekoracyjne wyroby ceramiczne

4	26.25.12ex	Wyroby ceramiczne pozostałe, poza budowlanymi, gdzie indziej nie sklasyfikowane

5	31.50.2ex	Lampy i osprzęt oświetleniowy

6	33.50.26ex	Koperty do zegarków, obudowy do zegarów i ich części

7	36.61.10ex	Biżuteria sztuczna

8	36.63.61-39ex	Fajki i cybuchy z innych materiałów

9	36.63.61-50ex	Cygarniczki do papierosów i cygar oraz ich części, części fajek

10	92.31.10-00.22ex	Rzeźby, posągi z dowolnego materiału, oryginalne, współczesne

11	92.31.10-00.42ex	Wyroby artystyczne z ceramiki, współczesne

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część III. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego ze szkła

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	26.13.12	Kieliszki i szklanki poza szklano-ceramicznymi

2	26.13.13	Wyroby ze szkła w rodzaju używanych do celów stołowych, kuchennych, toaletowych, biurowych,

do dekoracji wnętrz itp.

3	26.15.24	Części szklane do lamp i osprzętu oświetleniowego, podświetlane płyty z nazwami firm itp.

4	26.15.26	Wyroby szklane, gdzie indziej nie sklasyfikowane

5	26.61.10-90.1	Biżuteria sztuczna szklana

6	92.31.10-00.43	Wyroby artystyczne ze szkła, współczesne

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część IV Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego z drewna, wikliny, słomy, rogożyny, trzciny, łuby oraz 	papieru

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	20.40.12-50.1	Beczki i komplety beczkowe z drewna iglastego

2	20.40.12-50.2	Beczki i komplety beczkowe z drewna liściastego

3	20.40.12-50.3	Baryłki do płynów drewniane

4	20.51.12	Przybory stołowe i kuchenne drewniane

5	20.51.13	Intarsje i inkrustacje drewniane, kasety drewniane na biżuterię lub sztućce, statuetki i inne ozdoby

drewniane

6	20.51.14	Ramy do obrazów, fotografii, luster lub podobnych przedmiotów drewniane i pozostałe artykuły z drewna

7	20.52.15	Wyroby ze słomy lub innych materiałów używanych do wyplatania; wyroby koszykarskie i plecionkarskie

z wyjątkiem

20.52.15-30.31	Maty z trzciny pospolitej izolacyjne

20.52.15-30.32	Maty z trzciny pospolitej podtynkowe

20.52.15-30.40	Maty ze słomy izolacyjne dla budownictwa

20.52.15-59.00	Wyroby z materiałów do wyplatania pozostałe (z wyjątkiem roślinnych), gdzie indziej nie sklasyfikowane

8	21.22.11-50	Serwetki i obrusy z papieru, waty celulozowej lub bibułki tissue

9	21.22.12-90.12	Wyroby do użytku domowego z papieru, waty celulozowej lub bibułki tissue - firanki

10	21.25.14-77.10	Koronki i hafty z papieru lub tektury

11	22.22.20-17.00	Pamiętniki

12	22.22.20-80	Albumy na próbki lub do kolekcji, z papieru lub tektury

13	36.11.12	Meble do siedzenia o konstrukcji głównie drewnianej

14	36.13.10-90.30	Meble kuchenne drewniane regionalne i artystyczne

15	36.14.12	Meble drewniane do sypialni, jadalni oraz drewniane meble salonowe

16	36.14.13	Meble drewniane, gdzie indziej nie sklasyfikowane

17	36.14.14	Meble z tworzyw sztucznych oraz meble wykonane z innych materiałów, łącznie z meblami trzcinowymi,

wiklinowymi, bambusowymi lub wykonanymi z podobnych materiałów

18	36.61.10-90.91	Biżuteria sztuczna pozostała - z drewna

19	36.63.61-35.10	Fajki i cybuchy z drewna lub korzenia - o charakterze pamiątkarskim

20	36.63.61-50	Cygarniczki do papierosów i cygar oraz ich części, części fajek

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część V. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego włókiennicze

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	17.20.10ex	Tkaniny (z wyjątkiem tkanin specjalnych) z włókien naturalnych innych niż bawełniane

2	17.20.20ex	Tkaniny bawełniane (z wyjątkiem tkanin specjalnych)

3	17.20.40ex	Plusz, welwet, inne tkaniny strzyżone, tkaniny ręcznikowe i inne specjalne

z wyjątkiem

17.20.40-70	Gaza (bez zaliczonej do 17.54.11.30)

17.20.40-90	Tkaniny z włókien szklanych (łącznie z tkaninami wąskimi)

4	17.40.11ex	Koce (z wyjątkiem kocy elektrycznych) i pledy turystyczne

5	17.40.12ex	Bielizna pościelowa

6	17.40.13ex	Bielizna stołowa

7	17.40.14ex	Bielizna do celów toaletowych i kuchennych

8	17.40.15ex	Zasłony (łącznie z draperiami), rolety; zasłony lub lambrekiny łóżkowe

9	17.40.16ex	Wyroby wyposażenia wnętrz pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane; zestawy tkanin i przędzy do

wykonywania dywaników, gobelinów itp.

10	17.51.11ex	Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe, wiązane

11	17.51.12ex	Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe, tkane

12	17.51.13ex	Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe, z nitkami powiązanymi w pęczki

13	17.51.14ex	Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe, gdzie indziej nie sklasyfikowane (w tym z filcu)

14	17.54.11ex	Tkaniny wąskie; wyroby wykończeniowe itp.

15	17.54.12ex	Tiul i inne tkaniny siatkowe, tkaniny o ściegu dzianinowym lub szydełkowym; koronki w sztukach,

w taśmach lub w postaci motywu

16	17.54.13ex	Hafty w sztukach, w taśmach lub w postaci motywu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część VI. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego odzieżowe

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	17.40.12ex	Bielizna pościelowa

2	17.40.13ex	Bielizna stołowa

3	17.71ex	Trykotaże

4	17.72ex	Pulowery, swetry i podobne wyroby dziane lub szydełkowe

5	18.22ex	Ubiory wierzchnie pozostałe

z wyjątkiem

18.22.4	Odzież używana i inne używane wyroby włókiennicze

6	18.23ex	Bielizna

z wyjątkiem

18.23.25	Biustonosze, pasy, gorsety, szelki, podwiązki i podobne artykuły oraz ich części

7	18.24ex	Odzież i dodatki odzieżowe pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane

z wyjątkiem

18.24.12	Dresy, ubiory narciarskie, stroje kąpielowe i inna odzież, z materiałów o splocie dzianinowym lub

szydełkowym

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część VII. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego skórzane

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	18.10.10ex	Odzież ze skóry lub skóry wtórnej

2	18.30.12ex	Odzież, dodatki odzieżowe oraz inne wyroby wykonane ze skór futerkowych (z wyjątkiem nakryć głowy)

3	19.20.11ex	Wyroby rymarskie przeznaczone dla każdego rodzaju zwierząt, wykonane z dowolnego materiału

4	19.20.14-50.00ex	Wyroby ze skóry lub skóry wtórnej, gdzie indziej nie sklasyfikowane

5	19.30ex	Obuwie

6	92.31.10-00.46ex	Wyroby artystyczne ze skóry, współczesne

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Część VIII. Wyroby rękodzieła ludowego i artystycznego osobno nie wymienione

--------------------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa wyrobu

--------------------------------------------------------------------------------------------------

1	33.20.32-55.00ex	Przyrządy treserskie

2	36.30.12-90.20ex	Mandoliny i mandole

3	36.30.12-90.30ex	Banjo

4	36.30.12-90.90ex	Instrumenty muzyczne strunowe pozostałe, gdzie indziej nie wymienione

5	92.31.10-00.12ex	Obrazy, rysunki, pastele, grafiki, plakaty, druki reklamowe wykonane ręcznie, współczesne

6	92.31.10-00.22ex	Rzeźby, posągi z dowolnego materiału, oryginalne, współczesne

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 2

WYKAZ USŁUG, KTÓRYCH ŚWIADCZENIE WYŁĄCZA PODATNIKA Z OPODATKOWANIA RYCZAŁTEM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH, OZNACZONYCH WEDŁUG POLSKIEJ KLASYFIKACJI WYROBÓW I USŁUG

-----------------------------------------------------------------------------------------

| Lp.	| Symbol PKWiU	| Nazwa usługi

-----------------------------------------------------------------------------------------

1	22.33.10	Usługi reprodukcji komputerowych nośników informacji

2	50.10.30	Usługi pośrednictwa w sprzedaży pojazdów mechanicznych

3	50.30.30	Usługi pośrednictwa w sprzedaży części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych

4	50.40.30	Usługi pośrednictwa w sprzedaży motocykli oraz części i akcesoriów do nich

5	grupa 51.1	Usługi pośrednictwa w handlu hurtowym

6	grupa 55.1	Usługi hoteli

7	grupa 55.2	Usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania

8	63.12.12	Usługi magazynowania i przechowywania cieczy i gazów

9	63.12.14-00.30	Usługi magazynowania i przechowywania towarów w strefach wolnocłowych

10	63.21.24	Usługi parkingowe

11	63.21.25-00.10	Usługi obsługi centrali wzywania radio - taxi

12	63.22.12	Usługi pilotowania

13	grupa 63.3	Usługi organizatorów i pośredników turystycznych

14	sekcja J	Usługi pośrednictwa finansowego

15	sekcja K	Usługi związane z nieruchomościami, wynajem, nauka i prowadzeniem działalności gospodarczej

z wyjątkiem:

71.3	Usługi wynajmu pozostałych maszyn i urządzeń

71.4	Usługi wypożyczania artykułów użytku osobistego i domowego, gdzie indziej nie sklasyfikowane

72.40.10ex	Usługi baz danych - dotyczy wyłącznie baz danych dotyczących informacji handlowej i usługowej

72.5	Usługi konserwacji i napraw maszyn biurowych, księgujących i liczących

74.40.12ex	Usługi planowania, opracowywania i zamieszczania reklam - dotyczy wyłącznie reklamy handlowej

74.70.12	Usługi mycia okien

74.70.13	Usługi sprzątania tradycyjnego

74.70.14	Usługi sprzątania specjalistycznego

74.70.15	Usługi czyszczenia pieców i kominów

74.70.16	Usługi sprzątania i czyszczenia obiektów, pozostałe

74.82	Usługi związane z pakowaniem

74.84.15	Usługi organizowania wystaw, targów i kongresów

16	sekcja L	Usługi w zakresie administracji publicznej, obrony narodowej, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych

z wyjątkiem:

75.25.11	Usługi związane ze zwalczaniem pożarów i zapobieganiem pożarom

75.25.12ex	Usługi ochrony przeciwpożarowej pozostałe - dotyczy wyłącznie pozostałej działalności straży

pożarnej

17	sekcja M	Usługi w zakresie edukacji

z wyjątkiem:

80.10.11ex	Usługi wychowania przedszkolnego - dotyczy wyłącznie przygotowania dzieci do nauki w

szkole

18	85.1	Usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego

19	85.32.13	Usługi poradnictwa dla dzieci, gdzie indziej nie sklasyfikowane

85.32.14	Usługi opieki społecznej świadczone przez instytucje o charakterze doraźnym

85.32.15	Usługi opieki społecznej związane z przystosowaniem zawodowym

20	dział 91	Usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane

21	dział 92	Usługi związane z rekreacją, kulturą i sportem

z wyjątkiem:

92.53	Usługi związane z ogrodami botanicznymi i zoologicznymi oraz obszarami z obiektami chronionej przyrody

22	93.05ex	Usługi pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane - dotyczy wyłącznie biur matrymonialnych, opieki

doraźnej, robienia zakupów, działalności wróżbitów, astrologów, działalności w zakresie usług

towarzyskich

-----------------------------------------------------------------------------------------

Załącznik nr 3

TABELA MIESIĘCZNYCH STAWEK PODATKU DOCHODOWEGO W FORMIE KARTY PODATKOWEJ (w złotych)

Część I. Działalność usługowa oraz wytwórczo-usługowa

Objaśnienia:

1. Stawki oznaczone w rubryce 3:

- “0” dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników,

- “1” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 1 pracownika,

- “2” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 2 pracowników,

- “3” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 3 pracowników,

- “4” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 4 pracowników,

- “5” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 5 pracowników.

2. Za pracowników nie uważa się osób wymienionych w art. 25 ust. 6 pkt 2 ustawy.

3. Przy prowadzeniu działalności wymienionej w tej części tabeli dopuszczalne jest - poza usługami, o których mowa w art. 4 pkt 1 ustawy - wytwarzanie:

a) przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego,

b) przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów własnych wykonawcy, w tym także połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego,

- jeżeli przedmioty (wyroby) te nie są przeznaczone przez zamawiającego do dalszej odsprzedaży lub nie służą zamawiającemu do celów wytwórczych lub usługowych jako surowce, materiały, półfabrykaty, elementy, części.

4. Przy prowadzeniu działalności wymienionej w lp. 70-76 dopuszczalne jest - poza świadczeniami dla ludności - wykonywanie świadczeń dla innych odbiorców w rozmiarze nie przekraczającym kwoty 48 000 zł przychodu rocznie.

5. Za świadczenia dla ludności uważa się opłacane ze środków pieniężnych ludności świadczenia określone w ust. 3 oraz usługi, o których mowa w art. 4 pkt 1 ustawy. Przez pojęcie “ludność” rozumie się osoby fizyczne i gospodarstwa domowe oraz inne podmioty, tj. indywidualne gospodarstwa rolne i ogrodnicze, zakłady wytwórcze, budowlane, handlowe i usługowe, prowadzone przez osoby fizyczne i spółki nie mające osobowości prawnej, oraz zakłady prowadzone przez agentów. Pojęcie “ludność” obejmuje również organizacje wyznaniowe i zakonne, placówki państw obcych (wyłącznie w rozumieniu służb dyplomatycznych i konsularnych) oraz rady szkół i placówek, rady rodziców i inaczej nazwane reprezentacje rodziców.

6. Pojęcie świadczeń dla ludności nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (w tym półfabrykatów, elementów części, obróbki elementów) przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odprzedaży oraz wykonywania robót budowlano-montażowych w ramach tzw. podwykonawstwa, jeżeli inwestorem są inne osoby i jednostki niż wymienione w ust. 5.

7. Zakres działalności oznaczonej w rubryce 2 tabeli symbolem (*) obejmuje działalność usługową i wytwórczo-usługową.

8. Przy prowadzeniu działalności wymienionej w lp. 79 w zakresie zbiorowego wypasu owiec w rejonach górskich w sezonie letnim stawki określone w rubrykach 4-6 dotyczą działalności przy zatrudnieniu nie przekraczającym 4 pracowników.

-----------------------------------------------------------------------------------------

|	|	| Oznaczenie	| W miejscowości o liczbie mieszkańców 	|

| Lp. 	|                                       Zakres działalności	|   stawek	|----------------------------|

| 	|	|	|   do 5000	|    ponad 5000	|   powyżej	|

|	|	|	|	|     do 50 000	|   50 000	|

-----------------------------------------------------------------------------------------

|  1	|                                                    2	|        3	|        4	|            5	|         6	|

|	1	| usługi ślusarskie	|	0	|	225	|	262	|	287	|

|	|	|	1	|	386	|	418	|	481	|

|	|	|	2	|	492	|	566	|	642	|

|	|	|	3	|	616	|	704	|	784	|

|	2	| usługi w zakresie wyrobu i naprawy naczyń blaszanych	|	0	|	163	|	176	|	200	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	3	| usługi rusznikarskie	|	0	|	114	|	128	|	137	|

|	|	|	1	|	212	|	250	|	275	|

|	4	| usługi w zakresie złotnictwa - jubilerstwa - dla ludności	|	0	|	262	|	287	|	287	|

|	|	|	1	|	443	|	507	|	507	|

|	|	|	2	|	666	|	741	|	741	|

|	5	| usługi grawerskie	|	0	|	236	|	262	|	299	|

|	|	|	1	|	431	|	492	|	556	|

|	6	| usługi w zakresie wyrobu pieczątek	|	0	|	212	|	250	|	275	|

|	|	|	1	|	395	|	431	|	492	|

|	7	| usługi pobielania kotłów i naczyń	|	0	|	468	|	468	|	468	|

|	|	|	1	|	912	|	912	|	912	|

|	8	| usługi kowalskie	|	0	|	114	|	128	|	137	|

|	|	|	1	|	225	|	262	|	287	|

|	|	|	2	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	3	|	340	|	371	|	402	|

|	9	| usługi w zakresie elektromechaniki chłodniczej	|	0	|	236	|	275	|	299	|

|	|	|	1	|	431	|	492	|	556	|

|	|	|	2	|	654	|	747	|	819	|

|	|	|	3	|	819	|	903	|	983	|

|	10	| usługi w zakresie kotlarstwa	|	0	|	212	|	250	|	275	|

|	|	|	1	|	379	|	418	|	468	|

|	11	| usługi w zakresie mechaniki maszyn	|	0	|	187	|	212	|	236	|

|	|	|	1	|	340	|	364	|	395	|

|	|	|	2	|	431	|	492	|	556	|

|	|	|	3	|	518	|	591	|	666	|

|	|	|	4	|	630	|	716	|	794	|

|	12	| usługi w zakresie mechaniki maszyn i urządzeń rolniczych	|	0	|	114	|	137	|	152	|

|	|	|	1	|	236	|	262	|	299	|

|	|	|	2	|	317	|	348	|	371	|

|	|	|	3	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	4	|	402	|	456	|	518	|

|	13	| usługi w zakresie elektromechaniki sprzętu medycznego i	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	| laboratoryjnego	|	1	|	308	|	340	|	364	|

|	|	|	2	|	395	|	431	|	492	|

|	|	|	3	|	481	|	543	|	616	|

|	14	| usługi w zakresie mechaniki precyzyjnej	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	|	|	3	|	443	|	507	|	566	|

|	15	| usługi w zakresie mechaniki maszyn biurowych	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	317	|	348	|	371	|

|	16	| usługi w zakresie wyrobu i naprawy wag	|	0	|	187	|	212	|	236	|

|	|	|	1	|	355	|	386	|	418	|

|	17	| usługi zegarmistrzowskie	|	0	|	114	|	137	|	152	|

|	|	|	1	|	250	|	275	|	308	|

|	|	|	2	|	324	|	355	|	379	|

|	|	|	3	|	371	|	411	|	456	|

|	18	| usługi w zakresie antykorozyjnego zabezpieczania pojazdów	|	0	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	1	|	642	|	730	|	801	|

|	|	|	2	|	921	|	1011	|	1111	|

|	|	|	3	|	1178	|	1348	|	1518	|

|	19	| usługi w zakresie mycia oraz smarowania samochodów i motocykli	|	0	|	200	|	225	|	250	|

|	| oraz inne usługi nie związane z ich naprawą	|	1	|	379	|	418	|	486	|

|	|	|	2	|	507	|	481	|	654	|

|	|	|	3	|	666	|	766	|	830	|

|	|	|	4	|	766	|	848	|	921	|

|	|	|	5	|	893	|	983	|	1075	|

|	20	| usługi w zakresie elektromechaniki, z wyjątkiem dźwigowej,	|	0	|	250	|	275	|	308	|

|	| chłodniczej i pojazdowej	|	1	|	443	|	518	|	581	|

|	|	|	2	|	654	|	754	|	819	|

|	|	|	3	|	784	|	856	|	939	|

|	21	| naprawa i konserwacja urządzeń elektronicznych	|	0	|	163	|	187	|	212	|

|	|	|	1	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	2	|	411	|	468	|	531	|

|	22	| usługi w zakresie tele- i radiomechaniki	|	0	|	163	|	176	|	200	|

|	|	|	1	|	317	|	348	|	371	|

|	|	|	2	|	395	|	431	|	492	|

|	|	|	3	|	518	|	591	|	666	|

|	|	|	4	|	630	|	716	|	794	|

|	23	| usługi w zakresie bieżnikowania opon	|	0	|	324	|	324	|	324	|

|	|	|	1	|	556	|	556	|	556	|

|	|	|	2	|	741	|	741	|	741	|

|	|	|	3	|	838	|	838	|	838	|

|	24	| usługi wulkanizatorskie, z wyjątkiem bieżnikowania opon	|	0	|	225	|	262	|	287	|

|	|	|	1	|	395	|	431	|	492	|

|	|	|	2	|	556	|	642	|	716	|

|	|	|	3	|	691	|	775	|	848	|

|	25	| szklarstwo (*)	|	0	|	200	|	200	|	200	|

|	|	|	1	|	386	|	386	|	386	|

|	|	|	2	|	492	|	492	|	492	|

|	|	|	3	|	591	|	591	|	591	|

|	26	| witrażownictwo (*)	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	308	|	340	|	364	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	|	|	3	|	386	|	492	|	556	|

|	27	| usługi stolarskie, z wyjątkiem wyrobu trumien	|	0	|	200	|	225	|	250	|

|	|	|	1	|	355	|	386	|	418	|

|	|	|	2	|	468	|	531	|	604	|

|	|	|	3	|	591	|	666	|	754	|

|	28	| kołodziejstwo (*)	|	0	|	152	|	152	|	152	|

|	|	|	1	|	299	|	299	|	299	|

|	|	|	2	|	364	|	364	|	364	|

|	29	| usługi w zakresie pozłotnictwa	|	0	|	128	|	152	|	163	|

|	|	|	1	|	262	|	299	|	324	|

|	|	|	2	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	3	|	364	|	395	|	431	|

|	30	| usługi tapicerskie	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	308	|	340	|	364	|

|	|	|	2	|	386	|	418	|	481	|

|	|	|	3	|	443	|	518	|	581	|

|	31	| bednarstwo (*)	|	0	|	102	|	102	|	102	|

|	|	|	1	|	212	|	212	|	212	|

|	|	|	2	|	287	|	287	|	287	|

|	32	| koszykarstwo (*)	|	0	|	250	|	250	|	287	|

|	|	|	1	|	566	|	566	|	566	|

|	|	|	2	|	801	|	801	|	801	|

|	33	| wytwarzanie mioteł, wyrobów z gałęzi i słomy (*)	|	0	|	137	|	137	|	137	|

|	|	|	1	|	299	|	299	|	299	|

|	34	| gręplarstwo (*)	|	0	|	77	|	89	|	102	|

|	|	|	1	|	200	|	225	|	250	|

|	|	|	2	|	262	|	299	|	324	|

|	35	| kilimiarstwo (*)	|	0	|	176	|	176	|	176	|

|	|	|	1	|	355	|	355	|	355	|

|	|	|	2	|	443	|	443	|	443	|

|	36	| koronkarstwo, z wyjątkiem maszynowego (*)	|	0	|	89	|	89	|	89	|

|	|	|	1	|	200	|	200	|	200	|

|	37	| usługi hafciarskie	|	0	|	128	|	137	|	137	|

|	|	|	1	|	250	|	275	|	275	|

|	|	|	2	|	333	|	355	|	355	|

|	|	|	3	|	379	|	411	|	411	|

|	|	|	4	|	411	|	456	|	456	|

|	38	| dziewiarstwo na drutach i szydełkach (*)	|	0	|	53	|	53	|	53	|

|	|	|	1	|	137	|	137	|	137	|

|	|	|	2	|	187	|	187	|	187	|

|	39	| repasacja pończoch	|	0	|	53	|	53	|	53	|

|	|	|	1	|	137	|	137	|	137	|

|	40	| usługi w zakresie bieliźniarstwa	|	0	|	89	|	102	|	114	|

|	|	|	1	|	212	|	236	|	262	|

|	|	|	2	|	287	|	317	|	340	|

|	41	| usługi w zakresie gorseciarstwa	|	0	|	89	|	102	|	114	|

|	|	|	1	|	212	|	236	|	262	|

|	|	|	2	|	287	|	317	|	340	|

|	42	| czapnictwo i kapelusznictwo męskie (*)	|	0	|	137	|	137	|	137	|

|	|	|	1	|	275	|	275	|	275	|

|	|	|	2	|	348	|	348	|	348	|

|	43	| modniarstwo (*)	|	0	|	152	|	152	|	152	|

|	|	|	1	|	299	|	299	|	299	|

|	|	|	2	|	371	|	371	|	371	|

|	44	| usługi krawieckie	|	0	|	77	|	89	|	102	|

|	|	|	1	|	163	|	187	|	212	|

|	|	|	2	|	262	|	299	|	324	|

|	|	|	3	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	4	|	355	|	386	|	418	|

|	|	|	5	|	402	|	456	|	518	|

|	45	| cerowanie i naprawa odzieży, obciąganie guzików, okrętkowanie,	|	0	|	53	|	53	|	53	|

|	| mereżkowanie, plisowanie	|	1	|	114	|	128	|	137	|

|	|	|	2	|	152	|	163	|	187	|

|	46	| usługi w zakresie kożuszkarstwa	|	0	|	176	|	200	|	200	|

|	|	|	1	|	355	|	386	|	386	|

|	|	|	2	|	468	|	531	|	531	|

|	|	|	3	|	616	|	691	|	691	|

|	47	| cholewkarstwo (*)	|	0	|	114	|	114	|	114	|

|	|	|	1	|	250	|	250	|	250	|

|	|	|	2	|	333	|	333	|	333	|

|	48	| szewstwo miarowe	|	0	|	128	|	152	|	163	|

|	|	|	1	|	287	|	317	|	340	|

|	|	|	2	|	355	|	386	|	418	|

|	|	|	3	|	402	|	443	|	507	|

|	49	| szewstwo ortopedyczne (*)	|	0	|	89	|	102	|	114	|

|	|	|	1	|	225	|	262	|	287	|

|	|	|	2	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	3	|	355	|	386	|	418	|

|	50	| szewstwo naprawkowe	|	0	|	65	|	77	|	89	|

|	|	|	1	|	163	|	176	|	200	|

|	|	|	2	|	225	|	262	|	287	|

|	51	| odświeżanie i renowacja wyrobów skórzanych i futrzarskich, 	|	0	|	128	|	152	|	163	|

|	| z wyjątkiem mechanicznego czyszczenia i farbowania wyrobów	|	1	|	250	|	275	|	308	|

|	| futrzarskich	|	2	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	3	|	371	|	411	|	456	|

|	52	| usługi w zakresie mechanicznego czyszczenia i farbowania	|	0	|	187	|	212	|	236	|

|	| wyrobów futrzarskich	|	1	|	340	|	371	|	402	|

|	|	|	2	|	431	|	492	|	556	|

|	53	| usługi w zakresie kuśnierstwa	|	0	|	187	|	212	|	212	|

|	|	|	1	|	364	|	395	|	395	|

|	|	|	2	|	492	|	556	|	556	|

|	|	|	3	|	630	|	704	|	704	|

|	54	| rymarstwo,  z wyjątkiem produkcji plandek (*)	|	0	|	89	|	102	|	114	|

|	|	|	1	|	200	|	225	|	262	|

|	|	|	2	|	275	|	308	|	333	|

|	55	| rękawicznictwo - wyrób rękawiczek skórzanych i skóropodobnych,	|	0	|	137	|	137	|	137	|

|	| z wyjątkiem roboczych, ochronnych i sportowych (*)	|	1	|	275	|	275	|	275	|

|	|	|	2	|	348	|	348	|	348	|

|	56	| młynarstwo (*)	|	0	|	77	|	77	|	77	|

|	|	|	1	|	137	|	137	|	137	|

|	|	|	2	|	200	|	200	|	200	|

|	57	| przemiał i przerób zbóż w wiatrakach oraz śrutowanie zboża (*)	|	0	|	53	|	53	|	53	|

|	|	|	1	|	65	|	65	|	65	|

|	|	|	2	|	102	|	102	|	102	|

|	58	| wytwarzanie waty z cukru (*), prażenie kukurydzy (*)	|	0	|	53	|	65	|	65	|

|	|	|	1	|	128	|	137	|	137	|

|	59	| usługi w zakresie introligatorstwa	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	60	| usługi w zakresie lutnictwa	|	0	|	114	|	128	|	137	|

|	|	|	1	|	212	|	250	|	275	|

|	|	|	2	|	308	|	333	|	355	|

|	61	| usługi w zakresie organmistrzostwa	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	275	|	308	|	333	|

|	|	|	2	|	348	|	379	|	411	|

|	62	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów dętych	|	0	|	114	|	137	|	152	|

|	|	|	1	|	236	|	262	|	299	|

|	|	|	2	|	317	|	348	|	371	|

|	63	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów perkusyjnych	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	275	|	308	|	333	|

|	|	|	2	|	340	|	371	|	402	|

|	64	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów harmoniowych i 	|	0	|	114	|	137	|	152	|

|	| fortepianowych	|	1	|	250	|	275	|	308	|

|	|	|	2	|	333	|	355	|	386	|

|	65	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów muzycznych elektrycznych	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	| i elektronicznych	|	1	|	299	|	324	|	348	|

|	66	| ortopedyka (*)	|	0	|	65	|	65	|	77	|

|	|	|	1	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	2	|	212	|	236	|	262	|

|	|	|	3	|	236	|	262	|	299	|

|	67	| usługi w zakresie lakiernictwa	|	0	|	163	|	163	|	163	|

|	|	|	1	|	340	|	340	|	340	|

|	68	| usługowe wytwarzanie szyldów	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	69	| konserwacja i naprawa przedmiotów zabytkowych i artystycznych	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	2	|	379	|	418	|	468	|

|	|	|	3	|	443	|	518	|	581	|

|	70	| usługi w zakresie robót budowlanych: murarskich, ciesielskich,	|	0	|	200	|	225	|	250	|

|	| dekarskich, posadzkarskich, malarskich, związanych z wykładaniem	|	1	|	340	|	364	|	395	|

|	| i tapetowaniem ścian, izolatorskich, związanych ze wznoszeniem	|	2	|	468	|	531	|	604	|

|	| i montażem konstrukcji stalowych - dla ludności	|	3	|	654	|	741	|	819	|

|	|	|	4	|	766	|	838	|	921	|

|	|	|	5	|	884	|	976	|	1066	|

|	71	| usługi w zakresie sztukatorstwa - dla ludności	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	262	|	299	|	324	|

|	|	|	2	|	348	|	379	|	411	|

|	|	|	3	|	411	|	468	|	531	|

|	72	| usługi w zakresie odgrzybiania budynków - dla ludności	|	0	|	200	|	225	|	250	|

|	|	|	1	|	340	|	364	|	395	|

|	73	| usługi w zakresie cyklinowania - dla ludności	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	1	|	308	|	333	|	355	|

|	74	| usługi w zakresie zduństwa - dla ludności	|	0	|	152	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	287	|	317	|	340	|

|	|	|	2	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	3	|	468	|	531	|	604	|

|	75	| usługi w zakresie robót budowlanych instalacyjnych związanych z	|	0	|	262	|	299	|	324	|

|	| zakładaniem instalacji: grzewczych, wentylacyjnych,	|	1	|	468	|	531	|	604	|

|	| klimatyzacyjnych, wodnokanalizacyjnych, gazowych, elektrycznych	|	2	|	691	|	775	|	847	|

|	| i osprzętu elektrycznego - dla ludności	|	3	|	819	|	912	|	994	|

|	76	| studniarstwo, z wyjątkiem wiercenia studni o głębokości ponad 30 m	|	0	|	250	|	250	|	250	|

|	| - dla ludności	|	1	|	317	|	317	|	317	|

|	|	|	2	|	616	|	616	|	616	|

|	77	| obsługa maszynowa produkcji rolniczej i ogrodniczej	|	0	|	262	|	262	|	262	|

|	|	|	1	|	431	|	431	|	431	|

|	|	|	2	|	630	|	630	|	630	|

|	|	|	3	|	775	|	775	|	775	|

|	78	| usługi zwalczania szkodników roślin i zwierząt	|	0	|	137	|	137	|	137	|

|	|	|	1	|	287	|	287	|	287	|

|	79	| usługi utrzymania i pielęgnacji zwierząt	|	0	|	225	|	225	|	225	|

|	| z czego	|	1	|	402	|	402	|	402	|

|	| usługi w zakresie zbiorowego wypasu owiec w rejonach górskich	|	|	176	|	176	|	176	|

|	| w sezonie letnim	|	|	|	|	|

|	80	| usługi w zakresie prania, prasowania i prężenia firanek	|	0	|	163	|	176	|	200	|

|	|	|	1	|	308	|	340	|	364	|

|	|	|	2	|	386	|	418	|	481	|

|	81	| usługi w zakresie maglowania	|	0	|	65	|	77	|	89	|

|	|	|	1	|	163	|	176	|	200	|

|	|	|	2	|	212	|	250	|	275	|

|	82	| usługi w zakresie chemicznego czyszczenia i farbowania,	|	0	|	152	|	163	|	187	|

|	| z wyjątkiem czyszczenia i farbowania wyrobów futrzarskich	|	1	|	299	|	324	|	348	|

|	|	|	2	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	3	|	443	|	456	|	518	|

|	|	|	4	|	468	|	518	|	581	|

|	83	| pranie pierza i puchu	|	0	|	114	|	137	|	152	|

|	|	|	1	|	250	|	275	|	308	|

|	|	|	2	|	333	|	355	|	386	|

|	84	| kominiarstwo	|	0	|	102	|	114	|	128	|

|	|	|	1	|	236	|	262	|	299	|

|	|	|	2	|	317	|	348	|	371	|

|	85	| usługi odkażania, tępienia owadów i odszczurzania	|	0	|	187	|	212	|	236	|

|	|	|	1	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	2	|	481	|	543	|	616	|

|	86	| usługi fryzjerskie dla kobiet i dziewcząt	|	0	|	77	|	89	|	102	|

|	|	|	1	|	200	|	225	|	250	|

|	|	|	2	|	275	|	308	|	333	|

|	|	|	3	|	333	|	355	|	386	|

|	|	|	4	|	355	|	386	|	418	|

|	|	|	5	|	431	|	492	|	556	|

|	87	| usługi fryzjerskie dla mężczyzn i chłopców	|	0	|	77	|	77	|	89	|

|	|	|	1	|	163	|	187	|	212	|

|	|	|	2	|	250	|	275	|	308	|

|	|	|	3	|	308	|	333	|	355	|

|	|	|	4	|	317	|	348	|	371	|

|	|	|	5	|	395	|	431	|	492	|

|	88	| usługi kosmetyczne	|	0	|	77	|	89	|	102	|

|	|	|	1	|	200	|	225	|	250	|

|	|	|	2	|	287	|	317	|	340	|

|	|	|	3	|	340	|	371	|	402	|

|	|	|	4	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	5	|	395	|	431	|	492	|

|	89	| manicure, pedicure	|	0	|	53	|	65	|	65	|

|	|	|	1	|	128	|	137	|	137	|

|	|	|	2	|	152	|	163	|	187	|

|	|	|	3	|	212	|	250	|	275	|

|	|	|	4	|	236	|	262	|	299	|

|	|	|	5	|	317	|	348	|	371	|

|	90	| usługi fotograficzne:	|	0	|	340	|	371	|	402	|

|	| świadczone z wykorzystaniem urządzeń do samoczynnego	|	1	|	666	|	754	|	819	|

|	| automatycznego naświetlania odbitek (samoczynnych printerów)	|	2	|	866	|	957	|	1048	|

|	|	|	3	|	976	|	1080	|	1202	|

|	| usługi pozostałe	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	299	|	324	|	348	|

|	|	|	2	|	364	|	395	|	431	|

|	|	|	3	|	411	|	468	|	531	|

|	|	|	4	|	468	|	543	|	602	|

|	91	| wyświetlanie rysunków, planów i tekstów techniką kserografii	|	0	|	308	|	333	|	355	|

|	| i diazotypii	|	1	|	591	|	666	|	754	|

|	92	| sprzątanie wnętrz	|	0	|	137	|	163	|	176	|

|	|	|	1	|	275	|	308	|	333	|

|	|	|	2	|	348	|	379	|	411	|

|	93	| ważenie osób	|	0	|	40	|	40	|	40	|

|	94	| usługi w zakresie radiestezji	|	0	|	77	|	77	|	77	|

|	95	| usługi świadczone w gospodarstwach domowych	|	0	|	137	|	163	|	176	|

Usługi parkingowe

Objaśnienie: Stawki dotyczą działalności bez względu na stan zatrudnienia.

-----------------------------------------------------------------------------------------

| Lp. 	|  Parkingi o liczbie stanowisk	|	Stawka	|

|	1	|                      2	|                                                                       3	|

|	| powyżej:	do:	|	|

|	1	|	140	|  4 zł od każdego stanowiska	|

|	2	|	140	180	|  560 zł + 6 zł od każdego stanowiska powyżej 140	|

|	3	|	180	|  800 zł + 7 zł od każdego stanowiska powyżej 180	|

Część II. Usługi w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi oraz kwiatami

Objaśnienia:

1. Stawki oznaczone w rubryce 3:

- “0” dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników,

- “1” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 1 pracownika,

- “2” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 2 pracowników,

- “3” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 3 pracowników.

2. Za pracownika uważa się również pełnoletniego członka rodziny, z wyjątkiem małżonka.

3. W ramach detalicznej sprzedaży artykułów żywnościowych podatnicy mogą również dokonywać detalicznej sprzedaży wydawnictw prasowych (PKWiU 22.12, 22.13), biletów komunikacji miejskiej (PKWiU 22.22.13-.00.20ex), opakowań z tworzyw sztucznych (toreb i torebek) (PKWiU 25.22.11ex, 25.22.12ex), zapałek (PKWiU 36.63.63-00), zapalniczek (PKWiU 36.63.61-10, 36.63.62-30) i papieru toaletowego (PKWiU 21.22.11-10).

4. W ramach detalicznej sprzedaży kwiatów podatnicy mogą również dokonywać detalicznej sprzedaży ziemi i odżywek do kwiatów (bez względu na symbol PKWiU), doniczek (bez względu na symbol PKWiU), kwiatów i wieńców sztucznych (PKWiU 36.63.76-50, 36.63.76-90), nasion roślin kwiatowych (PKWiU 01.12.23-00.10), sadzonek roślin kwiatowych (PKWiU 01.12.21-00.33), zieleni ciętej spod szkła (PKWiU 01.12.22-00.2, 01.12.22-00.30), świec i zniczy (PKWiU 36.63.75-00.1, 36.63.75-00.30), kart okolicznościowych (bez względu na symbol PKWiU) oraz maskotek (bez względu na symbol PKWiU).

5. Wyróżnik “ex”, o którym mowa w ust. 3, oznacza, że zakres dopuszczonych do sprzedaży wyrobów jest węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

-----------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	 W miejscowości o liczbie mieszkańców	|

|  Lp.	|      Usługi w zakresie handlu detalicznego	|---------------------------------------------------|

|	|	|         do 5 000	|        ponad 5 000	|           powyżej	|

|	|	|	|           do 50 000	|            50 000	|

|	|	|----------------|-----------------|-----------------	|

|	|	|      od	|       do	|       od	|         do	|        od	|      do	|

|	1	|	2	|        3	|        4	|         5	|         6	|          7	|         8	|         9	|

|	1	| żywnością, w tym owocami i	|	0	|	225	|	340	|	308	|	418	|	340	|	531	|

|	| warzywami, napojami i wyrobami	|	1	|	308	|	418	|	340	|	531	|	418	|	679	|

|	| tytoniowymi	|	2	|	340	|	536	|	418	|	679	|	531	|	775	|

|	|	|	3	|	418	|	679	|	531	|	775	|	714	|	965	|

|	2	| kwiatami	|	0	|	308	|	418	|	340	|	531	|	418	|	679	|

|	|	|	1	|	340	|	531	|	418	|	679	|	531	|	775	|

|	|	|	2	|	418	|	679	|	531	|	775	|	714	|	965	|

Część III. Usługi w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi

Objaśnienia:

1. Stawki oznaczone w rubryce 3:

- “0” dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników,

- “1” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 1 pracownika,

- “2” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 2 pracowników.

2. Za pracownika uważa się również pełnoletniego członka rodziny, z wyjątkiem małżonka.

-----------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	 W miejscowości o liczbie mieszkańców	|

|  Lp.	|        Działalność handlowa w zakresie 	|---------------------------------------------------|

|	|  obnośnej i obwoźnej sprzedaży detalicznej	|         do 5 000	|        ponad 5 000	|           powyżej	|

|	|	|	|           do 50 000	|            50 000	|

|	|	|----------------|-----------------|-----------------	|

|	|	|      od	|       do	|       od	|         do	|        od	|      do	|

|	1	|	2	|        3	|        4	|         5	|         6	|          7	|         8	|         9	|

|	1	| artykułów nieżywnościowych	|	0	|	308	|	679	|	340	|	775	|	418	|	1264	|

|	|	|	1	|	340	|	775	|	418	|	1264	|	531	|	1870	|

|	|	|	2	|	411	|	965	|	568	|	1697	|	714	|	2482	|

Część IV. Gastronomia

Objaśnienia:

1. Stawki oznaczone w rubryce 3:

- “0” dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników,

- “1” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 1 pracownika,

- “2” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 2 pracowników,

- “3” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 3 pracowników,

- “4” dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu 4 pracowników.

2. Za pracownika uważa się również pełnoletniego członka rodziny, z wyjątkiem małżonka.

|	Lp.	|             Prowadzenie działalności gastronomicznej bez sprzedaży napojów 	| Oznaczenie	|              Stawka	|

|	|                                        o zawartości powyżej 1,5% alkoholu	|     stawek	|	|

|	1	|                                                                     2	|	3	|	          4	|

|	1	| w zakresie sprzedaży lodów z automatów	|	0	|	299 - 395	|

|	|	|	1	|	395 - 518	|

|	|	|	2	|	468 - 591	|

|	|	|	3	|	543 - 666	|

|	|	|	4	|	730 - 857	|

|	2	| w zakresie pozostałej działalności gastronomicznej	|	0	|	250 - 348	|

|	|	|	1	|	348 - 481	|

|	|	|	2	|	411 - 543	|

|	|	|	3	|	492 - 616	|

|	|	|	4	|	663 - 809	|

Część V. Usługi transportowe

Objaśnienia:

1. Stawki określone pod lp. 1 i 2 mogą być podwyższone, nie więcej jednak niż o 50%, w razie wykonywania działalności ze zmiennikiem.

2. Za zmiennika uważa się również pełnoletniego członka rodziny, nie wyłączając małżonka.

3. Stawki określone pod lp. 2 dotyczą działalności z użyciem samochodu ciężarowego o ładowności do 2 t.

4. Stawki określone pod lp. 4 dotyczą działalności prowadzonej przy zatrudnieniu nie przekraczającym 1 pracownika lub 1 pełnoletniego członka rodziny, z wyjątkiem małżonka.

-----------------------------------------------------------------------------------------

|	|	|	 W miejscowości o liczbie mieszkańców	|

|  Lp.	|                     Rodzaj usługi	|---------------------------------------------------|

|	|  	|    do 25 000	|   ponad 25 000	|   ponad 100 000   	|    powyżej 500 000	|

|	|	|	|     do 100 000	|       do 500 000	|	|

|	1	|                                   2	|           3	|             4	|                5	|                  6	|

|	1	| Usługi taksówkowe w zakresie przewozu osób	|	129	|	136	|	146	|	157	|

|	2	| Usługi taksówkowe w zakresie przewozu	|	194	|	212	|	229	|	254	|

|	| ładunków	|	|	|	|	|

|	3	| Przewozy pasażerskie z wykorzystaniem ludzkiej	|	81	|	81	|	81	|	81	|

|	| i zwierzęcej siły pociągowej	|	|	|	|	|

|	4	| Usługi transportu wodnego śródlądowego	|	90	|	90	|	90	|	90	|

|	| pasażerskiego i towarowego, z wyjątkiem	|	|	|	|	|

|	|przewozu jednostkami o napędzie mechanicznym	|	|	|	|	|

|	| z czego:	|	|	|	|	|

|	| usługi w zakresie transportu osób na rzece 	|      40 - 65	|      40 - 65	|           40 - 65	|         40 - 65	|

|	| Dunajec przez flisaków pienińskich	|	|	|	|	|

Część VI. Usługi rozrywkowe

Objaśnienia:

1. Stawki dotyczą działalności przy zatrudnieniu nie przekraczającym 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, z wyjątkiem małżonka.

2. Znak “*” oznacza, że w razie prowadzenia więcej niż jednego urządzenia stawkę karty podatkowej określa się dla każdego urządzenia oddzielnie, a następnie sumę tych stawek podwyższa się o 50%.

3. W razie świadczenia dwu lub więcej rodzajów usług, stawkę karty podatkowej określa się dla każdego rodzaju usług oddzielnie, a następnie sumę tych stawek podwyższa się o 30%, niezależnie od podwyżki określonej w ust. 2.

|	Lp.	|                Rodzaj świadczonych usług	|  Liczba urządzeń	|                                 Stawka	|

|	|	|    (samochodów)	|	|

|	1	|                                      2	|              3	|                                     4	|

|	1	| Automaty zręcznościowe, na których nie są	| do 2	| 26 zł od każdego urządzenia	|

|	| prowadzone gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe	| powyżej 2 do 4	| 52 zł + 61 zł od każdego urządzenia ponad 2	|

|	| (bilardy elektromechaniczne, gry telewizyjne, gry	| powyżej 4 do 6	| 174 zł + 75 zł od każdego urządzenia ponad 4	|

|	| elektroniczne), zabawki bujane (ruchome figury)	| powyżej 6 do 8	| 324 zł + 80 zł od każdego urządzenia ponad 6	|

|	| oraz szafy grające	| powyżej 8 do 10	| 484 zł + 92 zł od każdego urządzenia ponad 8	|

|	|	| powyżej 10	| 668 zł + 105 zł od każdego urządzenia ponad 10	|

|	2	| Karuzele o obrocie prostym (poziome z wiszącymi lub	|	|	|

|	| stojącymi sylwetkami dla dzieci, poziome gondolowe	|	|	|

|	| lub krzesełkowe, pionowe gondolowe) i o obrocie	|	|	|

|	| złożonym (elektrohydrauliczne gondolowe) dla dzieci	|	|	|

|	| - o liczbie miejsc:	|	|	|

|	| do 16	| 1*	| 5 zł od każdego miejsca	|

|	| powyżej 16	| 1*	| 80 zł + 5 zł od każdego miejsca ponad 16	|

|	3	| Karuzele o obrocie złożonym (elektrohydrauliczne	|	|	|

|	| lub elektropneumatyczne gondolowe) - o liczbie	|	|	|

|	| miejsc:	|	|	|

|	| do 24	| 1*	| 16 zł od każdego miejsca	|

|	| powyżej 24	| 1*	| 384 zł + 13 zł od każdego miejsca ponad 24	|

|	4	| Imprezy samochodowe (pawilony, tory, miasteczka	| do 6	| 60 zł od każdego samochodu	|

|	| samochodowe) - o liczbie miejsc	| powyżej 6 do 12	| 360 zł + 94 zł od każdego samochodu ponad 6	|

|	|	| powyżej 12 do 24	| 924 zł + 120 zł od każdego samochodu ponad 12	|

|	|	| powyżej 24	| 2364zł + 150zł od każdego samochodu ponad 24 |

|	5	| Strzelnice	| 1	| 187 zł	|

|	|	| 2	| 380 zł	|

|	|	| powyżej 2	| 380 zł + 380 zł od każdej strzelnicy ponad 2	|

|	6	| Imprezy zręcznościowe inne:	|	|	|

|	| a) rzuty różne, tasiemkarnie, tarcze obrotowe	| 1	| 49 zł	|

|	|	| 2	| 123 zł	|

|	|	| 3	| 288 zł	|

|	|	| powyżej 3	| 288 zł + 198 zł od każdego urządzenia ponad 3	|

|	| b) siłomierze, bajazzo, bilardy ręczne	| do 4	| 13 zł od każdego urządzenia	|

|	|	| powyżej 4 do 6	| 52 zł + 15 zł od każdego urządzenia ponad 4	|

|	|	| powyżej 6	| 82 zł + 30 zł od każdego urządzenia ponad 6	|

|	7	| Huśtawki (wahadłowe i kołowe)	| 1	| 51 zł	|

|	|	| 2	| 262 zł	|

|	|	| powyżej 2	| 262 zł + 262 zł od każdego urządzenia ponad 2	|

|	8	| Kolejki torowe	| 1*	| 8 zł	|

|	9	| Zjeżdżalnie:	| 	| 	|

|	| a) zjeżdżalnie “Gigant”	| 1*	| 47 zł	|

|	| b) zjeżdżalnie przewoźne	| 1*	| 31 zł	|

|	10	| Imprezy pozostałe:	| 	| 	|

|	| a) pałac strachów, labirynt	| 1*	| 942 zł	|

|	| b) ściana emocji	| 1*	| 767 zł	|

|	| c) ściana lalkowa	| 1*	| 262 zł	|

|	| d) głowa medium, pokazy gadów	| 1*	| 152 zł	|

|	| e) gabinet złudzeń, pokazy iluzjonistyczne	| 1*	| 65 zł	|

|	| f) gabinet luster	| 1*	| 34 zł	|

|	| g) hipodrom - kuce	| 1*	| 21 zł	|

Część VII. Sprzedaż posiłków domowych w mieszkaniach

|	|	| W miejscowości o liczbie mieszkańców|

|	Lp.	|                                    Rodzaj wykonywanej czynności	|--------------------------	|

|	|	|      do 25 000	|   powyżej 25 000	|

|	1	|                                                                2	|              3	|               4	|

|	| Sprzedaż śniadań, obiadów i kolacji w liczbie posiłków każdego rodzaju, licząc w	|	|	|

|	| skali średniej tygodniowej:	|	|	|

|	1	| do 10 na dobę	|	227	|	241	|

|	2	| do 20 na dobę	|	312	|	329	|

|	3	| do 30 na dobę	|	358	|	   -	|

|	| Sprzedaż jednodaniowych posiłków i napojów bezalkoholowych na podstawie	|	|	|

|	| umowy zawartej z jednostką właściwą do prowadzenia działalności gastronomicznej	|	|	|

|	| lub turystycznej	|	|	|

|	| w liczbie:	|	|	|

|	4	| do 50 posiłków na dobę	|	273	|	298	|

|	5	| do 100 posiłków na dobę	|	358	|	394	|

Część VIII. Wolne zawody - świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego

Objaśnienia:

1. Stawka dotyczy również wykonywania zawodu przy zatrudnieniu jednej pomocy fachowej lub przyuczonej.

2. Stawka nie dotyczy działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej osób fizycznych.

|	Lp.	|                Rodzaj wykonywanego zawodu	|                                        Stawka	|

|	1	|                                             2	|                                               3	|

|	1	| Pielęgniarka, położna	|   1 zł za każdą godzinę	|

Część IX. Wolne zawody - świadczenie usług weterynaryjnych

Objaśnienia:

1. Stawka dotyczy również wykonywania zawodu przy zatrudnieniu jednej pomocy fachowej lub przyuczonej.

2. Za pomoc fachową lub przyuczoną nie uważa się lekarza weterynarii.

3. Stawki nie dotyczą działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej osób fizycznych.

4. Stawka określona pod lit. b) dotyczy wyłącznie podatników, którzy wykonują usługi weterynaryjne i są równocześnie zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w służbie weterynaryjnej organów administracji publicznej.

|   Rodzaj wykonywanego zawodu	|      Liczba godzin przeznaczonych 	|                                  Stawka	|

|	|  na wykonywanie zawodu miesięcznie	|	|

|                         1	|                             2	|                                       3	|

| Lekarz weterynarii:	|	|	|

| a)	| do 48	| 5 zł za każdą godzinę	|

|	| powyżej 48 do 96	| 240 zł + 6 zł za każdą godzinę ponad 48	|

|	| powyżej 96	| 528 zł	|

| b)	| -	| 260 zł	|

Część X. Opieka domowa nad dziećmi i osobami chorymi

Objaśnienie:

Stawki dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników, z wyjątkiem małżonka.

|                 Liczba godzin przeznaczonych	|                                                Stawka	|

|               na wykonywanie usług miesięcznie	|	|

|                                         1	|	2	|

|	do 48	|	1 zł za każdą godzinę	|

|	powyżej 48 do 96	|	48 zł + 2 zł za każdą godzinę ponad 48	|

|	powyżej 96	|	144 zł	|

Część XI. Usługi edukacyjne w zakresie udzielania lekcji na godziny

Objaśnienia:

1. Stawki dotyczą działalności prowadzonej bez zatrudnienia pracowników, nie wyłączając małżonka.

2. Za udzielanie lekcji na godziny uważa się pomoc w nauce, polegającą głównie na odrabianiu (przygotowaniu) z uczniem zadanych lekcji.

|                 Liczba godzin przeznaczonych	|                                                Stawka	|

|                 na udzielanie lekcji miesięcznie	|	|

|                                         1	|	2	|

|	do 48	|	3 zł za każdą godzinę	|

|	powyżej 48 do 96	|	144 zł + 6 zł za każdą godzinę ponad 48	|

|	powyżej 96	|	432 zł	|

Załącznik nr 4

CHARAKTERYSTYKA DZIAŁALNOŚCI USŁUGOWEJ I WYTWÓRCZO-USŁUGOWEJ OBJĘTEJ OPODATKOWANIEM W FORMIE KARTY PODATKOWEJ

Objaśnienie:

Zakres działalności oznaczonej w rubryce 2 tabeli symbolem “*” obejmuje działalność usługową i wytwórczo-usługową.

|	Lp.	|             Zakres działalności	|                                       Przedmiot działalności	|

|	1	|                             2	|                                                             3	|

|	1	| usługi ślusarskie	| Wyrób, naprawa i konserwacja wyrobów z metali oraz przy użyciu elementów	|

|	|	| z innych surowców, a w szczególności: narzędzi, prostych narzędzi 	|

|	|	| pomiarowych, mebli, sprzętu gospodarstwa domowego i rolno-ogrodniczego;	|

|	|	| sprzętu i urządzeń sportowo-rekreacyjnych; konstrukcji, okuć, części armatur	|

|	|	| i innych elementów na potrzeby budownictwa; kas pancernych i kaset;	|

|	|	| wózków dziecięcych i gospodarczych, rowerów, części zamiennych i	|

|	|	| akcesoriów do pojazdów jednośladowych i maszyn, ogrodzeń metalowych,	|

|	|	| wraz z ich montażem, galanterii, artykułów powszechnego użytku z grupy 	|

|	|	| 1001 drobiazgów oraz naprawa zabawek itp.	|

|	|	| Naprawa części mechanicznych maszyn i urządzeń. Naprawa i konserwacja	|

|	|	| sprzętu przeciwpożarowego. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne	|

|	|	| do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	2	| usługi w zakresie wyrobu i naprawy naczyń	| Wyrób i naprawa naczyń blaszanych. Wyrób przedmiotów z cyny (np.	|

|	| blaszanych	| dzbanów, kufli, kielichów, mis, świeczników). Wyrób rur i kolanek do pieców.	|

|	|	| Renowacja przedmiotów zabytkowych z blachy. Obudowa blachą wszelkiego	|

|	|	| rodzaju sprzętu. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do 	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	3	| usługi rusznikarskie	| Wyrób, naprawa i konserwacja broni palnej (myśliwskiej, sportowej krótkiej i	|

|	|	| gazowej). Dorabianie części zamiennych do broni i montowanie na niej lunet.	|

|	|	| Renowacja broni, np. oksydowanie. Ocena stanu technicznego broni i jej	|

|	|	| przestrzeliwanie. Zdobienie broni. Wyrób amunicji do broni myśliwskiej i 	|

|	|	| sportowej. Wyrób kopii dawnej broni palnej. Inne prace i czynności 	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu 	|

|	|	| lub świadczonej usługi.	|

|	4	| usługi w zakresie złotnictwa-jubilerstwa	| Wyrób, naprawa, przeróbka i konserwacja biżuterii i innych przedmiotów	|

|	| - dla ludności	| użytkowych i ozdobnych (np. wyrobów korpusowych) z metali szlachetnych i	|

|	|	| innych metali. Obróbka i oprawa kamieni naturalnych i syntetycznych.	|

|	|	| Zdobienie wyrobów różnymi technikami. Rytowanie w kamieniach. Usługowa	|

|	|	| oprawa bursztynów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do 	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	5	| usługi grawerskie	| Zdobienie ręczne i maszynowe przedmiotów użytkowych i dekoracyjnych z	|

|	|	| metali szlachetnych, kolorowych i żelaznych technikami grawerskimi.	|

|	|	| Grawerowanie wklęsłe, płaskie i wypukłe w metalu, kamieniach szlachetnych	|

|	|	| i ozdobnych oraz innych materiałach. Wyrób stempli i matryc. Wyrób medali,	|

|	|	| orderów, plakietek, znaczków, monogramów, wizytówek, szyldzików,	|

|	|	| numeratorów, cechowników, wzorników itp. oraz różnych ozdób technikami	|

|	|	| grawerskimi. Rytowanie walców. Cyzelowanie. Emaliowanie, inkrustowanie i	|

|	|	| intarsjowanie. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego|

|	|	| wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	6	| usługi w zakresie wyrobu pieczątek	| Wykonywanie wszelkiego rodzaju pieczątek. Inne prace i czynności	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia	|

|	|	| świadczonej usługi.	|

|	7	| usługi pobielania kotłów i naczyń	| Nakładanie powłoki cynowej na powierzchnię powierzonych kotłów, naczyń	|

|	|	| i urządzeń, wraz z pracami przygotowawczymi i wykończeniowymi, np.	|

|	|	| trawienie, czyszczenie, polerowanie. Naprawa pobielanych naczyń i	|

|	|	| przedmiotów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego	|

|	|	| wykonania świadczonej usługi.	|

|	8	| usługi kowalskie	| Naprawa i konserwacja narzędzi, sprzętu i maszyn rolniczych, przedmiotów	|

|	|	| gospodarstwa domowego z metali żelaznych, podwozi, przyczep do pojazdów	|

|	|	| mechanicznych, pojazdów konnych i wózków ręcznych. Wyrób części do	|

|	|	| maszyn rolniczych i pojazdów techniką plastycznej obróbki metali. Wyrób	|

|	|	| kutych okuć budowlanych. Wyrób i naprawa kutych parkanów, bram, balustrad|

|	|	| i krat ozdobnych oraz innych zdobniczych przedmiotów kutych, wykonywanie	|

|	|	| odkuwek do dalszej obróbki. Podkuwanie koni. Wyrób, naprawa i konserwacja|

|	|	| resorów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego	|

|	|	| wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	9	| usługi w zakresie elektromechaniki	| Montaż, demontaż i naprawa podzespołów, zespołów oraz członów	|

|	| chłodniczej	| funkcjonalnych urządzeń i aparatury chłodniczej oraz zamrażającej.	|

|	|	| Wykonywanie, naprawa i konserwacja instalacji elektrycznej do urządzeń	|

|	|	| chłodniczych i zamrażających. Wykonywanie części zamiennych do urządzeń	|

|	|	| chłodniczych i zamrażających, wraz z obróbką metali. Napełnianie agregatów	|

|	|	| środkami chłodniczymi. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia świadczonej usługi.	|

|	10	| usługi w zakresie kotlarstwa	| Wyrób, naprawa, konserwacja oraz instalowanie wszelkiego rodzaju: kotłów	|

|	|	| centralnego ogrzewania (parowych i wodnych, nisko-, średnio- i	|

|	|	| wysokoprężnych), kotłów warzelnych i o innym przeznaczeniu, aparatów	|

|	|	| grzewczo-wentylacyjnych, wymienników ciepła różnych typów i innych	|

|	|	| zbiorników ciśnieniowych i bezciśnieniowych. Montowanie na kotłach i	|

|	|	| zbiornikach osprzętu i aparatury kontrolno-pomiarowej; czyszczenie kotłów i	|

|	|	| zbiorników. Wyrób elementów do kotłów, zbiorników, wymienników ciepła itp.	|

|	|	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i	|

|	|	| wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	11	| usługi w zakresie mechaniki maszyn	| Wyrób, naprawa, konserwacja, montaż i demontaż maszyn i urządzeń	|

|	|	| mechanicznych przemysłowych, hydraulicznych i gospodarstwa domowego	|

|	|	| oraz pomp. Obróbka ręczna i maszynowa części maszyn. Regulacja nowych,	|

|	|	| naprawianych i konserwowanych maszyn, urządzeń oraz kontrola ich	|

|	|	| sprawnego działania. Projektowanie wytwarzanych maszyn i urządzeń	|

|	|	| mechanicznych i hydraulicznych. Inne prace i czynności towarzyszące,	|

|	|	| niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej	|

|	|	| usługi.	|

|	12	| usługi w zakresie mechaniki maszyn	| Wyrób, naprawa i konserwacja maszyn rolniczych i urządzeń zmechanizo-	|

|	| i urządzeń rolniczych	| wanego sprzętu rolniczego. Wyrób części zamiennych. Inne prace i czynności	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu	|

|	|	| lub świadczonej usługi.	|

|	13	| usługi w zakresie elektromechaniki sprzętu	| Wyrób, instalowanie, naprawa i konserwacja aparatury i urządzeń	|

|	| medycznego i laboratoryjnego	| elektromedycznych. Wykonywanie, naprawa i konserwacja instalacji	|

|	|	| elektromedycznych i uziemień dla urządzeń elektromedycznych. Wyrób	|

|	|	| aparatury elektromedycznej, z zastosowaniem podzespołów elektronicznych.	|

|	|	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i	|

|	|	| wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	14	| usługi w zakresie mechaniki precyzyjnej	| Wyrób, naprawa, regeneracja i konserwacja, narzędzi, aparatów precyzyjnych,	|

|	|	| medycznych, geodezyjnych, optycznych, nawigacyjnych, foto- i	|

|	|	| kinotechnicznych, w tym również liczników samochodowych i taksometrów	|

|	|	| oraz innych aparatów specjalistycznych. Inne prace i czynności towarzyszące,	|

|	|	| niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej	|

|	|	| usługi.	|

|	15	| usługi w zakresie mechaniki maszyn 	| Naprawa i konserwacja wszelkich maszyn biurowych, księgujących i liczących	|

|	| biurowych	| oraz urządzeń poligraficznych. Dorabianie części do naprawianych maszyn i	|

|	|	| urządzeń. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego	|

|	|	| wykonania świadczonej usługi.	|

|	16	| usługi w zakresie wyrobu i naprawy wag	| Wyrób, naprawa i konserwacja wag. Dorabianie części do naprawianych wag.	|

|	|	| Wyrób odważników. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	17	| usługi zegarmistrzowskie	| Wyrób, naprawa, konserwacja i regulacja zegarów, w tym elektronicznych i	|

|	|	| kurantów. Dorabianie części zamiennych. Konstruowanie, wyrób, naprawa i	|

|	|	| regulacja drobnych mechanizmów precyzyjnych. Zakładanie i naprawa pasków|

|	|	| i bransolet z metali nieszlachetnych do zegarków, wymiana baterii. Inne prace	|

|	|	| i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i 	|

|	|	| wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	18	| usługi w zakresie antykorozyjnego	| Antykorozyjne zabezpieczanie środków transportu.	|

|	| zabezpieczania pojazdów	|	|

|	19	| usługi w zakresie mycia oraz smarowania	| Mycie i czyszczenie środków transportu. Smarowanie i wymiana oleju w	|

|	| samochodów i motocykli oraz inne usługi	| środkach transportu, konserwacja podwozi oraz inne usługi nie związane z	|

|	| nie związane z ich naprawą	| naprawą środków transportu.	|

|	20	| usługi w zakresie elektromechaniki,	| Wyrób i naprawa silników i prądnic elektrycznych. Wyrób i naprawa	|

|	| z wyjątkiem dźwigowej, chłodniczej	| zmechanizowanego sprzętu gospodarstwa domowego, spawarek i zgrzewarek	|

|	| i pojazdowej	| elektrycznych, prostowników, stabilizatorów i transformatorów, aparatury	|

|	|	| łączeniowej (łączników), urządzeń elektromechanicznych. Wyrób i naprawa	|

|	|	| urządzeń grzejnych i oświetleniowych. Wyrób i montaż zapalarek piezoelek-	|

|	|	| trycznych. Wykonywanie instalacji elektrycznych do maszyn i urządzeń	|

|	|	| elektrycznych. Naprawa i konserwacja instalacji elektrycznych. Wyrób 	|

|	|	| podzespołów i urządzeń elektromechanicznych i elektronicznych oraz	|

|	|	| rozdzielni elektroenergetycznych do 1 kV. Pomiary elektryczne i badania	|

|	|	| odbiorcze odbiorników elektrycznych. Wyrób, regeneracja, naprawa i	|

|	|	| ładowanie akumulatorów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	21	| naprawa i konserwacja urządzeń	| Naprawa zespołów i kompletnych urządzeń stosowanych w elektronicznym	|

|	| elektronicznych	| sprzęcie powszechnego użytku, w energetyce, elektronice, elektrotechnice i	|

|	|	| automatyce przemysłowej, jak np. zasilacze, urządzenia sygnalizacyjne,	|

|	|	| alarmowe, sterownicze, wzmacniacze elektroakustyczne, magnetowidy,	|

|	|	| kamery, aparatura diagnostyczna, naukowa, elektroniczny sprzęt pomiarowo-	|

|	|	| -kontrolny, urządzenia cyfrowe służące do zbierania i przetwarzania informacji	|

|	|	| itp. Naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń pomocniczych. Naprawa	|

|	|	| zegarków i zegarów elektronicznych (z wyłączeniem analogowych). Inne	|

|	|	| prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	22	| usługi w zakresie tele- i radiomechaniki	| Naprawa i konserwacja oraz instalowanie urządzeń i aparatów radiowych i	|

|	|	| telewizyjnych, teletechnicznych, elektroakustycznych, w tym również	|

|	|	| domofonów, sygnalizacyjnych oraz elektronicznych i elektromechanicznych	|

|	|	| urządzeń współpracujących, w tym również anten telewizyjnych, z wyjątkiem	|

|	|	| instalacji i montażu anten satelitarnych i sieci telewizji kablowej. Konserwacja	|

|	|	| i naprawa telefonicznej sieci wewnątrzzakładowej, central telefonicznych,	|

|	|	| aparatów telefonicznych i urządzeń dyspozytorskich wewnątrzzakładowych.	|

|	|	| Wykonywanie nietypowych urządzeń stabilizacyjnych, antenowych oraz części	|

|	|	| zamiennych, elementów i podzespołów. Inne prace i czynności towarzyszące,	|

|	|	| niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej	|

|	|	| usługi.	|

|	23	| usługi w zakresie bieżnikowania opon	| Bieżnikowanie i kolcowanie opon.	|

|	24	| usługi wulkanizatorskie, z wyjątkiem	| Naprawa wszelkiego rodzaju opon i dętek, montaż i demontaż opon oraz	|

|	| bieżnikowania opon	| wyważanie kół, naprawa wszelkich wyrobów z gumy i gumopodobnych, w tym	|

|	|	| zabawek i artykułów sanitarnych, naprawa obuwia gumowego oraz artykułów	|

|	|	| gumowo-metalowych; powlekanie tkanin gumą, wykonywanie klejów do gumy.	|

|	25	| szklarstwo *	| Szklenie ram okiennych, drzwiowych, świetlików, wystaw, inspektów i szklarni.	|

|	|	| Szklenie akwariów i gablot oraz mebli i pojazdów. Wykładanie ścian i kolumn	|

|	|	| szkłem. Łączenie szkła przez klejenie. Oprawa obrazów, dyplomów, fotografii	|

|	|	| itp. Sporządzanie kitów szklarskich. Wyrób, renowacja i osadzanie luster. Inne	|

|	|	| prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	26	| witrażownictwo *	| Wyrób, rekonstrukcja, naprawa i konserwacja witraży, wykonywanie kloszy do	|

|	|	| lamp lub innych kompozycji ze szkła kolorowego wiązanego metalami.	|

|	|	| Osadzanie witraży, Barwienie i wypalanie, matowienie, formatowanie i trawienie	|

|	|	| szkła, przygotowywanie złączy. Wykonywanie towarzyszących robót	|

|	|	| szklarskich. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego	|

|	|	| wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	27	| usługi stolarskie, z wyjątkiem wyrobu trumien	| Wyrób, naprawa, renowacja i konserwacja mebli z drewna i z zastosowaniem	|

|	|	| innych materiałów oraz wykonywanie części drewnianych do mebli o	|

|	|	| mieszanym wykonawstwie. Obudowa wnętrz drewnem i materiałami	|

|	|	| drewnopochodnymi. Wyrób i naprawa stolarki budowlanej z drewna lub	|

|	|	| materiałów drewnopochodnych. Wykonywanie drewnianych schodów i	|

|	|	| balustrad. Wyrób i naprawa przedmiotów galanteryjnych, artykułów	|

|	|	| gospodarstwa domowego i sprzętu sportowego z drewna. Usługowe 	|

|	|	| wykonywanie elementów podłogowych. Wyrób i naprawa futerałów z drewna	|

|	|	| itp. Wykonywanie i naprawa budek, altanek i kiosków. Usługowa stolarska	|

|	|	| obróbka drewna. Wyrób ram. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne	|

|	|	| do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	28	| kołodziejstwo *	| Wyrób i naprawa drewnianych pojazdów zaprzęgowych, np. wozów	|

|	|	| gospodarczych, powozów, karawanów, karet, sań i sanek. Wykonywanie	|

|	|	| obudowy drewnianej maszyn rolniczych i przyczep. Wyrób drewnianych	|

|	|	| narzędzi rolniczych oraz drewnianego sprzętu gospodarstwa wiejskiego, np.	|

|	|	| żłobków, koryt, skrzyń, drabin itp. Naprawa wyrobów bednarskich i z zakresu	|

|	|	| tokarstwa w drewnie. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do	|

|	|	| całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	29	| usługi w zakresie pozłotnictwa	| Pozłacanie folią i farbą przedmiotów zabytkowych i użytkowych, np. ram, rzeźb,|

|	|	| listew, elementów sztukatorskich, tablic nagrobkowych, elementów obiektów	|

|	|	| budowlanych itp. Wyrób i naprawa pozłacanych ram stylowych i listew	|

|	|	| ozdobnych. Renowacja i rekonstrukcja wyżej wymienionych przedmiotów.	|

|	|	| Oprawa obrazów, dyplomów, fotografii itp.	|

|	30	| usługi tapicerskie	| Wyrób i renowacja kompletów, zestawów i pojedynczych mebli tapicerskich	|

|	|	| konstrukcji skrzyniowej i szkieletowej o różnym przeznaczeniu. Wyrób i	|

|	|	| naprawa tapicerskiego sprzętu sportowego. Wykładanie wnętrz mieszkalnych	|

|	|	| i w środkach transportu materiałami przeciwakustycznymi i ciepłochłonnymi	|

|	|	| oraz wykonywanie dekoracji okolicznościowych. Szycie i zakładanie zasłon.	|

|	|	| Szycie pokrowców. Zszywanie i układanie dywanów i chodników.	|

|	|	| Wykonywanie i naprawa tapicerki w środkach transportu. Inne prace i	|

|	|	| czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia	|

|	|	| wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	31	| bednarstwo *	| Wyrób, naprawa i impregnowanie drewnianych naczyń klepkowych (np. 	|

|	|	| wiader, cebrzyków, beczek). Wyrób klepki bednarskiej.	|

|	32	| koszykarstwo *	| Wyrób przedmiotów koszykarskich i plecionkarskich (np. koszy, mebli,	|

|	|	| galanterii) z wikliny, trzciny, rogożyny i bambusa oraz z zastosowaniem innych	|

|	|	| materiałów. Barwienie wykonywanych wyrobów. Naprawa i konserwacja	|

|	|	| mebli wiklinowych, trzcinowych itp.	|

|	33	| wytwarzanie mioteł, wyrobów z gałęzi	| Wyrób mioteł i kropideł. Wyrób mat, słomianek, wycieraczek, koszyków oraz	|

|	| i słomy *	| galanterii użytkowej i ozdobnej z gałęzi i słomy.	|

|	34	| gręplarstwo *	| Usługowe zgrzeblenie (gręplowanie) różnych surowców włókienniczych,	|

|	|	| w szczególności wełny. Gręplowanie różnych materiałów i odpadów	|

|	|	| produkcyjnych pochodzenia włókienniczego.	|

|	35	| kilimiarstwo *	| Wyrób i naprawa na warsztatach ręcznych: gobelinów i kilimów, makat,	|

|	|	| chodników, dywanów itp. oraz tkanin artystycznych przy użyciu różnych	|

|	|	| materiałów, np. wełny, lnu, bawełny, skóry, szkła, drewna, ceramiki, włosia	|

|	|	| końskiego, włókien syntetycznych, piór. Barwienie i przędzenie surowca do	|

|	|	| wytwarzania wyrobów.	|

|	36	| koronkarstwo, z wyjątkiem maszynowego *	| Wyrób koronek oraz przedmiotów użytkowych i ozdobnych metodą	|

|	|	| koronkarską.	|

|	37	| usługi hafciarskie	| Ręczne i maszynowe haftowanie szat liturgicznych, bielizny stołowej,	|

|	|	| pościelowej, osobistej, odzieży itp. przy zastosowaniu różnych stylów i metod	|

|	|	| wykonawczych. Szycie i haftowanie sztandarów. Naprawa i renowacja	|

|	|	| haftowanych przedmiotów zabytkowych. Wyrób firan, galonów, taśm, szychów,|

|	|	| ozdób i dystynkcji do mundurów, tarcz szkolnych itp. Szycie strojów ludowych	|

|	|	| i regionalnych oraz elementów tych strojów, zdobionych haftem i koronkami.	|

|	|	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	38	| dziewiarstwo na drutach i szydełkach *	| Wyrób na drutach i szydełkach przedmiotów z przędzy, włóczki, nici,	|

|	|	| sznurka itp.	|

|	39	| repasacja pończoch	| Naprawa pończoch, rajstop, skarpet oraz innych wyrobów dziewiarskich	|

|	|	| metodą podnoszenia oczek.	|

|	40	| usługi w zakresie bieliźniarstwa	| Wyrób, przerabianie i naprawa bielizny stołowej, pościelowej, niemowlęcej,	|

|	|	| dziecięcej, damskiej i męskiej (dziennej i nocnej), liturgicznej, podomek,	|

|	|	| szlafroków, płaszczy kąpielowych, bonżurek męskich, czepków	|

|	|	| pielęgniarskich, kucharskich itp. Wyrób kołder, śpiworów, poduszek, pierzyn,	|

|	|	| sienników. Wyrób z materiałów włókienniczych odzieży, ubiorów i rękawiczek	|

|	|	| oraz nakryć głowy dla dzieci do lat 6. Wyrób firanek i zasłon okiennych,	|

|	|	| pledów, narzut, fartuchów, bluzek, krawatów, chustek, apaszek, żabotów	|

|	|	| i muszek, śliniaków, kostiumów plażowych itp. Usługowe okrętkowanie.	|

|	|	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	41	| usługi w zakresie gorseciarstwa	| Wyrób i naprawa gorsetów (z wyłączeniem gorsetów ortopedycznych),	|

|	|	| biustonoszy, pasków do pończoch, pasów ciążowych, kostiumów plażowych,	|

|	|	| kąpielowych itp.	|

|	42	| czapnictwo i kapelusznictwo męskie *	| Wyrób, naprawa, przerabianie i odświeżanie męskich, młodzieżowych,	|

|	|	| chłopięcych i dziecięcych nakryć głowy, np. czapek cywilnych, mundurowych,|

|	|	| szkolnych, kapeluszy, pilotek, beretów, biretów, z wszelkiego rodzaju	|

|	|	| materiałów, w tym również ze skór, futer i ich imitacji.	|

|	43	| modniarstwo *	| Wyrób, naprawa, przerabianie i odświeżanie kapeluszy damskich, beretów,	|

|	|	| toczków, czapek i czapeczek dziecięcych itp. nakryć głowy z wszelkiego	|

|	|	| materiałów, w tym również ze skóry, futer i ich imitacji. Wyrób sztucznych	|

|	|	| kwiatów oraz innych ozdób, stroików do kapeluszy, welonów, wianków itp.	|

|	|	| z tkanin i skóry. Szycie szalików jako kompletu z nakryciem głowy. Szycie	|

|	|	| i upinanie welonów ślubnych, żałobnych oraz kokard.	|

|	44	| usługi krawieckie	| Szycie miarowe ubiorów i okryć damskich, męskich i dziecięcych, np.:	|

|	|	| kostiumy, kurtki, wdzianka, płaszcze letnie, płaszcze zimowe, spodnie,	|

|	|	| marynarki, prochowce z podpinką, ubiory sportowe, fraki, smokingi, sutanny,	|

|	|	| mundury, z wszelkich materiałów, w tym również ze skór licowych i materiałów	|

|	|	| skóropodobnych oraz pelis z użyciem skór futerkowych naturalnych i	|

|	|	| sztucznych. Pokrywanie błamów. Naprawa i renowacja ubrań i okryć.	|

|	|	| Wyrób, naprawa i renowacja odzieży lekkiej damskiej i dziecięcej, jak: bluzki,	|

|	|	| sukienki, suknie, spódnice, spodnie, spodniumy, prochowce, wiatrówki,	|

|	|	| fartuchy, kombinezony, ubiory sportowe, ubiory plażowe, odzież młodzieżowa	|

|	|	| lekka itp. Szycie ocieplanej odzieży dla dzieci do lat 6. Inne prace i czynności	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu	|

|	|	| lub świadczonej usługi.	|

|	45	| cerowanie i naprawa odzieży, obciąganie	| Cerowanie odzieży, w tym cerowanie artystyczne. Naprawa odzieży.	|

|	| guzików, okrętkowanie, mereżkowanie,	| Obciąganie guzików, klamer i pasków. Ręczne i maszynowe okrętkowanie,	|

|	| plisowanie	| mereżkowanie, plisowanie spódnic, bluzek i innej garderoby oraz zasłon	|

|	|	| i firanek. Wszywanie zamków błyskawicznych, obszywanie ręczne i	|

|	|	| maszynowe dziurek, nabijanie zatrzasków i nap.	|

|	46	| usługi w zakresie kożuszkarstwa	| Szycie, naprawa, odświeżanie i zdobienie kożuchów oraz ich imitacji. Szycie,	|

|	|	| naprawa i odświeżanie galanterii z kożucha oraz imitacji. Wykonywanie	|

|	|	| błamów i wyrobów ze skór baranich z włosem.	|

|	47	| cholewkarstwo *	| Modelowanie i wykonywanie wierzchnich części obuwia ze skór, surowców	|

|	|	| skóropodobnych, materiałów włókienniczych i innych. Naprawa i przeróbka	|

|	|	| wierzchnich części obuwia. Naprawa wyrobów kaletniczych.	|

|	48	| szewstwo miarowe	| Usługowe wykonywanie, naprawa i odświeżanie obuwia ze skóry, z	|

|	|	| materiałów zastępczych, skóropodobnych, tekstylnych, drewna, tworzyw	|

|	|	| sztucznych itp.	|

|	49	| szewstwo ortopedyczne	| Wykonywanie, naprawa oraz renowacja i odświeżanie obuwia ortopedycznego	|

|	|	| (korekcyjnego, protezowego, aparatowego itp.) ze skór i innych materiałów.	|

|	|	| Formowanie kopyt i cholewek do obuwia ortopedycznego, wyrób i regeneracja	|

|	|	| wkładek ortopedycznych. Naprawy z zakresu szewstwa.	|

|	50	| szewstwo naprawkowe	| Naprawa i odświeżanie obuwia.	|

|	51	| odświeżanie i renowacja wyrobów	| Odświeżanie i renowacja wyrobów skórzanych lub skóropodobnych. Naprawa	|

|	| skórzanych i futrzarskich, z wyjątkiem	| odzieży skórzanej i skóropodobnej, drobne przeróbki (np. skracanie, zwężanie,	|

|	| mechanicznego czyszczenia i farbowania	| przedłużanie). Barwienie. Odświeżanie wyrobów futrzarskich lub ich części.	|

|	| wyrobów futrzarskich	| Renowacja wyrobów futrzarskich i naprawa odzieży futrzarskiej, drobne	|

|	|	| przeróbki, np. skracanie, przedłużanie. Czyszczenie włosa, czyszczenie skóry	|

|	|	| (mizdry), barwienie, zszywanie i wprawianie brakujących części wyrobów.	|

|	52	| usługi w zakresie mechanicznego	| Czyszczenie i farbowanie wyrobów futrzarskich w zmechanizowanych	|

|	| czyszczenia i farbowania wyrobów	| agregatach pralniczych przy użyciu środków czyszczących lub farbujących.	|

|	| futrzarskich	|	|

|	53	| usługi w zakresie kuśnierstwa	| Szycie, naprawa i renowacja futer, kołnierzy, czapek, błamów oraz innej	|

|	|	| odzieży i galanterii futrzanej ze skór szlachetnych, półszlachetnych i zwykłych	|

|	|	| oraz ich imitacji. Szycie pokrowców, narzut, makat dekoracyjnych, błamów,	|

|	|	| chodników itp. z futer oraz z wszelkiego rodzaju ścinków i odpadów	|

|	|	| futrzarskich.	|

|	54	| rymarstwo, z wyjątkiem produkcji plandek *	| Wyrób i naprawa przedmiotów użytkowych i ozdobnych (np. uprzęży, siodeł,	|

|	|	| troków, pasów pędnych i transmisyjnych, sprzętu sportowego i myśliwskiego,	|

|	|	| kagańców, smyczy, biczów, waliz) ze skór rymarskich i materiałów	|

|	|	| zastępczych. Drobne naprawy wyrobów kaletniczych i pokryć tapicerskich.	|

|	55	| rękawicznictwo - wyrób rękawiczek	| Wyrób, naprawa i odświeżanie rękawiczek skórzanych i skóropodobnych	|

|	| skórzanych i skóropodobnych, z wyjątkiem	| damskich, męskich i dziecięcych oraz wkładów ocieplających do rękawiczek	|

|	| roboczych, ochronnych i sportowych *	| ze skóry i skóropodobnych.	|

|	56	| młynarstwo *	| Przemiał i przerób zbóż i innych nasion na określone rodzaje i gatunki mąki,	|

|	|	| kaszy, śruty i innych przetworów zbożowych. Przygotowywanie ziarna zbóż	|

|	|	| i innych nasion do przemiału i przerobu.	|

|	57	| przemiał i przerób zbóż w wiatrakach	| Przemiał i przerób zbóż w wiatrakach, śrutownikach i mlewnikach na określone|

|	| oraz śrutowanie zboża *	| rodzaje i gatunki mąki, kaszy i śruty. Przygotowywanie ziarna zbóż do	|

|	|	| przemiału i przerobu.	|

|	58	| wytwarzanie waty z cukru *, prażenie	| Wytwarzanie waty z cukru. Prażenie kukurydzy (pop corn), z wyjątkiem	|

|	| kukurydzy *	| prażenia kukurydzy przeznaczonej do dalszej odprzedaży lub wykorzystania	|

|	|	| jako surowiec do celów wytwórczych lub usługowych.	|

|	59	| usługi w zakresie introligatorstwa	| Oprawa książek, dokumentów, bloków, notesów itp., tłoczenie, złocenie	|

|	|	| i barwienie napisów i ozdób introligatorskich. Konserwowanie druków i naprawa|

|	|	| zniszczonych kart, ksiąg i opraw. Laminowanie. Naklejanie map, plansz,	|

|	|	| planów, reprodukcji, fotografii itp. Wyrób albumów, bloków, ksiąg handlowych,	|

|	|	| klaserów itp. Wyrób ozdobnych pudeł i pudełek, etui do biżuterii, futerałów,	|

|	|	| kaset do nakryć stołowych itp. Wyrób teczek na akta, obwolut, opakowań	|

|	|	| z kartonu i papieru oraz zdobionej galanterii papierniczej. Usługowe krojenie	|

|	|	| papieru, tektury i wszelkich materiałów introligatorskich. Inne prace i czynności	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu	|

|	|	| lub świadczonej usługi.	|

|	60	| usługi w zakresie lutnictwa	| Wyrób, naprawa, korekta, konserwacja i strojenie instrumentów smyczkowych	|

|	|	| i szarpanych, w tym z użyciem elementów elektronicznych. Wyrób części	|

|	|	| i akcesoriów do instrumentów smyczkowych i szarpanych. Naprawa 	|

|	|	| futerałów i pulpitów.	|

|	61	| usługi w zakresie organmistrzostwa	| Wyrób, naprawa, rekonstrukcja i konserwacja organów i części zamiennych	|

|	|	| do organów (z wyłączeniem organów elektronicznych). Montaż, instalowanie	|

|	|	| i strojenie organów. Naprawa fisharmonii.	|

|	62	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów	| Wyrób, przeróbka, naprawa, renowacja i konserwacja oraz strojenie,	|

|	| dętych	| przestrajanie i korekta muzycznych instrumentów dętych blaszanych i	|

|	|	| drewnianych. Wyrób, przeróbka i montowanie części zespołów i podzespołów	|

|	|	| do instrumentów muzycznych dętych blaszanych i drewnianych. Polerowanie	|

|	|	| muzycznych instrumentów dętych. Naprawa pulpitów oraz futerałów do	|

|	|	| instrumentów dętych.	|

|	63	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów	| Wyrób, przeróbka, naprawa, konserwacja i strojenie oraz korekta instrumentów	|

|	| perkusyjnych	| perkusyjnych. Wyrób, przeróbka i montowanie części detali, zespołów i	|

|	|	| podzespołów do instrumentów perkusyjnych. Naprawa futerałów, pulpitów	|

|	|	| i nośników do instrumentów perkusyjnych.	|

|	64	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów	| Wyrób, przeróbka, naprawa, korekta, przestrajanie i strojenie instrumentów,	|

|	| harmoniowych i fortepianowych	| np.: fortepiany, pianina, klawikordy, klawesyny, pianole, fisharmonie oraz	|

|	|	| wszelkiego rodzaju harmonie, akordeony i harmonijki ustne. Wytwarzanie,	|

|	|	| przeróbka i montowanie części, zespołów i podzespołów do instrumentów	|

|	|	| harmoniowych i fortepianowych. Naprawa pulpitów, futerałów i nośników do	|

|	|	| instrumentów harmoniowych i fortepianowych.	|

|	65	| usługowy wyrób i naprawa instrumentów	| Wyrób, przeróbka, naprawa, konserwacja oraz strojenie, przestrajanie i korekta	|

|	| muzycznych elektrycznych i elektronicznych	| instrumentów elektrycznych i elektronicznych, np. klawisety, organy, gitary	|

|	|	| elektroakustyczne. Wykonywanie, przeróbka i montaż części, zespołów	|

|	|	| i podzespołów elektronicznych do naprawianych instrumentów. Naprawa	|

|	|	| aparatury nagłaśniającej i sprzętu elektroakustycznego (np.: wzmacniaczy,	|

|	|	| głośników, mikrofonów, kamer pogłosowych, mikserów wielokanałowych	|

|	|	| stereofonicznych) związanych z instrumentem. Sprawdzanie i przystosowywanie|

|	|	| poprawności działania instrumentów elektroakustycznych oraz aparatury	|

|	|	| nagłaśniającej.	|

|	66	| ortopedyka *	| Wykonywanie wszelkich prac z zakresu mechaniki ortopedycznej i	|

|	|	| bandażownictwa. Wykonywanie i naprawa protez kończyn dolnych i górnych,	|

|	|	| aparatów, gorsetów ortopedycznych, pasów brzusznych i przepuklinowych,	|

|	|	| zawieszeń protez, aparatów ortopedycznych itp. Wykonywanie części do	|

|	|	| protez, aparatów, gorsetów ortopedycznych itp.	|

|	67	| usługi w zakresie lakiernictwa	| Lakierowanie powierzchni przedmiotów oraz zabezpieczanie materiałami	|

|	|	| antykorozyjnymi konstrukcji metalowych, z wyłączeniem środków transportu	|

|	|	| i obiektów budowlanych. Lakierowanie mebli oraz stolarki i elementów	|

|	|	| budowlanych, np. boazerii, balustrad, lamperii (nie związanych trwale z	|

|	|	| budynkiem). Renowacja powłok lakierniczych. Lakierowanie części,	|

|	|	| elementów zespołów, przedmiotów przez zanurzanie.	|

|	68	| usługowe wytwarzanie szyldów	| Wytwarzanie szyldów, tablic, wywieszek, reklam, znaków firmowych, godeł	|

|	|	| i szablonów na różnych podkładach (blacha, szkło, drewno sztuczne, płótno	|

|	|	| i inne), w tym również techniką złocenia i srebrzenia.	|

|	69	| konserwacja i naprawa przedmiotów	| Wykonywanie prac konserwatorskich i napraw wszelkiego rodzaju przedmiotów|

|	| zabytkowych i artystycznych	| artystycznych uznanych za zabytkowe, np.: obrazy, ramy, rzeźby, meble,	|

|	|	| przedmioty muzealne, broń, zbroje, zegary, tkaniny, stroje. Inne prace	|

|	|	| i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania świadczonej	|

|	|	| usługi.	|

|	70	| usługi w zakresie robót budowlanych:	| Wykonywanie, naprawa i rozbiórka murowanych obiektów budowlanych, ich	|

|	| murarskich, ciesielskich, dekarskich,	| części lub elementów, np. murów i stropów z różnych materiałów.	|

|	| posadzkarskich, malarskich, związanych z	| Wykonywanie i naprawa ław fundamentowych, tynków wewnętrznych	|

|	| wykładaniem i tapetowaniem ścian,	| i zewnętrznych, elewacji. Wykonywanie, naprawa i rozbiórka ogrodzeń	|

|	| izolatorskich, związanych ze wznoszeniem	| i kanałów murowanych i betonowych itp. Wykonywanie, konserwacja i	|

|	| i montażem konstrukcji stalowych	| rozbiórka kominów. Układanie płytek ceramicznych itp. Osadzanie w murach	|

|	| - dla ludności	| i ściankach stolarki i ślusarki budowlanej. Wykonywanie podłoży pod posadzki	|

|	|	| oraz posadzek betonowych i cementowych. Wykonywanie rusztowań.	|

|	|	| Wykonywanie wykopów pod obiekty budowlane. Wykonywanie, przebudowa,	|

|	|	| naprawa i rozbiórka drewnianych obiektów budowlanych, konstrukcji	|

|	|	| dachowych, mostków, ogrodzeń drewnianych. Wykonywanie napraw i	|

|	|	| konserwacji drewnianych ścian, pokryć dachowych i stropów, podłóg z desek	|

|	|	| i schodów. Wykonywanie konstrukcji drewnianych - trybun, pomostów	|

|	|	| estradowych, przystani i drewnianych elementów terenów osiedlowych i	|

|	|	| placów zabaw dziecięcych. Deskowanie i stemplowanie konstrukcji	|

|	|	| betonowych i żelbetowych. Montaż i demontaż rusztowań i pomostów	|

|	|	| roboczych. Wykonywanie deskowań (szalunków) i zabezpieczeń przy robotach|

|	|	| ziemnych. Zabezpieczanie elementów drewnianych impregnatami, środkami	|

|	|	| malarskimi i ogniochronnymi.	|

|	|	| Krycie i naprawa wszelkiego rodzaju dachów przy zastosowaniu tradycyjnych	|

|	|	| i współczesnych pokryć dachowych. Wykonywanie napraw i konserwacji	|

|	|	| drewnianych konstrukcji dachowych. Zakładanie izolacji dachowych.	|

|	|	| Impregnacja elementów drewnianych budynków. Zakładanie, naprawa	|

|	|	| i konserwacja urządzeń odwadniających. Naprawa i wykonywanie (na własne	|

|	|	| potrzeby) rynien dachowych i elementów blacharskich. Zakładanie i naprawa	|

|	|	| ław kominowych. Zabezpieczanie antykorozyjne pokryć dachowych	|

|	|	| i elementów blacharskich oraz innych stalowych elementów dachów. Montaż	|

|	|	| żaluzji, folii antywłamaniowych i przeciwsłonecznych.	|

|	|	| Układanie, remont i konserwacja podłóg i posadzek z różnych materiałów,	|

|	|	| jak: drewno, kamień, ceramika, tworzywo sztuczne, beton itp. Przygotowanie	|

|	|	| podłoży pod posadzki. Układanie płytek ceramicznych na ścianach.	|

|	|	| Malowanie elewacji i wnętrz budynków przy zastosowaniu różnych technik	|

|	|	| malarskich. Przygotowanie podłoży. Malowanie urządzeń w budynkach.	|

|	|	| Lakierowanie otworów i elementów budowlanych, mebli ściennych itp.	|

|	|	| Nakładanie różnego rodzaju tapet. Przygotowanie podłoży pod tapety.	|

|	|	| Malowanie antykorozyjne obiektów budowlanych o konstrukcji metalowej, np.	|

|	|	| ogrodzeń, latarni, słupów wysokiego napięcia, urządzeń energetycznych itp.	|

|	|	| Wykonywanie rusztowań i zabezpieczeń bhp. Wykonywanie przeciwwilgo -	|

|	|	| ciowych, termicznych, akustycznych, antykorozyjnych i biologicznych izolacji	|

|	|	| budowlanych przy użyciu wszelkich materiałów izolacyjnych. Przygotowanie	|

|	|	| obiektu budowlanego do wykonania robót izolacyjnych. Sprawdzanie i kontrola	|

|	|	| działania urządzeń izolacyjnych. Usuwanie uszkodzeń izolacji. Naprawa	|

|	|	| drenażu odwadniającego budynki.	|

|	|	| Krycie, naprawa i konserwacja dachów blachą. Wykonywanie, naprawa i	|

|	|	| konserwacja wszelkich elementów blacharskich. Naprawa i konserwacja	|

|	|	| pokryć dachowych krytych blachą. Malowanie i zabezpieczanie	|

|	|	| antykorozyjne elementów dachowych. Wykonywanie i montaż przewodów	|

|	|	| i elementów z blachy dla instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Naprawa	|

|	|	| i konserwacja rynien dachowych, rur spustowych itp. elementów.	|

|	|	| Wykonywanie i naprawa ław kominowych. Inne prace i czynności	|

|	|	| towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia	|

|	|	| świadczonej usługi.	|

|	71	| usługi w zakresie sztukatorstwa	| Wyrób elementów budowlanych z gipsu, jak: gzymsy, stiuki, sztablatury itp.	|

|	| - dla ludności	| Wytwarzanie odlewów z gipsu, rzeźb, płaskorzeźb, ornamentów i napisów	|

|	|	| oraz ich naprawa i konserwacja. Wyrób gipsowych makiet budynków, modeli	|

|	|	| i fragmentów elewacji. Wykonywanie tynków zwykłych, specjalnych	|

|	|	| i szlachetnych, dokonywanie ich naprawy i konserwacji. Przygotowanie	|

|	|	| różnych form gipsowych. Wyrób przedmiotów zdobniczych z gipsu. Inne prace	|

|	|	| i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i	|

|	|	| wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.	|

|	72	| usługi w zakresie odgrzybiania budynków	| Odgrzybianie i osuszanie wszelkiego rodzaju obiektów budowlanych różnymi	|

|	| - dla ludności	| technikami. Wzmacnianie odgrzybionych ścian, np. poprzez ściągi. Inne prace	|

|	|	| i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania świadczenia.	|

|	73	| usługi w zakresie cyklinowania	| Cyklinowanie podłóg, schodów drewnianych itp. - ręczne lub maszynowe.	|

|	| - dla ludności	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| świadczenia.	|

|	74	| usługi w zakresie zduństwa	| Wykonywanie, rozbiórka i naprawa ceramicznych pieców grzewczych i trzonów|

|	| - dla ludności	| kuchennych. Budowa, rozbiórka i naprawa pieców piekarniczych, wędzarni,	|

|	|	| suszarni itp. Budowa i naprawa pieców przenośnych (ceramicznych). Budowa	|

|	|	| kominków. Wykonywanie czopuchów. Remont i naprawa kanałów dymowych	|

|	|	| i kominów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego	|

|	|	| wykonania świadczenia.	|

|	75	| usługi w zakresie robót budowlanych	| Wykonywanie, naprawa i konserwacja wszelkiego rodzaju wewnętrznych	|

|	| instalacyjnych związanych z zakładaniem	| i zewnętrznych instalacji oraz urządzeń: wodociągowych, kanalizacyjnych,	|

|	| instalacji: grzewczych, wentylacyjnych,	| centralnego ogrzewania, ciepłej wody, klimatyzacyjnych, w tym również	|

|	| klimatyzacyjnych, wodnokanalizacyjnych,	| przemysłowych i specjalnych (np. kuchni parowych, pralni mechanicznych,	|

|	| gazowych, elektrycznych i osprzętu	| suszarni). Czyszczenie wykonywanej instalacji i zabezpieczenie jej przed	|

|	| elektrycznego	| korozją, a w razie potrzeby położenie izolacji termicznej. Wykonywanie	|

|	| - dla ludności	| nietypowych elementów instalacyjnych.	|

|	|	| Wykonywanie, naprawa i konserwacja wszelkiego rodzaju wewnętrznych	|

|	|	| i zewnętrznych instalacji i urządzeń gazowych, w tym również przemysłowych	|

|	|	| i specjalnych (np. instalacji gazów technicznych i sprężonego powietrza,	|

|	|	| instalacji bezprzewodowej na gaz płynny). Czyszczenie instalacji i	|

|	|	| zabezpieczanie antykorozyjne. Malowanie instalacji gazów technicznych w	|

|	|	| kolorach ustalonych przez dozór techniczny. Wykonywanie nietypowych	|

|	|	| elementów instalacyjnych. Wykonywanie, naprawa i konserwacja: instalacji	|

|	|	| elektroenergetycznych siły, światła i sygnalizacji sterowania i słaboprądowych,	|

|	|	| instalacji piorunochronowej i uziemiającej, linii elektroenergetycznych	|

|	|	| i telefonicznych napowietrznych i kablowych, rozdzielnic elektrycznych	|

|	|	| i pulpitów sterujących, instalacji w stacjach “trafo” i agregatów prądotwórczych.|

|	|	| Instalowanie i konserwacja odbiorników elektrycznych. Pomiary i badania	|

|	|	| odbiorcze instalacji, odbiorników i urządzeń elektrycznych. Wykonywanie	|

|	|	| pomiarów stanu izolacji i skuteczności zerowania, uziemienia itp. Wykonywanie	|

|	|	| i naprawa instalacji aparatury kontrolno-pomiarowej, sterowania i automatyki.	|

|	|	| Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania	|

|	|	| świadczenia.	|

|	76	| studniarstwo, z wyjątkiem wiercenia studni	| Kopanie szybów studziennych, wraz z wydobywaniem urobku ręcznie lub za	|

|	| o głębokości ponad 30 m	| pomocą sprzętu zmechanizowanego. Wykonywanie obudowy z kręgów lub	|

|	| - dla ludności	| murowanych z cegły i innych materiałów. Czyszczenie, konserwacja	|

|	|	| i dezynfekcja studni. Wykonywanie w otworach studni ekranów	|

|	|	| wodoszczelnych, np. z iłu. Wykonywanie ze zbrojonego betonu pokrywy studni|

|	|	| z zamykanym włazem. Montowanie pomp studziennych ręcznych lub	|

|	|	| hydroforowych. Naprawa pomp studziennych. Montaż i demontaż pomp	|

|	|	| głębinowych. Wykonywanie filarów studziennych. Wiercenie studzien do	|

|	|	| głębokości 30 m i ich obudowa. Inne prace i czynności towarzyszące,	|

|	|	| niezbędne do całkowitego wykonania świadczenia.	|

|	77	| obsługa maszynowa produkcji rolniczej	| Wykonywanie za pomocą maszyn rolniczych zabiegów agrotechnicznych,	|

|	| i ogrodniczej	| np. orek, podorywek, bronowań, wałowań, rozrzucania obornika, rozsiewania	|

|	|	| nawozów sztucznych, siewu zbóż i traw, sadzenia ziemiopłodów, opylania	|

|	|	| roślin środkami chemicznymi, koszenia traw, sprzętu zbóż, wykopków 	|

|	|	| ziemniaków, buraków, omłotów, ustawiania stert, zwożenia plonów.	|

|	78	| usługi zwalczania szkodników roślin	| Zwalczanie szkodników roślin i zwierząt wszelkiego rodzaju sposobami,	|

|	| i zwierząt	| np. środkami chemicznymi, biologicznymi i mechanicznymi.	|

|	79	| usługi utrzymania i pielęgnacji zwierząt	| Zapewnienie prawidłowego utrzymywania zwierząt przez przygotowanie	|

|	|	| i podawanie paszy i pojenie. Wypas zwierząt. Utrzymywanie w czystości	|

|	|	| zwierząt i pomieszczeń dla zwierząt. Ręczne i mechaniczne dojenie zwierząt	|

|	|	| mlecznych. Wykonywanie podstawowych zabiegów zootechnicznych.	|

|	|	| Pielęgnacja zwierząt gospodarskich i domowych. Strzyżenie psów i owiec.	|

|	80	| usługi w zakresie prania, prasowania	| Pranie w wodzie i prasowanie bielizny, odzieży oraz firanek, zasłon itp.	|

|	| i prężenia firanek	| Prężenie firanek i zasłon.	|

|	81	| usługi w zakresie maglowania	| Maglowanie bielizny oraz firanek, zasłon itp. na gorąco i na zimno.	|

|	82	| usługi w zakresie chemicznego czyszczenia	| Chemiczne czyszczenie, odplamianie oraz pranie odzieży i innych wyrobów	|

|	| i farbowania, z wyjątkiem czyszczenia	| włókienniczych. Chemiczne czyszczenie wyrobów ze skóry. Barwienie,	|

|	| i farbowania wyrobów futrzarskich	| odbarwianie (wybielanie) tkanin, dzianin, przędzy, wyrobów odzieżowych itp.	|

|	|	| Apreturowanie wyrobów po praniu i farbowaniu.	|

|	83	| pranie pierza i puchu	| Pranie pierza i puchu.	|

|	84	| kominiarstwo	| Czyszczenie, sprawdzanie i wydawanie opinii o stanie: przewodów	|

|	|	| kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, kanałów łączących	|

|	|	| paleniska z przewodami kominowymi, kanałów przełazowych i nasad	|

|	|	| kominowych. Badanie stanu przewodów kominowych, kominowo-ogrzewczych	|

|	|	| i wentylacyjnych, kanałów oraz połączeń paleniskowych w budynkach przed	|

|	|	| oddaniem ich do użytku, wyszukiwanie przerw w ścianach przewodów	|

|	|	| kominowych i wentylacyjnych oraz sprawdzanie połączeń paleniskowych	|

|	|	| w budynkach już użytkowanych. Badanie przyczyn wadliwego działania	|

|	|	| przewodów kominowych i kanałów. Wydawanie opinii dotyczących połączenia|

|	|	| palenisk i wentylacji na podstawie przeprowadzonej kontroli przewodów	|

|	|	| kominowych. Czyszczenie i sprawdzanie kominów wolno stojących.	|

|	|	| Czyszczenie i konserwacja wszelkiego rodzaju palenisk i urządzeń grzewczych	|

|	|	| oraz pieców i rur, a także kotłów niskoprężnych i wysokoprężnych oraz	|

|	|	| kanałów spalinowych. Czyszczenie wędzarni. Odgruzowywanie przewodów	|

|	|	| kominowych i wentylacyjnych. Wypalanie sadzy w przewodach kominowych.	|

|	|	| Montaż i demontaż ław kominowych oraz naprawa głowic kominowych.	|

|	85	| usługi odkażania, tępienia owadów	| Tępienie owadów w pomieszczeniach mieszkalnych, biurowych, produkcyjnych|

|	| i odszczurzania	| magazynowych itp. środkami chemicznymi. Tępienie gryzoni w	|

|	|	| pomieszczeniach użytkowych za pomocą środków chemicznych. Odkażanie	|

|	|	| budynków, pomieszczeń inwentarskich, klatek dla zwierząt hodowlanych itp.	|

|	|	| oraz obiektów zagrożonych epidemiologicznie (szamb, wysypisk i in.).	|

|	86	| usługi fryzjerskie dla: kobiet i dziewcząt	| Strzyżenie, upinanie i fryzowanie włosów. Strzyżenie oraz pielęgnacja zarostu	|

|	i	|	| (brody, wąsów). Golenie twarzy i głowy. Farbowanie i rozjaśnianie włosów.	|

|	87	| oraz mężczyzn i chłopców	| Farbowanie wąsów i brody. Farbowanie brwi i rzęs, regulowanie brwi.	|

|	|	| Komputerowy dobór fryzur. Wykonywanie masażu twarzy i głowy, z wyjątkiem	|

|	|	| masaży leczniczych. Usługowe ostrzenie brzytew. Usługowy wyrób peruk.	|

|	88	| usługi kosmetyczne	| Wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki upiększającej: stosowanie	|

|	|	| maseczek upiększających, farbowanie rzęs oraz regulacja i farbowanie brwi,	|

|	|	| makijaż, manicure i pedicure. Wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki	|

|	|	| zachowawczej, z zastosowaniem odpowiednich aparatów i preparatów:	|

|	|	| oczyszczanie skóry twarzy i pleców, masaże pielęgnacyjne twarzy, szyi, ramion,|

|	|	| rąk, głowy itp., maski pielęgnacyjne (np. ściągające, odżywcze, plastyczne	|

|	|	| i ziołowe).	|

|	|	| Wykonywanie zabiegów z zakresu kosmetyki leczniczej, jak: lecznicze	|

|	|	| oczyszczanie skóry z zaskórników, usuwanie prosaków oraz wykwitów	|

|	|	| mięczaka zakaźnego, masaże lecznicze, masaże refleksyjne, zabiegi z	|

|	|	| dziedziny światło-, wodo- i elektroterapii, wchodzące w zakres kosmetyki	|

|	|	| zachowawczej i leczniczej.	|

|	89	| manicure, pedicure	| Nadawanie kształtu paznokciom przez skracanie i opiłowanie. Wycinanie	|

|	|	| naskórka, lakierowanie paznokci. Usuwanie zgrubień skóry i wycinanie	|

|	|	| nagniotków.	|

|	90	| usługi fotograficzne	| Wykonywanie w zakładzie i poza zakładem fotografii, filmów i przeźroczy:	|

|	|	| portretowych, reportażowych, okolicznościowych, krajobrazowych,	|

|	|	| technicznych itp. Wykonywanie fotokopii. Wykonywanie prac powierzonych.	|

|	|	| Sporządzanie odbitek fotograficznych na papierze, porcelanie itp. Przedmiot	|

|	|	| działalności nie obejmuje prac wykonywanych na kasetach magnetowidowych.|

|	91	| wyświetlanie rysunków, planów i tekstów	| Wykonywanie odbitek rysunków, planów, tekstów itp. techniką światłokopii	|

|	| techniką kserografii i diazotypii	| (diazotypii) i kserogrsfii.	|

|	92	| sprzątanie wnętrz	| Czyszczenie, mycie i odkurzanie pomieszczeń oraz mebli. Czyszczenie i mycie	|

|	|	| urządzeń sanitarnych. Czyszczenie dywanów itp. Pastowanie - froterowanie	|

|	|	| podłóg.	|

|	93	| ważenie osób	| Ważenie osób i mierzenie wzrostu przy użyciu wag osobowych.	|

|	94	| usługi w zakresie radiestezji	| Wyznaczanie w terenie przebiegu żył wodnych, kreślenie ich głębokości,	|

|	|	| wydajności i jakości wody. Wykrywanie stref zadrażnień. Zabezpieczanie przed|

|	|	| różnego rodzaju szkodliwym promieniowaniem w mieszkaniach, budynkach	|

|	|	| inwentarskich, zakładach pracy itp. oraz zabezpieczanie szklarni i ogródków	|

|	|	| przed szkodliwym dla roślin promieniowaniem.	|

|	95	| usługi świadczone w gospodarstwach	| Obsługa gospodarstw domowych w zakresie prowadzenia gospodarstwa	|

|	| domowych	| domowego.	|

Załącznik nr 5

KWARTALNE STAWKI RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW PROBOSZCZÓW

Objaśnienie:

Liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, za który opłacany jest ryczałt, według danych właściwych organów administracji miast i gmin, prowadzących ewidencje ludności.

-----------------------------------------------------------------------------------------

|                                 W parafiach o liczbie mieszkańców	|	|

|-----------------------------------------------------------|                      Stawka w złotych	|

|	powyżej	|	do	|	|

|	|	1 000	|	257	|

|	1 000	|	2 000	|	292	|

|	2 000	|	3 000	|	316	|

|	3 000	|	4 000	|	344	|

|	4 000	|	5 000	|	374	|

|	5 000	|	6 000	|	408	|

|	6 000	|	7 000	|	443	|

|	7 000	|	8 000	|	479	|

|	8 000	|	9 000	|	516	|

|	9 000	|	10 000	|	560	|

|	10 000	|	12 000	|	608	|

|	12 000	|	14 000	|	661	|

|	14 000	|	16 000	|	717	|

|	16 000	|	18 000	|	777	|

|	18 000	|	20 000	|	840	|

|	20 000	|	|	911	|

Załącznik nr 6

KWARTALNE STAWKI RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW WIKARIUSZY

Objaśnienie:

Liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, za który opłacany jest ryczałt, według danych właściwych organów administracji miast i gmin, prowadzących ewidencje ludności.

|    W parafiach o liczbie mieszkańców	|                                  Jeżeli siedziba parafii znajduje się	|

|	|	|   na terenie gminy lub miasta 	|                    w mieście o liczbie mieszkańców	|

|	|	|    o liczbie mieszkańców do	|----------------------------------------	|

|        powyżej	|              do	|                    5 000	|   powyżej 5 000 do 50 000	|          powyżej 50 000	|

|	|	|--------------------------------------------------------------|

|	|	|                                                  stawki w złotych	|

|	|	1 000	|	83	|	164	|	235	|

|	1 000	|	3 000	|	235	|	247	|	247	|

|	3 000	|	5 000	|	247	|	259	|	271	|

|	5 000	|	8 000	|	252	|	271	|	277	|

|	8 000	|	10 000	|	259	|	283	|	290	|

|	10 000	|	|	271	|	290	|	299	|


Ustawa z dnia 21 listopada 1996 r.
Ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Dz. U. 1996 r. Nr 156 poz. 788

Artykuł 1 został pominięty ponieważ wprowadza zmiany w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które zostały już w niej naniesione.

zmiany:

Dz. U. 1998 r. Nr 74 poz. 471

Art. 2. 1. Jeżeli podatnik w latach 1992-1996 korzystał, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., z odliczenia od dochodu (przychodu) wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem:

1) zachowuje prawo do odliczania wydatków ponoszonych na ten cel po dniu 1 stycznia 1997 r., na zasadach określonych w tej ustawie,

2) sprzedaż lub zamiana takiego budynku, jego części lub lokali stanowi źródło przychodów, gdy sprzedaż lub zamiana nastąpiła przed upływem dziesięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło wybudowanie.

2. Podatnikom, którzy w zeznaniach za lata 1992-1996 odliczyli od dochodu (przychodu) wydatki na cele określone w następujących przepisach ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:

1) w art. 27a w ust. 1 pkt 1 lit. a) - kwotę przysługującego odliczenia od podatku, ustaloną zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt 2, zmniejsza się o 19% kwoty wydatków odliczonych w latach 1992-1996,

2) w art. 27a w ust. 1 pkt 1 lit. b) -f) oraz w pkt 2 - kwotę przysługującego odliczenia od podatku, ustaloną zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. a) i b), zmniejsza się o 19% kwoty wydatków odliczonych w latach 1992-1996.

2a. Kwotę przysługującego odliczenia od podatku, ustaloną zgodnie z art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. a) i b), zmniejsza się również o 19% wydatków odliczonych od dochodu na podstawie ust. 4a.

3. Do kwoty wydatków, o których mowa w ust. 2, odliczonych od dochodu (przychodu) w latach 1992-1996, dolicza się wydatki, które nie znalazły pokrycia w dochodach (przychodach) uzyskanych w tych latach, a także wydatki, o których mowa w ust. 4a, które nie znalazły pokrycia w dochodach (przychodach) uzyskanych w 1997 r. i w latach następnych.

4. Podatnikom, którzy w latach 1992-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5, 5a i 6 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., a wydatki te nie znalazły pokrycia w dochodach osiągniętych w tych latach, przysługuje prawo do odliczenia tych wydatków na zasadach określonych w art. 26 ust. 9 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.

4a. Podatnikom, którzy w latach 1992-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b), e) i f) ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., i po tym dniu dokonali dalszych wydatków na budowę tego budynku mieszkalnego, nadbudowę lub rozbudowę tego budynku na cele mieszkalne lub przebudowę tego strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie tego lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu, przysługuje prawo do odliczania tych wydatków na zasadach określonych w art. 26 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.

4b. Jeżeli w okresie obowiązywania ustawy podatnik, o którym mowa w ust. 4 lub 4a, nabył prawo do odliczenia od podatku kwot, o których mowa w art. 27a ust. 3 pkt 1 lit. a) i b) - limit odliczenia od dochodu, określony w art. 26 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., pomniejsza się o kwotę wydatków podlegających odliczeniu od dochodu oraz o kwotę wydatków stanowiących podstawę do dokonania odliczeń od podatku, o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. b)-f) oraz pkt 2.

5. Zasadę określoną w ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w latach 1994-1996 nabyli prawo do odliczenia poniesionych wydatków od przychodów.

6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w sytuacjach, o których mowa w art. 27a ust. 8 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

7. Podatnicy, którzy w latach 1995-1996 nabyli prawo do odliczenia od dochodu wydatków na zakup przyrządów i pomocy naukowych, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7b ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r., nie odliczoną, w zeznaniach za lata 1995 i 1996, kwotę wydatków mogą odliczyć na zasadach określonych w art. 26 ust. 5a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 1997 r.

Art. 3. Przy ustalaniu podstawy obliczenia podatku, zgodnie z art. 26 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, podatnik może w latach 1997-1999 odliczyć od dochodu wydatki poniesione na spłatę zadłużenia z tytułu zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe, do dnia 31 maja 1992 r., kredytów na budownictwo mieszkaniowe. Kwota tych odliczeń w każdym roku podatkowym nie może przekroczyć 19% kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalanego do celów obliczania premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy. Przepisy art. 26 ust. 4, art. 27a ust. 7, 8, 12 i 14-17, art. 34 ust. 9 pkt 2 i art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio.

Art. 4. Przepis art. 1 pkt 9:

1) w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - ma zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kg, nabytego albo przyjętego do odpłatnego korzystania i zaliczonego do środków trwałych podatnika - począwszy od dnia 1 stycznia 1997 r.,

2) w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 22 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - ma zastosowanie do rezerw utworzonych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

3) w części dotyczącej art. 23 ust. 1 pkt 57 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - ma zastosowanie do umów ubezpieczenia zawartych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 5. 1. Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 1997 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli prawo do odliczeń zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 26 ust. 13 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują to prawo do czasu wyczerpania - w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.

2. Do dnia 31 grudnia 1998 r. zachowują moc przepisy wydane na podstawie art. 26 ust. 13 ustawy wymienionej w art. 1, dotyczące odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego przez podatników mających swą siedzibę w rejonach administracyjnych (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym oraz województwach lub rejonach administracyjnych (gminach) określonych jako zagrożone recesją i degradacją społeczną w odrębnych przepisach. Podatnicy którzy nabędą prawo do tych odliczeń lub obniżek do dnia 31 grudnia 1998 r., zachowują to prawo do czasu wyczerpania - w zakresie i na zasadach określonych w tych przepisach.

Art. 6. Z dniem 1 stycznia 1997 r. traci moc art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25).

Art. 7. W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. Nr 73, poz. 350) w art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Dieta parlamentarna jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych w granicach określonych w odrębnych przepisach dla diet otrzymywanych z tytułu pełnienia obowiązków obywatelskich i nie może być zajęta w drodze egzekucji.”

Art. 8. Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

Art. 9. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i ma zastosowanie do opodatkowania dochodów uzyskanych od tego dnia, z wyjątkiem przepisów art. 1 pkt 8 lit. a), pkt 12 w części dotyczącej art. 26 ust. 14, pkt 14 lit. c) oraz pkt 15 w części dotyczącej art. 27a ust. 18-21 - które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa Karna Skarbowa z dnia 26 października 1971 r.

Dz. U. 1984 r. Nr 22 poz. 103

zmiany:

Dz. U. 1985 r. Nr 23 poz. 100

Dz. U. 1990 r. Nr 14 poz. 84

Dz. U. 1990 r. Nr 86 poz. 503

Dz. U. 1991 r. Nr 100 poz. 442

Dz. U. 1991 r. Nr 107 poz. 458

Dz. U. 1992 r. Nr 21 poz. 85

Dz. U. 1992 r. Nr 68 poz. 341

Dz. U. 1994 r. Nr 43 poz. 160

Dz. U. 1994 r. Nr 126 poz. 615

Dz. U. 1994 r. Nr 136 poz. 703

Dz. U. 1995 r. Nr 132 poz. 641

Dz. U. 1996 r. Nr 132 poz. 621

Dz. U. 1996 r. Nr 137 poz. 640

Dz. U. 1996 r. Nr 152 poz. 720

Dz. U. 1997 r. Nr 71 poz. 449

Dz. U. 1997 r. Nr 79 poz. 485

Dz. U. 1997 r. Nr 102 poz. 643

Dz. U. 1997 r. Nr 121 poz. 770

Dz. U. 1997 r. Nr 137 poz. 926

Dz. U. 1997 r. Nr 141 poz. 945

Dz. U. 1998 r. Nr 108 poz. 682

Dz. U. 1998 r. Nr 160 poz. 1063

zmiany wynikające z:

Dz. U. 1990 r. Nr 14 poz. 84

Dz. U. 1994 r. Nr 84 poz. 386

Dz. U. 1995 r. Nr 95 poz. 475

(tekst pierwotny: Dz. U. 1971 r. Nr 28 poz. 260)

(tekst jednolity: Dz. U. 1984 r. Nr 22 poz. 103)

Część I Przestępstwa i wykroczenia skarbowe

Dział I Przepisy ogólne

Rozdział 1 Przestępstwa skarbowe

Rozdział 2 Wykroczenia skarbowe

Dział II Przepisy szczegółowe

Rozdział 1 Przestępstwa i wykroczenia dewizowe

Rozdział 2 Przestępstwa i wykroczenia w zakresie ceł i obrotu towarowego z zagranicą

Rozdział 3 Przestępstwa i wykroczenia w zakresie zobowiązań podatkowych i dotacji

Rozdział 4 Przestępstwa w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych

Rozdział 5 Przestępstwa w zakresie prywatyzacji mienia Skarbu Państwa

Część II Postępowanie karne skarbowe

Dział I Przepisy ogólne o właściwościach sądów i finansowych organów orzekających

Dział II Postępowanie przed finansowymi organami orzekającymi i finansowymi organami dochodzenia

Rozdział 1 Przepisy wstępne

Rozdział 2 Właściwość finansowych organów orzekających

Rozdział 3 Wyłączenie pracownika

Rozdział 4 Strony, obrońcy i pełnomocnicy

Rozdział 5 Czynności procesowe

Rozdział 6 Dowody

Rozdział 7 Środki przymusu

Rozdział 8 Postępowanie przygotowawcze

Rozdział 9 Dobrowolne poddanie się karze

Rozdział 10 Orzeczenie karne

Rozdział 11 Środki zaskarżenia

Rozdział 12 Postępowanie w stosunku do nieobecnych

Rozdział 13 Uchylanie i zmiana prawomocnych rozstrzygnięć

Rozdział 14 Koszty postępowania karnego skarbowego

Rozdział 15 Postępowanie wykonawcze

Rozdział 16 Ułaskawienie

Dział III Postępowanie przed sądem

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Rozdział 2 Odpowiedzialni posiłkowo i interwenienci

Rozdział 3 Postępowanie w sprawach skierowanych na drogę postępowania sądowego na żądanie strony

Rozdział 4 Postępowanie w stosunku do nieobecnych

Rozdział 5 Wykonanie orzeczeń sądu

Część III Przepisy przejściowe i końcowe

Część I

Przestępstwa i wykroczenia skarbowe

Dział I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Przestępstwa skarbowe

Art. 1. Przestępstwem skarbowym jest czyn społecznie niebezpieczny, zabroniony przez niniejszą ustawę pod groźbą kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności lub grzywny.

Art. 2. § 1. Do przestępstw skarbowych nie mają zastosowania przepisy części ogólnej Kodeksu karnego, z wyjątkiem: art. 1-3, 4 § 1, 2 i 4, art. 5, 6, 9 § 1 i 2, art. 10 § 1 i 4, art. 12 zdanie pierwsze, art. 13-15, 18-24, 28-31, 34-37, 38 § 1, art. 40, 41, 43 § 2, art. 44 § 5 i 7, art. 51, 53 § 1 i 2, art. 54 § 1, art. 55-57, 58 § 1 i 2, art. 59, 60 § 1-3, 5 i 6, art. 61, 62, 63 § 2, art. 65, 66 § 1 i 2, art. 67, 68, 69 § 1 i 2, art. 70, 72 § 1, art. 73-77, 78 § 1, art. 79 § 1, art. 80 § 1, art. 81-83, 84 § 1, art. 86 § 3, art. 87, 89 § 1 i 3, art. 90, 91 § 1 i 3, art. 93-98, 101 § 1 pkt 4 i 5 oraz § 3, art. 102, 103 § 1, art. 104 § 1, art. 106, 107 § 1, 2, 4 i 5, art. 108 i 114 oraz 115 § 1, 2, 4, 8-11, 14, 15, 17 i 18, które stosuje się odpowiednio; przez określenie “sąd” należy rozumieć również inny organ uprawniony do orzekania w sprawach o przestępstwa skarbowe.

§ 2. Wymieniona w art. 15 i 23 Kodeksu karnego przesłanka “dobrowolności” nie ma zastosowania do przestępstw skarbowych.

Art. 3. Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa skarbowego i od obywatelstwa sprawcy, przepisy niniejszej ustawy stosuje się także do osób, które popełniły przestępstwo skarbowe za granicą.

Art. 4. Przestępstwo skarbowe można popełnić umyślnie, a także nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi.

Art. 5. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach niniejszej ustawy, organ orzekający skazuje za jedno przestępstwo skarbowe na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. W tym wypadku wymierza się karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.

Art. 6. § 1. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w przepisach niniejszej ustawy oraz w przepisach innej ustawy karnej, stosuje się każdy z tych przepisów.

§ 2. W wypadkach określonych w § 1, w razie skazania na kary pozbawienia wolności, wykonaniu podlega tylko jedna z tych kar, przy czym na poczet kary surowszej zalicza się karę łagodniejszą.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w razie skazania w wypadku określonym w § 1 na kary ograniczenia wolności, na kary grzywny albo na karę ograniczenia wolności i karę pozbawienia wolności; przy zaliczaniu kary ograniczenia wolności na poczet kary pozbawienia wolności stosuje się odpowiednio art. 87 Kodeksu karnego.

§ 4. W wypadkach określonych w § 2 i 3 przepis art. 92 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 7. § 1. Nie podlega karze, kto popełniwszy przestępstwo skarbowe zawiadomi o tym organ powołany do ścigania, ujawni osoby, które z nim współdziałały w popełnieniu tego przestępstwa, oraz złoży uszczuploną należność państwową w terminie zakreślonym przez organ powołany do prowadzenia dochodzenia, a gdy przestępstwo nie polega na uszczupleniu takiej należności - równowartość pieniężną przedmiotu przestępstwa, jeżeli podlega on przepadkowi. Nie nakłada się obowiązku uiszczenia równowartości pieniężnej, jeżeli przepadek dotyczy przedmiotu, który może ułatwić ponowne popełnienie czynu zabronionego. Zawiadomienie powinno być złożone na piśmie lub przekazane ustnie do protokołu.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się:

1) jeżeli zawiadomienie zostało złożone w czasie, kiedy organ powołany do ścigania miał już wiadomość o przestępstwie i o okolicznościach jego popełnienia, albo jeżeli zostało złożone w czasie dokonywania u sprawcy kontroli lub przeszukania,

2) względem tego, kto inną osobę nakłonił do popełnienia czynu zabronionego w celu skierowania przeciwko niej postępowania karnego,

3) względem sprawcy, który w celu popełnienia przestępstwa skarbowego zorganizował grupę lub związek albo kierował ich działalnością, chyba że zawiadomienia, o którym mowa w § 1, dokonał z wszystkimi członkami grupy lub związku.

Art. 8. Karami są:

1) pozbawienie wolności,

2) ograniczenie wolności,

3) grzywna.

Art. 9. § 1. Jeżeli przestępstwo skarbowe jest zagrożone karą pozbawienia wolności, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności karę ograniczenia wolności, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny określony w art. 13 § 1 pkt 2, 3 i 6.

§ 2. Wymierzając karę ograniczenia wolności za przestępstwo skarbowe, w związku z którym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, sąd może zobowiązać skazanego do zapłacenia tej należności w terminie oznaczonym w wyroku.

Art. 10. § 1. Grzywnę wymierza się w wysokości co najmniej 200 złotych, chociażby przewidziana wielokrotność nie osiągała tej kwoty.

§ 2. Wymierzając karę grzywny, organ orzekający uwzględnia także dochody sprawcy, jego warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Art. 11. § 1. Jeżeli wymiar grzywny jest przewidziany w wielokrotności kwoty należności państwowej narażonej na uszczuplenie, za kwotę tę przyjmuje się tę różnicę między kwotą należną a kwotą przypadającą do uiszczenia według zeznania lub zgłoszenia strony.

§ 2. Jeżeli podstawą wymiaru grzywny jest wartość przedmiotu przestępstwa skarbowego, wartość tę oznacza się według ceny ustalonej na podstawie obowiązujących cenników z uwzględnieniem stopnia zużycia, a w braku cenników - na podstawie dokonanego oszacowania. Co do ceny rozstrzyga chwila popełnienia przestępstwa, a gdy jej nie można ustalić - chwila ujawnienia przestępstwa skarbowego.

§ 3. Jeżeli nie można określić dokładnie kwoty należności państwowej narażonej na uszczuplenie lub wartości przedmiotu przestępstwa skarbowego, stanowiących podstawę wymiaru grzywny, należy ją oznaczyć w przybliżeniu.

Art. 12. Artykuł 11 stosuje się odpowiednio w wypadkach, gdy wysokość należności państwowej narażonej na uszczuplenie lub wartość przedmiotu przestępstwa ma wpływ na kwalifikację prawną czynu.

Art. 12[1]. § 1. Wymierzając karę grzywny powyżej 500 złotych, można orzec zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w wysokości od 10 do 150 złotych.

§ 2. Zastępcza kara pozbawienia wolności nie może przekraczać 12 miesięcy, a jeżeli przestępstwo skarbowe nie jest zagrożone karą pozbawienia wolności - 6 miesięcy pozbawienia wolności; wymierza się ją w miesiącach i dniach.

§ 3. Jeżeli egzekucja kary grzywny okaże się bezskuteczna, można zamienić grzywnę, po uprzednim wyrażeniu zgody przez skazanego, na pracę społecznie użyteczną, określając czas jej trwania i rodzaj. Praca społecznie użyteczna trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 12 miesięcy; określa się ją w miesiącach.

§ 4. Do wykonywania pracy społecznie użytecznej, o której mowa w § 3, stosuje się odpowiednio art. 35 § 1 Kodeksu karnego oraz art. 53 § 2 i 3, art. 54-58, 60, 62 i 63 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 5. Jeżeli w warunkach określonych w § 3 skazany nie wyrazi zgody na podjęcie pracy społecznie użytecznej albo mimo wyrażenia zgody jej nie wykonuje, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności.

Art. 13. § 1. Środkami karnymi są:

1) dobrowolne poddanie się odpowiedzialności,

2) przepadek przedmiotów,

3) ściągnięcie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów,

4) przepadek osiągniętych korzyści majątkowych,

5) zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej, wykonywania określonego zawodu lub zajmowania określonego stanowiska,

6) podanie wyroku do publicznej wiadomości,

7) pozbawienie praw publicznych.

§ 2. Środkami karnymi związanymi z poddaniem sprawcy próbie są:

1) warunkowe umorzenie postępowania karnego skarbowego,

2) warunkowe zawieszenie wykonania kary,

3) warunkowe zwolnienie.

Art. 14. § 1. Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych, jak również zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej, wykonywania określonego zawodu lub zajmowania określonego stanowiska w razie skazania sprawcy na karę pozbawienia wolności.

§ 2. Środki karne wymienione w § 1 wymierza się w latach na okres od roku do lat 10.

Art. 15. Przepadek osiągniętych korzyści majątkowych oraz przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot przestępstwa skarbowego można orzec w wypadkach przewidzianych w ustawie.

Art. 16. § 1. Przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot przestępstwa skarbowego obejmuje przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, jak również przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa.

§ 2. Przepadek przedmiotów stanowiących przedmiot przestępstwa skarbowego obejmuje ponadto opakowania oraz wszystko to, co z przedmiotem przestępstwa było połączone, choćby nawet nie stanowiło jego części składowej, jak również środek przewozowy, przysposobiony do przewozu przedmiotów przestępstwa.

§ 3. Przepadek obejmuje także drogowy środek przewozowy, gdy przedmiot przestępstwa był w nim ukryty w miejscu nie przeznaczonym do umieszczania przewożonych rzeczy.

Art. 17. § 1. Przedmioty stanowiące przedmiot przestępstwa skarbowego podlegają przepadkowi, chociażby nie były własnością sprawcy.

§ 2. Przepadku przedmiotu stanowiącego przedmiot przestępstwa skarbowego nie orzeka się, jeżeli jest on własnością osoby trzeciej, a sprawca uzyskał go w drodze czynu zabronionego.

§ 3. (skreślony)

§ 4. Przepadku przedmiotu nie orzeka się także, jeżeli:

1) wartość środka przewozowego (art. 16 § 2 i 3) lub przedmiotu połączonego (art. 16 § 2) znacznie przewyższa wartość przedmiotu czynu zabronionego,

2) orzeczenie go byłoby niewspółmierne do wagi popełnionego czynu zabronionego, chyba że chodzi o przedmiot pochodzący bezpośrednio z tego czynu.

Art. 18. § 1. Środkami zabezpieczającymi są:

1) umieszczenie w zakładzie zamkniętym,

2) umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym,

3) umieszczenie w zakładzie karnym, w którym stosuje się środki lecznicze lub rehabilitacyjne,

4) umieszczenie w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego,

5) skierowanie do placówki leczniczo-rehabilitacyjnej,

6) przepadek przedmiotów,

7) zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej,

8) zakaz wykonywania określonego zawodu,

9) zakaz zajmowania określonego stanowiska.

§ 2. Przepadek wymieniony w § 1 pkt 6 można orzec tytułem środka zabezpieczającego, jeżeli:

1) sprawca dopuścił się czynu zabronionego w stanie niepoczytalności,

2) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma,

3) zastosowano warunkowe umorzenie postępowania karnego skarbowego,

4) zachodzi okoliczność wyłączająca ukaranie sprawcy czynu zabronionego,

5) zastosowano przepis art. 10 § 4 Kodeksu karnego.

§ 3. Zakazy wymienione w § 1 pkt 7-9 może orzec sąd tytułem środka zabezpieczającego, jeżeli sprawca dopuścił się czynu zabronionego w stanie niepoczytalności i jeżeli jest to konieczne ze względu na ochronę porządku prawnego. Wymienione zakazy orzeka się bez określenia terminu; sąd uchyla zakaz, jeżeli ustaną przyczyny jego orzeczenia.

Art. 19. § 1. Osoba trzecia może dochodzić w drodze postępowania określonego w niniejszej ustawie swoich roszczeń do przedmiotów przestępstwa skarbowego podlegających przepadkowi (interwencja).

§ 2. W razie prawomocnego orzeczenia przepadku przedmiotu przestępstwa, co do którego osoba trzecia nie zgłosiła interwencji we właściwym czasie bez własnej winy, odpowiedzialność Skarbu Państwa ocenia się według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

§ 3. Roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia gaśnie, jeżeli powództwa nie wytoczono w ciągu 3 miesięcy, licząc od dnia, w którym powód dowiedział się o prawomocnym orzeczeniu o przepadku, nie później jednak niż przed upływem lat 2 od prawomocności tego orzeczenia.

Art. 20. § 1. W razie niemożności orzeczenia przepadku przedmiotu przestępstwa można orzec ściągnięcie od skazanego równowartości przedmiotu.

§ 2. Jeżeli równowartości nie można określić dokładnie, oznacza się ją w przybliżeniu.

§ 3. Jeżeli w popełnieniu brało udział kilka osób, odpowiadają one solidarnie za równowartość przedmiotu przestępstwa.

Art. 21. § 1. Orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym skarbowym nie zwalnia od obowiązku uiszczenia należności państwowej.

§ 2. W razie orzeczenia przepadku przedmiotu przestępstwa skarbowego lub jego równowartości gaśnie obowiązek uiszczenia należności państwowej dotyczącej tego przedmiotu.

Art. 22. W uzasadnionych wypadkach sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości w sposób przez siebie określony.

Art. 23. § 1 Stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, organ orzekający może:

1) wymierzyć karę ograniczenia wolności, jeżeli czyn jest zagrożony karą pozbawienia wolności,

2) odstąpić od wymierzenia kary i orzec środek karny wymieniony w art. 13 § 1 pkt 2, 3 i 6,

3) odstąpić od wymierzenia środka karnego, chociażby jego orzeczenie było obowiązkowe,

4) wymierzyć zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze niższym od przypadającego według równoważnika ustawowego.

§ 2. W wypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, przepis art. 24 § 2 stosuje się.

§ 3. Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, a należność, której uszczuplenie dotyczy, została w całości uiszczona przed wydaniem chociażby nieprawomocnego orzeczenia, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na orzeczeniu tylko kary grzywny w wysokości nie przekraczającej połowy górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane sprawcy przestępstwo, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych za to przestępstwo.

Art. 24. § 1. Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, organ orzekający może odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego tylko wtedy, gdy uszczuplona należność została w całości uiszczona przed wydaniem chociażby nieprawomocnego orzeczenia w pierwszej instancji.

§ 2. Przepisu art. 61 § 2 Kodeksu karnego nie stosuje się, jeżeli przepadek dotyczy przedmiotu, którego posiadanie jest zabronione lub który może ułatwić ponowne popełnienie czynu zabronionego.

Art. 24a. Na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub jest równoważny grzywnie w wysokości od 10 do 150 złotych.

Art. 25. § 1. Sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary, jeżeli sprawca:

1) popełnia umyślne przestępstwo skarbowe, a wartość przedmiotu czynu jest duża albo jeżeli sprawca przez umyślne przestępstwo skarbowe powoduje uszczuplenie należności państwowej dużej wartości,

2) uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu,

3) popełnił w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, dwa albo więcej przestępstw skarbowych, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i każdy z tych czynów wyczerpuje znamiona tego samego przepisu,

4) skazany za umyślne przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności lub karę ograniczenia wolności albo karę grzywny nie niższą niż 20000 złotych, w ciągu 5 lat po odbyciu kary wynoszącej co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności lub 6 miesięcy ograniczenia wolności albo po uiszczeniu nie mniej niż 10000 złotych grzywny popełnia umyślne przestępstwo skarbowe tego samego rodzaju,

5) popełnia przestępstwo skarbowe działając w zorganizowanej grupie albo w związku mającym na celu popełnianie przestępstw skarbowych,

6) popełnia przestępstwo skarbowe używając przemocy lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo działając wspólnie z inną osobą, która używa takiej przemocy lub grozi natychmiastowym jej użyciem,

7) przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia nakłania inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego.

§ 2. Przepisów § 1 pkt 1 i 3 nie stosuje się, jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, a należność ta została w całości uiszczona przed zamknięciem przewodu sądowego w pierwszej instancji.

§ 3. Przepisu § 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli sprawca odstąpił od udziału w zorganizowanej grupie lub związku i ujawniając przed organem ścigania istotne okoliczności zamierzonego przestępstwa skarbowego, zapobiegł jego popełnieniu.

§ 4. Dużą wartością w rozumieniu ustawy jest wartość, która w chwili popełnienia czynu zabronionego przekracza pięćsetkrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia.

Art. 26. § 1. Stosując nadzwyczajne obostrzenie kary, sąd orzeka:

1) karę pozbawienia wolności do roku albo karę ograniczenia wolności, jeżeli czyn jest zagrożony tylko karą grzywny, co nie wyłącza wymierzenia także kary grzywny grożącej za ten czyn zabroniony,

2) karę pozbawienia wolności do lat 5 zamiast grożącej za przestępstwo skarbowe łagodniejszej kary pozbawienia wolności, co nie wyłącza wymierzenia także kary grzywny grożącej za ten czyn zabroniony w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonej o połowę.

§ 2. Stosując nadzwyczajne obostrzenie kary, sąd orzeka karę pozbawienia wolności do lat 5 zamiast grożącej tylko kary grzywny, co nie wyłącza wymierzenia kary grzywny do 5000000 złotych, jeżeli sprawca popełnia przestępstwo skarbowe:

1) z art. 48 § 1 lub z art. 81 § 1, a wartość przedmiotu czynu jest wielka,

2) z art. 80 § 1, a kwota cła narażonego na uszczuplenie jest wielkiej wartości,

3) z art. 94 § 1 i 2, a kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest wielkiej wartości.

§ 3. W wypadku określonym w § 2 stosuje się odpowiednio przepis art. 25 § 2.

§ 4. Wielką wartością w rozumieniu ustawy jest wartość, która w chwili popełnienia czynu zabronionego przekracza tysiąckrotną wysokość najniższego miesięcznego wynagrodzenia.

Art. 26a. § 1. W razie skazania sprawcy, o którym mowa w art. 25 § 1 pkt 2 i 5, sąd może orzec przepadek osiągniętych korzyści majątkowych, pochodzących, chociażby pośrednio, z popełnienia przestępstwa skarbowego.

§ 2. Przepis art. 44 § 7 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 26b. Kara nadzwyczajnie obostorzona nie może przekroczyć 5000000 złotych grzywny, 18 miesięcy ograniczenia wolności albo 5 lat pozbawienia wolności.

Art. 27. (skreślony)

Art. 28. § 1. Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw skarbowych, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary zasadnicze pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.

§ 2. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa skarbowe do ich sumy, nie przekraczając jednak 18 miesięcy ograniczenia wolności albo 6 lat pozbawienia wolności.

§ 3. Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 150000 złotych, nawet jeżeli jej nie orzeczono za pozostające w zbiegu przestępstwa skarbowe; wymierzając karę łączną ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd może orzec grzywnę w wysokości do 75000 złotych.

Art. 28a. § 1. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary grzywny nie orzeka się kary łącznej grzywny ani kary łącznej co do zastępczych kar pozbawienia wolności. Łączny czas trwania zastępczych kar pozbawienia wolności zamiast kar grzywny wymierzonych za kilka przestępstw skarbowych nie może przekroczyć lat 3.

§ 2. W razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i grzywny lub ograniczenia wolności i grzywny wymierza się za przestępstwa skarbowe karę łączną tylko co do kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności.

Art. 28b. § 1. Jeżeli sprawca, w warunkach określonych w art. 28 § 1, popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw skarbowych, określonych w art. 25 § 1 pkt 3, lub ciąg przestępstw skarbowych oraz inne przestępstwo skarbowe, organ orzekający wymierza karę łączną, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu karnego o zbiegu przestępstw oraz o łączeniu kar i środków karnych.

§ 2. Jeżeli sprawca został skazany dwoma albo więcej orzeczeniami za przestępstwa skarbowe należące do ciągu przestępstw określonego w art. 25 § 1 pkt 3, wymierzona w orzeczeniu łącznym kara nie może przekroczyć górnych granic wymiaru określonych w art. 26 § 1 i 2.

Art. 28c. Wydaniu orzeczenia łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw skarbowych lub zbiegające się przestępstwa skarbowe zostały już w całości albo w części wykonane; kara pozbawienia wolności albo ograniczenia wolności ulega skróceniu o okres odpowiadający stosunkowi kwoty zapłaconej do wysokości grzywny.

Art. 29. § 1. Warunkowego umorzenia postępowania nie stosuje się do sprawcy przestępstwa skarbowego popełnionego w warunkach określonych w art. 25 § 1 pkt 1-3, 5-7 i art. 26 § 2.

§ 2. Zawieszając wykonanie kary orzeczonej za przestępstwo skarbowe, w związku z którym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, organ orzekający nakłada na skazanego obowiązek zapłacenia tej należności w terminie oznaczonym w orzeczeniu karnym. Jeżeli skazany uchyla się w okresie próby od wykonania obowiązku zapłacenia uszczuplonej należności państwowej w oznaczonym terminie, organ orzekający zarządza wykonanie zawieszonej kary.

§ 3. Zawieszając wykonanie kary ograniczenia wolności sąd może orzec grzywnę w wysokości do 75000 złotych. W razie zarządzenia wykonania kary ograniczenia wolności, grzywna orzeczona nie podlega wykonaniu; kara ograniczenia wolności ulega skróceniu o okres odpowiadający stosunkowi kwoty zapłaconej do wysokości wymierzonej kary ograniczenia wolności.

Art. 30. § 1. W razie warunkowego zwolnienia skazanego na karę pozbawienia wolności za przestępstwo skarbowe przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli skazany za umyślne przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo skarbowe tego samego rodzaju, sąd może go warunkowo zwolnić po odbyciu dwóch trzecich kary, jednak nie wcześniej niż po 6 miesiącach.

Art. 30a. Po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 13 § 1 pkt 5 i 7, nie wcześniej jednak niż po roku, sąd może uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego.

Art. 31. § 1. Karalność przestępstwa polegającego na narażeniu na uszczuplenie podatku lub innej należności państwowej ustaje także wówczas, gdy nastąpiło przedawnienie tej należności.

§ 2. W wypadku przewidzianym w § 1 czas popełnienia przestępstwa skarbowego ustala się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności. Jeżeli sprawca przestępstwa skarbowego dopuścił się narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie cła, czas jego popełnienia ustala się z dniem, w którym powstał dług celny.

Art. 31a. § 1. Do przedawnienia wykonania środków karnych wymienionych w art. 13 § 1 pkt 2-7 stosuje się odpowiednio art. 103 § 1 pkt 3 Kodeksu karnego.

§ 2. Do zatarcia skazania w odniesieniu do środków karnych wymienionych w art. 13 § 1 pkt 2-7 stosuje się odpowiednio art. 107 § 6 Kodeksu karnego.

Art. 32. § 1. Za grzywnę wymierzoną sprawcy i koszty postępowania można uczynić w całości lub w części posiłkowo odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, zrzeszenie lub organizację, chociażby nie mającą osobowości prawnej, jeżeli sprawcą czynu jest zastępca tej osoby, zrzeszenia lub organizacji, załatwiający jej sprawy jako pełnomocnik, zarządca, pracownik lub w jakimkolwiek innym charakterze, a osoba, zrzeszenie lub organizacja zastąpiona odniosła lub mogła odnieść z przestępstwa skarbowego jakąkolwiek korzyść majątkową.

2. (skreślony)

Art. 33. § 1. W razie nałożenia odpowiedzialności posiłkowej przy wymiarze grzywny uwzględnia się również stosunki majątkowe i dochody osoby odpowiedzialnej posiłkowo.

§ 2. Jeżeli odpowiedzialność posiłkową nałożono na kilka osób, odpowiadają one solidarnie, chyba że ze względu na okoliczności sprawy organ orzekający określi zakres odpowiedzialności każdej z tych osób.

3. Odpowiedzialność posiłkowa nie ustaje w razie śmierci sprawcy po uprawomocnieniu się orzeczenia.

4. Odpowiedzialność posiłkowa nie obciąża spadku.

Art. 34. § 1. Grzywnę i koszty postępowania ściąga się od osoby posiłkowo odpowiedzialnej, gdy od skazanego ściągnąć ich nie można.

§ 2. Jeżeli od skazanego ściągnięto część grzywny lub kosztów postępowania, odpowiedzialność posiłkowa rozciąga się tylko na nie uiszczoną część kwot należnych z tego tytułu.

§ 3. Jeżeli od osoby posiłkowo odpowiedzialnej ściągnięto część grzywny, skazanemu wymierza się zastępczą karę pozbawienia wolności tylko zamiast nie uiszczonej części grzywny.

§ 4. W stosunku do osoby odpowiedzialnej posiłkowo nie stosuje się kary zastępczej.

Rozdział 2

Wykroczenia skarbowe

Art. 35. Wykroczeniem skarbowym jest czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez niniejszą ustawę pod groźbą kary pieniężnej.

Art. 36. § 1. Do wykroczeń skarbowych nie mają zastosowania przepisy części ogólnej Kodeksu karnego, z wyjątkiem art. 1-3, 4 § 1, 2 i 4, art. 5, 6, 9 § 1 i 2, art. 10 § 1, art. 12 zdanie pierwsze, art. 13 § 1, art. 14 § 1, art. 15 § 1, art. 18, 19 § 1, art. 20, 21 § 1 i 2, art. 22 § 1, art. 28 § 1, art. 29-31, 44 § 7, art. 53 § 1 i 2, art. 54 § 1, art. 55, 56, 58 § 2, art. 104 § 1, art. 106 i 108 oraz 115 § 1, 2 i 9-11, które stosuje się odpowiednio, z tym że przez określenie “sąd” należy rozumieć również organ uprawniony do orzekania w sprawach o wykroczenia skarbowe, a przez określenie “grzywna” - karę pieniężną. Ponadto stosuje się odpowiednio art. 3, 5, 6 § 1, art. 7, 10 § 2, art. 11, 12, 20, 21 i 28a § 2 niniejszej ustawy.

§ 2. Wymieniona w art. 15 § 1 Kodeksu karnego przesłanka “dobrowolności” nie ma zastosowania do wykroczeń skarbowych.

Art. 37. Odpowiedzialność za wykroczenia popełnione za granicą zachodzi tylko wtedy, gdy przepis szczególny taką odpowiedzialność przewiduje.

Art. 38. Wykroczenie skarbowe można popełnić umyślnie, a także nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi.

Art. 39. Podżegacz i pomocnik ponoszą odpowiedzialność tylko wtedy, gdy wykroczenie skarbowe zostało dokonane.

Art. 40. Odpowiedzialność za usiłowanie  wykroczenia skarbowego zachodzi tylko wtedy, gdy przepis szczególny taką odpowiedzialność przewiduje.

Art. 41. § 1. Karą za wykroczenie skarbowe jest kara pieniężna.

Wymierza się ją w wysokości od 10 do 10000 złotych.

§ 2. Środkami karnymi są:

1) dobrowolne poddanie się odpowiedzialności,

2) przepadek przedmiotów,

3) ściągnięcie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotu.

§ 3. Tytułem środka zabezpieczającego można orzec przepadek przedmiotu; przepisy art. 18 § 2 pkt 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 42. § 1. Wymierzając karę pieniężną powyżej 100 złotych można orzec zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny karze pieniężnej od 10 złotych do 150 złotych. Nie można wymierzyć zastępczej kary pozbawienia wolności, jeżeli warunki osobiste ukaranego uniemożliwiają jej odbycie.

§ 2. Zastępcza kara pozbawienia wolności nie może przekroczyć 30 dni. Łączny czas trwania kar zastępczych nie może przekroczyć 3 miesięcy; wymierza się ją w dniach i miesiącach.

§ 3. Jeżeli egzekucja kary pieniężnej okaże się bezskuteczna, można zamienić karę pieniężną, po uprzednim wyrażeniu zgody przez ukaranego, na pracę społecznie użyteczną, określając czas jej trwania i rodzaj. Praca społecznie użyteczna trwa najkrócej 7 dni, najdłużej 2 miesiące; określa się ją w dniach i miesiącach.

§ 4. Przepisy art. 12[1] § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 43. § 1. Przepadek przedmiotów obejmuje narzędzia lub inne przedmioty stanowiące rzeczy ruchome, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia skarbowego, oraz przedmioty pochodzące bezpośrednio z tego wykroczenia, a także inne, jeżeli przepis ustawy tak stanowi.

§ 2. Przepisy art. 16 § 2, art. 17, 19 i 20 stosuje się odpowiednio.

Art. 44. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie można poprzestać na orzeczeniu przepadku przedmiotów, jeżeli zachodzą warunki jego orzeczenia i jeżeli zostaną w ten sposób osiągnięte cele kary.

Art. 45. § 1. Karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok.. Przepisy art. 101 § 3 Kodeksu karnego oraz art. 31 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli w okresie przewidzianym w § 1 wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność wykroczenia skarbowego ustaje z upływem 2 lat od jego popełnienia. W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia przedawnienie biegnie od daty jego wydania.

§ 3. Orzeczona kara lub środek karny wymieniony w art. 41 § 2 pkt 2 i 3 nie podlega wykonaniu, jeżeli od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata.

Art. 46. § 1. Orzeczenie kary lub środka karnego wymienionego w art. 41 § 2 pkt 2 i 3 uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania lub darowania albo przedawnienia ich wykonania.

§ 2. Jeżeli ukarany po rozpoczęciu okresu przewidzianego w § 1, lecz przed jego upływem, ponownie popełnił wykroczenie skarbowe, za które wymierzono mu karę lub środek karny, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich orzeczeń o ukaraniu.

Dział II

Przepisy szczegółowe

Rozdział 1

Przestępstwa i wykroczenia dewizowe

Art. 47. § 1. Kto wyłudza zezwolenie dewizowe przez podstępne wprowadzenie w błąd organu uprawnionego do udzielania takich zezwoleń, podlega karze grzywny do 500000 złotych lub karze pozbawienia wolności do roku albo obu tym karom łącznie.

2. Tej samej karze podlega, kto używa dokumentu, o którym mowa w § 1.

Art. 48. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom inwestycji bezpośrednich lub portfelowych, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 49. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom obrotu kredytowego lub depozytowego albo gwarancyjnego, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 50. § 1. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom pozostałego obrotu kapitałowego, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

§ 2. Jeżeli w przypadkach określonych w § 1 pozostały obrót kapitałowy obejmuje transfer i wartość przedmiotu tego transferu jest wielka, sprawca podlega karze pozbawienia wolności do lat 5 i grzywny do 5000000 złotych.

§ 3. Jeżeli w przypadkach określonych w § 1 pozostały obrót kapitałowy obejmuje transfer i wartość przedmiotu tego transferu nie przekracza równowartości w złotych kwoty 500 EURO, sprawca podlega karze pieniężnej.

§ 4. Jeżeli w przypadkach określonych w § 1 pozostały obrót kapitałowy obejmuje transfer, orzeka się przepadek wartości dewizowych oraz przepadek innych przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1; można ponadto orzec przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 2 i 3.

Art. 51. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom płatności w kraju środkami stanowiącymi wartości dewizowe, podlega karze grzywny do 50000 złotych.

Art. 52. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom przeniesienia własności wartości dewizowych, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 53. Kto wbrew ograniczeniom określonym w ustawie dokonuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom rozporządzenia wierzytelnościami od nierezydentów w sposób, który uniemożliwia w terminie ich wymagalności niezwłoczny transfer z zagranicy zagranicznych lub krajowych środków płatniczych będących przedmiotem świadczenia tych wierzytelności, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 54. § 1. Kto prowadzi bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom działalność kantorową, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

§ 2. W przypadkach określonych w § 1 można orzec przepadek wartości dewizowych oraz przepadek innych przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1.

Art. 55. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku zapewnienia transferu z zagranicy posiadanych wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych we wskazanym w ustawie terminie, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 56. § 1. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku dokonywania i przyjmowania płatności oraz dokonywania transferu zagranicznych i krajowych środków płatniczych za pośrednictwem banków, których uprawnienia do dokonywania określonych czynności obrotu dewizowego obejmują takie pośrednictwo, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

§ 2. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku dokonywania inwestycji portfelowych za pośrednictwem podmiotów, o których mowa w art. 12 ust. 3 ustawy, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 57. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku wyrażania zobowiązań pieniężnych w walucie wskazanej w ustawie i dokonywania płatności środkami płatniczymi wskazanymi w ustawie, podlega karze grzywny do 50000 złotych.

Art. 58. § 1. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku zgłaszania Narodowemu Bankowi Polskiemu informacji i danych określonych w ustawie, podlega karze grzywny do 50000 złotych.

§ 2. Kto odstępuje bez zezwolenia dewizowego lub wbrew jego warunkom od określonego w ustawie obowiązku:

1) udzielania ustnych lub pisemnych wyjaśnień i udostępniania wymaganych dokumentów w sprawach objętych kontrolą dewizową lub

2) zgłoszenia i przedstawienia na żądanie do kontroli transferowanych wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych,

podlega karze pieniężnej.

Art. 59. § 1. Kto, będąc w banku odpowiedzialnym za pośrednictwo w przyjmowaniu i dokonywaniu płatności przez rezydentów i nierezydentów i w dokonywaniu przez nich transferu krajowych i zagranicznych środków płatniczych, pośredniczy w dokonaniu bądź przyjęciu płatności lub w dokonaniu transferu, które są niezgodne z warunkami określonymi w ustawie lub w zezwoleniu dewizowym, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

§ 2. Kto, będąc w podmiocie, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy, odpowiedzialnym za pośrednictwo w dokonywaniu przez rezydentów inwestycji portfelowych, pośredniczy w dokonaniu inwestycji, które są niezgodne z warunkami określonymi w ustawie, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 60. Kto nie stosuje się do nadzwyczajnych ograniczeń określonych w ustawie wprowadzonych przez Radę Ministrów, podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 61. § 1. Używane w niniejszym rozdziale określenie “ustawa” oznacza ustawę z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063).

§ 2. Używane w niniejszym rozdziale określenia: “rezydent”, “nierezydent”, “wartości dewizowe”, “zagraniczne środki płatnicze”, “krajowe środki płatnicze”, “transfer wartości dewizowych i krajowych środków płatniczych”, “obrót kapitałowy”, “inwestycje bezpośrednie”, “inwestycje portfelowe”, “obrót kredytowy”, “obrót depozytowy”, “obrót gwarancyjny”, “pozostały obrót kapitałowy”, “działalność kantorowa” mają znaczenie nadane im w ustawie, o której mowa w § 1.

Art. 62. (skreślony)

Art. 63. (skreślony)

Art. 64. (skreślony)

Art. 65. (skreślony)

Art. 66. (skreślony)

Art. 67. (zniesiony)

Art. 68. (zniesiony)

Art. 69. (zniesiony)

Art. 70. (zniesiony)

Art. 71. (zniesiony)

Art. 72. (zniesiony)

Art. 73. (zniesiony)

Art. 74. (zniesiony)

Art. 75. (zniesiony)

Art. 76. (zniesiony)

Art. 77. (zniesiony)

Art. 78. (zniesiony)

Art. 79. (zniesiony)

Rozdział 2

Przestępstwa i wykroczenia w zakresie ceł i obrotu towarowego

z zagranicą

Art. 80. § 1. Kto naraża Skarb Państwa na uszczuplenie cła przez uchylenie się od obowiązku celnego albo przez wprowadzenie organu celnego w błąd, w szczególności przez zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy lub podanie danych niezgodnych z rzeczywistością w zgłoszeniu celnym albo innym oświadczeniu lub dokumencie mającym służyć za podstawę odprawy celnej lub mogącym mieć znaczenie dla kontroli celnej, podlega karze grzywny w wysokości do 10-krotnej kwoty cła narażonego na uszczuplenie.

§ 1[1]. (skreślony)

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie, podlega karze grzywny w wysokości do 4-krotnej kwoty cła narażonego na uszczuplenie.

§ 4. Jeżeli cło narażone na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 81. § 1. Kto uchyla się od obowiązku celnego albo wprowadza w błąd organ właściwy w sprawach postępowania celnego, a w szczególności zataja rzeczywisty stan rzeczy lub podaje dane niezgodne z prawdą w zgłoszeniu celnym albo w innym oświadczeniu lub dokumencie mającym służyć za podstawę odprawy celnej, wydania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów, poświadczenia certyfikatu importowego lub certyfikatu weryfikacji dostawy, albo mogącym mieć znaczenie dla kontroli celnej, jeżeli przez to następuje lub może nastąpić naruszenie ograniczeń przywozu, wywozu, przewozu lub wykorzystania towaru podlega karze grzywny w wysokości do 10-krotnej wartości towaru.

§ 1 [1]. (skreślony)

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie, podlega karze grzywny do wysokości 4-krotnej wartości towaru.

§ 4. Jeżeli wartość towaru nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 82. § 1. Kto nabywa, przechowuje lub przewozi towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego, określonego w art. 80 lub art. 81, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej towar ten przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, podlega karze grzywny w wysokości do 4-krotnej kwoty należnego cła, a jeżeli co do towaru istnieje ograniczenie przywozu lub wywozu - karze grzywny w wysokości do 4-krotnej wartości towaru.

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli należne cło albo wartość towaru, co do którego istnieje ograniczenie przywozu lub wywozu, nie przekracza 2500 złotych sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 83. § 1. Kto nabywa, przechowuje lub przewozi towar, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że stanowi przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 80 lub art. 81, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej towar ten przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, podlega karze grzywny w wysokości do kwoty należnego cła, a jeżeli co do towaru istnieje ograniczenie przywozu lub wywozu - karze grzywny do wysokości wartości towaru.

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli należne cło albo wartość towaru, co do którego istnieje ograniczenie przywozu lub wywozu nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 84. § 1. Kto w użyciu towaru, chociażby nieumyślnie, zmienia cel, przeznaczenie lub nie zachowuje innego warunku, pod jakim towar zwolniono w całości lub w części od cła albo odprawiono według niższej stawki celnej, podlega karze grzywny w wysokości do 10-krotnej kwoty nie pobranego cła.

§ 2. Jeżeli nie pobrane cło nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 85. § 1. Kto w użyciu towaru, chociażby nieumyślnie, zmienia cel, przeznaczenie lub nie zachowuje innego warunku, pod jakim towar zwolniono od ograniczeń przywozu lub wywozu, podlega karze grzywny w wysokości do 10-krotnej wartości towaru.

§ 2. Jeżeli wartość towaru nie przekracza 2500 złotych sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 85a. § 1. Kto przez wprowadzenie w błąd organu celnego naraża Skarb Państwa na bezpodstawny zwrot cła lub umorzenie należnego cła, podlega karze grzywny do 500000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

§ 2. Jeżeli kwota bezpodstawnie żądana lub umorzona nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 86. Kto świadomie utrudnia kontrolę celną lub umyślnie wprowadza organ celny w błąd w związku z przeprowadzeniem kontroli lub odprawy celnej, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 80-85 , podlega karze grzywny do 250000 zł.

Art. 86[1]. Kto utrudnia funkcjonariuszowi Inspekcji Celnej wszczęcie postępowania kontrolnego albo przeprowadzenie czynności kontrolnych, podlega karze grzywny do 250000 zł.

Art. 87. Kto narusza przepisy w zakresie ceł i obrotu towarowego z zagranicą, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 80-86[1], podlega karze pieniężnej.

Art. 88. § 1. W przypadkach określonych w art. 80 § 1, art. 81 § 1, art. 82 § 1 orzeka się przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1 oraz można orzec przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 2 i 3.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w wypadkach określonych w art. 84 § 1 i art. 85 § 1, jeżeli czyn został popełniony umyślnie.

§ 3. W wypadkach określonych w art. 80 § 4, art. 81 § 4 i art. 82 § 3 można orzec przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1 i 2.

Art. 89. (skreślony)

Art. 90. Wykroczenia określone w niniejszym rozdziale są karalne również w razie popełnienia ich za granicą w czasie kontroli celnej przeprowadzanej tam przez polskie organy celne na podstawie umów międzynarodowych.

Art. 91. Usiłowanie wykroczeń określonych w art. 80 § 4, art. 81 § 4, art. 82 § 3, art. 83 § 3, art. 84 § 2 i w art. 85 § 2 jest karalne.

Art. 91[1]. § 1. Kto, przez naruszenie przepisów o opłacie wyrównawczej należnej od towarów rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy, naraża Skarb Państwa na uszczuplenie opłaty, podlega karze grzywny w wysokości do 10-krotnej kwoty opłaty wyrównawczej narażonej na uszczuplenie.

§ 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie, podlega karze grzywny do 4-krotnej kwoty opłaty wyrównawczej narażonej na uszczuplenie.

§ 3. Jeżeli opłata wyrównawcza narażona na uszczuplenie nie przekracza 2500 zł, sprawca podlega karze pieniężnej.

Rozdział 3

Przestępstwa i wykroczenia w zakresie zobowiązań podatkowych i dotacji

Art. 92. § 1. Kto wbrew obowiązkowi nie zgłasza właściwemu organowi podatkowemu przedmiotu opodatkowania i przez to nie bierze udziału w postępowaniu podatkowym, podlega karze grzywny do 500000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, obu tym karom łącznie.

§ 2. Jeżeli podatek narażony na uszczuplenie nie przekracza 25.000 złotych, sprawca podlega karze grzywny do 100.000 złotych.

§ 3. (skreślony)

§ 4. Jeżeli podatek narażony na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

§ 5. W wypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności gospodarczej można orzec przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1.

Art. 93. § 1. Kto zataja prowadzenie na własny rachunek działalności podlegającej opodatkowaniu posługując się nazwiskiem, firmą lub nazwą podstawionej osoby albo instytucji, podlega karze grzywny do 250.000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza do posługiwania się jego nazwiskiem lub firmą albo pełniąc funkcję w instytucji dopuszcza do posługiwania się nazwą tej instytucji przez osobę, która zataja prowadzenie na własny rachunek działalności podlegającej opodatkowaniu.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest uszczuplenie podatku przekraczające 25.000 złotych lub uniemożliwienie ściągnięcia takiej należności, sprawca podlega karze grzywny do 500000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat 3 albo obu tym karom łącznie.

§ 4. W wypadkach określonych w § 1 lub 2 można orzec przepadek przedmiotów wymienionych w art. 16 § 1.

Art. 94. § 1. Kto, naraża Skarb Państwa na uszczuplenie podatku w postępowaniu w sprawach zobowiązań podatkowych lub wobec płatnika dokonującego obliczenia i poboru podatku przez niezgłoszenie danych mogących mieć wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego lub jego wysokości albo przez podanie takich danych niezgodnie z rzeczywistością, podlega karze grzywny do 250.000 złotych.

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w związku z nierzetelnym prowadzeniem ksiąg, podlega karze grzywny do 500.000 złotych.

§ 3. Jeżeli podatek narażony na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 95. § 1. Kto, naraża Skarb Państwa na uszczuplenie podatku przez nierzetelne prowadzenie ksiąg, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 94, podlega karze grzywny do 100.000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, sprawując nadzór nad prowadzeniem tych ksiąg, dopuszcza, do ich nierzetelnego prowadzenia.

§ 3. Jeżeli podatek narażony na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 96. (skreślony)

Art. 97. § 1. Kto, będąc płatnikiem lub inkasentem obowiązanym do obliczenia albo pobrania zobowiązania podatkowego zaniecha pobrania tego zobowiązania albo pobiera je w kwocie niższej od należnej, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. Jeżeli uszczuplona kwota podatku nie przekracza 20.000 złotych, sprawca podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

§ 3. (skreślony)

§ 4. Jeżeli uszczuplona kwota podatku nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

§ 5. (skreślony)

Art. 98. § 1. Kto, będąc płatnikiem lub inkasentem, nie wpłaca na rachunek organu podatkowego kwoty pobieranej od podatnika z tytułu zobowiązania podatkowego, podlega karze grzywny do 250.000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

§ 2. Jeżeli nie wpłacona kwota podatku nie przekracza 20.000 złotych, sprawca podlega karze grzywny do 100.000 złotych.

§ 3. (skreślony)

§ 4. Jeżeli nie wpłacona kwota podatku nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

§ 5. (skreślony)

Art. 99. § 1. Kto przez naruszenie przepisów podatkowych naraża Skarb Państwa na uszczuplenie podatku, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 92-95, art. 97 i art. 98, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli podatek narażony na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 100. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy - Ordynacja podatkowa nie prowadzi ksiąg, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. (skreślony)

Art. 101. Kto odmawia uprawnionemu organowi okazania ksiąg albo księgi takie niszczy, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

Art. 101a. § 1. Kto przez wprowadzenie w błąd uprawnionego organu naraża Skarb Państwa na bezpodstawny zwrot podatku, podlega karze grzywny do 500.000 złotych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

§ 2. Jeżeli kwota bezpodstawnie żądana nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 102. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym lub ustawy - Ordynacja podatkowa nie wystawia faktury albo rachunku za wykonane świadczenie, odmawia wydania faktury albo rachunku lub nie przechowuje kopii wystawionych faktur albo rachunków, podlega karze grzywny do 25000 złotych.

§ 2. Tej samej karze grzywny podlega, kto wydaje fakturę albo rachunek za świadczenie rzeczy lub usług zawierający dane niezgodne z rzeczywistością lub takiej faktury albo rachunku używa.

Art. 103. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy - Ordynacja podatkowa nie udokumentowuje w księgach zapisu dotyczącego produkcji, przerobu, zużycia, przechowywania lub zakupu (skupu) rzeczy, lub świadczenia usług albo nie prowadzi ewidencji dowodów zakupu lub prowadzi ją nierzetelnie, podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

§ 2. (skreślony)

Art. 104. Kto, będąc obowiązany do prowadzenia księgi, prowadzi księgę tę wadliwie, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 94, art. 95, art. 99-103 , podlega karze pieniężnej.

Art. 104a. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie prowadzi ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących - podlega karze grzywny do 25000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto dokona sprzedaży z pominięciem kasy rejestrującej lub nie wyda nabywcy dokumentu z kasy rejestrującej, stwierdzającego dokonanie sprzedaży.

Art. 105. § 1. Kto mimo obowiązku, nie nadsyła organowi podatkowemu informacji podatkowej lub nadsyła informację zawierającą dane niezgodne z rzeczywistością, podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto pomimo obowiązku nie nadsyła organowi podatkowemu wykazu nieruchomości lub oświadczenia stwierdzającego stan dotychczasowy nieruchomości albo w wykazie takim bądź oświadczeniu podaje dane niezgodne z rzeczywistością.

§ 3. (skreślony)

Art. 106. Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania kontrolnego lub przeprowadzenie kontroli - podlega karze grzywny do 250000 złotych.

Art. 107. § 1. Kto uchyla się od uiszczenia należnej opłaty skarbowej od czynności cywilnoprawnej lub od dokumentu, podlega karze grzywny do wysokości do 10-krotnej kwoty uszczuplonej opłaty.

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli kwota uszczuplonej opłaty skarbowej nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 108. § 1. Kto uszczupla opłatę skarbową przez użycie skasowanego znaku opłaty skarbowej, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto skasowany znak opłaty skarbowej puszcza w obieg albo w tym celu nabywa lub przechowuje.

§ 3. (skreślony)

§ 4. Jeżeli skasowane znaki opłaty skarbowej opiewały na kwotę nie przekraczającą 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

§ 5. Przedmiot przestępstw lub wykroczeń określonych w § 1, 2 i 4 podlega przepadkowi.

Art. 109. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy o opłacie skarbowej nie prowadzi rejestru opłaty skarbowej albo przewidzianych w przepisach innych urządzeń księgowych mających na celu ewidencję należnych lub pobranych zobowiązań podatkowych, podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

§ 2. (skreślony)

Art. 110. § 1. Kto jako podatnik, płatnik, inkasent  lub osoba obowiązana do uiszczenia opłaty skarbowej lub innego zobowiązania podatkowego narusza przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w  art. 92-95  i art. 97-109  podlega karze pieniężnej.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto w postępowaniu w sprawach zobowiązań podatkowych, będąc obowiązany do osobistego stawienia się w organie podatkowym jako strona, świadek lub biegły, pomimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania lub wydania opinii.

Art. 111. (skreślony)

Art. 112. (skreślony)

Art. 113. § 1. Kto, pełniąc funkcję w jednostce będącej przedsiębiorcą albo w innej jednostce organizacyjnej na której ciąży obowiązek podatkowy, przez naruszenie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa albo przepisów o rachunkowości i kontroli lub o rozliczeniach z budżetem z tytułu otrzymanych dotacji, naraża Skarb Państwa na uszczuplenie zobowiązań podatkowych albo wypłatę nienależnych lub nadmiernych dotacji, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. (skreślony)

§ 3. Jeżeli kwota narażona na uszczuplenie nie przekracza 2500 złotych, sprawca podlega karze pieniężnej.

Art. 114. Kto, pełniąc funkcję w jednostce będącej przedsiębiorcą albo w innej jednostce organizacyjnej, na której ciąży obowiązek podatkowy, zgłasza właściwemu organowi niezgodne z rzeczywistością dane dla ustalenia stawek podatkowych lub stawek dotacji budżetowych, narażając przez to Skarb Państwa na uszczuplenie zobowiązania podatkowego albo powodując pobranie nienależnych lub nadmiernych dotacji z budżetu Państwa, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

Art. 115. § 1. Kto, pełniąc funkcję w jednostce będącej przedsiębiorcą albo w innej jednostce organizacyjnej na której ciąży obowiązek podatkowy, narusza przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa lub o rozliczeniach z budżetem Państwa z tytułu otrzymanych dotacji, jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 113 lub art. 114, podlega karze pieniężnej.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się w organie podatkowym jako strona, świadek lub biegły w związku z postępowaniem w sprawach zobowiązań podatkowych lub rozliczeń z budżetem Państwa z tytułu otrzymanych dotacji dotyczących jednostek będących przedsiębiorcami albo innych jednostek organizacyjnych, na których ciąży obowiązek podatkowy, pomimo prawidłowego wezwania, nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania lub wydania opinii.

Art. 116. § 1. Przepisy art. 94, art. 95, art. 99, art. 113 i art. 114 stosuje się odpowiednio w razie narażenia jednostki samorządu terytorialnego na uszczuplenie kwot z tytułu zobowiązań podatkowych.

§ 2. Przepisy niniejszego rozdziału dotyczące podatków stosuje się odpowiednio do zaliczek na podatek.

§ 3. Księga jest to:

1) księga rachunkowa,

2) księga przychodów i rozchodów,

3) ewidencja,

4) rejestr,

5) inne podobne urządzenie ewidencyjne, do którego prowadzenia zobowiązuje przepis prawa.

Rozdział 4

Przestępstwa w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych

Art. 117. § 1. Kto prowadzi działalność w zakresie gier losowych lub zakładów wzajemnych bez wymaganego zezwolenia lub w działalności takiej pośredniczy - podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 lub grzywny do 500.000 zł albo obu tym karom łącznie.

§ 2. W wypadku określonym w § 1, podlegają przepadkowi - stanowiące przedmiot przestępstwa skarbowego - dokumenty i urządzenia gry losowej lub zakładu wzajemnego oraz wygrane, które na podstawie tych dokumentów przypadają grającym, a także pieniądze uzyskane ze sprzedaży udziału w grze i wpłaconych stawek.

Art. 118. Kto prowadzi bez wymaganego zezwolenia działalność w zakresie loterii fantowej lub gry bingo fantowe - podlega karze grzywny do 100.000 zł.

Art. 119. § 1. Kto uczestniczy w grach losowych i zakładach wzajemnych urządzanych bez wymaganego zezwolenia, podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

§ 2. Art. 117 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 120. Kto urządza grę losową lub zakład wzajemny niezgodnie z przepisami ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych albo z regulaminem gry lub zakładu wzajemnego - podlega karze grzywny do 100.000 złotych.

Art. 121. Kto nie będąc do tego uprawniony z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, trudni się sprzedażą losów lub innych dowodów udziału w grze losowej lub w zakładzie wzajemnym - podlega karze ograniczenia wolności lub grzywny do 50.000 złotych albo obu tym karom łącznie.

Rozdział 5

Przestępstwa w zakresie prywatyzacji mienia Skarbu Państwa

Art. 121[1]. Kto, nie będąc uprawniony do otrzymania od Skarbu Państwa świadczenia określonego przez przepisy o prywatyzacji mienia Skarbu Państwa, w celu wyłudzenia takiego świadczenia składa fałszywe oświadczenie w sprawach przewidzianych przez te przepisy, podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

Część II

Postępowanie karne skarbowe

Dział I

Przepisy ogólne o właściwościach sądów i finansowych organów orzekających

Art. 122. W sprawach o przestępstwa skarbowe zagrożone karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności orzekają sądy powszechne, a w stosunku do osób wymienionych w art. 12 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556 i Nr 160, poz. 1083) - sądy wojskowe.

Art. 123. § 1. W sprawach o przestępstwa skarbowe zagrożone wyłącznie karą grzywny oraz w sprawach o wykroczenia skarbowe orzekają finansowe organy orzekające.

§ 2. Sprawy o przestępstwa skarbowe określone w § 1 należą jednak do właściwości sądów:

1) jeżeli zachodzi wątpliwość co do poczytalności oskarżonego albo jeżeli zachodzi potrzeba zastosowania środków zabezpieczających określonych w art. 94 - 98 Kodeksu karnego i w art. 18 § 2 pkt 1 oraz w § 3 niniejszej ustawy,

2) jeżeli czyn wyczerpuje jednocześnie znamiona przestępstwa określonego w przepisach innej ustawy karnej, a prokurator przejął do swego prowadzenia również sprawę o przestępstwo skarbowe,

3) jeżeli finansowy organ orzekający drugiej instancji przekaże sprawę ze względu na jej szczególne okoliczności do postępowania sądowego.

§ 3. Sprawy o wykroczenia skarbowe określone w § 1 należą jednak do właściwości sądu, jeżeli zachodzi wątpliwość co do poczytalności obwinionego albo jeżeli zachodzi potrzeba zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 18 § 2 pkt 1.

Art. 124. § 1. Sąd właściwy na podstawie art. 122 i art. 123 § 2 dla sprawców  przestępstw skarbowych jest również właściwy dla pomocników, podżegaczy oraz innych osób, których przestępstwo skarbowe pozostaje w ścisłym związku z przestępstwem sprawcy, jeżeli postępowanie przeciwko nim toczy się jednocześnie.

§ 2. Jeżeli zachodzą okoliczności utrudniające łączne rozpoznanie spraw, o których mowa w § 1, można włączyć i odrębnie rozpoznać sprawę poszczególnych osób lub o poszczególne czyny; sprawa wyłączona podlega rozpoznaniu przez organ właściwy według zasad ogólnych.

Art. 125. § 1. Sąd nie przestaje być właściwy, chociażby w toku postępowania sądowego ustały przyczyny uzasadniające tę właściwość.

§ 2. Orzeczenie wydane przez sąd w sprawie należącej do właściwości finansowego organu orzekającego nie może być z tego powodu uchylone.

Dział II

Postępowanie przed finansowymi organami orzekającymi i finansowymi organami dochodzenia

Rozdział 1

Przepisy wstępne

Art. 126. § 1. W postępowaniu przed finansowymi organami orzekającymi lub organami dochodzenia w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe stosuje się odpowiednio art. 2, 4-10, 16, 17 § 1 pkt 1-8 i 11 oraz § 3, art. 19, 22, 213, 214 § 3-6 i § 8 oraz art. 578-584 Kodeksu postępowania karnego. Przez określenie “sąd” lub “prokurator” należy rozumieć również finansowy organ orzekający lub organ dochodzenia, przed którym toczy się sprawa.

§ 2. W sprawach o przestępstwa skarbowe stosuje się odpowiednio art. 21 i 585-589 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 127. Postępowanie wszczyna się z urzędu.

Art. 128. § 1. Kierownikiem organu dochodzenia oraz finansowego organu dochodzenia jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor urzędu celnego lub inspektor kontroli skarbowej, a także Generalny Inspektor Celny lub regionalny inspektor celny.

§ 2. Kierownikiem finansowego organu orzekającego jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor izby skarbowej, dyrektor urzędu celnego lub Prezes Głównego Urzędu Ceł.

§ 3. W zakresie dochodzenia prowadzonego przez Inspekcję Celną finansowym organem orzekającym jest właściwy miejscowo i rzeczowo urząd celny lub urząd skarbowy.

Rozdział 2

Właściwość finansowych organów orzekających

Art. 129. Finansowymi organami orzekającymi w pierwszej instancji są:

1) w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe określone w art. 48 i art. 50, w zakresie obejmującym wywóz za granicę wartości dewizowych bądź krajowych środków płatniczych lub ich przywóz z zagranicy, a także w art. 58 oraz art. 80-87 - urzędy celne wyznaczone przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia, które określi również ich właściwość miejscową,

2) w sprawach o pozostałe przestępstwa skarbowe podlegające orzecznictwu finansowych organów orzekających oraz w sprawach o pozostałe wykroczenia skarbowe - urzędy skarbowe.

Art. 130. Finansowymi organami orzekającymi w drugiej instancji są:

1) w sprawach określonych w art. 129 pkt 1 - Główny Urząd Ceł,

2) w sprawach określonych w art. 129 pkt 2 - izby skarbowe.

Art. 131. Minister Finansów może ustalić w drodze rozporządzenia właściwość organów administracji celnej w sprawach określonego rodzaju w sposób odmienny od wskazanego w art. 129 pkt 1 oraz art. 130 pkt 1.

Art. 132. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach niniejszej ustawy, właściwość finansowego organu orzekającego ustala się według przepisu przewidującego karę najsurowszą.

Art. 133. § 1. W zakresie właściwości miejscowej stosuje się odpowiednio przepisy  art. 31, 32 § 1 i 2, art. 33 § 1 i art. 34 Kodeksu postępowania karnego.

§ 2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej na podstawie przepisów określonych w § 1 albo jeżeli ważne względy za tym przemawiają, Minister Finansów wyznacza finansowy organ orzekający, który ma sprawę rozpoznać. Powyższe uprawnienia minister może przekazać finansowym organom orzekającym drugiej instancji.

Art. 134. Finansowy organ orzekający bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu organowi. Jednakże przekazanie z powodu braku właściwości miejscowej nie może nastąpić po wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowania w pierwszej instancji.

Rozdział 3

Wyłączenie pracownika

Art. 135. § 1. Pracownik finansowego organu orzekającego lub organu dochodzenia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli:

1) sprawa dotyczy tego pracownika bezpośrednio,

2) jest małżonkiem strony albo jej obrońcy, pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego, albo pozostaje we wspólnym pożyciu z jedną z tych osób,

3) jest krewnym lub powinowatym w linii prostej, a w linii bocznej aż do stopnia pomiędzy dziećmi rodzeństwa osób wymienionych w pkt 2, albo jest związany z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli,

4) był świadkiem czynu, o który sprawa się toczy, albo w tej samej sprawie był przesłuchany w charakterze świadka lub występował jako biegły,

5) brał udział w sprawie jako obrońca, pełnomocnik lub przedstawiciel ustawowy strony,

6) brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia lub wydał zaskarżone zarządzenie,

7) brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone,

8) brał udział w wydaniu postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania.

§ 2. Powody wyłączenia trwają mimo ustania uzasadniającego je małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 136. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 135 bezpośredni przełożony wyłącza pracownika na jego żądanie, na wniosek strony lub z urzędu, jeżeli pomiędzy pracownikiem a stroną zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności.

Rozdział 4

Strony, obrońcy i pełnomocnicy

Art. 137. § 1. W postępowaniu przed finansowymi organami orzekającymi lub organami dochodzenia stroną jest oskarżony, a w sprawach o wykroczenia skarbowe - obwiniony, niezależnie od formy popełnienia przestępstw lub wykroczeń. Stroną jest również osoba odpowiedzialna posiłkowo i interwenient.

§ 2. Przepisy niniejszej ustawy dotyczące oskarżonego stosuje się odpowiednio do obwinionego.

Art. 138. § 1. Za oskarżonego uważa się osobę, co do której sporządzono protokół karny lub wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów, a w wypadku określonym w art. 181 - osobę przesłuchaną co do treści zarzutów.

§ 2. Do oskarżonego i jego obrońcy stosuje się art. 73-77, art. 79 § 1, 2 i 4, art. 82, 83, 85, 86 i 175 Kodeksu postępowania karnego i odpowiednio art. 72 i 84 tego kodeksu. W postępowaniu przygotowawczym dotyczącym przestępstwa skarbowego należącego do właściwości sądów stosuje się ponadto art. 78 i 81 Kodeksu postępowania karnego.

§ 3. Jeżeli w sprawie o przestępstwo skarbowe należące do właściwości finansowych organów orzekających lub organów dochodzenia albo w sprawie o wykroczenie skarbowe zachodzi konieczność wyznaczenia obrońcy z urzędu z przyczyn wskazanych w art. 79 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego, finansowy organ orzekający pierwszej instancji lub finansowy organ dochodzenia zwraca się w tej sprawie do prezesa miejscowo właściwego sądu rejonowego o wyznaczenie obrońcy.

Art. 139. § 1. Odpowiedzialnym posiłkowo jest osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, którą organ prowadzący postępowanie przygotowawcze lub organ orzekający wezwał do udziału w postępowaniu w charakterze osoby odpowiedzialnej posiłkowo. Wezwanie następuje w formie pisemnej z przytoczeniem okoliczności uzasadniających odpowiedzialność posiłkową.

§ 2. Za odpowiedzialnego posiłkowo, który nie jest osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje organ uprawniony do działania w jego imieniu.

§ 3. Do odpowiedzialnego posiłkowo stosuje się odpowiednio art. 72 i 75 Kodeksu postępowania karnego.

§ 4. Odpowiedzialny posiłkowo nie może być przesłuchany w charakterze świadka. Odpowiedzialny posiłkowo ma prawo składać wyjaśnienia, a obowiązany jest to uczynić na wezwanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze lub organu orzekającego; przepisy art. 182, 183 i 185 Kodeksu postępowania karnego oraz art. 154 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

§ 5. Odpowiedzialny posiłkowo może ustanowić pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być osoba określona w art. 87 § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

Art. 140. § 1. Interwenientem jest osoba, która nie będąc oskarżonym zgłosiła w postępowaniu przygotowawczym lub w postępowaniu przed organem orzekającym roszczenie do przedmiotów podlegających przepadkowi.

§ 2. W sprawach należących do  właściwości finansowych organów orzekających lub organów dochodzenia interwencja może być zgłoszona najpóźniej do chwili wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Jeżeli rozstrzygnięcie to zostało przez oskarżonego lub odpowiedzialnego posiłkowo zaskarżone, interwencja może być zgłoszona do chwili wydania orzeczenia w drugiej instancji.

§ 3. W sprawach należących do właściwości sądu interwencja może być zgłoszona najpóźniej do chwili rozpoczęcia przewodu sądowego w pierwszej instancji.

§ 4. Interwencję zgłasza się na piśmie lub ustnie do protokołu.

Art. 141. § 1. Interwenientowi przysługują prawa strony w granicach interwencji.

§ 2. Za interwenienta, który nie jest osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje organ uprawniony do działania w jego imieniu.

§ 3. Interwenient może ustanowić pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być osoba określona w art. 87 § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

§ 4. Interwenient może być przesłuchany w charakterze świadka.

Art. 142. Jeżeli z danych zebranych w toku postępowania wynika, że zachodzą warunki do zgłoszenia interwencji, należy o tym niezwłocznie zawiadomić osobę zainteresowaną, chyba że jej adres jest nieznany.

Rozdział 5

Czynności procesowe

Art. 143. § 1. Rozstrzygnięcia wydaje się w postaci orzeczeń lub postanowień. Jeżeli ustawa nie wymaga wydania orzeczenia - wydaje się postanowienie.

§ 2. W kwestiach nie wymagających wydania orzeczenia lub postanowienia finansowy organ orzekający  lub organ dochodzenia wydaje zarządzenia.

Art. 144. § 1. Każde rozstrzygnięcie powinno zawierać nazwę organu, wymienienie osoby, której dotyczy, powołanie podstawy prawnej, osnowę i datę rozstrzygnięcia, pouczenie, czy i w jakim trybie rozstrzygnięcie może być zaskarżone, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego.

§ 2. Postanowienia, co do których ustawa dopuszcza możność zaskarżenia, oraz orzeczenia powinny ponadto zawierać uzasadnienie.

Art. 145. W zakresie sprostowania oczywistych omyłek w rozstrzygnięciu lub zarządzeniu stosuje się odpowiednio art. 105 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 146. Odwołania, zażalenia i inne pisma procesowe stron powinny odpowiadać wymaganiom określonym w art. 119 Kodeksu postępowania karnego. Artykuły 118, 120 i 121 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 147. § 1. Do terminów dokonywania czynności procesowych oraz przywracania terminów stosuje się art. 122-127 Kodeksu postępowania karnego.

§ 2. Pismo wniesione przed upływem terminu omyłkowo do niewłaściwego finansowego organu orzekającego lub organu dochodzenia uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

§ 3. W wypadkach określonych w art. 126 § 1 Kodeksu postępowania karnego o przywróceniu terminu rozstrzyga organ, przed którym należało dokonać czynności.

Art. 148. Do doręczeń stosuje się odpowiednio art. 128-134, 136-138, 139 § 1 i 3, art. 140 i 142 Kodeksu postępowania karnego oraz przepisy wydane na podstawie art. 141 tego kodeksu.

Art. 149. § 1. Do protokołów stosuje się art. 143 § 1 pkt 1-9 i § 2, art. 145, 147 § 1, § 2 pkt 1, § 3 i 4, art. 148, 150 i 151 Kodeksu postępowania karnego; przepisy wydane na podstawie art. 147 § 5 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 2. Protokół może spisać przeprowadzający czynność protokołowaną albo osoba przez niego przybrana. Przepis art. 144 § 3 Kodeksu postępowania karnego stosuje się.

§ 3. Protokolant i stenograf ulegają wyłączeniu z powodów określonych w  art. 135 i art. 136. O wyłączeniu rozstrzyga przeprowadzający czynność protokołowaną.

Art. 150. § 1. Przeglądanie akt sprawy w toku postępowania przygotowawczego i sporządzanie z nich odpisów oraz otrzymywanie odpisów uwierzytelnionych wymaga zezwolenia prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

§ 2. Po zakończeniu postępowania przygotowawczego udostępnia się stronom oraz ich obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym akta sprawy i daje możność sporządzanie z nich odpisów. Przepis art. 157 Kodeksu postępowania karnego stosuje się.

§ 3. Prokurator, finansowy organ orzekający oraz organ nadrzędny nad prowadzącym postępowanie przygotowawcze może przeglądać akta sprawy w każdym jej stanie oraz żądać przesłania akt w tym celu. Udostępnienie akt innym osobom lub organom wymaga zgody kierownika organu, przed którym toczy się postępowanie.

Art. 151. § 1. Postępowanie mające na celu odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt sprawy przeprowadza organ, przed którym sprawa toczyła się ostatnio. Jeżeli organem tym jest

finansowy organ orzekający drugiej instancji, organ ten może zlecić odtworzenie akt  finansowemu organowi orzekającemu pierwszej instancji.

§ 2. W zakresie odtworzenia akt stosuje się odpowiednio art. 161-166 Kodeksu postępowania karnego. Użyte w tych przepisach określenia “sąd” lub “prezes sądu” oznaczają odpowiednio organ uprawniony do odtworzenia akt lub kierownika tego organu.

Rozdział 6

Dowody

Art. 152. § 1. Do dowodów stosuje się art. 167-174, 176-180 § 1-3 i § 5, art. 181 § 2, art. 182-185, 190, 191, 192 § 2, 3 i 4, art. 193-195, 198-208, 211, 212 i art. 215-236 Kodeksu postępowania karnego, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszego rozdziału. Określone w tych przepisach uprawnienia i obowiązki procesowe Policji dotyczą także innych organów dochodzenia.

§ 2. Finansowy organ dochodzenia może wystąpić z wnioskiem do prokuratora o przedsięwzięcie czynności, o których mowa w art. 237 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego. Przepisy art. 237 § 3

pkt 14 i 15, § 4-7 i art. 238-242 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 152a. Organ dochodzenia lub finansowy organ orzekający, przed którym toczy się postępowanie, zarządza w stosunku do oskarżonego przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez zawodowego kuratora sądowego, gdy zachodzi wątpliwość co do poczytalności oskarżonego. Przepisy art. 214 § 3-8 i art. 216 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 153. § 1. W wypadku określonym w art. 179 § 3. Kodeksu postępowania karnego z wnioskiem o zwolnienie świadka od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej może zwrócić się do właściwego naczelnego organu administracji państwowej również kierownik finansowego organu orzekającego drugiej instancji.

§ 2. W wypadku określonym w art. 180 Kodeksu postępowania karnego organ dochodzenia lub finansowy organ orzekający może zwrócić się do prokuratora o zwolnienie świadka od obowiązku zachowania tajemnicy.

§ 3. Przepisy wydane na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 154. Jeżeli osoba uprawniona do odmowy złożenia zeznania albo zwolniona od tego na podstawie art. 185 Kodeksu postępowania karnego oświadczy nie później niż przed zakończeniem postępowania przygotowawczego, że chce z tego prawa skorzystać, poprzednio złożone zeznanie tej osoby nie może ani służyć za dowód, ani być odtworzone.

Art. 155. W wypadku określonym w art. 192 § 2 Kodeksu postępowania karnego zarządzenie przesłuchania świadka z udziałem biegłego lekarza lub biegłego psychologa może wydać również kierownik finansowego organu dochodzenia lub finansowego organu orzekającego.

Art. 156. Do biegłego stosuje się odpowiednio art. 177, 179, 180, 190, 191 i 196 Kodeksu postępowania karnego oraz art. 153 niniejszej ustawy.

Art. 157. § 1. Rozstrzygnięcia i czynności prokuratora przewidziane w art. 217 § 1 i 3, art. 218 § 1 i art. 220 Kodeksu postępowania karnego może podjąć również Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz Generalny Inspektor Celny, a w toku postępowania przed finansowym organem orzekającym - kierownik tego organu. Uprawnienie do otwierania korespondencji określonej w art. 218 § 1 Kodeksu postępowania karnego przysługuje wyłącznie prokuratorowi.

§ 2. Przedmioty określone w art. 231 § 1 Kodeksu postępowania karnego zamiast do depozytu sądowego składa się do depozytu we właściwym miejscowo urzędzie skarbowym, a w sprawach należących do orzecznictwa organów administracji celnej - do depozytu w urzędzie celnym.

§ 3. Waluty obce i inne przedmioty wartościowe, których rodzaj określi Minister Finansów, oddaje się na przechowanie do Narodowego Banku Polskiego. Minister Finansów określi wypadki, w których waluty obce i inne przedmioty wartościowe można przechowywać w urzędach celnych, oraz sposób ich przechowywania.

§ 4. Jeżeli sprzedaży w trybie przewidzianym w art. 232 Kodeksu postępowania karnego dokonuje finansowy organ dochodzenia lub finansowy organ dochodzenia lub finansowy organ orzekający, stosuje się opowiednio przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozdział 7

Środki przymusu

Art. 158. Do zatrzymania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa skarbowego stosuje się art. 243-248 Kodeksu postępowania karnego. Określone w tych przepisach uprawnienia i obowiązki Policji dotyczą również innych organów prowadzących dochodzenie w sprawach karnych skarbowych. W razie potrzeby organy te mogą zwrócić się do Policji o udzielenie pomocy w zatrzymaniu.

Art. 159. § 1. W postępowaniu przygotowawczym dotyczącym przestępstwa skarbowego należącego do właściwości sądów stosuje się odpowiednio art. 249-257, 258 § 1, 2 i 4 oraz art. 259-280 Kodeksu postępowania karnego. Jeżeli zachodzi potrzeba zastosowania środka zapobiegawczego, organ prowadzący dochodzenie zwraca się do prokuratora.

2. W sprawach określonych w § 1 mają zastosowanie również art. 281-284 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 160. § 1. Na świadka, biegłego, tłumacza lub specjalistę, który bez podania usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie organu prowadzącego postępowanie albo bez zezwolenia tego organu wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem lub odmówił złożenia zeznań albo wykonania obowiązków biegłego lub tłumacza, można nałożyć karę porządkową do 2500 złotych.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby, która będąc obowiązana do okazania albo wydania przedmiotu oględzin lub dowodu rzeczowego odmówiła jego okazania lub wydania.

§ 3. Osoba ukarana może w ciągu 7 dni od daty doręczenia jej postanowienia o nałożeniu kary porządkowej usprawiedliwić niestawiennictwo lub niewykonanie innych obowiązków. Karę porządkową należy uchylić w razie uznania niestawiennictwa lub niewykonania innych obowiązków za usprawiedliwione.

§ 4. O nałożeniu kary porządkowej oraz o jej uchyleniu rozstrzyga kierownik finansowego organu dochodzenia, a w postępowaniu przed finansowym organem orzekającym - kierownik tego organu. Na postanowienie o odmowie uchylenia kary porządkowej przysługuje zażalenie.

§ 5. Przepisy § 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio w razie niestawienia się na wezwanie odpowiedzialnego posiłkowo lub odmowy złożenia przez niego wyjaśnień.

§ 6. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej obowiązkom określonym w § 1 i 2 kierownik organu prowadzącego dochodzenie, a w postępowaniu przed finansowym organem orzekającym - kierownik tego organu, może wystąpić do dowódcy jednostki wojskowej, w której

żołnierz ten pełni służbę, o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Przepis art. 288 § 2 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 7. (skreślony)

Art. 161. W wypadkach określonych w art. 160 § 1 organ dochodzenia, a w postępowaniu przed organem orzekającym - ten organ, może ponadto zarządzić przymusowe doprowadzenie przez Policję świadka, biegłego, tłumacza, specjalisty lub odpowiedzialnego posiłkowo. Przepis art. 285 § 2 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 162. W postępowaniu przygotowawczym dotyczącym sprawy należącej do właściwości sądów, jeżeli kary określone w art. 160 § 1 i 2 okazały się nieskuteczne albo gdy inne ważne względy za tym przemawiają, kierownik organu prowadzącego dochodzenie może zwrócić się do prokuratora z wnioskiem o zastosowanie kar porządkowych określonych w art. 285 § 1, art. 288 i 289 § 1 Kodeksu postępowania karnego, a do sądu rejonowego, w okręgu którego prowadzi się postępowanie o zastosowanie kary porządkowej przewidzianej w art. 287 § 2 tego kodeksu. W razie uwzględnienia wniosku stosuje się odpowiednio również art. 286, 287 § 3 i 4, art. 289 § 2 i art. 290 § 2 i 3 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 163. § 1. W razie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego może z urzędu nastąpić zabezpieczenie na mieniu oskarżonego grożącej za ten czyn grzywny lub kary pieniężnej oraz kosztów postępowania.

§ 2. Grzywnę i koszty postępowania można zabezpieczyć także na mieniu odpowiedzialnego posiłkowo.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się również do zabezpieczenia grożącego przepadku osiągniętych korzyści majątkowych, przepadku przedmiotów lub ich równowartości oraz do zabezpieczenia należności państwowej uszczuplonej przez przestępstwo lub wykroczenie skarbowe.

Art. 164. § 1. Zabezpieczenie grożącej kary grzywny, kary pieniężnej, równowartości pieniężnej przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, kosztów postępowania oraz uszczuplonych należności państwowych następuje w sposób określony w art. 164 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680 oraz z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944).

§ 2. Do zabezpieczenia grożącego przepadku osiągniętych korzyści majątkowych lub przepadku przedmiotów stosuje się odpowiednio art. 249 § 2 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 165. Postanowienie o zabezpieczeniu wydaje w toku postępowania przygotowawczego kierownik finansowego organu dochodzenia, a w dalszym postępowaniu - finansowy organ orzekający pierwszej instancji.

Art. 166. § 1. W postępowaniu przygotowawczym w sprawie o przestępstwo skarbowe popełnione w okolicznościach określonych w art. 25 § 1 pkt 1 lub art. 26 § 2 kierownik organu dochodzenia może, niezależnie od uprawnień określonych w art. 165, zwrócić się do prokuratora o wydanie postanowienia o zabezpieczeniu majątkowych kar i środków karnych oraz uszczuplonych należności państwowych. Postanowienie takie prokurator może wydać również z urzędu.

§ 2 W wypadkach określonych w § 1 stosuje się odpowiednio art. 25 Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 167. W postanowieniu o zabezpieczeniu określa się zakres i sposób tego zabezpieczenia. Na postanowienie o zabezpieczeniu przysługuje zażalenie. Zażalenie na postanowienie organu finansowego lub prokuratora rozstrzyga sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

Art. 168. Zabezpieczenie upada, gdy nie zostaną prawomocnie orzeczone: przepadek osiągniętych korzyści majątkowych, grzywna, kara pieniężna, ściągnięcie równowartości przedmiotu przestępstwa lub wykroczenia albo ściągnięcie kosztów postępowania. Zabezpieczenie uszczuplonych należności państwowych upada, jeżeli w ciągu 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia nie zostanie wszczęta egzekucja dla ściągnięcia tych należności.

Art. 169. § 1. W razie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego organ dochodzenia może dokonać tymczasowego zajęcia mienia ruchomego oskarżonego, jeżeli zachodzi obawa usunięcia tego mienia.

§ 2. Przepisy art. 217- 236 i 295 § 3 i 4 Kodeksu postępowania karnego oraz art. 157 niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

Rozdział 8

Postępowanie przygotowawcze

Art. 170. Postępowanie przygotowawcze wszczyna się, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że popełniono przestępstwo lub wykroczenie skarbowe.

Art. 171. § 1. Każdy, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym finansowy organ dochodzenia, Policję lub prokuratora.

§ 2. Instytucje państwowe i społeczne, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym finansowy organ dochodzenia lub Policję albo prokuratora oraz przedsięwziąć czynności nie cierpiące zwłoki do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw i wykroczeń skarbowych lub wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego.

Art. 172. Postępowanie przygotowawcze ma na celu:

1) ustalenie, czy rzeczywiście zostało popełnione przestępstwo lub wykroczenie skarbowe,

2) wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy,

3) wykrycie i w razie potrzeby ujęcia sprawcy,

4) zebranie danych stosownie do art. 213 i 214 § 3-8 Kodeksu postępowania karnego,

5) zebranie i utrwalenie dowodów.

Art. 173. W postępowaniu przygotowawczym stosuje się odpowiednio art. 298 § 2, art. 299-303, 305 § 3 i 4, art. 308, 312-315, 318, 324, 326 i 327 Kodeksu postępowania karnego, a w postępowaniu należącym do właściwości sądów również art. 316, 317, 321, 322, 329, 331-333, 334 § 1 i art. 336 tego kodeksu, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszego rozdziału. Określone w tych przepisach uprawnienia i obowiązki dotyczą również innych organów prowadzących dochodzenie w sprawach

karnych skarbowych.

Art. 174. § 1. W sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe prowadzi się dochodzenie.

§ 2. Dochodzenie prowadzą:

1) w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe określone w art. 48 i 50, w zakresie obejmującym wywóz za granicę wartości dewizowych bądź krajowych środków płatniczych lub ich przywóz z zagranicy, a także w art. 58 oraz art. 80-87 - urzędy celne,

2) w sprawach o pozostałe przestępstwa i wykroczenia skarbowe - urzędy skarbowe, a w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe ujawnione przez organy kontroli skarbowej - inspektorzy kontroli skarbowej,

3) w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe związane z obrotem z zagranicą lub obrotem towarami pochodzącymi z zagranicy - Inspekcja Celna.

§ 3. Organy wymienione w § 2 określane są w dalszym ciągu jako “finansowe organy dochodzenia”.

§ 4. Urząd celny może wszcząć dochodzenie również w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe nie wymienione w § 2 pkt 1, a po zabezpieczeniu dowodów przekazać sprawę do dalszego prowadzenia organowi określonemu w § 2 pkt 2. Organ określony w § 2 pkt 2 może również wszcząć dochodzenie w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe wymienione w § 2 pkt 1 i po zabezpieczeniu dowodów przekazać sprawę do dalszego prowadzenia urzędowi celnemu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do inspekcji celnej.

§ 5. Minister Finansów może ustalić w drodze rozporządzenia właściwość finansowych organów dochodzenia w sprawach określonego rodzaju w sposób odmienny od wskazanego w § 2 .

Art. 175. § 1. Dochodzenie mogą prowadzić również organy:

1) Policji - w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe ujawnione przez Policję,

2) Żandarmerii Wojskowej - w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe popełnione przez osoby wymienione w art. 12 pkt 1 lit. a) i c) ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego,

3) Straży Granicznej - w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe wymienione w art. 174 § 2 pkt 1, ujawnione przez te organy.

§ 2. Użyte w niniejszej ustawie określenie “organy dochodzenia” oznacza również organy wymienione w § 1.

§ 3. Organy dochodzenia wymienione w § 1 mogą ograniczyć swoje czynności do zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego i przekazania sprawy do dalszego prowadzenia  właściwemu finansowemu organowi dochodzenia. Nie dotyczy to jednak

spraw o przestępstwa skarbowe należące do właściwości sądów, chyba że prokurator sprawujący nadzór nad dochodzeniem zarządzi inaczej.

Art. 175a. § 1. W toku postępowania przygotowawczego kierownikowi finansowego organu dochodzenia, o którym mowa w art. 174 § 2 pkt 2, przysługują uprawnienia przewidziane w art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926).

§ 2. Przepisy art. 184 § 2 i 4 oraz art. 295-297 i art. 301 ustawy - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.

Art. 176. § 1. Prokurator sprawuje nadzór nad dochodzeniem w sprawach należących do właściwości sądów. Dochodzenie w innych sprawach prokurator może objąć swoim nadzorem, jeżeli uzna to za celowe.

§ 2. Prokurator może przejąć każdą sprawę do swego prowadzenia.

§ 3. W sprawach o przestępstwa skarbowe śledztwo może być prowadzone ze względu na wagę lub zawiłość sprawy.

Art. 177. § 1. W zakresie właściwości organów dochodzenia stosuje się odpowiednio art. 132-134.

§ 2. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania określonej czynności poza siedzibą organu prowadzącego dochodzenie, organ ten może zwrócić się do innego organu dochodzenia o dokonanie takiej czynności.

Art. 178. § 1. Organem właściwym do rozpatrzenia zażaleń na postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania przygotowawczego jest:

1) w sprawach należących do właściwości sądów - prokurator sprawujący nadzór nad postępowaniem przygotowawczym,

2) w pozostałych sprawach - Główny Urząd Ceł albo izba skarbowa jako organ drugiej instancji, a jeżeli postanowienia lub zarządzenia wydaje inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej,

3) Minister Finansów, jeżeli postanowienie lub zarządzenie wydał Generalny Inspektor Celny, albo Generalny Inspektor Celny, jeśli postanowienie lub zarządzenie zostało wydane przez regionalnego inspektora celnego.

§ 2. Jeżeli zaskarżone postanowienie lub zarządzenie wydał lub zatwierdził prokurator, zażalenie rozpatruje prokurator nadrzędny.

Art. 179. § 1. Można zaniechać wydania postanowienia o wszczęciu dochodzenia, jeżeli z otrzymanego zawiadomienia lub z innych danych wynika, że istnieją podstawy do spisania protokołu karnego lub wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

§ 2. W sprawie o przestępstwo skarbowe należące do właściwości sądów organ dochodzenia obowiązany jest zawiadomić niezwłocznie prokuratora o wszczęciu dochodzenia.

§ 3. W razie wszczęcia dochodzenia w sprawie o przestępstwo skarbowe popełnione przez osobę wymienioną w art. 12 pkt 1 lit. a) i c) ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego zawiadomienie prokuratora wojskowego jest obowiązkowe.

Art. 180. § 1. Jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia dochodzenia lub zebrane w jego toku zawierają dostateczne podstawy do przedstawienia określonej osobie zarzutów, finansowy organ dochodzenia sporządza protokół karny. Protokół karny zamiast postanowienia o przedstawieniu zarzutów mogą sporządzać również organy dochodzenia wymienione w art. 175 § 1.

§ 2. Protokół karny powinien zawierać wskazanie oskarżonego, dokładne określenie zarzucanego mu czynu i jego kwalifikacji prawnej oraz przytoczenie dowodów uzasadniających zarzuty. Jeżeli protokół karny sporządza się w obecności oskarżonego, protokół karny powinien zawierać ponadto jego wyjaśnienia.

§ 3. Jeżeli w toku dochodzenia okaże się, że oskarżonemu należy zarzucić ponadto czyn nie objęty sporządzonym uprzednio protokołem karnym albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci lub też że czyn zarzucany należy zakwalifikować z surowszego przepisu, sporządza się uzupełniający protokół karny. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Jeżeli protokół karny sporządzono w nieobecności oskarżonego, treść protokołu należy przedstawić oskarżonemu przy jego pierwszym przesłuchaniu.

Art. 181. W sprawach o przestępstwa skarbowe zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3 lub karą grzywny, jak również w sprawach o wykroczenia skarbowe organy dochodzenia wymienione w art. 175 § 1 mogą zaniechać sporządzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów lub

protokołu karnego. W takim wypadku konieczne jest przesłuchanie co do treści zarzutów.

Art. 182. § 1. W sprawie należącej do właściwości finansowych organów orzekających należy na żądanie dopuścić do udziału w czynnościach dochodźczych oskarżonego oraz obrońcę, gdy jest już w sprawie ustanowiony. Przepis art. 316 § 2 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 2. (skreślony)

Art. 183. W sprawie należącej do właściwości finansowych organów orzekających, gdy wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy nie budzą wątpliwości, można zaniechać przeprowadzania dalszych dowodów i uznać dochodzenie za zakończone.

Art. 184. Jeżeli oskarżony o przestępstwo skarbowe był już w postępowaniu przed finansowym organem orzekającym prawomocnie karany, dołącza się do akt dochodzenia odpis orzeczenia karnego i dane dotyczące wykonania kary, a w razie potrzeby - akta poprzedniej sprawy.

Art. 185. § 1. W sprawach należących do właściwości finansowych organów orzekających oraz w sprawach o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3 można zakończyć dochodzenie bez wydania postanowienia o zamknięciu dochodzenia.

§ 2. W sprawach określonych w § 1 należy przed zakończeniem dochodzenia przedstawić oskarżonemu dowody, z którymi poprzednio nie był zapoznany.

§ 3. Czynności określonej w § 2 można zaniechać:

1) jeżeli oskarżony, wezwany w celu dokonania tej czynności, nie stawił się bez uzasadnionego powodu,

2) w sprawach o wykroczenia skarbowe nie zagrożone przepadkiem przedmiotów.

§ 4. Przepisy § 2 i 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialnego posiłkowo niezależnie od tego, jaką karą dane przestępstwo skarbowe jest zagrożone.

Art. 186. § 1. Dochodzenie powinno być ukończone w ciągu 3 miesięcy od jego wszczęcia.

§ 2. W uzasadnionych wypadkach Główny Urząd Ceł albo izba skarbowa jako organ drugiej instancji, a jeżeli dochodzenie prowadzi inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, a w sprawach o przestępstwa skarbowe należące do właściwości sądów - prokurator, może przedłużyć okres dochodzenia na dalszy czas oznaczony.

§ 2[1]. Jeżeli dochodzenie prowadzi Inspekcja Celna, okres dochodzenia w uzasadnionych wypadkach może być przedłużony na czas oznaczony przez Generalnego Inspektora Celnego.

§ 3. Jeżeli dochodzenie prowadzi organ będący jednocześnie w tej samej sprawie finansowym organem orzekającym, wydanie orzeczenia karnego lub innego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w pierwszej instancji powinno nastąpić nie później niż w ciągu 4 miesięcy od wszczęcia dochodzenia. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 187. § 1. W sprawie o przestępstwo skarbowe należące do właściwości sądów finansowy organ dochodzenia w ciągu 14 dni od zakończenia dochodzenia sporządza akt oskarżenia i przesyła go wraz z aktami prokuratorowi, przekazując jednocześnie dowody rzeczowe. Akt oskarżenia zatwierdza i wnosi do sądu prokurator.

§ 2. W sprawie, w której dochodzenie prowadził organ wymieniony w art. 175 § 1, organ ten po zakończeniu dochodzenia niezwłocznie przesyła akta oraz przekazuje dowody rzeczowe prokuratorowi, który sporządza i wnosi do sądu akt oskarżenia.

§ 3. Prokurator sporządza akt oskarżenia, jeżeli prowadził postępowanie przygotowawcze.

§ 4. W akcie oskarżenia należy wskazać ten finansowy organ orzekający lub organ dochodzenia, któremu przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego. Organ ten zawiadamia się o wniesieniu aktu oskarżenia przez doręczenie odpisu tego aktu.

§ 5. O przesłaniu aktu oskarżenia do sądu prokurator zawiadamia oskarżonego.

Art. 188. Prokurator odmawia zatwierdzenia aktu oskarżenia, jeżeli uznaje, że sprawa nie należy do właściwości sądu lub że postępowanie powinno być umorzone albo że dochodzenie wymaga uzupełnienia. Postanowienie o odmowie zatwierdzenia doręcza się finansowemu organowi dochodzenia, a jeżeli przyczyną odmowy było uznanie, że sprawa należy do właściwości finansowego organu orzekającego, postanowienie takie doręcza się również temu organowi. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Art. 189. § 1. W sprawie należącej do właściwości finansowych organów orzekającychorgan dochodzenia, jeżeli nie jest jednocześnie organem powołanym do orzekania w danej sprawie, po ukończeniu dochodzenia niezwłocznie przesyła akta i przekazuje dowody rzeczowe właściwemu finansowemu organowi orzekającemu pierwszej instancji wraz z wnioskiem o ukaranie. Wniosek ten powinien zawierać imię i nazwisko oskarżonego oraz inne dane o jego osobie, jak również opis i kwalifikację prawną zarzucanego mu czynu.

§ 2. Finansowy organ orzekający pierwszej instancji zwraca wniosek wraz z aktami organowi dochodzenia, jeżeli uznaje, że sprawa należy do właściwości sądów albo że dochodzenie wymaga uzupełnienia.

Art. 190. § 1. Jeżeli postępowanie przygotowawcze nie dostarczyło podstaw do sporządzenia aktu oskarżenia, wniosku o ukaranie lub wydania orzeczenia karnego, wydaje się postanowienie o umorzeniu.

§ 2. W sprawie o przestępstwo skarbowe należące do właściwości sądów postanowienie o umorzeniu, jeżeli nie zostało wydane przez prokuratora, wymaga jego pisemnego zatwierdzenia; dotyczy to również sprawy, którą prokurator objął swoim nadzorem. W sprawach o inne przestępstwa lub wykroczenia skarbowe postanowienie o umorzeniu wymaga pisemnego zatwierdzenia przez kierownika finansowego organu orzekającego pierwszej instancji, chyba że postanowienie o umorzeniu wydał prokurator.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do postanowienia o zawieszeniu postępowania.

§ 4. W postanowieniu o umorzeniu postępowania rozstrzyga się również o dowodach rzeczowych oraz o przepadku przedmiotów czynu zabronionego.

§ 5. Na postanowienie o umorzeniu lub co do zawieszenia postępowania oskarżonemu przysługuje zażalenie. W razie postanowienia przepadku przedmiotów czynu zabronionego zażalenia przysługuje również interwenientowi. Jeżeli postanowienie o przepadku wydano w sprawie należącej do właściwości sądów, oskarżony i interwenient może zamiast zażalenia złożyć w terminie 7 dni wniosek o rozstrzygnięcie sprawy przepadku przez sąd.

Art. 191 (skreślony)

Art. 192. § 1. W sprawie o przestępstwo skarbowe, nie należące do właściwości sądów, a w innej sprawie o przestępstwo skarbowe, której prokurator nie przejął do swego prowadzenia, postanowienie o warunkowym umorzeniu postępowania wydaje kierownik finansowego organu orzekającego pierwszej instancji z urzędu lub na wniosek organu dochodzeniowego.

§ 2. Jeżeli przestępstwo skarbowe polega na uszczupleniu należności państwowej i należność ta nie została zapłacona, postanowienie powinno określać termin jej zapłaty.

§ 3. Na postanowienie o warunkowym umorzeniu prokuratorowi i oskarżonemu przysługuje zażalenie do sądu. W razie orzeczenia przepadku przedmiotów zażalenie przysługuje również interwenientowi.

§ 4. Postanowienie o podjęciu postępowania warunkowo umorzonego wydaje finansowy organ orzekający drugiej instancji.

§ 5. Przed podjęciem postępowania organ określony w § 4 może przedsięwziąć lub zlecić finansowemu organowi dochodzenia dokonanie niezbędnych czynności dowodowych w celu sprawdzenia okoliczności uzasadniających wydanie postanowienia o podjęciu postępowania.

Art. 193. Jeżeli zażalenie na postanowienie kierownika finansowego organu orzekającego o warunkowym umorzeniu postępowania rozpoznawał sąd, sąd ten orzeka również o podjęciu postępowania warunkowo umorzonego. Artykuły 549 i 550 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 194. § 1. O podjęciu umorzonego postępowania przygotowawczego rozstrzyga organ, który zatwierdził postanowienie o umorzeniu, a jeżeli postanowienie o umorzeniu wydał prokurator, o podjęciu rozstrzyga prokurator. O wznowieniu prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego rozstrzyga finansowy organ orzekający drugiej instancji, a jeżeli postanowienie o umorzeniu wydał lub zatwierdził prokurator, o wznowieniu rozstrzyga prokurator nadrzędny.

§ 2. Przepis art. 192 § 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 195. § 1. Minister Finansów może uchylić prawomocne postanowienie o umorzeniu dochodzenia w stosunku do osoby, którą przesłuchano w charakterze oskarżonego, albo o warunkowym umorzeniu postępowania, jeżeli stwierdzi, że umorzenie postępowania było niezasadne. Po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu Minister Finansów może uchylić lub zmienić postanowienie albo jego uzasadnienie jedynie w interesie oskarżonego.

§ 2. Jeżeli postanowienie o umorzeniu było wydane lub zatwierdzone przez prokuratora, stosuje się art. 328 Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 9

Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności

Art. 196. § 1. W postępowaniu przygotowawczym, a w postępowaniu przed finansowym organem orzekającym przed wydaniem orzeczenia karnego, oskarżony może złożyć na piśmie lub do protokołu wniosek o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. Składając taki wniosek, oskarżony obowiązany jest uiścić jednocześnie kwotę odpowiadającą co najmniej najniższej grzywnie (karze pieniężnej) grożącej za dany czyn, a jeżeli czyn jest zagrożony przepadkiem przedmiotów - wyrazić ponadto zgodę na ich przepadek lub uiścić równowartość pieniężną tych przedmiotów.

§ 2. Jeżeli stosownie do przepisów niniejszej ustawy orzeczenie przepadku przedmiotów nie jest obowiązkowe, oskarżony może ograniczyć wyrażenie zgody na przepadek lub uiścić równowartość pieniężną tylko niektórych przedmiotów zagrożonych tym przepadkiem albo złożyć wniosek o całkowite zaniechanie przepadku lub uiszczenia równowartości pieniężnej; przepisu tego nie stosuje się, jeżeli przepadek dotyczy przedmiotu, który może ułatwić ponowne popełnienie czynu zabronionego.

§ 3. Nie jest dopuszczalne dobrowolne poddanie się odpowiedzialności w sprawach o przestępstwa skarbowe zagrożone karą pozbawienia wolności albo karą ograniczenia wolności, jak również gdy zgłoszono interwencję co do przedmiotów zagrożonych przepadkiem.

§ 4. Oskarżony może cofnąć wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności nie wcześniej niż po upływie 4 miesięcy od jego złożenia. Niedopuszczalne jest cofnięcie takiego wniosku po doręczeniu postanowienia zezwalającego na dobrowolne poddanie się karze.

Art. 197. § 1. O uwzględnieniu wniosku o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności rozstrzyga postanowieniem finansowy organ orzekający pierwszej instancji. W sprawach o przestępstwa skarbowe należące stosownie od art. 123 § 2 lub art. 124 § 1 do właściwości sądów uwzględnienie wniosku o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności wymaga zgody prokuratora. Jeżeli wniosek został złożony po zakończeniu dochodzenia, wydanie orzeczenia karnego uważa się za równoznaczne z odmową uwzględnienia wniosku.

§ 2. Przed rozstrzygnięciem wniosku finansowy organ orzekający może zażądać od oskarżonego podwyższenia złożonej kwoty, uiszczenia kosztów postępowania, a w wypadku określonym w art. 196 § 2 - także wyrażenia zgody na przepadek przedmiotów nie objętych wnioskiem lub uiszczenia ich równowartości, wyznaczając jednocześnie odpowiedni termin w celu dokonania tych czynności. Niezachowanie tego terminu uważa się za równoznaczne z cofnięciem wniosku.

§ 3. Minister Finansów może w drodze rozporządzenia upoważnić do rozstrzygania wniosków o zezwolenie na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności również urzędy celne inne niż wyznaczone na podstawie art. 129 pkt 1.

Art. 198. § 1. W postanowieniu zezwalającym na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności należy podać imię i nazwisko oskarżonego oraz inne dane o jego osobie, jak również określić czyn popełniony przez oskarżonego i kwalifikację prawną tego czynu oraz wymienić wysokość kwot uiszczonych przez oskarżonego tytułem grzywny (kary pieniężnej), kosztów postępowania i równowartości przedmiotów podlegających przepadkowi, a gdy oskarżony wyraził zgodę na przepadek przedmiotów - określić przedmioty objęte przepadkiem.

§ 2. Postanowienie zezwalające na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności staje się prawomocne z chwilą doręczenia oskarżonemu.

§ 3. Prawomocne postanowienie zezwalające na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności powoduje te same skutki co prawomocne rozstrzygnięcie kończące postępowanie w sprawie; postanowienie to nie podlega wpisowi do rejestru karnego.

§ 4. Uiszczenie grzywny za przestępstwo skarbowe w drodze dobrowolnego poddania się odpowiedzialności nie stanowi przesłanki powrotu do przestępstwa skarbowego określonego w art. 25 § 1 pkt 4.

Art. 199. W razie nieuwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności lub cofnięcia takiego wniosku, uiszczone przez oskarżonego kwoty zatrzymuje się do zakończenia postępowania jako zabezpieczenie grożących oskarżonemu majątkowych kar i środków karnych oraz kosztów postępowania, a jeżeli czyn polega na uszczupleniu należności państwowej - również jako zabezpieczenie tych należności.

Rozdział 10

Orzeczenie karne

Art. 200. § 1. Podstawę orzeczenia karnego stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu przygotowawczym oraz w postępowaniu przed finansowym organem orzekającym.

§ 2. Nie wolno przeciw oskarżonemu lub odpowiedzialnemu posiłkowo uwzględniać dowodów, których treści mu nie przedstawiono.

§ 3. Przepisu § 2 nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 185 § 3 i 4.

Art. 201. § 1. Orzeczenie karne powinno zawierać:

1) imię i nazwisko oskarżonego oraz inne dane o jego osobie,

2) opis i kwalifikację prawną zarzucanego czynu,

3) orzeczenie o winie lub o umorzeniu postępowania,

4) wskazanie zastosowanych przepisów ustawy karnej,

5) inne dane wymienione w art. 144.

§ 2. Orzeczenie skazujące powinno ponadto zawierać dokładne ustalenie czynu przypisanego oskarżonemu oraz rodzaj i wysokość wymierzonej kary, środków karnych i kary zastępczej.

Art. 202. W razie ustalenia po zakończeniu postępowania przygotowawczego okoliczności wyłączającej postępowanie, finansowy organ orzekający umarza postępowanie orzeczeniem.

Art. 203. Orzeczenie karne powinno w miarę potrzeby zawierać również rozstrzygnięcie co do odpowiedzialności posiłkowej, dowodów rzeczowych, roszczeń interwenienta, przedmiotów zajętych na zabezpieczenie kosztów postępowania i innych kwestii wymagających rozstrzygnięcia przez finansowy organ orzekający.

Art. 204. Uzasadnienie orzeczenia karnego powinno zawierać wskazanie, jakie fakty uznał finansowy organ orzekający za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W uzasadnieniu orzeczenia skazującego należy ponadto przytoczyć okoliczności, które finansowy organ orzekający miał na względzie przy wymiarze kary i innych środków przewidzianych w ustawie.

Art. 205. Jeżeli orzeczenie karne nie zawiera rozstrzygnięcia co do zastępczej kary pozbawienia wolności, dowodów rzeczowych lub kosztów postępowania, finansowy organ orzekający rozstrzyga o tym w razie potrzeby w odrębnym postanowieniu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

Rozdział 11

Środki zaskarżenia

Art. 206. § 1. W wypadkach określonych w ustawie rozstrzygnięcia mogą być zaskarżone. Środkami zaskarżenia są odwołanie, żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego oraz zażalenie.

§ 2. Środki zaskarżenia wnosi się na piśmie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu rozstrzygnięcia.

§ 3. Wnoszący środek zaskarżenia może skarżyć tylko rozstrzygnięcia naruszające jego prawa lub szkodzące jego interesom.

Art. 207. § 1. Organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, przekazuje niezwłocznie środek zaskarżenia wraz z aktami sprawy organowi właściwemu do rozpoznania tego środka albo odmawia przyjęcia środka zaskarżenia, jeżeli wniesiony został w terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest z innych przyczyn niedopuszczalny.

§ 2. Na postanowienie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia przysługuje zażalenie.

§ 3. Cofnięty środek zaskarżenia pozostawia się bez rozpoznania.

Art. 208. § 1. Od orzeczenia karnego przysługuje stronom odwołanie.

§ 2. W sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe strona może zamiast odwołania złożyć żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Wybór jednego ze środków zaskarżenia powoduje utratę drugiego. W razie wniesienia obu środków kieruje się sprawę na drogę postępowania sądowego.

§ 3. Żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego przez jedną ze stron powoduje skierowanie na tę drogę sprawy do sądu także co do innych stron, które złożyły w tej sprawie odwołanie, nie wyłączając osób ukaranych za wykroczenia skarbowe.

§ 4. Jeżeli tym samym orzeczeniem karnym skazano oskarżonego za przestępstwo skarbowe i za wykroczenie skarbowe, a oskarżony złożył żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego, kieruje się na tę drogę także sprawę o wykroczenie skarbowe, chyba że w tej części

orzeczenie karne nie zostało zaskarżone.

Art. 209. Przed rozpoznaniem odwołania finansowy organ orzekający drugiej instancji może przeprowadzić lub zarządzić przeprowadzenie uzupełniającego dochodzenia.

Art. 210. § 1. Po rozpoznaniu odwołania finansowy organ orzekający drugiej instancji wydaje orzeczenie, którym utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo je zmienia lub uchyla w całości lub w części.

§ 2. Uchylając zaskarżone orzeczenie finansowy organ orzekający drugiej instancji umarza postępowanie lub przekazuje sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Art. 211. Finansowy organ orzekający drugiej instancji nie może:

1) orzec surowszej kary lub surowszego środka karnego niż wymierzone w zaskarżonym orzeczeniu,

2) przekroczyć granic odwołania, z wyjątkiem wypadków określonych w art. 212 i art. 214-217.

Art. 212. Finansowy organ orzekający drugiej instancji uchyla lub zmienia orzeczenie na korzyść współoskarżonych, chociażby nie wnieśli odwołania, jeżeli je uchylił lub zmienił na rzecz współoskarżonego, którego odwołanie dotyczyło, gdy te same względy przemawiają za uchyleniem lub zmianą na rzecz tamtych.

Art. 213. Orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia:

1) obrazy przepisów prawa materialnego,

2) obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia,

3) błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia,

4) rażącej niewspółmierności kary lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego lub innego środka.

Art. 214. Niezależnie od granic odwołania finansowy organ orzekający drugiej instancji uniewinnia oskarżonego w razie stwierdzenia okoliczności określonych w art. 17 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 215. § 1. Niezależnie od granic odwołania i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybień na treść orzeczenia finansowy organ orzekający drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli:

1) w wydaniu orzeczenia brał udział pracownik podlegający wyłączeniu na podstawie art. 135 § 1 pkt 4, 5 oraz 7 i 8,

2) orzeczono o karze, środku karnym lub środku zabezpieczającym nieznanym ustawie,

3) zachodziła jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, wymienionych w art. 17 pkt 5-8 Kodeksu postępowania karnego,

4) oskarżony nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,

5) finansowy organ orzekający orzekł w sprawie należącej do właściwości sądów,

6) orzeczenie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości rzeczowej,

7) w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia,

8) po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem finansowemu organowi orzekającemu pierwszej instancji, z których wynika, że oskarżonemu należało wymierzyć karę znacznie surowszą.

§ 2. Uchylenie orzeczenia jedynie z powodów określonych w § 1 pkt 3 i 4 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.

Art. 216. Jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego albo uchyleniu, niezależnie od granic odwołania i podniesionych zarzutów.

Art. 217. Nie zmieniając ustaleń faktycznych, finansowy organ orzekający drugiej instancji poprawia błędną kwalifikację prawną, niezależnie od granic odwołania i podniesionych zarzutów. Poprawienie kwalifikacji prawnej na niekorzyść oskarżonego może nastąpić tylko wtedy, gdy wniesiono środek odwoławczy na jego niekorzyść.

Art. 218. W uzasadnieniu orzeczenia należy podać, czym kierował się finansowy organ orzekający drugiej instancji wydając orzeczenie oraz dlaczego zarzuty i wnioski odwołania uznał za zasadne albo niezasadne.

Art. 219. § 1. W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania finansowy organ orzekający może w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone, tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego.

§ 2. Zapatrywania prawne i wskazania finansowego organu orzekającego drugiej instancji co do dalszego postępowania są wiążące dla finansowego organu orzekającego, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Art. 220. Art. 209-213 i 215-219 stosuje się odpowiednio przy rozpatrywaniu zażaleń na postanowienia. W wypadkach gdy strona może zaskarżyć postanowienie w drodze zażalenia albo przez żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego, stosuje się odpowiednio również art. 208 § 2-4.

Art. 221. § 1. Art. 206, art. 207, art. 209-213 i art. 215-219 stosuje się odpowiednio do zażaleń za zarządzenia i czynności prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

§ 2. Organ, na którego zarządzenie lub czynność złożono zażalenie, może je uwzględnić, jeżeli uzna zażalenie za zasadne.

Rozdział 12

Postępowanie w stosunku do nieobecnych

Art. 222. § 1. Przeciwko oskarżonemu przebywającemu stale za granicą albo gdy nie można ustalić miejsca jego zamieszkania lub pobytu w kraju, postępowanie przygotowawcze oraz postępowanie przed finansowym organem orzekającym może toczyć się podczas jego nieobecności.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osób odpowiedzialnych posiłkowo, które przebywają stale za granicą lub mają tam siedzibę, albo gdy nie można ustalić ich miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju.

Art. 223. Postępowanie toczy się według zasad ogólnych, przy czym nie stosuje się przepisów, których nie można wykonać z powodu nieobecności oskarżonego lub odpowiedzialnego posiłkowo.

Art. 224. O zastosowaniu postępowania w stosunku do nieobecnego organ prowadzący postępowanie wydaje postanowienie. W postępowaniu przygotowawczym w sprawach o przestępstwa skarbowe należące do właściwości sądów postanowienie to wymaga zatwierdzenia przez prokuratora.

Art. 225. Na rozstrzygnięcia wydane w postępowaniu w stosunku do nieobecnych, jeżeli stosownie do przepisów niniejszej ustawy podlegają one zaskarżeniu, strona nieobecna może wnieść środek zaskarżenia w terminie 2 miesięcy od daty wydania rozstrzygnięcia.

Art. 226. W postępowaniu w stosunku do oskarżonego stale przebywającego za granicą orzeczenie co do kary i innego środka może ograniczyć się do przepadku przedmiotu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego.

Rozdział 13

Uchylanie i zmiana prawomocnych rozstrzygnięć

Art. 227. Minister Finansów w wykonaniu nadzoru, z urzędu lub na wniosek strony uchyla lub zmienia prawomocne rozstrzygnięcia:

1) w wypadkach określonych w art. 213-217,

2) jeżeli po wydaniu orzeczenia ujawniają się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem finansowemu organowi orzekającemu, wskazujące na to, że skazany jest niewinny lub że skazano go za czyn zagrożony karą surowszą niż ten, który popełnił, albo że umorzenie postępowania było niezasadne,

3) jeżeli prawomocne rozstrzygnięcie organu finansowego zostało wydane na podstawie aktu normatywnego, który Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. Przepisu art. 228 § 1 nie stosuje się.

Art. 228. § 1. Przed rozstrzygnięciem sprawy Minister Finansów może zarządzić przeprowadzenie uzupełniającego dochodzenia.

§ 2. W wypadkach określonych w art. 227 uniewinnia się oskarżonego, umarza postępowanie albo przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

§ 3. Finansowy organ orzekający, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, nie może pogorszyć położenia oskarżonego, chyba że uchylenie rozstrzygnięcia nastąpiło na niekorzyść oskarżonego. Art. 219 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Jeżeli uchybienie polega wyłącznie na wymierzeniu kary niewspółmiernie surowej, Minister Finansów może karę tę złagodzić, nie przekazując sprawy do ponownego rozpoznania.

Art. 229. Po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia może ono być zmienione lub uchylone wyłącznie na korzyść strony. Nie dotyczy to uchylenia rozstrzygnięcia z przyczyn wskazanych w art. 215 § pkt 5 i 7.

Art. 230. Uprawnienia określone w art. 227-229 przysługują odpowiednio finansowym organom orzekającym drugiej instancji co do tych rozstrzygnięć organów pierwszej instancji, które uprawomocniły się na skutek niewniesienia środka zaskarżenia.

Art. 231. Prawomocne postanowienia wydane lub zatwierdzone przez prokuratora mogą być uchylone lub zmienione wyłącznie przez Prokuratora Generalnego. Art. 227-229 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 14

Koszty postępowania karnego skarbowego

Art. 232. Skazany obowiązany jest uiścić na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania karnego skarbowego. Koszty tego postępowania ponosi również oskarżony, w stosunku do którego postępowanie warunkowo umorzono.

Art. 233. § 1. Do kosztów postępowania karnego skarbowego należą wydatki poniesione od chwili jego wszczęcia na:

1) przejazdy pracowników organów prowadzących postępowanie przygotowawcze lub organów orzekających,

2) sprowadzenie i przewóz oskarżonego, odpowiedzialnego posiłkowo, świadków, biegłych i tłumaczy,

3) oględziny i badania przedsięwzięte w toku postępowania oraz przesyłki i przechowywanie zajętych przedmiotów, jak również ich sprzedaż.

§ 2. Do kosztów postępowania wlicza się ponadto należności świadków, biegłych i tłumaczy oraz należności z tytułu udziału jednego obrońcy, wyznaczonego stosownie do art. 138 § 3 a także opłaty przewidziane za udzielenie informacji z rejestru skazanych.

§ 3. Do kosztów postępowania karnego skarbowego nie wlicza się kosztów egzekucyjnych związanych z wykonaniem orzeczeń w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Do kosztów tych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 234. Organ powołany do rozstrzygania o kosztach postępowania karnego skarbowego może zwolnić oskarżonego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby zbyt uciążliwe ze względu na stan rodzinny, majątkowy i wysokość dochodów oskarżonego, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności.

Art. 235. § 1. O kosztach rozstrzyga finansowy organ orzekający, który orzekał w pierwszej instancji.

§ 2. Rozstrzygnięcie o kosztach zamieszcza się w orzeczeniu karnym, w postanowieniu o warunkowym umorzeniu lub w odrębnym postanowieniu.

§ 3. Na rozstrzygnięcie o kosztach przysługuje zażalenie. Jeżeli rozstrzygnięcie zamieszczono w orzeczeniu karnym, oskarżony może je zaskarżyć w odwołaniu od orzeczenia.

§ 4. Można zaniechać wydania rozstrzygnięcia o kosztach, jeżeli nie przekraczają one łącznie kwoty 20 złotych w stosunku do jednego oskarżonego.

Art. 236. § 1. Do kosztów postępowania karnego skarbowego stosuje się odpowiednio art. 619 § 1, art. 625, 630 i 633 Kodeksu postępowania karnego.

§ 2. Prawo do ściągnięcia kosztów postępowania przedawnia się z upływem 3 lat, a w sprawach o wykroczenie skarbowe - z upływem 2 lat od dnia, kiedy należało je uiścić.

Art. 237. Do należności świadków, biegłych i tłumaczy stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące w postępowaniu sądowym.

Rozdział 15

Postępowanie wykonawcze

Art. 238. § 1. Postępowanie wykonawcze należy wszcząć bezzwłocznie, gdy rozstrzygnięcie stało się wykonalne.

§ 2. Rozstrzygnięcie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia się, chyba że ustawa stanowi inaczej. Postanowienie o zastosowaniu środków zapobiegawczych oraz o zabezpieczeniu majątkowym staje się wykonalne z chwilą wydania, jednakże organ, który je wydał, może wstrzymać wykonanie do czasu

uprawomocnienia się postanowienia.

§ 3. Tytułem wykonawczym jest odpis rozstrzygnięcia ze wzmianką o jego wykonalności.

§ 4. Jeżeli Kodeks karny wykonawczy używa w znaczeniu ogólnym określenia “skazany”, odpowiednie przepisy mają zastosowanie także do ukaranego za wykroczenie skarbowe.

§ 5. Jeżeli Kodeks karny wykonawczy używa w znaczeniu ogólnym określenia “wyrok”, odpowiednie przepisy mają zastosowanie także do rozstrzygnięć w sprawach o wykroczenia skarbowe.

Art. 239. § 1. Wykonanie rozstrzygnięcia zarządza finansowy organ orzekający pierwszej instancji. Organ ten podejmuje wszelkie czynności konieczne do wykonania rozstrzygnięć, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla innych organów; w szczególności przekazuje on w miarę potrzeby odpis rozstrzygnięcia odpowiedniemu organowi do bezpośredniego wykonania.

§ 2. Organ, który wydał postanowienie w toku postępowania przygotowawczego, zarządza również wykonanie tego postanowienia.

§ 3. Organ określony w § 1 lub 2 zawiadamia stosownie do art. 126 § 2 o ukończeniu postępowania przez doręczenie odpisu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie.

§ 4. Wydane w postępowaniu wykonawczym postanowienia i zarządzenia doręcza się stronom, jeżeli przysługuje im środek zaskarżenia, a strony nie były przy ich ogłoszeniu.

Art. 240. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem prowadzącym egzekucję i wykonującym zabezpieczenie majątkowe jest urząd skarbowy.

§ 2. W zakresie rozstrzygnięć wydanych przez organy administracji celnej egzekucję prowadzą urzędy celne; zabezpieczenia majątkowego na towarach lub wartościach dewizowych podlegających kontroli celnej lub będących w dyspozycji urzędu celnego lub inspekcji celnej, dokonują te organy.

§ 3. Do decyzji organów określonych w § 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepis art. 7 Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 241. § 1. Skazanego na grzywnę wzywa się do jej uiszczenia w terminie 30 dni.

§ 2. W razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu grzywnę ściąga się w drodze egzekucji.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kary pieniężnej oraz do innych należności pieniężnych, których ściągnięcie orzeczono w postępowaniu przed finansowymi organami orzekającymi, w szczególności do równowartości przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, kosztów postępowania i kar porządkowych.

Art. 242. Egzekucję grzywien, kar pieniężnych i innych należności, których ściągnięcie orzeczono w tym postępowaniu przed finansowymi organami orzekającymi, prowadzi się według przepisów o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przy ściąganiu tych należności stosuje się odpowiednio art. 28 i 29 Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 243. § 1. W wypadkach określonych w art. 6 § 1, w razie prawomocnego skazania przez finansowy organ orzekający i przez sąd na kary grzywny, sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji, na wniosek skazanego rozstrzyga postanowieniem, która kara grzywny, jako surowsza, podlega wykonaniu. Wniosek o rozstrzygnięcie tej kwestii może złożyć również prokurator lub finansowy organ orzekający. Na postanowienie służy zażalenie prokuratorowi, finansowemu organowi orzekającymu

i skazanemu.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie niejednoczesnego skazania przez organy orzekające na karę pieniężną za wykroczenie skarbowe i na karę grzywny za inne wykroczenie.

Art. 244. § 1. Finansowy organ orzekający pierwszej instancji może odroczyć ściągnięcie grzywny albo rozłożyć ją na raty, stosując odpowiednio art. 49 i 50 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do ściągnięcia kary pieniężnej, równowartości pieniężnej przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego oraz do kosztów postępowania.

§ 3. Odroczenie uiszczenia grzywny lub rozłożenie jej na raty można uzależnić od zabezpieczenia jej na majątku skazanego za przestępstwo skarbowe lub na majątku odpowiedzialnego posiłkowo za przestępstwo skarbowe.

Art. 245. Jeżeli ukarany nie uiści grzywny lub kary pieniężnej w terminie, a nie można ich ściągnąć w drodze egzekucji, finansowy organ orzekający pierwszej instancji:

1) może, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, grzywnę lub karę pieniężną w całości albo w części umorzyć stosownie do art. 51 Kodeksu karnego wykonawczego,

2) w pozostałych wypadkach postanawia o przekazaniu sprawy do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu skazanego z wnioskiem o wykonanie kary grzywny lub kary pieniężnej w formie pracy społecznie użytecznej określonej w art. 12[1] § 3 i 4 lub w art. 42 § 3 i 4 albo zastępczej kary pozbawienia wolności; postanowienie to powinno zawierać uzasadnienie; o możliwości przekazania sprawy informuje się skazanego lub jego obrońcę.

Art. 246. § 1. Wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności następuje w trybie i na zasadach określonych w Kodeksie karnym wykonawczym oraz w art. 274a niniejszej ustawy.

§ 2. O przerwie w wykonaniu zastępczej kary pozbawienia wolności, o warunkowym zawieszeniu jej wykonania oraz o warunkowym zwolnieniu orzeka sąd penitencjarny po wysłuchaniu także przedstawiciela finansowego organu orzekającego. Przepis art. 52 Kodeksu karnego wykonawczego oraz art. 275a niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności.

Art. 247. § 1. Do zabezpieczenia i egzekucji grzywny, kary pieniężnej, równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego oraz kosztów postępowania, jak również do zabezpieczenia uszczuplonych należności państwowych stosuje się odpowiednio art. 25, 26 i 28 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 2. Zabezpieczenie przepadku osiągniętych korzyści majątkowych oraz zabezpieczenie i egzekucja przepadku przedmiotów następuje w trybie i na zasadach przewidzianych w Kodeksie karnym wykonawczym. Osoba trzecia roszcząca prawo do przedmiotu objętego zabezpieczeniem lub egzekucją przepadku przedmiotu może dochodzić swych roszczeń tylko w trybie określonym w art. 19 niniejszej ustawy.

§ 3. Jeżeli zabezpieczenie określone w § 1 lub 2 nastąpiło na przedmiotach, których przechowanie jest połączone ze znacznymi kosztami lub nadmiernymi trudnościami albo spowodowałoby znaczne obniżenie wartości przedmiotów, finansowy organ orzekający, a w toku dochodzenia - organ dochodzenia, może zarządzić sprzedaż tych przedmiotów, sprzedaż następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 4. Jeżeli postanowienie o zabezpieczeniu wydał prokurator stosownie do art. 166, przy wykonaniu tego postanowienia w zakresie zabezpieczenia przepadku osiągniętych korzyści majątkowych, kary grzywny, równowartości pieniężnej przedmiotów przestępstwa skarbowego, uszczuplonych należności państwowych i kosztów postępowania stosuje się ponadto odpowiednio art. 25, 26 i 28 Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 248. Do umorzenia postępowania wykonawczego stosuje się odpowiednio art. 15 Kodeksu karnego wykonawczego.

Rozdział 16

Ułaskawienie

Art. 249. § 1. Prośbę o ułaskawienie przedstawia się organowi finansowemu, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Przepisy art. 560 i art. 566 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko finansowy organ pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną - przesyła Ministrowi Finansów akta sprawy wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej - pozostawia prośbę bez dalszego biegu.

§ 3. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał finansowy organ drugiej instancji, organ orzekający w pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią.

§ 4. Organ orzekający w drugiej instancji pozostawia prośbę o ułaskawienie bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już organ orzekający w pierwszej instancji; w innych wypadkach organ orzekający w drugiej instancji przesyła Ministrowi Finansów akta wraz z opiniami.

§ 5. Jeżeli choćby jeden finansowy organ orzekający zaopiniował pozytywnie prośbę o ułaskawianie, Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem.

§ 6. Przy rozpoznawaniu prośby o ułaskawienie bierze się pod uwagę okoliczności określone w art. 563 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 250. Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się Ministrowi Finansów w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 249 albo art. 251.

Art. 251. § 1. Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu Minister Finansów, który może żądać przedstawienia sobie akt sprawy wraz z opiniami finansowych organów orzekających albo przedstawić akta Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.

§ 2. Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy Prezydent tak zadecyduje.

Art. 252. Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, finansowy organ orzekający wydający opinię oraz Minister Finansów mogą wstrzymać wykonanie kary lub środka karnego albo zarządzić przerwę w ich wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o ułaskawienie.

Art. 253. Pozytywne opinie finansowych organów orzekających nie są dostępne dla stron.

Dział III

Postępowanie przed sądem

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 254. Postępowanie przed sądem toczy się według przepisów Kodeksu postępowania karnego, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszej ustawy.

Art. 255. § 1. Sąd rejonowy rozpoznaje w trybie uproszczonym także sprawy skierowane na drogę postępowania sądowego stosownie do art. 208 § 2.

§ 2. Postępowania uproszczonego nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 470 Kodeksu postępowania karnego oraz w razie popełnienia przestępstwa skarbowego w okolicznościach wymienionych w art. 25 § 1 lub art. 26 § 2 niniejszej ustawy.

Art. 256. § 1. W sprawach o przestępstwa skarbowe rozpoznawane przez sądy oskarżycielem publicznym może być również finansowy organ orzekający lub organ dochodzenia. Do tych czynności finansowy organ orzekający lub organ dochodzenia deleguje swojego przedstawiciela, który działa obok lub zamiast prokuratora. Do przedstawiciela stosuje się art. 135 i art. 136.

§ 2. W postępowaniu przed sądem wojskowym oskarżycielem publicznym jest wyłącznie prokurator wojskowy.

§ 3. Jeżeli przepisy Kodeksu postępowania karnego przewidują obowiązek zawiadamiania oskarżyciela publicznego o terminach czynności lub doręczania mu odpisów orzeczeń, obowiązek ten w sprawach karnych skarbowych obejmuje również zawiadamianie finansowego organu orzekającego lub organu dochodzenia i doręczanie mu odpisów orzeczeń.

§ 4. W sprawach karnych skarbowych nie stosuje się art. 90 i 91 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 257. Jeżeli sąd, przed którym sprawa się toczy, stwierdzi, że w sprawie należącej do właściwości sądu rozstrzygnięcie wydał finansowy organ orzekający, może uchylić to rozstrzygnięcie postanowieniem.

Art. 258. Protokoły przysłuchania oskarżonego, odpowiedzialnego posiłkowo, świadków i biegłych, jak również inne dokumenty postępowania przygotowawczego wolno odczytywać na rozprawie w

warunkach określonych w art. 389 i 391-394 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 259. Art. 166 stosuje się odpowiednio do postanowień sądu o zabezpieczeniu.

Art. 260. W wypadkach określonych w art. 6 § 2-4 stosuje się odpowiednio art. 569-577 Kodeksu postępowania karnego. Jeżeli przedmiotem rozstrzygnięcia jest wyłącznie kwestia, która z orzeczonych kar grzywny podlega wykonaniu, stosuje się odpowiednio art. 243 niniejszej ustawy oraz art. 569 Kodeksu postępowania karnego.

Rozdział 2

Odpowiedzialni posiłkowo i interwenienci

Art. 261. W postępowaniu przed sądem stroną jest również osoba odpowiedzialna posiłkowo oraz interwenient. Art. 139-141 stosuje się odpowiednio.

Art. 262. Nie usprawiedliwione niestawiennictwo osoby odpowiedzialnej posiłkowo lub jej pełnomocnika nie jest przeszkodą do przeprowadzenia rozprawy i wydania wyroku.

Art. 263. Kasację może wnieść również odpowiedzialny posiłkowo lub interwenient. Przepis art. 393[2] Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Art. 264. § 1. Do osoby odpowiedzialnej posiłkowo stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania karnego, dotyczące oskarżonego.

§ 2. W razie nieuwzględnienia interwencji koszty wynikłe z jej zgłoszenia ponosi interwenient.

Rozdział 3

Postępowanie w sprawach skierowanych na drogę postępowania sądowego na żądanie strony

Art. 265. Jeżeli sąd uzna, że skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego nie było zasadne, zwraca sprawę organowi, od którego ją otrzymał. Na postanowienie o zwrocie sprawy przysługuje zażalenie finansowemu organowi orzekającemu oraz stronie, która żądała skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Art. 266. Zażalenie na postanowienie finansowego organu orzekającego o odmowie przyjęcia żądania skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego oraz zażalenie na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia rozpoznaje sąd.

Art. 267. § 1. Orzeczenie karne zastępuje w postępowaniu sądowym akt oskarżenia.

§ 2. W razie cofnięcia do chwili rozpoczęcia przewodu sądowego żądania skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego, postępowanie sądowe ulega umorzeniu, a orzeczenie karne staje się prawomocne. Koszty postępowania karnego przed sądem ponosi strona, która cofnęła żądanie.

Art. 268. § 1. Sąd nie jest związany treścią orzeczenia karnego.

§ 2. Na rozprawie wolno odczytywać akta sprawy przekazanej sądowi. Przepis art. 512 § 4 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 3. W razie zwrotu sprawy do postępowania przygotowawczego finansowy organ orzekający lub organ dochodzenia po uzupełnieniu tego postępowania:

1) podtrzymuje wydane orzeczenie karne lub

2) sporządza akt oskarżenia stosownie do art. 187 § 1, jeżeli w wyniku uzupełniającego postępowania przygotowawczego okaże się, że sprawa należy do właściwości sądów, albo

3) postępowanie umarza.

Art. 269. Od orzeczeń sądu wydanych w pierwszej instancji przysługują stronom środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Wyrok wydany w sprawie o wykroczenie skarbowe nie podlega zaskarżeniu; nie dotyczy to wypadku, gdy sąd orzekł na niekorzyść obwinionego.

Art. 270. § 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio przy rozpoznawaniu przez sąd wniosku o rozstrzygnięcie sprawy przepadku przedmiotów czynu zabronionego (art. 190 § 5) oraz zażalenia na postanowienie o warunkowym umorzeniu postępowania (art. 192 § 3). Sprawy te sąd rozpoznaje na posiedzeniu.

§ 2. Na postanowienie sądu co do przepadku przedmiotów czynu zabronionego przysługuje zażalenie. Na postanowienie sądu co do warunkowego umorzenia postępowania zażalenie nie przysługuje.

Rozdział 4

Postępowanie w stosunku do nieobecnych

Art. 271. W wypadkach określonych w art. 222 postępowanie sądowe może toczyć się podczas nieobecności oskarżonego lub odpowiedzialnego posiłkowo. Art. 223-226 stosuje się odpowiednio.

Art. 272. Nie stosuje się przepisów o postępowaniu w stosunku do nieobecnych, jeżeli oskarżony ukrył się po przesłaniu aktu oskarżenia do sądu lub po skierowaniu sprawy na drogę postępowania sądowego, a także wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem ustalono miejsce zamieszkania lub pobytu oskarżonego w kraju.

Art. 273. § 1. O zastosowaniu postępowania w stosunku do nieobecnych sąd wydaje postanowienie.

§ 2. Sąd wyznacza nieobecnemu oskarżonemu obrońcę z urzędu. Udział obrońcy także w rozprawie odwoławczej jest obowiązkowy.

§ 3. Jeżeli odpowiedzialny posiłkowo, nie mający pełnomocnika, jest nieobecny, sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub innego właściwego organu o wyznaczenie pełnomocnika. Wyznaczenie adwokata lub radcy prawnego dla nieobecnego odpowiedzialnego posiłkowo jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.

Rozdział 5

Wykonanie orzeczeń sądu

Art. 274. § 1. Wykonanie orzeczeń sądu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe odbywa się według przepisów Kodeksu karnego wykonawczego, ze zmianami wynikającymi z przepisów niniejszej ustawy. Przepis art. 238 § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

§ 2. W sprawach o wykroczenia skarbowe właściwy do wykonywania orzeczeń wydanych przez sąd jest sąd rejonowy, w którego okręgu orzeczenie jest albo ma być wykonywane. Przepisy art. 13 § 1 i 3 Kodeksu karnego wykonawczego stosuje się odpowiednio.

Art. 274a. § 1. W razie gdy grzywna została uiszczona lub ściągnięta w drodze egzekucji tylko w części albo tylko w części wykonana w formie pracy społecznie użytecznej, sąd określa wymiar zastępczej kary pozbawienia wolności według zasad przewidzianych w art. 12[1].

§ 2. Od zastępczej kary pozbawienia wolności lub wykonywania pracy społecznie użytecznej skazany może się w każdym czasie zwolnić przez złożenie kwoty pieniężnej przypadającej jeszcze do uiszczenia tytułem grzywny.

§ 3. W uzasadnionych wypadkach sąd może na wniosek skazanego, wobec którego orzeczono wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, zamienić tę karę na wykonanie pracy społecznie użytecznej. W takim wypadku art. 12[1] stosuje się odpowiednio. Ponowna zamiana zastępczej kary pozbawienia wolności na wykonanie pracy społecznie użytecznej jest niedopuszczalna.

§ 4. Jeżeli skazany uiścił w wymaganym terminie co najmniej połowę grzywny, a egzekucja pozostałej części okazała się bezskuteczna, sąd, zarządzając wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, może określić jej wymiar stosując, zgodnie z art. 12[1], przeliczenie korzystniejsze dla skazanego od przeliczenia przyjętego w wyroku. Przepis stosuje się odpowiednio do wykonywania pracy społecznie użytecznej.

Art. 274b. Do odroczenia uiszczenia grzywny lub rozłożenia jej na raty sąd stosuje odpowiednio art. 244 § 3.

Art. 275. § 1. W razie skazania sprawcy na karę ograniczenia wolności za przestępstwo skarbowe, w związku z którym nastąpiło uszczuplenie należności państwowej, uchyleniem się skazanego od odbywania kary (art. 65 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego) jest również niezapłacenie uszczuplonej należności państwowej w terminie oznaczonym w wyroku.

§ 2. Jeżeli skazany uchyla się od odbycia kary ograniczenia wolności, sąd zamienia ją na zastępczą karę grzywny, przyjmując miesiąc ograniczenia wolności za równoważny grzywnie w wysokości od 75 do 2250 złotych.

§ 3. Jeżeli orzeczenie zastępczej kary grzywny byłoby niecelowe z uwagi na brak możliwości jej uiszczenia lub ściągnięcia w drodze egzekucji, sąd określa zastępczą karę pozbawienia wolności przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności odpowiada 15 dniom pozbawienia wolności. Przepisy art. 65 § 3-6 Kodeksu karnego wykonawczego stosuje się odpowiednio.

Art. 275a. W razie stosowania środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, sąd nie może w okresie próby ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązku uiszczenia należności państwowej albo od jego wykonania zwolnić.

Art. 276. § 1. Przepis art. 25 Kodeksu karnego wykonawczego stosuje się również do egzekucji kary pieniężnej za wykroczenia skarbowe oraz do egzekucji równowartości przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego.

§ 2. Przy egzekucji kary pieniężnej za wykroczenie skarbowe stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji grzywny.

§ 3. Do wykonywania orzeczeń w części dotyczącej ściągnięcia równowartości przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego stosuje się odpowiednio art. 44 i 49-51 Kodeksu karnego wykonawczego.

Art. 277. § 1. W razie skazania za przestępstwo skarbowe popełnione w okolicznościach określonych w art. 25 § 1 pkt 1 przy egzekucji kary grzywny, przepadku osiągniętych korzyści majątkowych, równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów przestępstwa skarbowego oraz przy egzekucji kosztów sądowych stosuje się art. 25 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego.

§ 2. W razie orzeczenia przepadku osiągniętych korzyści majątkowych organ egzekucyjny określony w art. 27 Kodeksu karnego wykonawczego prowadzi również egzekucję orzeczonej równocześnie grzywny lub równowartości pieniężnej przedmiotów przestępstwa, łącznie z obciążającymi skazanego kosztami sądowymi, jeżeli dokonał uprzednio ich zabezpieczenia.

Art. 278. § 1. Jeżeli zabezpieczenia przedmiotów przestępstwa lub wykroczenia skarbowego dokonał uprzednio urząd celny lub inspekcja celna, sąd kieruje orzeczenie do tych organów w celu wykonania w części dotyczącej przepadku.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się w razie jednoczesnego skazania na przepadek osiągniętych korzyści majątkowych.

Część III

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 279. (skreślony)

Art. 280. § 1. W sprawach o przestępstwa skarbowe należące do właściwości sądów - do żołnierzy stosuje się przepisy art. 317 § 1, art. 318, 321-323, 324 § 1, art. 325-336 Kodeksu karnego.

§ 2. W sprawach o przestępstwa skarbowe należące do właściwości finansowych organów orzekających oraz w sprawach o wykroczenia skarbowe - do żołnierzy stosuje się odpowiednio art. 317 § 1, art. 318, 321, 331, 333-335 Kodeksu karnego.

Art. 281. (skreślony)

Art. 282. (skreślony)

Art. 283. § 1. Określone w niniejszej ustawie przepisy o postępowaniu stosuje się również do spraw wszczętych przed dniem wejścia jej w życie, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

§ 2. Sprawy należące według przepisów dotychczasowych do właściwości sądów toczą się do końca postępowania w danej instancji według przepisów dotychczasowych, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto rozprawę główną; jednak w razie odroczenia rozprawy lub ponownego rozpoznania sprawy albo po zapadnięciu prawomocnego orzeczenia postępowanie toczy się według przepisów niniejszej ustawy.

§ 3. Sprawy należące według przepisów dotychczasowych do właściwości finansowych organów orzekających toczą się do końca według dotychczasowych przepisów procesowych, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano orzeczenie karne.

Art. 284. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się również przy wykonaniu orzeczeń, które stały się wykonalne przed dniem wejścia jej w życie.

Art. 285. § 1. W sprawach o przestępstwa skarbowe zakończone prawomocnym wyrokiem, w których kara nie została wykonana, stosuje się odpowiednio przepisy art. 14 pkt 2-4 i art. 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 554 i Nr 160, poz. 1083).

§ 2. W sprawach o przestępstwa skarbowe zakończone prawomocnym orzeczeniem finansowego organu orzekającego, w których kara grzywny nie została wykonana, jeżeli według niniejszej ustawy czyn objęty orzeczeniem jest zagrożony karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną karę grzywny łagodzi się do górnego ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w niniejszej ustawie. Rozstrzyga o tym postanowieniem finansowy organ orzekający pierwszej instancji. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 3. W sprawach zakończonych prawomocnym rozstrzygnięciem, w których kara nie została wykonana:

1) jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zagrożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ograniczenia wolności, przyjmując że jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się dwóm miesiącom ograniczenia wolności albo jest równoważny grzywnie w wysokości od 600 do 4500 złotych,

2) zastępczej kary pozbawienia wolności nie wykonuje się, jeżeli niniejsza ustawa nie przewiduje możliwości jej zastosowania.

§ 4. Do przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych popełnionych przed wejściem w życie niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio art. 15 ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks karny o przedawnieniu i zatarciu skazania.

§ 5. Przepisu art. 6 § 2 i 3 nie stosuje się do kar grzywny orzeczonych prawomocnie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 286. (skreślony)

Art. 287. § 1. Czynności procesowe, jak również czynności w zakresie postępowania wykonawczego i inne czynności wykonawcze dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z zachowaniem przepisów dotychczasowych, są skuteczne.

§ 2. Jeżeli do któregokolwiek z przedmiotów unormowanych w niniejszej ustawie przewidziane jest wydanie przepisów wykonawczych, aż do chwili ich wydania zachowują moc przepisy dotychczasowe dotyczące tych przedmiotów, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

§ 3. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy dotyczące przedmiotów unormowanych w niniejszej ustawie albo odsyłają ogólnie do przepisów ustawy karnej skarbowej, stosuje się w tym zakresie odpowiednie przepisy niniejszej ustawy.

§ 4. W razie wątpliwości, czy ma być stosowana ustawa karna skarbowa z dnia 13 kwietnia 1960 r., czy ustawa niniejsza, stosuje się ustawę niniejszą.

Art. 288. Traci moc ustawa karna skarbowa z dnia 13 kwietnia 1960r. (Dz. U. Nr 21, poz. 123 z późniejszymi zmianami).


Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r.

Dz. U. 1980 r. Nr 9 poz. 26

zmiany:

Dz. U. 1980 r. Nr 27 poz. 111

Dz. U. 1982 r. Nr 7 poz. 55

Dz. U. 1982 r. Nr 45 poz. 289

Dz. U. 1983 r. Nr 41 poz. 185

Dz. U. 1984 r. Nr 34 poz. 183

Dz. U. 1986 r. Nr 47 poz. 228

Dz. U. 1987 r. Nr 21 poz. 123

Dz. U. 1987 r. Nr 33 poz. 186

Dz. U. 1989 r. Nr 20 poz. 107

Dz. U. 1990 r. Nr 34 poz. 201

Dz. U. 1991 r. Nr 100 poz. 442

Dz. U. 1991 r. Nr 119 poz. 513

Dz. U. 1994 r. Nr 122 poz. 593

Dz. U. 1995 r. Nr 1 poz. 1

Dz. U. 1995 r. Nr 74 poz. 368

Dz. U. 1996 r. Nr 43 poz. 189

Dz. U. 1996 r. Nr 106 poz. 496

Dz. U. 1997 r. Nr 75 poz. 471

Dz. U. 1997 r. Nr 102 poz. 643

Dz. U. 1997 r. Nr 137 poz. 926

Dz. U. 1997 r. Nr 141 poz. 944

Dz. U. 1998 r. Nr 162 poz. 1126

zmiany wynikające z:

Dz. U. 1994 r. Nr 84 poz. 386

(tekst pierwotny: Dz. U. 1960 r. Nr 30 poz. 168)

(tekst jednolity: Dz. U. 1980 r. Nr 9 poz. 26)

Dział I Przepisy ogólne

Rozdział 1 Zakres obowiązywania

Rozdział 2 Zasady ogólne

Rozdział 3 Organy wyższego stopnia i organy naczelne

Rozdział 4 Właściwość organów

Rozdział 5 Wyłączenie pracownika oraz organu

Rozdział 6 Strona

Rozdział 7 Załatwianie spraw

Rozdział 8 Doręczenia

Rozdział 9 Wezwania

Rozdział 10 Terminy

Dział II Postępowanie

Rozdział 1 Wszczęcie postępowania

Rozdział 2 Protokoły i adnotacje

Rozdział 3 Udostępnianie akt

Rozdział 4 Dowody

Rozdział 5 Rozprawa

Rozdział 6 Zawieszenie postępowania

Rozdział 7 Decyzje

Rozdział 8 Ugoda

Rozdział 9 Postanowienia

Rozdział 10 Odwołania

Rozdział 11 Zażalenia

Rozdział 12 Wznowienie postępowania

Rozdział 13 Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji

Dział III Przepisy szczególne w sprawach ubezpieczeń społecznych

Dział IV Udział prokuratora

Dział V Rozstrzyganie sporów o właściwość między organami administracji publicznej a sądami powszechnymi

Dział VI (skreślony)

Dział VII Wydawanie zaświadczeń

Dział VIII Skargi i wnioski

Rozdział 1 Postanowienia ogólne

Rozdział 2 Skargi

Rozdział 3 Wnioski

Rozdział 4 Udział prasy i organizacji społecznych

Rozdział 5 Przyjmowanie skarg i wniosków

Rozdział 6 Nadzór i kontrola

Dział IX Opłaty i koszty postępowania

Dział X Przepisy końcowe

Dział I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zakres obowiązywania

Art. 1. Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie:

1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych,

2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1,

3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2, a także między tymi organami a sądami,

4) w sprawach wydawania zaświadczeń.

Art. 2. Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępowanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych.

Art. 3.1.Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do:

1) postępowania w sprawach karnych skarbowych,

2) spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926), z wyjątkiem przepisów działów IV, V, VII i VIII.

2. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się również do postępowania w sprawach:

1)(skreśla się)

2)(skreśla się)

3)(skreśla się)

4) należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się także do postępowania w sprawach wynikających z:

1) nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi,

2) podległości służbowej pracowników organów i jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

4. Do postępowania w sprawach wymienionych w § 1, 2 i 3 pkt 2 stosuje się jednak przepisy działu VIII.

5. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może rozciągnąć przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w całości lub w części na postępowanie w sprawach wymienionych w § 2.

Art. 4. Kodeks postępowania administracyjnego nie narusza szczególnych uprawnień wynikających z immunitetu dyplomatycznego i konsularnego oraz umów i zwyczajów międzynarodowych.

Art. 5.1. Jeżeli przepis prawa powołuje się ogólnie na przepisy o postępowaniu administracyjnym, rozumie się przez to przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

2.Ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o:

1) kodeksie - rozumie się przez to kodeks postępowania administracyjnego,

2) sądzie administracyjnym - rozumie się przez to Naczelny Sąd Administracyjny,

3) organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2,

4) ministrach - rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4,

5) organizacjach społecznych - rozumie się przez to organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne,

6) organach jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegia odwoławcze.

Rozdział 2

Zasady ogólne

Art. 6.Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

Art. 7.W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Art. 8. Organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.

Art. 9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

Art. 10.1. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1.

Art. 11. Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Art. 12.1. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

2. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

Art. 13.1. Sprawy, w których uczestniczą strony o spornych interesach, mogą być załatwiane w drodze ugody sporządzonej przed organem administracji publicznej (ugoda administracyjna).

2. Organ administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w sprawie, powinien w tych przypadkach podejmować czynności skłaniające strony do zawarcia ugody.

Art. 14.1. Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej.

2. Sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwiania powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji.

Art. 15. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.

Art. 16.1. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania

może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych.

2. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach.

Rozdział 3

Organy wyższego stopnia i organy naczelne

Art. 17. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:

1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej,

2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie,

3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku-organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością,

4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością.

Art. 18. Organami naczelnymi w rozumieniu kodeksu są:

1) w stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegiów odwoławczych, oraz organów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych - Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie,

2) w stosunku do organów państwowych innych niż określone w pkt 1 - odpowiednie organy o ogólnokrajowym zasięgu działania,

3) w stosunku do organów organizacji społecznych - naczelne organy tych organizacji, a w razie braku takiego organu Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący zwierzchni nadzór nad ich działalnością.

Rozdział 4

Właściwość organów

Art. 19. Organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

Art. 20. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania.

Art. 21.1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się:

1) w sprawach dotyczących nieruchomości - według miejsca jej położenia; jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej organów, orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości,

2) w sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy - według miejsca, w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony,

3) w innych sprawach - według miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju, a w braku zamieszkania w kraju - według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu - według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju.

2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca - do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m. st. Warszawie.

Art. 22.1. Spory o właściwości rozstrzygają:

1) między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny,

2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty - starosta,

3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie nie wymienionymi w pkt 2 - wojewoda,

4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych województwach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej - minister właściwy do spraw administracji publicznej,

5) (skreślony)

6) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych województwach - minister właściwy do spraw administracji publicznej,

7) między wojewodą a organami administracji niezespolonej - minister właściwy do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawującym nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą,

8) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 1-4, 6 i 7 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu minister właściwy do spraw administracji publicznej,

9) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister Prezes Rady Ministrów.

2. Spory o właściwość między organami samorządu terytorialnego a terenowymi organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny.

3.Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny może wystąpić:

1) strona,

2) organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze,

3) minister właściwy do spraw administracji publicznej,

4) minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny,

5) Rzecznik Praw Obywatelskich.

Art. 23. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ administracji publicznej, na którego obszarze wynikła sprawa, podejmuje tylko czynności nie cierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub słuszny interes obywateli i zawiadamia o tym organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu.

Rozdział 5

Wyłączenie pracownika oraz organu

Art. 24.1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:

1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki,

2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,

3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,

5) w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji,

6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,

7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w post w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3).

3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika.

4. Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności nie cierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron.

Art. 25.1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych:

1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3,

2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3.

2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 26.1. W przypadku wyłączenia pracownika (art. 24) jego bezpośredni przełożony wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy.

2. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia:

1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 - organ wyższego stopnia nad organem załatwiającym sprawę,

2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 - organ wyższego stopnia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje stanowisko kierownicze. Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów.

3. Jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2.

Art. 27.1. Członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu.

2. Jeżeli wskutek wyłączenia członków organu kolegialnego organ ten stał się niezdolny do podjęcia uchwały z braku wymaganego quorum, stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 § 2.

3.Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze wskutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administracji publicznej wyznacza do załatwienia sprawy inne samorządowe kolegium odwoławcze.

Art. 27a.(skreślony)

Rozdział 6

Strona

Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Art. 29. Stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej.

Art. 30.1. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2. Osoby fizyczne nie posiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli.

3. Strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustanowionych lub statutowych przedstawicieli.

4. W sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni.

5. W sprawach dotyczących spadków nie objętych jako strony działają osoby sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku - kurator wyznaczony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej.

Art. 31.1. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:

1) wszczęcia postępowania,

2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

2. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w

postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.

3. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony.

4. Organ administracji publicznej, wszczynając postępowanie w sprawie dotyczącej innej osoby, zawiadamia o tym organizację społeczną, jeżeli uzna, że może ona być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny.

5. Organizacja społeczna, która nie uczestniczy w postępowaniu na prawach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić temu organowi swój pogląd w sprawie, wyrażony w uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego.

6.(skreślony)

Art. 32. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.

Art. 33.1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych.

2. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu.

3. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat lub radca prawny może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

4. W sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żądać pełnomocnictwa, jeżeli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony.

Art. 34.1. Organ administracji publicznej wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony.

2. W przypadku konieczności podjęcia czynności nie cierpiącej zwłoki organ administracji publicznej wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu do czasu

wyznaczenia dla niej przedstawiciela przez sąd.

Rozdział 7

Załatwianie spraw

Art. 35.1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.

2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie,

bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.

3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

4. Organy wyższego stopnia mogą określać rodzaje spraw, które załatwiane są w terminach krótszych niż określone w § 3.

5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 36.1. O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

2. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 37.1. Na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

2. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Art. 38. Pracownik organu administracji publicznej , który z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie lub nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 36 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym w myśl art. 37 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa.

Rozdział 8

Doręczenia

Art. 39. Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.

Art. 40.1. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.

2. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

3. W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism.

Art. 41.1. W toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy moją obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu.

2. W razie zaniedbanie obowiązku określonego w § 1 doręczenia pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

Art. 42.1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

2. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

3. W razie nie możności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.

Art. 43. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

Art. 44.W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i art. 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Art. 45. Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.

Art. 46.1. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia.

2. Jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu.

Art. 47.1. Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy.

2. W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo dostarczone zastało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.

Art. 48.1. Pisma skierowane do osób nie znanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi ustanowionemu w myśl art. 34.

2. Pisma kierowane do osób korzystających ze szczególnych uprawnień wynikających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego doręcza się w sposób przewidziany w przepisach szczególnych, w umowach i zwyczajach międzynarodowych.

Art. 49. Strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia.

Rozdział 9

Wezwania

Art. 50.1. Organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych.

2. Organ obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe.

3. W przypadkach, w których osoba wezwana nie może się stawić z powodu choroby, kalectwa lub innej nie dającej się pokonać przeszkody, organ może dokonać określonej czynności lub przyjąć wyjaśnienie albo przesłuchać osobę wezwaną w miejscu jej pobytu, jeżeli pozwalają na to okoliczności, w jakich znajduje się ta osoba.

Art. 51.1. Do osobistego stawienia się wezwany jest obowiązany tylko w obrębie gminy lub miasta, w którym zamieszkuje albo przebywa.

2. Obowiązek osobistego stawiennictwa dotyczy również wezwanego, zamieszkałego lub przebywającego w sąsiedniej gminie lub mieście.

Art. 52.W toku postępowania organ administracji publicznej zwraca się do właściwego terenowego organu administracji rządowej lub organu samorządu terytorialnego o wezwanie osoby zamieszkałej lub przebywającej w danej gminie lub mieście do złożenia wyjaśnień lub zeznań albo do dokonania innych czynności, związanych z toczącym się postępowaniem. Organ prowadzący postępowanie oznaczy zarazem okoliczności będące przedmiotem wyjaśnień lub zeznań albo czynności, jakie mają być dokonane.

Art. 53. Przepisów art. 51 i art. 52 nie stosuje się w przypadkach, w których charakter sprawy lub czynności wymaga dokonania czynności przed organem administracji publicznej prowadzącym postępowanie.

Art. 54.1. W wezwaniu należy wskazać:

1) nazwę i adres organu wzywającego,

2) imię i nazwisko wzywanego,

3) w jakiej sprawie oraz w jakim charakterze i w jakim celu    zostaje wezwany,

4) czy wezwany powinien stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie,

5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce stawienia się wezwanego lub jego pełnomocnika,

6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.

2. Wezwanie powinno być zaopatrzone podpisem pracownika organu wzywającego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego.

Art. 55.1. W sprawach nie cierpiących zwłoki wezwania można dokonać również telegraficznie lub telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych wymienionych w art. 54.

2. Wezwanie dokonane w sposób określony w § 1 powoduje skutki prawne tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości, że dotarło do adresata we właściwej treści i w odpowiednim terminie.

Art. 56.1. Osobie, która stawiła się na wezwanie, przyznaje się koszty podróży i inne należności według przepisów o należnościach świadków i biegłych w postępowaniu sądowym. Dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy

strona została bez swojej winy błędnie wezwana do stawienia się.

2. Żądanie przyznania należności należy zgłosić organowi administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie, przed wydaniem decyzji, pod rygorem utraty roszczenia.

Rozdział 10

Terminy

Art. 57.1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu.

3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

4. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

5. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Termin uważa się za zachowany również w przypadku, gdy przed jego upływem żołnierz lub członek załogi statku

morskiego złożył je w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku, a także gdy osoba pozbawiona wolności złożyła pismo w administracji zakładu karnego.

Art. 58.1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

Art. 59.1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie.

2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Art. 60. Przed rozpatrzeniem prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia organ administracji publicznej na żądanie strony może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia.

Dział II

Postępowanie

Rozdział 1

Wszczęcie postępowania

Art. 61.1. Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

2. Organ administracji publicznej może ze względu na szczególnie ważny interes strony wszcząć z urzędu postępowanie także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony. Organ obowiązany jest uzyskać na to zgodę strony w toku postępowania, a w razie nieuzyskania zgody - postępowanie umorzyć.

3. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.

4. O wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Art. 62. W sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony.

Art. 63.1. Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej a także ustnie do protokołu.

2. Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.

3. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

4. Organ administracji publicznej obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący je tego zażąda.

Art. 64.1. Jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania.

2. Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Art. 65.1. Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie.

2. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesienie z zachowaniem terminu.

Art. 66.1. Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2.

2. Odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania.

3. Jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem.

Rozdział 2

Protokoły i adnotacje

Art. 67.1. Organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie.

2. W szczególności sporządza się protokół:

1) przyjęcia wniesionego ustnie podania,

2) przesłuchania strony, świadka i biegłego,

3) oględzin i ekspertyz dokonywanych przy udziale przedstawiciela organu administracji publicznej,

4) rozprawy,

5) ustnego ogłoszenia decyzji i postanowienia.

Art. 68.1. Protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby.

2. Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokole.

Art. 69.1. Protokół przesłuchania powinien być odczytany i przedstawiony do podpisu osobie zeznającej niezwłocznie po złożeniu zeznania.

2. W protokołach przesłuchania osoby, która złożyła zeznanie w języku obcym, należy podać w przekładzie na język polski treść złożonego zeznania oraz wskazać osobę i adres tłumacza, który dokonał przekładu; tłumacz ten powinien podpisać protokół przesłuchania.

Art. 70. Organ administracji publicznej może zezwolić na dołączenie do protokołu zeznania na piśmie, podpisanego przez zeznającego, oraz innych dokumentów mających znaczenie dla sprawy.

Art. 71. Skreśleń i poprawek w protokole należy tak dokonywać, aby wyrazy skreślone i poprawione były czytelne. Skreślenia i poprawki powinny być stwierdzane w protokole przed jego podpisaniem.

Art. 72. Czynności organu administracji publicznej, z których nie sporządza się protokołu, a które mają znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika, który dokonał tych czynności.

Rozdział 3

Udostępnianie akt

Art. 73.1. W każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów.

2. Strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony.

Art. 74.1. Przepisu art. 73 nie stosuje się do akt sprawy objętej ochroną tajemnicy państwowej, a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy.

2. Odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Rozdział 4

Dowody

Art. 75.1. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

2.Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Przepis art. 83 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 76.1. Dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzanych przez organy jednostek organizacyjnych lub podmioty, w zakresie poruczonych im z mocy prawa lub porozumienia spraw wymienionych w art. 1 pkt 1 i 4.

3. Przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach.

Art. 77.1. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

2. Organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.

3.Organ przeprowadzający postępowanie na wezwanie organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 52) może z urzędu lub na wniosek strony przesłuchać również nowych świadków i biegłych na okoliczności będące przedmiotem tego postępowania.

4. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie.

Art. 78.1. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy.

2. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy.

Art. 79.1. Strona powinna być powiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem.

2. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia.

Art. 80. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Art. 81. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2.

Art. 82. Świadkami nie mogą być:

1) osoby niezdolne do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń,

2) osoby obowiązane do zachowania tajemnicy państwowej i służbowej na okoliczności objęte tajemnicą, jeżeli nie zostały w trybie określonym obowiązującymi przepisami zwolnione od obowiązku zachowania tej tajemnicy,

3) duchowni co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi.

Art. 83.1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonka strony, wstępnych, zstępnych i rodzeństwa strony oraz jej powinowatych pierwszego stopnia, jak również osób pozostających ze stroną w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli. Prawo odmowy

zeznań trwa także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

2. Świadek może odmówić odpowiedzi na pytania, gdy odpowiedź mogłaby narazić jego lub jego bliskich wymienionych w § 1 na odpowiedzialność karną, hańbę lub bezpośrednią szkodę majątkową albo spowodować naruszenie obowiązku zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej.

3. Przed odebraniem zeznania organ administracji publicznej uprzedza świadka o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania, oraz odpowiedzialności za fałszywe zeznania.

Art. 84.1.Gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii.

2. Biegły podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonym w art. 24. Poza tym do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków.

Art. 85.1. Organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny.

2. Jeżeli przedmiot oględzin znajduje się u osób trzecich, osoby te są obowiązane na wezwanie organu do okazania przedmiotu oględzin.

Art. 86. Jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji publicznej dla ich wyjaśnienia może przesłuchać stronę. Do przesłuchania stron stosuje się przepisy dotyczące świadków, z wyłączeniem przepisów o środkach przymusu.

Art. 87. Organ kolegialny, właściwy do wydania decyzji w sprawie, może zlecić przeprowadzenie postępowania dowodowego lub jego części jednemu ze swych członków lub pracowników, jeżeli szczególne przepisy temu się nie sprzeciwiają.

Art. 88.1.Kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się (art. 51), mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł.

2. Organ, który nałożył karę grzywny, może na wniosek ukaranego, złożony w ciągu siedmiu dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu, uznać za usprawiedliwioną nieobecność lub odmowę zeznania, wydania opinii albo okazania przedmiotu oględzin i zwolnić od kary grzywny. Za odmowę zwolnienia od kary służy zażalenie.

3. Ukaranie grzywną nie wyklucza możności zastosowania do opornego świadka środków przymusu, przewidzianych w przepisach szczególnych.

Art. 88a. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej obowiązkom, o których mowa w art. 88 § 1, organ przeprowadzający dowód, zamiast wymierzyć żołnierzowi karę grzywny, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Rozdział 5

Rozprawa

Art. 89.1. Organ administracji publicznej przeprowadzi w toku postępowania rozprawę w każdym przypadku, gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania bądź osiągnięcie celu wychowawczego albo gdy wymaga tego przepis prawa.

2. Organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin.

Art. 90.1. Organ administracji publicznej podejmuje przed rozprawą czynności niezbędne do jej przeprowadzenia.

2. W szczególności organ wzywa:

1) strony do złożenia przed rozprawą wyjaśnień, dokumentów i innych dowodów i do stawienia się na rozprawę osobiście lub przez przedstawicieli albo pełnomocników,

2) świadków i biegłych do stawienia się na rozprawę.

3. Ponadto organ zawiadamia o rozprawie państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne, a także inne osoby, jeżeli ich udział w rozprawie jest uzasadniony ze względu na jej przedmiot. W tym przypadku organ wzywa je do wzięcia udziału w rozprawie albo do złożenia przed rozprawą oświadczenia i dowodów dla jego poparcia.

Art. 91.1. W wezwaniu na rozprawę określa się termin, miejsce i przedmiot rozprawy.

2. Stronom, świadkom, biegłym oraz państwowym i samorządowym jednostkom organizacyjnym, organizacjom i innym osobom, wezwanym do udziału w rozprawie (art. 90 § 3), doręcza się wezwanie na piśmie.

3. Jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że oprócz wezwanych stron, uczestniczących w postępowaniu, mogą być jeszcze w sprawie inne strony, nie znane organowi administracji publicznej, należy ponadto o terminie, miejscu i przedmiocie rozprawy ogłosić w drodze obwieszczeń albo w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.

Art. 92. Termin rozprawy powinien być tak wyznaczony, aby doręczenie wezwań oraz ogłoszenie o rozprawie nastąpiły przynajmniej na siedem dni przed rozprawą.

Art. 93. Rozprawą kieruje wyznaczony do przeprowadzenia rozprawy pracownik tego organu administracji publicznej , przed którym toczy się postępowanie. Gdy postępowanie toczy się przed organem kolegialnym, rozprawą kieruje przewodniczący albo wyznaczony członek organu kolegialnego.

Art. 94.1. Nieobecność na rozprawie stron należycie wezwanych na rozprawę nie stanowi przeszkody do jej przeprowadzenia.

2. Kierujący rozprawą odroczy ją, jeżeli stwierdzi poważne nieprawidłowości w wezwaniu stron na rozprawę, jeżeli nie stawienie się strony zostało spowodowane przeszkodą trudną do przezwyciężenia, a także z innej ważnej przyczyny.

Art. 95.1. Na rozprawie strony mogą składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i zarzuty oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strony mogą wypowiadać się co do wyników postępowania dowodowego.

2. Kierujący rozprawą może uchylić zadawane świadkom, biegłym i stronom pytania, jeżeli nie mają one istotnego znaczenia dla sprawy. Jednakże na żądanie strony należy zamieścić w protokole osnowę treści uchylonego pytania.

Art. 96.Za niewłaściwe zachowanie się w czasie rozprawy strony, świadkowie, biegli i inne osoby uczestniczące w rozprawie mogą być, po uprzednim ostrzeżeniu, wydalone z miejsca rozprawy przez kierującego rozprawą oraz ukarane grzywną do 100 zł.

Rozdział 6

Zawieszenie postępowania

Art. 97.1. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

2. Gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowanie organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.

Art. 98.1. Organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

2. Jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania, żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane.

Art. 99. Organ administracji publicznej, który z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 1-3 zawiesił postępowanie wszczęte z urzędu, poczyni równocześnie niezbędne kroki w celu usunięcia przeszkody do dalszego prowadzenia postępowania. Tak samo postąpi organ w razie zawieszenia z tej samej przyczyny postępowania wszczętego na żądanie strony, jeżeli interes społeczny przemawia za załatwieniem sprawy.

Art. 100.1. Organ administracji publicznej, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4, wystąpi równocześnie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwie stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu.

2. Jeżeli zawieszenie postępowania z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4 mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważną szkodę dla interesu społecznego, organ administracji publicznej załatwi sprawę, rozstrzygając zagadnienie wstępne we własnym zakresie.

3. Przepis § 2 stosuje się także wówczas, gdy strona mimo wezwania (§ 1) nie wystąpiła o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo gdy zawieszenie postępowania mogłoby spowodować niepowetowaną szkodę dla strony. W tym ostatnim przypadku organ może uzależnić załatwienie sprawy od złożenia przez stronę stosownego zabezpieczenia.

Art. 101.1. O postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony.

2. W przypadku zawieszenia postępowania na żądanie strony lub jednej ze stron (art. 98 § 1) organ pouczy je o treści przepisu art. 98 § 2.

3. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie.

Art. 102. W czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego.

Art. 103. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie.

Rozdział 7

Decyzje

Art. 104.1. Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.

2. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.

Art. 105.1. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

2. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym.

Art. 106.1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenie opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.

2. Organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę.

3. Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później jak w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin.

4. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.

5. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.

6. W przypadku nie zajęcia stanowiska w terminie określonym w § 3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38.

Art. 107.1. Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.

2. Przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja.

3. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

4. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania.

5.Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji również w przypadkach, w których z dotychczasowych przepisów ustawowych wynikała możliwość zaniechania lub ograniczenia uzasadnienia ze względu na interes bezpieczeństwa Państwa lub porządek publiczny.

Art. 108.1. Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.

2. Rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji również po jej wydaniu. W tym przypadku organ wydaje postanowienie, na które służy stronie zażalenie.

Art. 109.1. Decyzję doręcza się stronom na piśmie.

2. W przypadkach wymienionych w art. 14 § 2 decyzja może być ogłoszona stronom ustnie.

Art. 110. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej.

Art. 111.1. Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

2. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi.

Art. 112. Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Art. 113.1. Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

2. Organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.

3. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie.

Rozdział 8

Ugoda

Art. 114. W sprawie w której toczy się postępowanie przed organem administracji publicznej, strony mogą zawrzeć ugodę - jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa.

Art. 115. Ugoda może być zawarta przed organem administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w pierwszej instancji lub postępowanie odwoławcze, do czasu wydania przez organ decyzji w sprawie.

Art. 116.1. Organ administracji publicznej odroczy wydanie decyzji i wyznaczy stronom termin do zawarcia ugody, jeżeli złożą one zgodne oświadczenie o zamiarze jej zawarcia.

2. W przypadku zawiadomienia przez jedną ze stron o odstąpieniu od zamiaru zawarcia ugody lub niedotrzymania przez strony terminu wyznaczonego w myśl § 1, organ administracji publicznej załatwia sprawę w drodze decyzji.

Art. 117.1. Ugodę sporządza się w formie pisemnej. Powinna ona zawierać: oznaczenie organu, przed którym została zawarta, datę sporządzenia, oznaczenie stron, przedmiot i treść ugody, wzmiankę o jej odczytaniu i przyjęciu, podpisy stron oraz podpis pracownika organu administracji publicznej, upoważnionego do sporządzenia ugody.

2. Organ administracji publicznej utrwala fakt zawarcia ugody w aktach sprawy, w formie protokołu podpisanego przez osobę upoważnioną do sporządzenia ugody.

Art. 118.1. Ugoda wymaga zatwierdzenia przez organ administracji publicznej, przed którym została zawarta.

2. Jeżeli ugoda dotyczy kwestii, których rozstrzygnięcie wymaga zajęcie stanowiska przez inny organ, stosuje się odpowiednio przepis art. 106.

3. Organ administracji publicznej odmówi zatwierdzenia ugody zawartej z naruszeniem prawa, nie uwzględniającej stanowiska organu, o którym mowa w § 2, albo naruszającej interes społeczny bądź słuszny interes stron.

Art. 119.1. Zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia ugody następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie; postanowienie w tej sprawie powinno być wydane w ciągu siedmiu dni od dnia zawarcia ugody.

2. W przypadku gdy ugoda zawarta została w toku postępowania odwoławczego, z dniem, w którym stało się ostateczne postanowienie zatwierdzające ugodę, traci moc decyzja organu pierwszej instancji, o czym zamieszcza się wzmiankę w tym postanowieniu.

3. Łącznie z postanowieniem zawierającym ugodę doręcza się stronom odpis ugody.

Art. 120.1. Ugoda staje się wykonalna z dniem, w którym postanowienie o jej zatwierdzeniu stało się ostateczne.

2. Organ administracji publicznej, przed którym została zawarta ugoda, potwierdza jej wykonalność na egzemplarzu ugody.

Art. 121. Zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego.

Art. 122. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do ugody i postanowienia w sprawie jej zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji.

Rozdział 9

Postanowienia

Art. 123.1. W toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia.

2. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.

Art. 124.1. Postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania.

2. Postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie.

Art. 125.1. Postanowienia, od których służy stronom zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie.

2. W przypadkach wymienionych w art. 14 § 2 postanowienia mogą być stronom ogłaszane ustnie.

3. Postanowienie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego, doręcza się stronie wraz z pouczeniem o dopuszczalności wniesienia skargi oraz uzasadnieniem faktycznym i prawnym.

Art. 126.Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie - również art. 145 - 152 oraz art. 156 - 159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 149 § 3, art. 151 § 1, i art. 158, wydaje postanowienie.

Rozdział 10

Odwołania

Art. 127.1. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.

2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

3. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

4.Od decyzji wydanej w I instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze w sprawach należących do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego odwołanie nie służy. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 128. Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania.

Art. 129.1. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.

2. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

3. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania.

Art. 130.1. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu.

2. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji.

3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się w przypadkach, gdy:

1) decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (art. 108),

2) decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy.

4. Ponadto decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienie odwołania, gdy jest zgodna z żądaniem wszystkich stron.

Art. 131. O wniesieniu odwołania organ administracji publicznej, który wydał decyzję, zawiadomi strony.

Art. 132.1. Jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję, uzna, że to odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

2. Przepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy odwołanie wniosła jedna ze stron, a pozostałe strony wyraziły zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji zgodnie z żądaniem odwołania.

3. Od nowej decyzji służy stronom odwołanie.

Art. 133. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132.

Art. 134. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Art. 135. Organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji.

Art. 136. Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Art. 137. Strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy nie uwzględni jednak cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do utrzymania w mocy decyzji naruszającej prawo lub interes społeczny.

Art. 138.1. Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo

2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

2. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

3. W sprawach należących do właściwości organów jednostek samorządu terytorialnego organ odwoławczy uprawniony jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie w przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposobu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu samorządowego. W pozostałych przypadkach organ odwoławczy, uwzględniając odwołanie, ogranicza się do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Art. 139. Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.

Art. 140. W sprawach nie uregulowanych art. 136-139 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie - przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji.

Rozdział 11

Zażalenia

Art. 141.1. Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

2. Zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.

Art. 142. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Art. 143. Wniesienie zażalenie nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione.

Art. 144. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Rozdział 12

Wznowienie postępowania

Art. 145.1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24 i art. 25,

3)decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27,

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

2. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnieniem przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.

3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.

Art. 145a. 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.

2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 146.1. Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.

2. Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Art. 147. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko na żądanie strony.

Art. 148.1. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

2. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Art. 149.1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.

2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy,

3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji.

Art. 150.1. Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

2. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2.

3. Przepis § 2 nie dotyczy przypadków, gdy decyzję w ostatniej instancji wydał minister, a w sprawach należących do zadań jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegium odwoławcze.

Art. 151.1. Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, albo

2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

2. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.

Art. 152.1. Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

2.Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze.

Art. 153.1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 albo uchylenia takiej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, służy roszczenie o odszkodowanie w zakresie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego.

2. Dochodzenie odszkodowania następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Rozdział 13

Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji

Art. 154.1. Decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

2. W przypadkach wymienionych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.

3.W sprawach należących do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego do zmiany lub uchylenia decyzji, o której mowa w § 1 oraz w art. 155, właściwe są organy tych jednostek.

Art. 155. Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 156.1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:

1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości,

2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa,

3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,

4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie,

5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały,

6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą,

7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.

2. Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.

Art. 157.1.Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.

2. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

3. Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.

Art. 158.1. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.

2. Jeżeli nie można stwierdzić nieważności decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 156 § 2, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności decyzji.

Art. 159.1. Organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1.

2. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.

Art. 160.1. Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 albo stwierdzenia nieważności takiej decyzji, służy roszczenie o odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę, chyba że ponosi ona winę za powstanie okoliczności wymienionych w tym przepisie.

2. Do odszkodowania stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem art. 418 tego kodeksu.

3. Odszkodowanie przysługuje od organu, który wydał decyzję z naruszeniem przepisu art. 156 § 1, chyba że winę za powstanie okoliczności wymienionych w tym przepisie ponosi inna strona postępowania dotyczącego tej decyzji, w tym ostatnim przypadku roszczenie o odszkodowanie służy w stosunku do strony winnej powstania tych okoliczności.

4. O odszkodowaniu przysługującym od organu wymienionego w § 1 orzeka organ administracji publicznej, który stwierdził nieważność decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 156 § 1 albo stwierdził, w myśl art. 158 § 2, że została ona wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1. Dochodzenie odszkodowania od strony winnej powstania okoliczności wymienionych w art. 156 § 1 następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym.

5. Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania przez organ administracji publicznej wymieniony w § 4, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, może wnieść powództwo do sądu powszechnego.

6. Roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja stwierdzająca nieważność decyzji wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1albo decyzja, w której organ stwierdził, w myśl art. 158 § 2, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1.

Art. 161.1. Minister może uchylić lub zmienić w niezbędnym zakresie każdą decyzję ostateczną, jeżeli w inny sposób nie można usunąć stanu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo zapobiec poważnym szkodom dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów Państwa.

2.Uprawnienia określone w § 1 w stosunku do decyzji wydanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej przysługują również wojewodzie.

3. Stronie, która poniosła szkodę na skutek uchylenia lub zmiany decyzji, służy roszczenie o odszkodowanie za poniesioną rzeczywistą szkodę od organu, który uchylił lub zmienił tę decyzję; organ ten w drodze decyzji, orzeka również o odszkodowaniu.

4. Roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja uchylająca lub zmieniająca decyzję.

5. Do odszkodowania tego stosuje się odpowiednio przepisy art. 160 § 2 i 5.

Art. 162.1. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:

1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,

2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.

2. Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.

3. Organ stwierdza wygaśnięcie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie przepisów § 1 i 2 w drodze decyzji.

Art. 163. Organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale, o ile przewidują to przepisy szczególne.

Dział III

Przepisy szczególne w sprawach ubezpieczeń społecznych

Art. 164. (skreślony)

Art. 165. (skreślony)

Art. 166. (skreślony)

Art. 167. (skreślony)

Art. 167a. (skreślony)

Art. 168. (skreślony)

Art. 169. (skreślony)

Art. 170. (skreślony)

Art. 171. (skreślony)

Art. 172. (skreślony)

Art. 173. (skreślony)

Art. 174. (skreślony)

Art. 175. (skreślony)

Art. 176. (skreślony)

Art. 177. (skreślony)

Art. 178. (skreślony)

Art. 179. (skreślony)

Art. 180.1. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach.

2. Przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy wynikające z przepisów o ubezpieczeniach społecznych, o zaopatrzeniach emerytalnych i rentowych, o funduszu alimentacyjnym, a także sprawy wynikające z przepisów o innych świadczeniach wypłacanych z funduszów przeznaczonych na ubezpieczenia społeczne.

Art. 181. Organy odwoławcze właściwe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określają przepisy odrębne; do postępowania przed tymi organami stosuje się odpowiednio przepis art. 180 § 1.

Dział IV

Udział prokuratora

Art. 182. Prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem.

Art. 183.1. Prokuratorowi służy prawo udziału w każdym stadium postępowania w celu zapewnienia, aby postępowanie i rozstrzygnięcie sprawy było zgodne z prawem.

2. Organ administracji publicznej zawiadamia prokuratora o wszczęciu postępowania oraz o toczącym się postępowaniu w każdym przypadku, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny.

Art. 184.1. Prokuratorowi służy prawo wniesienia sprzeciwu od decyzji ostatecznej, jeżeli przepisy kodeksu lub przepisy szczególne przewidują wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji albo jej uchylenie lub zmianę.

2. Prokurator wnosi sprzeciw do organu właściwego do wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany.

3. Sprzeciw od decyzji wydanej przez ministra wnosi Prokurator Generalny.

4. Jeżeli podstawą sprzeciwu jest naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 4, wniesienie sprzeciwu wymaga zgody strony.

Art. 185.1. Sprzeciw prokuratora powinien być rozpatrzony i załatwiony w terminie trzydziestu dni od daty jego wniesienia.

2. W razie niezałatwienia sprzeciwu w terminie określonym w § 1 mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 36-38.

Art. 186. W przypadku wniesienia sprzeciwu przez prokuratora właściwy organ administracji publicznej wszczyna w sprawie postępowanie z urzędu, zawiadamiając o tym strony.

Art. 187. W przypadku wniesienia przez prokuratora sprzeciwu organ administracji publicznej, do którego sprzeciw wniesiono, obowiązany jest niezwłocznie rozpatrzyć, czy zachodzi potrzeba wstrzymania wykonania decyzji do chwili załatwienia sprzeciwu.

Art. 188. Prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184, służą prawa strony.

Art. 189. Prokurator, który wniósł skargę na decyzję organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, nie może z tych samych przyczyn wnieść sprzeciwu.

Dział V

Rozstrzyganie sporów o właściwość między organami administracji publicznej a sądami powszechnymi

Art. 190.1. Spory o właściwość między organami administracji publicznej a sądami rozstrzyga Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym.

2. W przypadku powstania sporu przepis art. 23 stosuje się odpowiednio.

Art. 191.1. Kolegium Kompetencyjne tworzy trzech sędziów Sądu Najwyższego oraz przedstawiciele Ministra Sprawiedliwości i ministra zainteresowanego ze względu na przedmiot sprawy.

2. Kolegium działa pod przewodnictwem sędziego.

3. Sędziów do Kolegium Kompetencyjnego, w tym sędziego przewodniczącego, wyznacza Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego każdorazowo po wniesieniu sprawy. Ministrowie wymienieni w § 1 wyznaczają swoich przedstawicieli do Kolegium w terminie siedmiu dni od dnia zawiadomienia ich przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o wniesieniu sprawy.

Art. 192.1. Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu mogą występować:

1) zainteresowany organ administracji publicznej lub sąd - gdy uznają się równocześnie za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny),

2) strona - gdy w sprawie za niewłaściwy uznaje się zarówno organ administracji publicznej, jak i sąd (spór negatywny),

3) minister, właściwy do spraw sprawiedliwości,

4) Prokurator Generalny.

2. Wniosek o rozpatrzenie sporu kieruje się do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. O wpłynięciu wniosku Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zawiadamia:

1) ministrów wymienionych w art. 191 § 1,

2) Prokuratora Generalnego.

Art. 193.1. W rozprawie dotyczącej rozpatrzenia sporu o właściwość między organem administracji publicznej a sądem bierze udział przedstawiciel organu administracji publicznej, którego spór dotyczy, strona postępowania administracyjnego oraz przedstawiciel Prokuratora Generalnego.

2. Osobom, o których mowa w § 1, służy prawo składania wyjaśnień i zgłaszania wniosków.

3. Nieobecność którejkolwiek z osób wymienionych w § 1 nie wstrzymuje rozprawy.

Art. 194. Rozstrzygnięcia Kolegium Kompetencyjnego nie podlegają zaskarżeniu.

Art. 195. W postępowaniu przed Kolegium Kompetencyjnym w zakresie nie uregulowanym w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Dział VI

(skreślony)

Art. 196.(skreślony)

Art. 197.(skreślony)

Art. 198.(skreślony)

Art. 199.(skreślony)

Art. 200.(skreślony)

Art. 201.(skreślony)

Art. 202.(skreślony)

Art. 203.(skreślony)

Art. 204.(skreślony)

Art. 205.(skreślony)

Art. 206.(skreślony)

Art. 207.(skreślony)

Art. 208.(skreślony)

Art. 209.(skreślony)

Art. 210.(skreślony)

Art. 211.(skreślony)

Art. 212.(skreślony)

Art. 213.(skreślony)

Art. 214.(skreślony)

Art. 215.(skreślony)

Art. 216.(skreślony)

Dział VII

Wydawanie zaświadczeń

Art. 217.1. Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie.

2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,

2)osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

3.Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.

Art. 218.1. W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

2. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.

Art. 219. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 220.1.Organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, znanych organowi z urzędu bądź możliwych do ustalenia przez organ na podstawie posiadanej ewidencji, rejestrów lub innych danych albo na podstawie przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów urzędowych (dowodu osobistego, dowodów rejestracyjnych i innych).

2.Organ administracji publicznej żądający od strony zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego jest obowiązany wskazać przepis prawa wymagający urzędowego potwierdzenia tych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia.

Dział VIII

Skargi i wnioski

Rozdział 1

Postanowienia ogólne

Art. 221.1. Zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu.

2. Petycje, skargi i wnioski mogą być składane do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej.

3. Petycje, skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą.

Art. 222.O tym, czy pismo jest skargą albo wnioskiem decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna.

Art. 223.1. Organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej właściwości.

2. Pracownik organu państwowego, pracownik samorządowy oraz organu organizacji społecznej, winny niewłaściwego i nieterminowego załatwienia skarg i wniosków, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa.

Art. 224. Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o organach państwowych - rozumie się przez to także organy przedsiębiorstw państwowych i innych państwowych jednostek organizacyjnych.

Art. 225.1. Nikt nie może być narażony na jakikolwiek uszczerbek lub zarzut z powodu złożenia skargi lub wniosku albo z powodu dostarczenia materiału do publikacji o znamionach skargi lub wniosku, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych.

2.Organy państwowe, organy jednostek samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych są obowiązane przeciwdziałać hamowaniu krytyki i innym działaniom ograniczającym prawo do składania skarg i wniosków lub dostarczania informacji - do publikacji - o znamionach skargi lub wniosku.

Art. 226. Rada Ministrów wyda, w drodze rozporządzenia, przepisy o organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków.

Rozdział 2

Skargi

Art. 227. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Art. 228. Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia.

Art. 229.Jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:

1) rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa,

2) organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda,

3) zarządu gminy oraz wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy,

4) zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu,

5) zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - sejmik województwa,

6) wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach Prezes Rady Ministrów,

7) innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór,

8) ministra - Prezes Rady Ministrów,

9) organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega.

Art. 230. Do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań i działalności organizacji społecznej właściwy jest organ bezpośrednio wyższego stopnia tej organizacji, a w stosunku do organu naczelnego organizacji - Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący nadzór nad działalnością tej organizacji.

Art. 231. Jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.

Art. 232.1. Organ właściwy do rozpatrzenia skargi może ją przekazać do załatwienia organowi niższego stopnia, o ile skarga nie zawiera zarzutów dotyczących działalności tego organu.

2. Skargę na pracownika można przekazać do załatwienia również jego przełożonemu służbowemu, z obowiązkiem zawiadomienia organu właściwego do rozpatrzenia skargi o sposobie jej załatwienia.

3. O przekazaniu skargi zawiadamia się równocześnie skarżącego.

Art. 233. Skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę. Jeżeli skarga taka pochodzi od innej osoby, może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, chyba że przepisy wymagają do wszczęcia postępowania żądania strony.

Art. 234. W sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne:

1) skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu,

2) skarga pochodząca od innych osób stanowi materiał, który organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć z urzędu.

Art. 235.1. Skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu.

2. W przypadkach określonych w § 1 żądanie zostanie uwzględnione, gdy zachodzą przewidziane w kodeksie warunki do wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany.

Art. 236. W przypadkach określonych w art. 233 i art. 234 organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest organ uprawniony do wszczęcia postępowania lub organ, przed którym toczy się postępowanie, a w przypadkach określonych w art. 235 - organ właściwy do wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo do jej uchylenia lub zmiany.

Art. 237.1. Organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca.

2.Posłowie na Sejm, senatorowie i radni, którzy wnieśli skargę we własnym imieniu lub przekazali do załatwienia skargę innej osoby, powinni być zawiadomieni o sposobie załatwienia skargi, a gdy jej załatwienie wymaga zebrania dowodów, informacji lub wyjaśnień - także o stanie rozpatrzenia skargi, najpóźniej w terminie czternastu dni od dnia jej wniesienia albo przekazania.

3. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego.

4. W razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w § 1 stosuje się przepisy art. 36-38.

Art. 238.1. Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne.

2. W zawiadomieniu, o którym mowa w § 1, w jednostkach organizacyjnych resortu obrony narodowej można pominąć imię i nazwisko osoby upoważnionej do załatwienia skargi.

Art. 239.1. W przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, uznana zastała za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może, w odpowiedzi na tę skargę, podtrzymać swoje poprzednie stanowisko.

2. O załatwieniu w sposób określony w § 1 skargi wniesionej ponownie organ załatwiający tę skargę zawiadamia organ wyższego stopnia; nie dotyczy to skarg załatwianych przez organy naczelne.

Art. 240. Gdy skarga dotyczy sprawy, która nie podlega rozpatrzeniu według przepisów kodeksu (art. 3 § 1 i 2) albo nie należy do właściwości organów administracji publicznej, przepisy art. 233- 239 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że w miejsce pozostałych przepisów kodeksu stosuje się przepisy postępowania właściwego dla danej sprawy.

Rozdział 3

Wnioski

Art. 241. Przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności.

Art. 242.1. Wnioski składa się do organów właściwych ze względu na przedmiot wniosku.

2. Wnioski w sprawach dotyczący zadań organizacji społecznych składa się do organów tych organizacji.

Art. 243. Jeżeli organ, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany jest w ciągu siedmiu dni przekazać go właściwemu organowi. O przekazaniu wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę.

Art. 244.1. W sprawie terminu załatwiania wniosków stosuje się przepis art. 237 § 1.

2. O sposobie załatwienia wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę.

Art. 245. W razie niemożności załatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 właściwy organ obowiązany jest w tym terminie zawiadomić wnioskodawcę o czynnościach podjętych w celu rozpatrzenia wniosku oraz o przewidywanym terminie załatwienia wniosku.

Art. 246.1. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie określonym w rozdziale 2 niniejszego działu.

2. Wnioskodawcy służy prawo wniesienia skargi w przypadku niezałatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 albo wskazanym w zawiadomieniu (art. 245).

Art. 247. Do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy art. 230, art. 237 § 2 i art. 238.

Rozdział 4

Udział prasy i organizacji społecznych

Art. 248.1. Skargi i wnioski przekazane przez redakcje prasowe, radiowe i telewizyjne do organów właściwych w myśl art. 228-230 i art. 242 podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu w trybie określonym w przepisach rozdziałów 2 i 3 niniejszego działu.

2. Właściwy organ zawiadamia w przepisanym terminie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku albo o ich przekazaniu innemu organowi w celu załatwienia również redakcję, jeżeli zażądała takiego zawiadomienia.

Art. 249. Przepis art. 248 stosuje się odpowiednio do skarg i wniosków przekazanych przez organizacje społeczne do organów właściwych w myśl art. 228-230 oraz art. 242.

Art. 250. (skreślony)

Art. 251. Przepisy art. 237 § 4 oraz art. 245 i art. 246 stosuje się odpowiednio do redakcji prasowej, która opublikowała i przesłała do właściwego organu administracji publicznej artykuł, notatkę lub inną wiadomość, w trybie przewidzianym w niniejszym rozdziale.

Art. 252. (skreślony)

Rozdział 5

Przyjmowanie skarg i wniosków

Art. 253.1.Organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych obowiązane są przyjmować obywateli w sprawach skarg i wniosków w ustalonych przez siebie dniach i godzinach.

2. Kierownicy organów wymienionych w § 1 lub wyznaczeni przez nich zastępcy obowiązani są przyjmować obywateli w sprawach skarg i wniosków co najmniej raz w tygodni.

3. Dni i godziny przyjęć powinny być dostosowane do potrzeb ludności, przy czym przynajmniej raz w tygodniu przyjęcia powinny odbywać się w ustalonym dniu po godzinach pracy.

4. Informacja o dniach i godzinach przyjęć powinna być wywieszona na widocznym miejscu w siedzibie danej jednostki organizacyjnej oraz podporządkowanych jej jednostkach organizacyjnych.

5. Prezes Rady Ministrów lub właściwy minister oraz naczelny organ organizacji społecznej mogą ustalać sposób, dni i godziny przyjmowania obywateli w sprawach skarg i wniosków przez podporządkowane im organy i jednostki organizacyjne.

Art. 254.Skargi i wnioski składane i przekazywane do organów państwowych, organów samorządu terytorialnego i innych organów samorządowych i organów organizacji społecznych oraz związane z nimi pisma i inne dokumenty rejestruje się i przechowuje w sposób ułatwiający kontrolę przebiegu i terminów załatwiania poszczególnych skarg i wniosków.

Art. 255. (skreślony)

Art. 256. Pracownik, który otrzymał skargę dotyczącą jego działalności, obowiązany jest przekazać ją niezwłocznie swojemu przełożonemu służbowemu.

Rozdział 6

Nadzór i kontrola

Art. 257.Zwierzchni nadzór nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków składanych do sądów sprawuje Krajowa Rada Sądownictwa, a do innych organów i jednostek organizacyjnych - Prezes Rady Ministrów.

Art. 258.1. Nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków sprawują:

1) ministrowie - gdy chodzi o skargi załatwiane przez ministerstwa i inne jednostki organizacyjnie bezpośrednio podległe ministrowi,

2) właściwi rzeczowo ministrowie we współdziałaniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej - gdy chodzi o skargi załatwiane przez organy administracji rządowej,

3) terenowe organy administracji rządowej - gdy chodzi o skargi załatwiane przez jednostki organizacyjne nadzorowane przez te organy,

4) organy wyższego stopnia oraz właściwe organy naczelne - gdy chodzi o skargi załatwiane przez pozostałe organy państwowe i organy państwowych jednostek organizacyjnych,

5) Prezes Rady Ministrów i wojewodowie gdy chodzi o skargi załatwiane przez organy jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządowe jednostki organizacyjne.

2. Nadzór i kontrolę nad przyjmowaniem i załatwianiem skarg i wniosków w organach organizacji społecznych sprawują statutowe organy nadzorcze tych organizacji oraz organy wyższego stopnia, zaś w organach naczelnych tych organizacji - organ administracji rządowej sprawujący nadzór nad działalnością danej organizacji.

Art. 259.1. Organy, o których mowa w art. 258, dokonują okresowo ocen przyjmowania i załatwiania skarg i wniosków przez organy i jednostki organizacyjne poddane ich nadzorowi.

2.Wojewodowie dokonują okresowo ocen sposobu przyjmowania i załatwiania skarg i wniosków przez wszystkie organy administracji publicznej i innych jednostek organizacyjnych oraz organizacji społecznych działających na ich terenie.

3. W wyniku przeprowadzonych kontroli oraz ocen organy wymienione w § 1 i 2 obowiązane są podejmować środki zmierzające do usunięcia przyczyn skarg oraz do pełnego wykorzystania wniosków dla polepszenia działalności poszczególnych organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz organizacji społecznych.

Art. 260.(skreślony).

Dział IX

Opłaty i koszty postępowania

Art. 261.1. Jeżeli strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wyznaczy jej termin do wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż siedem dni, a dłuższy niż czternaście dni.

2. Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, podanie podlega zwrotowi lub czynność uzależniona od opłaty zostanie zaniechana.

3. Na postanowienie w sprawie zwrotu podania służy zażalenie.

4. Organ powinien jednak załatwić podanie mimo nie uiszczenia należności:

1) jeżeli za niezwłocznym załatwieniem przemawiają względy społeczne lub wzgląd na ważny interes strony,

2) jeżeli wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin zawity,

3) jeżeli podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą.

Art. 262.1. Stronę obciążają te koszty postępowania, które:

1) wynikły z winy strony,

2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.

2. W uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może żądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania.

Art. 263.1. Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych.

2. Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.

Art. 264.1. Jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia.

2. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie.

Art. 265. Wszelkie nie uiszczone w terminie opłaty i koszty postępowania oraz inne należności wynikłe z tego postępowania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych.

Art. 266. Pracownik organu administracji publicznej winny błędnego wezwania strony (art. 56 § 1) obowiązany jest do zwrotu wynikłych stąd kosztów. Orzekanie i ściąganie należności od tego pracownika następuje w trybie administracyjnym.

Art. 267. W razie niewątpliwej niemożności poniesienia przez stronę opłat, kosztów i należności związanych z tokiem postępowania organ administracji publicznej może ją zwolnić w całości lub w części od ponoszenia tych opłat, kosztów i należności. Zwolnienie od opłat skarbowych następuje z zachowaniem przepisów o tych opłatach.

Dział X

Przepisy końcowe

Art. 268.Rada Ministrów może swoje uprawnienia wynikające z art. 229 pkt 8 przekazać do właściwości Prezesa Rady Ministrów.

Art. 268a.Organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

Art. 269. Decyzje określone w innych przepisach prawnych jako prawomocne uważa się za ostateczne, chyba że z przepisów tych wynika, iż dotyczą one takiej decyzji, która została utrzymana w mocy w postępowaniu sądowym bądź też nie została zaskarżona w tym postępowaniu z powodu upływu terminu do wniesienia skargi.


Ustawa o doradztwie podatkowym z dnia 5 lipca 1996 r.

Dz. U. 1996 r. Nr 102 poz. 475

zmiany:

Dz. U. 1997 r. Nr 88 poz. 554

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Rozdział 2 Wpis na listę doradców podatkowych

Rozdział 3 Wpis do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego

Rozdział 4 Egzamin na doradcę podatkowego

Rozdział 5 Wykonywanie zawodu doradcy podatkowego

Rozdział 6 Obowiązki i prawa doradcy podatkowego

Rozdział 7 Odpowiedzialność za szkodę

Rozdział 8 Samorząd doradców podatkowych

Rozdział 9 Odpowiedzialność dyscyplinarna

Rozdział 10 Odpowiedzialność karna

Rozdział 11 Przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział  1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa warunki i zasady wykonywania doradztwa podatkowego, organizację samorządu doradców podatkowych oraz zasady jego działania.

Art. 2.1.Czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1)udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich zobowiązań podatkowych,

2)prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie, z zastrzeżeniem ust.3,

3)sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,

4)występowanie w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnej.

2.Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust.1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

3. Nie uważa się za czynności doradztwa podatkowego czynności wykonywanych w imieniu i na rzecz podatnika przez osoby uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do prowadzenia ksiąg rachunkowych, polegających wyłącznie na prowadzeniu ksiąg rachunkowych bądź innych ksiąg i ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzaniu zeznań i deklaracji na podstawie danych wynikających z tych ksiąg.

Art. 3. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust.1, są:

1) osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych,

2) adwokaci i radcowie prawni,

3) biegli rewidenci.

Art. 4.1. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego są również:

1) organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie, stowarzyszenia lub izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności statutowej jest również doradztwo podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz ich członków,

2) podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych,

3) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki  akcyjne, które spełniają łącznie następujące warunki:

a) większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli zarząd składa się z nie więcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą podatkowym,

b) większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz w organach nadzoru przysługuje doradcom podatkowym,

c) w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,

d) zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego przez zarząd spółki,

4) podmioty określone w art.24  ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U.Nr 41, poz.324, z 1990r. Nr 26, poz.149,Nr 34, poz.198 i Nr 86, poz.504, z 1991 r. Nr 31, poz.128, Nr 41, poz.179, Nr 73,poz. 321, Nr 105, poz.452,Nr 106, poz.457 i Nr 107, poz.460, z 1993 r.Nr 28, poz.127,Nr 47, poz.212 i Nr 134, poz.646,z 1994 r. Nr 27, poz.96 i Nr 127,poz.627, z 1995 r.Nr 60, poz.310, Nr 85, poz.426, Nr 90, poz.446, Nr 141, poz.700 i Nr 147, poz.713 oraz z 1996 r. Nr 41, poz.177 i Nr 45, poz.199).

2. Podmioty wymienione w ust.1 pkt. 1-3 wykonują doradztwo podatkowe wyłącznie przez doradców podatkowych, radców prawnych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych podmiotach.

Art. 5. Przepisy ustawy nie naruszają obowiązku organów podatkowych w zakresie informowania o przepisach dotyczących podatków.

Rozdział 2

Wpis na listę doradców podatkowych

Art. 6.1. Na listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) posiada obywatelstwo polskie, z zastrzeżeniem art. 21 ust.3,

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych,

3) korzysta z pełni praw publicznych,

4) jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego,

5) posiada wyższe wykształcenie,

6) odbyła dwuletnią praktykę zawodową,

7) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego,

8) wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w okresie 3 lat od spełnienia warunku określonego w pkt.7.

2. Na listę doradców podatkowych wpisuje się również członków Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego.

Art. 7.1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwanej dalej “listą”, oraz podejmuje decyzje o wpisie i skreśleniu z listy. Krajowa Rada Doradców Podatkowych doręcza te decyzje Ministrowi Finansów w ciągu 14 dni od dnia ich podjęcia.

2. Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby spełniającej warunki, o których mowa w art. 6 ust.1 lub na wniosek członka Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego - w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust.2.

3. Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje:

1) numer i datę wpisu,

2) nazwisko, imię, datę urodzenia,

3) miejsce zamieszkania,

4) miejsce wykonywania doradztwa podatkowego (siedzibę),

5) numer identyfikacji podatkowej (NIP),

6) zmiany danych, wymienione w pkt.2-5, dokonane w ciągu 5 lat poprzedzających

złożenie wniosku o wpis.

4. Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach danych określonych w ust.3, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

Art. 8.1. Wpis na listę doradców podatkowych następuje po złożeniu ślubowania wobec przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub osoby przez niego upoważnionej spośród członków Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

2. Rota ślubowania ma następujące brzmienie: “ Przyrzekam, że jako doradca podatkowy będę wykonywał ten zawód kierując się dobrem swoich klientów, z całą sumiennością i rzetelnością, zgodnością z prawem, wiedzą i zasadami etyki zawodowej. Poznane w związku z wykonywaniem zawodu fakty i informacje zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich”.

Art. 9. Z dniem dokonania wpisu na listę, osoba wpisana nabywa prawo wykonywania zawodu doradcy podatkowego oraz używania tytułu “doradca podatkowy”. Tytuł “doradca podatkowy” podlega ochronie prawnej.

Art. 10.1.Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy:

1) na jego wniosek,

2) z urzędu lub na wniosek Ministra Finansów, w razie:

a) utraty prawa do wykonywania zawodu,

b) zawieszenia wykonywania zawodu na okres przekraczający 5 kolejnych lat,

c) niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.1,

d) śmierci doradcy.

2. W przypadku uchylenia orzeczenia powodującego utratę prawa do wykonywania zawodu następuje przywrócenie wpisu na listę na wniosek doradcy podatkowego, chyba że doradca podatkowy nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust.1 pkt. 1-4.

3. Osoba skreślona z listy  z przyczyny określonej w ust.1 pkt 1, może być ponownie wpisana na listę, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat i spełnia ona warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt.1-4.

4. Osoba skreślona z listy z przyczyn określonych w ust.1 pkt 2 lit. c, może być ponownie wpisana na listę, nie wcześniej jednak niż po upływie roku od dnia skreślenia, jeżeli dopełniła obowiązku ubezpieczenia i od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat oraz spełnia ona warunki, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt.1-4.

Art. 11.1.Za wpis na listę doradców podatkowych Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę.

2. Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi wysokość opłaty, o której mowa w ust.1.

3. Opłata, o której mowa  w ust.1, stanowi dochód Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Art. 12. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i  tryb podawania do publicznej wiadomości danych dotyczących osób wpisanych na listę doradców podatkowych.

Art. 13.1. Decyzje o wpisie na listę i skreśleniu z niej oraz o odmowie dopuszczenia do egzaminu są decyzjami administracyjnymi o charakterze ostatecznym.

2. Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.

Rozdział 3

Wpis do rejestru osób prawnych uprawnionych

do wykonywania doradztwa podatkowego

Art. 14.1. Minister Finansów prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, zwany dalej “rejestrem”.

2. Wpis dokonywany jest na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 1 lub 3.

3. Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu w rejestrze zawiera:

1) dane wymienione w ust. 4,

2) odpis umowy spółki lub statutu,

3) aktualny wpis z właściwego rejestru sądowego.

4. Wpis w rejestrze zawiera następujące dane:

1) pełną i skróconą nazwę (firmę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP),

2) formę organizacyjno-prawną,

3) nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) wspólników (akcjonariuszy), członków zarządu oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 3,

4) nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) członków zarządu osób prawnych, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 1.

5. Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić Ministra Finansów o wszelkich zmianach danych określonych w ust.4 w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

6. Minister Finansów ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów komunikat o dokonaniu wpisu osoby prawnej do rejestru, a także o zmianie lub skreśleniu tego wpisu.

Art. 15.1. Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4 ust.1  pkt 3, nabywa prawo do wykonywania doradztwa podatkowego oraz do posługiwania się oznaczeniem “spółka doradztwa podatkowego”.

2. Oznaczenie, o którym mowa w ust.1, figuruje obok firmy spółki na wszystkich pismach sporządzanych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego oraz na wszystkich zeznaniach i deklaracjach sporządzanych przez spółkę  w imieniu i na rzecz podatników, płatników lub inkasentów.

3.Oznaczenie “spółka doradztwa podatkowego” podlega ochronie prawnej.

Art. 16. Minister Finansów skreśla osobę prawną z rejestru:

1) na jej wniosek,

2) z urzędu lub na wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych w przypadku:

a) nieprzestrzegania warunków określonych w art. 4,

b) naruszenia zakazu reklamowania świadczonych przez siebie usług doradztwa podatkowego,

c) niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 3 ust.1,

3) z urzędu - w przypadku ustania osoby prawnej.

Art. 17. Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 3, są odpowiedzialni za wykonanie przez te spółki doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami prawa i zasadami etyki zawodowej.

Art. 18. 1. Minister Finansów wydaje decyzje administracyjne o wpisie do rejestru, o odmowie dokonania wpisu do rejestru oraz o skreśleniu z rejestru.

2. Decyzje, o których mowa w ust.1, są przekazywane do wiadomości Krajowej Radzie Doradców Podatkowych.

Art. 19.1. Minister Finansów pobiera opłatę za dokonanie wpisu w rejestrze.

2. Opłata, o której mowa w ust.1, stanowi dochód budżetu państwa.

3. Minister Finansów określi w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.1.

Rozdział 4

Egzamin na doradcę podatkowego

Art. 20.1.Egzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na doradców podatkowych, z następujących dziedzin:

1) źródła prawa i wykładnia prawa,

2) analiza podatkowa, materialne prawo podatkowe oraz podstawy międzynarodowego prawa podatkowego,

3) postępowanie administracyjne i postępowanie egzekucyjne w administracji,

4) prawo celne i dewizowe,

5) prawo karne skarbowe,

6) administracja finansowa i kontrola skarbowa,

7) rachunkowość,

8) ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych,

9) przepisy o doradztwie podatkowym,

10) etyka zawodowa.

2. Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów i prokuratorów lub wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza, a także biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu.

3. Minister Sprawiedliwości, w stosunku do sędziów i prokuratorów, a w stosunku do pozostałych zawodów - właściwy samorząd zawodowy, informuje Państwową Komisję Egzaminacyjną do Spraw Doradztwa Podatkowego oraz Ministra Finansów o zakresie tematycznym egzaminu dla stanowisk lub zawodów, o których mowa w ust.2.

Art. 21.1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt. 1-3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust.1 pkt. 1-3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podpisuje Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego.

3. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego osoby nie będącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust.1.

4. Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust.1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego.

Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa w urzędach i izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej oraz u doradców podatkowych.

5. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia , szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust.4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką.

Art. 22.1. Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego, zwana dalej “Komisją Egzaminacyjną”.

2. Komisja Egzaminacyjna składa się z trzydziestu członków powoływanych i odwoływanych przez Ministra Finansów. Minister Finansów powołuje przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej spośród jej członków.

3. Minister Finansów może odwołać przewodniczącego lub członka Komisji Egzaminacyjnej:

1) na jego wniosek,

2) z urzędu - w razie prawomocnego skazania za popełnione przestępstwo.

4. Kadencja członków Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata.

5. Kadencja osoby powołanej w miejsce odwołanego członka kończy się wraz z upływem kadencji Komisji Egzaminacyjnej.

6. Komisja Egzaminacyjna skład się z:

1) dziesięciu przedstawicieli Ministerstwa Finansów,

2) pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego  delegowanych przez Prezesa tego Sądu,

3) pięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem tematycznym egzaminu,

4) dziesięciu przedstawicieli Krajowej Rady Doradców Podatkowych powoływanych spośród kandydatów przedstawionych przez tę Radę.

7. Komisja Egzaminacyjna ustala wykaz pytań i podaje go do publicznej wiadomości.

8. Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych.

9. Członkami Komisji Egzaminacyjnej nie mogą być doradcy podatkowi, którzy uzyskali warunkowy wpis na listę.

Art. 23. Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej kieruje jej pracami, wyznacza składy egzaminacyjne spośród członków Komisji oraz przewodniczących tych składów i terminy egzaminów.

Art. 24.1. Egzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej i ustnej.

2. Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem pozytywnym części pisemnej egzaminu.

3. W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej egzaminu, może on być powtórzony.

Termin ponownego egzaminu może być wyznaczony nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia egzaminu, którego wynik był negatywny.

 4. W przypadku pozytywnego wyniku części pisemnej egzaminu, kandydat może w okresie roku przystępować do części ustnej egzaminu, nie częściej jednak niż co 3 miesiące.

Art.25.1. Za egzamin pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.

2. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.1.

Art. 26. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin przeprowadzania egzaminów na doradcę podatkowego oraz sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej.

Rozdział 5

Wykonywanie zawodu doradcy podatkowego

Art. 27.1. Doradca podatkowy wykonuje swój zawód jako:

1) osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub uczestnicząc w spółce cywilnej, albo jawnej, z wyłącznym udziałem doradców podatkowych, adwokatów, radców prawnych lub biegłych rewidentów, z zastrzeżeniem ust.2,

2) osoba pozostająca w stosunku pracy w przypadkach, o których mowa w pkt.1 i w art. 28 i art. 29.

2. W spółkach, o których mowa w ust.1 pkt 1, doradcy podatkowi muszą stanowić większość wspólników, a gdy spółkę tworzą dwie osoby, co najmniej jedna z nich musi być doradcą podatkowym.

Art. 28. Doradca podatkowy może pozostawać w zatrudnieniu:

1) z podmiotami, o których mowa w art. 3,

2) z organizacjami zawodowymi posiadającymi osobowość prawną, spółdzielniami, stowarzyszeniami i izbami gospodarczymi, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:

a) ich działalnością statutową jest także doradztwo podatkowe na rzecz członków zrzeszonych w tych podmiotach,

3) z organami samorządu doradców podatkowych,

4) z podmiotami, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt.2-4.

Art. 29. Doradca podatkowy może być zatrudniony w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego.

Art. 30. Doradcy podatkowi, będący wspólnikami spółki cywilnej lub jawnej, są obowiązani dołączyć do wniosku o wpis na listę odpis umowy spółki, a w stosunku do spółki jawnej, także aktualny wypis z rejestru handlowego. Jeżeli są już wpisani na listę, przesyłają niezwłocznie Krajowej Radzie Doradców Podatkowych i Ministrowi Finansów odpis umowy spółki i wypis z rejestru handlowego. Przepis art.7 ust.4 stosuje się odpowiednio.

Art. 31.1. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może prowadzić jednocześnie innej działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust.2-4, oraz pozostawać w stosunku pracy lub stosunku służbowym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 28 i art. 29.

2. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność naukowo-dydaktyczną i szkoleniową, a także:

1) wydawniczą,

2) polegającą na świadczeniu usług informatycznych oraz organizacji i zarządzania - w zakresie doradztwa podatkowego i rachunkowości.

3. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również prowadzić działalność w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych.

4. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również wykonywać doradztwo prawne, ekonomiczne, finansowe oraz usługi w zakresie rzeczoznawstwa, jeżeli posiada uprawnienia lub kwalifikacje określone w odrębnych przepisach.

Art. 32.1. Doradca podatkowy, w ciągu 2. lat od dnia wpisu na listę, nie może wykonywać doradztwa podatkowego na rzecz osób, których sprawy rozstrzygał w ciągu ostatnich 3. lat  przed ustaniem zatrudnienia lub pełnienia funkcji.

2. Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w ust.1, rozumie się przeprowadzanie kontroli skarbowej lub podatkowej, wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach podatkowych oraz uznanie złożonych zeznań i deklaracji za prawidłowe.

Art. 33. Nie może wykonywać zawodu doradca podatkowy, którego małżonek jest zatrudniony na stanowisku kierowniczym lub innym samodzielnym, w organie podatkowym, organie kontroli skarbowej lub w Ministerstwie Finansów, a także na stanowisku, na którym wykonuje obowiązki w zakresie przygotowania rozstrzygnięć w sprawach związanych z ustalaniem lub określeniem zobowiązań podatkowych lub poborem podatków.

Art. 34. Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o niepodjęciu wykonywania zawodu w terminie 6. miesięcy od daty doręczenia decyzji o wpisie na listę lub o przerwie w wykonywaniu tego zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy. Okresy te traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu.

Art. 35. Doradca podatkowy traci prawo do wykonywania zawodu w wyniku prawomocnego orzeczenia:

1) o całkowitym lub częściowym ubezwłasnowolnieniu,

2) kary pozbawienia praw publicznych,

3) sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu,

4) kary utraty prawa wykonywania zawodu.

Rozdział 6

Obowiązki i prawa doradcy podatkowego

Art. 36. Doradca podatkowy obowiązany jest w szczególności:

1) postępować zgodnie z przepisami prawa, ze złożonym ślubowaniem i zasadami etyki zawodowej,

2) stale podnosić swoje kwalifikacje, zgodnie z zasadami określonymi przez Krajową Radę Doradców Podatkowych,

3) regularnie opłacać składkę członkowską.

Art. 37.

1. Doradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty i informacje, z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.

2. Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do faktów i informacji, na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust.1, chyba że został zwolniony od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi ustawami.

3. Przepis ust.1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego.

Art. 38.1. Doradca podatkowy nie może reklamować świadczonych przez siebie usług.

2. Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organy kontroli skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także Minister Finansów oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować usług konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

3. Przepis ust.1 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 3.

Art. 39.1. Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5. lat kopie sporządzanych na piśmie opinii, wystąpień w imieniu podatników, płatników i inkasentów w sprawach zobowiązań podatkowych, a także udzielonych im porad.

2. Po upływie okresu, o którym mowa w ust.1, doradca podatkowy obowiązany jest przekazać zleceniodawcy dokumenty określone w ust.1. W przypadku niemożności przekazania tych dokumentów doradca podatkowy jest obowiązany je zniszczyć.

3. Przepisy ust.1 i 2 stosuje się również do spółek, o których mowa w art. 4 ust.1 pkt 3.

Art. 40.1. Doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to wykonuje oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców podatkowych.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do zeznań i deklaracji podatkowych, sporządzonych przez doradcę podatkowego w imieniu i na rzecz podatnika.

3. Firma (nazwa), o której mowa w ust.1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego oraz ustawowe określenie zawodu “doradca podatkowy”, a w przypadku spółek cywilnych i jawnych - imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie zawodu “doradca podatkowy” wspólników wpisanych na listę doradców podatkowych. Tytuły służbowe lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone w oznaczeniu firmy (nazwy).

Art. 41. W postępowaniu przed organami administracji w sprawach zobowiązań podatkowych, pełnomocnikiem podatnika, płatnika i inkasenta może być również doradca podatkowy. Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

Art. 42. Doradca podatkowy jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Rozdział 7

Odpowiedzialność za szkodę

Art. 43.1. W razie wyrządzenia szkody przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, doradca podatkowy oraz osoby, z których pomocą czynności te wykonuje lub którym powierza ich wykonanie, ponoszą odpowiedzialność za szkodę na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego.

Art. 44.1. Doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności , o których mowa w art. 2 ust. 1.

2. Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność podmiotów wymienionych w art. 43.

3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód we własnym imieniu i na własny rachunek, w formie spółki cywilnej oraz jawnej. W przypadkach określonych w art. 28 pkt 1, 2 i 4 obowiązek ten ciąży na podmiotach zatrudniających doradców podatkowych.

Art. 45. Przepisy art. 43 i art. 44 stosuje się odpowiednio do:

1) adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów w przypadku, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt. 1,

2) adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych zawodów.

Art. 46. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44, w tym:

1) termin powstawania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2) podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3) minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia,

4) zakres praw i obowiązków ubezpieczającego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy ubezpieczenia,

5) górne granice składek ubezpieczeniowych.

Rozdział 8

Samorząd doradców podatkowych

Art. 47.1. Doradcy podatkowi tworzą samorząd doradców podatkowych, zwany Krajową Izbą Doradców Podatkowych.

2. Przynależność doradców podatkowych do Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest obowiązkowa i powstaje z chwilą wpisu na listę.

3. Samorząd doradców podatkowych jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega tylko ustawom.

Art. 48.1. Krajowa Izba Doradców Podatkowych ma osobowość prawną.

2. Siedzibą Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest miasto Warszawa.

3. Krajowa Izba Doradców Podatkowych może prowadzić działalność wydawniczą, dydaktyczną i szkoleniową.

Art. 49.1. Organami Krajowej Izby Doradców Podatkowych są:

1) Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych,

2) Krajowa Rada Doradców Podatkowych,

3) Krajowa Komisja Rewizyjna,

4) Wyższy Sąd Dyscyplinarny,

5) Sąd Dyscyplinarny,

6) Rzecznik Dyscyplinarny.

2. Krajowa Izba Doradców Podatkowych może tworzyć regionalne oddziały Izby i oddziały zamiejscowe Sądu Dyscyplinarnego.

Art. 50.1. Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych odbywa się co 4 lata.

2. Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych jest zwoływany przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.

3. Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwołuje nadzwyczajny Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1:

1) z własnej inicjatywy,

2) na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

3) na wniosek co najmniej 1/10 ogółu doradców podatkowych,

4) na wniosek Ministra Finansów,

- w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

4. Prawo do udziału w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych przysługuje każdemu doradcy podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 5.

5. W przypadku utworzenia regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych biorą udział delegaci wybrani przez walne zgromadzenie w regionalnych oddziałach Izby, według zasad określanych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.

Art. 51.1. Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy:

1) ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt. 2-5 oraz wybór tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3,

2) wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych,

4) uchwalenie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

5) ustalenie wysokości składek członkowskich,

6) uchwalenie zasad gospodarki finansowej,

7) rozpatrywanie i zatwierdzenie sprawozdań przedstawionych przez organy Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

8) uchwalenie zasad etyki zawodowej,

9) tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określenie ich organizacji i zakresu działalności,

10) określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych,

11) podejmowanie innych uchwał.

2. Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala regulamin swojego działania.

3. W przypadku tworzenia zamiejscowych oddziałów Sądu Dyscyplinarnego, wyboru członków tego sądu dokonuje zgromadzenie regionalnego oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Art. 52.1. Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane większością głosów.

2. Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym, z wyjątkiem wyboru przewodniczącego Zjazdu, sekretarza Zjazdu oraz Komisji Zjazdowych.

Art. 53.1. Kadencja Krajowej Rady Doradców Podatkowych trwa 4 lata.

2. Kadencja organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt. 3-6, zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego oraz członków oddziałów zamiejscowych Sądu Dyscyplinarnego jest równa kadencji Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

Art. 54.1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wybiera  w głosowaniu tajnym spośród swoich członków wiceprzewodniczącego, sekretarza i skarbnika.

2. Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz osoby wymienione w ust. 1 stanowią prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

Art. 55.1. Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych:

1) reprezentuje Krajową Radę Doradców Podatkowych,

2) kieruje jej pracami,

3) przewodniczy na posiedzeniach,

4) zapewnia wykonanie uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

2. W razie nieobecności przewodniczącego jego obowiązki wykonuje jeden z wiceprzewodniczących.

Art. 56.1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych kieruje, w zakresie swoich zadań, działalnością samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Doradców Podatkowych.

2. Do zadań Krajowej Rady Doradców Podatkowych należy:

1) zwoływanie Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

2) zapewnienie wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

3) reprezentowanie doradców podatkowych,

4) opracowywanie rocznych planów finansowych Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz sprawozdań z ich wykonywania,

5) podejmowanie uchwał w sprawach wpisu na listę i skreślenia z niej,

6) wysuwanie kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej,

7) opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących prawa podatkowego i przedstawianie wniosków w tym zakresie,

8) podejmowanie innych uchwał.

Art. 57.1. Uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych zapadają większością głosów. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.

2. Do ważności uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych jest wymagana obecność co najmniej połowy jej członków.

Art. 58. Krajowa Rada Doradców Podatkowych składa Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie ze swojej działalności.

Art. 59.1. Członkowie Krajowej Komisji Rewizyjnej wybierają spośród siebie przewodniczącego.

2. Członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej nie może być osoba, która pełni funkcje w innym organie Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych.

Art. 60.1. Do zadań Krajowej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

2. Krajowa Komisja rewizyjna przedstawia Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie ze swojej działalności wraz z wnioskami dotyczącymi działalności finansowej organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Art. 61. Sposób finansowania, szczegółowy tryb działania organów samorządu, w tym funkcjonowania regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, a także sposób składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych określa statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Art. 62.1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych przekazuje Ministrowi Finansów statut Krajowej Izby doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jego uchylenia przez Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych.

2. Minister Finansów, w terminie 30 dni od dnia otrzymania statutu, może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały zatwierdzającej statut z powodu niezgodności z prawem.

3. Minister Finansów przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do uchwał zmieniających statut.

Art. 63.1. Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje Ministrowi Finansów uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych w terminie 14 dni od dnia zakończenia Zjazdu.

2. Przewodniczący Krajowej rady Doradców Podatkowych, przekazuje Ministrowi Finansów uchwały podjęte przez Krajową Radę, w terminie 14 dni od dnia ich uchwalenia.

3. Minister Finansów, w terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwał, o których mowa w ust. 1 lub 2, może wydawać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały lub niektórych postanowień z niektórych postanowień z powodu niezgodności z prawem lub statutem. Przepis art. 62 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 9

Odpowiedzialność dyscyplinarna

Art. 64.1. Doradcy podatkowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną:

1) za niewykonanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków zawodowych określonych prawem,

2) za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.

2. Karami dyscyplinarnymi są:

1) upomnienie,

2) nagana,

3) zawieszenie prawa do wykonywania zawodu na okres od 6.miesięcy do lat 3,

4) pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

3. Wymierzenie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z listy doradców podatkowych.

Art. 65.1. Sprawy dyscyplinarne doradców podatkowych rozpatrują:

1) w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

2) w drugiej instancji - Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2. Członkowie sądów pierwszej i drugiej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego i wiceprzewodniczącego.

3. Członkowie sądu mogą wchodzić w skład tylko jednej instancji sądu i nie mogą pełnić innych funkcji w organach Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem uczestnictwa w Krajowych Zjazdach Doradców Podatkowych i we władzach Zjazdu.

4. Sąd pierwszej i drugiej instancji orzeka w składzie trzyosobowym.

5. W składzie orzekającym drugiej instancji nie może brać udziału członek sądu, który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

6. Przewodniczący Sądu dyscyplinarnego i przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wyznaczają składy orzekające i ich przewodniczących.

Art. 66. Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród doradców podatkowych, adwokatów lub radców prawnych.

Art. 67. Rozprawa przed Sądem Dyscyplinarnym jest jawna dla doradców podatkowych. Na rozprawie może być obecny również przedstawiciel Ministra Finansów, a także przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości - jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek Ministra Sprawiedliwości.

Art.68. Oskarżycielem w postępowaniu przed sądem jest Rzecznik Dyscyplinarny lub jeden z jego zastępców.

Art. 69.1. Wniosek o ukaranie składa Rzecznik Dyscyplinarny.

2. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzucanego obwinionemu oraz po złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

3. Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające w przypadku powzięcia wiadomości o popełnieniu czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną.

4. Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające również na żądanie Krajowej Rady Doradców Podatkowych, Ministra Finansów lub Ministra Sprawiedliwości.

Art. 70. Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący sądu wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz Ministra Finansów, Ministra Sprawiedliwości lub Krajową Radę Doradców Podatkowych, jeżeli zostało złożone żądanie wszczęcia postępowania wyjaśniającego, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

Art. 71. Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienia oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie postępowania, sad może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko na wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego i za zgodą obwinionego.

Art. 72.1. Uzasadnienie orzeczenia sądu sporządza się na piśmie z urzędu, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

2. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, Ministrowi Finansów lub  Ministrowi Sprawiedliwości .

Art. 73. Od orzeczenia sądu pierwszej instancji przysługuje obwinionemu lub Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, Ministrowi Finansów lub  Ministrowi Sprawiedliwości odwołanie do sądu drugiej instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Art. 74. Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący sądu przesyła odpis orzeczenia  Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, Ministrowi Finansów, a gdy w postępowaniu uczestniczył przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, również Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 75. Od prawomocnego orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Minister Sprawiedliwości, Minister Finansów lub Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych mogą wnieść rewizję nadzwyczajną do Sądu Najwyższego z powodu rażącego naruszenia prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

Art. 76.1. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili ujawnienia czynu upłynął rok lub od chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata.

2. W razie śmierci obwinionego przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego, postępowanie ulega zawieszeniu na okres 12 miesięcy. Po upływie tego terminu postępowanie dyscyplinarne ulega umorzeniu, chyba że w okresie zawieszenia małżonek, dzieci lub rodzice zmarłego złożą wniosek i podjęcie tego postępowania.

Art. 77.1. Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną następuje z urzędu po upływie 3. lat:

1) od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę upomnienia lub nagany,

2) od zakończenia okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu.

2. Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa do wykonywania zawodu następuje na wniosek ukaranego - po upływie 5. lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego tę karę.

3. Prawo złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, w razie śmierci ukaranego przysługuje jego małżonkowi, dzieciom lub rodzicom.

Art. 78. Minister Finansów, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania dyscyplinarnego przed sądami dyscyplinarnymi i sposób wykonywania orzeczeń oraz tryb zatarcia karania karami dyscyplinarnymi.

Art. 79. W sprawach nie uregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Art. 80. Członkowie sadów dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom i zasadom etyki zawodowej.

Rozdział 10

Odpowiedzialność karna

Art. 81.1. Kto, nie będąc uprawnionym, wykonuje czynności doradztwa podatkowego, podlega karze grzywny do 50 000 zł.

2. Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, który wykonuje czynności doradztwa podatkowego nie będąc podmiotem uprawnionym.

Art. 82.1. Kto będąc doradcą podatkowym:

1) nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach danych objętych wpisem na listę w terminie 14 dni od zaistnienia tych zmian albo

2) podejmując wykonywanie zawodu w formie spółki cywilnej lub jawnej nie dopełnia obowiązku przekazania Krajowej Radzie Doradców Podatkowych lub Ministrowi Finansów odpisu umowy spółki i wypisu z rejestru handlowego w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego - podlega karze grzywny 5000 zł.

2. Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie dopełnia obowiązku niezwłocznego zawiadomienia Ministra Finansów o wszelkich zmianach danych objętych wpisem do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 11

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 83.1. W okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych uprawnienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych określone w art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3, wykonuje Minister Finansów.

2. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty określonej w art. 11 ust. 1, obowiązującej w okresie o którym mowa w ust. 1.

3. Do dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych Minister Finansów pobiera  opłatę, o której mowa w art. 11 ust. 1. Po upływie terminu wymienionego w art. 92 ust. 2 Minister Finansów przekazuje zgromadzone w ten sposób środki finansowe Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, po potrąceniu kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem uprawnień określonych w ust. 1.

Art. 84.1. Osobom fizycznym, które do dnia wejścia w życie ustawy faktycznie wykonywały, zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez co najmniej 12 miesięcy poprzedzających  dzień wejścia w życie ustawy choćby jedną z czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w formach określonych w art. 85 oraz spełniają warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt. 1-4, przysługuje prawo złożenia, w okresie 2. miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wniosku do Ministra Finansów o dokonanie wpisu na listę doradców podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Uprawnienie do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym w art. 85 pkt 3 lub 4, jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy wykonywała czynności wymienione w art. 2 ust. 1 przez okres  co najmniej 3. lat.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać oświadczenie o spełnieniu wymogów wymienionych  w art. 6 ust. 1 pkt. 1-3, dane określone w art. 7 ust. 3, oraz datę i miejsce wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub datę rozpoczęcia zatrudnienia.

4. Minister Finansów w okresie 3. miesięcy od dnia otrzymania wniosku wydaje decyzję administracyjną o dokonaniu wpisu na listę doradców podatkowych lub o odmowie jego dokonania.

5. Do dnia doręczenia decyzji określonej w ust. 4, osoby, o których mowa w ust. 1 lub 2, mogą wykonywać dotychczasową działalność w zakresie doradztwa podatkowego.

Art. 85. Osobą uprawnioną do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 84 ust. 1, jest osoba wykonująca czynności wymienione w art. 2 ust. 1, jako:

1) osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek,

2) wspólnik spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej,

3) osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt. 1, jeśli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, na rzecz zrzeszonych w nich członków,

4) osoba pozostająca w stosunku pracy z innymi podmiotami, które do dnia wejścia w życie ustawy prowadziły działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, jeżeli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

5) osoba zatrudniona w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego w dziedzinach, w których zakres wchodzi prawo podatkowe lub nauka i podatkach, jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 5 lat.

Art. 86.1. Wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 84, ma charakter warunkowy.

2. Minister Finansów skreśla z listy doradcę podatkowego, który został wpisany warunkowo, jeśli w terminie 4 lat od dnia dokonania tego wpisu nie spełni warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7.

3. Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczeni do egzaminu, o ile spełniają warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt. 1-4.

4. Minister Finansów wydaje decyzję administracyjną o przekształceniu wpisu warunkowego w wpis ostateczny na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego.

Art. 87. Do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 3, art. 8 i art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 12 i art. 44 oraz art. 47 ust. 1 i 2.

Art. 88. Minister Finansów w terminie 14 dni od dnia dokonania wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis listy doradców podatkowych.

Art. 89.1. Minister Finansów powołuje Komisję Egzaminacyjną pierwszej kadencji na okres 2 lat.

2. Komisja Egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, składa się z pięćdziesięciu pięciu członków, w tym z:

1) dwudziestu przedstawicieli Ministra Finansów,

2) pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,

3) dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem tematycznym egzaminu,

4) dwudziestu osób o uznanym autorytecie w dziedzinach objętych zakresem tematycznym egzaminy lub o dużym doświadczeniu w zakresie doradztwa podatkowego.

Art. 90. Minister Finansów zwołuje pierwszy Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych nie później niż  w terminie 6. miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 91. Przy zwoływaniu pierwszego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb wyłaniania delegatów na Zjazd proporcjonalnie do liczby doradców podatkowych wykonujących zawód w poszczególnych województwach lub grupach województw.

Art. 92.1. Do czasu powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych Minister Finansów wydaje akty wykonawcze do ustawy, o których mowa w art. 12, art. 21 ust. 5, art. 25 ust. 2, art. 26 i art. 46, bez zasięgnięcia opinii tego organu.

2. Po upływie 6 miesięcy od dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych tracą moc przepisy, o których mowa w ust. 1, o ile nie zostały wcześniej uchylone przez Ministra Finansów.

Art. 93. W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz.U. Nr 121, poz. 592) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu:

“Art. 5a. Do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisywany ten, kto został wpisany, zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie:

1) rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,

2) rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,

3) badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.”;

2) w art. 34 w ust. 2 wyrazy “31 grudnia 1996 r.” zastępuje się wyrazami “31 grudnia 1998 r.”.

Art. 94. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.


Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości ...
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

Dz. U. 1997 r. Nr 6 poz. 35

zmiany:

Dz. U. 1997 r. Nr 14 poz. 78

Dz. U. 1999 r. Nr 6 poz. 39

§ 1   - zastosowanie przepisów rozporządzenia

§ 2   -  środki trwałe

§ 3   -  wartości niematerialne i prawne

§ 4   -  obowiązki podatników

§ 5   -  odpisy amortyzacyjne od zaktualizowanej wartości początkowej

§ 6   -  wartość początkowa

§ 7   -  odpisy amortyzacyjne

§ 8   -  odpisy amortyzacyjne w przypadku umów o odpłatne korzystanie z przedsiębiorstwa

§ 9   -  zastosowanie stawek amortyzacyjnych

§ 10  -  okres odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych

§ 11  -  obowiązkowe dane

§ 12  -  przepisy tracące moc

§ 13  -  przepisy przejściowe

§ 14  -  wejście w życie

Załącznik

Na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704 oraz z 1996r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686) oraz art. 22 ust.7 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776) zarządza się co następuje:

§ 1. Zastosowanie przepisów rozporządzenia

Przepisy rozporządzenia stosuje się do:

1) podatników podatku dochodowego od osób prawnych, określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 19994r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704 oraz z 1996r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686),

2) podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, bez względu na formę opodatkowania, prowadzących działalność określoną w art. 10 ust.1 pkt. 3-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995r. Nr 5, poz. 25 i nr 133, poz. 654 oraz z 1996r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776),

- zwanych dalej “podatnikami”, jeżeli środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zgodnie z § 11 zostały wprowadzone do ewidencji (wykazu) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

§ 2. Środki trwałe

1. Za środki trwałe uznaje się, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) nieruchomości (grunty, budowle i budynki, w tym także lokale będące odrębną własnością),

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty,

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

2. Do środków trwałych podatnika zalicza się również:

1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej “inwestycjami w obcych środkach trwałych”,

2) środki trwałe, wymienione w ust. 1, nie stanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych środków - jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami środki te są zaliczane do składników majątku podatnika,

3) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie.

3. Jeżeli wartość początkowa, o której mowa w § 6, składników majątku wymienionych w ust. 1 i 2 nie przekracza 2500 zł, podatnik może nie zaliczać tych składników do środków trwałych.

§ 3. Wartości niematerialne i prawne

1. Za wartości niematerialne i prawne uznaje się nabyte prawa majątkowe, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1) prawo użytkowania wieczystego gruntu,

2) własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

4) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

5) autorskie prawa majątkowe,

6) pokrewne prawa majątkowe,

7) licencje,

8) prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych,

9) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej (sublicencji) lub innej umowy o podobnym charakterze.

2. Do wartości niematerialnych i prawnych podatnika zalicza się również:

1) w spółce akcyjnej - koszty organizacji poniesione przy założeniu lub późniejszym jej rozszerzeniu, przez które rozumie się koszty poniesione na:

a) utworzenie spółki, które nie służą nabyciu rzeczy, a w szczególności na doradztwo oraz na opłaty notarialne, skarbowe i sądowe,

b) wyposażenie spółki w kapitał akcyjny lub późniejsze jego podwyższenie; w szczególności do kosztów tych zalicza się opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi, koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych,

2) wartość firmy,

3) koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz

b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz

c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,

4) wartości niematerialne i prawne wymienione w ust. 1, używane przez podatnika na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej (sublicencji) lub innej umowy o podobnym charakterze, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami są zaliczane do składników majątku podatnika.

3. W odniesieniu do składników, o których mowa w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepis § 2 ust.3.

§ 4. Obowiązki podatników, którzy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne

1. Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione w § 2 i 3 o wartości początkowej przekraczającej 2500 zł i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok - podatnicy są obowiązani w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

1) zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji lub wykazu w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,

2) zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, zwanym dalej “wykazem stawek amortyzacyjnych”,

3) stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych,

4) wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do właściwego urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok; odsetki obliczone od różnicy, o której mowa w pkt 2, wynoszą 0,1 proc. za każdy dzień.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej 2500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

§ 5. Odpisy amortyzacyjne od zaktualizowanej wartości początkowej

1. Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują, z zastrzeżeniem ust. 4 i 6, odpisów amortyzacyjnych od zaktualizowanej, zgodnie z rozporządzeniem wydanym na podstawie ustaw wymienionych w § 1, wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 2 i 3.

2. Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych także od zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, sklasyfikowanego w gałęzi 10, branży 1051-1053 Systematycznego Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego.

3. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z § 7-10, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 2500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 2500 zł, podatnicy z zastrzeżeniem § 2 ust. 3 i § 3 ust. 3, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z § 7-10 albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

4. Odpisów amortyzacyjnych nie dokonuje się od:

1) gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2) budynków mieszkalnych wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokali mieszkalnych; z zastrzeżeniem pkt 3 podatnicy mogą we własnym zakresie podjąć decyzję o amortyzowaniu tych budynków lub lokali, które wykorzystywane są do prowadzenia działalności gospodarczej lub są wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,

3) budynków, budowli i urządzeń zaliczanych do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

4) wartości firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w inny sposób niż w drodze:

a) kupna,

b) przyjęcia do odpłatnego korzystania, a przyjęte składniki majątku, zgodnie z odrębnymi przepisami, są zaliczane do składników majątku używającego,

c) wniesienia do spółki na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych,

5) wartości niematerialnych i prawnych wniesionych do spółki w formie wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how),

6) dzieł sztuki i eksponatów muzealnych,

7) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu w naturze albo dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego; odpisów amortyzacyjnych mogą jednak dokonywać osoby fizyczne, jeżeli te środki i wartości nabyły w drodze spadku lub darowizny,

8) składników majątku zaliczonych do środków trwałych od dnia 1 stycznia 1995r., jeżeli zostały one nabyte przed tym dniem i nie były uznane za środki trwałe albo wartości niematerialne i prawne,

9) składników majątku, z wyjątkiem nieruchomości, oddanych przez podatnika do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania.

5. Jeżeli tylko część nieruchomości, w tym budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wynajmowania lub wydzierżawiania - odpisów amortyzacyjnych dokonuje się wówczas w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, w tym budynku lub lokalu, odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej nieruchomości, w tym budynku lub lokalu, wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub wydzierżawionej do ogólnej powierzchni użytkowej nieruchomości, w tym budynku lub lokalu.

6. Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których faktycznie nie używają wskutek zaprzestania działalności, na potrzeby której składniki te były używane przez okres co najmniej trzech pełnych miesięcy kalendarzowych; zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych może nastąpić po upływie tego okresu.

7. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym kredytu lub pożyczki, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym kredytobiorca lub pożyczkobiorca.

§ 6. Wartość początkowa

1. Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2, 3 i 6-15, uważa się:

1) w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia,

2) w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,

3) w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości,

4) w razie nabycia w formie wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego przez udziałowca osoby prawnej lub wspólnika, w tym także gdy jako wkład wnoszone jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z tym że suma wartości wszystkich składników stanowiących wkład pieniężny i niepieniężny łącznie nie może być wyższa od nominalnej wartości objętych akcji lub udziałów; w przypadku gdy wkład niepieniężny pochodzi z zagranicy, suma wartości początkowej  poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiących ten wkład nie może być wyższa od nominalnej wartości udziałów (akcji) objętych za wkład niepieniężny, ani od wartości rynkowej tych składników majątku z dnia objęcia udziałów lub akcji.

2. Wartość początkową firmy stanowi nadwyżka ceny nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nad wartością rynkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia nabycia, przyjęcia do korzystania albo wniesienia do spółki, powiększoną o łączną wartość składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi wynikającą z ksiąg przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części jego mienia - zbywanego, oddawanego do odpłatnego korzystania albo wnoszonego do spółki.

3. Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu (przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji), wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 1000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, jeżeli wydatki poniesione na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do tej wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

4a. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną sprzedającemu, powiększoną o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi nie przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy.

4b. Cenę nabycia, o której mowa w ust. 4a, koryguje się o różnice kursowe, które wystąpią do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania.

5. Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od kredytów (pożyczek), prowizji i różnic kursowych, z wyłączeniem odsetek, prowizji i różnic kursowych naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

6. Jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w § 11, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu stopnia ich zużycia.

7. Jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych ni może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust. 5 - wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej przez biegłego, powołanego przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych, o których mowa w ust. 6.

8. Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty 988 zł, przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości.

9. Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych ustala się stosując odpowiednio ust. 3 i 5.

10. W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

11. W razie przekształcenia formy prawnej, a także łączenia albo podziału podmiotów gospodarczych, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów, z których wynika, że podmiot gospodarczy powstały z przekształcenia, podziału albo łączenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu: przekształconego, łączonego albo dzielonego - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu: przekształcanego, łączonego albo dzielonego.

12. Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych w razie:

1) podjęcia działalności przez podmiot gospodarczy po przerwie trwającej nie dłużej niż 3 lata,

2) zmiany formy prawnej prowadzonej działalności, polegającej na łączeniu lub podziale dotychczasowych podmiotów gospodarczych albo zmianie wspólników spółki nie mającej osobowości prawnej,

3) zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego lub odrębnie przez każdego z małżonków na działalność wykonywaną na imię obojga małżonków,

4) zmiany działalności wykonywanej na imię obojga małżonków na działalność wykonywaną przez jednego lub odrębnie przez każdego z małżonków,

5) zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków,

- jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku były wprowadzone do ewidencji (wykazu).

13. W razie nabycia, w tym w formie wkładu niepieniężnego, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

1) różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części a wynikającą z ksiąg zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części łączną wartością nabytych składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - jeżeli cena nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części jest niższa niż wartość rynkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z dnia nabycia, powiększona o wynikającą z ksiąg zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wartość składników mienia nie będących środkami trwałymi oraz wartościami niematerialnymi i prawnymi,

2) suma wartości rynkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - jeżeli suma ta powiększona o wynikającą z ksiąg zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części łączną wartość składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi jest niższa niż cena nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

14. Przepisy ust. 13 stosuje się odpowiednio, jeżeli przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część zostały przyjęte do odpłatnego korzystania i zaliczone, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku korzystającego.

15. Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę i zostało zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

16. Przy ustalaniu wartości początkowej zgodnie z ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2, 6, 7, 13 i 14 stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 pkt 1 lub art. 19 ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 pkt 2.

§ 7. Odpisy amortyzacyjne

1. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się:

1) od wartości początkowej poszczególnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 5 ust. 1 , w równych ratach co miesiąc, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość przyjęto do używania, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór,

2) od budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie - według zasad określonych w pkt 1 oraz w § 9 ust. 1-3, 11, 13 i 14,

3) od przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych - według zasad określonych w pkt 1, z uwzględnieniem § 9 ust. 4a i 13 ,

4) od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w § 5 ust. 2, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w wysokości co najmniej 10 proc. wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego taboru; wartość kontraktową, o której mowa w zdaniu poprzednim, ustala się na dzień zawarcia umowy na budowę danego obiektu.

2. Odpisów amortyzacyjnych od obiektów, o których mowa w ust.1 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych dla taboru pływającego w wykazie stawek amortyzacyjnych, z możliwością ich podwyższenia przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 4,0.

3. Podstawę obliczania odpisów amortyzacyjnych od obiektów wymienionych w § 5 ust. 2 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, powiększona o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po miesiącu ich poniesienia.

4. Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 2, dokonuje się do końca miesiąca, w którym dany obiekt został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego obiektu, armator jest obowiązany zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone zgodnie z ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 i 3, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.

5. Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru pływającego dokonuje się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1, z tym że suma tych odpisów i odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu taboru pływającego.

6. Odpisów amortyzacyjnych od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się tylko w okresie ich wykorzystywania. W tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie.

7. Odpisów amortyzacyjnych od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją lub wykazem dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji lub wykazu.

8. Podatnicy, z wyjątkiem podatników prowadzących księgi rachunkowe, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach kwartalnych lub jednorazowo na koniec roku podatkowego.

§ 8. Odpisy amortyzacyjne w przypadku umów o odpłatne korzystanie z przedsiębiorstwa

1. Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu tych środków albo wartości przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w § 7 ust. 1 pkt 1. Stawki amortyzacyjne, z uwzględnieniem § 9 i 10, ustala się w proporcji do okresu wynikającego z umowy, z wyjątkiem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym okresie amortyzacji niż okres trwania umowy.

2. W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek określonych w ust. 1.

3. W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.

4. Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych dokonują podatnicy, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami zaliczają te środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do składników swojego majątku; w tym przypadku odpisów amortyzacyjnych dokonują odpowiednio wynajmujący (wydzierżawiający) albo najemca (dzierżawca), na zasadach określonych w § 9 i 10.

5. Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 Klasyfikacji rodzajowej środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, zwanej dalej “Klasyfikacją” i została zawarta na okres co najmniej 60 miesięcy oraz środki te zgodnie z odrębnymi przepisami są zaliczane do składników majątku najemcy (dzierżawcy), podatnik może stosować zasady określone w ust. 1-3.

6. Jeżeli nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 i 5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do odpłatnego korzystania, właściciel przejmując te środki określa ich wartość początkową, zgodnie z § 6, przed zawarciem pierwszej umowy o odpłatnym korzystaniu, pomniejszonej o kwotę odpisów amortyzacyjnych przypadającą na okres ich używania przez korzystającego, obliczonych przy zastosowaniu maksymalnych stawek określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych, oraz o kwotę odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez właściciela.

§ 9. Zastosowanie stawek amortyzacyjnych

1. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz § 8 ust. 1-3 i 5, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych.

2. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w § 6 ust. 11, podmiot gospodarczy powstały z przekształcenia, podziału albo łączenia podmiotów dokonuje odpisów amortyzacyjnych uwzględniając dotychczasową wysokość odpisów oraz kontynuując stosowanie zasad i stawek przyjętych przez podmioty przekształcone, dzielone albo łączone. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadkach określonych w § 6 ust. 12.

3. Podatnicy mogą podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:

1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:

a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,

2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej (np. pod ziemią, w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, przy pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym) - przy zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4,

3) dla:

a) rurociągów podsadzkowych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 7,0,

b) odwiertów ropy naftowej i gazu ziemnego - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 5,0,

c) pomp tłoczących ciecze z zawiesinami, wodą morską, materiałami ściernymi, solanką i innymi substancjami żrącymi, wentylatorów, urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz dmuchaw i ssaw - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 4,0,

d) silników powietrznych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,5,

e) wykopów górniczych, sztolni, wyrobisk upadowych, szybów i szybików - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0,

f) rurociągów przemysłowych i rozdzielczych solanki - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0,

g) maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 Klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0,

h) taboru pływającego - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 4,0.

4. Podatnicy, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1-3 i 5, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji lub wykazu, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:

a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,

c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,

2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy,

3) dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 03 wykazu stawek amortyzacyjnych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

4a. Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla:

1) inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach - okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat,

2) inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 - okres amortyzacji ustala się według zasad określonych w ust. 4 pkt 1 i 2.

5. Środki trwałe, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, uznaje się za:

1) używane - jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 pełnych miesięcy, lub

2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji lub wykazu wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20 proc. wartości początkowej.

5a. Środki trwałe, o których mowa w ust. 4 pkt 3, uznaje się za:

1)  używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 pełnych miesięcy, lub

2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji lub wykazu wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 proc. wartości początkowej.

6. Podatnicy mogą obniżać podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla maszyn, urządzeń i środków transportu używanych w warunkach lepszych od przeciętnych.

7. Podatnicy mogą podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu (z wyjątkiem samochodów osobowych i innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów) przyjętych do używania po dniu 1 stycznia 1991r. podwyższać przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

8. W przypadku gdy podatnik ma siedzibę wskazaną we właściwym rejestrze lub w ewidencji działalności gospodarczej, a w braku wskazania tej siedziby - miejsce zamieszkania na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w województwie lub rejonie administracyjnym (gminie) zagrożonym recesją i degradacją społeczną, których wykaz ustala Rada Ministrów - może podwyższać stawki podane w wykazie stawek amortyzacyjnych przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0, dla maszyn i urządzeń oraz środków transportu (z wyjątkiem samochodów osobowych i innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kg), o których mowa w ust.7.

9. Stawki amortyzacyjne, o których mowa w ust. 7 i 8, stosuje się do wartości początkowej środków trwałych w pierwszym podatkowym roku ich używania, a w następnych latach do ich wartości początkowej, pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło zrównanie rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu zasad przewidzianych w § 7 ust. 1 pkt 1 i w § 9 ust. 1 oraz zasady, o której mowa w ust. 7 i 8, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w § 7 ust. 1 i w § 9 ust. 1.

10. Jeżeli w trakcie roku podatkowego:

1) gmina albo województwo lub rejon administracyjny zostaną wyłączone z wykazu, o którym mowa w ust.8, lub

2) podatnik przestanie mieć siedzibę (miejsce zamieszkania) na terenie gminy albo województwa lub rejonu, o których mowa w ust. 8,

- podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 3,0.

11. W przypadku podwyższania stawek amortyzacyjnych, podanych w wykazie stawek amortyzacyjnych przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 3, 7 lub 8 należy dla poszczególnych środków trwałych stosować jeden wybrany współczynnik; zasada ta obowiązuje także w przypadku obniżenia stawek amortyzacyjnych na podstawie ust. 6.

12. Podatnicy będący armatorami mogą, w okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od taboru pływającego sklasyfikowanego w gałęzi 10, branży 1051-1053 Systematycznego Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego, zmienić stawki tych odpisów i począwszy od nowego roku podatkowego stosować nowe roczne stawki, które, przed ich podwyższeniem o współczynnik podwyższający nie mogą być inne niż określone w wykazie stawek amortyzacyjnych.

13. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 12 oraz § 8 ust. 3 i 5 , ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych środków trwałych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

14. Warunki uzasadniające stosowanie podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób ich ustalania określają objaśnienia do wykazu stawek amortyzacyjnych.

§ 10. Okres odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych

1. Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz § 8 ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:

1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,

2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące,

3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 36 miesięcy,

4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

2. Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.

3. Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

4. Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, z uwzględnieniem § 5 ust. 5, dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%. Przy ustalaniu wartości początkowej własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podatnicy mogą stosować zasadę określoną w § 6 ust. 8, z tym że w tym przypadku roczna stawka amortyzacyjna wynosi 1,5%.

5. Przepis § 7 ust. 7 i 8  stosuje się odpowiednio do odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych.

§ 11. Obowiązkowe dane

1. Podatnicy prowadzący, zgodnie z przepisami o rachunkowości, księgi rachunkowe są obowiązani do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są obowiązani do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zawierającej, z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej:

1) liczbę porządkową,

2) datę nabycia,

3) datę przyjęcia do używania,

4) określenie dokumentu stwierdzającego nabycie,

5) określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

6) symbol klasyfikacji rodzajowej środków trwałych,

7) wartość początkową,

8) stawkę amortyzacyjną,

9) kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z niej wykreślony i znowu wprowadzony,

10) zaktualizowaną wartość początkową,

11) zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych,

12) datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia.

3. Nie podlegają objęciu ewidencją budynki mieszkalne, lokale mieszkalne i własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, których wartość początkową ustala się zgodnie z § 6 ust.8.

4. Podatnicy opodatkowani zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych obowiązani są prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierający co najmniej dane określone w przepisach wydanych na podstawie art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930).

5. Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

6. W przypadku zmiany formy opodatkowania, podatnicy opodatkowani dotychczas zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych, zakładając ewidencję, o której mowa w ust. 2, uwzględniają w niej odpisy amortyzacyjne przypadające za okres opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

§ 12. Przepisy tracące moc

1. Tracą moc:

1) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz.U. Nr 7, poz. 34, Nr 73, poz. 362 i Nr 122, poz. 590), z wyjątkiem przepisów:

a) § 10, który ma zastosowanie do końca 1997r.,

b) § 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 w części dotyczącej podatku importowego od składników majątku nabytych przed dniem 1 stycznia 1997r. i wprowadzonych do ewidencji lub wykazu od tego dnia’

2) § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 35, poz. 173, Nr 148, poz. 722 i z 1997r. Nr 1, poz. 4),

3) § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 1995r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 1995r. Nr 148, poz. 719 oraz z 1996r. Nr 35, poz. 153 i Nr 157, poz. 804).

2. Jeżeli rok podatkowy podatnika nie rozpoczyna się w dniu 1 stycznia 1997r., przepisy rozporządzenia wymienionego w ust. 1 pkt 1, w części dotyczącej dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wprowadzonych do używania przed tym dniem, mają zastosowanie do końca roku podatkowego kończącego się w 1997r.

§ 13. Przepisy przejściowe

1. Przepisy:

1) § 2 ust. 3 i § 4 w części dotyczącej wartości początkowej i odsetek oraz § 5 ust. 3 i § 9 ust. 4 pkt 1 lit. a) i b) - w części dotyczącej wartości początkowej, mają zastosowanie do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie od dnia wejścia w życie rozporządzenia,

2) § 5 ust. 2 i § 7 ust. 1 pkt 4 mają zastosowanie także do wydatków poniesionych przed dniem 1 stycznia 1997r.,

3) § 6 ust. 1 pkt 4 w części dotyczącej wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiących wkład niepieniężny mają zastosowanie do udziałów lub akcji objętych od dnia 1 stycznia 1997r.,

4) § 8 ust. 5 mają zastosowanie do umów zawartych od dnia 1 stycznia 1997r.,

5) § 9 ust. 7 w części dotyczącej samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500 kilogramów mają zastosowanie do samochodów nabytych od dnia 1 stycznia 1997r.

2. Określone w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki amortyzacji telefonów komórkowych oraz kas fiskalnych i rejestrujących (z wyjątkiem zaliczonych do poz. 13 wykazu) można stosować od dnia 1 stycznia 1997r. do tych urządzeń oddanych do używania także przed tym dniem.

§ 14. Wejście w życie

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 1997r.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r.

WYKAZ ROCZNYCH STAWEK AMORTYZACYJNYCH

 -----------------------------------------------------------------------------------

|	|       Symbol* 	|	|	|

|	|----------------------	|	|	|

|Pozy-	|  grupa,	|  dalsze	|         Nazwa środków trwałych	| Stawka%	|

| cja	| podgrupa,	| szczeble	|	|	|

|	|  rodzaj	| podziału	|	|	|

 -----------------------------------------------------------------------------------

|  1	|     2	|    3	|                    4	|    5	|

 -----------------------------------------------------------------------------------

|  01	| 1	|	|Budynki, w tym budynki hoteli miejskich i	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|schronisk turystycznych	|   2,5	|

|	|poz.02 i 03	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  02	| 16	|	|Budynki mieszkalne (z wyjątkiem rodzaju	|	|

|	|	|	|166,168 i 169)	|   1,5	|

|	|	|	|	|	|

|  03	|125,169,198	|	|Kioski, budki towarowe, domki kempingowe	|	|

|	|	|	|o konstrukcji trwałej wzniesione na	|	|

|	|	|	|fundamencie trwałym, budynki zastępcze	|	|

|	|	|	|z pudeł wagonowych	|  10,0	|

|	|	|	|	|	|

|  04	| 2	|	|Budowle	|   4,0	|

|	|z wyjątkiem	|	|	|	|

|	|poz.05	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  05	|250,251,253	|	|Budowle inżynieryjne wodne (z wyjątkiem	|	|

|	|254,255,256	|	|rodzaju 250-5,251-3 i 255-5), budowle	|	|

|	|259,28,291,	|	|sportowe, wieże przeciwpożarowe, budowle	|	|

|	|293,297,01	|	|oznakowania nawigacyjnego, pochylnie i	|	|

|	|	|	|slipy, melioracje szczegółowe	|   2,5	|

|	|	|	|	|	|

|  06	| 3	|	|Kotły i maszyny energetyczne	| 5,0-6,0	|

|	|z wyjątkiem	|	|	|	|

|	|poz.07	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  07	|323,324,325	|	|Silniki spalinowe na paliwo lekkie,	|	|

|	|326,343,344	|	|ciężkie, gazowe, silniki powietrzne,	|	|

|	|349	|	|zespoły elektroenergetyczne polowe o	|	|

|	|	|	|napędzie spalinowym, reaktory jądrowe	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  08	| 4	|	|Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|zastosowania	| 8,5-10,0	|

|	|poz.09-13	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  09	| 40,41	|	|Obrabiarki do metali skrawające	|12,5-14,0	|

|	|	|	|	|	|

|  10	| 431	| 0,4	|Filtry (prasy) błotniarki, cedzidła	|	|

|	| 450	|	|mechaniczne, piece do przerobu surowców	|	|

|	| 451	| 2	|(z wyjątkiem rodzaju 45-50), piece do	|	|

|	| 454,475	|	|przetwarzania paliw (z wyjątkiem rodzaju	|	|

|	| 477	| 0 do 4	|451-0), piece do wypalania tunelowego,	|	|

|	|	| 6 do 8	|aparaty bębnowe, suszarki komorowe	| 5,0-6,0	|

|	|	|	|	|	|

|  11	| 44,46,47	|	|Maszyny i urządzenia do przekształcania	|	|

|	|	|	|i sprężania cieczy i gazów, aparaty do	|	|

|	|	|	|wymiany ciepła (z wyjątkiem rodzaju 465	|	|

|	|	|	|i 469-0), maszyny i aparaty do operacji	|	|

|	|	|	|i procesów materiałowych (z wyjątkiem	|	|

|	|	|	|rodzaju 474,475,477-0 do 4 i 6 do 8 i	|	|

|	|	|	|479-0)	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  12	| 434	| 01,02	|Zamykarki do słoi i puszek, wymienniki	|	|

|	| 465	|	|przeponowe rurowe pracujące jako	|	|

|	|	|	|chłodnice kwasu siarkowego	|   20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  13	| 491	|	|Zespoły komputerowe	|   30,0	|

|	|	|	|	|	|

|  14	| 449	| 90	|Urządzenia dystrybucyjne do benzyny i	|	|

|	| 465	|	|olejów elektryczne i przepływomierze	|	|

|	| 469	| 0	|składowe do paliw płynnych, wymienniki	|	|

|	| 474	|	|płynów obiegowych przy produkcji sody,	|	|

|	| 479	| 0	|chłodnice odmulin i prób kotłowych roz-	|	|

|	| 481,482	|	|kładni gazu, kolumny nitracyjnej i denit-	|	|

|	| 484	| 0,1,3,6	|racyjne, odbieralnice hydrauliczne roz-	|	|

|	| 49	|	|kładni gazu, aparaty i urządzenia do po-	|	|

|	|	|	|wierzchniowej obróbki metali sposobem	|	|

|	|	|	|chemicznym i elektrochemicznym oraz spo-	|	|

|	|	|	|sobem cieplnym, urządzenia do spawania i 	|	|

|	|	|	|napawania łukowego w ochronie gazów oraz 	|	|

|	|	|	|do spawania i napawania plazmowego, prze-	|	|

|	|	|	|nośne wytwornice acetylenu wysokiego 	|	|

|	|	|	|ciśnienia i przenośne maszyny do cięcia	|	|

|	|	|	|termicznego i metodami pokrewnymi,	|	|

|	|	|	|zgrzewarki oporowe i tarcicowe oraz 	|	|

|	|	|	|przetwornice spawalnicze (spawarki wiru-	|	|

|	|	|	|jące), urządzenia do metalizacji natrys-	|	|

|	|	|	|kowej, urządzenia do natryskiwania two-	|	|

|	|	|	|rzywami sztucznymi, komputery(z wyjątkiem	|	|

|	|	|	|ujętych w poz.13), samodzielne urządzenia	|	|

|	|	|	|do automatycznej regulacji i sterowania	|	|

|	|	|	|procesami, roboty przemysłowe	|14,0-17,0	|

|	|	|	|	|	|

|  15	| 50	|	|Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|chemicznego	|10,0-12,5	|

|	|poz.16-19	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  16	| 501	| 0, 1	|Aparaty szklane i porcelanowe oraz	|	|

|	|	|	|porcelanowe młyny kulowe	|   25,0	|

|	|	|	|	|	|

|  17	|	|	|Z rodzaju 502-3 odgazowywacze	|   20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  18	| 505	| 1	|Piece prażalnicze fluidyzacyjne stosowane	|	|

|	|	|	|przy produkcji kwasu siarkowego	|14,0-17,0	|

|	|	|	|	|	|

|  19	| 506	| 1,2	|Aparaty do rektyfikacji powietrza, 	|	|

|	| 507	| 2,3,4	|maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu	|	|

|	|	|	|rafineryjnego	| 5,0-6,0	|

|	|	|	|	|	|

|  20	| 51	|	|Maszyny i urządzenia wiertnicze,górnicze,	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|hutnicze, odlewnicze i torfiarskie oraz	|	|

|	|poz.21-25	|	|geodezyjno-kartograficzne	|14,0-17,0	|

|	|	|	|	|	|

|  21	| 510	|	|Maszyny i urządzenia wiertnicze	|17,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  22	| 511	|	|Maszyny górnicze, z wyłączeniem obudów	|	|

|	|	|	|zmechanizowanych	|   25,0	|

|	|	|	|	|	|

|  23	| 511	|	|Obudowy zmechanizowane, aparaty i urzą-	|	|

|	| 518	|01 do 03	|dzenia do pomiarów magnetycznych, geo-	|	|

|	|	|10 do 12	|elektrycznych, sejsmicznych i radio-	|	|

|	|	|	|metrycznych oraz do pomiarów i zabiegów	|	|

|	|	|	|geofizycznych	|   20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  24	| 512,513	|	|Maszyny i urządzenia do eksploatacji	|	|

|	| 514	| 0,1,2,	|otworów wiertniczych,maszyny i urządzenia	|	|

|	|	| 3 do 6	|do obróbki mechanicznej rud i węgla,	|	|

|	|	| 9	|maszyny i urządzenia hutnicze, aglome-	|	|

|	|	|	|rowni, wielkopiecowe, nożyce hutnicze do	|	|

|	|	|	|cięcia na gorąco, tabor hutniczy, walcow-	|	|

|	|	|	|niczy, maszyny i urządzenia hutnicze	|	|

|	|	|	|stalowni, inne maszyny i urządzenia	|	|

|	|	|	|hutnicze	| 8,5-10,0	|

|	|	|	|	|	|

|  25	| 517	|	|Maszyny i urządzenia torfiarskie	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  26	| 52	|	|Maszyny do produkcji surowców mineralnych	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|i wyrobów z nich	|12,5-14,0	|

|	|poz.27 i 28	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  27	| 520	| 0 do 5	|Maszyny i urządzenia przemysłu kamie-	|	|

|	| 523	|	|niarskiego, cementowego, autoklawy,	|	|

|	| 525	| 31	|maszyny do produkcji elementów z lastryka	|	|

|	| 529	| 8,81,82	|i kamienia sztucznego	| 7,0-8,5	|

|	|	|	|	|	|

|  28	|	|	|Z rodzaju 524-3 piece do trampowania	|	|

|	|	|	|głowic “Hagera” oraz z rodzaju 524-4	|	|

|	|	|	|piece do topienia żużla wielkopiecowego	|	|

|	|	|	|i bazaltu	|   25,0	|

|	|	|	|	|	|

|  29	| 53	|	|Maszyny do wyrobów z metali i tworzyw	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|sztucznych	|10,0-12,5	|

|	|poz.30	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  30	|	|	|Z rodzaju 535-0 aparaty specjalne do	|	|

|	|	|	|wytwarzania kwasu wolframowego i maszyny	|	|

|	|	|	|do redukcyjnych,próżniowych i specjalnych	|	|

|	|	|	|wytopów metali, z rodzaju 535-1 maszyny	|	|

|	|	|	|do produkcji węglanów i past emulsyjnych	|	|

|	|	|	|oraz z rodzaju 535-7 urządzenia do	|	|

|	|	|	|produkcji półprzewodników	|17,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  31	| 54	|	|Maszyny do obróbki i przerobu drewna,	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|wyrobów z drewna oraz maszyny papiernicze	|	|

|	|poz.32	|	|i poligraficzne	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  32	| 548	| 0	|Maszyny,urządzenia i aparaty do produkcji	|	|

|	|	|	|materiału zecerskiego	| 5,0-6,0	|

|	|	|	|	|	|

|  33	| 55	|	|Maszyny włókiennicze i odzieżowe oraz do	|	|

|	|	|	|produkcji skóry i wyrobów ze skóry	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  34	| 56	|	|Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|rolnych	| 7,0-8,5	|

|	|poz.35	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  35	| 561	| 6	|Maszyny, urządzenia i aparaty do produkcji	|	|

|	| 568	|	|wód gazowanych, maszyny impregnacyjne,	|	|

|	|	|	|maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu	|	|

|	|	|	|piekarniczego (z wyjątkiem rodzaju	|	|

|	|	|	|568-40 do 48)	|12,5-14,0	|

|	|	|	|	|	|

|  36	| 57	|	|Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|spożywczych	|10,0-12,5	|

|	|poz.37 i 38	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  37	| 571	| 30,31,8	|Autoklawy do hydrolizy, neutralizatory	|	|

|	|	|	|stalowe, neutralizatory i hydrolizatory	|	|

|	|	|	|betonowe lub murowane	|   25,0	|

|	|	|	|	|	|

|  38	| 579	| 000,003,	|Destruktory, młynki młotkowe, maszyny i	|	|

|	|	| 01,09	|urządzenia do przerobu odpadków	|	|

|	|	|	|zwierzęcych	|17,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  39	| 58	|	|Maszyny do robót ziemnych, budowlanych i	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|drogowych	|14,0-17,0	|

|	|poz.40-43	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  40	| 580,581	|	|Maszyny do robót ziemnych i fundamento-	|	|

|	| 582	| 3	|wych (z wyjątkiem wymienionych w poz.41),	|	|

|	|	|	|maszyny do robót budowlanych (z wyjątkiem	|	|

|	|	|	|rodzaju 581-2 i 4 oraz rodzaju 581-3	|	|

|	|	|	|zacieraczki do tynku), szczotki mecha-	|	|

|	|	|	|niczne i osprzęt roboczy do utrzymania	|	|

|	|	|	|dróg	|   20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  41	| 581	| 2, 4	|Wibratory i wibromłoty oraz z rodzaju	|	|

|	|	|	|581-3 zacieraczki do tynku	|   50,0	|

|	|	|	|	|	|

|  42	|	|	|Z rodzaju 582-1 pojemniki do bitumu	|	|

|	|	|	|stalowe powyżej 20000 l pojemności oraz	|	|

|	|	|	|z rodzaju 582-2 odśnieżarki o mocy	|	|

|	|	|	|silników powyżej 120 KM	| 7,0-8,5	|

|	|	|	|	|	|

|  43	| 583	| 0, 1	|Koparki i zwałowarki w kopalniach odkryw-	|	|

|	|	|	|kowych węgla, koparki w piaskowniach	|	|

|	|	|	|przemysłu węglowego	| 5,0-6,0	|

|	|	|	|	|	|

|  44	| 59	|	|Maszyny rolnicze i gospodarki leśnej	|10,0-12,5	|

|	|	|	|	|	|

|  45	| 6	|	|Urządzenia techniczne	| 8,5-10,0	|

|	|z wyjątkiem	|	|	|	|

|	|poz.46-52	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  46	| 600,601	|	|Zbiorniki naziemne z cegły, betonowe i 	|	|

|	| 623	| 7	|żelbetowe (z wyjątkiem z wykładziną	|	|

|	| 641	| 7	|chemoodporną dla kwasu ponitracyjnego),	|	|

|	| 648	|	|urządzenia telefoniczne systemów nośnych	|	|

|	| 657	|	|na liniach wysokiego napięcia i urządze-	|	|

|	| 660	|	|nia telefonii na przewodach zawieszonych	|	|

|	|	|	|pod przewodami wysokiego napięcia,	|	|

|	|	|	|wyciągi kopalniane (bez wyciągów przy	|	|

|	|	|	|głębieniu szybów), towarowe kolejki 	|	|

|	|	|	|linowe i dźwignice linowe, akumulatory	|	|

|	|	|	|hydrauliczne, wagi wozowe, wagonowe i	|	|

|	|	|	|inne wbudowane	| 4,0-5,0	|

|	|	|	|	|	|

|  47	| 629	|	|Telefony komórkowe	|15,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  48	| 669	|	|Kasy fiskalne i rejestrujące (z wyjątkiem	|	|

|	|	|	|zaliczonych do poz.13	|15,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  49	| 610 do 615	|	|Urządzenia rozdzielcze i aparatura	|	|

|	| 641	|	|energii elektrycznej przewoźna, dźwigniki,	|	|

|	| 662	| 1	|wciągniki i wciągarki przejezdne oraz	|	|

|	| 681	|	|nieprzejezdne, kołowroty i wyciągi (z	|	|

|	|	|	|wyjątkiem rodzaju 641-63 oraz z rodzaju	|	|

|	|	|	|641-7 wyciągi kopalniane łącznie z wycią-	|	|

|	|	|	|gami przy głębieniu szybów, a także	|	|

|	|	|	|wyciągi kolei i kolejek linowych),	|	|

|	|	|	|projektory przenośne 16 mm i 35 mm,	|	|

|	|	|	|kontenery	|14,0-17,0	|

|	|	|	|	|	|

|  50	| 633,634	|	|Baterie akumulatorów elektrycznych	|	|

|	| 662	| 5	|stałych (stacyjnych) i przewoźnych,	|	|

|	|	|	|ekrany kinowe	|   20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  51	| 644	| 0	|Przenośniki zgrzebłowe ciężkie i lekkie	|	|

|	|	|	|w kopalniach węgla	|   50,0	|

|	|	|	|	|	|

|  52	| 644	| 0-4	|Przenośniki w kopalniach i zakładach	|	|

|	| 664	|	|przetwórczych rud i węgla, urządzenia do	|	|

|	|	|	|przeprowadzania badań technicznych,	|	|

|	|	|	|aparaty kontrolno-pomiarowe elektryczne i	|	|

|	|	|	|elektroniczne do mierzenia wielkości	|	|

|	|	|	|elektrycznych i nieelektrycznych	|17,0-20,0	|

|	|	|	|	|	|

|  53	| 70,71,72,	|	|Tabor szynowy i tabor pływający	| 6,0-7,0	|

|	| 73,77	|	|	|	|

|	|z wyjątkiem	|	|	|	|

|	|poz.54-56	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  54	| 700-706	| 7	|Drezyny i przyczepy do drezyn, lokomotywy	|	|

|	| 710 do 712	| 01 do 03	|akumulatorowe, wozy kopalniane, kontenery	|	|

|	|	| 10 do 14	|pływające, wodoloty oraz łodzie różnego	|	|

|	| 770	| 13	|typu, tabor lotniczy	|12,5-14,0	|

|	| 773	| 1010	|	|	|

|	| 780-781	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  55	|740,741,742	|	|Pojazdy mechaniczne, szybowce	|17,0-20,0	|

|	|744,782	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  56	|743,745,746	|	|Samochody specjalne, trolejbusy i samo-	|	|

|	|747,748,75,	|	|chody ciężarowe o napędzie elektrycznym,	|	|

|	|76	|	|ciągniki, przyczepy i naczepy, tabor	|	|

|	|	|	|konny, pozostały tabor bezszynowy	|12,5-14,0	|

|	|	|	|	|	|

|  57	|	|	|Inne nie wymienione maszyny, urządzenia	|	|

|	|	|	|i środki transportowe	|12,5-17,0	|

|	|	|	|	|	|

|  58	| 8	|	|Narzędzia, przyrządy, ruchomości i	|17,0-20,0	|

|	|z wyjątkiem	|	|wyposażenie	|	|

|	|poz.59-62	|	|	|	|

|	|	|	|	|	|

|  59	| 801	| 0	|Elektroniczna aparatura kontrolno-pomia-	|	|

|	| 802	| 0	|rowa do przeprowadzania badań labora-	|	|

|	| 804	|	|toryjnych, aparaty i sprzęt hydro- i	|	|

|	|	|	|mechanoterapii, wyposażenie cyrków	|20,0-25,0	|

|	|	|	|	|	|

|  60	| 803	|	|Maszyny biurowe oraz dalekopisy do	|	|

|	|	|	|maszyn matematycznych	|12,5-14,0	|

|	|	|	|	|	|

|  61	| 805	|	|Wyposażenie teatrów, kin itp.,	|	|

|	|	|	|instrumenty muzyczne	| 8,5-10,0	|

|	|	|	|	|	|

|  62	| 806	|	|Kioski, budki, domki kempingowe	|   10,0	|

|	|	|	|	|	|

|  63	|	|	|Plantacje wikliny	|   10,0	|

 ---------------------------------------------------------------------------------

* Według Klasyfikacji rodzajowej środków trwałych, wprowadzonej zarządzeniem nr 51 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 grudnia 1991r. w sprawie stosowania Klasyfikacji Rodzajowej Środków Trwałych.

Objaśnienia:

1. W razie podwyższania lub obniżania stawek amortyzacyjnych podanych w wykazie za pomocą odpowiednich współczynników, mnoży się właściwe dla danych środków trwałych stawki amortyzacyjne, ustalone w wykazie dla warunków normalnych, przez odpowiedni współczynnik określony w § 9 ust. 3, 7 i 8 rozporządzenia; zasada ta obowiązuje także w przypadku obniżenia stawek amortyzacyjnych na podstawie § 9 ust. 6.

2. Za pogorszone warunki używania uważa się używanie budynku lub budowli pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.

Za złe warunki używania uważa się używanie budynku lub budowli pod ciągłym wpływem silnej agresji chemicznej, w razie gdy są to obiekty, w których wytwarza się, stosuje w produkcji lub przechowuje agresywne środki chemiczne. Dotyczy to również wypadków silnego działania na środek trwały agresywnych środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

3. Przez maszyny i urządzenia grupy 4-6 poddane szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w § 9 ust.3 pkt 3 lit. g) rozporządzenia, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.